Czy to ŻART???? niestety..nieeee

[mayrah1]

Wyobraźcie sobie, że jutro mam obronę pracy magisterskiej! Stres gigant...
szukam wsparcia ile wlezie...
A mój "przyjaciel" - przedwczoraj oznajmił mi, ze za mną szaleje i chce ze mną
byc??? Zachowal sie jak dzieciak... a mamy po 25 lat!!!
Do tego.. teraz mam takie straszne smutki w sercu i głowie... wiem wiem,
przyjaźń damsko meska nei istnieje tak? ja sie nei zgadzam ogólnikowo.. choc w
tym przypadku nei mam racji.. Facet jest dla mnie na serio wazny... ale nie ma
chemii i jej nie bedzie...

Czy jest mozliwym, by przelknął moją "przyjaźń" i odpuścił sobie uczucie do
mnie?? przyjaźnimy sie spora grupą osob.. i niemozliwym bedzie niespotykanie
sie... czy macie jakies rozsadne rady w tej sytuacji?

Pozdrawiam

[Gość: kali]

Zajmij sie obrona.
Przyjaciolmi juz nie bedziecie. Chyba, ze gosc lubi cierpiec :) Albo znajdzie
sobie inna dupe.

[summerlove]

faceci nie chcą być przyjaciółmi dziewczyn, do których coś czują. więc na Twoim
miejscu raczej nie robiłabym sobie nadziei.

[Gość: mayrah1]

:D:D:D

Obrona 5 !!!!!

MGR
Moge
Gó..
Robić!

Ale i tak sie ciesze!!!!

Postarams ie uwierzyc,ze jak znajdzie fajną dziewczyne będzie w stanie nadal
przyjaźnić się..

[agatka_to_ja]

gratulacje pani magister :)

a co do przyjazni - moze przetrwa, moze nie... tak to bywa niestety z
niektorymi znajomosciami, ze nie trwaja wiecznie. Ludzie sie zmieniaja, ich
uczucia i okolicznosci tez.

[Gość: marcin77]

daj mu sie raz stuknac to mu przejdzie

[Gość: mayrah1]

jak zwykle jakas 1 kretynska wypowiedz musiala się tu znaleźć...

Dzięki Agatka za gratulacje!

JEstem szczesliwa, choc wiele sie nei zmienilo... acz czuję się pełniej! i pewniej!

co do przyjaźni... boję się okrutnie, bo jest niezwykłym facetem, i uwielbiam go
ale zwyczajnei na świecie mnie nei pociaga... z tym nie wygram.. gdyby serce i
"chuć" chciały głowy słuchać.. wszyscy byliby szczęsliwi!

Regards:D:D:D

hmmm

[Gość: mayrah1]

Wysłałam mu list... wiem, ze mało to odważne.. w koncu on odważył się przyznać
Twarzą w twarz (choć ja go o to nie prosiłam) Tak sobie pomyslalam.. w jak
okropnej sytuacji mnei postawił.. wie ,ze kocham mojego bylego, z którym od
czasu do czasu sie spotykam.. wie, ze jestem raczej rozrywkowa i spokojny facet
( a takim jest) mnie nie interesuje...wie tez, ze całą ekipą kilku osób często
się spotykamy, że my "stworzylismy" ta naszą ekipę i cięzko nam bedzie teraz
wszystkim razem się spotykać , po jego wyznaniu... odrzucam możliwość żwiązania
się z nim, ale z drugiej strony, sądziłam ,ze jestesmy dorośli i że postępujemy
rozsądnie.. nie chcę zrywać z nim kontaktu.. jest tym wszystkim czymnie był mój
ex, i dawał i daje mi poczucie,ze mamna kogo liczyć.. choc teraz to chyba wiem,
dlaczego mogłam liczyć..

Czuję się tak zagubiona jak gdybym miała z 15 lat!

Okropieństwo...

regards..