Psie niebo...

[anurma]

W ciągu mojego dotychczasowego życia pożegnałam już 3 psy. Za
wszystkimi do tej pory bardzo tęsknię i mam głęboką nadzieję, że
jeszcze się spotkamy w przyszłym życiu.
Pierwszego z nich pożegnałam mając 10 lat. Zapytałam wtedy na
religii uczącą nas siostrę zakonną, czy zwierzęta też pójdą do
nieba. Odpowiedziała mi jakoś wymijająco, tak żeby nie odebrać mi
nadziei, bo wyczuła delikatność sytuacji, ale napomknęła o tym, że
stanowisko Kościoła jest w tym wzgledzie jednoznaczne - tylko ludzie
mają dusze i tylko oni osiągną zbawienie.
Jestem osobą wierzącą i nawet w miarę możliwości praktykującą, ale
nie mogę się z tym zgodzić. Po prostu nie jestem w stanie przyjąć do
wiadomości, że istota, która potrafi tak wspaniale kochać człowieka,
jak pies czy kot, miałaby po śmierci tak po prostu przestać istnieć,
zgnić jak zepsuty pomidor. Skoro Bóg jest Miłością i wyposażył te
zwierzęta w zdolność do kochania (w wielu przypadkach nawet lepiej
niż nas, ludzi), to jak mógłby nie przygotować dla nich miejsca w
niebie???
Jakie jest Wasze zdanie?

[tenshii]

Właśnie z tego i wielu innych powodów nie chodzę do kościoła, nie spowiadam się i jeszcze parę innych, pomimo tego, że zostałam wychowana w wierze katolickiej. Mam własne zasady własnej wiary i jest mi z tym dobrze.

A co do śmierci zwierząt też uważam, że jeśli rzeczywiście po śmierci my gdzieś "idziemy" to zwierzęta razem z nami. Natomiast jeśli później nie ma już nic to doświadczają tego i one.. i my.

[albert.flasz1]

www.opoka.org.pl/biblioteka/B/BS/czy_zwierzeta.html

[majenkir]

anurma napisała:
>Po prostu nie jestem w stanie przyjąć do
>wiadomości, że istota, która potrafi tak wspaniale kochać
>człowieka, jak pies czy kot, miałaby po śmierci tak po prostu
>przestać istnieć,

A dlaczego pies czy kot jedynie? A co ze swinia, szczurem albo
jezem?? Albo wszyscy, albo nikt...

[paula29]

nie wyobrażam sobie, że moje psiaki czy kotki, których juz nie ma
przy mnie, stały się nicością. Wszystkie były bardzo żywotne i
szczęsliwe i oczami wyobraźni widzę je że nadal biegaja po zielonej
łące i bawią sie zadowolone. Wierzę, że jest takie miejsce

[anurma]

"jak pies czy kot" - w znaczeniu "na przykład", "między innymi"
Nie mam nic przeciwko spotkaniu na tamtym świecie szczura, świni czy
jeża:)

[marzenia11]

Mój znajomy teolog, który ma doktorat z duchowości powiedział, że
zwierzęta idą do nieba. Jest koci raj.. (koci, bo ja pożegnałam już
3 koty..). Myslę, że powiedział to poważnie a nie dlatego żeby go
pocieszyć, bo go nawet o to nie pytałam. Moja znajoma katechetka
dzieciom na religii zupełnie poważnie mówi o istnieniu raju dla
zwierząt.
A tak naprawdę z jakiego powodu my, ludzie, myślimy, że wszystko
wiemy o tym co się z nami dzieje po śmierci, i z innymi istotami w
ogóle też? Jestesmy tylko ludźmi o ograniczonym wykorzystywaniu
mozliwości mózgu (ktorym - wedle wiary - obdarzył nas Bóg).

[baremi]

My ludzie niewiele wiemy...
Żegnałam i psy i koty i inne zwierzęta i mam wrażenie, że one wracają. W innych postaciach, ale jednak.
Kto wie czy chłop tłukący psa nie będzie nim kiedyś, a kochająca suczka wspaniałym człowiekiem?
Ale to tylko moja teoria.

[marzenia11]

Podobno "ludzie którzy nie lubią kotów musieli być w poprzednim wcieleniu
myszami.. "
To tak dla uśmiechu w tym refleksyjnym wątku :) pozdrawiam serdecznie.

[wrexham]

a ja sie obawiam, ze ani one, ani my nigdzie sie po smierci nie wybieramy (no
moze z wyjatkiem piachu); po prostu przestajemy istniec i koniec;
fakt, ze roznimy sie od zwierzat m.in. potrzeba poszukiwania sensu zycia, a wiec
rowniez zdolnoscia do refleksji na temat smierci, nie swiadczy jeszcze, ze cos
takiego jak niebo czy raj istnieje;
mozemy sie do woli karmic iluzja biegajacych po zielonej trawce naszych psich
czy kocich przyjaciol oraz wiekiego spotkania po tamtej stronie i to jest w
porzadku, bo latwiej nam zniesc fakt ich (i naszej) smierci, ale ja nie za
bardzo w to wierze;
moze jestem czlowiekiem malej wiary ;)

wrex.

[baremi]

A ja myślę, że fortuna kołem się toczy. Fortuna, w znaczeniu los, bo takie jest właściwe znaczenie tego słowa.

[weisefrau]

Jestem podobnego zdania. W życie pozagrobowe nie wierzę.
Ale gdybym wierzyła, to tylko zaświaty ze zwierzakami byłyby moim celem. No i
nie myślę o moich byłych zwierzętach jak o zgniłych pomidorach, a raczej
wyobrażam je sobie na tęczowym moście.

[mlusca]

Jeżeli zasłużę na raj ,to chcę być w tym raju gdzie są zwierzęta,tam
gdzie jest napewno mój ukochany jamniczek,który zmarł równo tydzien
temu o 2 trzydziesci.

[a.nancy]

> mozemy sie do woli karmic iluzja biegajacych po zielonej trawce naszych psich
> czy kocich przyjaciol oraz wiekiego spotkania po tamtej stronie i to jest w
> porzadku

ja jakos nie mam takiej potrzeby
szczesliwe zycie (na ziemi) to i tak duzo
niektorzy (ludzie, zwierzeta) nie maja NAWET tego
jest fajnie, jak mozemy im to dac, tu i teraz

[eluch_a]

Wszystkie psy idą do nieba :)
Jeśli w niebie nie ma zwierząt, to ja tam nie idę!

[anurma]

> Jeśli w niebie nie ma zwierząt, to ja tam nie idę!

To jest nas dwie:)

Przypomina mi się taka historia, to chyba było w jednej z powieści
Coelho; sto lat temu czytałam i nie pamiętam w której, ale
historyjka to mi się w pamięć wryła głęboko...
"Pewnien człowiek wędrował przez rozległe pustkowie razem ze swoim
psem i kotem. Byli coraz bardziej zmęczeni, nie mieli co jeść, ale
najbardziej doskwierał im brak wody do picia. Usiedli więc pod
drzewem żeby odpocząć i zasnęli. Tak im się wydawało, bo w
rzeczywistości umarli. Po "przebudzeniu" kontynuowali wędrówkę,
zaświaty były bowiem do złudzenia podobne do owego pustkowia. Nadal
potwornie chciało im się pić. W końcu dotarli do ogrodzonego,
zielonego ogrodu. Już zza płotu było słychać plusk wody. W bramie
ogrodu stał strażnik. Człowiek podszedł do niego i zapytał:
- Jak się nazywa to miejsce?
- Raj. - odpowiedział strażnik.
- A czy moglibyśmy wejść i napić się wody?
- Ty możesz, ale to miejsce jest tylko dla ludzi. Zwierzęta nie mają
tu wstępu.
- W takim razie pójdziemy dalej. Nie będę pił, jeśli moi przyjaciele
nie mogą.
Poszli dalej. Za jakiś czas dotarli do identycznego ogrodu. Człowiek
znowu zapytał strażnika, czy może razem ze swoimi zwierzętami wejść
i się napić. Tym razem strażnik odpowiedział:
- Ależ proszę, wejdźcie, wszyscy jesteście tu mile widziani. Możecie
zostać jak długo zechcecie.
- A jak nazywa się to miejsce?
- Raj.
- Jak to? przecież w tamtym ogrodzie strażnik powiedział to samo, a
nie chciał wpuścić mojego psa i kota...
- To było piekło. - odpowiedział strażnik - Szczerze mówiąc oni
robią nam przysługę, bo dzięki nim nie trafiają tu ludzie, którzy w
potrzebie opuściliby swoich przyjaciół.