Koniec epoki w CSW

[dorotafolgajanuszewska]

Wypowiedź dyrektora Wojtka Krukowskiego składa się z wielu ważnych
myśli. Powinnismy je zapamiętac, bo wypowiada je Profesjonalista,
Praktyk, Artysta i Teoretyk, czyli ktoś, kto wie, co mówi, a to
dzisiaj zdarza się rzadko. Wojtek mówi o posiadaniu wizji programu i
jego realizacji elastycznej i mądrej, reagującej na sytuację. Mówi o
miejscu właściwym pewnym zdarzeniom, o madrości korzystania z
naszego miejsca na mapie Europy, mówi o roli warszawskich
państwowych instytucji, które ostatnio (z wyjątkiem CSW)
dramatycznie się pogubiły. Wojtek mówi o DZIAŁANIU, którego nie
zastąpią słowa, deklaracje i prowokacje. On po prostu mówi PRAWDĘ ,
a to zjawisko niemal zapomniane. To była świetna lekcja, Wojtku,
gratuluję i dziekuję! I jestem pewna, że ciąg dalszy nastąpi!DFJ

Koniec epoki w CSW

[Gość: wawiak]

To wielkie co zrobił dla Warszawy w Zamku Ujazdowskim p.Wojciech
Krukowski. Mam nadzieję, że jego miejsce zajmie osoba o tak wielkich
kompetencjach i nowych pomysłach, które jeszcze bardziej ożywią i
tak bardzo żywe CSW. I może to będzie Bogna Świątkowska, a może
Joanna Warsza...

[Gość: biedroneczka]

Brawa dla Krukowskiego.

Miejmy nadzieję, że przyjdzie ktoś z twarzą.
Bo Krukowski dwadzieścia lat temu był kimś, a kim są te panie? Warsza..

jak działa cenzura na obiegu - po męsku i bez pard

[Gość: W]

www.indeks73.pl/pl_,aktualnosci,_,20,_,731.php

Dobry czas?

[Gość: pbernatowicz]

Nie podzielam entuzjastycznych opinii odnośnie kadencji Wojciecha
Krukowskiego wygłoszonych powyżej. Uważam, że kadencja ta dzieli się
na dwa etapy. Pierwszy: od początku lat 90-tych kiedy Zamek był
właściwie bezkonkurencyjną centralną instytucją na mapie polskiej
sztuki współczesnej i skupił nurt tzw. sztuki krytycznej (chociaż
warto pamiętać, że powstał on poza Zamkiem, Zamek po prostu to
wyeksponował). Natomiast od końca lat 90–tych Zamek popada w jakieś
programowe dryfowanie, co jakiś czas następują szarpnięcia w formie
przeglądów młodej sztuki.

Nie zgadzam się, że Wojciech Krukowski w mądry sposób wykorzystał
nasze miejsce na mapie Europy. Nie przypominam sobie żadnej większej
wystawy sztuki Europy Środkowo-Wschodniej w Zamku, przeglądów
ważnych artystów z tej części Europy. To jest stracona szansa.
Natomiast rzeczywiście wielu artystów zachodnich, zwłaszcza
brytyjskich przewijało się przez Zamek.

Dochodzą do tego zabiegi cenzorskie, które kładą się cieniem na
dokonaniach dyrektora.
www.arteon.pl/forum.php?id_note=117
Reasumując – Wojciech Krukowski pozostawał na stanowisku przez 20
lat. Przynajmniej w połowie uważam to za czas w pewnym sensie
stracony dla tej instytucji.

Piotr Bernatowicz

[Gość: gosc]

"od początku lat 90-tych kiedy Zamek był właściwie bezkonkurencyjną centralną
instytucją na mapie polskiej sztuki współczesnej i skupił nurt tzw. sztuki
krytycznej (chociaż warto pamiętać, że powstał on poza Zamkiem, Zamek po prostu
to wyeksponował)"

nie wiem, w jaki sposób jakakolwiek sztuka moglaby powstać "w" instytucji.
to ze galerie i muzea "po prostu eksponują" chyba należy do naturalnego biegu
rzeczy? i jakby nie patrzec, jest lepsze dla obu stron? chyba zeby zalozyc
pracownie artystyczne przy muzeach albo kuratorow wlaczyc doslownie w proces
powstawania prac?

[Gość: pb]

To jest właśnie pytanie – czy taka instytucja jak CSW powinna
czynnie uczestniczyć w kształtowaniu obrazu współczesnej sztuki –
czy biernie eksponować to co powstaje poza nim?
I nie chodzi tu o tworzenie pracowni artystycznych w muzeach. Moim
zdaniem CSW nie powinno stać się muzeum.

Chodzi raczej o kształtowanie wystaw jako intelektualnych
propozycji, formułowanie diagnoz i stawianie tez, czasem
ryzykownych. Niestety, jeśli w ostatnim czasie coś w CSW kojarzy się
z pojęciem „ryzyka” - to jest to „Qchnia artystyczna” gdzie można
się natknąć na oficerów CBA :)

Konkurencja rośnie/ wyrasta z CSW

[gsb]

Dla CSW przyjechałem na studia do Warszawy :) Dlatego obawy Pana Dyrektora o
promocję mnie dziwią... Ale dziś Warszawa jest już inna. MSN - w tradycji CSW,
ale już po swojemu - nadaje ton eksponowaniu sztuki współczesnej. Zachęta też
wraca do formy - widać różnicę budżetów wobec CSW.
Czekam na nowe CSW pełen nadziei, a Panu Dyrektorowi szczerze dziękuję za
wiele nowych okien w mózgu.

Koniec epoki w CSW

[Gość: Piątkowska]

Relacja artysta - kurator. W CSW przypomona to dziadowanie artysty
o wystawę. Kuratorzy z niewiadomym dorobkiem -nie jest opisany na
stronach internetowych CSW - są panami na wyskościach dla
warszawskich artystów. Oni decyduja o tym ,czy jesteś lub ciebie nie
ma.