jąkanie u 3-latki

[mloda_mama_blue]

witam. mam pytanie.

córeczka znajomych zaczęła się jąkać. Zainteresowaliśmy się tematem,
bo też mamy córeczkę trochę młodszą od tamtej dziewczynki i niedługo
nas też może dotyczyć to zagadnienie.

czytaliśmy trochę w internecie o jąkaniu rozwojowym, wiemy jak
postępować, nie poprawiać, nie zwracać uwagi itd. nie wiem jednak jak
odróżnić jąkanie rozwojowe od tego, które staje się potem problemem w
dorosłym życiu. czy wyznacznikiem jest czas? intensywność zjawiska?
czy od razu należy pójść do logopedy żeby postawił diagnozę?

niepokojący jest dodatkowo fakt, że dziewczynka ta zaczęła się jąkać
z dnia na dzień - nagle, choć od dawna już mówiła i to w sposób
zrozumiały, bardzo ładnie, wyraźnie. teraz nie można jej prawie
wcale zrozumieć. zauważyliśmy również, że traci chęć na mówienie
kiedy słyszy że jej to nie wychodzi. z bardzo rozmownej stała się
nieco małomówna, wyciszona.

dodatkowo w tym samym czasie zaczęła siusiać w majtki, choć wcześniej
ponad pół roku już nie korzystała wcale z pieluszek.

proszę o podpowiedzi - co robić, co im poradzić? to bardzo miła,
otwarta i wesoła dziewczynka i nie chcemy żeby miała jakieś
nieprzyjemności z powodu jąkania.

[martaformat]

Dziecko przeżyło na pewno jakieś nieprzyjemne wydarzenia. Bardzo często dzieje
się tak w przyp.pogorszenia relacji w rodzinie.

[elzbieta_1983]

Może coś przeżywa, a może po prostu ona słyszy (dzieci naprawdę rozumieją więcej
niż nam się wydaje), że nazywa się to jej jąkanie problemem, etc. i może mieć
takie przekonanie że coś jest z nią nie tak. Ja w tym wieku nie myślałabym o
jąkaniu innym niż fizjologiczne. Dziecko ma mnóstwo myśli i chce je szybko
zwerbalizować, stąd to jąkanie.
Natomiast to sikanie..może byc na skutek właśnie albo relacji w rodzinie,albo
tego przejęcia się, że coś z nią nie halo, bo się jąka, albo podziębienia albo
niczego z tego i jak przyszło tak pójdzie..

[jezozwierzynka]

psycholog, nic innego tu się chyba nie wymyśli

[kicior812]

Witam,

niestety zauwazylam ten sam problem u mojej prawie 3-letniej coreczki. Jakby
zaczyna sie jakac ale nie zawsze i jest to dosc nieregularne, chociaz wyraznie
syszalne. Nie wydaje mi sie zeby przezywala jakis stres wiec ciekawam czy jakies
inne rozwiazanie sie znalazlo. Prosze o rade lub inforamcje na ten temat.

[mondovi]

> czytaliśmy trochę w internecie o jąkaniu rozwojowym, wiemy jak
> postępować, nie poprawiać, nie zwracać uwagi itd. nie wiem jednak jak
> odróżnić jąkanie rozwojowe od tego, które staje się potem problemem w
> dorosłym życiu. czy wyznacznikiem jest czas? intensywność zjawiska?
> czy od razu należy pójść do logopedy żeby postawił diagnozę?

jąkaniu rozwojowemu nie towarzyszą skurcze mięśni. mój synek też się jąkał około
pół roku, bywały okresy, ze bardzo intensywnie. zaczęło się z dnia na dzień i
tak samo ustąpiło.

[zamolskaz]

Ostatnio uczestniczyłam w terapii czterolatki z jąkaniem rozwojowym (byłam na
praktykach logopedycznych) i dowiedziałam się, że jedną z różnic między zwykłym
a rozwojowym jąkaniem jest to, że rozwojowe może zmienić się w zwykłe jąkanie
(które wymaga nieco innej terapii), gdy dziecko zacznie być świadome tego, że
się jąka. Z jąkania rozwojowego dziecko nie zdaje sobie sprawy, jest ono w
pewien sposób nieświadome. Dlatego też chodzi o to, by dziecka nie poprawiać,
nie popędzać, nie stresować tym, że coś jest nie tak w jego werbalizacji.

Zwykłe jąkanie, które może też wynikać z rozwojowego lub z zupełnie innych
przyczyn, kwalifikuje się na terapię nie tyle psychologiczną, co logopedyczną. W
pierwszej kolejności radziłabym więc wizytę u logopedy, a dalej on pokieruje, bo
być może będzie potrzebna jeszcze konsultacja np. z psychologiem.

[grazyna1204]

Jeśli pojawia się jąkanie to najlepiej poprosić o poradę logopedę
specjalizującego się w terapii jąkania. Poradzi jak się zachowywać. Zwróci uwagę
na ważne rzeczy w rodzinie. Na pewno nie powinien szukać żadnych patologicznych
historii, ani urazów. To mit. Takie historie się zdarzają sporadycznie. Dzieci z
rodzin tzw. patologicznych jąkają się rzadziej niż z normalnych.

Czasem jąkanie u maluszków wynika z tego, że chcą dużo powiedzieć, ale jeszcze
nie potrafią. Myślą przecież już od dawna i w momencie kiedy zaczynają mówić
chciałyby wygadać się za wszystkie czasy. No i się nie wyrabiają. Pamiętacie jak
było z nauką chodzenia? To tak samo z płynnym mówieniem i opowiadaniem.

Czasem dzieci mają predyspozycje, żeby się jąkać.

Nie należy się zastanawiać do której grupy należy dziecko, tylko natychmiast iść
na rozmowę do logopedy zajmującego się jąkaniem. Powinien chwilkę pobawić się z
dzieckiem, a potem ok. godziny porozmawiać z obojgiem rodziców i przede
wszystkim ich uspokoić.

[edytataraszkiewicz]

Moj synek zaczal sie jakac jakies pol roku temu.Z dnia na dzien.
Czasami nie mogl wydoby z siebie slowa i mowil,ze nie umie mowic.
Dla mnie wygladalo to strasznie,bo z dwojka porzednich dzieci nie
mialam takich problemow.

Nie mialo to zwiazku z zadnym przykrym wydarzeniem,dzieciak
spokojny,wesoly.

Teraz juz sie nie jaka.

Przeszlo tak jak przyszlo,wiec nie ma sie co martwic.