mam męża a czuję się jak samodzielna matka

[aakkiimm]

Mam dziś kiepski dzień, wszystko jest w tytule...
Mamy dwie córeczki 3 letnią i 2 miesięczną. Mąż pracuje, wraca o 17. Ja jestem
w domu od prawie 4 lat. Wszystko w domu robiłam sama. Od niedawna się
zbuntowałam i stwierdziłam, że nie będę myła naczyń. Kilka dni jakoś nadążał
ale dziś(czwartek) mam część naczyń z niedzieli, zaczynają śmierdzieć(!). Już
nie wiem czy mam się poddać, czy to przetrwać. Jak mam rozmawiać. Jak zachęcić
go do pomocy w domu? Może to ja nie umiem go zmotywować... Jak rozmawiać, tu
chodzi nie tylko o te naczynia ale o nasze małżeństwo. POMOCY

[mona_mayfair]

U mnie lekiem na wiekszosc malzenskiego syfu byla wizja rozwodu.

[monika19782]

Kup zmywarkę, to bardzo ułatwia życie, śmierdzące naczynia z
niedzieli brrr... przecież tam jest cała masa bakterii, swoją drogą
mąż do 17 tez sie chyba nie opier....., nie miałabym sumienia gonić
męża po powrocie z roboty prosto do zmywania garów, też siedziałam z
dwójką dzieci i wiem że przy niemowlaku nie ma za wiele roboty,
chodzi o dobra organizację. Co będzie jak dziecko zacznie raczkować
i wszystko wyciągać z szafek ?

[lykaena]

Ale czy chodzi tylko o tzw. prce domowe czy też o zajmowanie się, zabawę z
dzieckiem?
Pytam,bo mój mąż z racji tego,że pracuje ,a ja jestem w domu wykonuje w domu
mniej prac- tzn. co drugi dzień zmywa, prasuje sobie, w soboty odkurza, myje
podłogi, wiesza pranie- ja robię resztę.
Ale jeżeli chodzi o zajmowanie się dzieckiem to od mometu powrotu z pracy -
czyli od ok. 17 zajmuje się sam.
Taki układ jest normalny i IMHO zaskutkuje normalnym ,gdy ja wrócę już do pracy.

[madame_edith]

Wiesz, jako samotna matka to byś się w pierwszej kolejności musiała utrzymać i
same alimenty by raczej nie wystarczyły, więc mąż odgrywa jednak dość istotną rolę.
Wg mnie w układzie: jedno pracuje drugie ogarnia dom nie można wymagać, aby to
pracujące zmywało naczynia czy też po powrocie jeździło na szmacie. W końcu mąż
Cię do pracy nie zaprasza, żebyś się włączyła w jego zadania.
Zabawa z dziećmi to oczywiście inny temat. No i masz maleńkie dziecko, to też
trochę zmienia sytuację i można przynajmniej okresowo wymagać trochę więcej
wsparcia od męża, bo dwumiesięczniaki bywają różne. Ale co do zasady, wg mnie w
takim układzie jak Wasz, dom to głównie Twoje zadanie, przynajmniej w tygodniu.

[gazeta_mi_placi]

Mąż ma prawo odpocząć po 8-godzinnym dniu pracy.Racja.
Ale dzień matki (gdy ojciec jest w pracy) też trwa 8 albo i więcej godzin.
Kiedy ona ma odpocząć? Czy odpoczynek należy się tylko rodzicowi pracującemu w
pracy? Temu który opiekuje się całym domem i dzieckiem już nie?

[abartoszkas]

Podziel obowiązki! Moim zdaniem Wasza sytuacja jest rowna- Twoja
nawet gorsza.

Mając 2 meisieczne dizecko odpoczywalam bardziej w pracy, niż w
odmu!!!!!!

[uullaa]

O! Gazeta przemówiła ludzkim głosem. Coś mi tu śmierdzi.

[emilly4]

Niestety, ale taka jest prawda.
Moze zamiast robic jakis bunt w domu- faceci sa slepi, dopoki mu nie powiesz,
nie zauwazy tych naczyn No chyba, ze akurat nie bedzie
juz mial szklanki, albo lyzeczki, wtedy dopadnie go obraz z kuchni
A wiec zamiast sie buntowac porozmawiaj z mezem na SPOKOJNIE. Powiedz mu o
swoich domowych problemach, przypomnij, ze teraz masz dwojke dzieci do
"obrobienia" + obiad +zakupy +spacery +sprzatanie i na szarym koncu ty
Oczywiscie nie zapomnij dodac jak bardzo szanujesz jego prace i rozumiesz, ze
potrzebuje chwile spokoju po powrocie z pracy, ale czy po tej wolnej godzince,
moglby ci najprosciej w swiecie pomoc (?!?)... "ojcostwo nie konczy sie na
poczeciu".
BTW, starsze dziecko nie jest w przedszkolu? Dlaczego?
Masz jakis dzienny grafik wedlug ktorego wykonujesz swoje dzienne czynnosci?
I dlatego, dopoki moja corka nie znajdzie sie w przedszkolu, dopoki nie
zladujemy z powrotem w Polsce i bede miala pod reka jakiegos dobrego doktorka od
glowy nie ma mowy o drugim dziecku

Jak samodzielna matka czy

[iwoniaw]

po prostu oprócz wyłącznej opieki nad dziećmi jesteś też wyłacznym logistykiem,
aprowizantką, kucharką i sprzątaczką w domu? Bo jeśli to drugie, to czas
uświadomić małżonkowi, że zmiany są konieczne.
Na początek kupiłabym wszelako zmywarkę.

[agni71]

Ja po urodzeniu trzeciego dziecka tez zaczęłam niewyrabiac ze
zmywaniem. Mąż, jak brudne naczynia ciagle na niego czekały,
zdecydował - kupujemy zmywarkę! I teraz wszystcy sa happy

Polecam to rozwiazanie.

[martishia7]

Naprawdę forum jest pouczające. Mnie za kilka miesięcy czeka wspólne
zamieszkanie z chłopem, i zmywarka powoli wysuwa się na prowadzenie na liście
rzeczy "do nabycia w pierwszej kolejności". Ile kryzysów związkowych można
dzięki niej zażegnać, to poezja.

[gryzelda71]

Mąż, jak brudne naczynia ciagle na niego czekały,
> zdecydował - kupujemy zmywarkę! I teraz wszystcy sa happy

Czyli gdybyś wyrabiała się ze zmywaniem,nadal nie mielibyście zmywarki

[agni71]

> Czyli gdybyś wyrabiała się ze zmywaniem,nadal nie mielibyście
zmywarki

Pewnie tez bysmy mieli, ale moze trochę póżniej? Może mąz byłby
troche mniej przekonany do jej zakupu? Trudno gdybać, skoro juz ją
mamy ....

[loorien]

co tam zmywarka - jeszcze trzeba te gary wyciagac i chowac, trzebaby
mieć dwie jak w stanach coby tylko przekładac

[alanis11]

Wybacz ale wybrałaś prace w domu ,opiekę nad dziecmi więc obarczanie pracującego
zawodowo męża garami to przesada. Wierze że masz masę obowiązków ale będąc
całymi dniami w domu możesz je spokojnie wykonywac i rozkładac w czasie ,kwestia
organizacji.Jeśli Cie frystruje obecna sytuacja przytłacza monotonia , wynajmij
nianie dla młodszego dziecka ,oddaj do przedszkola starsze i zasuwaj do pracy !
Wtedy naturalnym będzie że obowiązki domowe dzielicie na pół , gwarantuje że
będziesz wykonczona , zastanów się kilka razy czy jednak wolisz domową
monotonię czy kołowrotek i podejmij decyzje.
A męża zostaw w spokoju na tę chwilę bo na prawde przesadzasz .
Ja mam non stop kołowrotek nie wyobrazam sobie że przychodzę z pracy a małżonek
bedący w nim cały dzień drze sie na mnie do garów, puknij sobie w czoło !

[a-gunia1]

Czy was porąbało!No tak,Pan wraca z pracy i musi odpocząć a kobieta przez cały
dzień w domu to leży!!!Podejrzewam,że nie chodzi tylko o gary.Dwoje dzieci,dom i
wszystko z nim związane no i oczywiście mężuś:obiadek,czyste,uprasowane ubranko
itp itd;nie wspomnę już o tym,że wieczorem żona piękna,uśmiechnięta leży w
łóżeczku i jest cudnie.Bo kobieta to wielbłąd i wszystko udźwignie!!!!!!!NIE DAJ
SIĘ!!!

[alanis11]

No dobra a mąż do tej 17 to co robi ,luftuje się ?
Kazdemu nalezy sie odpoczynek wiec moze do tej 17 niech kobita ogarnie te
wszystkie obowiązki domowe i wieczorem juz odpuści? Moze jak facio przychodzi z
pracy to zwyczajnie niech przebywają wraz z dziećmi spędzają razem czas , nie
trzeba w godzinach pozno popołudniowych czy wieczornych jezdzic na mopie i
szorowac kibla przeciez nawet jak jest usrany można to odłożyc na jutro, zrobic
minimum tego co kinieczne dac dzieciom jesc przygotowac do snu i koniec.

[premeda]

Ja myślę, że u meża w pracy to jak w więksszości są dni, kiedy jest
dużo roboty są i takie kiedy można się polenić. W tym, że np. u mnie
w branży jest kryzys i rzetelnej roboty jest na 3-4 godzinny
dziennie, no ale siedzieć muszę całe 8.

[gazeta_mi_placi]

> Kazdemu nalezy sie odpoczynek wiec moze do tej 17 niech kobita ogarnie te
> wszystkie obowiązki domowe i wieczorem juz odpuści?

Po magicznej godzinie 17-tej dziecko już nie jest głodne i nie trzeba go
nakarmić ani na wieczór wykąpać czy przebrać.
Po magicznej 17-tej nie płacze i nie trzeba je nosić (a gdy jest starsze idzie
grzecznie spać i nie trzeba się nim zająć).
Nie robi też po tej godzinie w pieluchę
Więc spokojnie faktycznie można odpuścić i sobie odpocząć.
Że też żadna Mama nie wpadła na taki prosty pomysł do tej pory...

[truscaveczka]

Gazetka, rewelka Te wizje zacznę wszczepiać rodzinie od dzisiaj.
Od 17 nie mają prawa posiadać fizjologii i psychologii, mają się
ograniczyć do bycia Rodziną Jak Z Obrazka Z bezruchem włącznie
;p

[alanis11]

Wyrwałaś zdanie z kontekstu i się pseudo błyskotliwie przypierdalasz urocze.
Napisałam niezbędne minimum obowiązków domowych mając na myśli czynnosci takie
jak sprzatanie ogarnianie chaty gotowanie i tym podobne bez histerii jak w
zlewie zbierze sie kilka garów czy mąż osra kibel , zaznaczyłam zeby zajac sie
dzieckiem i równiez jego fizjologią - proponuje rozpędz się a ściana sama się
znajdzie.

[ahhna]

Napisz jeszcze, jak, opiekując się dwumiesięczniakiem, a tym
bardziej dodatkowo trzylatkiem, obrobić chałupę w 100 proc. Jak się
z toalety uda skorzystać i coś przygotować do jedzenia, to jest
sukces. Chętnie poczytam. Mój dwumiesięczniak wisiał na cycu jakieś
20 godzin na 24. Spał też właściwie wyłącznie na cycu. Odkładany
wrzeszczał. W kojcu wrzeszczał. Chyba nie pomylił ci się żywy
niemowlak z lalką baby born? Czekamy na rady.

[kocianna]

Rozmowa - spokojna, rzeczowa, bez obwiniania, raczej komunikaty "ja" (czuję
się...zmęczona, sfrustrowana, etc).
Zmywarka nie rozwiązuje meritum sprawy (zmywarkę też trzeba naładować i
rozładować), to jest zresztą typowo męskie podejście: konkretny problem -
konkretne rozwiązanie. A tu przecież nie chodzi o rzeczone naczynia, tylko o
całokształt.
Lepszym rozwiązaniem wydaje mi się sugestia, żeby mąż po przyjściu z pracy zajął
się dziećmi - wyszedł z nimi na spacer, zbudował wieżę z klocków czy rysował z
nimi rakiety kosmiczne, co najmniej przez 2 godziny z minutnikiem na szafie -
a Ty w tym czasie robisz, co Ci się żywnie podoba.

[a-gunia1]

I w tym rzecz.Niech facet poczuje i zrozumie,że ma dom i rodzinę.A kobieta też
musi odpocząć.A tak w ogóle to faceci muszą w końcu zrozumieć,że kobiety nie są
stworzone tylko i wyłącznie do tego by być "kurami domowymi"

[des4]

jeżeli zdecydowała się siedzieć w domu, jej obowiązkiem jest ten dom
ogarnąć...

[marzeka1]

"Od niedawna się
zbuntowałam i stwierdziłam, że nie będę myła naczyń."- jakoś niemądre to brzmi,
on pracuje długo, bo do 17, więc oczekiwanie, że po pracy jego obowiązkiem
będzie zmywanie garów, jest śmieszne. Co innego oczekiwać pomocy, wyręczenia w
opiece nad dziećmi, to dla mnie oczywiste. Tym- nie pracując i będąc od 4 lat
kobietą domową- ty powinnaś się zająć. Polecam cudowne urządzenie, jakim jest
zmywarka, jeden powód kłotni mniej.

[wuika]

Ale jeśli on pracuje do 17, to ona tez - a potem to, co się zbiera na bieżąco
powinno być dzielone po połowie. Jeśli standard porządku utrzymywany w domu jest
taki, że nie da się tego ogarnąć podczas opieki nad dziećmi to to, co zostaje,
jest już wspólne. Pan mąż się zmęczył i nie może ruszyć palcem i zmyć naczyń,
czy jak? Kobieta się nie męczy? Nie ma dosyć po całym dniu pracy w domu?

[wuika]

A kobieta nie ma prawa się zmęczyć do tej 17? Jeśli standard utrzymywany w domu
wymaga więcej prac niż to, co się da upchnąć pomiędzy opiekę nad dziećmi do
godziny 17, to reszta powinna być podzielona na kobietę i mężczyznę, bo tak to
on ma jeden etat, a ona dwa. Gdzie tu sprawiedliwość?

[wuika]

Przepraszam za dubel, zniknęło to i nie wiedziałam, czy się pojawi, to napisałam
długi raz

[monika19782]

Kilka lat siedziałam w domu, wiekszą część z dwójką dzieci i
naprawdę staram sie zrozumieć co takiego męczącego w tym było, dodam
ze to był najlepszy okres w moim życiu i tyle czasu nigdy nie
miałam. Mogę zrozumieć że męcząca może być monotonia dnia
codziennego ale pamietam że większość czasu spędzałam za zabawie z
dziećmi a domowe prace to tak w międzyczasie. Naprawdę zrobienie
śniadania czy obiadu, odkurzenie, wstawienie prania czy zmywania,
umycie luster, łazienki czy przetarcie podłogi zajmowało w ciągu
dnia dwie godziny, robiłam to systematycznie więc nigdy nie miałam
mega bałaganu którego nie znoszę. Wstyd by mi było przed mężem który
naprawdę ciężko pracuje gdyby w domu który utrzymuje był bajzel.
Kiedy ja pracuję obowiązki sa podzielone. Ciesz się tym czasem.

[uullaa]

monika19782 napisała:
"Kiedy ja pracuję obowiązki sa podzielone". Czyli teraz mąż twój nie
pracuje? Bo jeśli pracujecie oboje to twoja wypowiedź jest
nielogiczna - mąż pracujący miał zero obowiązków w domu, a ty
pracująca masz ich połowę? Masochistyczna filozofia Kalego, czy jak?

[monika19782]

Czy ja napisałam że mój mąż w czasie kiedy nie pracowałam nic nie
robił, tyle że wieczór był przeznaczony dla rodziny, bawił sie z
dziećmi, kąpał, czasem usypiał, tyle że nie zostawiałam mu
wspaniałomyślnie całego zlewu garów do pozmywania, taraz np. kiedy
ja wracam póżniej robie zakupy na następny dzień a mąż robi obiad
wstawia gary, odrabia lekcje z dziećmi. Nie rozumiem tego trendu na
nieróbstwo kobiet i tłumaczenie że samo urodzenie dziecka zwalnia je
ze wszystkiego.

[wuika]

monika19782 napisała:

> Nie rozumiem tego trendu na
> nieróbstwo kobiet i tłumaczenie że samo urodzenie dziecka zwalnia je
> ze wszystkiego.

A ja nie rozumiem tego nieróbstwa mężczyzn i tłumaczenie, że sama praca zawodowa
zwalnia ich ze wszystkiego

[monika19782]

Oczywiście jest praca i "praca", ja piszę na przykładzie mojego
własnego domu, za nic nie zamieniłabym sie z moim mężem, co prawda
teraz często brakuje mi zasu dla siebie ale moja praca jest
nieporównywalnie lżejsza i mniej stresująca niż jego. Skąd wiesz co
robi mąż autorki, może jest np. górnikiem albo hutnikiem wraca
umorusany a tu jeszcze te gary.

[siasiunia1]

teraz mam taki układ ze ja pracuje a m siedzi w domu z małą
I sobie nie wyobrażam że ja po pracy miałabym przyjśc z roboty i
jeszcze zajmowac się domem. (zrobić obiad, pozmywac to co nabrudził
m, posprzątac etc)
No dajcie spokój!!
Za to uważam że dziecku należy się chwila z rodzicem którego nie
było w domu przez większość dnia.
czyli ja sie bawię z małą, kąpię i kładę spać.
A potem sjesta dla obojga.
ale zmywarka to podstawa

[wuika]

Ale to chyba zależy od tego, co jest do zrobienia w domu, prawda? Mi się np. nie
chce codziennie myć podłóg czy prasować, ale są domy, gdzie to należy do
standardu. I jeśli się okazuje, że typowych rzeczy jest tyle, że się nie da
upchnąć tego pomiędzy opiekę dla dzieci, to co? Kobieta ma brać 'nadgodziny' i
pracować po 12-14 godzin na dobę tylko dlatego, że ona pracuje w domu, a mąż w
pracy?

[madame_edith]

W takiej sytuacji obniżenie standardu bym zalecała. Po kij codziennie myć podłogi?

"Męskie rozwiązania" nie muszą być złe

[iwoniaw]

CytatZmywarka nie rozwiązuje meritum sprawy (zmywarkę też trzeba naładować i
> rozładować), to jest zresztą typowo męskie podejście: konkretny problem -
> konkretne rozwiązanie. A tu przecież nie chodzi o rzeczone naczynia, tylko o
> całokształt.

Nie neguję konieczności rozmowy i dojścia do porozumienia na różnych
płaszczyznach, ale - powiedzmy sobie szczerze - czasem nie ma co wydziwiać i
roztrząsać, tylko po prostu trzeba wprowadzić proste udogodnienia usuwające
niedogodności i tyle. Gary myte ręcznie też trzeba pochować jak wyschną

[gazeta_mi_placi]

alanis11 napisała:

> Wybacz ale wybrałaś prace w domu ,opiekę nad dziecmi więc obarczanie pracująceg
> o
> zawodowo męża garami to przesada.

A dlaczego?
Panowie pracujący zawodowo bez żon (a których nie stać na przykład na panią
sprzątającą) po powrocie z pracy też muszą zabrać się za gary/pranie swoich
rzeczy/zakupy i inne obowiązki domowe i jakoś nikt nad nimi się nie użala

[ardzuna]

A kto pilnuje płacenia rachunków, robi zakupy, organizuje
hydraulika, organizuje wakacje, pilnuje rozliczenia PIT-ów itd itp?
Bo odpowiedzialność za to jest wbrew pozorom męcząca i niedoceniania
przez osobę która tego nie wykonuje.

do aakkiimm

[niki296]

czy mogłabyś napisać jak wygląda Twój dzień i gdzie pracuje Twój mąż?

[naumma]

łoooo Jezu, kupcie zmywarkę i się problem skończy, po co się katować myciem
garów, jak można sobie w tym czasie miło spędzić czas...ludzie to moją
problemy...ja kupiłam jeszcze suszarkę do ciuchów - to dopiero jest komfort !!!

[alba27]

Mam dzieciaki rok po roku, dopóki młodsze dziecię nie skończyło 1,5
roku siedziałam z nimi w domu. Zgadzam się ze stwierdzeniem, że
skoro kobieta nie pracuje to powinna przejąć więcej obowiązków
domowych ale nie wszystkie. U nas bylo tak, ze mąż codziennie zmywał
wieczorem naczynia z całego dnia, w soboty odkurzał i 2-3 razy w
tygodniu wysyłałam go na zakupy, tyle jeśli chodzi o obowiązki
domowe, ale jest jeszcze drugi aspekt sprawy - opieka nad dziećmi i
to uwazam powinno się dzielić po równo. ja siedziałam z dziećmi do
16 godziny, mąz wracał z pracy, zjadał obiad i przejmował nad nimi
opiekę, ja wtedy mogłam albo sobie złapać oddech albo zrobić jakieś
pranie czy coś innego. chwila bez dzieci byla niezbędna bo oboje
zdawaliśmy sobie sprawę że czeka mnie kilkanaście pobudek w nocy, bo
mała strasznie nam sypiała. ok 19 ja kąpałam dzieci a mąż wycierał i
ubierał w piżamy, potem się z nimi bawił a ja robiłam kolację.
Moim zdaniem nalezy rozgraniczyć prace domowe i obowiązki względem
dzieci. Czyli mąz pracuje na etacie, żona pracuje w domu ale dzieci
są wspólne i nimi powinniśmy zająć się oboje.

[carrymoon]

ja mam wrażenie, że mamy krzyczące o tym jak bardzo męczy je praca w
domu nigdy tak na prawde nie miały obowiązków, zawsze je we
wszystkim wyręczano itp. Nie przesadzajcie praca w domu bywa
zajmująca, wymagająca czasu ale nie codziennie.

Ja jestem samotną matką, pracującą od ukończenia przez młodą 1 roku
życia. Pracując, wychowując młodą zdązyłam i wyrobiłam się z
ukończeniem studiów łącznie z obroną pracy magisterskiej. Zrobiłam
również podyplomówkę.
Pomoc mam tylko w tym względzie, że jak musze wyjechać to mam z kim
zostawić dziecko.

Prac domowych nie robi za mnie nikt, nie mam pomocy. Więc wracając z
pracy musze jeszcze ugotować obiad, zakupy, jeżdżeę na zajęcia
dodatkowe z młodą 2 razy w tygodniu i daje rade. Dom mi brudem nie
zarasta a dziecko nie chodzi głodne, brudne i obdarte.

Kwestia organizacji i priorytetów. Pracę w domu też trzeba sobie
umieć zorganizować, nie narzucać sobei zbytecznych i niepotrzebnych
obowiązków. Na prawde świat się nie zawali jeśli podłoga nie będzie
umyta codziennie. Ja ten czas wole przeznaczyć na coś innego

[gazeta_mi_placi]

Nie każdy jest tak super zorganizowany jak Ty.
Każdy człowiek jest inny,po różnym czasie (jeden krótszym,inny dłuższym) się męczy itp.
To co dla Ciebie jest pestką dla innej osoby może być męką i prawdziwym wysiłkiem.
I wierz mi są osoby,które mimo swoich własnych dużych starań i wysiłku nie są w stanie tak dobrze zorganizować się jak na przykład Ty.

[carrymoon]

Gazeta ale może takie osoby powinny przemyśleć czy na prawde pewne
rzeczy w domu sa konieczne.
I ona i dziecko i mąz będą zadowoleni.
Nie uważam, że mąż po pracy to tylko kanapa i kapcie. Korona mu z
głowy nei spadnie jak umyje po sobie naczynia, jak pozamiata itp.
Ale to trzeba porozmawiac i docenić jego wkład a nie robić s siebie
uciemięzoną kure domową.
Tak jestem zorganizowana bo muszę ale też dlatego, że chcę bo lubie
mieć czas wolny

[carrymoon]

a po za tym znam jeszcze kilka innych mam które pracują, zajmują się
dzieckiem/dziećmi uczą się i mają czas wolny

Ale dziwnym trafem sa to samotne mamy. Nie pamiętam aby któraś
mówiła, że prace domowe są strrrrrrasznie obciążające.

[kai_30]

Carry, po pierwsze - owszem, jak się jest samotną matką to trzeba, choćby się
miało paść na pysk. Tylko że autorka wątku samotną matką nie jest, dlaczego więc
musi radzić sobie sama? Po drugie - zupełna przepaść dzieli zajmowanie się
jednym kilkuletnim dzieckiem, a dwójką, w tym maleńkim niemowlęciem. Owszem,
bywają takie dzieci, które są grzeczne i mało wymagające, leżą/siedzą tam, gdzie
się je umieści, i nie przeszkadzają specjalnie. Są też takie, jak moja starsza
dwójka (dwa lata różnicy) - przy nich nie dało się zrobić kompletnie nic. No i
zadbanie o "gospodarstwo domowe" w modelu 1+1 (zwłaszcza jeśli dom stoi przez
pół dnia pusty, bo rodzic w pracy, dziecko w przedszkolu/szkole) jest też nieco
prostsze, niż w modelu 2+2, z czego trzy sztuki siedzą w domu i siłą rzeczy
generują bałagan.

Aha, i możesz mnie umieścić na liście jako samotną matkę (byłą), która
regularnie korzystała z pomocy pani do sprzątania, bo sama się nie wyrabiała,
czy raczej - bo miała inne priorytety. Dla mnie prace domowe były strrrrasznie
obciążające, i nadal są. Z tym, że teraz mam partnera, który to rozumie, i który
po pracy nie leży do góry brzuchem, bo ja przecież cały dzień "siedziałam w
domu". Dla mnie to siedzenie jest stokroć bardziej męczące, niż praca.

[gazeta_mi_placi]

kai_30 napisała:

> Carry, po pierwsze - owszem, jak się jest samotną matką to trzeba, choćby się
> miało paść na pysk. Tylko że autorka wątku samotną matką nie jest, dlaczego wię
> c
> musi radzić sobie sama?

Dokładnie.
Poza tym przeciętny polski mężczyzna generuje tyle bałaganu w domu co minimum jedno małe dziecko.
Nie mówiąc już o tym,że i więcej trzeba nagotować i więcej ma się do zmywania/prania/kupienia niż w przypadku gdy ma się tylko dziecko (bez męża).

[carrymoon]

> Poza tym przeciętny polski mężczyzna generuje tyle bałaganu w domu
co minimum j
> edno małe dziecko.
> Nie mówiąc już o tym,że i więcej trzeba nagotować i więcej ma się
do zmywania/p
> rania/kupienia niż w przypadku gdy ma się tylko dziecko (bez męża).


Gazeta nei przesadzaj. Po obiedzie dla 4 osób zmywałam o 2 talerze i
2 kubki więcej niż po obiedzie dla mnie i dla córki. Jakoś
specjalnei się nie urobiłam.

Moi znajomi mają zasadę: każdy po sobie zmywa a gary wspólne co
tydzień ktoś inny. Takie troche sztuczny podział ale u nich działa

Można tylko trzeba sie dogadać.

[kai_30]

carrymoon napisała:
>
> Moi znajomi mają zasadę: każdy po sobie zmywa a gary wspólne co
> tydzień ktoś inny. Takie troche sztuczny podział ale u nich działa
>
> Można tylko trzeba sie dogadać.

No ale o to właśnie idzie w tym wątku, że część pań uznaje, że nie ma co się
dogadywać, bo autorka wątku siedzi w domu, więc niech zmywa i odwala całą resztę.

Co do sprzątania, wierz mi, realizujemy opcję minimum, bez polerowanych na
półmat podłóg Naczynia jednakowoż się w tej opcji muszą zmieścić, bo po
jednym dniu niemycia już ich brakuje

A, i jeszcze mi się przypomniało - gdyby autorka wątku miała dzieci w wieku
szkolnym lub przedszkolnym, spędzające pół dnia poza domem, wtedy rzeczywiście w
czasie ich nieobecności powinna wyrobić się ze sprzątaniem i jeszcze na relaks w
wannie z bąbelkami może by starczylo. Ale ona zajmuje się dziećmi w czasie,
kiedy mąż jest w pracy...

[carrymoon]

Kai w tym watku mam w zasadzie jedno "ALE"
gdyby mieszkał z emną facet i on by siedział w domu a ja w pracy, to
na prawde byłabym wściekła gdyby czekał na mnei ze zbolałą miną, że
cały dzięń harował w domu

Praca na etacie jest równie ciężka a czasami cięższa niż praca w
domu. A tu często króluje przekonanie, że chłop jak wróci z pracy to
niech natychmiast leci i pomaga żonie. No ja jako osoba pracująca
stanowczo sprzeciwiam się tej wizji.

----

[kai_30]

carrymoon napisała:

> Kai w tym watku mam w zasadzie jedno "ALE"
> gdyby mieszkał z emną facet i on by siedział w domu a ja w pracy, to
> na prawde byłabym wściekła gdyby czekał na mnei ze zbolałą miną, że
> cały dzięń harował w domu

Oj, kochana, ja też Natomiast gdyby ten facet zajmował się w czasie mojej
nieobecności dwojgiem moich mocno nieletnich dzieci, to już jak mniemam nie
miałabym pretensji, podobnie jak nigdy nie wymagałam od niań moich dzieci, żeby
mi dodatkowo sprzątały. Jak im się udało - super. Jak nie - nie od tego były.

> Praca na etacie jest równie ciężka a czasami cięższa niż praca w
> domu. A tu często króluje przekonanie, że chłop jak wróci z pracy to
> niech natychmiast leci i pomaga żonie. No ja jako osoba pracująca
> stanowczo sprzeciwiam się tej wizji.

U nas np jest o tyle dobrze, że każde z nas wie doskonale, jak się ma "ciężar"
pracy do "siedzenia w domu" z żywym, włażącym wszędzie niemowlakiem. Mój chłop
pracuje na grafik, ustawiany pod moją pracę, więc dwa razy w tygodniu minimum
zostaje "kurą domową". I obojętnie, które z nas wraca z pracy - obowiązkami po
południu/wieczorem się dzielimy, bo to z nas, które było w domu, też pracowało.

[falka32]

Carry, czy fakt, że prosto po pracy wracasz do garów i sprzątania uważasz za
mocno obciążający, czy nie? Bo w końcu nie rozumiem
Piszesz, że to żaden problem
To jaki problem miałby mieć mąż w tej samej sytuacji?
Skoro to żaden problem?

[carrymoon]

Pracuje zawodowo i pracuje w domu.
Zadania typowo domowe czyli pranie, sprzątanie, gotowanie są dla mnie dużo mniej
uciążliwe i zajmują mi dużo mniej czasu niż praca zawodowa.
Gdybym miała porównać ilość czasu i wysiłku włożonego w obsługę domu a w pracę
zawodową to prace domowe to pikuś.

Oczywiście, że nie uważam, że facet nie powinien w domu nic robić. Jak mu się
chce pić to niech idzie i zrobi a później szklankę po sobie umyje. Jak ma ochotę
na kanapkę to niech robi. Ale jeśli kobieta stawia sobie za cel codzienne umycie
wszędzie podłóg czy odkurzanie to jej sprawa i nie powinna męża w to wciągać.
Nie pisze teraz o autorce wątku ale ogólnie. Sprzątać gruntownie można raz na
tydzień i wtedy faktycznie praca zespołowa.

O opiece nad dzieckiem nie mówię bo to temat odrębny. Ojciec jako współtwórca
powinien brać udział w wychowywaniu

[falka32]

Carry, ja piszę z punktu widzenia osoby, która była w swoim życiorysie:

1. Przez wiele lat samotną matką jednego dziecka, pracującą na cały etat (i
zrobiłam przy tym magisterkę)
2. Matką dwójki małych dzieci w odstępie około półtora roku, robiącą w domu przy
dzieciach tak zwane drobne fuchy na waciki, posiadającą wiecznie nieobecnego
(dniami i nocami) pracującego partnera.

Moje standardy na temat porządku w domu są chyba ogólnie znane - mam
maksymalnie zaniżone i staram się nie wykonywać prac domowych tak długo, jak się
da.

W okresie numer jeden wyrabiałam się ze wszystkim i jeszcze miałam czas na
randki i na pomalowanie pazurów.

W okresie numer dwa przez dwa lata nie miałam czasu na umycie głowy częściej,
niż raz w tygodniu, chodziłam w szmatach, stałam się wrakiem człowieka, schudłam
10 kg, kwalifkowałam się na leki przeciwdepresyjne a moim marzeniem - MARZENIEM
- było mieć cały wolny dzień (czytaj: bez dzieci), który wykorzystałabym na
posprzątanie domu i rozkoszowanie się choć przez 10 minut przestrzenią wolną od
syfu. Tak nisko upadłam. Gdybym miała możliwość wtedy wychodzić do pracy, nawet
najcięższej - zamieniłabym się bez wahania.

Powiem ci tyle: jest różnica
Wiem, że nie u każdego musi ona wyglądać tak drastycznie, ale tak też może być.

[falka32]

Ale jeśli kobieta stawia sobie za cel codzienne umyci
> e
> wszędzie podłóg czy odkurzanie to jej sprawa i nie powinna męża w to wciągać.

Carry, ja jeszcze dopiszę, że o ile w poprzednim życiu mycie czy odkurzanie
podłóg mogło się dla mnie odbywać spokojnie raz na miesiąc tak od jakiegoś
czasu jest koniecznością codzienną, nawet dwarazydzienną - jeżeli obaj moi
chłopcy siedzą w domu od rana. Jak boziekocham, jakbyś weszła do mnie po
południu przed drugim odkurzaniem codziennym, to byś pomyślała, że nie
sprzątałam od miesiąca, a na podłodze wala się bynajmniej nie kurz, tylko
kawałki kredek, rozdeptanego jedzenia, ścinki, piach i parę innych form życia,
pokrywających szczelnie całą podłogę, tak, ze bez kaloszy nie przejdziesz. Nie
muszę dodawać, że żeby to odkurzyć, trzeba najpierw usunąć z podłogi milion
drobnych zabawek i ich części?
I naprawdę nie ja jestem twórcą tego syfu. Dlatego, jak słyszę o codziennym
myciu podłogi przy dwójce małych dzieci, to niekoniecznie widzę pedantkę o
zawyżonych standardach, tylko kobietę, która chce mieć poczucie, że nie mieszka
w melinie, tylko w domu. I też poniekąd rozumiem, że maż wchodząc do domu może
sądzić, że ona przez cały dzień nic nie robiła.
Znasz ten spam o tym, jak mąż, ojciec dwójki dzieci, wrócił z pracy do domu,
zastał (tu długi opis szczegółowy totalnego pobojowiska i slumsu) oraz żonę
czytającą książkę. Zapytał "co tu się stało!" a ona na to, ze zawsze jak wraca z
pracy, to się pyta "co właściwie ty przez cały dzień robiłaś?" a ona nigdy nie
umie mu tego wytłumaczyć, więc dzisiaj po prostu tego nie robiła.

[carrymoon]

Falka
przeczytałam Twoje wypowiedzi. Dobra poddaje się i przyznaje, że
zbyt jednostronnie oceniłam sytuację.
Masz porównanie więc i wiedze również

Tradycyjnie w takiej sytuacji pozostaje porozmawianie z mężem na
temat podziału obowiązków, zaangażowania niani/wysłania do
przedszkola bądź żłobka czy zakup tej osławionej zmywarki

Nie polecam wystawiania męża za drzwi. Co prawda będzie o jedną
osobę mniej do obsługi ale specjalnie to autorce nie zmieni
sytuacji

[falka32]

> Nie polecam wystawiania męża za drzwi. Co prawda będzie o jedną
> osobę mniej do obsługi ale specjalnie to autorce nie zmieni
> sytuacji

Zależy, jakie alimenty wchodzą w grę ))

Ostatnio wątpię w skuteczność takich zabiegów, jak porozmawianie z mężem na
temat podziału obowiązków. Jeżeli facet stosuje bierny opór, to po prostu zgodzi
się na wszystko, ale nie będzie robił swojej części, znajdując stosowne wykręty
(nie teraz, potem, po filmie, jutro, jestem zmęczony), po czym wyjdzie do pracy,
wróci później, prześpi się i znowu ucieknie do pracy a na weekend się przeziębi.
I to żona zostanie przed wyborem: zrobić to sama, czy nie zrobić i na przykład
żyć przez miesiąc nie mogąc znaleźć podstawowych rzeczy albo nie mając umytych
garów czy zrobionych zakupów. Więc po porozmawianiu ja dałabym dwutygodniowy
okres ochrony powdrożeniowej, a potem sięgała po cięższe środki.

[carrymoon]

tu już muszę się zdać całkowicie na Twoje i innych forumek zdanie.
Męża co prawda kiedyś posiadałam ale dawno temu.

[wuika]

Dwie koleżanki spotykają się po wielu latach, panie po piędziesiątce i zaczynają
się przechwalać:
-Wiesz mam wspaniałego zięcia, utrzymuje całą rodzinę,żeby córka mogła zajmować
się dziećmi, po pracy pomaga w domu, ugotuje, posprząta i jeszcze dziećmi się
zajmie,żeby córka spotkała się z koleżankami na kawie.
-A co z synem i synową?
-Nie synowa mi się nie udała. Syn musi utrzymywać całą rodzinę bo ona zajmuje
się dziećmi,po pracy musi pomóc w domu, ugotować, posprzątać i jeszcze dziećmi
się zajmuje bo synowa spotyka się z koleżankami na kawie.



Nie mówię, że kobieta ma się opieprzać w domu, oglądać seriale, czasem przewinąć
dziecko i nic nie robić przez 10 godzin, kiedy faceta nie ma w domu tylko po to,
żeby zostawić dla niego robotę. Ale jeśli ma tych prac więcej niż na ten czas,
to reszta nie powinna być na jej głowie, po prostu.

[hugo43]

gdy kobieta jest z dziecmi w domu,to jej "dyzur" trwa
24h/dobe.zawsze cos sie moze wydarzyc,takze w nocy.i nic sie nie
stanie jak partner po powrocie do pracy przejmie troche obowiazkow
domowych,chocby 2 godziny popracuje w domu.

[kai_30]

hugo43 napisała:

> gdy kobieta jest z dziecmi w domu,to jej "dyzur" trwa
> 24h/dobe.

No właśnie! Tym bardziej, gdy jedno z tych dzieci to maleńkie, dwumiesięczne
niemowlę. Moje w tym wieku były klasycznymi broszkami nabiustnymi, domagającymi
się piersi o każdej porze dnia i nocy. Jasne, mogłam zatkać japy smoczkiem i
zmywać gary, ale moja hierarchia priorytetów była inna.

Niektóre wypowiedzi w tym wątku jako żywo przypominają mi moją osobistą mamusię,
która nie może zrozumieć, że nie wyrabiam z praniem na bieżąco, "bo co to za
filozofia, pralkę puścić". Tyle, że ja mam na stanie pięć osób, w tym trzech
chłopców brudzących się okropnie. Całodzienny "urobek" do pralki na jeden raz
się nie mieści. Naczynia z całego dnia do zmywarki też nie, minimum dwa
załadowania są potrzebne. A trzeba jeszcze wyładować, posegregować, poukładać.

[premeda]

W domu mojej mamy do godz. 15-tej jest tylko ojciec i pies, o 15-tej
wracam z pracy ja i mama, robimy obiad o godz. 18-19 wraca z pracy
brat i niestety ale garów wieczorem jest więcej niż zmywarka, często
jest włączana drugi raz. I to są 4 osoby dorosłe w domu, fakt że mój
ojciec z zajęć domowych nic nie potrafi zrobić, nawet umyć kubka po
sobie. Tylko, że znam domy w kórych garów jest mało bo mało się je i
pije i tylko o wyznaczonych godzinach np. u mojej sąsiadki, u nas
niestety je i pije się sporo.

[carrymoon]

Kai ja z młoda byłam sama kiedy była malutka, samotna jestem od
początku więc wiem jaka jest różnica między 7mio latką o marudzącym
niemowlakiem

zdaje sobie sprawe, że 2 dzieci to i więcej obowiązków i więcej
bałaganu.

Ale tez z drugiej strony wiem, że wiele kobiet narzuca samym sobie
zbyt dużo obowiązków. Codzienne pełne sprzatanie domu nie jest
konieczne. Z jednej strony narzekają na ilość obowiązków i poczucie
bycia "kurą domową" a z drugiej same się w ten kierat wpędzają.

> Aha, i możesz mnie umieścić na liście jako samotną matkę (byłą),
która
> regularnie korzystała z pomocy pani do sprzątania, bo sama się nie
wyrabiała,
> czy raczej - bo miała inne priorytety.

ależ ja Cię w pełni rozumiem. Gdyby mnei było stać na panią do
pomocy to na pewno bym z tego korzystała. A ponieważ nie było mnie
stac to uznałam, że świat się nie zawali jeśli nie zrobię tego czy
tamtego.

Autorka wątku może powinna z mężem usiąść i pogadać. A nie stosować
strajk i trzymać brudne gary. Swoją drogą to są gary powstałe kiedy?
Z obiadu czy też kubeczki od herbaty, którą piła autorka. Po
obiedzie zawsze można zmywac naprzemiennie lub kupić zmywarkę.

[loorien]

no cóż najwiecej balaganu robi facet, duzo prania po nim i duzo je,
bez niego o wiele prościej jest

[alanis11]

Prawda jest taka że większosc kobiet domowych siedzi na forach całymi dniami ,
klepią po kilkaset postów w miesiącu , są rozwalone i brak im organizacji bo
czas spędzają w internecie. Jakby tak poszły do pracy zrywały się o świcie,
musiały ciągnac dziecko do przedszkola, wszystko robic w biegu w stresie a po
godzinach zajmować się domem to by zatęskiniły do czasów gdzie z kubkiem kawy
wylewały swoje frustracje na forach!

[asia_i_p]

Urodź drugie, pogadamy.
Ona ma dwumiesięczniaka i dwulatka. Czyli kogoś, kto chce jeść do
dwie-trzy godziny, w nocy być może też, i wtedy karmienie zajmuje z
okołokarmieniowymi sprawami około godziny + kogoś, kto jest w fazie
buntu i chce jej uwagi przez cały czas. Jak ty się zajmowałaś
dzieckiem, to porządek, który zrobiłaś, był; jak ona się zajmuje
niemowlakiem, to porządek, który zrobiła, jest rozchrzaniany przez
dwulatka.
Nie przeczę, że było ci ciężko, kiedy cała odpowiedzialność
spoczywała na tobie i nie miałaś żadnej pomocy przy chorym dziecku,
przy rozbrykanym dziecku i jeszcze musiałaś troszczyć się o pracę,
ale to był inny typ problemów. Nie ważne, które większe, ważne, że
kompletnie innego rodzaju i na podstawie tego, że sobie poradziłaś,
nie masz prawa robić z kobiety rozmemłanej, pracą nieskalanej lilii
polnej.
Ludzie po to się łączą w pary, żeby im było łatwiej i dzielą się
wtedy obowiązkami. Podziwiam samotne matki, które sobie radzą, ale
to nie znaczy, że wszystkie niesamotne matki mają sobie radzić tak
samo, a mąż ma być tylko sponsorem i kochankiem. Tak samo, jak
podziwiam kogoś, kto sobie radzi bez nogi, ale byłabym głupia,
gdybym próbowała się wciąż poruszać na jednej nodze usiłując mu
dorównać.

[deodyma]

co do naczyn, to chyba mozesz pomyc naczynia, gdy maz jest w pracy?
chyba nie czekasz specjalnie na niego z tymi naczyniami?

[izak31]

samej pojscie do pracy i wynajecie opiekunki.

[mim288]

Jezu, jakbym miała patrzeć cały dzień na gary w zlewie i czekać aż mąż wróci i
popzmywa to szlag by mnie trafił. Zmycie gaów to max 15 min, na miłość boską chyba
łatwiej umyć lub kupić zmywarkę niż dumać jaka to jestem nieszczęśliwa, bo muszę
umyć dwa talerze i garnek. Też byłam w domu z dwojgiem małych dzieci i pamiętam,
że miałam masę czasu, na zabawę z dziećmi, odpoczynek, pichcenie ciast i innych
smakołyków, fryzjera i manicure i co tam jeszcze. Jakby autorka postu mniej
użałała się nad sobą i mniej mysłała o tym co mąż mógłby zrobić, a nie robi to
zapewne miałaby więcej czasu na milsze zajęcia. A propos czucia sie jak samotna
matka, jak słusznie było w postach powyżej, gdyby była samotną matką pomykałaby do
pracy, bo nie miałaby z czego żyć, a po pracy zmywałaby gary bo nie byłoby męża na
którego można czekać aż pozmywa.

[kai_30]

mim288 napisała:

Też byłam w domu z dwojgiem małych dzieci i pamiętam
> ,
> że miałam masę czasu, na zabawę z dziećmi, odpoczynek, pichcenie ciast i innych
>
> smakołyków, fryzjera i manicure i co tam jeszcze.

O. Serio? Miałaś dzieci z różnicą wieku max trzy lata, i jak młodsze było
maleńkim niemowlakiem piekłaś ciasta i latałaś do fryzjera i na manicure? A
dzieci brałaś ze sobą czy zostawiałaś same na pastwę losu? Ciekawe, ciekawe...

Jakby autorka postu mniej
> użałała się nad sobą i mniej mysłała o tym co mąż mógłby zrobić, a nie robi to
> zapewne miałaby więcej czasu na milsze zajęcia

Tak, bo przy trzylatku i dwumiesięczniaku to się człowiek całymi dniami obija,
wiadomo, i stąd głupoty do głowy przychodzą. Jasne, sama sielanka, dzieciaki
24/7 grzecznie w łóżeczkach leżą, a matka ma kupę czasu na latanie po solarkach
i poprawianie wzorków na tipsach, oczywiście najpierw, jak rasowa stepfordzka
żona, ugotowawszy mężusiowi obiad z trzech dań (z domowym ciastem! codziennie
innym, koniecznie!) i posprzątawszy na błysk

A propos czucia sie jak samotna
>
> matka, jak słusznie było w postach powyżej, gdyby była samotną matką pomykałaby
> do
> pracy, bo nie miałaby z czego żyć, a po pracy zmywałaby gary bo nie byłoby męża
> na
> którego można czekać aż pozmywa.

Umknęło Ci sedno tej wypowiedzi. Ona nie jest samotną matką, więc z
jakiej paki wszystko ma być na jej głowie dokładnie tak, jakby była sama? A co
do latania do pracy - nawet samotne matki mają uprawnienia do urlopów
macierzyńskich, wiesz?

[mim288]

Tak wyobraź sobie między moimi dziećmi jest mniej niż 3 lata różnicy. Brałam je z
sobą wszędzie, gotowałam razem z nimi i było wesoło - do dzis pamiętam jak miedzy
wlaniem ciasta na blachę a włożeniem go do piekranika tańczylam po kuchni z
Mlodszą na rękash a Starsza nam wtórowała zaśmiewając się. Nie wiem, czy dom
był "na błysk" ale syfu nie miałam bo nie lubię. Byłam z dziecmi, chciałam z nimi
byc i byłam z tym szczęśliwa. A propos samotnych matek, tak przysługuje im urlop
macierzyński ale on się konczy po kilku miesiącach, potem trzeba wracać do pracy i
organizowac sobie życie. Przez pewien czas musiałam sobie radzic rzeczywiście sama
pracować na dwóch etatach, zająć się dzieckiem, ogarnąć dom itd i brać za wszystko
odpowiedzilaność i tego akurat dobrze nie wspominam, bo to nie miało nic wspólnego
z problemem w stylu"jak to mi źle bo facet nie zmywa tylu talerzy co ja". Jeśli
mąż wraca co dzień do domu i to nie w środku nocy, zarabia to ona nie jest sama i
wcale nie czuje się jakby była sama i nie wszystko jest na jej głowie (nie dręczą
ją problemy "co będzie jak stracę pracę", "co zrobić jak dziecko zachoruje a nie
ma go z kim zostawić a jestem jedynym utrzymujacym siebie i to dziecko, a w pracy
nie ma mnie kto zastąpić, kogo sie poradzić jak ma gorączkę, kaszel, wysypkę, z
kim zostawic jak jest chore a rzeba wyjść bodaj do apteki kupić lekarstwo" itd.
Więc jakoś nie mogę się wczuć w problem jaka to ja biedna musze zmyć gary, a mąż
byczy sie w pracy, najlepiej jak pisały poprzedniczki iść do pracy i kupić
zmywarkę, tylko nie to jest chyba problemem.

[kai_30]

Ale jako stricte samotna matka nie masz doświadczeń?

Ja mam, byłam sama z dziećmi kilka lat. Owszem, zarabiać musiałam (wcześniej też
pracowałam, więc niewiele się zmieniło), ale dostawałam też alimenty, więc summa
summarum finansowo nie było mi wcale ciężej. Generalnie zrobiło się lżej -
odpadł mi garb w postaci faceta, na którego pomoc i tak niespecjalnie mogłam
liczyć, a który obsługi wymagał.

I to właśnie jest problemem, a nie ta cholerna zmywarka. Jeśli kobieta nie ma
problemu z pogodzeniem zajmowania się dziećmi i domem, a do tego sprawia jej to
przyjemność - to super. Jeśli ma spokojne i "łatwe" dzieci - to też super. Ale
zrozum, że nie wszystkie tak mają, za to każda ma prawo oczekiwać wsparcia i
partnerstwa od męża, zwłaszcza przy tak małym niemowlaku.

[suazi1]

To ja powinnam siąść i płakać. Męża nie ma od poniedziałku do piątku
w domu, prawie wszystko na mojej głowie. A ja jak na złość mam
jeszcze czas, żeby siedzieć na tym durnym forum ;P Zrób tak, jak
wszyscy Ci radzą: kup zmywarkę. Możesz jeszcze poszukać kogoś do
pomocy w sprzątaniu domu, szczerze polecam.

[aakkiimm]

Dziękuję za wszystkie wypowiedzi. W każdej jest trochę prawdy. Ja lubię swoją
pracę w domu i jestem w stanie ze wszystkim zdążyć. Trochę porozmawialiśmy,
trochę sobie wyjaśniliśmy - ustaliliśmy zasady. Oby przetrwały.
Nasza maleńka śpi po pół godziny. Nasza starsza jest bardzo "zajmująca". Mąż
prowadzi szkolenia. Kocham ich wszystkich.
Mąż powinien trochę uczestniczyć w życiu domowym i mieć jakiś stały obowiązek.
Ja też nie próżnuję i też czasami pracowałam na zlecenia. Moje dochody nie są
zerowe. Każdy musi się starać na każdym gruncie i domowym i zawodowym.
Dyskusja była wspaniała, nie zdązyłam przeczytać wszystkiego. Teraz kończę, bo
starsza potrzebuje obiadu a młodsza już się obudziła...
Pozdrawiam

[tetratec]

maż na ciebie haruje do 17 dzień w dzień a ty jeszcze mu fochy stroisz???! Nie
pracujesz zawodowo cały dzień siedzisz w domu wiec to jest normalne ze masz
zając się domem ON i tak odwala większa cześć pracując na WAS!!!!! Jestem
zbulwersowany!

[abdullah_abdullah]

o tym jak niektórym się we łbach przewraca można sobie poczytać na
feministycznym (extrema ostrzegam!) blogu:

alebalagan.blox.pl/html
Panie tam publikujące z graniczącą z paranoją zajadłością krzyczą o tym jak to
praca w domu jest niedoceniana, a powinna być odpłatna
Tylko dla ludzi o mocnych nerwach

[asia_i_p]

Czy każdy fajny wątek muszą w końcu wywalić na główną?

[elfkabezhaltera]

aakkiimm napisała:

> Mam dziś kiepski dzień, wszystko jest w tytule...
> Mamy dwie córeczki 3 letnią i 2 miesięczną. Mąż pracuje, wraca o 17. Ja jestem
> w domu od prawie 4 lat. Wszystko w domu robiłam sama. Od niedawna się
> zbuntowałam i stwierdziłam, że nie będę myła naczyń.

Hmmm - widzę to tak: - nie dośc że pracuje, to po powrocie z pracy mam się
zabrać za zmywanie? A ty cały czas byłaś w domu i nie jesteś obłożnie chora?
Spadaj na bambus ... poszukam sobie innej baby.

[czar_bajry]

zostaw go z dziećmi na weekend, szybko powinien się ogarnąć

[zdziwik]

ja mam tak samo tylko ze to ja jestem facetem
i ogarniam 2 prace dom dzieci
a matka dzieci siedzi w domu i nic nie ogrania
jak z taka osoba zyc

[gryzelda71]

Rozwiedź się.

[gazeta_mi_placi]

I poproś o wyłączną opiekę nad dziećmi.
Nie przysporzy Ci to dodatkowej roboty przecież skoro matka nic przy dzieciach
nie robi i jakoś żyją,prawda?

[majan2]

Nie rozumiem wypowiedzi, tych z was, ktore sugeruja ze bycie z 2 dzieci w domu
jest ligtowe i ma sie mnostwo czasu, sił i ochoty na zajmowanie domem. Po
pierwsze nie kazda z nas czerpie z tego taka frajde, szczególnie jezeli trwa to
dłuugo, po drugie rózne są dzieci. A autorce watku szczerze radze zaczac od
zakupu zmywarki.

[gryzelda71]

Czy się czerpie frajdę to już się wie mając jedno dziecko.Drugie nie puka
znienacka do drzwi.I skoro pani nie ma ochoty zajmować się dziećmi i domem to
zatrudnia się opiekunkę i idzie do pracy.
A jak juz kupi zmywarkę,to wówczas problemem będzie odkurzenie itd.

Co wy z ta zmywarką?;)

[kali_pso]

Myjcie gary na bieżąco, to i zmywarka przestanie być "podstawą"
wyposażenia kuchennego
A tutaj zmywarka i zmywarka..może ich nie stać albo może nie mają
miejsca aby ją wstawić, pomyślałyście o tym chociaż?
I tak, rzeczywiście jak się nie ma zmywarki rozwód jest tylko
perspektywą czasu- to do tej pani co to jeszcze się nie wydała,
ale juz mysli o zakupie zmywarki jako remedium na domowe
problemy..hehehehehehehh



Jak rozmawiać, tu
> chodzi nie tylko o te naczynia ale o nasze małżeństwo. POMOCY


I to jest to- brudne gary, ubrania walające się po mieszkaniu czy
oberwane drzwiczki czekające na zmiłowanie to zazwyczaj przykrywka
dla większych problemów. Pomyśl- jesli przez cztery lata on miał luz
po powrocie z pracy i nawet kubka po soebie nie umysł, to jak ma sie
tego w tydzień nauczyć? To nie bierze się z powietrza tylko z
treningu- pogadaj z nim o potrzebie zmian, niech sam się wypowie
jakie obowiązki mógłby na siebie wziąć po powrocie z pracy i trzymaj
sie tego co powie. Ja rozumiem to, że chłop po pracy obiadyu gotował
nie będzie, ale zmycie po soebie naczyń to juz nie jest specjalny
heroizm. Ale czasu potrzeba na zaakceptowanie zmian, czasu.

[suazi1]

Dla mnie ręczne szorowanie garów jest tak samo bzdurne jak ręczne
pranie wszystkich ubrań. No ale jak ktoś woli spędzać czas przy
zlewozmywaku zamiast z dzieckiem na spacerze... Poza tym jak kogoś
nie stać na kupno zmywarki, to na tradycyjne zmywanie tym bardziej.
Zmywarka to tylko pozorny wydatek, wierz lub nie, zwraca się bardzo
szybko.

[kali_pso]

No ale jak ktoś woli spędzać czas przy
> zlewozmywaku zamiast z dzieckiem na spacerze...

Tak, tak oczywiście- ręczne zmycie kilku naczyń powoduje całkowite
rozregulowanie życia..hehehe..nie ośmieszaj się

[suazi1]

Sama się ośmieszasz swoim napastliwym tonem. Sprzęt agd jest po to
żeby ułatwiać życie, ale skoro wolisz żyć w średniowieczu, Twoja
sprawa...

[gryzelda71]

Oj ile ja znam rodzin ze zmywarkami,pralkami,suszarkami w których nadal nie ma
czasu na spacer z dzieckiem.

[suazi1]

Ja właśnie przez spacery nie mam czasu na zmywanie ręczne

[gryzelda71]

Nie mam zmywarki.Czasem obsługuję takową jak jestem u teściowej.Załadowanie i
rozładowanie zajmuje tyle czasu ile zmycie po mojej rodzinie(bez względu kto
zmywa,to na wypadek współczucia,ze wszystko ja sama muszę).Poza tym nie
zapełniłabym zmywarki po jednym dniu,bo jakoś nie brudzimy aż tyle.Więc nie mam
ciśnienia na takowy sprzęt i zyję w średniowieczu.

[suazi1]

No i dobrze, jak Ci pasuje, Twoja sprawa. Ciekawe tylko, że
najbardziej po zmywarkach, wózkach-wpasach i innych cudeńkach
najbardziej jadą ci, którzy takiego czegoś nie posiadają. Bardzo
mnie zastanawia, skąd to się bierze? Trąca trochę zawiścią...

[gryzelda71]

A jadę?Napisałam tylko,ze nie mam bo jest to na razie zbędny sprzęt.Czy to
znaczy,że zazdroszczę?

[suazi1]

No skoro tu ciągle jesteś, to chyba coś jest na rzeczy...
TAk na poważnie: nie miałam na myśli konkretnie Ciebie.

[martishia7]

> perspektywą czasu- to do tej pani co to jeszcze się nie wydała,
> ale juz mysli o zakupie zmywarki jako remedium na domowe
> problemy..hehehehehehehh

To ja, to ja!
Po pierwsze to nie ma najmniejszego zamiaru się wydawać na razie, proszę mnie
nie posądzać o małżeństwo. A po drugie, to pół-żartem pół-serio, jak poczytać
wątki o kryzysach związkowych, to naprawdę temat nieumytych garów przewija się w
połowie, jak nie lepiej. Takie życie, trza sobie minimalizować powierzchnie
ewentualnego starcia.
Więcej poczucia humoru życzę

[falka32]

Kobiety, czy naprawdę aż tyle z was uważa, że jeżeli ktoś zajmuje się dziećmi i
prowadzi dom, to "nie robi nic", po czym należałby się fajrant, a jeżeli ktoś
wychodzi do pracy, to robi "coś" i fajrant mu się należy jak psu miska?

Czemu facetowi bez żony, który pracuje do 17-tej, nie należy się to samo, co
należy się facetowi z żoną, pracującemu do 17-tej, zarabiającemu tyle samo?

I jeszcze wam powiem, że dla faceta, który codziennie wraca do domu o 17-tej,
nie mam litości. To jest luksus, a nie praca. Po przyjściu do domu każdemu
człowiekowi nalezy się 20 minut na herbatę i regenerację, ale na litość boską,
po czym on niby ma odpoczywać cały wieczór? Żeby palcem nie ruszyć w domu?
Założę się, że jego sen nocny też jest chroniony, bo musi przecież PRACOWAĆ i
musi być przytomny, w przeciwieństwie do żony, której przytomność umysłu,
refleks, i energia nie są do niczego potrzebne, bo ma pod opieką tylko trzylatka
i dwumiesięczne niemowlę. Bo jak facet straci robotę lub premię za błąd przez
niewyspanie, to musi znaleźć nową i to jest wielka sprawa, a jak niewyspana
chronicznie kobieta upuści dziecko na ziemię albo wjedzie wózkiem pod samochód,
to najwyżej zrobi się nowe, prawda?

[agamich04]

Rzadko wchodzę na forum a tym bardziej się udzielam. Nie mniej
jednak tym razem przebrnęłam cały wątek do końca i jestem w szoku.
Jak można ganić matkę zwłaszcza z taki małymi dziećmi że wymaga od
męża udziału w normalnych codziennych obowiązkach. Cóż z tego że
pracuje, my czy w domu czy w pracy również, ale to nas nie zwalnia z
szeregu niezbędnych czynnosći do wykonania. Zresztą pomijąc
obowiązki. Pamiętajcie są dzieci i dzieci. Jedne cichutkie, mało
absorbujące , inne małe szatanki. Nawet to małe może też dać w kość.
Ja takie miałam pierwsze dziecko i uwierzcie tylko czekałam by mąż
pryzszedł jak najszybciej z pracy i się nim zajął. Dodam że nie
zwalniało go to z innych obowiązków. Drugie moje dziecko dla odmiany
było aniołkiem do roku. Teraz niestety szatanek. Dla potwierdzenia
byłam z nim ostatnio u lekarza, pani doktor ze zdziwniem czy on
zawsze taki i czy starszy syn również . Odpowiedziałam owszem tak,
bo energii akurat mają za 10-u. I powiem że po weekendzie w
poniedziałek w pracy odpoczywam, oczywiście w przenośni. Jeśli
miałabym jeszcze sobie wyobrazyić że mąż mi nie pomaga to bym co
najmniej oszalała. Reasumując mój mąż też ciężko i długo pracuje,
bywa że siedzi i pracuje w nocy, ale również sprząta, zmywa czasami,
tylko on zajmuje się zakupami i mogłabym jeszcze wiele wymieniać.
Tak jest teraz gdy pracuję ale również było gdy siedziałam z drugim
na macierzyńskim.

[luksusowa.narzeczona]

agamich04 napisała:

(...) i jestem w szoku.


ja rowniez. forum e-mama nie przestaje mnie zadzwiac.


ps. moja przyjaciolka nie byla w stanie wziac prysznica gdy byla sama z
niemowlakiem, musiala czekac na powrot meza. Inna nie mogla ugotowac obiadu
majac w domu roczniaka, nie mowiac o sprzataniu. Jeszcze inna majac pomoc mamy
ladowala zmywarke dopiero gdy dzieci spaly, wczesniej nie byla w stanie zrobic
nic. moglabym tak jeszcze wyliczac...

[tosterowa]

Poważnie?
Powiedzcie mi, kobiety, które nie są w stanie - siedząc w domu - ogarnąć w jako
taki sposób domowego życia, jak wy to robicie? Przecież codzienne sprzątnięcie,
w sensie zebranie ciuchów, zabawek, umycie garów, wyrzucenie śmieci zajmuje
jakieś pół godziny, do tego obiad - góra godzina. Wzięcie prysznica to 10 minut,
załadowanie prania czy zmywarki zajmuje... hmm minutę? W sumie prace domowe nie
związane z dzieckiem przeciętnemu człowiekowi zajmują maks! 2h dziennie, to ja
się pytam, czym te kobiety są tak umęczone? Oczywiście biorę pod uwagę fakt, że
na tym forum kobiety mają wyłącznie wielkie domy i absorbujące dzieci

[falka32]

Przecież codzienne sprzątnięcie,
> w sensie zebranie ciuchów, zabawek, umycie garów, wyrzucenie śmieci zajmuje
> jakieś pół godziny, do tego obiad - góra godzina. Wzięcie prysznica to 10 minut
> ,
> załadowanie prania czy zmywarki zajmuje... hmm minutę? W sumie prace domowe nie
> związane z dzieckiem przeciętnemu człowiekowi zajmują maks! 2h dziennie,

Napisz: tobie to tyle zajmuje. Chyba, że masz jakieś statystyki co do
"przeciętnego człowieka". Albo to ty jesteś tym wzorcem? Skąd te dane?

[tosterowa]

no dobra, a ile czasu potrzebuje wyjątkowy bałaganiarz, żeby wykonać te
czynności domowe? Nie wydaje mi się, żeby jakoś dużo więcej.

[malwisul]

szczerze to mi wiecej czasu tez na to nie potrzeba... mam tak dzien rozplanowany
ze zdaze sie nawet wyspac (poludniowa drzemka) lub obejrzec serial jak tata
wraca z pracy dostaje obiadek i core (1,5 roku) na rece (u nas to juz tradycja
ze jedza razem), a wraca o 17ej. Mycia garow i tym podobnych oczekuje w sobote,
niedziele i w dni kiedy mam okres (przez to te dni sa ciezkie nie tylko dla mnie
:-0)

[falka32]

Przecież codzienne sprzątnięcie,
> w sensie zebranie ciuchów, zabawek, umycie garów, wyrzucenie śmieci zajmuje
> jakieś pół godziny, do tego obiad - góra godzina.

Wiesz, taki i pozostałe podobne komentarze "przecież ile to roboty" skłaniają
mnie znowu do zadania pytania: czemu w takim razie to miałby być problem dla
męża? Wraca o 17-tej, pół godziny na obiad, godzinka na sprzątanie, jest 18.30 -
cały wieczór na relaks, kolacyjkę przy świecach, zabawę z dziećmi przed nim. A
żona w tym czasie odpocznie sobie po tyle samo czasu trwającej wachcie,
polegającej na opiece nad dwójką dzieci. W końcu za takie zajęcie obcym ludziom
się płaci jakieś 2 tysie miesięcznie (czy ile teraz bierze niania za 8-9 godzin
opieki nad dwójką dzieci,w tym jednym niemowlakiem, bez sprzątania i
gotowania?), co oznacza, że to JEST praca i w zwiazku z tym też jest prawo do
odpoczynku po pracy, a nie rzucanie się do garów.

[tosterowa]

No tu się zgadzam, chciałam tylko napisać, że obowiązki domowe zajmują tak
naprawdę niewiele czasu.

[asia_i_p]

Prosić o konkretne rzeczy zamiast robić długoterminowe ustalenia.
Męczące na początku, ale potem się przyzwyczai i będzie robił bez
proszenia.
Nie jest łatwo to tak ustawić, żeby obie strony miały czas na
odpoczynek, a obu się należy.

[monikas201]

Chyba wiem jak się czujesz,ja jestem w domu od 10 lat,nie pracuję,mam 2
dzieci i też nie raz jestem wykończona,mój mąż jeszcze się"nie
skalał"myciem naczyń,ale ja nie mogłabym czekać aż mi w zlewie
zakwitnie!

[lunak1]

miałam nie pisać ale
jestem osobą z 16 letnim stażem małżeńskim, 2 dzieci, "w domu" od 6 lat - bo
choroba córki.
wykształcenie to samo co małżonek, pierwsza praca 16 lat temu w tym samym roku
co on i w tej samej firmie z taką samą pensją.
teraz - on, 8 rodzajów studiów podyplomowych, dyrektor, członek zarządu,
korporacja międzynarodowa ale i praca z dojazdami -od 5:30 do 18:00.,
ja- 2 rodzaje studiów podyplomowych, dorabiane na własnej działalności jakiś nie
dużych pieniędzy - tak aby nie zwariować. no i dom i dzieci - pełen serwis z
ogrodem i całym zwierzyńcem do którego podobno miałam palcem nie dotykać.
pranie, gotowanie, prasowanie, rano śniadanie , po powrocie bieganie z
herbatkami, ciasteczkami. kiedyś chociaż kosz wynosił. ale mi to i tak, tak
bardzo nie przeszkadza.
za to doprowadza mnie do szaleństwa postawa jego rodziny,
zaczynają mnie powoli traktować jakby to wszystko co posiadamy było zasługa
tylko mojego męża. bo ja siedząc w domu i zajmując się rehabilitacją córki to
tak naprawdę to chyba nic nie robię.
co gorsza mam wrażenie że próbują ten punkt spojrzenia w nim zaszczepić.
więc może bitwa o zmywanie naczyń nie jest tak niezasadna, jakby wydawało się na
początku, bo najpierw naczynia.......... a potem nie wyrobi Ci karty kredytowej
do konta - bo przecież to jego pieniądze.
może na końcu przesadziłam ale czujność jest w cenie, a ja jej nie wykazałam i
dałam sobie wejść na głowę. a teraz to nie tak łatwo wyprostować.

[falka32]

> więc może bitwa o zmywanie naczyń nie jest tak niezasadna, jakby wydawało się n
> a
> początku, bo najpierw naczynia.......... a potem nie wyrobi Ci karty kredytowej
> do konta - bo przecież to jego pieniądze.

Nie, nie przesadzasz. Jeżeli facet nie rozumie, jaki jest wkład siedzącej z
dziećmi żony w jego pensję, to trzeba mu to uświadomić.

[lunak1]

ja nadal mam nadzieje, że wie ....
mimo wszystko ma sporo zalet

[abdullah_abdullah]

a ja rozumiem tą kobietę, jest zagubiona. dawniej były poradniki dla pań domu,
gospodyń domowych - jak dom ogarnąć, być wzorową matką i żoną, a dziś z każdej
strony leje się potok zgubnych porad podążających za "postępomym" trendem.
zamiast przepisów na ciasta, pożywne obiady, porad wychowawczych, podstaw
domowego savoir-vivre - jak zmęczonemu pracą mężowi pomóc się odprężyć (nie
hałasować, kapcie przynieść itp.) zachęca się do nadmiernej dbałości o własny
wygląd, nadmiernego zainteresowania sexem (potem te wątki na forum - co robić on
nie chce ze mną codziennie?!), nieraz zachęca do zdrady! Kobieta może poczuć się
zagubiona, szczególnie kiedy jest akurat w stanie wzmożonej opuchlizny mózgowej.

[wuika]

Jak widać po Twoim przykładzie - i tak jest na wygranej pozycji, bo ma jej co
opuchnąć.

[dorotaratmed]

rozumiem cię i bardzo współczuję ale to wina naszego społeczeństwa że jest jak
jest bo każdy mimo wielkich zmian uważa ,że kobieta ma robić w domu a facet na
ten dom i nic więcej
laureczka06

[gryzelda71]

Serio opinia społeczeństwa decyduje jak jest u ciebie w domu?

[mamba1234]

Nie no, ja też, na szczęście, czuję się samodzielna. I to bardzo

[suazi1]

Jeszcze jedna myśl w temacie: czy nie można po prostu powiedzieć
facetowi "zrób to, pomóż mi w tamtym"? My kobiety jesteśmy tak
skonstruowane, że zawsze mamy nadzieję, że facet się domyśli, że
potrzebujemy pomocy, kluczymy między domysłami, znacząco chrząkamy,
czy co tam jeszce. A faceci są tak skonstruowani, że nigdy się nie
domyślają, że mogliby pomóc. Sama przerabiałam podobną sytuację z
moim mężem w czasach narzeczeństwa. Ja mu "chrząkałam" wkurzona,że
się nie domyśla "o co cho", a on się wkurzał, bo faktycznie nie
wiedział, o co mi chodzi. W końcu poprosił, że mam mu po prostu
mówić, co jest do zrobienia w domu. NA początku denerwowało mnie, że
mam mu wydawać polecenia. Szybko wiele czynności weszło mu w krew,
chociaż sporadycznie "chrząknięcia" się zdarzały. Jakiś czas temu
powalił mnie na kolana mówiąc, że "dobrze jest dbać o porządek w
domu, bo jakoś tak łatwiej się wtedy żyje". Moim zdaniem lepiej
powiedzieć wprost czego chcemy, niż liczyć, że facet wczuje się w
naszą sytuację i się domyśli, co ma zrobić, bo taki moment nie
nastąpi.