Reinkarnacja

[micha11]

Czy jest tu ktoś kto wierzy w reinkarnację ? Znacie osoby, które wierzą ? Chciałybyście żeby to była prawda?

[guderianka]

Wierzę-to za głębokie słowo. Ale część tej teorii do mnie przemawia. Może przez to, że miałam pewne doświadczenia i pamięć z przeszłych wcieleń (oczywiście dopuszczam do świadomości, że mogą to być objawy choroby psychicznej )

[micha11]

Wspomnienia z poprzednich wcieleń? Intrygujące Kim byłaś ?

[guderianka]

pamiętam, że byłam żydowskim chłopcem, może 8-9 letnim, byłam strasznie głodn(y) i ukradłam bułkę i zaczął(em) z nią uciekać. było mi ciężko, byłem osłabiony, głód był przeraźliwy.trzymałem bułkę kurczowo w dłoni. za sobą słyszałem psy i tupot nóg, zastrzelono mnie-strzałem w plecy (ucieka(łem) po bruku, po kamieniach)
nie chcę wracać do tych wspomnień- gdy miałam je "na świeżo' ryczałam, tak bolało-odczuwałam fizycznie głód, strach, rozpacz..

[guderianka]

mam tak jak run-to znaczy miewałam, wiele wspomnień uległo zatarciu, czasem wracają w snach. Dokańczam sny. Jest jakaś rzeczywistość i ludzie tylko we śnie, z dokładnością szczegółów, z napisami (ponoć we śnie nie można czytać , mi się to czasem udaje), coś się dzieje i sen się urywa. Nie pamiętam go. Przypominam go sobie, gdy mi się śni znowu- wchodzę w te same miejsce, znam doskonale topografię, miejsca, szczegóły, skryti, język itp. i dokańczam sen w momencie, gdy skończył się ostatnio. Budzę się bez pamięci-mgła-a wszystko wraca przy kolejnym razie. Mam takie dwa miejsca powrotów-zdarzają się one czasem nawet raz na rok
Mam pamięć swoich męskich wcieleń-w żadnym nie ma faraona, apostoła, króla, rycerza. Powiedziałabym ze mniej szlachetnie żyłam i umierałam

[gazeta_mi_placi]

A ja Ci się śnię?

[guderianka]

nie
widać jesteś świeżym wcieleniem, nie miałam z Toba za wiele do czynienia w przeszłości

[rhaenyra]

licze na to ze w przyszlym zyciu bede nieprzyzwoicie rozpieszczonym kotem

[run_away83]

Ja wierzę. Wierzę też, że różne niekoniecznie przyjemne rzeczy, które mi się w życiu przytrafiają to coś w rodzaju karmicznej lekcji, która będzie wracać raz po raz dopóki nie wyciągnę stosownych wniosków. I wierzę, że potrzebujemy wielu, wielu żywotów, żeby być mądrymi i dobrymi ludźmi

[zielona.limonka]

Ja wierzę. Jedno życie to stanowczo za mało, żeby miało sens.
Jeśli jest kilka żyć, to można przez nie po kolei przechodzić, żeby się doskonalić.
A tak to po co by człowiek żył? W ciągu jednego życia niewiele się da z sobą zrobić. A wizja, że żyjemy dla innych albo dla świata do mnie nie przemawia.

[nenia1]

zielona.limonka napisała:

> Ja wierzę. Jedno życie to stanowczo za mało, żeby miało sens.

Problem polega na tym, że być może mózg ludzki potrzebuje sensu i stara się go odnaleźć w czymś co wcale sensu w rozumowaniu ludzkim mieć nie musi.

[zielona.limonka]

Masz rację. Ale mam w sobie to ludzkie przywiązanie do sensu. A też pewnie nie umiem sobie wyobrazić wieczności, w której już się tylko fruwa i nic. A jeszcze bardziej nie mogę sobie wyobrazić, że po śmierci nic nie ma. Znaczy wyobrazić sobie mogę, ale nie umiem się z tym pogodzić. I stąd moja nadzieja na istnienie reinkarnacji.

[raczek47]

nie wiem czy wierzę czy nie wierzę,ale cały czas mnie zastanawia rozmowa mojego dwuletniego wówczas syna(teraz ma 10 lat) podczas spaceru z moją mamą-mały wtedy jeszcze nawet dobrze nie mówił, nie oglądał tv z wyjątkiem Minimini a podczas spaceru niespodziewanie powiedział:"wiesz babciu, ja tu kiedyś nie byłem,z wami""
babcia:"a gdzie byłeś"?
mały:"daleko, ale mnie zastrzelili i zakopali w takim piasku"
babcia:"a gdzie to było"?
mały:"daleko, daleko".
Pamiętam, jak mama wróciła z nim wtedy ze spaceru w szoku, potem już nigdy młody tego wątku nie podjął i nic podobnego nie mówił.Absolutnie nie mógł niczego zobaczyć w tv, bo u nas telewizor jest mocno ograniczony, a wtedy prawie w ogóle jeszcze go nie sadzałam przed tv, nie jeździliśmy też nigdzie, gdzie mógł coś takiego obejrzeć, nie było w rodzinie żadnych wojskowych, nie rozmawiało się o wojnie i zabijaniu, nie miał też żadnych militarnych zabawek
Do dziś mnie to zastanawia,nigdy potem już niczego takiego nie powtórzył.

[bloopsar]

> nie mógł niczego zobaczyć w tv
> nie jeździliśmy też nigdzie, gdzie mógł coś
> takiego obejrzeć, nie było w rodzinie żadnych wojskowych, nie rozmawiało się o
> wojnie i zabijaniu, nie miał też żadnych militarnych zabawek

A jednak znał słowo 'zastrzelili'

[raczek47]

tak, znał.Co jakiś czas to do mnie wraca i mocno zastanawia.

[micha11]

Jesteś w 100 % pewna ,że jednak czegoś nie zobaczył w tv? Może przypadkiem, nie przy tobie , ale przy ojcu czy przy dziadkach? Bo jeśli nie to faktycznie zdarzenie szokujące.

[raczek47]

jestem w 100% pewna, bo strasznie nas to wtedy przeraziło z mamą, a nie jesteśmy ani buddystami, ani sprawy wiary czy życia po śmierci nas nigdy nie zajmowały, wałkowałyśmy tę rozmowę potem na wszystkie sposoby, długi czas- nie było możliwości żeby dwulatek coś takiego gdzieś widział, chodził wtedy jeszcze ze smoczkiem i dopiero co przestał robić w pieluchy, to było kilka dni po jego drugich urodzinach, zwykły spacer, jak co dzień.Potem go pytałam:"Bartusiu, o czym mówiłeś babci na spacerze", mały opowiadał,jakie widział autka, ptaszki, panią sąsiadkę ,o tym w ogóle nie wspomniał, jakby już nie pamiętał i nigdy potem.
Niechętnie do tego wracam, bo się po prostu tego boję.

[d.o.s.i.a]

A syn moich znajomych uparcie twierdzi ze jest pieskiem...

[thea19]

bo dzieci dopoki nie pojda do szkoly/przedszkola, to "pamietaja" rozne rzeczy. ogladalam taki program o reinkarnacji. bylo o chlopcu, ktory pamietal gdzie mieszkal (caly dom, otoczenie, nazwe wyspy) oraz swoja rodzine. matka tam pojechala, dom znalazla ale rodzina z dawnych lat sie nie zgadzala (dzieci tam mieszkajace zyly choc mozno zaawansowane wiekowo). nikt tego nie potrafil wyjasnic.

[m_incubo]

A roztocza po co żyją? I jaki sens w "doskonaleniu" się przez kolejne setki wcieleń? Nie wszystko na świecie musi miec sens

[zielona.limonka]

W doskonaleniu się jest taki sens, że na końcu jest się doskonałym i można pomóc innym w osiąganiu doskonałości.
(Roztocza też się reinkarnują ).

[m_incubo]

Podoba mi się to o roztoczach. Pozwala mi mysleć, że już cholernie daleko zaszłam w tej reinkarnacji.

[eo_n]

Ja wierzę.

[morgen_stern]

Tak, zawsze te poprzednie wcielenia były jak nie z wyższych sfer, to jakieś takie fascynujące, typu czarownica albo coś w ten deseń. Biedna chłopka czy mieszczanin ciężko pracujący całe nudne życie jakoś się w tych wspomnieniach wcieleń nie pojawia. Może oni się nie odradzają

[run_away83]

Hmm... ja nie mam wspomnień jako takich, ale zdarzają mi się sny, tak realne i wyraziste, tak logiczne i spójne i połączone z taką dawką emocji że czasami zastanawiam się zy to nie są właśnie przebłyski z innych wcieleń. Cechą wspólną jest fakt, że wszystkie mi się powtarzają co jakiś czas (~co kilka miesięcy). Pierwszy sen, to taki, w którym jest upał, duszno i parno, a ja stoję pochylona po kolana w wodzie i z rękoma zanurzonymi po łokcie sadzę jakieś zielsko... bolą mnie plecy i swędzi mnie spocona skóra, bardzo się śpieszę, bo mam jeszcze dużo pracy, a w domu zostawiłam małe dziecko, które niedługo muszę nakarmić. W tym śnie jestem bardzo zmęczona fizycznie, ale czuję się bezpieczna i szczęśliwa. W innym śnie jestem mężczyzną i ukrywam się przed prześladowcami w zimnej, ciemnej, brudnej i stęchłej piwnicy. Jestem głodna, marznę, łazi po mnie robactwo i bardzo, bardzo się boję. Na górze spadają bomby i słychać strzały - jest wojna. W jeszcze innym śniemieszkam w klasztorze, ale nie jestem zakonnicą. Umiem czytać i pisać, czym wzbudzam podziw i szacunek. Godzinami ślęczę nad robotą jak wyszywanie czy tkanie, boli mnie kark, boli mnie głowa. Z tego snu pamiętam witraże, światło świec, zapach wosku i olejku różanego i śpiewy po łacinie. Nie podoba mi się ten klasztor, nie chcę tam być, czekam z niecierpliwością na dzień, kiedy będę mogła go opuścić.

Takich snów mam jeszcze kilka, ale te trzy są najbardziej spójne i najlepiej je pamiętam.

Może to tylko sny, projekcje stworzone przez podświadomość z mieszanki przyswojonych informacji i prawdziwych doświadczeń. A może coś więcej. Pewnie nigdy się nie dowiem

Takich snów miałam więcej, ale te trzy śnię najczęściej i najlepiej pamiętam.

[beataj1]

No właśnie - dlatego mam mieszane uczucia co do tej całej reinkarnacji. Znając moje szczęście nie byłabym perską księżniczką a niepismienną chłopką zgwałconą gdzieś pod płotem przez panicza albo innego równie prostego chłopa. I tyle z mojego księżniczkowania.

[marcowa_aprilla]

ja bym chciała wierzyć, ale boję się, że niestety po śmierci nic nie ma, boję się to za mało powiedziane, przeraża mnie to
idea reinkarnacji mi się podoba bardzo i do mnie przemawia

[mika_p]

Uważam, że reinkarnacja jest koncepcją o wiele bardziej sensowną i logiczną niż czyściec - jeśli chodzi o kwestię odpokutowania za grzechy.

***Edelstein***

[blond_w_pisowni]

Przecież edelstein jest żywym przykładem, w poprzednim wcieleniu była bolszewikiem, w którymś tam wątku chwaliła się.

[mvszka]

wierzę i nic mi to nie daje- było i jest ciężko ;P

[drosetka]

nie wierzę, i prawde mówiąc przeraża mnie myśl, że w kolejnym wcieleniu mogłabym być np szczurem, żabą, albo muchą, straszna wizja. Wole wierzyć ze po śmierci moja dusza uleci do nieba, jesli na to zasłużę i spotkam się z tymi którzy już odeszli bądź odejdą z tego swiata.

[d.o.s.i.a]

Reinkarnacja nie istnieje. Kazdy organizm jest odrebnym, niepowtarzalnym bytem, zlozonym z zupelnie innych atomow.

[blond_w_pisowni]

d.o.s.i.a napisała:

> Reinkarnacja nie istnieje. Kazdy organizm jest odrebnym, niepowtarzalnym bytem,
> zlozonym z zupelnie innych atomow.

Zaś atomy z kwarków. Czy kwarki są podzielne? I dlaczego sugerujesz, że nie?

[d.o.s.i.a]

> Zaś atomy z kwarków. Czy kwarki są podzielne? I dlaczego sugerujesz, że nie?

Chcialas blysnac, a nie wyszlo. Wystarczy, ze atomy sa rozne.

[mvszka]

organizm to nie ma nic wspólnego z reinkarnacją
dusza ma, wchodzi sobie i wychodzi z różnych organizmów- niepowtarzalnych oczywiście

[d.o.s.i.a]

NIe ma czegos takiego jak dusza.
To co myslimy/czujemy wynika tylko z wzajemnego oddzialywania czastek w ukladzie biologicznym. Kazdy z nas zbudowany jest ciut inaczej, ale kazdy organizm "czuje siebie" w obrebiei wlasnej biologii molekularnej.
Dla przykladu. Czy czlowiekowi dotknietnemu alzheimerem zmienia sie dusza?

[zielona.limonka]

Oczywiście, że nie. Ciało (w tym mózg dotknięty chorobą) jest tylko skafandrem.

[d.o.s.i.a]

> Oczywiście, że nie. Ciało (w tym mózg dotknięty chorobą) jest tylko skafandrem.

Czyli, ze mrowka tez ma dusze, a jej mozg to tylko skafander?

[zielona.limonka]

Niewykluczone.

[d.o.s.i.a]

I w jakim celu dusza w ogole mialaby byc?

[zielona.limonka]

Pisałam o tym wyżej.

[d.o.s.i.a]

To ze chcialabys, zeby cos mialo sens, nie oznacza, ze to cos ma sens. Organizmy to zbitek atomow, zycie jest bardzo umowne, tak naprawde zycie to tylko oddzialywanie jednych czastek na drugie, w obrebie jednego organizmu, nic wiecej. Tak naprawde nie wiadomo czy my w ogole zyjemy, tak samo jak nie wiadomo czy zyje np. prad elektryczny. Caly ludzki organizm to ruch jonow i czastek z jednego miejsca na drugie i kaskada roznych reakcji, ktore daja ulude, ze organizm "zyje" i "mysli".
A co do duszy - jesli mozg jest skafandrem, ograniczonym, to nawet nie wiesz jaka naprawde "osobowosc" mialaby miec Twoja dusza moze sie okazac, ze w wiecznosci sie nie rozpoznasz...

[anorektycznazdzira]

A co?

[princy-mincy]

Ja nie wierze. Ja wiem, ze to prawda.

[havana28]

W reinkarnację, karmę i "anatta" ("nie-ja"). Zresztą nie muszę wierzyć, moje doświadczenia i obserwacje wskazują, że jest to prawda. Istnienie w wymiarze tylko jednego życia nie ma większego sensu, logiki ani sprawiedliwości. W rezultacie całkowicie odrzuciłam chrześcijaństwo, zwłaszcza w formie jaką próbowano mnie "nasączyć" w młodości.

[neffi79]

nie, nie wierzę! wyszło mi, że będę Komarem
test: quiz.ownia.pl/reinkarnacja, a wam?

[neffi79]

Jescze raz test :
Tekst linka

[zuzann-a]

Wielorybem

[haydut]

papuga

[zielona.limonka]

Będę bizonem!
Będę sobie porykiwać, jak w reklamach Żubra i cały las będzie do mnie przybiegał.

[ekaczmarczyk]

Bede wroną

[laquinta]

Ja sokołem.

[inguszetia_2006]

Witam
Będę niedźwiedziem polarnym... hm... Dlaczego polarnym?!!! Nienawidzę zimy, mrozu, śniegu i lodowatej wody;-P Chyba muszę w przyszłym wcieleniu pokochać mróz. Taka lekcja karmiczna;-D W sumie, taki niedźwiedź silny jest, ma ładne futro i nikt mu nie podskoczy.
Nie jest źle.
Pzdr.
Ing

[3onbingo]

Ja nie wiem czy wierze czy nie, ale bardzo bym chciała, żeby dało się to jakoś udowodnić naukowo. Skończył by się ten cyrk i histeria wokół umierania, cała ludzkość mogłaby poluzować poślady i spojrzeć na świat z zupełnie innej perspektywy. Dzisiaj mam raka, za rok zobaczę jak to jest być kotem itd. Co z tego, że parę lat później zostanę karaluchem - karaluchy nie żyją długo Nie ma się co przejmować, zwłaszcza pierdołami.

[kkalipso]

Mnie by pasowało , żeby człowiek przechodził do innego wymiaru , tam gdzie człowiekowi jest lepiej , inaczej. A ci źli , okrutni rodzili się ponownie żeby zapłacić za swoje grzechy .

Czyli nie to , że wierzę ale mam nadzieję , że tak jest . I tak w kółko Macieju aż staną się godni przejść do lepszego świata

[kkalipso]

A jakby co to odrodzę się jako ... Wąż pustynny!

[3onbingo]

Na pustyni przynajmniej będziesz miała święty spokój. Odstresujesz się
Ja będę słoniem indyjskim i spokoju mieć nie będę - znając życie Hindusi zagonią mnie do roboty a ja mam już dość roboty jako człowiek. Zastanawiam czy nie dałoby się zrobić jakieś hokus pokus i stać się indyjską świętą krową..