Wyjechać czy zostać.

[moguer]

12 lat temu staliśmy z mężem przed takim samym dylematem.Branża inna , kraj inny , ale wyjazd wiązał się z dużą szansa zawodową dla męża, ale dla mnie oznaczało brak pracy . 6 miesięcy tyle mieliśmy czasu na zastanowienie się, wiele plusów , ale też minusów. Nie chciałam mężowi blokować jego awansu, ale nie widziałam się w roli kury domowej przez 5 lat. Nasza córka miała wtedy 3 latka i to w zasadzie dla niej się zdecydowałam. Mieliśmy zapewniony dom , wszystkie świadczenia, wydawałam tylko na jedzenie. Chociaż u nas nie chodziło o zarobki, bo już w Polsce zarabialiśmy dużo jak na polskie realia. Bałam się innego kraju, bardzo przeżyli to też nasi rodzice.
Mąż 5 lat pracował, ja wytrzymałam 3 lata , wróciłyśmy z córką po 3 latach, a 2 lata to było życie na odległość. Widzieliśmy się weekendowo, mąż dwa razy w miesiącu przylatywał do Polski i my z córką dwa razy.
Minus naszego wyjazdu , że przez 2 lata żyliśmy na odległość
Plusy - awans mojego męża, córka i ja doskonale poznałyśmy język, poznaliśmy bardzo dużo znajomych , taka rozłąka zacementowała bardzo nasz związek.

[sko.wrona]

Ha, ja jestem w podobnej sytuacji.
Dla mnie największy minus wyjazdu, to brak rodziny. Szczególnie, kiedy ma się małe dzieci.
Mamy tutaj dobrych przyjaciół, ale to nie jest to samo.

[pamel-a1000]

jedz koniecznie, dziecko nauczy sie jezykow, zyje sie tam milo, czysto i bezpiecznie, cos dla siebie znajdziesz, odbijecie sie finansowo

Nie rozkminiać.

[rosapulchra-0]

Wyjechać.
Na miejscu szukać swojego miejsca.

[dantonka]

Genialny wpis i prestiż - łe.
Świetnie funkcjonujecie w Polsce, będziecie mieli zapewnione wysokie emerytury - nigdzie bym nie wyjeżdżała. Chyba, że na wakacje.

ale fajne!

[mantis_after_dinner]

"Świetnie funkcjonujecie w Polsce, będziecie mieli zapewnione wysokie emerytury"

Wiesz ... jestem pewnie starsza od Ciebie, ale ja mysle, co jeszcze interesujacego w zyciu zobaczyc, gdzie sie przeprowadzic, ktore kraje poznac, co interesujacego/innego robic w pracy.

A Ty myslisz o wysokiej emeryturze. Moze zacznij myslec o spadku dla dzieci?

ble ...

[larrisa]

mantis_after_dinner napisała:

> Wiesz ... jestem pewnie starsza od Ciebie, ale ja mysle, co jeszcze interesujac
> ego w zyciu zobaczyc, gdzie sie przeprowadzic, ktore kraje poznac, co interesuj
> acego/innego robic w pracy.

Ale oglądać interesujące rzeczy, poznawać kraje, robić nowe interesujące rzeczy w pracy można nie tylko wyjeżdżając z kraju. Często to kwestia odpowiednich zasobów - czasu, osobowości, środków finansowych, pomysłowości itd.
Trochę taki dziwny podział się robi - jak przygoda to tylko jak mieszkasz za granicą, a przecież Szwajcaria, UK czy Niemcy to końcu niezbyt duża egzotyka.

[dantonka]

mantis_after_dinner napisała:

> Wiesz ... jestem pewnie starsza od Ciebie

Na oko pewnie tak

[mantis_after_dinner]

dantonka napisała:

> mantis_after_dinner napisała:
>
> > Wiesz ... jestem pewnie starsza od Ciebie
>
> Na oko pewnie tak

- no widzisz? a mentalnie tyyyyyle mlodsza

[dantonka]

mantis_after_dinner napisała:


> - no widzisz? a mentalnie tyyyyyle mlodsza

Nie sądzę, by to był właściwy przymiotnik

[joanekjoanek]

Minuty bym się nie zastanawiała.
Ale to zależy od etapu w życiu, ja mam teraz wielkie marzenia o zmianach, właśnie takich zawodowo-okolicznościowych, więc ja bym pojechała. A Wy się kierujcie chceniem właśnie. Finansowo nie nastawiałabym się w ogóle na jakieś spłacanie czegokolwiek czy "dorabianie się" w ten sposób - ot, po prostu zmiana życia, bez specjalnej zmiany sytuacji finansowej. Ale sama taka perspektywa zmiany życia budzi we mnie aż popiskiwanie z zazdrości. Podoba mi się i z perspektywy męża, i Twojej. A też jestem "typem samotnika".

[sanciasancia]

In minus:
Warunki finansowe będą gorsze niż w Polsce. Jeżeli nie znacie fracuskiego, załatwianie wszelkich spraw, typu różnice w działaniu służby zdrowia będą koszmarem. Jeżeli nie będziesz pracować, a mąż jest odludkiem (choć pewnie w CERNie to nie jest rzadkie), to szybko rozsądnych kontaktów towarzystkich nie nawiążecie, a (z doświadczenia) samotność na emigracji nie jest taka fajna (a ja znam język i oboje pracujemy).
Będziesz zamiast super wpisu mieć super lukę w cv.
In plus, mąż będzie miał super wpis w cv i dziecko nauczy się języka.

Warunki finansowe w Polsce macie świetne.

[gepardzica_z_mlodymi]

A czy ten wątek ma coś wspólnego z prima aprilis?

[slonko1335]

Ja nie pojechałam, nie mieliśmy wtedy jeszcze dzieci, bo z dziećmi to nawet bym nie rozważała. Wyjazd na stałe nie wchodził dla mnie w ogóle w grę. Nie wyobrażałam sobie że ja zwalniam się z pracy żeby siedzieć gdzieś na tyłku i patrzeć jak mąż się cudownie rozwija w zawodzie w którym równie dobrze rozwinął się w Polsce.......

[valtho]

Pojechałabym. Ale ja kiedyś studiowałam na drugim końcu świata i wiem jak to jest być obcym i lubię to . Ekspaci trzymają się mocno razem, niepracujące mamy ekspackie jeszcze bardziej. Obserwuje to na codzien w szkole francuskiej w Warszawie - ludzie mają mnóstwo wsparcia i chętnie dzielą się doświadczeniem i zaprzyjazniają naprawdę bardzo szybko. Szkoły/przedszkola międzynarodowe są fantastycznie przygotowane na szybką asymilację nowych dzieciaków, dzieci są przyzwyczajone, ze koledzy przyjeżdżają i wyjeżdżają. Rodzice się bardzo szybko zżywają, bo wiedzą, że za rok, dwa może tu ich nie być. I nie znaczy to, że nie ma się jak zaprzyjaźniać, tylko, że za chwilę masz przyjaciół do odwiedzenia w dalekim i ciekawym miejscu . Polecam.

[sko.wrona]

Polscy ekspaci nie trzymają się razem

[valtho]

Nie wiem jak w Szwajcarii, ale kilka lat temu na południu Chin zdecydowanie trzymali się razem . Poza tym nie muszą to być polscy ekspaci .

[mantis_after_dinner]

> Polscy ekspaci nie trzymają się razem

- bo tez nie po to wyjezdza sie na stale za granice, aby ciagle widziec te same przasne geby i rozkminiac te same swojskie narodowo-ojczyzniane smety

[ashraf]

Nie sposob sie z tym nie zgodzic. Przyznam, ze mamy niewielu dobrych znajomych wsrod Polakow w CH, bo wielu koncentruje sie przede wszystkim na jeczeniu, narzekaniu, porownywaniu, wytykaniu Szwajcarom bledow (a bo smieci nie mozna codziennie wyrzucic, bo pralnia na dole, bo sklep w niedziele nieczynny itd.), ew. na aktywnosciach kosciolkowych.

[sko.wrona]

Ja się najeździłam,kiedy nie było dzieci. Nawet teraz, gdybyśmy byli sami, pisałabym do Was z , Pekinu, ale z pięciolatkiem w zestawie, nie podejmujemy takich decyzji.
Dziecko to przecież nie jest worek kartofli, który można przekładać z miejsca na miejsce.

[valtho]

Naprawdę uważasz, że to niekorzystne dla dzieci? Mam kompletnie odmnienne zdanie, dla mnie to możliwość nauki języków na poziomie native, dobre szkoły (ważne, żeby pracodawca to finansował, bo kosztują niewyobrażalne pieniądze), możliwość podróżowania poznawania innych ludzi i kultur. A dzieci moim zdaniem szybko się przyzwyczajają do nowego , szczegolnie takie małe.

Wyjechać. Nie potrzeba nam tu takich smętów.

[babunia_wygodka]

10 000 CHF

[snakelilith]

Weź raczej pod uwagę, że ta suma, to jest raczej zarobek brutto. Na Zachodzie nie podaje się nigdy zarobku netto, zawsze brutto, bo to ile zostanie na rękę zależy od wielu czynników, od indywidualnej rodzinnej i podatkowej sytuacji. Dziwiłabym się też, bo średnia pensja w Szwajcarii wynosi teraz około 7 500 CHF brutto. Ludzie po wyższych studiach mają właśnie jakieś 10 000 CHF ale zawsze brutto. To mimo wszystko sporo forsy i Szwajcaria należy do bardzo atraktywnych finansowo i w ogóle do życia krajów. Tylko turyści narzekają na drożyznę, Szwajcarom z pracą wiedzie się bardzo dobrze. Nawet jak na początku zarabia tylko jedna osoba, co wcale nie jest w Szwajcarii taką rzadkością, nie będziecie z pewnością przymierać głodem.

[ashraf]

Chcialam tylko zwrocic uwage na fakt, ze srednia placa w CH wynosi ok. 6-6,5 k brutto, a mezowi autorki proponuje sie 10 k. Tymczasem w Polsce, przy sredniej pensji niecale 4 k zarabiaja razem 18 k. Oczywiscie nie mozna porownywac kosztow zycia 1:1, ale pewna proporcje jednak widac... Nikt nie mowi o przymieraniu glodem czy zlych warunkach, ja sama jestem b. zadowolona z wielu aspektow zycia w CH i nie wrocilabym juz do Polski, ale podejmujac decyzje o wyjezdzie, zwlaszcza z dziecmi i majac w perspektywie utrate pracy przez zone, warto zastanowic sie, czy na pewno wyjdzie sie na plus.

[snakelilith]

ashraf napisała:

> Chcialam tylko zwrocic uwage na fakt, ze srednia placa w CH wynosi ok. 6-6,5 k
> brutto, a mezowi autorki proponuje sie 10 k. Tymczasem w Polsce, przy sredniej
> pensji niecale 4 k zarabiaja razem 18 k. Oczywiscie nie mozna porownywac koszto
> w zycia 1:1, ale pewna proporcje jednak widac... Nikt nie mowi o przymieraniu g
> lodem czy zlych warunkach, ja sama jestem b. zadowolona z wielu aspektow zycia
> w CH i nie wrocilabym juz do Polski, ale podejmujac decyzje o wyjezdzie, zwlasz
> cza z dziecmi i majac w perspektywie utrate pracy przez zone, warto zastanowic
> sie, czy na pewno wyjdzie sie na plus.

No przestańcie, Szwajcaria to kraj o bardzo wysokim standarcie życia. Dziewczyna straci pracę w Polsce, ale zyska szansę na pracę tam. I znajdzie ją tam bardzo szybko. Swoją drogą, tam szanuje i honoruje się finansowo każdą pracę, nawet taką niewykwalifikowaną, więc można robić co się lubi, a nie to, do czego zmusza rozsądek i portfel. A Polski naprawdę nie ma co żałować. Bo czego? Ponurego szeregowca z perspektywą zaiwaniania do późnej starości na marną rentę?
Nawet gdyby mieli zostać tam tylko 5 lat, to będą wspominali tą fazę, jako najpiękniejszą w ich życiu. Warto, chociażby tylko by doświadczyć, jak przyjemnie i bezstresowo można żyć.
Nie rozumiem aspektu dziecka, bo moim zdaniem lepszej szansy nie można dać dziecku niż pobyt w pięknym, zdrowym, bezpiecznym i sprawiedliwym kraju, z dojściem do dobrej wielojęzycznej edukacji i szansą na znakomitą przyszłość. Mówimy też o kraju w sercu Europy, to nie przeprowadzka na Antypody, w godzinę z ogonkiem jesteś na wakacjach w Polsce, jeżeli zechce się komuś w ogóle do tej Polski jeździć. Szwajcaria oszałamia możliwościami rekreacji i wypoczynku.

[ashraf]

Standard zycia jest wysoki, ale trzeba tez odpowiednio zarabiac, zeby sobie na niego pozwolic. Nie musisz mi tlumaczyc czemu w CH jest fajnie Ale mimo wszystko masz troche wyidealizowany wizerunek Szwajcarii, nie jest tak, ze kazdemu, obojetnie co robi i ile zarabia zyje sie super, ze jest zupelnie bezstresowo i przyjemnie, a praca dla kazdego lezy na ulicy.

[snakelilith]

ashraf napisała:

> Standard zycia jest wysoki, ale trzeba tez odpowiednio zarabiac, zeby sobie na
> niego pozwolic. Nie musisz mi tlumaczyc czemu w CH jest fajnie Ale mimo wszy
> stko masz troche wyidealizowany wizerunek Szwajcarii, nie jest tak, ze kazdemu,
> obojetnie co robi i ile zarabia zyje sie super, ze jest zupelnie bezstresowo i
> przyjemnie, a praca dla kazdego lezy na ulicy.

Nie mam wyidealizowanego wizerunku Szwajcarii, bo znam ten kraj, często tam bywam i mam tam przyjaciół. W idyllę, gdzie wszystko podaje się na tacy, jednak też nie wierzę, ale my tu mamy do czynienia z młodymi, ambitnymi i dobrze wykształconymi ludźmi z propozycją natychmiastowej dobrej pracy z całkiem niezłą pensją wyższą od średniej krajowej. Musieliby już mieć bardzo dużego pecha, by im się tam nie udało. Poza tym, suma, którą szwajcarska rodzina ma miesięcznie do dyspozycji wynosiła w 2011 6750 CH. Jeżeli u nich te 10 000 jest netto jak brutto, nie będzie im powodziło się źle, nawet gdyby żona nigdy nie poszła do pracy. Nikt mi nie powie, że 8 tys euro to jest za mało na życie w Szwajcarii z jednym tylko dzieckiem. To są więc moim zdaniem bardzo dobre warunki. A jak facet się sprawdzi, to mają szansę na jeszcze więcej i jeszcze lepsze życie.

[ashraf]

Ja nigdzie nie twierdzę, że to mało. Zwracam jedynie uwagę na fakt, że - biorąc pod uwagę koszty życia w CH - to zapewne mniej niż 18 k w Warszawie.

[snakelilith]

ashraf napisała:

> Ja nigdzie nie twierdzę, że to mało. Zwracam jedynie uwagę na fakt, że - biorąc
> pod uwagę koszty życia w CH - to zapewne mniej niż 18 k w Warszawie.

Ale na jakość życia nie wpływa tylko ile tego co lokalnie uchodzi za luksus mogę kupić sobie za zarobione pieniądze, tylko jak wygląda struktura życia wokół mnie. Może okazać się bowiem, że wiele z tych rzeczy, które konieczne były do dobrego samopoczucia w Warszawie, może w Szwajcarii okazać się bez znaczenia.

[ashraf]

Zgoda, jest w tym wiele racji. Jezeli jednak ktos jest przyzwyczajony do konkretnych dobr czy uslug, np. mieszkania w duzym domu z ogrodem (w miescie), jadania w restauracjach czy zatrudniania sprzataczki/niani, trzeba miec swiadomosc wymiernych kosztow tego typu rzeczy.

[ina_nova]

A ja Ci poradzę - zostać. Tzn ja na Twoim miejscu zostałabym. Skoro piszesz, że są marne szanse na znalezienie tam pracy dla Ciebie. Osobiście nie wyobrażam sobie nie posiadania własnych dochodów.

[natalia.nat]

Ja na Twoim miejscu chyba bym została. Ale ja nie bardzo lubię zmiany, brakowałoby mi znajomych i rodziny, no i szkoda by mi było mojej pracy. Z drugiej strony kusi trochę ta przygoda i nowe doświadczenia. No jest dylemat.