nastolatek troll

[niu13]

Czy można mu jeszcze jakoś pomóc? 16 lat, koledzy w liczbie 3 sztuki ( jeden z byłej klasy, jeden z obecnej, trzeci z gimnazjum jeszcze). Nigdzie nie chodzi, nie bywa na imprezach. Ma koleżankę hmm przyjaciółkę, jest to córka mojej koleżanki, znają się od urodzenia i o dziwo nadal lubią. Czasem się widują, od wielkiego dzwonu do kina. Problem nr 1: komputer. To jedyna pasja i zarazem nałóg. Mamy za sobą 1, 5 roku terapii. Uspokoiły się kompulsywne zachowania ale problem nadal jest. On żyje w sieci. Ale jednocześnie żadnych innych problemów, uczy się dobrze, jest obowiązkowy, słowny, uczciwy. Proszony o zrobienie czegoś nigdy nie odmawia. Trudno się do niego przyczepić o cokolwiek poza brakiem życia towarzyskiego.

[redheadfreaq]

Ok, wszystko rozumiem, ale czemu troll? :v

Dalibyście żyć temu człowiekowi

[iwoniaw]

Niedługo będą chcieli leczyć przymusowo za chęć przebywania bez towarzystwa w wc

[1234wxyz]

Nie rozumiem czemu troll. I jakie twoim zdaniem zycie towarzyskie powinien misc szesnastolatek. Ma kolegow, kolszanke, nie wiem o co chodzi zupelnie.

[niu13]

Troll bo oni sami tak na siebie mówią, ci gracze sieciowi. Nie mam porównania za dużego ale np. córka koleżanki 15 letnia nie ma dnia że gdzieś się nie włóczy. A to z koleżankami włóczy się po centrach handlowych, a to w weekendy bywa na domówkach. Mój od podstawówki był może 5 razy na jakichś urodzinach. Teraz raz na miesiąc wyskoczy gdzieś a tak to siedzi przy biurku u siebie. Przecież to 1 kl LO- wiek w którym nie można usiedzieć na d... 5 minut!

[morekac]

E, pewnie introwertyk. Tego się nie leczy, z tym się żyje.

[klamkas]

To teraz sobie wyobraź jakie zamartwienia może mieć matka szwędającej się po centrach handlowych i domówkach 15-latki...

Ja tam bym wolała tego "trolla" (mam na stanie nastolatkę, która jest pomiędzy (choć pasją nie są gry, ale coś, co mocno ją wyklucza towarzysko)).

[redheadfreaq]

No to jak widzisz on umie usiedzieć nawet dłużej. Też taka byłam i mam mnóstwo znajomych, którzy również mają niewielką potrzebę interakcji z ludźmi. Snucie się po sklepach bez celu do dziś uważam za stratę czasu.

Myślałam, że podejście współczesnych matek do tych tajemniczych "internetów" trochę już ewoluowała, ale widzę, że gra na komputerze (nieważne, że często wymagająca współpracy graczy i stałego, głosowego kontaktu) czy rozmowy w sieci to nadal "gorsze" rozrywki, niż tracenie czasu na łażeniu po galerii handlowej czy niszczenie hepatocytów na donówkach.

[1234wxyz]

Yyyy... Nie znam nastolatkow ktorzy sie dzien w dzien gdzies szwedaja. Po centrum handlowym dzien w dzien? A po co? Imprezy? Na jakiez to imprezy sie chodzi w wieku 16 lat? Dziekuj losowi za spokojne dziecko zamiast szukac problemu gdzie go nie ma.

[beata985]

eeee, jak by się włóczył po CH albo każdy weekend na domówce był to też bys miała pretensje..
moja córka też siedzi w domu-tak jak ja, za to syn-powsinoga, wszędzie go pełno, najlepiej jak by mógł byc w 3 miejscach na raz.....po tatusiu to ma....
kim mam się bardziej martwić???

[morekac]

>kim mam się bardziej martwić???

Obojgiem. Żeby było sprawiedliwie.

[beata985]

o nie nie....cenię sobie święty spokój...

[zlababa35]

Moje co prawda małe jeszcze, ale cieszyłabym się, gdyby AŻ TAK nie włóczyło się po imprezkach za jakieś 7-8 lat. Snucie się z koleżankami po CH zamiast choćby uprawiać jakieś sporty słabo mi się kojarzy. Masz zupełnie normalnego dzieciaka. Tyle, że może ciut bardziej introwertycznego niż sobie to wymarzyłaś. A w dodatku umie podtrzymywać przyjaźnie. Weź się odczep od małolata .

[rozwiane_marzenie]

Skoro troll to jeszcze nie jest najgorzej. Gorzej gdyby nazywał siebie nolifem. Znasz kategorie uzależnionych? Ciesz się, że to tylko troll

[mozambique]

A to z koleżankami włóczy się po centrach handlowych, a to w weekendy bywa na domówkach."

zazdroscisz jej ze rosnie na galerianke ?

[zlababa35]

Dokładnie. Jak matka (małej w sumie jeszcze) córki załamałabym się, gdyby tak wyglądały głównie jej relacje towarzyskie i czas wolny w przyszłości.

[bergamotka77]

Pogielo Cię? Mój syn jest podobny, tylko młodszy i nie ma nałogu ale jest gamerem i youtouberem z zamiłowania. Jest bardzo fajnym domatorem. To się leczy?

[bergamotka77]

Dziewczyny sa inne i czesciej potrzebują bujnego życia towarzyskiego. Ja się cieszę, że moj nastolatek się nie włoczy z kumplami po ulicach, nie pali, nie chla i nie cpa i ma bliski kontakt z rodziną. Mój mąż tez jest osobą kameralną co mi bardzo odpowiada.

[niu13]

Poważnie mówicie? Domator introwertyk i to jest norma? No nie wiem, mam z nim taką emocję jak z sylwestrem- wszyscy się bawią a u nas pustynia. A tu proszę, piszecie, że dzieciaki teraz takie są🐴

[morekac]

Część ludzi jest introwertykami i to jest norma. Jeśli nie czuje się z tym jakoś źle, to niecwiem, o co ci chodzi.

[niu13]

Uważam po prostu, że życie towarzyskie człowieka wzbogaca. Od tego jest młodość, żeby żyć z pasją a nie zamykać się w 4 ścianach.

[1234wxyz]

Ta, przytoczone wyzej codzienne szlajanie sie po sklepach i imprezowanie to zycie z pasja...

[bergamotka77]

Haha dokładnie... życie towarzyskie wzbogaca? Dobre! Po prostu są ludzie, którzy pragną wielu społecznych interakcji i innych ludzi potrzebują jak tlenu ( jak ja a inni potrzebują tylko bliskiego wąskiego grona jak rzeczony nastolatek, jak moj syn i mój mąż. Długo do tego dochodziłam, ale zrozumiałam to i szanuję potrzeby odmienne od moich. Młodszy syn jest jak ja, więc panuje równowaga w domu

[kaz_nodzieja]

Jego pasją jest komputer, sprzeczności nie widzę.

[ichi51e]

Ale on ma zycie towarzyskie - w necie chyba z ludzmi gra?

[1234wxyz]

przeciez ma kolegow. Ze spotyka sje raz na jakis czas a nie codziennie to chyba normalne.

[niu13]

Jutro np jest Wigilia klasowa ( pierwsza). On cały szczęśliwy, że go nie będzie, bo się przeziębił i z wielką rozkoszą zalega w domu od pon. Dla mnie to jest przegięcie w kierunku unikania ludzi. A z gier sieciowych cieszyć się nie potrafię odkąd wiem jak się czuje matka, której własne dziecko jęte szałem nałogu skroiło kartę kred. Od tamtej pory nawet biegły angielski dziecia nie przekona mnie do sieciówek.

[bergamotka77]

Mój podobnie - chory i szczęśliwy, ze nie chodzi do szkoły ale on ma dość wredna klasę. Natomiast uzależnienie to już rzeczywiście inny kaliber.

[morekac]

Starsza córka nader starannie unikała tego rodzaju imprez. Odmieniło jej się na studiach - nie, żeby stała się nagle duszą towarzystwa, ale wygląda to inaczej niż za lat licealnych.

[1234wxyz]

Akurat wigilie klasowe i pracownicze z reguly sa okropne wiec co sie dziwic. Jezeli nic nie laczy cie ze znajomymi z klasy albo z pracy to udawanie serdecznej swiatecznej atmosfery jest idiotyzmem. To ze los rzucil was w to samo miejsce jak praca czy szkola to jeszcze nie znaczy ze jestescie dla siebie kims bliskim. Poza nielicznymi wyjatkami.

[miss_fahrenheit]

To gdzie właściwie tkwi problem? Bo z pierwszego postu wynika, że jest nim niechęć do interakcji społecznych, a nie uzależnienie od gier. Bycie introwertykiem to żadna wada, ani powód do niepokoju. Uzależnienie od gier jest takim powodem, ale chyba poza terapią, nic innego nie da się doradzić.

[redheadfreaq]

A, to ty uznałaś, że synowi nie wolno wydać jego własnych pieniędzy na "głupią grę"? Nie mam pytań.

Daj chłopakowi żyć. Czemu ekstrawertycy zawsze uważają, że ich sposób spędzania czasu jest lepszy? Dla introwertyka kretyńskie small-talki na wigiliach i innych śledzikach to koszmar i odliczanie, kiedy wreszcie będzie można przestać wydatkować energię na "bezcenne" interakcje z ludźmi.

Jak znam życie, Twój syn za parę lat będzie kosił trzy śrenie krajowe jako ekspert IT, a ty będziesz mu truła, kiedy w końcu się weźmie za prawdziwą robotę - kto to widział, tyle czasu przed monitorem marnować?

[bergamotka77]

redheadfreaq napisała:

> A, to ty uznałaś, że synowi nie wolno wydać jego własnych pieniędzy na "głupią
> grę"? Nie mam pytań.
>
> Daj chłopakowi żyć. Czemu ekstrawertycy zawsze uważają, że ich sposób spędzania
> czasu jest lepszy? Dla introwertyka kretyńskie small-talki na wigiliach i inny
> ch śledzikach to koszmar i odliczanie, kiedy wreszcie będzie można przestać wyd
> atkować energię na "bezcenne" interakcje z ludźmi.
>
> Jak znam życie, Twój syn za parę lat będzie kosił trzy śrenie krajowe jako eksp
> ert IT, a ty będziesz mu truła, kiedy w końcu się weźmie za prawdziwą robotę -
> kto to widział, tyle czasu przed monitorem marnować?
>
Haha doskonałe podsumowanie redhead

[zlababa35]

Wigilie klasowe są przereklamowane . Wcale się młodzieńcowi nie dziwię. Uważasz, że jest nieodpowiedzialny i wyczyści Ci kartę? To równie dobrze na domówce może nawalić się jak bąk i nie dotrzeć do domu.

[bergamotka77]

Są teraz takie dzieciaki, nawet wiele. Nie uszczesliwiaj go na sile.

[cosmetic.wipes]

W jego wieku zachowywałam się identycznie, tylko zamiast komputera były książki.
Nikt na mnie nie naciskal, wyszłam na ludzi, daj chłopakowi żyć.

[bergamotka77]

To fakt, mój mąż też wyszedł bardzo na ludzi więc się nie czepiam ja rzeczywiście miałam głód poznawania nowych ludzi, innych krajów, kultur, nauki języków obcych aby w nich korespondowac z rówieśnikami. Kochałam wyjeżdżać, spotykać się z przyjaciółkami, biegać do kina i do teatru,organizować imprezy i na nich bywać. Ale były z nas porządne i ułożone dziewczyny, chlania i rzygania nie było jak teraz Za to pierwsze papierosy itd. owszem

[niu13]

aaa książki to zupełnie inna sprawa! Niech by sobie czytał do bólu, byle tylko chciał. To prawda, ja też taka byłam, zamknięta i czytająca ale nie było mi z tym dobrze. Może dlatego teraz z dzieckiem tak świruję

[bergamotka77]

Swirujesz to dobre słowo. A moj uwaga lubi do tego czytać książki

[1234wxyz]

No to sie zdecyduj czy problemem jest niewystarczajace wg Ciebie zycie towarzyskie, czy komputer. Z pierwszej i pozniejszych wypowiedzi wynika ze brak zycia towarzyskiego, a teraz piszesz ze gdyby nie gral a czytal to spoko.

[bergamotka77]

Myślę, że tu problemem jest uzależnienie od kompa czy grania i tyle.

[lauren6]

Chyba nie znacie definicji uzależnienia. Gdyby chłopak był uzależniony od kompa nie robiłby NIC poza graniem. Siedziałby od rana do świtu przy komputerze, zawalał naukę, wagarował. Miałam w szkole takich kolegów i takie zachowanie dziecka faktycznie musi spędzać sen z oczu rodzicom.

W przypadku dobrego ucznia, który po odrobieniu lekcji postrzela sobie w grze, mówienie o uzaleznieniu to czepianie się. Był czas kiedy matka mogła zaszczepić dziecku zainteresowanie sportem lub np grą na instrumencie. Teraz niech da mu zyc.

Poza tym dzisiejsze gry komputerowe to w dużej mierze gry online, będące platformą wirtualnych spotkań. Więc ciężko mówić o braku życia towarzyskiego jeśli chłopak pewnie codziennie gra ze znajomymi w gry na steamie. W dzisiejszych czasach życie towarzyskie młodych ludzi przenosi sie do sieci: gier online, fb, yt, wykop itd. Trzeba z tym żyć, a nie samej świrować i robić z syna wariata.

[bergamotka77]

Pokazalam mojemu synowi watek i uznal ze Lauren i redhead znają się na rzeczy i dobrze mówią Niedługo zostaniecie jego idolkami bo ja też mialam tendencje by go z domu wyganiac na sile A nerdów też bym się nie czepiala bo z niektórzych wyrosną geniusze IT i będą kosic kasę i robić rzeczy zawodowo o jakich nie śniło się ich bardziej towarzyskim rówieśnikom.

[koronka2012]

No ale te wirtualne interakcje są jedynie popłuczynami życia. To jest ułuda kontaktu, powierzchowne znajomości tematyczne. Gdzie tu miejsce na budowanie trwałych, głębokich relacji, przyjaźni na całe życie?
Nie da się w sieci prowadzić treningu zachowań międzyludzkich - a przecież to z kolei ma służyć nauce zachowań w dorosłym życiu. Żony/dzieci nie da się przełączyć w tryb off albo mute.

[kitek_maly]

Troll? Chyba raczej nerd albo geek.

[rozwiane_marzenie]

Właśnie już powyżej napisałam do autorki, że skoro troll, to nie jest źle, niech się nie martwi. Przejmować może się nerdem albo nolifem.

[redheadfreaq]

Szczerze wątpię, by autorka wątku wiedziała, jaka jest różnica.

[volta2]

mogłabym powiedzieć że u nas jest podobnie

może nawet gorzej, bo syn jest towarzyski, lubi mieć kolegę/przyjaciela i ja wiem, że jednak jakoś mu niehalo z tą samotnością.

czasem nawet opuszczamy lokal, żeby mógł zaprosić znajomych, i o ile rok temu, czyli rok po skończeniu podstawówki starzy koledzy się zjawiali to w tym roku prawie posucha. tylko na urodziny się stawił komplet a tak to raczej kicha.

po szkole się nigdzie nie szwenda, a wie jakie to fajne bo po podstawówce sie szwendał, teraz nie ma z kim. (wychuchane dzieci z drogiej szkoły przywożone i odwożone na kolejne zajęcia zaraz po szkole lub prosto do domu)

cóż, pozostaje mi czekać na liceum,

syn się tłumaczy, że w szkole siedzi od 8 do 16-tej i ma czas na zycie towarzyskie w szkole (wiem ze wcale tak nie kwitnie, skoro na przerwach czyta książki) a do domu pędzi oczywiście do komputera.

sporo gada z zakochaną w nim koleżanką na messengerze, ale wydaje mi się jednak to za mało.

jutro gdzieś jedzie z kolegą z dawnej klasy się powłóczyć, ale jeden kolega w tym wieku od czasu do czasu to jakoś mało, malutko....

jak zaproponowałam wyjazd z kraju i zmianę szkoły to nawet mu powieka nie drgnęła, zgodził się od razu, czyli nikt go tu nie trzyma....

nie mamy żadnej terapii za sobą i raczej nie planuję mu niczego takiego funować, może powinnam?

[hermenegilda_zenia]

To raczej typowy syndrom dzieci częstych ekspatow - po którymś wyjeździe uczą sie ze nie opłaca im sie nawiązywać głębszych relacji z rówieśnikami, bo rozstania związane z wyjazdem są bolesne i za dużo je kosztują.

[volta2]

u mojego dziecka takiego syndromu próżno szukać, bowiem wyjazd miał jeden i przed jak i na wyjeździe prowadził udane życie towarzyskie.

bardzo chciałby sie z kimś zakumpować, pechowo - trafił do klasy gdzie w zasadzie większosć chłopców to przyjaciele z podstawówki niezbyt otwarci na nowe towarzystwo. szkoła nie prowadziła programu integracyjnego i mamy klops - przy dziecku niezbyt łatwo wchodzącym w nowe towarzystwo.

[kouda]

Poltora roku terapii po ktorej mlody dalej zyje w sieci? To co to za terapia?

[kaz_nodzieja]

A gdzie ma żyć? Teraz młodzi żyją w sieci. Jeżeli nie zawala obowiązków szkolnych i domowych (autorka twierdzi, że nie, jest sumienny) to dlaczego wolnego czasu od szkoły, nauki i obowiązkowych domowych ma nie spędzać w sieci?

[krejzimama]

[kaz_nodzieja]

Troje kolegów na nastolatka płci męskiej to całkiem sporo.

[lauren6]

Problemem chłopaka nie jest komputer, ale nadopiekuńcza matka, która chce mu ustawiać życie

Znasz takie powiedzenie: miej niewielu przyjaciół, niech będą prawdziwi?

[leokadia35]

Nie masz co narzekać

[sanrio]

przepraszam, ale jakoś mi się Sala samobójców skojarzyła...

[titta4]

A on ma z tym problem czy Ty?Bo jesli on nie ma to dajże mu spokój, nie ma nic gorszego niz takie niezadowolenie rodziców że dziecko nie jest takie jakby sobie wymarzyli...

Na serio?

[iwoniaw]

On żyje w sieci. Ale jednocześnie żadnych innych problemów, uczy się dobrze, jest obowiązkowy, słowny, uczciwy. Proszony o zrobienie czegoś nigdy nie odmawia. Trudno się do niego przyczepić o cokolwiek poza brakiem życia towarzyskiego.

To są klimaty z "Sali samobójców" i uzależnienie? Chłopak nie zawala szkoły, nie odcina się od zajęć domowych, jest "OBOWIĄZKOWY, słowny, uczciwy". Ba, nawet ma koleżankę od dzieciństwa i kolegów z poprzednich szkół, z którymi utrzymuje kontakty. Ale nie balanguje pięć razy w tygodniu. No dramat po prostu.

[sanrio]

so what? Moje skojarzenie i mam do niego prawo, jak ktoś pisze, że dziecko żyje w sieci to już mi się czerwona lampka zapala.

[baba_za_kolkiem]

A co z problemem nr 2??

[baszkircef]

Pytanie czy brak życia towarzyskiego wynika z charakteru syna czy jest to uzależnienie od komputera? Pisałaś o terapii czy dotyczyła właśnie tego?, może potrzebna jest kontynuacja? Jeśli syn ma charakter introwertyczny to nic nie poradzisz. Jestem osobą, której matka zawsze wytykała brak życia towarzyskiego, że nie chodzę na dyskoteki, sylwestry itp. Wykształciło to we mnie poczucie, że jestem inna, gorsza, dziwna, nie taka jak córki znajomych. Nie rób tego swojemu dziecku.

[redheadfreaq]

Faktycznemu uzależnieniu przeczy to, co pisze autorka posta - cytuję "żadnych innych problemów, uczy się dobrze, jest obowiązkowy, słowny, uczciwy. Proszony o zrobienie czegoś nigdy nie odmawia". Ot, po prostu jej zdaniem "Przecież to 1 kl LO- wiek w którym nie można usiedzieć na d... 5 minut!" i odstępstw od tej reguły być nie może, bo ONA TAK NIE MIAŁA.

[kaz_nodzieja]

Introwertycy są pomijaną grupą dyskryminowaną. I dorośli i dzieci. O tym się nie mówi np. w mediach. A to poważny problem. Ich prawa bardzo często są gwałcone i nie szanowane. Także np. w pracy.

[niu13]

Podsumowując wyjaśniam:
- syn znalazł się na terapii, ponieważ okradł konto karty kredytowej rodziny, zapamiętując tej karty dane. Był tak wciągnięty w LOLa, że nie spał i nie chodził do szkoły. Stąd terapia. Dość dobrze i szybko mu pomogła (nam też)- porzucił grę LOL, wyciągnął wnioski, zapracował uczciwie na zwrot pieniędzy, wrócił w miarę do życia. Dlatego teraz problemem nr 1 nie jest uzależnienie, tylko życie w wirtualu. Po tamtych przeżyciach zwyczajnie jako matka się tego boję. No, ale dało mi do myślenia zbiorowy głos, że nastolatki teraz tak mają, prowadzą życie towarzyskie w sieci.. Jestem gotowa to zaakceptować, dopóki to nie wyrządza mu jakiejś krzywdy w życiu osobistym.
- z pewnością jest introwertykiem. Absolutnie go za to nie krytykuję. Trochę mi tylko żal, że tak ma, bo łatwość nawiązywania kontaktów bardzo popłaca. Od zawsze był dzieckiem trochę z boku- obok piaskownicy na placu zabaw, obok głównej grupy w klasie, obok klasowych gwiazd. Ale jego biegły angielski i biegłość matematyczna z pewnością da mu dużo satysfakcji w życiu zawodowym. Oby. Chcę tylko, żeby był szczęśliwy. Przed kompem ma iluzję szczęścia.

[zlababa35]

Musisz kontrolować sprawy komputerowe i tyle.
Co do iluzji - mój kuzyn informatyk ma znajomych na całym świecie dzięki internetowi, teraz pracuje w dużej firmie informatycznej w kraju, w którym zarabia o niebo lepiej niż w Polsce na tym samym, nie wygląda na nieszczęśliwego, że naprawdę bliskich znajomych ma kilku, a nie kilkudziesięciu. Zawsze był spokojny, pracowity, sumienny i zawsze miał hopla na punkcie komputerów, co mu się opłaciło.

[koza_w_rajtuzach]

Może nie troll, a introwertyk.
Są osoby, które mają mniejsze potrzeby towarzyskie od innych. Pewnie siedzi na komputerze, bo mu się nudzi, a nie bardzo ma pomysł jak inaczej mógłby spędzać czas.

[alba27]

Trochę uspokoił mnie ten wątek, bo mój niespełna 13 latek też uwielbia swój komputer. Do szkoły chodzi chętnie, lekcje odrabia, uczy się średnio, taka średnia 4,5, raz w tygodniu chodzi na koszykówkę, ale jak się spotyka z kolegami to idą szukać pokemonów Trzymam rękę na pulsie i wprowadziłam zasadę, że dokładnie ustalamy ile może siedzieć przy kompie i tego się trzymamy. Jeśli wychodzę na dłużej a on zostaje sam to komputer muszę schować, bo wiem, że on od niego nie odejdzie.

[morekac]

> ale jak się spotyka z kolegami to idą szukać pokemonów

Nie tylko nastolatki tak mają. Statecznym ojcom rodzin też się zdarza. Może lepiej iśc na pokemony niż na wódkę?