Spanie razem czy osobno

[anorektycznazdzira]

Wolę spać z mężem, ogólnie bardzo lubię, ale on osiąga takie decybele w chrapaniu, że to jest czasem niemożliwe. Od kiedy dotarło do mnie, że mogę uciec do drugiego pokoju jak mnie obudzi i tam dospać do rana w spokoju, moje życie weszło w lepszy wymiar Potem zdarzało mi się od razu kłaść spać samej, żeby się wyspać.
Jednak pominąwszy chrapanie to z mężem śpi mi się o wiele lepiej, więc nauczyłam się też stosować zatyczki do uszu. Zatyczki są jednak uciążliwe i jak się je pcha do uszu ciągle, to uszy potrafią boleć.

Suma sumarum mamy rozwiązanie hybrydowe jak się stęsknię za spaniem z mężem to ładuję zatyczki i zmawiam modlitwę, żeby wystarczyły, a jak mnie bolą uszy to idę spać do pokoju obok. Zresztą tam jest o niebo wygodniejszy materac

[nellamari]

A my to się z mężem naprawdę kochamy i nie tylko kołdrę dzielimy, ale i poduszkę, ręcznik i szczoteczkę do zębów.

[boogiecat]

😀

ja kocham tylko siebie

[heca007]

Śpimy razem ale mamy własne materace i koldry. Nikt nikomu nic nie wyciąga spod pleców Chrapie ja. Jak mąż już nie daje rady to mnie przewraca na bok i chrapanie się kończy

[fogito]

Ja z frakcji spania z mężem pod jedną kołdrą. Jak śpię sama to się zaczynam niepokoić. Mąż nie chrapie, więc tu problemu nie ma. Łóżko duże i wygodne, materac też.

[eva_evka]

Jak mąż nie chrapie to doceniaj to! 😀 egzemplarz bezcenny

[fogito]

Doceniam. Śpi tak cichutko jak dziecko. Aż dziw, bo swoje lata ma.

[la_mujer75]

Zdecydowanie sama!
Mam problemy ze snem. Cięzo mi się zasypia, wybudzam się często. A mąż chrapie.
Mamy jeszcze inny rytm dobowy.
Ja to sowa, on skowronek. Podejrzewam, że dodatkowo moje problemy ze snem się poglebiły przez to, że usiłowałam/usiłuje zmienić mój naturalny sposób funkcjonowania.
Jak wstanę rano (mam na mysli taką, np. 5), to wieczorem padam, ale za chwile się wybudzam, a organizm tratuje to jako późna drzemkę. I potem dramat.

Mąż długo focha strzelal, że jak to ? Osobno? To mnie nie kochasz? I takie tam pierdoły.
No, mało powiedziane, że nie kocham. W bezsenne noce to wręcz nienawidziłam. Gotowa byłam zamordować.
Brak snu jest koszmarny, nie na darmo jest to jedna z tortur.

I teraz już się nie wścieka. Czasami śpimy razem, a czasami idę do pokoju Starszego. Na dzialce często osobno śpimy.

[bene_gesserit]

Nie wyobrażam sobie spania osobno.
Kluczem do sukcesu jest wielkie łóżko i osobne kołdry

[la_mujer75]

I niechrapiący mąż oraz zdrowy sen

[szmytka1]

Gdybym miała warunki, to spałabym sama.

[mava12]

ja nie rozumiem dlaczego KONIECZNIE żona MUSI spac z meżem....Rozumiem, że kiedy oboje są ze sobą rok, dwa, kilka lat po ślubie i nic ich "nie rozłączy"...
Ja od kiedy mogę (warunki pozwalają) mam osobną sypialnię. Zawsze chrapanie męża mnie wybudzało i utrudniało wysypianie sie. Niewykluczone, że ja też chrapię (przecież nie słyszę).
Kiedyś sąsiadka mojej matki skarżyła się na chrapanie męża. I matka zasugerowała jej, żeby przeniosła do pokoju dorosłego syna, który już wyprowadził się z domu. Jakiś czas później sąsiadka podziękowała pt. nareszcie się wysypia.
Kora też miała osobną sypialnie ze swoim mężem. I kiedy o tym powiedziała to też wzbudziło to kontrowersje.

[eva_evka]

Bo generalnie to chyba o to chrapanie się najbardziej rozchodzi.
Gdyby żaden mąż nie chrapał to pewnie nie byłoby takich dylematów. A chrapanie to koszmar, którego żona nie chrapiacego męża nie zrozumie nigdy. Ciekawe, co na to mężowie chrapiacych żon

Mój mąż też potrafi chrapać. Zazwyczaj jest to delikatne i do wytrzymania, nie przeszkadza mi to (zwłaszcza, że teraz biorę lekki lek przeciwlękowy, który popdawia rzekomo jakość snu). Ale czasami, po imprezie, po zmęczeniu, jak ma katar lub jest chory, to jest to dla mnie nie do wytrzymania. Dodatkowo kilka lat temu mąż miał epizody bezdechu - to jest dopiero hardcore, jak w nocy mnie wybudzał, ja całą w stresie, czy się nie udusi, po wszystkim on znowy w 3 sekundy słodko chrapał a ja do rana nie mogłam zasnąć. Nic dziennego, za nabawiłam się reakcji lękowych (żart, oczywiście).

[eva_evka]

Gdyby mój mąż nie chrapał, to na pewno spałabym z nim codziennie, nie tylko w weekendy u na wyjazdach. Bo lubię, jak jest obok. Jego miarowy i spokojny oddech działa na mnie kojąco i uspokajająco. Ale głośne chrapanie już nie!

[eglantine]

Dziewczyny, przecież chrapanie się leczy. Dlaczego wasi mężowie nic z tym nie robią? Gdybym miała w sypialni takie atrakcje, zagnałabym delikwenta do laryngologa.

[eva_evka]

Ech, łatwo powiedzieć, trudniej zrobić.
Mój mąż ma liczne polipy, moznaby je po kolei zacząć usuwać, ale laryngolog powiedział, że nie ma gwarancji, że nie będzie pozniej chrapał. Polipy są niegroźne.

[mikams75]

zazwyczaj jednak sie nie leczy, po wykonaniu badan okazuje sie, ze facet to okaz zdrowia i ten typ tak ma, niech spi na boku.

[czerwonylucjan]

Oczywiscie, zei sie leczy.. to ze ma dobre parametry o niczym nie swiadzczy przeciez chrapanie nie bierze sie z bycia chorym a albo z bezdechu albo wad anatomicznych - mozna to skorygowac chirurgicznie

[simply_z]

Wiesz, ja też chrapię, raz to nawet chłopa obudziłam i zbieram się do naprawy mojej przegrody nosowej (taka genetyka) ale boję się samego zabiegu...

[eva_evka]

Mam znajomego, który zrobił przegrodę i dalej chrapie 😀
Także jeśli powodem naprawy przegrody jest "tylko" chrapanie to cóż, może się to nie udać

[simply_z]

Nie tylko, ogolnie poprawia sie jakosc zycia,mniejszy problem z zatokami itp.

[kaki11]

Ja lubię razem. Przez to, że mąż pracuje na zmiany, często śpię sama kiedy on ma nocki, i jasne, że umiem tak spać, i nic się nie dzieje, ale dzielenie z nim łóżka jest przyjemniejsze. Jak się wybudzę w nocy lubię się wtulić w niego kiedy znowu zasypiam

[hrabina_niczyja]

Tylko razem. Śpię spokojniej, lepiej się wysypiam. Czułabym się samotna w nocy zwyczajnie. Spać chodzimy różnie, raz razem, raz oddzielnie i drugie dołącza. Od miesiąca w środku nocy dołącza do nas córka i śpimy w trójkę.

[m_incubo]

Osobno.
Latami szłam na zgniłe kompromisy typu osobne kołdry, podwójne materace, ustawianie średniej temperatury, która finalnie i tak nie pasuje nikomu - ja lubię ciepło i krótkie wietrzenie, mąż otwiera okna na cały dzień kompletnie bez sensu i wyłącza ogrzewanie. Ja śpię bez ruchu całą noc, on się rzuca, wierci, przewraca, macha nogami 🙄
Mamy od półtora roku każde swoją sypialnię i co za tym idzie, swoją łazienkę, skończyły się moje nocne pobudki i wchodzenie rano do lodowatego kibla.
Gdyby nie to, chyba znowu musiałabym się rozwieść.
Zresztą ja od zawsze postuluję posiadanie przez każdego małżonka osobnego skrzydła w pałacu zamiast gnieżdżenia się w jednej izbie.

[szmytka1]

Dla mnie ideałem byłyby dwa mieszkania naprzeciwko siebie.

[mikams75]

po co tak blisko, jeszcze bedzie pranie podrzucal

[szmytka1]

Ja lubię robić pranie akurat, nieraz sama wyszukuje co by tu jeszcze wrzucić do pralki żeby dopełnić. A mąż chyba też lubi, bo też pierze. I u nas pranie jest niekłopotliwe, pralka robi za kosz, kto zapleni, ten puszczą pralkę i już.

[mikams75]

to tak troche zartem i w przenosni bylo - po co dwa mieszkania tak blisko, to juz lepiej dalej, bedzie prosciej, jak kazdy sobie swoja codziennosc sam obskoczy.

[szmytka1]

No co ty, ja nie lubię jesc w samotności. W weekendy ktoś musi mi robić kawe. Bachory trzeba gdzieś odsyłać jak wkurzą, zima potrzebuje żeby mi robić termofor albo żeby o kogoś ogrzać nogi. Poza tym jak coś się popsuje to naprawiacz blisko i darmowy jest potrzebny, przynosić mi różne ciężkie rzeczy trzeba, dojadać resztki, podrapać mnie po plecach... I tak kilka innych zastosowań męża mogę wymienic, dla których warto mieć go drzwi w drzwi

[boogiecat]

Maz jest czasami praktyczny, ale uwazaj zeby zbyt sie nie uzalezniac. Wiele z tych zastosowan posiada rowniez Kot.

[szmytka1]

Ale mąż ma jedną ale duża przewagę, nie trzeba a po nim sprzątać kuwety i drugą teoche mniej wazną, nie łazi kopytami po stole

[boogiecat]

Maz moim zdaniem jednak sporo brudzi i balagani.
Powiedzmy, ze zaleta jest brak siersci i ewentualnych pchel.

I rzeczywiscie jest taki paradoks, ze maz przydaje sie do sprzatania kuwety🤔

[szmytka1]

Mąż u nas bardziej jest czysty w obejściu niż ja. Ja jestem totalny haos i bałagan generalnie mi nie przeszkadza, sprzątam zrywami. On lubi mieć wokół siebie porządek i potrafi go utrzymać. Z wad, to strasie hałasuje, jest głośny.

[szmytka1]

Chaos

[boogiecat]

Powiem tylko, bez wchodzenia w szczegoly, ze i mnie dwa mieszkania lub sasiednie domy wydaja sie strzalem w dziesiatke😜

[m_incubo]

Ja w ogóle nie widzę jakichś szczególnych plusów mieszkania razem, poza może kawą do łóżka.

[m_incubo]

Przy czym mój nie chrapie.
Gdyby chrapał, a do tego jeszcze nie zamierzał nic z tym robić, to dostałby kopa najdalej po drugiej nocy, której przeszkadzałby mi spać.

[feldmarszalek.duda]

Nie pomogę, ja jak się nie przytulę to mi zimno i smutno.

[z_lasu]

Prawie od zawsze mamy 2 łoża w jednej sypialni. Na chrapanie to nie pomaga, ale na wszystko inne tak.

[furiatka_wariatka]

Zdecydowanie wolę sama, nie jestem w stanie spać z kimś obok. To jedna z największych bzdur pokazywanych w filmach: pary zasypiające w objęciach.

[eva_evka]

No nie wiem, ja w latach młodzieńczych tak spałam z jakimś "ukochanym" 😉
Potem już człowiek jednak bardziej dba o swój komfort

[headonshouldersbaby]

sprobuj z nim ale w zatyczkach do uszu - u mnie podziałało

[stara-a-naiwna]

nie lubię spać sama

normalnie śpimy z chłopem z dwoma psami i czasami dwoma kotami (a jednym to regularnie)

ale każde z nas ma sen... kamienny byle co nas nie wybudza

[wapaha]

najlepiej się wysypiam śpiąc z mężem-ba, muszę go dotykać ( ręką, nogą,palcem )

[wrotek0]

Razem, jeden materac, ale dwie kołdry. Wolałabym osobno, ale strzelił focha, gdy o tym wspomniałam. Chrapie i często wstaje a ja budzę się od byle czego i nie mogę potem zasnąć. Najgorzej jest, jak się położę pierwsza i zasypiam a m. Niedługo potem ładuje się do wyra, po drodze jeszcze podłącza telefon i hałasuje. Wybicie s pierwszego snu to noc z głowy.

[boogiecat]

Masz jakiegos wrednego pana w lozku, nie zadnego meza. Co ty sie tak do cholery dajesz maltretowac???😱

[m_incubo]

Ja bym wybrała jego focha i święty spokój.
Rozczula mnie legion mężów w tym wątku, którzy mają totalnie wywalone, chrapią na całą chatę, nic z tym nie robią, nie leczą, ale na sugestię żony, by sypiać osobno - foch.

[chatgris01]

C'nie?

[eva_evka]

m_incubo napisała:

> Ja bym wybrała jego focha i święty spokój.
> Rozczula mnie legion mężów w tym wątku, którzy mają totalnie wywalone, chrapią
> na całą chatę, nic z tym nie robią, nie leczą, ale na sugestię żony, by sypiać
> osobno - foch.
>
>
Mój też miał focha jak zaproponowałam spanie oddzielnie w tygodniu. Niestety, nie było innej opcji, jeśli ja chcę normalnie funkcjonować w tygodniu, muszę być wyspana. Na początku też był foch, chyba mąż myślał, że to wpłynie na nasze stosunki intymne nic się w tym zakresie nie poprawiło ani nie pogorszyło
W weekend nie ma takiego "parcia" na wyspanie się, więc może podświadomie lepiej śpimy. Ale też się zdarza spać oddzielnie, np.po jakiejś imprezie. No nie ma mowy, żebym słuchała tego przez całą noc i spala w oparach alkoholu

[nellamari]

A jest szansa, ze jak strzeli focha to znajdzie alternatywne legowisko i Ty się wyśpisz ?

[dni_minione]

O nie, wrotku, nie daj się tak traktować. To powinno być oczywiste, że jak jedna osoba już śpi, to druga przychodzi na paluszkach i kładzie się w taki sposób, żeby pierwsza miała szansę spać dalej. Ja śpię niestety w przechodnim pokoju (typowe stare budownictwo w amfiladzie), a moje dziecko w ostatnim pokoju (nieprzechodnim) i ma mój po drodze do łazienki i kuchni. I już jako mały chłopiec (i to z Aspergerem) był w stanie się nauczyć, że jak ktoś śpi, to się nie szura, trzaska i nie tupie, robi się wszystko w taki sposób, żeby osoba śpiąca nadal spała. Pewnie, że czasem mnie obudzi, jak coś przypadkowego się zdarzy, coś spadnie czy skrzypnie, ale zazwyczaj jest naprawdę cicho. Ale oczywiście samo się nei zrobiło, uczyłam. Może ty swojego też powinnaś przeszkodzić.

[dni_minione]

*przeszkolić

[m_incubo]

Trudno się szkoli piecdziesiecioletnich chłopców, w dowolnych dziedzinach, i nie wróżę wielkich sukcesów.

[dni_minione]

Nie no, czasem chłop ma ujemną inteligencję emocjonalną, a więc i empatię, więc niektóre rzeczy trzeba by wyłożyć jak krowa na rowie. Bywa, że powie "no jakoś nie pomyślałem wcześniej".

[katie3001]

Mieszkam z mężem od 2006 roku i od pierwszej nocy śpimy oddzielnie. A mamy zwykłe m3. I nie ma opcji spania razem. Teraz ja śpię z córką w małym pokoju a mąż na kanapie w salonie.

[szmytka1]

Yyy i jak ta niebawem dorosła (tak zakładam) córka zechce chlopaka na noc przyprowadzić?

[pseudo_stokrotka]

Dlaczego zakładasz, że córka spiaca z mamą będzie niebawem dorosła?

[szmytka1]

Jak ktoś ma męża od prawie 20 lat i jest ematka że srednia wieku 40+ to jest wysokie prawdopodobieństwo, że dzieci ma nastoletnie a nie niemowlaki.

[chatgris01]

Nastoletnie ma najstarsze dzieci, ale przecież całkiem sporo ematek 40+ ma jeszcze na stanie przedszkolaki.

[katie3001]

Ale córka lubi ze mną spać. ja zresztą też lubię. I coraz rzadziej sika w łóżko. Ma 5 lat

[aguar]

Śpimy osobno. Za to całe dnie spędzamy razem, więc się wyrównuje. Pracujemy razem w domu, a potem czas wolny też spędzamy w tym samym pokoju. Natomiast na noc wynoszę się do malutkiej sypialni, w której jest miejsce tylko na łóżko szerokości 80 cm.
My w ogóle oboje mamy starych, którzy spali/śpią osobno, w osobnych pokojach, a nadal razem, ponad 50 lat, więc nam się spanie osobno nie kojarzy z zagrożeniem trwałości związku.

[eagle.eagle]

Ja mało kiedy śpię z moim, ale jak już to śpimy każde na swojej połowie. 😁

[dni_minione]

Ja wolę sama, a jak muszę z facetem, to tylko w łóżku 2x2 i pod osobną kołdrą. Bardzo nie lubię, jak się ktoś koło mnie rusza, wierci, wstaje czy coś na telefonie sprawdza. Zdarzały mi się w życiu oczywiście całe lata spania z własnym chłopem na łózkach znacznie węższych, bo np. 140x200 i jakoś tam się człowiek przyzwyczaja, ale komfort solo jest nieporównywalny.

[wena-suela]

Śpimy oddzielnie, poza weekendami i wspólnym urlopem

[kropkacom]

Śpimy razem. Pod jedną kołdrą obecnie Mam obecnie zwiększoną potrzebę na bliskość kochanego faceta, który dodatkowo też tak lubi spać. Czasami śpi z nami też kot. A w temacie ogólnie - każdemu wedle potrzeb.

[kropkacom]

Z tego co mówią moje dorosłe dziec,i to wśród rodziców ich rówieśników, raczej śpi się osobno. Ja im jestem starsza tym mam jeszcze większą potrzebę bliskości. Rok temu mąż był w szpitalu i to nie było fajne doświadczenie. Do kina mogę chodzić sama ale chcę spać z ukochaną osobą.

[kk345]

Razem, dwie kołdry.

[dekoderka]

😁