wyjazd męża za granicę

[7malina]

Czesc wszystkim, kto tu zaglądnie!
Mój mąż za ok 1 m-c wyjeżdża do Irlandii.Mamy 13 m-cznego brzdąca Radzia, nie
wiem jak sobie poradzimy, kiedy tatuś wyjedzie (głównie chodzi o samopoczucie
psychiczne). Mówią ze takie małe dziecko nie pamięta, no ok. ale tata TAK.
Jeśli jesteście w podobnej sytuacji piszcie jak sobie radzicie.
Pozdrawiam Gosia

[aluniaaa]

witaj,ja tez mam 13 m-czne malenstwo,tata wyjechal na 4 meisiace na szklenie do
Japonii,a ja jestem w 24 tygodniu ciazy,raz ze moze nie zdazyc na porod,a dwa to
dluga rozlaka z synkiem i o to najbardziej sie boje,ze Dominik zaomni kto to
tata,na arzie ogaldamy tate na monitorze,puszczam filimik z tata,ale on bardziej
zainteresowany jest myszka albo wylacznikiem monitora niz tym co leci akurat na
ekranie.
A jak sobie radze?jest ciezko,czesto lapie dolki i placze...mamy kontakt z mezem
w necie,ale co prawda ostatnio oraniczony bardzo,wiec to jeszcze bardziej mnie
dolujeze na rozmowe ze mna ma tylko 15 minmieli meic net i laptopy w
domu,nie maja ani jednego ani drugiego,kafejek tam tyle co kot naplakal,a jak
jzu sie jakas znajdzie to drozyzna wielka,pozostaje wiec te 15 min z pracy,nie
dluzej,bo juz potem musi uciekac na ostatni pociag do domu
Coz mi pozostalo?odliczanie dni do powrotu,zostalo ich 110

[beti262]

czesc!Moj maz jest za granica od osmiu lat i juz sie do tego
przyzwyczailismy.Mamy dwie corki,jedna ma 8 lat a druga 5.5.jak byly male,to
bylo mi ciezko samej a teraz jest duzo lepiej,a o tacie nie
zapominaly.Wiadomo,ze jak sa male to duzo z tego nie rozumieja,dopiero jak sa
wieksze,to trzeba z nimi rozmawiac,gdzie jest tata i dlaczego go nie ma,a jak
wraca,to musi dziecku poswiecic troche czasu,zeby czulo,ze ma tate i kto jest
jego tata.pozdrawiam

[przyszla_mama22]

czesc dziweczyny moj maz tydzien temu wyjechal do Irlandii do pracy-a ja
zostalam SAMA z 9 mieseczna coreczka...co sobie pogadam to pzrez neta ze
znajomymi a tak nie mam rodziny(mam ale mi neipomagaja nic,a mama nie zyje(()
musze sama uporac sie z zakupami...chcoc jest zimno i pada a jak mi cos brak
musze z dzieckiem isc do sklepu mam 4 min do dklepu,dni mam takie same-nudne
NIEMAM Z Nim kontaktu bo dopiero sobie telefon kupi za 1 wyplate ciezko mi jest
a jak mi jest bardzo ciezko to placze tak zeby niunia nei widziala,neta nie mam
na codzien-niestety jak przyjezdzma do ojca(z nim tez nei pogadam bo niemamy
wspolnych tematow)wiec widzisz nie jestes sama...ale nei martw sie my "slomiane
wdowy"trzymajmy sie razem...czas szybko leci zobaczysz...chocarz ciezko bedzie
ale pomysl sobie ze inni maja gozej jak cos moje gg 5855030

[mamusia_kubusia]

Mój mąż wyjechał do Irlandii 20 listopada na rok. Nasz synek Kubuś ma 18
miesięcy. Mieszkam w Warszawie z Małym sama, nie mam tu żadnej rodziny,
znajomych na których mogłabym liczyć. Boję się jeżdzić samochodem po Warszawie,
zakupy załatwienie czegokolwiek to duży problem i wyprawa z Kubusiem. Od marca
zaproponowano mi pracę, która musiałam przyjąć. Aktualnie poszukuje niani i
szczerze mówiąc jestem przerażona tym jak ja sobie poradzę, a i dotychczas były
chwile kiedy mi się beczeć chciało. Pozdrawiam

[przyszla_mama22]

zapraszam do siebie ja tez nei mam znajomych ani przyjaciul jestem sama

[maj03]

Ja tez jestem z W-wy i mam podobny problem a wlasciwie nie problem tylko
kompletny dol!!!
Mam dwie coreczki 3 latke i 20 msc i moj maz 2 dni temu wyjechal do Szwecji,
nie wiem na jak dlugo.
Od 2 dni chodze jak w letargu , placze i naprawde na nic nie mam ochoty.
Kiedy to minie i bede mogla normalnie funkcjonowac i przede wszystkim NIE
MYSLEC o nim non stop ?????????

[beti262]

No to dziewczyny musimy sie trzymac razem i na wzajem wspierac.Ja wam
wspolczuje,bo sama to przeszlam.Teraz jestem troche w lepszej sytuacji,bo
dzieci mam podchowanie i sie do rozlaki przez 8 lat po prostu przyzwyczailam a
od 3 miesiecy mam internet i kamere,to z mezem widzimy sie codziennie przez
internet.Mieszkam w malej miejscowosci i nie mam tez tu znajomych,wiec jak mam
chec z kims pogadac,to pisze na gg.Poznalam,tu wspanialych ludzi,ktorzy maja
podobne dylematy jak ja i na wzajem sobie pomagamy w trudnych
chwilach.Pozdrawiam.

[evee1]

Beti, nie obraz sie, ze o cos Cie zapytam. Wlasnie niedawno rozmawialam ze
znajomymi o takich wyjazdach i ja tego nie rozumiem. Jak mozna tyle lat
zyc oddzielnie. Ja rozumiem - pare miesiecy, no do roku jak sytuacja jest
zla, ze jedno musi samo wyjechac i dorobic, ale tak, latami? Dlaczego?

[beti262]

Moj maz jezdzi za granice juz 8 lat i jest tam dwa lub 3 miesiace a pozniej
wraca i jest w domu ok 2 miesiace i pozniej znowu jedzie.On tam nie jest ciagle
przez 8 lat,bo nikt by tego nie wytzrymal

[beti262]

zapomnialam napisac,ze jak macie chec,to mozecie do mnie pisac na gg.6053034.

[7malina]

dzięki za odzew i słowa otuchy. na razie napawam się tym ze jest z nami, tym
bardziej ze od jutra już nie bedzie chodził do pracy.teraz siedze na necie
sporadycznie, ale jak pojedzie to pewnie dużo więcej.(moje gg to 1567337)
pozdrawiam

[kasiulka1313]

Witajcie!!!
Mój Filipek ma ponad dwa latka. Jak miał pół roczku jego tatuś wyjechał po raz
pierwszy. Wyjazd trwa srednio 4-5 miesięcy a potem ok. miesiąc dwa jest w domu.
Filip przeżywa mocno każdy wyjazd tatusia. Jak był młodszy to przez pierwsze
dni był osowiały i marudny, potem się przyzwyczajał. Teraz jak jest starszy
doszło do tego, że jak tatuś przyjechał zaczął mieć lękki nocne. Po konsultacji
z panią doktor okazało się ze maluszek boi się ze jak się obudzi taty juz nie
bedzie. Do tej pory było zawsze tak, ze właśnie wyjeżdzał w nocy jak mały spał.
Kładł małego spać a jak Filip wstawał to już go nie było. Zaczęliśmy mu
tłumaczyć wszystko. Kilka razy udało nam się tatę odwiedzić - to też dużo daje.
Może działo się to wszystko też dlatego, ze tatuś jak przyjechał przed porodem
Dyzia to został w domu aż do momentu skończenia przez niego pół roczku. W tym
czasie robił przy nim wszystko. I bardzo są ze soba zżyci. Moze gdyby wyjechał
zaraz po jego urodzeniu byłoby inaczej?!? Nie wiem.
Teraz tata stara się często dzwonić i rozmawiać z Filipem. I odliczamy dni od
przyjazdu do wyjazdu i tak w kółko. Czasami mam już tego serdecznie dość!!!
Kasia mama Filipka
www.filip-kmiec.com

[missisia]

Mój mąż, tak samo jak Beti, wyjeżdża od 8 lat. Starszy syn ma 9 lat a córcia
6mcy. On wyjeżdża na miesiąc, półtora, a potem w domu jest tydzień, jak są
święta to 2-3 tygodnie. Miał rok przerwy bo już nie wyrabiał, myslał, że
rozkręci tutaj swój interes ale nic z tego nie wyszło i znów musiał wyjechać.
Jak miałam urodzić to zdąrzył dosłownie na ostatnią chwilę, przez całą ciążę
byłam sama (z przerwami oczywiście). Jak urodziłam to wyjechał po 3 miesiącach.
Na początku było ciężko, ale przywykłam, syn też chociaż bardzo tęskni. Ja mam
na szcęście mamę, która mi pomaga, teściów nie najgorszych, niedawno skończyłam
studia więc znajomych też sporo i zawsze jest się z kim spotkać, pogadać,
poimprezować. Nie myślę już o tym co on tam robi beze mnie bo chyba bym
zwariowała, ale tęsknię okropnie i oczywiście łapię doły, szczególnie po
rozmowach telefonicznych (niestety on niema tam komputera). No ale radzę sobie
i mam nadzieję, że kiedyś będziemy wszyscy razem.

pozdrawiam wszystkie słomiane wdowy
Iśka

[aluniaaa]

tak ogaldalam wlasnie fotki twojego synk ai szkdoa mi sie zrobilo,ze tak to
wszystko musi wygladac
Podziwiam Was za taka wytrwalosc,za odwage na takie zycie.
ja bym nie umiala tak zyc,narzekam na 'krotkie' 4 miesiace,a jak tutaj czytam,ze
niektore z Was zyja tak juz 8 lat? Szok!