Asertywność

[mufka51]

tak ostatnio dużo się o niej mówi.Organizuje się kursy "bądz
asertywna".Zrobiłam sobie dzisiaj test w pewnym czasopiśmie i wynik nie był
dobry.Wyszło mi po prostu,że można mnie zajezdzić.Co najgorsze to się
zgadza.Nie bardzo to"nie" chce mi przejść przez gardło.Z wyrażaniem krytyki
tez mam problem.Dobrze mi się krytykuje w myślach,natomiast gdy trzeba to
wyartykułować to już mocno się zastanawiam.Jestem ciekawa jak jest u Was?

[kalina_p]

asertywność to:
umiejętność wyrażania opinii, krytyki, potrzeb, życzeń, poczucia winy,
umiejętność odmawiania w sposób nieuległy i nieraniący innych,
umiejętność przyjmowania krytyki, ocen i pochwał,
autentyczność
elastyczność zachowania,
świadomość siebie (wad, zalet, opinii),
wrażliwość na innych ludzi,
stanowczość.

Nie mam z tym kłoptu (na szczęście), może tylko z przyjmowaniem krytki - zawsze
tak staram sie wykęcic kota ogonem, żeby wyszlo, że mam racje

Uwazam, że jesli ktos ma problemy z asertywnoscia to powinien pojśc na jakis
kurs czy szkolnie...To jest naprawde baaaardzo wazne, żeby umiec walczyc o
swoje interesy - w życu codziennym, nawet nie w pracy. Umiejetnośc wyrażania
swojego zdania (nie raniąc innych) bardzo ułatwia zycie. Często sie zdarza, że
bliscy robią cos nie wiedzac nawet, że nam to przeszkadza - a skad maja
wiedzić, jeśli im tego nie powiemy jasno i wyraźnie?

[moofka]

najpierw bardzo skutecznie tępimy wszelki eprzejawy asertywności u dziecka
mikt ni emówi, ze dzicko jest asertywne tylko niegrzeczne
albo czesto zamiennie, ale brzmi juz jak najgorsza obelga - bezstresowo
wychowane
potem nic dziwnego, prawie na kazdym dorosłym mozna kase zbic, kiedy sobie
uswiadamia, jak zle mu z taką potulnoscia, jaka mu dorosli wpajali
i mysle ze warto na taki kurs - zarowno dla siebie, jak i dla wlasnego dziecka

inny problem, ze czesto zwykle chamstwo lubi sie nazwac asertywnoscią
to też warto odróżniać

[agata_to_ja]

Ty też popełniasz błąd nazywając przejawami asertywności zachowania dzieci,
które dorośli "tępią".
Dlaczego wkładasz je wszystkie do worka z napisem "asertywność"?
Są zachowania asertywne, uległe i agresywne (nie jest to podział "naukowy" tylko
mój, laicki). Dorośli tłumią zachowania agresywne i dzieci i zapewne czasem
asertywne, a nie tylko asertywne.
Zresztą sama zwracasz na to uwagę w ostatnim zdaniu.
Sama mam wciąż dylemat, jak wychowywać moje dzieci, aby nie złamać im
charakterów, ale mój syn ma wyjątkowo buntowniczy charakter i niestety
najczęściej nie ma to cech asertywności. Ja właśnie uczę go bycia asertywnym
mówiąc - szymek, nie musisz mówić: nie będę tego jadł (wrzeszcząc) wystarczy:
dziękuję mamo, już się najadłem. Albo: wolałbym zjeść coś innego.
Jest różnica, a nie mam pocucia, że tłumię asertywność dziecka

[verdana]

Miałam kilku asertywnych znajomych. Gdy się do nich dzwoniło, szczerze mowili po
trzech minutach, ze nie maja czasu rozmawiać. Szczerze wytykali wszystkie nasze
wady - za mało o siebie dbamy (albo za bardzo), za bardzo rozpiescilismy dziecko
(albo za mało) i oczekiwali, że przytakniemy z miłym usmiechem. Nie mieli nigdy
czasu, aby pomoc nam w potrzebie, chociaż duzo opowiadali, jak pomagaja innym.
Nie mieli też żadnych oporów, aby zwrócić się o pomoc.
Nie znosze ludzi asertywnych. Asertywność to dla mnie bardzo eleganckie
okreslenie egocentryzmu - jak nie mam na coś ochoty, to nie powinienenm sie do
tego zmuszać. Ja najpierw, a inni potem.
Pozostanę przy braku umiejętnosci odmawiania.

[mufka51]

To jest nas już dwie.

verdana

[kalina_p]

w moim poprzednim osci jest definicja asertywnośc.
Może mylisz asertywnośc z chamstwem?

[dagmama]

Asertywność kojarzy z tym, że jeśli w sklepie poproszę o 15 dag mięsa, a dostanę
30 (był taki fajny wątek o sklepach mięsnych), to trzeba umiec sie sprzeciwić, a
nie spuścić głowę i pokornie się zgadzać.

Sprzeciwić się krytyce, że dzieci wcale NIE są rozpieszczone, to też dla mnie
asertywność))

Kończenie rozmowy telefonicznej, której się nie rozpoczęło, to po prostu
nieuprzejmość.

[moofka]

agata_to_ja napisała:

> Ty też popełniasz błąd nazywając przejawami asertywności zachowania dzieci,
> które dorośli "tępią".
> Dlaczego wkładasz je wszystkie do worka z napisem "asertywność"?
______________________
nie, nie wszystkie wkładam do jednego worka skąd ten pomysł?
jednak w procesie wychowawczym - wychowywania "grzecznego"
i "nierozpieszczonego dziecka" asertywność jest tępiona już w zarodku -
zgodzisz się ze mną?
jak wygląda karmienie w większości domów
albo zabawa z innym dzieckiem - oddaj bo młodszy, albo "dzieci i ryby głosu nie
mają"
albo... mnóstwo

> Są zachowania asertywne, uległe i agresywne (nie jest to podział "naukowy"
tylk
> o
> mój, laicki). Dorośli tłumią zachowania agresywne i dzieci i zapewne czasem
> asertywne, a nie tylko asertywne.
> Zresztą sama zwracasz na to uwagę w ostatnim zdaniu.
________________
no dziekuję, ze zauważyłaś, ze tez to rozróżniam, bo i owszem rozróżniam
ja w przeciwieństwie do adwersarek lubie ludzi asertywnych
lubie, bo są szczerzy, otwarci i pewni siebie
wole, zeby mi ktos sam powiedzial, ze nie ma czasu w tej chwili na długie
pogaduszki (co w tym złego? nie mam telewifonu, nie wiem, czy akurat w dobrej
porze dzwonie)
niz stekał niemrawo do słuchawki, a potem obrobił tyłek, co ta za kobita, co
wydzwania i gada )

> Sama mam wciąż dylemat, jak wychowywać moje dzieci, aby nie złamać im
> charakterów, ale mój syn ma wyjątkowo buntowniczy charakter i niestety
> najczęściej nie ma to cech asertywności. Ja właśnie uczę go bycia asertywnym
> mówiąc - szymek, nie musisz mówić: nie będę tego jadł (wrzeszcząc) wystarczy:
> dziękuję mamo, już się najadłem. Albo: wolałbym zjeść coś innego.
> Jest różnica, a nie mam pocucia, że tłumię asertywność dziecka
_____________________
i słusznie, ja tez mam nadzieje jej nie stłumic
prawdziwa asertwnosc nie jest chamska, agresywna i nie krzywdzi nikogo
ale nie daje tez krzywdzic siebie
tak ją rozumiem, najogólniej
wyrazenie "nie bede tego jadł" IMHO nie jest niczym złym samo w sobie )

[triss_merigold6]

Eleganckie chamstwo. Potrafię a jakże. Tylko w imię nieszkodzenia sobie i
szacunku dla innych hamuję.
Kolejna debilna moda rodem z USA. Kiedyś wystarczył takt, dobre wychowanie i
normy obyczajowe.

[verdana]

Jak zwykle Triss napisała dokładnie to, co ja myślę. Nie myle chamstwa z
asertywnością - ale asertywność jest uczeniem ludzi, ze mają myśleć przede
wszystkim o sobie. Jak przyjaciółka mnie nuzi, jak mąż chce czegoś, czego ja nie
chcę - mam wyraźnie, zdecydowanie i uprzejmie powiedzieć "nie". Nie - bo mi się
nie chce. Nie - bo mam inne plany. Nie - bo nie. Jak nie mówię "nie", to jestem
nieasertywna, daję się wykorzystywać, nie mam pewnosci siebie.
A może jednak należy sie dostosowywać? Może nie zawsze musi być tak, jak ja
chcę, ale tak, jak chce kto inny?
Nieprzypadkowo napisałam, ze "miałam" asertywnych znajomych. Asertywna znajoma
nie jest już nasza znajomą. Nie jest też zoną swego męża, a jej dziecko wyjeźdża
na stałe za granicę. Asertywnie.

[kalina_p]

To nie jest chyba tak. Asertywność to nie odmawianie prośbom, "bo nie mam
ochoty", tylko np. nie pozwalanie mężowi na jakies zachowania, które nas ranią.
Osoba asertywna może (i powinna) iść na kompromisy, żyć w zgodzie z innymi i
często chowa swoje EGO do kieszeni, jeśli tak akurat trzba, nie myl
asertywności z egoizmem i chamstwem.
Dla mnie osoba asertywna to taka, która nie pozwala sobie wchodzic na głowe,
nie daje sie wykorzystywac i potrafi powiedziec NIE, jeśli cos ja rani. Potrafi
mówic o swoich oczekiwaniach, uczuciach, jest szczera.

[agata_to_ja]

Nie ma problemu, jeśli CHCESZ komuś pomóc, to pomagasz. Asertywność jest
przydatna wtedy, kiedy nie chcesz, żeby potrafić odmówić. Oczywiście to tylko
jeden, najbardziej popularny "objaw" asertywności, ale wchodza w to również:
obrona przed palaczami, powiedzenie komuś, że cię rani itp.
Asertywność nie oznacza myślenia tylko o sobie. Możesz przecież z własnej woli
brać pod uwagę potrzeby innych ludzi, być osoba zyczliwą i pomocną, ale nadal
asertywną. Każdy przecież ma jakieś granice, których inni nie powinni
przekraczać. Asertywnośc przydaje się właśnie wtedy, kiedy mimo wszytsko je
przekraczają.
A te znajome, które już nie są waszymi znajomymi - przecież same piszecie, że
nie były asertywne, tylko zwyczajnie chamskie. To różnica jednak.

[lila1974]

Wole takt, empatie i kulture osobista od "asertywnosci".
Kojarzy mi sie ona ze stawianiem siebie w roli pepka swiata.

W chwili obecnej mialabym pelne prawo na zachowanie asertywne wobec szwagra i
jego dziewczyny, o tak!!!