Zostawiłybyście męża-alkocholika?

[chipsi]

To (na szczęście) nie o mnie ale od początku. Sąsiad w niedzielę przyszedł do
nas spłakany że jego syn zginoł w wypadku w Niemczech. Szok. Inni sąsiedzi
też w szoku, tym bardziej że chłopak jechał do Niemiec na własny ślub. Sąsiad
zawiadomił całą rodzinę o śmierci syna, zamówił jakiś karawan... i okazało
się że wszystko to sobie wymyślił w pianym zwidzie. Tzn jak to mówił nie był
pijany ale... Teraz drugi syn chodzi i odkręca sytuację a sąsiedzi żałują
jego ojca że mu odbiło przez żonę. Żona wyprowadziła się do brata bo
przegrała walkę z jego piciem ale ludzie uważają że powinna z nim zostać bo
alkocholizm to choroba. Co Wy na to?

[mijaczek]

alkoholizm to choroba psychiczna rzutujaca na inne osoby.
jesli ktos nie daje sobie rady z tym powinien odejsc.
to nie jest choroba, na ktora zachorowalismy losowo rak, gruzlica czy
stwardnienie rozsiane, tylko ja ktos w sobie wychodowal [tia tia...tylko prosz
emi tutaj nie mowic, ze palacz sobie wychodowal raka pluc].

[syriana]

> ale ludzie uważają że powinna z nim zostać bo alkocholizm to choroba. Co Wy na to?

taa..
choroba na własne życzenie

dzięki takiemu podejściu mamy właśnie w kraju tyle bitych kobiet, którym się
wmawia, że taki ich los i niewiele można zrobić

ja bym nie czekała aż facet alkoholik wpadnie w stan, w którym takie historie
się opowiada

[kropencjaa]

nie zostałabym nigdy w życiu, o ile facet odmawiałby leczenia i pomocy i
upierał się, że jest ok. Po kilku nieudanych próbach chęci udzielenia mu
takowej pomocy po prostu bym odpuściła, chcąc ratować własne zycie i życie
dzieci. Alkoholizm jest chorobą, ale rujnującą wszystko co jest wokół.
Nie poświęcałabym się!!

[madziaaaa]

Zostawiłabym. To jego wybór, że wybiera wódkę a nie rodzinę. Moze to i jest
choroba, ale specyficzna, taka trochę, na wlasne zyczenie, jak narkomania.
Szkoda by mi było marnować życie z pijakiem.

[lenka30a]

zostawiłabym
jeśli delikwent nie chce sie leczyć, nie zamierza skończyć z nałogiem, to
przykro mi, ale nie zostałabym z takim człowiekiem

tak, zostawilabym

[shady27]

moja ciotka ma meza alkoholika, to koszmar jaki ona przechodzi
ale zostawic go nie chce
ja bym zostawila nie mrugnawszy okiem

[guderianka]

zostawiłabym
im szybciej tym lepiej

[malgra]

nie wiem ale mój kuzyn zostawił żonę alkoholiczkę i szczerze mówiąc wszyscy się
dziwimy jak on tak długo z nią wytrzymał.
Alkoholizm to uzależnienie a nie żadna choroba!

[ma_dre]

no widzisz, wydaje mi sie ze to zawsze jest tak : facetom wybacza sie wiele,
picie, bicie, zdrady, nieodpowiedzialnosc... kobietom niestety nie, w dodatku
na nie zrzuca sie czesto odpowiedzizalnos za meza, tiaaaa, on pije a ona
winna...???

[triss_merigold6]

My na to, że należy alkoholika zostawić dopóki nie przejdzie przez AA + jakieś
3-4 lata kwarantanny.

[mbwj88]

zostawienie męża nigdy nie jest proste
jakby się mąż nie chciał leczyć to chyba nie ma wyjścia
podobno alkoholik musi upaść żeby się pozbierać więc trudno miec do tej żony
pretensje

[mam_to_w_nosie]

Najpierw próbowałabym namówić na leczenie, jakoś pomóc. Ostatecznie alkoholikiem
nie zostaje się z dnia na dzień. Ale gdyby odmawiał, nie chciał się leczyć
zostawiłabym. To jest czasami jedyna metoda na uartowanie człowieka z nałogu.

nie ma z czego się śmiać...

[olcia029]

jasne że nie, oddawałabym pensje i latała po piwko, czekała aż mnie zaciuka w
pijanym widzie, bo miejsce żony jest przy mężu...

[dlania]

A czy z tego, że alkoholizm to choroba, wynika, że trzeba z takim chorym
siedzieć pod jednym dachem??/ Miejsce chorych jest w zakładzie, gdzie wraca sie
do zdrowia.
To takie głupie, przez lata wtłaczane do głów społeczeństwu, kościelne myslenie:
"cierp, babo, nieś swój krzyż. W niebie bedzie ci za to dobrze."

Zostawiłybyście męża-alkoholika?

[zebra51]

Gdyby mój mąż miał chorobe alkoholową, nie zostawiłabym go. Zrobiłabym
WSZYSTKO, żeby mu pomóc.
Inna sprawa, że nie związałabym się z człowiekiem z problemem alkoholowym.

[sebaga]

Zebra, a co jeśli zrobiłabyś WSZYSTKO i nic by to nie dało??
To, że nie związałabyś się z człowiekiem z problemem alkoholowym, nie oznacza,
że ten problem by się nie pojawił.

[zebra51]

wiem, i wiem również, że i mnie może dotknąć ta choroba. I moge mieć SM i mogę
mieć rozpoznanie Ca, moge mieć chorobe dwubiegunową. wszystkie uciążliwe,
ciężkie w przebiegu. I chcę (naiwnie, być może)wierzyć, że ktoś, kto
prezysięgał mi przed Bogiem, wyciągnie rękę, by starć sie mi pomóc.

Na razie , na szczęście, to wszystko teoria. Ale cholernie mocno chcę wierzyć,
że mogę liczyc na najblizszą mi osobę, nawet wtedy gdy sie potknę.

[net79]

Pewnie, ale co z osobą, która choruje, ty musisz ją w chorobie dźwigać, a ona
tabletek łykać nie będzie , ani pić syropków, choć te by mogły ja postawić na
nogi i odciążyć Twój krzyż, bo jej tak wygodniej, bo syrop gożki jest???
Dalej będziesz dźwigac przez dwadzieścia lat , dolewać do syropku soczku
malinowego, o chory bedzie ci nim pluł w twarz. Bo tak często wyglada przebieg
choroby alkocholowej, że wszyscy skaczą wokół, a sam zainteresowany stara się
przez to prześliznąć bezkarnie udając , że nic się nie dzieje, mocno przy tym
krzywdząc i skrzywiając najbliższych...

[gryzelda71]

zebra51 napisała:

> wiem, i wiem również, że i mnie może dotknąć ta choroba

Ale alkoholizm,to nie grypa.Jednak troszke trzeba popracować,zeby być alkoholikiem

[zebra51]

na niektóre przypadki choroby nowotworowej tez człowiek sobie "pracuje" -
czerniak, nowotwory płuc, układu pokarmowego.
Proszę, nie przekonuj mnie do swoich racji. W swoich poprzednich postach
odnoszę sie tylko do pytania postawionego przez autorke watku, nie do historii
przez nieą opisanej.

[gryzelda71]

Ale czy mozna zapaść na alkoholizm nie pijąc?A na raka i owszem mozna tak po prostu.To mam na mysli.

[net79]

ok bardzo szanuje twoje zdanie, ale ja przeżyłam 20 lat z alkocholikami którzy
uparcie nie poddawali sie leczeni, bądź rezygnowali z niego, bo są przeciez
lepsi niż cała reszta na sali... Chory na raka przyjmuje chemię, choć strasznie
przy niej cierpi i jest ryzyko, że organizm jej nie wytrzyma, po za tym nie ma
już odwrotu, a alkocholik ma niezaeznie od zachowanie przed zachorowaniem ( w
obu przypadkach) . Wiem tez, że czasem, żeby jedno nie pociągnęlo drugiego na
dno warto sierozejśc póki objawy choroby jeszcze nie sanasilone i nie pogłębiać
ich, wiem tezjak bardzo na chorobie cierpią dzieci, nieodwracalne zmiany na
całe życie... kocham mojego mężczyznę i zastanawiałam się nie raz ile będe w
stanie dźwignąć, w razie jakby coś i wiele jestem , ale nie alkocholizm i
narkomanię

[net79]

Dobrze, żeona patrzy na swoje dobro, a nie na to co uważają inni. Dawno temu
obiecałam sobie, że jesli nie wyczuje alkocholika przed związaniem się z nim,
to jesli wyjdzie po, a będę bardzo kochać dam mu czas na pomoc. Czas nie będzie
oszałamiająco długi, jesli sie nie uporamy z problemem, a pan będzie mało
kreatywny to pakuje się i spadam, niezaleznie jak bardzo bedzie bolało. Choroba
alkocholowa i tak skazuje człowieka na samotność przynajmiej psychiczną, jego
wola...

H, H!! samo h!!!

[zebra51]

błagam, bo aż bije po oczach!!!

[morgen_stern]

Własnie. Chipsi, sympatyczna z ciebie dziewucha, ale błagam, popracuj nad
ortografią, bo aż oczy bolą. Może wrzucaj każdy tekst najpierw do Worda i
sprawdź, błędy, ok? Jak dorosła kobieta może robić takie błędy?
Przestrzeganie zasad ortografii i poprawnej polszczyzny to szacunek i dla
czytelników i do własnego ojczystego języka.

[chipsi]

Psieplasiam
Pracuje nad tym od dawna tylko skutek żaden. Ojczysty język nie jest dla mnie
łaskawy to i z szacunkiem do tegoż języka mam problem ;P

[melka_x]

Zostawiłam męża alkoholika.
Gdyby obecny stał się alkoholikiem, nie zostawiłabym, za dużo nas łączy, za
wiele mu zawdzięczam. Chyba, że bywałby agresywny wobec dziecka, ale to jedyne
zastrzeżenie. Uważam, że na tym polega związek, na trwaniu nie tylko w dobrym,
ale także w chorobie.

[net79]

A jeśli byłby agresywny wobec Ciebie, ale dziecka nie??? A jeśli alkohol
zmieniłby go na tyle,że nie byłby juz tym samym dobrym człowiekiem... Skoro już
przez to przeszłaś to pewnie wiesz co mówisz, dla mnie jest nieco wiecęj granic
nie do przekroczenia...

melka

[sebaga]

Widać, że nie wiesz o czym piszesz. I dobrze. To, że mąż alkoholik nie byłby
agresywny wobec dzieci, nie oznacza, że by ich nie krzywdził. To, że Ty mu dużo
zawdzięczasz nie oznacza, że masz prawo marnować życie dzieciom!! A ten argument
o trwaniu na dobre i na złe, wybacz, ale chyba nie rozumiesz o co w tym chodzi.
Bo napewno nie o trwanie w patologii..

[melka_x]

sebaga napisała:

> Widać, że nie wiesz o czym piszesz. I dobrze.

Rozwiodłam się z powodu alkoholizmu męża. Wiem o czym mówię.

> To, że Ty mu dużo zawdzięczasz nie oznacza, że masz prawo marnować życie
> dzieciom!!

Jak się odpowiada na czyjś post, to warto by go było wpierw przeczytać.
Wyraźnie napisałam, że potencjalna krzywda dziecka byłaby dla mnie powodem do
rozwodu.

[sebaga]

Przeczytałam Twoj post. Napisałaś o agresji. A ja Ci odpisałam, że nie tylko
agresywne zachowanie jest krzywdą dla dzieci. Trzeba było sprecyzować swoją
wypowiedź, jeśli miałaś na myśli coś więcej oprócz agresji.

[karambol45]

tak sobie przeczytałam posty powyżej i troche to jest przerażające
popatrzcie na to tak trochę z dystansu
sa kłopoty w rodzinie, pije, zdrada - zostawić go , po co naprawiać związek ,
znajdzie się nowego / nowy lepszy model?/
ból wątroby, niestrawność - weź hepatil czy coś tam , nie ważne że tłuste
jedzenie szkodzi ale ważne jest że jest na to recepta jedna tableteczka i po
kłopocie
ból głowy - to samo , Goździkowa pomoże
zauważcie że obecnie nie dochodzi się przyczyn, co spowodowało taki stan , może
właśnie ten ból głowqy jest ze względu na stres, bo ciągle pracas i praca ale
co tam weż tabletkę a firma farmaceutyczna na tobie tylko zarobi,
i widzę że coraz częściej taki sposób myślenia przekłada się na sprawy nie
materialne czyli sytuacje między ludzkie , niepodoba ci się facet to go sobie
zmień
a może warto byłoby troche popracować nad sobą, trochę kompromisu, czy zawsze
musi być moje na wierzchu?

to taka refleksja mi się nasunęła odnośnie zostawiania facetów

[sebaga]

ale my rozmawiamy o sytuacji w której kobieta zrobiła wszystko co w jej mocy,
żeby pomóc alkoholikowi. Nie wyszło. To co ma w tym trwać??? W imię czego??

[syriana]

no wiesz, tylko chyba żeby zasłużyć sobie na miano pełnoprawnego alkoholika,
trzeba się trochę napracować

nikt tu nie pisze, że facet przychodzi pijany pierwszy raz do domu i od razu
walizki mu za drzwi

jasne, że trzeba brać pod uwagę różne nieszczęścia, które się małżonkowi mogą
przytrafić, ale jeśli alkoholik uparcie odmawia leczenia i stoi na stanowisku,
że on pije bo lubi, to dla mnie wszystkie szanse są wyczerpane i kobieta w pełni
usprawiedliwiona może odejść od niego

[net79]

Są kłopoty z którymi można sobie we dwójkę poradzić, ale z alkocholoizmem i z
nałogami ogólnie często jest tak, że stara się tylko zdrowa strona. Dziewczyny
ze mną włącznie piszą, że najpierw pomóc, jak nie odnosi skutku, to trudno. U
mnie mimo wielkiej miłości nie skazałabym dzieci na ojca alkocholika, ale z
ojcem na wózku inwalidzkim zostałabym do końca życia i własnoręcznie tachała z
wózkiem na trzecie piętro, pijaka , nie, nie po raz setny... na niedowład nóg,
chorobę kregosłupa, czy innych organów, albo nie mamy wpływu, albo nie możemy
jużjej odwrócić, a sięgnięcie po kolejny kieliszek to swiadomy wybór. Znam
alkocholoków nie pijących od 20 lat grama alkocholu, na imprezach pija sok, a z
nam takich, którym nie wytłumaczysz, że to nie wstyd odmówić kieliszka, za to
wstyd, kiedy dziecko 3 tygodnie chodzi bez opieki i smierdzi oparami
alkocholowymi, które unoszasię w całym domu, nie wspomnę o innych oparach...
Dla mnie sprawa jest nieporównywalna.

[rita75]

Żona wyprowadziła się do brata bo
> przegrała walkę z jego piciem ale ludzie uważają że powinna z nim zostać bo
> alkocholizm to choroba. Co Wy na to?


no okropna ta zona..
a tak powaznie- wielkie brawa dla zony

[gizmaaa]

TAK!!!

[kawka74]

oczywiście, że tak, jeśli nie chciałby się leczyć albo leczenie nie odniosłoby
skutku
nie wykluczam, że zostawiłabym od razu po zauważeniu jakichkolwiek oznak choroby
alkoholowej, bez czekania na efekty leczenia i marnowania sobie życia

[melka_x]

A matkę alkoholiczkę? A syna/córkę?

[kawka74]

oczywiście też, może z zastrzeżeniem, że poczekam na efekty leczenia jakiś czas
dwadzieścia lat z ojcem alkoholikiem to wystarczająco mocne doświadczenie, żebym
miała się decydować na powtórkę z wątpliwej jakości rozrywki

[net79]

Tak ja zostawiłam oboje rodziców, zamiast iść na studia poszłam do pracyw wieku
19 lat na dwa etaty, zeby nie musiec z nimi mieszkać i żeby móc pomóc czasem
bratu. Z dzieckiem alkocholikiem... to juzinna zależność, ja wydałam je na
świat, ja coś chyba przeoczyłam, gdzies załamałam osobowość, więc spijam
smietanke. po za ty dorosłym dzieckiem jak mniemam nie bede musiała mieszkaći
tkwić w jego chorobie, tylko doraźnie pomagać, pomóc szukac rozwiązań, stanąc
na stanowisku matki, ale jakmi sie nie uda, cóż będękochać, ale nie utrzymywaci
sponsorowac kolejną flaszkę, niesty w małżęństwie jest tak, że przepijane
sąwspółne pieniądze, czasem nawet te na czynsz, mleko dla dziecka, jedzenie...

[aguskin]

tak, bez żadnego zastanowienia, alkoholikiem nie staje się z dnia na dzień,
i bez zadnego powodu, alkoholikiem nie przestaje się być z dnia na dzień i tez
bez wyraznego powodu i z jeszcze więcej to kosztuje,
nawet trzeźwy od lat alkoholik to już inna osoba, niż ta która była trzeźwa
przed stoczeniem się, szkoda życia, nikogo na siłę sie nie uszczęśliwi i nie
wyleczy z choroby umiejscowionej w psychice,

[melka_x]

Trochę na marginesie tytułowego pytania - czy to nie jest tak, że Wy myśląc
alkoholik macie przed oczami najbardziej widowiskowe stadium - z przepijaniem
kasy na czynsz czy jedzenie dla dzieci, z zasypianiem pod płotem czy
śmietnikiem, z zataczaniem sie, bełkotem, rzyganiem, agresją itd.
Są alkoholicy, którzy świetnie funkcjonują zawodowo, nigdy nie piją w pracy czy
przed południem, w ogóle nie upijają się, nie bełkoczą, nie są agresywni, ale
te kilka razy w tygodniu wieczorem muszą się napić, choć nigdy kontroli nad
sobą nie tracą.

[syriana]

nie, ja tak nie mam
wiem, że różnie może alkoholizm przebiegać i to min. od tego zależy kiedy
zostanie wykryty przez otoczenie i uświadomiony przez pijącego

oczywiście, że bardziej odrażający jest facet, który traci zupełnie kontrolę po
pijaku, niż ten "elegancko" się wstawiający

ale picie to picie, ja jestem raczej z tych co w tym temacie na zimne dmuchają i
po prostu boję się alkoholu

[sebaga]

Melka, autorka wątku chyba nie o takim alkoholiku napisała. Prawda? Zatem
dyskusja się toczy a propos takich a nie innych przypadków. Co do alkoholików,
którzy świetnie funkcjonują zawodowo i popijają kilka razy w tygodniu, to ilu
takich jest procentowo, jak myślisz? I kiedy stają się pijącymi dzień w dzień?

[kawka74]

Po pierwsze: żeby alkoholik zrujnował komuś życie, nie musi się upijać
widowiskowo. Choroba alkoholowa to nie tylko pijackie orgie.
dwa - jeśli ktoś pije sobie piwko wieczorem i rezygnacja z tego piwka nie
wywołuje u tego kogoś napadów agresji, złości czy ostrej wymiany zdań, to
jeszcze (podkreślam: jeszcze nie, ale jest na dobrej drodze) nie jest alkoholik.
Sprawdzianem nie jest to, czy się upija do nieprzytomności i rzyga, tylko to,
czy potrafi zrezygnować. Jeśli nie potrafi - już jest źle, bo tylko patrzeć, a
przejdzie do następnego etapu.

[net79]

Nie mając na mysli alkocholik, mysle o wszystkich fazach które dane było mi
obserwować, wg nauki jest ich dzisięć, niektórzy zatrzymują sie na czwartej i
nigdy nie stają sie alkocholikami... A jesli ktoś nie traci kontroli jak
piszesz, nie kwalifikuje sie do zdiagnozowania alkocholizmu, stoi w pewnej
fazie przed...

[gizmaaa]

net79 zgadzam się z tobą, nic dodać nic ująć

[joanah2o]

Tak; rozstalaby si z mezem alkoholikiem, ktory odmawialby leczenia, aby mu
pomoc. Przypuszczam, ze wlasnie to poradzono by mi w grupie dla osob
wspoluzalezninych.

Niejeden z trzezwych alkoholikow przyznal, ze najlepsze, co mogla zrobic zona to
wlasnie wyrzucic go z domu. W tym momencie zaczeli droge do zdrowienia.Najgorsze
co mozna robic, to ukrywac picie i przejac odpowiedzilnosc: za prace, za dzieci,
za dom.

leczacego sie lub trzezwego akoholika mozna znowu przjac do domu, wrocic do
niego. Do pijacego-nie.
J.

[kai_30]

Bardzo dobrze napisane.

Trwanie przy alkoholiku odmawiającym leczenia to prosta droga do
współuzależnienia. Wtedy to kobieta się martwi, stara, namawia męża do zmiany,
kryje go przed szefem ("Mąż nie przyszedł dziś do pracy, bo jest chory") i przed
rodziną, a wszystko w imię chorych (tak! chorych!) przekonań, że w małżeństwie
trzeba trwać za wszelką cenę.

Nie ma nic gorszego, niż zdejmowanie odpowiedzialności z alkoholika. A tak
właśnie postępują trwające przy nich latami żony, usiłujące "coś z tym zrobić".
NIC się nie da z tym zrobić, jeśli alkoholik sam nie chce się leczyć. Można
próbować go kontrolować, chować mu flaszki, zabierać pieniądze - ma to tylko
taki skutek, że będzie pił "na złość żonie" i po kryjomu, a kobieta będzie
popadać w coraz większe poczucie winy ("Nie umiem na niego wpłynąć, nie wiem
już, co mam zrobić, żeby przestał pić, na pewno coś zrobiłam źle").

Każdy terapeuta uzależnień powie to samo.

[fajka7]

Nie wiem co bym zrobila, bo znam alkoholowych realiow, ale mam nadzieje, ze
podjelabym dobra decyzje o ile w takich sytuacjach mozna taka podjac.
A to co piszesz- ze przegrala walke z jego piciem, dociera do mnie. Ona nie
ponosi odpowiedzialnosci za te sytuacje.

[vanilla_sky7]

tak jak powiedziała kai 30, alkoholik sam musi sie zmierzyć z uzależnieniem.
Dopóki nie zda sobie sprawy że ma problem- dopóty nic i nikt mu nie pomoże.
Taka to jest choroba- niewiele można zrobić.
Mój sąsiad po latach awantur, wrzasków i pijackich ciągów wziął sie za leczenie
dopiero, gdy żona wniosła o rozwód. Teraz to zupełnie inny człowiek, ale swoją
drogą to straszne, co alkohol robi z czowieka.