Tak trudno być pracującą mamą

[ipola]

Zrywam się o 6, by na 8 dojechać do pracy, pracę kończę normalnie o
16 i wtedy wracam do domu ok. 17.30, zakładając, że nic po drodze
nie muszę załatwić. Często wracam o wiele później. A w domu wiadomo:
obiad, sprzątanie, lekcje, zakupy, mała córeczka wisząca u nogi, by
poświęcić jej chwilę czasu. W domu robi się cisza o 22. Wtedy
układam wszystko na swoim miejscu, myję naczynia, kąpię się, chwila
rozmowy z mężem i padam na łóżko ok. 24. I tak w kółko. Zastanawiam
się, co z tego mam? Jestem wiecznie zagoniona, zestresowana, w ogóle
nie odpoczywam, nie mam cierpliwości do dzieci. Czy ta skromna
pensja jest tyle warta?
Mąż pracuje na zmiany, obowiązki dzielimy, ale i tak ciągle jest
gonitwa.

[mea8]

Dlatego wlasnie ja postanowilam zostac z malym w domu. Junior idzie
od wrzesnia do przedszkola a ja wskakuje w nowe pieluchy, mam
nadzieje

[e_r_i_n]

Jedna rada: wyeliminowac z rozkladu dnia rzeczy zbedne, a takimi sa
imo codzienne porzadki na przyklad. Obiad gotowalabym tylko wtedy,
kiedy bym musiala (czytaj: dziecko nie je w szkole/przedszkolu).
Zdecydowanie wole czas dla dziecka/meza/siebie, niz bycie 'idealna
pania domu'.

[ipola]

Tu nie chodzi o bycie idealną panią domu. Starsza córka nie je w
szkole, bo nie ma tam stołówki, a młodsza jeszcze nie chodzi do
przedszkola, więc obiady muszą być. Nota bene zapisałam ją od
września tego roku, ale się nie dostała. Gdybyście widziały moją
wściekłość.

[e_r_i_n]

Dlatego napisalam, ze obiady jak nie ma wyjscia gotowac trzeba .
Za to wszelki sprawy porzadkowe sa IMO na szarym koncu obowiazkow w
sytaucji, gdy jest malo czasu dla rodziny.

[ipola]

No nie wiem. Przy maluchu, który strasznie rozrabia i bałagani,
rozlewa, rozrzuca, trudno nie sprzątać. Wierz mi, dawno już
przestałam być maniaczką porządków.

[przeciwcialo]

jak pracowałam to olewałam porzadki. Robiłam to co musiałam. Teraz
na wychowawczym odzyłam. Młody dostał się do przedszkola a ja
rozgladam się za praca ale taka od 8 do 13. Wiecej godzin i dyzury
odpadaja.

[bri]

Już z miesiąc temu planowałaś rzucić pracę. No i co? Rozmawiałaś o
tym z mężem? Czekasz aż forum to zrobi za Ciebie?

[ipola]

Rozmawiałam, ale ciągle się waham, boje się, że potem nie znajdę
pracy, bo o powrocie do obecnej nie ma mowy. Ale nie mam już sił.

[luxure]

Owszem trudno a jeszcze trudniej być pracującą i samodzielną mamą.
Ja tak właśnie mam. Mąż od ponad roku za granicą, a ja czas dzielę
między pracę, dziecko i trochę ...tyle co zoatanie... na dom. Mąż
chce robić drugie, mówi że wtedy sobie odpocznę

[kali_pso]

... pozbawioną pomocy i wsparcia drugiej osobyP
Słomianą wdową jestem od ponad tygodnia. Widzę, ile pracy mi
przybyło przez to, że WSZYSTKO spada na moje barki. I co z tego, że
jak sobie posprzątam to wracam do domu po pracy i tak mam- jeśli
czegoś nie zrobię, np. zakupów, to na nikogo nie mogę liczyć i
choćbym padała na twarz, trzeba pójść. A to jeszcze pół roku

Do tego jeszcze się rozchorowałam


Cóż, łatwo nie jest. Jednak nie wszyscy mogą pozwolić sobie na
niepracowanieTaki life...

[malabju]

jestem pracującą mamą, (praca po 10, 12 godzin dziennie).. nie mam z kim dzielić
obowiązków, bo zajmuję się dzieckiem sama... takie doły to miałam na początku..
można nie gotować codziennie, a raz zrobić na zapas.. nawet świeży obiad można
ugotować w pół godziny łącznie z przygotowaniem potraw, chyba że codziennie musi
być obiad z 2 dań można nawet przy dziecku nie sprzątać codziennie, wystarczy
posprzątać ten bałagan który zrobi dziecko - ale bądźmy szczerzy to nie są
generalne porządki zajmujące kilka godzin; itd itp.. chyba nie pracujesz 7 dni w
tygodniu? więc trochę czasu dla siebie i dzieci też masz.. inna kwestia praca za
marną kasę, wtedy rzeczywiście zastanowiłabym się czy jest sens się tak
poświęcać - bo chyba w dużej mierze o pracę, płacę i monotonię na codzień u
Ciebie chodzi

[ipola]

Praca od pewnego czasu nie daje mi żadnej satysfakcji, pieniądze
takie sobie. Ciągłe planowanie, kto jutro zajmie się dzieckiem pod
naszą nieobecność. W pracy nikt nie pyta, czy mogę dłużej zostać,
czy ma kto zostać tak długo z dziećmi. Obiady jemy wieczorem, staram
sie przygotowywać na nastepny dzień, ale nie wszystko da się
przygotowac wcześniej. Zresztą, jak wracam o 19 do domu, to nawet
jeść już mi się nie chce.

[ipola]

I jak napisałam wcześniej, córka nie dostała się do przedszkola,
więc cała akcja z opieką przesunie się o rok, o ile za rok się
dostanie. Nie ma jak polityka prorodzinna.

[beautywitch]

A dlaczego miałabyś nie znaleźć potem pracy( w wypadku,kiedy teraz
zrezygnujesz)? Kobieto,jestes zdrowa,silna? Jeśli ja czułabym,że nie
daję rady,praca by mnie męczyła psychicznie,a kasa bylaby taka
sobie,to dałabym sobie na luz i została z dzieciakiem w domu.
No,chyba że naprawdę nie poradzilibyście sobie z jednej pensji.Ale,z
tego,co piszesz,to raczej chodzi bardziej o te obawy przed
bezrobociem. To ja Ci mówię,odpocznij,babo,a jak będziesz musiała
znleźć pracę,to ją znajdziesz.

[mim288]

Jeśli to pocieszające - wczoraj wróciłam z pracy o 1szej w nocy
(wstałam jak TY o 6 tej rano żeby zdążyć do pracy). 8godzinny etat
jest moim (niespełnionym) marzeniem, więc Ci zazdroszczę.

[deela]

ty masakrycznie niezorgnizowana jestes, ja jestem zmevczona calym tym kieratem
ale zeby tak calkiem nie miec na nic czasu???? o nie, ja sie od maja zapisuje na
silownie i zamierzam dwa razy w tyg lazic i mam miec na to czas

[tolka11]

A małżonek gdzie w tym wszystkim jest? Wyjechał? Bo jak jest to nie
rozumiem? Tylko TY sprzątasz/gotujesz/odrabiasz z dzieckiem lekcje/
bawisz się z małą?
Też zajechałabym się przy takiej opcji.

cos ty,ponoc niepracujaca mama to ma dopiero ciezk

[18_lipcowa1]

tak tu pisza.,,,,
ze przy nich gornik i hutnik to pikus

[mbwj88]

taka prawda
robię i nie myślę
bo jak sobie pomyślę co mam jeszcze do zrobienia to mi niedobrze
dom to jedno, ale ja też muszę wyglądać umyć włosy, zrobić
paznokcie, przygotować ciuchy

[lola211]

A ja lubie pracowac.Wolne mam tylko soboty i pol niedzieli, a mimo
tego wszystko zorganizowane jak nalezy.Bylam niepracujaca mama przez
3 lata i nie chce juz nigdy wiecej.Zmeczenie? Owszem, bywa, ale ja
lubie byc zajeta, zaganiana, niz miec za duzo wolnego czasu.

[ipola]

Jak sobie radzisz z domowymi obowiązkami, typu gotowanie obiadów,
ile czasu dziennie spędzasz poza domem?

[olik7]

Ipola, wybacz szczerość, ale wydaje mi się, że Twój problem jest zupełnie gdzie
indziej. Nie wdzieram się w Twoje życie i nie oceniam, sama o tym pomyśl, może
zmień pracę na taką, do której chętnie będziesz chodziła.
Większość z nas tak żyje. Spora część, tak jak ja, jest zupełnie sama. Nie mamy
małżonka, kasy na opiekunki i sprzątaczki, pracujemy, wozimy dzieci na zajęcia,
gotujemy, pierzemy itp.
I uśmiechamy się.
Z życiem nie trzeba brać się za bary ale do niego przytulić, wtedy ono przytuli
się do Ciebie. Ja, nie zajmuję się rzeczami, którymi nie chcę się zajmować, nie
muszę itp. Gotuję zawsze na 2-3 dni, też wieczorami i zajmuje mi to kilkanaście
minut plus doglądanie. Jak mi się nie chce do biegniemy po przedszkolu na obiad
do jakiegoś baru na pierogi, lub kupujemy paczkę kluch śląskich i jemy je w domu
z masłem. Prasuję tylko rzeczy niezbędne do wyprasowania, pierze pralka.
Zapomniałam co to sprzątanie, dziecko zbiera swoje klamoty, raz w tygodniu
przebiegnę z odkurzaczem. Niepracująca mama w sąsiedztwie opiekuje się moim
dzieckim gdy mam lekcje angielskiego, jej dzieci bawią się za to u mnie dwie
godzinki i ona ma ten czas dla siebie. Itp., itd.
Uśmiechnij się!

[e_r_i_n]

Dobrze napisane.
Wpedzanie sie w poczucie, ze jest sie za milion rzeczy
odpowiedzialnym, nie jest dobre.
Tez mnie nie ma w domu 10 godzin - wychodzimy o 7:15, wracam z
mlodym najwczesniej o 17:30.
I musze znalezc czas na pranie, wyjscie z mlodym na basen,
zalatwienie roznych spraw niecierpiacych zwloki i dodatkowa prace w
domu. Po prostu dziele obowiazki na pilne i mniej pilne, istotne i
mniej istotne. I przede wszystkim nie staram sie robic wszystkiego,
bo sie nie da.
A praca sprawia mi przyjemnosc i moze stad brak poczucia, ze jest
cos nie tak.

[deela]

bardzo dobrze napisane!
jeszcze dodam ze wiekszosc tyvh obowiazkow dlugo sie wymienia a w rzeczywistosci
zajmuja malo czasu
bo coz to jest ranie? wrzucasz nastawiasz wyjmujesz wieszasz, balii i tary nie
wywlekam i nie napieram
sprzatanie? jak sie pracuje i dzieci sa poza domem to w tyogdniu starczy ogarnac
i moze z raz w tyg odkurzyc, a raz w weekend wziac sie z chlopem i w trzy
godziny sie chyba kazda powierzchnie obleci;
gotowanie? toz ledwie godzinka max i gotowe!
juz naprawde nie przesadzajcie ze to az tyle roboty
a prasuje raz w tygodniu z calego tygodnia 2 h MAX 3 h i z glowy tylko sie musze
alkoholem znieczulic bo nie cierpie prasowac........
niektorzy lubia robic z siebie cierpietnice i usilowac miec dom na blysk a dom
to nie muzeum, ma byc funkcjonalny

[olik7]

Ja, też kiedyś stosowałam zasadę podpowiedzianą przez koleżankę, tak się
zorganizować żeby sobote mieć wolną. Teraz staram się ale organizacyjnie pasują
mi inne rozwiązania, tzn. sobotnim rankiem gdy córka oglada Ziarno i Scooby doo,
ja ogarniam mieszkanie, potem ja przy kawce oglądam Siódme niebo (nie śmiejcie
się, lubie ten serial) a Ona zmyka do swojego pokoju. A potem cały weekend
dla nas!

[lola211]

Poza domem przebywam 9 godz.Obiad przygotowuje rano,bo pracuje od 11
przy czym u mnie nie jada sie duzo i 2 dan.Ot- smaze nalesniki,
robie spagetti czy smaze kotlety, zajmuje mi to 30 min.Gotuje co 2
dzien.Sprzatam, piore, prasuje w zasadzie tylko w soboty.Minimum
czasu poswieconego ogarnianiu chalupy- dzieki temu mam czas na
relaks, czytanie ksiazek, prasy, nicnierobienie.I jakos brudem nie
zarastamy, glodni nie chodzimy.

[wieczna-gosia]

Pracuje od roku w zasadzie od 7.30 do 20.

powiem szczerze- to za duzo. Na szczescie sytuacja zmierza ku szczesliwemu
rozwiazaniu
w dodatku mam dzieci uprawiajace zeglarstwo, co oznacza ze polowe soboty i
niedzieli spedzam na jeziorem (nie no to fajnie, ale oznacza w praktyce ze nie
posprzatam, nie zrobie zakupow w tym czasie ani nie poleze brzucholem do gory)-
w zimie byl luksus bo byl tylko basen w soboty
nie gotuje w tygodniu- w weekendy gotuje wiecej i porcjuje, w tygodniu co
najwyzej zupe gotuje, zeby cos cieplego zjesc. Dzieci jedza w szkole i w
przedszkolu, maz ma katering w pracy.
mam rozpisane obowiazki na kartce dla calej rodziny. Z zasady nie poprawiam po
dzieciach, nie jest do konca posprzatane? trudno.
pracuje niezbedne minimum na tydzien do przodu. Do pracy mam konkretny
mundurek,jakis zestaw spodni i koszul, ktore zmieniam w miare potrzeby, maz to
samo, dzieci szkolne maja mundurki- tez naszykowane na przod, przedszkolakim nie
prasuje.

nie mam czasu dla siebie bo po prostu pracuje zbyt duzo w tygodniu- a i tak
staram sie by o 22 nastapil jogging, chociaz na pol godziny.

w sobote i w niedziele wywalam meza z dziecmi na 2 godzinki w ciagu dnia- to moj
samotny niezbednik. W soboty ponadto zywimy sie u tesciowej, ona ma okazje
zobaczyc wnuki, a mi zostaje na gotowanie jeden dzien, kiedy to wlasnie gotuje
na wszystkich palnikach plus w piecyku jakas baze na reszte tygodnia- porcjuje
mieso, warzywa, mroze, obgotowuje itd- zeby jakktos sie nie doje kateringiem czy
obiadem- mogl cos zjesc (tym bardziej ze mam dzieci trenujace oprocz
weekendowego zeglarstwa i karate i szkole sportowa i inne zajecia poza szkolne i
maja po czym byc glodni).

coz ja jeszcze..... rozwazam wziecie sobei pani raz na 2 tygodnie- zeby mi
doskrobala mieszkanie. Czasami jest mi zal ze mam bajzel, ze te lustra w
lazience moglyby byc bardziej krysztalowe i zedzieci zostawiaja koty z kurzy na
podlodze jak sprzataja. Ale poprawiac nie bede bo mi zycia szkoda.

Piluje by o 23 zaczac sie szykowac do spania, by jeszcze zlapac sie na ksiazke-
nie ogladam TV, chyba ze jest cos szczegolnego (np na film o anne Frank sie
przykleilam do telewizora)

Jesli bede wracac do domu o 18 to mi w ogole nic do szczescia nie zapraknie mam
pomysl na studia internetowe ))

[miedzymorze]

Wieczna, przyznaj się jesteś prototypowym cyborgiem

pozdr,
mi