czy to możliwe - trójka dzieci

[99agata]

Mili Panowie! Jak myślicie czy facet może pokochać kobietę z trójką nieswoich
dzieci i mówić szczerze, że kocha ją, więc pokocha też jej dzieci i bedą żyć
długo i szczęśliwie razem. To oczywiście uproszczenie, ale w takiej w skrócie
jestem sytuacji. Serce chce wierzyć, a rozum mówi, że to chyba niemozliwe, że
facet nie wie co mówi i co proponuje...Jak myślicie?

[dedi3]

jestem przekonany że czemu nie. ze starymi przyjaciółmi też ci chyba nie każe
zerwać kontaktu nie? jeśli kocha ciebie to bezwarunkowo, a jeśli nie
bezwarunkowo to nie jest ciebie warty. o. i napisałem. pozdro dla trójeczki

[your_and]

dedi3 napisał:
> zerwać kontaktu nie? jeśli kocha ciebie to bezwarunkowo, a jeśli nie
> bezwarunkowo to nie jest ciebie warty. o. i napisałem. pozdro dla trójeczki

Pobożne życzenia.
Bezwarunkowo to kochają rodzice dzieci (a to nie zawsze). Za samo to że istnieją.
Miłośc partnerska, jak i inne relacje społeczne są ściśle warunkowe. Dlatego
żony zostawią pijaków i damskich bokserów, a małżonkowie porzucają się po
zdradzie. To sie właśnie nazywa miłość warunkowa. Jeśli złamie sie pewne warunki
- do widzenia.

[arienne07]

Ja zawsze się wściekam, kiedy słyszę że facet np. zostawiawia dla innej żonę z
dziećmi( nie mówię tu o sytuacji autorki bo nie wiem jaka jest), bo wydaje mi
się że taka kobieta ma marne szanse na fajny związek. Bardzo chciałabym
wierzyć, że znajdzie sie taki mężczyzna który pokocha również dzieci, ale
bałabym sie że na deklaracjach w pierwszej fazie związku się skończy. Potem
przyjdzie szara egzystencja, problemy i może już nie być tak różowo.
Ale każdy ma prawo do szczęścia i chociaż z obawami to chyba lepiej spróbować,
niż potem nieustannie się zastanawiać co by było gdyby....

[your_and]

arienne07 napisała:
> się że taka kobieta ma marne szanse na fajny związek. Bardzo chciałabym
> wierzyć, że znajdzie sie taki mężczyzna który pokocha również dzieci, ale
> bałabym sie że na deklaracjach w pierwszej fazie związku się skończy.

O relacje trzeba dbać. Z dziećmi jest jak z innym bagażem wnoszonym do życia
przez partnera. Jeśli sie go kocha to akceptuje się to co z osoba wnosi (czasem
problemy finansowe, chorobę, nałogi). Ale nie ma sie co łudzić i wymagać że
będzie to pełna prawdziwa miłość ojcowska. Na to szansa właściwie jest już stracona.

Ale przekazanie dzieciom wzoru relacji kochających sie rodziców (nawet jeśli to
nie są naturalni rodzice tylko ojczym czy macocha!) to najlepsza inwestycja w
rozwój uczuciowy, przyszłość i szczęśliwe własne relacje dzieci w przyszłości.
Nawet jeśli w pewnej chwili matce wydaje się że czas poświęcany dzieciom,
zaangażowanie w nie mogą przez inną relację ucierpieć.

[arienne07]

Zgadzam się, tylko że życie bywa niprzychylne w tym względzie. Jak sie tak
rozglądam po okolicy to widzę mnóstwo młodych wdów które zostały z małymi
dziećmi. Teraz to już starsze kobiety. I nigdy nie znalazły mężczyzny. To
naprawdę przykre. A swoją drogą jak można nie kochać się(chodzi o sex) przez
20 lat np.

[your_and]

Zadajesz niemądre pytanie. Pewnie że może. Ale zastanów się co to znaczy
pokochać i miłość. To poczucie że ktoś jest najważniejszy na świecie dla Ciebie
i że ty jesteś najważniejszą osobą dla niego. Niby oczywiste ale niełatwe w
takiej sytuacji.
Nie każdy facet którego oczarujesz zniechęci sie odpowiedzialnością za trójkę
nieswoich dzieci , każdy jednak zniechęci sie jeśli dasz mu odczuć że jednak ta
trójka jest najważniejsza dla ciebie na świecie, a on ewentualnie jest czwarty w
kolejności.
Zresztą podobne uczucie powwoduje korozję nawet związków ze swoimi dziećmi, co
dopiero z cudzymi...

[bj32]

Podwórkowa logika poparta domowymi podręcznikami z psychologii to cudowna
rzecz. Potencjalny partner od początku wie, że będzie czwarty. Jeśli nie zdaje
sobie sprawy, to albo egoista, albo głupek.
Ciekawi mnie, czy Ty wiesz co to jest miłość? Np. do dzieci. I które z dzieci
Twoim zdaniem jest najważniejsze? i w jaki sposób stopniować miłość do nich? I
dlaczego którykolwiek partner miałby sądzić, że będzie ważniejszy niż dzieci.
Naturalne czy przysposobione...
Tak sobie czytam Twoje posty i się zastanawiam, czy w ogóle masz pojęcie o czym
piszesz. Czy masz partnerkę i dzieci, czy też podpierasz sie wyłącznie tym, co
zrozumiałeś z tekstów Milskiej i Eichelbergera. I czy nie wydaje Ci się aby, że
masz monopol na wiedzę psychologiczną?
W życiu bywa różnie. Nie zawsze tak, jak napisali w gazecie...

[arienne07]

Zajrzyj na prv- czeka smaczek)

[your_and]

bj32 napisała:
> rzecz. Potencjalny partner od początku wie, że będzie czwarty. Jeśli nie zdaje
> sobie sprawy, to albo egoista, albo głupek.
> Ciekawi mnie, czy Ty wiesz co to jest miłość?

Ciekaw jestem czy ty wiesz zatem co to miłość? Obyś nie dała tak tego odczuć
partnerowi jak tu piszesz na forum w swoim związku.
Miłość do dzieci ma by je przygotować do własnego dorosłego życia. Miłość miedzy
partnerami jest po to by wspierać się do końca życia. I trzeba umieć zachować
priorytety.

> I czy nie wydaje Ci się aby, że masz monopol na wiedzę psychologiczną?

A Ty? To jest forum. Ktoś pyta, ktoś odpowiada. W swojej najlepszej wierze.To co
wdanej. A kogoś to potrafi denerwować. I tyle

[bj32]

" Obyś nie dała tak tego odczuć
> partnerowi jak tu piszesz na forum w swoim związku. " Znaczy co? Możesz to
jakoś sprecyzować? Jakoś fatalnie swój związek przedstawiam? Jestem z mężem 11
lat i jakoś żyje nam się zgodnie i szczęśliwie. Nic nie wiem o tym, żebym
narzekała...
A wypowiedziach podpieram się raczej doświadczeniem życiowym niż artykułami,
linkami, czy literaturą fachową.
Jedyna rzecz, która mnie denerwuje w Twoich wypowiedziach to to, że robisz
wrażenie tak pewnego swojego zdania, jakby było jedynym słusznym. Kompleks
Boga? Na to podobno lekarze nieraz cierpią...

[egon26]

Mało danych Ale powiem ci tak że możecie być szcześliwi, to czy on dzieci
pokocha to nie jest tak ważne. Dzieci są i potem odchodzą w swoje życie. A wy
zostaniecie razem. Miłość to wielkie słowo i czy można pokochać obce dzieci??
napewno tak. Nie znamy sytuacji twojej i jego, nie wiemy czy ma swoje dzieci
czy może wogóle mieć w jakim wieku jest. Może doszedł do w niosku ze swoich
mieć nie będzie a niechciałby na starość być sam. Chciałby by "coś" po nim
zostało - choc wspomnienie twoich dzieci że był dobrym przyjacielem. To czy je
kocha nie jest wazne, ważne by je lubił i lubił spędzać z nimi czas, miłość czy
też przyjaźń wkońcu sama przyjdzie i to się liczy. Jeśli lubi dzieci czemu
twoje mają być jakimś problemem dla niego. Faceci przeciesz adoptują opce
dzieci - a te są mu bliższe przez ciebie.
Może jeszcze chcesz poznać nasze osobiste zdanie. Ja mam dziecko i jestem
szcześliwy z moją żoną. Gdybyśmy się jednak kiedyś rozstali i poznałbym inną
panią z dziećmi, nie były by one dla mnie problemem, napewno nie były by tym co
mój syn. Ale zaprzyjaźnić się i wspólnie spędzać dobże czas- czemu nie.
Zastanów się czy ten ktoś jest dobrym człwiekiem, czy lubi twoje dzieci i
będziesz znała odpowiedź czy warto z nim być.
powodzenia.

[arienne07]

Twój wywód w jednym miejscu mnie trochę wyprowadził z równowagi.

[galia29]

Mój osobisty wujek pokochał i poślubił kobietę z trójką dzieci, czarnoskórych
zresztą. Nie wiem czy kochał te dzieci, ale bardzo na to wyglądało,
rozpieszczali je okrutnie ale widać było ,że tworzą prawdziwą rodzinę.I właśnie
dzwonił, załamany, bo go żona porzuciła dla innego...Kobieta z trójką
nastoletnich dzieci, a każde z tych dzieci waży po 120 kilo

[bj32]