facet a ...... strach przed macierzyństwem

[2anya2]

Witam jestem tu nowa i mam prośbę o przeczytanie mojego postu do końca,
ponieważ wbrew pozorom dotyczy on problematyki tego forum. Pytanie kieruję
zarówno do kobiet jak i mężczyzn czytających to forum.

Pytanie brzmi:
czy znany jest Wam jakikolwiek przypadek kobiety, która nie chciała mieć
dziecka a zmieniła zdanie i jest z tym szczęśliwa? Co robi mężczyzna w obliczu
strachu kobiety przed macierzyństwem? A może od razu szuka następnej
kandydatki na matkę i żonę?


Mam ten problem,że nie chcę rodzić dziecka, ponieważ macierzyństwo kojarzy mi
się z brakiem oparcia w rodzinie i samymi kłopotami. Nie mam dziecka, ale mam
przykre wspomnienia z własnego dzieciństwa, z którymi jeszcze się nie
uporałam. Mam też przykre doświadczenia z kontaktów z mężczyznami, a raczej
brak pozytywnych doświadczeń(

Równocześnie wiem, że chcę zmienić swoje nastawienie, bo uważam, że wiązanie
się z mężczyzną dla samego bycia razem jest bez sensu (=> i np.nie chcę faceta
z odzysku, który ma dziecko). Jeśli ktoś miał taki przypadek w swoim
otoczeniu i wie, ze skończyło się to optymistycznie - proszę, żeby napisał mi
o tym. Jeśli gdzieś na forum był wątek, który dotyczy mojego tematu dajcie mi
proszę namiary

Mam nadzieję, ze napisałam w sposób w miarę konkretny i że ktoś z Was napisze
coś konstruktywnego na ten temat.

Powtarzam raz jeszcze pytanie: czy znany jest Wam jakikolwiek przypadek
kobiety, która nie chciała mieć dziecka a zmieniła zdanie i jest z tym
szczęśliwa?
Dziękuję.

[demonii]

> > czy znany jest Wam jakikolwiek przypadek kobiety, która nie chciała mieć
> dziecka a zmieniła zdanie i jest z tym szczęśliwa?

Owszem, moja sis nie chciała mieć potomstwa (argumentowała to róznie). Dzis
jest mamą dwuletniej dziewczynki. Spełnia sie jako mama.

Taka jeszcze mi się myśl nasunęła. Może warto najpierw uporać się z duchami z
przeszłości i znaleźć dopowiedniego faceta, z którym zechcesz spędzić część
(zakładamy że dłuższą część) swojego życia, bo jakoś bycie z mężczyzną w celach
tylko prokreacyjnych też bez sensu mi się wydaje. Dzieci dorastają, wyfruwają z
gniazdka... Poza tym bycie w związku to nie tylko matkowo-tatkowe zajęcia, coś
powinno łączyc dwoje ludzi poza dzieckiem, nie sądzisz?

[egon26]

Chyba to jednak nie to forum Na kobiecych stronach jest więcej ludzi, poza
tym radość jaką daje macierzyństwo panie opiszą ci najlepiej, choć i tak opisać
tego się nie da. Czasem bywa ciężko i trudno, ale to co dostaje się w zamian nie
da się z niczym opisać. Tak że popytaj też gdzieś indziej.

[kckk]

Nie. A nawet gdybym znał to i tak nie ma reguły.
Trzeba zaryzykować, żeby się przekonać.

[sebaga]

Hmm, piszesz, że wiązanie się z facetem dla samego bycia razem jest bez sensu.
To co ma sens? Wiązanie się w celach prokreacyjnych?

[2anya2]

"Równocześnie wiem, że chcę zmienić swoje nastawienie, bo uważam, że wiązanie
się z mężczyzną na dłuższy czas dla samego bycia razem jest bez sensu"--->
poprawna wersja.

[johnnysixcannons]

To bardzo dziwne pytanie.Żeby chcieć urodzić dziecko trzeba mieć poczucie
pewnej stabilizacji w życiu.Do tego raczej odpowiedni"facet" jest
niezbędny.To ,ze jest odpowiedni możesz przypuszczać dopuki się w tej roli nie
sprawdzi.Złe doświadczenia z dzieciństwa z jednej strony Ci przeszkadzają, z
drugiej strony wiesz których błędów nie powtarzać.
Poza tym nie mysl o urodzeniu dziecka,tylko o stworzeniu rodziny."Facet" nie
służy do prokreacji, ale jest partnerem w życiu.Co będzie jak Ci dziecko umrze?
Patrzysz na problem nie od tej strony.Najpierw wiążesz się z "facetem",potem
masz z nim dzieci i wszyscy razem tworzycie rodzinę.Twoje pytanie sugeruje coś
odwrotnego;'ja i moje problemy z dzieciństwa sa na pierwszym miejscu!"

[2anya2]

wiesz johny tak naprawdę to ja wątpię, czy kiedykolwiek faceta znajdę, ponieważ
borykam się z brakiem pracy a postanowiłam sobie, że dopóki sama na siebie nie
będę mogła w jakimś stopniu liczyć to nie chcę się wiązać z facetem.
Zresztą problemu takiego tez nie ma, bo nie mam pracy.
Jak człowiekowi się nie chce żyć, to raczej nie myśli o amorach.

[kckk]

No to po kolei, próbuj zmienić nastawienie na myślenie pozytywne, następnie
odmieniona odwiedź pracodawcę, a na końcu trafisz na odpowiedniego dla siebie
faceta.

Mam kumpla rok młodszego od siebie dusza człowiek, a dziewczyny niet.
Pieprzona nieśmiałość, czy co?

[egon26]

No mi się wydaje że na takie "niechcenie życia" dziecko jest najlepsze- albo
kot A z tym takim układaniem sobie życia że najpierw praca potem facet, to
trochę nie poważne - w życiu nigdy nie będzie tak jak człowiek sobie zaplanuje.
A lata niestety lecą i można się obudzić z ręką w nocniku. A ile ty w ogóle masz
lat ??

[jaad33]

> czy znany jest Wam jakikolwiek przypadek kobiety, która nie chciała mieć
> dziecka a zmieniła zdanie i jest z tym szczęśliwa? Co robi mężczyzna w obliczu
> strachu kobiety przed macierzyństwem? A może od razu szuka następnej
> kandydatki na matkę i żonę?

Owszem, znany. Były obawy, z różnych powodów, pojawiło się dziecko i wszystko się zmieniło, skala wartości stanęła na głowie, dotychczasowe problemy stały się niewarte uwagi. Są dobrą rodziną.

Co do odpowiedzi na drugie pytanie, to jeśli facet od razu szuka innej kandydatki, to albo wcale nie kocha albo dupa, nie facet. W obydwóch przypadkach zalecenie takie samo: zamienić na lepszy model.

Ale tak po prawdzie, to rzeczywiście coś z kolejnością u ciebie nie tak (bez urazy) albo tak wygląda z braku informacji. Praca i facet to dwie zupełnie niezależne sprawy (za wyjątkiem faceta w pracy) i spokojnie można ich szukać jednocześnie. I ile słowo "szukać" pasuje doskonale do pracy, do do faceta raczej umownie, z braku innego. Ta druga połówka sama się znajduje w odpowiednim czasie, można jej tylko co nieco pomóc, wychodząc do ludzi. Dopóki się nie znajdzie, możesz odłożyć swój strach przed macierzyństwem do szuflady.

Ja jestem z żoną 9 lat, na początku nie chcieliśmy dzieci, nie byliśmy gotowi psychicznie. Chcieliśmy być razem i tak było fajnie. Ślub wzięliśmy w zasadzie tylko dla uproszczenia formalności związanych z byciem razem i trochę dla spokoju rodziców. Póżniej stwierdziliśmy, że jednak chcielibyśmy mieć dziecko, ale jakoś nie chciało się przydarzyć. Teraz, gdy straciliśmy nadzieję, jak raz się trafiło. Widać dopiero teraz jest jego czas.

Wszystko ma swój czas. Facet się znajdzie, taki, któremu będziesz mogła zaufać i się z nim związać na długo, właśnie tylko po to, aby z nim być. Wtedy zobaczysz, czy jeszcze będziesz się bać macierzyństwa. Założę się, że zupełnie inaczej będziesz to czuła.

[2anya2]

no, dziękuję Wam bardzo za życzliwe odpowiedzi) Co do wypowiedzi Egona - na
razie skłaniam się chyba ku kotu, bo nie chciałabym nikomu spaprać psychiki
swoim stanem;/
Natomiast odnośnie napotykania facetów i mojego stosunku do nich i tego, że chcę
najpierw mieć pracę, potem faceta - jeśli spotyka się mężczyzn o poziomie
intelektualnym kapusty, albo cierpiętników, albo innych, którzy za każdym razem
mają jakiś defekt to uważam, że to ja muszę coś ze sobą zrobić, żeby tak nie
było, a moim głównym problemem jest teraz to, że nie czuję się pewnie
materialnie i nikt ze mną i tak by nie wytrzymał, więc się nie kłócić tu ze mną
proszę

(Poza tym zgadzam się z powiedzeniem" Nasze nie rozwiązane problemy są
uwidaczniane przez osoby, które spotykamy. Dopóki nie rozwiążemy tych problemów,
osoby "problematyczne" będą nas nękać.")
Macie rację, ze w życiu to to co zaplanowane nie zawsze udaje się zrealizować,
ale to szukanie pracy jest takie pasjonujące...człowiek tyle osób poznaje przy
okazji...

[kckk]

ty rzeczywiście jesteś zdrowo trzaśnięta.

ad.słowa kckk

[2anya2]

Pominę milczeniem tę jakże niestosowną uwagę na mój temat, ponieważ moje
poczucie godności i wartości własnej nie pozwala mi się odnieść w inny sposób do
tej wypowiedzi kckk.
Sugeruję, że kckk ma okres mimo, ze jest facetem

[egon26]

kckk taki już jest i bardzo rzadko się mu zdarza by okresu nie miał ;P

[kckk]

>na razie skłaniam się chyba ku kotu, bo nie chciałabym nikomu spaprać psychiki
>swoim stanem;/

Na tego kota to uważaj, w Polsce zwierzęta też mają swoje prawa i powinny być
dobrze traktowane


>Natomiast odnośnie napotykania facetów i mojego stosunku do nich i tego, że
>chcę najpierw mieć pracę...
>...ale to szukanie pracy jest takie pasjonujące...człowiek tyle osób poznaje
>przy okazji...

A wśród nich męska część to wyłącznie: "o poziomie
intelektualnym kapusty, albo cierpiętników, albo innych, którzy za każdym razem
mają jakiś defekt"
I żadnego normalnego? Pechowa jakaś jesteś, czy szukasz księcia do swej bajki?


>uważam, że to ja muszę coś ze sobą zrobić, żeby tak nie
>było, a moim głównym problemem jest teraz to, że nie czuję się pewnie
>materialnie i nikt ze mną i tak by nie wytrzymał

Zrób coś ze sobą. Na dłuższą metę nikt z Tobą nie wytrzyma. W życiu nie jest
tak, że dostatek jest dany raz na zawsze, trzeba o niego zabiegać nieustannie.
Np. stracisz pracę, dopadnie Cię kryzys i zaczniesz się wyżywać na partnerze.
Sama będąc zdołowana, pogrążysz jego lub odepchniesz.


>Poza tym zgadzam się z powiedzeniem" Nasze nie rozwiązane problemy są
>uwidaczniane przez osoby, które spotykamy. Dopóki nie rozwiążemy tych
>problemów, osoby "problematyczne" będą nas nękać.")

Wśród osób, które spotykamy trafiają się i tacy co mogą pomóc w rozwiązywaniu
problemów, warunek jest jeden, trzeba zweryfikować
człowieka i być ............... .... .................. ..... ..........
Ja wyznaję inną zasadę: ..... .... ........... ........... ................

Nie odkryję brakujących słów, może to czytać osoba winna mi pieniądze.

[2anya2]

kckk czego Ty chłopie ode mnie bidnej kobiciny chcesz?
No nie chce mi się polemizować, bo ja gadać nie lubię tylko robić...

Nosz w mordę żaby czy człowiek nie ma prawa mieć kłopotów?
Egon -spoko jeszcze trwam na tym ringu

[kckk]

Doskonale Cię rozumiem, lubisz robić ale tak, żeby nie zrobić

[johnnysixcannons]

Kckk tak ma ,ze nie ma tej klapki w mózgu,która nie pozwala pisać ninnym
przykrych rzeczy.Empatia 0.Tak ma .
Myślę,że jesteś przybita przez chwilowe niepowodzenia.Raczej nie kwalifikujesz
sie jako nienormalna ,tylko chłopa na schwał Ci trzeba.Bo w3e dwójkę jest
raźniej i praca się znajdzie.A o dzieciach to można mysleć jak sie życiowo
nieco ustabilizujesz.O życiu czesem decyduje 15 minut.

[kckk]

I klapki nie mam, i odźwiernik mi się nie domyka, w ogóle przestarzały model do
remontu.

Ale jaja mam...
...bo sprawdzałem przed chwilą. ;P

[daaar0]

[...]Powtarzam raz jeszcze pytanie: czy znany jest Wam jakikolwiek przypadek
> kobiety, która nie chciała mieć dziecka a zmieniła zdanie i jest z tym
> szczęśliwa?

Taaaa... Moja żona. Kiedy się poznaliśmy nie chciała słyszeć o dzieciach.
Teraz dałaby się za nie pokroić na kawałki.