joaska7
02.02.11, 13:16
Moja córka ma już 6 i prawie pół miesiąca. Po 3 miesiącu zaczęły się przy piersi cyrki, krótkie ssanie, prężenie się itp. Za radą Pani Moniki nie zmuszałam do jedzenia i to pomaga na jakiś czas, a potem od początku powtarzają się brewerie. To spowodowało u mnie duży stres i jednak ciągłe myślenie o tym ile dziecko zjadło, czy nie za krótko ssała, czy w ogóle zjadło. Ostatnio jest już bardzo trudno, bo własciwie znów od jakiedgoś czasu karmię ją zwykle na śpiocha i to też po paru próbach przystawienia. Ale to powoduje rozwalenie totalne dnia, bo ja czycham na chwilę, żeby nakarmić, po to żeby np. wyjść na spacer, albo podać nowość. Jeśli nie ssie na śpiocha, to ssie zaledwie parę łyków, tak do 2 minut maksymalnie. Z kolei jak robię tak jak dzisiaj, czyli nie myśląc o tym ile dziecko zjadło, to mam taką sytuację, że córka zjadła ok. 11 - chwilę, nie wiem pół minuty czy dwie max. i poszłam na spacer. Na spacerze zasnęła. Właśnie wróciłyśmy, ona ciągle śpi, a moja druga pierś wielka jak balon - czyli co? ominięte karmienie? Nie wiem już co mam robić, jak mam karmić dziecko, które odpycha się od piersi nawet w nocy? Siada mi psychika, nie daję już rady. Nie wiem jak wprowadzać nowości. Z jednej strony muszę je wprowadzać, wracam za chwilę do pracy, z drugiej boję się, że będzie jeszcze mniej jedzenia z piersi. Ciągle myślę już obsesyjnie o tym wszystkim, i zdaję sobie sprawę, że nie bardzo radzę sobie z tym niejedzeniem mojego dziecka. Jak sobie pomóc, macie jakiś pomysł. Przepraszam za chaos w pisaniu, ale jakoś nie mogę pozbierać się :(