jak to przeżyć??!!!

[cetebe]

8 września wracam do pracy. Mój 4 miesiące i 2 tyg. synek zostaje z tatą.
Nie bardzo wiem jak sobie z tym poradzić szczególnie z organizacją czasu

Bardzo prosze o rady osoby mające za sobą powrót do pracy i pozostanie przy
karmieniu naturalnym.
Nie wiem jak to przeżyję

A do tego od prawie 5 miesięcy się nie malowałam nie wstawałam o 6 rano itd...

Te cholerne czasy wracać nie wracać?

RATUNKU chyba rozpadnę się na tysiąc kawałków a do tego 2 idziemy do szpitala
POMOCY!!!

[madzikowa]

Hej,

najwazniejsze , to nie zalamywac sie. Ja jestem na stale w pracy od maja, jak
moj Malus skonczyl 8 miesiecy, ale jeszcze do teraz jest mi smutno, jak Malego
zostawaim u babci, choc wiem, ze ma tam b. dobra opieke!

Ty przynajmniej nie musisz nigdzie dziecka zawozic, a ja owszem - do babci.
Jest to wprawdzie tylko 5 min. samochodem, ale musze go wpierw obudzic (nie
zawsze jest to latwe, malus o 7.00 w dni powszednie marudzi bardzo, za to w
weekendy juz by buszowal po domu:)) ), dac jesc z cyca (teraz je ok. 5.30 -
6.00, wiec juz go nie karmie po przebudzeniu, tylko babcia daje mu sniadanko
ok. 8.00), ubrac (zima sie zbliza, wiec jest z tym wiecej zachodu), zapakowac
do samochodu jego, jego ciuszki na zmiane, mleczko (jedzonko inne jest juz na
szczecie u babci, jak i pieluchy i drugi wozek itp), siebie i wio, do babci,
gdzie musze jeszcze odczekac chwile, zeby Maly sie przyzwyczail. No i przed
wyjsciem odciagam pokarm z obu piersi a w pracy ok. 12.00 tez z obu, po czym
mleczko przechowuje w lodowce i zawoze do babci , zeby bylo na drugi dzien.

Pokarmu nie mam w zadnym razie mniej po powrocie do pracy, tak ze tym nie
trzeba sie przejmowac, jesli tylko bedziesz odciagac systematycznie.

Powodzenia i glowa do gory.
Magda

[johanka1]

powiem tak, nie jest lekko, ale można sobie dać radę.istytucja babci sprawdza
sie rewelacyjnie (czasami aż zanadto)a i mąż jakby bardziej przejęty
obowiązkami domowymi - gotuje obiady,prasuje,odkurza.wcześniej, nie powiem
też,ale nie na codzienną skalę. w dodatku jak zostaje z dzieckiem (2 dni w
tygodniu) też nie mam żadnych zastrzeżen, poza tym ze np.wczoraj najadła się
kartonowego opakowania mleka.przeżyła, ma się dobrze, a w dowód tego
baraszkowała wczoraj do 23:)))tatuś za małą szaleje a ona odwzajemnia mu się
też nie mniejszą miłością.
organizacja domu jest trochę problematyczna, ale trzeba dać sobie na luz i
powiedzieć że od popołudniowych porządków wazniejsze jest pobycie z dzieckiem,
a jak raz zostawisz nie umyte naczynia w zlewie, to też się nic nie stanie.

ja też odciągałam dwa razy w pracy,teraz już wypadłam z rytmu i nie mam
czasu,ale mała bez problemu w dzień wypija jedno porcję sztucznego mleka, a
później cycka do woli. z laktacją nie ma większego problemu pod warunkiem że
się odciąga systematycznie.
gorzej z tęsknotą...na to niestety nie ma takich łatwych recept, ale trzymam
kciuki i powodzenia
asia mama oli

[vaana]

Hej cetebe :)
Oczywiscie, ze wracac. Ja do dzis karmie piersia, pomimo ze wrocilam do pracy w
kwietniu. Synek zostal w domu ze swoim tatą, kiedy mial 7 m-cy, niedawno
skonczyl roczek. Nie wiem dokladnie o jaka organizacje czasu Ci chodzi, ale
napisze o karmieniu. Otoz karmie w nocy, nad ranem i po powrocie z pracy. Teraz
jest to juz raczej pieszczota niz najadanie sie :) Na poczatku bardzo obawialam
sie tego, że Krzys bedzie glodowal, ze sie odwodni (nie potrafil pic z
buteleczki), ze tata sobie z nim nie poradzi (kto by mnie tak swietnie
zastapil?), ze bede miala zastoje pokarmowe... Rzeczywistosc przeszla moje
oczekiwania, cos mi sie zdaje, ze ten paralizujacy strach jest konieczny,
niejako fizjologiczny ale tez w gruncie rzeczy na wyrost. Dzien w pracy bardzo
szybko mija, wrocisz i bedziesz cala tylko dla synka. Wiesz, jak to fajnie tak
tesknic? To tez ma swoje dobre strony. No i rzecz najwazniejsza: więź, jaka
powstaje pomiedzy ojcem, a synem - to naprawde trudno opisac. Moj synek tak
naprawde mnie przeciez nie stracil, a zyskal prawdziwego, opiekunczego,
zakochanego w nim po uszy ojca.
Najtrudniejsze byly pierwsze dni, laktacja sie normowala, telefon byl gorący,
mnie przybijala tesknota i poczucie winy, bo moje miejsce bylo przy dziecku, a
nie w pracy. Z kazdym dniem okazywalo sie, ze oni żyją, mają sie calkiem
niezle, Krzys coraz wiecej je i pije, a takze coraz bardziej kocha swojego
tate :) Wiem, ze dosc chaotycznie pisze, mam jednak nadzieje, ze uda mi sie
chociaz troche natchnac Cie optymizmem, a poniewaz pisze bedac w pracy, to nie
bede analizowac kazdej linijki, bo pewnie bym tego do jutra nie wyslala.
Chyba najwazniejsza rada: nie krytykuj tego, co bedzie robil z dzieckiem jego
tata. Niech to bedzie tylko ich czas, tylko ich sprawa. Ojciec zrobi i tak
wszystko, co trzeba i synek bedzie jadl, spal, bedzie mial sucho i bedzie
umyty, a zabawy z cala pewnoscia mu nie zabraknie. Jesli od poczatku dasz
swobode w dzialaniu swojemu nastepcy, to Ty nie bedziesz sie denerwowac kazdą
bzdurą i tata szybko sobie poradzi, byc moze nawet od Ciebie :)
Oj dlugi ten post. Bardzo serdecznie pozdrawiam, gdybys miala jakies pytania,
sluze radą, zarowno poprzez @ jak i GG.