Chciałam tylko podzielić się refleksją.

[izydorek70]

Chciałam się z wami podzielić pewną smutną refleksją,która dopadła
mnie wczoraj.Moja córeczka(a wraz z nią i ja) jest "bywalczynią"
przyszpitalnej Poradni Patologii Noworodków i Wcześniaków.Wczoraj
trafiłyśmy tam na sajgon.Poczekalnia pełna rodziców z maluszkami i
mimo umówionej wizyty prawie 2godz. czekania.I wtedy poraziła mnie
pewna prawda-wśród tylu mam tylko dwie(w tym ja) karmiły
piersią,pozostałe podawały butelkę.Chociaz to głupie-zrobiło mi się
smutno, bo wniosek jest prosty-tak niewielu mamom maluchów z
problemami(bo tylko takie tam trafiają) udało się wygrać walkę o
naturalne karmienie(bo wierzę,że chciały karmić piersią).Dlaczego
tak jest?Sama miałam dziecko w inkubatorze i wiem,że nie jest potem
łatwo karmić je piersią,wiele łez wylałam zanim karmienie przestało
być walką i obowiązkiem a stało się przyjemnością.Może brakuje
wsparcia w tych trudnych chwilach już w domu,wiedzy,motywacji a może
to świadomy wybór?Co myślicie na ten temat?A może to przypadek i nie
ma problemu?

[mpogus]

Taka smutna prawda. W szpitalach kładzie się duży nacisk na karmienie naturalne,
ale w bardzo niewielu naprawdę to się pokazuje i pomaga. Szkoda i mam i dzieci,
a poza tym sztuczne mleko jest na wyciągnięcie ręki, a lekarze pediatrzy
nagminnie zalecają dokarmianie.

[kaeira]

izydorek70 napisała:
> Chociaz to głupie-zrobiło mi się
> smutno, bo wniosek jest prosty-tak niewielu mamom maluchów z
> problemami(bo tylko takie tam trafiają) udało się wygrać walkę o
> naturalne karmienie(bo wierzę,że chciały karmić piersią).

A czemu wierzysz? Ja nie. :-(
Myślę, że jest spora grupa tych, które karmić piersią nie chcą, albo "chcą", ale tylko jeżeli to nie sprawia żadnych kłopotów i nie wymaga żadnego poświęcenia ani trudu. (A wiadomo, że na początku często wymaga)
Oczywiście, myślę, że co do większości prawdą jest to co napisałaś - brak fachowego wsparcia i własnej wiedzy.

Z tego co wiem (nie żebym wiedziała na temat dużo) w Polsce w szpitalach itd bardzo mało się mówi o tym, jakie ważne jest mleko matki dla wcześniaków. I mało przykłada się starań do tego, aby to umożliwić.
Natomiast w krajach takich jak UK czy USA, jest to baaardzo doceniane.

Cytat z mojego dawnego postu:
--------------------
"Amerykańska Akademia Pediatrii (AAP, organizacja, której zalecenia co do opieki nad dziećmi są zwykle w USA uważane za najważniejsze, a w innych krajach bardzo szanowane) zaleca co do karmienia wcześniaków , aby nie tylko były one karmione mlekiem matki, ale - jeśli to jest niemożliwe - mlekiem kobiecym pochodzącym od dawczyń. Cytat:

"Lekarze powinni zalecać podawanie mleka kobiecego noworodkom urodzonym przedwcześnie i z innych grup dużego ryzyka w postaci karmienia piersią lub odciągniętym pokarmem własnej matki.
Należy położyć nacisk na jak najwcześniejszą edukację matek tych dzieci w zakresie karmienia piersią i odciągniętym pokarmem oraz dążyć do umożliwienia najszybciej jak to jest możliwe bezpośredniego bliskiego kontaktu noworodka z matką (skóra do skóry) i karmienia piersią. Dla wielu noworodków z bardzo małą urodzeniową masą ciała (<1500 g) konieczne jest wzbogacanie mleka matki specjalnymi preparatami uzupełniającymi dla wcześniaków. Jeśli matka dziecka nie
może lub nie chce odciągać pokarmu i karmić piersią, można skorzystać z banku mleka kobiecego. Ze względu na ryzyko szerzenia się chorób zakaźnych nie poleca się korzystania ze świeżego pokarmu ostarczanego przez nieprzebadane kobiety."

Źródło:
"Karmienie piersią i mlekiem kobiecym
Aktualne (2005) stanowisko American Academy of Pediatrics" (polskie tłumaczenie)
www.mp.pl/artykuly/index.php?aid=27395&print=1&_tc=CD206C72C0A84FC094DB74D66ACE4A01-----------------------

[mandziola]

Ja Ci odpowiem dlaczego. Ponieważ lekarze tylko zalecają karmienie
piersia. Zalecaja, ale nie robia nic więcej żeby to karmienie
wspomóc. Mój starszy syn urodził się w 33 tyg ciaży. Lezał w
inkubatorze i był karmiony sondą.Nie mogłam go przystawic do piersi
bo był podobno za słaby.OK. Tyle, że potem kiedy już nie leżał w
inkubatorze, ale jeszcze ciągle na oddziale był karmiony butelka, a
do piersi podobno nadal był zbyt słaby.Powiedziano mi też, że nie
wyjdzie ze szpitala dopóki nie nauczy się jesć z butelki, a ja nie
wiedziałam, że mogę ządać aby karmiono go sondą nadal a ja
próbowałabym uczyc go ssać pierś. W efekcie kiedy go wreszcie
przystawiłam do piersi, okazało się że zupełnie nie umie z niej jesć
i zamiast ssać zasypia. Potem ssał, ale tak jak butelkę i ranił mi
brodawki. Byłam nawet w poradni laktacyjnej (przy IMiD) i nawet
zapłaciłam 100 zł (bo nie miałam skierowania), a Pani w niczym mi
nie pomogła. Ponieważ jednak wiedziałam, że dla mojego dziecka moje
mleko jest najlepsze, to przez następne 7 m-cy ściagałam mleko i
podawałam z butelki. Ale wcale nie dziwię sie mamom, które nie maja
tyle czasu na ściaganie bo np. maja drugie dziecko.

[kaeira]

mandziola napisała:
> Ponieważ lekarze tylko zalecają karmienie
> piersia. Zalecaja, ale nie robia nic więcej żeby to karmienie
> wspomóc.
[...]
> Tyle, że potem kiedy już nie leżał w
> inkubatorze, ale jeszcze ciągle na oddziale był karmiony butelka, a
> do piersi podobno nadal był zbyt słaby.Powiedziano mi też, że nie
> wyjdzie ze szpitala dopóki nie nauczy się jesć z butelki

!!!
No, to jest nie tyle zaniedbanie, ile wręcz sabotowanie karmienia :-[

PS. Gratuluję wytrwałości.

[mandziola]

Też tak myślę, ale dopiero teraz. Wtedy modliłam się, żeby moje
dziecko jadło z butelki i to jadło jak najwięcej - bo bradzo
chciałam, żeby juz był w domu.
Natomiast nie oceniam mam karmiących butelka, bo ja w wielu róznych
przychodniach karmiłam syna butelka, ale w środku było moje mleko i
nigdy nie mozna wiedziec czy w innych przypadkach tak nie jest.
Po za tym - dopóki "wspieranie karmienia piersią" będzie tylko
pustym sloganem, to wiele będzie mam, które w końcu nie wspierane
przez nikogo zrezygnują.
Nawet na słynnej Żelaznej gdzie rodziłam drugiego syna, prawie nikt
nie zapytał czy pomóc go przystawić itp.A kiedy okazało się, że mimo
częstego przystawiania przybrał nieco za mało, to też powiedziano,
że nie opuścimy szpitala bo za mało przybrał i nakarmiono go
sztucznym mlekiem. Na szczęście (ponieważ był najedzony)wszystko
zwymiotował i dano nam wtedy spokój.
Tyle, że ja przy drugim dziecku byłam już duuuużo mądrzejsza - o
karmienie pierwszego dziecka i lekturę tego forum. Dlatego tez teraz
karmię juz prawie 6 m-cy i nie mam z tym żadnych problemów.

[izydorek70]

Mandziola dziękuję ci za to co napisałaś-o taką rzeczywistość mi
chodziło,o ten brak wsparcia,pomocy,zwykłej ludzkiej życzliwości gdy
matka tak bardzo jej potrzebuje.Ja nie oceniam matek karmiących
butelką-nie mam ani takiej chęci ani żadnego prawa aby to robić-to
co napisałam jest skierowane przeciwko tej cholernej zakłamanej
rzeczywistości, w której "propaguje" się w szpitalach karmienie
piersią a z drugiej nie robi się nic aby wspomóc te kobiety które
tej pomocy najbardziej potrzebują.Mam na myśli matki wcześniaków i
chorych noworodków-maluszków ,które są przystawiane do piersi z
dużym opóźnieniem,karmione butelką w inkubatorze.Sama to
przeszłam ,wiem ile kosztuje by móc zacząć od nowa i tym bardziej
nigdy nikogo- nie ocenię nie znając jego historii.
Ale wiesz co jest najsmutniejsze w tym wszystkim?Ja rodziłam wiele
km. od W-wy(bo ty chyba tam),w dużym szpitalu ,w mieście wojewódzkim-
a teksty ,które słyszałam były identyczne jak u ciebie.Też kryterium
wypuszczenia wcześniaka była umiejętność picia z bytelki,moja mała
też była za słaba by ciągnąć pierś więc karmiono ją bebikiem z
butelki(obecnie ma skazę)(nikt mnie nawet nie pytał o zdanie,o to
czy są alergicy w rodzinie),potem gdy nie potrafiła chwycić piersi i
płakała(a ja z nią) nie mogłam doprosić się o pomoc,dopiero któras z
kolei pielęgniarka zlitowałla się-a piersi pękały mi od
nawału.Szkoda słów i czasu by to wspominać-ale to smutne i przykre,
bo jak widać takich miejsc jest więcej.Jeszcze długa ,długa droga
zanim piękne idee staną się rzeczywistością.To chyba po prostu
zależy w dużum stopniu od personelu szpitala.Po prostu -trzeba
trafić na człowieka-i tyle.Pozdrawiam serdecznie.

[kaeira]

izydorek70 napisała:
> To chyba po prostu
> zależy w dużum stopniu od personelu szpitala.Po prostu -trzeba
> trafić na człowieka-i tyle.

A tu się z tobą nie zgodzę zupełnie.
To nie może być kwestią przypadku, "trafienia na człowieka". Owszem, jeżeli
chodzi o ponadstandardową pomoc, uśmiech, podejście, cierpliwe wytłumaczenie -
wiadomo, że to zależy (niestety) właśnie od tego, "na kogo się trafi".
Natomiast to o czym piszecie to jest wina dyrekcji szpitala i ordynatorów - bo
to oni powinni wiedzieć jak ważne dla wcześniaków jest mleko matki, i to oni
powinni wprowadzić *procedury*, które pomagają to osiągnąć.
Bo to tak, jakby mówić np. "niestety, zależy na kogo się trafi - albo
pielęgniarka da dziecku antybiotyk, albo oleje". Karmienie mlekiem matki jest
dla wcześniaka równie ważne jak leki i zabiegi medyczne. A jeżeli szpital tego
nie wie, i nie potrafi wesprzeć i wyedukować matek, oraz sam sabotuje karmienie
(na przykład preferując dawanie mieszanki z butelki - to niestety jest to
szpital niekompetentny i zacofany.

A propos, czy zauważyłaś ten wątek:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=570&w=78438193

[izydorek70]

Nie wiem jakie priorytety-naprawdę-miała dyrekcja "mojego"
szpitala,bo na ścianach wisiały dyplomy,wyróżnienia(że niby taki
przyjazny i super) a rzeczywistość była taka jak opisałam.I to chyba
jest najbardziej przygnębiające.A z tym bankiem to super sprawa-
alternatywa dla szpitalnego bebika :-)).Pozdrawiam serdecznie.

do kaeira

[daisy74]

pomysł z bankami mleka kobiecego jest ok,ale jak do tego pomysłu
ustosunkują się szpitale położnicze?Ja rodziłam w szpitalu,w którym
zabronione było odciąganie mleka laktatorem(ryzyko infekcji)Za to
można było ściągać ręcznie mokrymi od potu rękoma.Jestem biologiem i
na mój stan wiedzy to bardziej niebezpieczne pod względem mikroflory
bakteryjnej jest odciąganie ręką do buteleczki,którą w tym ręku
miętosi się przez dłuższą chwilę(odciąganie ręczne trwa dłużej niż
laktatorem-wiem coś o tym)niż wysterylizowanym laktatorem.o
przewiezieniu mleka odciągniętego w domu to nawet mowy nie było.A
wiesz co mnie jeszcze boli-otóż,boli mnie fakt,że ordynator tego
oddziału otrzymał tytuł Anioła.A na oddziale tego pana było jeszcze
wiele innych zasad godzących w matkę,która dopiero co urodziła
dziecko.Jak tak czytam wypowiedzi kobiet w tym temacie to widzę,że
jest wiele szpitali"przyjaznych dziecku i matce karmiącej",a które w
rzeczywistości powinny znalezć się na czarnej liście.I tak sobie
myślę,że coś z tym trzeba zrobić.

a ja usłyszałam

[tashika1]

ja w szpitalu na przywitanie usłyszałam, gdy poszłam powiedziec, że nie mogę
nakarmić swojego dziecka... ochrzan, że mam wklesłe brodawki i to moja wina.. a
ola plakał juz od 6 godzin bo byla glodna a ja nie potrafiam jej nakarmic...
czulam sie okropnie "ja mama nie potrafilam tego zrobic"... bylam bardziej
przerazona od niej... jejku.. dla nas szczesciem bylo to ze wyszłysmy do domu...
fakt, że w jednej piersi miałam zastoj... bo... mala nie chciala jej ciagnac..
ale moj kochany maz pomogł... wstawał w nocy pomagal dostawiac... wspierał jak
miałam dola... i bronil.. i walczyl jak atakowali nas inni ze dziecko powinno
sie karmic co 3 godz... a nie dawac cycka co chwila... i taki cudem karmie ole
prawie juz rok... teraz juz wiem jak sobie poradzic... jestem doswiadczona
mama... ale rok temu bylam debiutantem i co usłsyzałam... twoja wina bo masz zle
cycki... powiem tak g.... prawda... jakos potrafie karmic... eh zycie,... no i
to forum nie raz nas uratowało w opresji i pewnie nie raz jeszcze uratuje..
dzieki dziewczyny i pani Moniko...:)

[rena31]

Niestety jak ktoś wyżej tu wspomniał - jak nie wiadomo o co chodzi, to chodzi o
pieniądze. Karmienie naturalne nie opłaca się nikomu.
Ale jest jeszcze jedna rzecz - pielęgniary na noworodkowych, które chyba robią
wszystko, żeby kobieta nie karmiła. Ja sama usłyszałam, że chyba nie będę mieć
pokarmu, bo miałam cc, inna kazała mi dokarmiać, bo mi się dziecko odwodni,
wszyscy w szpitalu kazali przystawiać noworodka po ok 20 minut do jednej piersi,
góra pół godziny! Nie wierzę, że te baby były aż tak niedokształcone, myślę, ze
to jest też kwestia babskiej zawiści: "ja nie karmiłam to ty też nie karm". Moja
teściowa zachowuje się podobnie, już w ciąży mi mówiła, że pewnie nie będę mieć
pokarmu, bo ona nie miała.

[kaeira]

rena31 napisała:
> Nie wierzę, że te baby były aż tak niedokształcone, myślę, ze
> to jest też kwestia babskiej zawiści: "ja nie karmiłam to ty też nie karm".

Ojej, ale dlaczego aż tak?? Ja myślę, że po pierwsze są owszem drastycznie
niedokształcone (ale to niestety powszechne wszędzie na świecie), po drugie im
się ni chce. I tyle. (Aż tyle)

[karolina33331]

Dziewczyny co by tu nien mówić personel medyczny niestety w
zakresie karmienia jest często totalnie niedouczony.
Pierwsze dziecko urodziłam 11 lat temu w małym prowincjonalnym
szpitalu, który odpowiedział na odzew akcji Rodzić po ludzku" Tam
naprawdę butelek fizycznie na oddziale nie było. Moja córka mimo 7
dni w inkubatorze była karmiona piersią i nie podano jej nawet
glukozy. Było za to ogromne wsparcie od pielegniarek laktacyjnych i
praktycznie po 10 dniach w szpitalu świetnie radziłam sobie z
karmieniem i nie miałam w ogóle żadnych probloemów :)Jescze leżac na
patologii miałam spotkania z lekarką od laktacji, więc byłam
pozytywnie nastawiona do karmienia. Przy 2 dziecku miałam mieć
cesarkę w W-wie w szpitalu X. napisałam do pani Moniki z lękiem,ale
Pani Monika nastawiła mnie pozytywnie chociaz jak stwierdziła w tym
szpitalu specjalnie jeśli chodzi o karmienie przeszkoleni nie są. W
końcu nie miałam cesarki i natychmiast po porodzie zaczęłam karmić.
Ale...widziałam,ze inne pacjentki z mojej sali są pozbawione
jakiejkolwiek pomocy, że pielęgniarki gadają bzdury rodem z Wątka
Naszej Bathildy. A szczytem było jak lekarka na obchodzie rugała
dziewczyny za to,że nie chartowały brodawek w ciąży :)Każdej
pacjentce zalecały natychmiast kupienie kapturków silikonowych.
Wstyd przyznać, ale to na Waszym forum dowiedziałam się,że nie
sprzyjają laktacji...Całe szczęście,że ich nie użyłam :)Moim zdaniem
w tym szpitalu dla pierworódek szanse na kontynuowanie karmienia są
prawie równe zeru

[benia30]

A ja chciałam założyć nowy wątek i opisać przez co przeszliśmy, ale tutaj
rozwinęła się ciekawa dyskusja, więc pozwolę sobie tutaj...

Tydzień temu, po 7 tygodniach pobytu opuściliśmy klinikę dziecięca i oddział
patologii noworodka.... Na oddziale tym panowały pewne przeznaczone dla rodziców
zasady:

Zasada nr 1 - odwiedziny w godzinach od 12 do 20 (matki karmiące do godz. 22) W
rzeczywistości na matki karmiące nikt nie zważał. Przed godziną 20, czasem już o
19:30 pojawiała się pani pielęgniarka, która w sposób miły lecz stanowczy
wypraszała mnie z sali. Kilkakrotnie zdarzało się tak, ze dosłownie musiałam
sobie dziecko oderwać od piersi!
Zasada nr 2 dotycząca sposobu przechowywania pokarmu - pokarm ściągnięty może
być przechowywany w lodówce do 6 godzin....

Oj, wiele wysiłku kosztowała mnie walka by moje dziecko dostawało TYLKO I
WYłąCZNIE mój pokarm. W końcu ustaliliśmy z mężem wspólny front działania - od
12 do 20 mały karmiony był piersią, w międzyczasie ściągałam pokarm na dwa
kolejne karmienia (21 i 24), a o 5 rano mąż jeździł z nową dostawą na karmienie
o 6 i 9. Mleko modyfikowane podawano małemu tylko raz na dobę, na karmienie o
3... Inaczej wykombinować się tu nie dało...

I na koniec takie bardzo przykre spostrzeżenia - nie wszystkim pielęgniarkom
chciało się iść do lodówki i podgrzewać pokarm matki. Łatwiej było karmić
mlekiem modyfikowanym...
Pomimo próśb by czekać na mnie z karmieniem na 12 zdarzało się wielokrotnie, że
dziecko zostało już nakarmione butelką. Mam wrażenie że niektóre "siostrzyczki"
robiły to złośliwie (jak widać tu też są ludzie i ludziska)...
Po 3 tygodniach takiej szarpaniny doczekałam się nareszcie pokoju dla matki z dzieckiem i mogłam karmić przez całą dobę, do oporu, jak desperatka jakaś......

[izydorek70]

Benia30-gratuluje ci siły i wytrwałości-naprawdę trzeba jej wiele
żeby wytrzymać taką szarpaninę przez 7tyg.Jeszcze tylko dorzucę coś
ze swoich przeżyć do tego obrazu polskiego szpitala przyjaznego
matce i dziecku.Od razu po porodzie zabrano mi małą(nie była
wcześniakiem ale była chora),nie mogłam jej nawet przytulic do
piersi-ale ok. może nie można było.Od tej pory była w inkubatorze-
karmiono ją sztucznym mlekiem i roztworem glukozy(żeby była
spokojniejsza jak mówiono).W tym czasie ja "walczyłam" z własnymi
piersiami żeby jak najszybciej zaczęły produkować mleko-znikąd
rady,pomocy,pocieszenia.Gdy udawało mi się odciągnąć odrobinę siary
i zanosiłam to dla dziecka patrzono na mnie jak na wariatkę-bo
przecież to bez sensu-za mało(a przecież tyle się mówi o znaczeniu
siary dla noworodka)!Prosiłam więc żzeby chociaż zmieszały to z tym
bebikiem,które podają.Tak naprawdę nie wiem czy to robiły.Wspominam
ten czas jako traumę.Dobrze,że to już za nami.Pozdrawiam serdecznie.

[daisy74]

Dużo zależy od samej kobiety-od jej nastawienia do karmienia,siły
woli i umiejętności udzielania samej sobie wsparcia.Wychodzę z
założenia,że jeżeli kobieta chce naprawdę karmić to nie ma
siły,która by to jej uniemożliwiła.Co prawda cena którą nieraz musi
kobieta zapłacić bywa wysoka.W swoim środowisku mam koleżankę,która
już na początku ciąży wiedziała,że karmić piersią nie
będzie.Pierwsze karmiła butelką,drugie też tak chciała.Druga
stwierdziła,że jej córeczka jest leniwa,bo zasypia przy piersi i
lepiej podawać jej butelkę.Dzieci tych dziewczyn nie należały do
maluchów z problemami.Ale to była ich świadoma decyzja.Ja będąc w
ciąży nie zakładałam,że będę karmić
piersią.Ale jak już synka urodziłam to wiedziałam,że zrobię wiele by
karmić Go piersią.U nas problemem byli pediatrzy szpitala,w którym
synek się urodził.W czasie porodu miał wylew,do tego drgawki,których
Ci beznadziejni lekarze nie potrafili zdiagnozować(jak się okazało
po czasie przyczyną mógł być wachający się poziom wapnia.Ale aby na
to "wpaść"trzeba było zlecić wykonanie badania krwi,czego ped.nie
zrobili)Do piersi nie pozwolili dostawiać małego,bo rzekomo był za
słaby.Miałam ściągać pokarm ręcznie.Wytrzymałam dwa dni i się
zbuntowałam-rozpoczęłam walkę o ściąganie pokarmu wysterylizowanym
laktatorem(laktator był zabroniony,bo przecież ryzyko
infekcji).Usłyszałam od p,ordynator pediatrii"czy naprawdę warto
robić tyle zamieszania z tym laktatorem"A dla mnie każdy dzień był
ważny.nie wiedziałam jak długo będziemy w szpitalu i jak długo
będzie trwał zakaz karmienia synka piersią.I święcie wierzyłam,że
jak synek rozsmakuje się w moim mleku to łatwiej będzie się jemu
wdrożyć w ssanie.W tymże szpitalu nie do pomyślenia było aby
matka,która nie jest z dzieckiem dowoziła odciągnięty pokarm(bo
ryzyko infekcji)Wg mnie lekarze pomagać nie pomagają(i nie muszą-
wiele kobiet zdobywa wiedzę na szkołach rodzenia,utrzymuje kontakty
z położnymi ,które te szkoły prowadzą,korzystają z naszego
forum).Ważne by lekarze nie przeszkadzali i szanowali więz,która
tworzy się między matką,a dzieckiem.A o to niestety trudno.Tyle ile
sie nawalczyłam krótko porodzie to przez całe życie tyle nie
walczyłam A jak wiadomo,okres po porodzie nie powinien być czasem,w
którym kobieta swoją energię ukierunkowuje na walkę o swoje
podstawowe prawa.Ech...dużo by pisać.A tak się zastanawiam czy
kiedyś nastawienie lekarzy się zmieni i będzie"normalnie".Bo jak
narazie akcja "rodzić po ludzku"to tylko zbiór szczytnych haseł...

[mama_frania1]

jak czytam Wasze posty, to sie tak bardzo ciesze, ze nie rodzilam w Polsce :((( moj maly urodzil sie w 36 tygodniu, 2 i pol kilo, wiec od razu byl ze mna, nie musial lezec w inkubatorze. ale jesc nie chcial - nie interesowal go pokarm zadnej postaci :( mial bardzo niski cukier i silna zoltaczke, wiec zadecydowano, ze bedziemy go dokarmiac (ale po cycu, nie zamiast). probowalismy kieliszkiem, strzykawka, butelka - wszyskim plul... cierpliwe polozne pokazywaly jak podawac, ile, kiedy, budzily co trzy godziny, zeby dac cyca... po dobie zapadla decyzja, ze bedzie karmiony sonda, ale wtedy zalapal o co chodzi z cycem i postanowiono sprobowac, czy wystarczy. w tym samym czasie pielegniarki laktcyjne pokazywaly jak pobudzac piersi (na wszelki wypadek, gdyby jednak byl na sondzie), pomagaly lapac siare do strzykawki, pocieszaly, ze te dwie krople, ktore wlasnie zlapalam na poczatek naprawde wystarcza, bo maly ma maly zoladek... troche bylam zla na dokarmianie, ale z drugiej strony gdyby nie wsparcie w szpitalu, to pewnie maly by byl na butelce teraz... a tak po trzech dniach walki mlody byl juz tylko na piersi :))) i pamietam radosc personelu, jak na samym cycu przytyl przez noc 2 (dwa) gramy... ze tak ladnie rosnie :) i jak sie cieszylam, jak mi ktoras powiedziala, ze to tylko moja zasluga, bo one tylko pomagaly, ale to ja walczylam. tak niewiele a taka radosc... a teraz maly ma 4 i pol miesiaca i w planach mamy dluuuugie cycanie :)

[monika_staszewska]

To i ja dołożę swoje dwa grosze. Po pierwsze mam często wrażenie, że
wystarczyłoby gdyby inni nie przeszkadzali mamom w karmieniu i już
by było lepiej. Druga refleksja wiąże się z obserwacjami
poczynionymi przy okazji kolejnych akcji "Rodzic po ludzku" i z
codziennych rozmów z Paniami przez telefon, często jest tak, że to w
tych małych szpitalach, w małych miejscowościach łatwiej spotkać
kogoś życzliwego, kto pochyli się nad konkretną mama i konkretnym
dzieckiem zamiast stosować standardowe procedury. I to nie napawa
jakimś wielkim optymizmem.
Na szczęście są jeszcze kobiety, które same doświadczyły trudów i
radości karmienia i generalnie rodzicielstwa i to one są
fantastycznym wsparciem dla innych kobiet, które właśnie zostały
mamami.
pozdrawiam serdecznie :)
monika staszewska

[a.g.r.e.s.t]

Ja miałam wrażenie na oddziale noworodkowym, że panie znają się
mniej na szczegółach, niż ktoś, kto uważnie czyta "Dziecko". Moje
mleko, które podawały małemu gdy leżał pod kroplówką, wlewały do
szklanej butelki - a ja trwałam w przekonaniu, że szkło niszczy
przeciwciała; na każdy problem z piersiami proponowano kapturki.
Fakt, że bardzo pomagały przystawiać i robiły to niezwykle fachowo,
ja nie byłam w stanie powtórzyć tego chwytu za łeb i do cyca.

[iv-o]

Mnie zamurował prezent jaki dostałam od firmy produkującej żywność dla dzieci, pudełko mleka modyfikowanego, nie próbka, tylko opakowanie 500g. Szczęka mi opadła. Sama nie kupiłam, bo po co, mimo walki o piersi chciałam karmić. No ale teraz mam, za darmo, ale się nie skuszę.

[basiak36]

Podawanie mamom probek mleka lamie zasady kodu WHO o marketingu i sprzedazy
substytutow pokarmu (Art 5)... A zdaje mi sie ze Polska ten kod przyjela? Czy nie?
www.who.int/nutrition/publications/code_english.pdf
Gdyby to bylo tutaj to napisalabym zwyczajnie do Department of Health, ale nie
wiem co w Polsce mozna zrobic? Cos takiego to aktywne przekonywanie matek do
nabywania mieszanek.

Znów dostałam próbkę mleka.

[iv-o]

Znów dostałam próbkę mleka NAN HA. No cóż, leży, mam nadzieję, że nigdy po nią
nie sięgnę.

w takim razie ja mialam super

[anetaban]

nie wierzyłam własnym oczom jak czytałam wasze posty ja rodziłam w warszawskim
szpitalu ktory niema najlepszych opini w temacie pomocy matkom karmiacym i do
dzis tez tak myslalam ze oni nic nie robili ale
o zgrozo to co przeczytalam tu gratuluje wam wszystkim cierpliwosci wytrwalosci
i uporu

ja na sali ktorej lezalam jako jedyna niemialam problemu z dzidzia jednej pani
synek urodzil sie z zapaleniem pluc pomogli karmila sama
drugiej pani dziecko okrecilo sie pepowina i lezal synek w inkubatorze
przyhodzili po nia jak dziecie zglodnialo aby nakarmila
synka utulila i ulozyla spac
trzecia pani miala bliznieta wczesniaki byla po cc dzieci byly dokarmiane
mieszanka ale synek niechcial mleczka modyfikowanego i dziewczyna walczyla o
kazda kropelke mleczka dzielnie sciagala najpierw recznie do strzykawki potem
laktatorem jej mleczko bylo jedynym jakie tolerował jej synek a corcia byla na
mieszance
ja rowniez mialam problemy z karmieniem a raczej mi sie wydawalo ze mam bo
myslalam e ze brakuje mi mleczka i dziecko glodne ale mi pomoglyscie i
wyprowadzilyscie z bledu

A WIEC JESZCZE RAZ WAM WSZYSTKIM GRATULUJE!!!!
(przepraszam ze krzycze ale gratulacje dla Was trzeba wyróżnić)

[elaimalwi]

Ja również nie dostałam pomocy w szpitalu, niestety. Kiedy moja córka płakała, bo była głodna, a ja nie umiałam prawidłowo przystawiać jej do piersi dostałam do wyboru napojenie jej glukozą lub mieszanką :-( Tylko, gdybym zdecydowała się na podanie modyfikowanego, musiałabym poprosić o to na piśmie.
3 dni po wyjściu ze szpitala trafiliśmy do Przychodni Patologii Noworodka, bo mała spadała na wadze, nie robiła siusiu i kupki i płakała. Teraz już wiem, że była głodna, pomimo iż cały czas wisiała przy cycu. Dopiero w PPN trafiliśmy na cudowną kobietę, pediatrę, konsultantkę laktacyjną. Dzięki niej do dziś karmię piersią (16 miesięcy) i udało mi się po drodze pokonać kilka kryzysów laktacyjnych.

I jeszcze opowiem wam przykład mojej siostry. Pierwsze dziecko karmiła 3 tygodnie, bo uległa presji teściowej, że ma za małe piersi. Drugie dziecko karmiła 3 miesiące, bo kiedy u małego pojawiła się wysypka pediatra kazała jej odstawić dziecko od piersi i przejść na modyfikowane. Dwa tygodnie temu urodziła trzecie dziecko, które bardzo chce karmić piersią. I jakie rady dostaje od położnej środowiskowej? Po pierwsze dopajać glukozą, żeby mała szybciej wysiusiała nadmiar bilirubiny (mała ma żółtaczkę fizjologiczną, wszystko w normie). Po drugie dawać na noc butlę modyfikowanego mleka, żeby mama mogla się wyspać. Na pytanie, co zrobić, aby mieć więcej pokarmu nie umiała odpowiedzieć. Na szczęście siostra (za moją namową)olała te rady, chociaż nie było jej lekko, bo ma duże zaufanie do tych, którzy powinni być specjalistami.
Ja podałam jej namiary na to forum i na p. Monikę. Lepiej trafić nie może :-)

[izydorek70]

Jednak strasznie smutny jest ten obraz polskiego szpitala-pełen
ludzi niedouczonych,niechętnych do pomocy a nawet perfidnych.Twoje
dziecko mogło być głodne ale pomoc dopiero byś uzyskała po
podpisaniu papierka ze zgodą na modyfikowane.To tak na wszelki
wypadek gdybyś śmiała mieć potem pretensję.Taka jasna,czysta
sytuacja-matka sama chciała.Ręce opadają.Najgorsze ,że o pomoc tak
trudno-to naprawdę chyba pokłosie starych czasów kiedy tylko
sztuczne mleko było odpowiednio "tłuste" ,wartościowe i zdolne
zaspokoić apetyt dziecka(a dzieci po nim ślicznie spały i
przybierały na wadze).Słyszymy to od naszych teściowych,ja od swojej
mamy,gorzej gdy mówi to pielęgniarka środowiskowa.Gratuluję
serdecznie lekarza o otwartym umyśle,bardzo bym chciała spotkać
takiego pediatrę.Póki co muszę słuchać jak "moja" p. doktor zaleca
zacząć poważnie rozszerzac dietę o zupki jarzynowe i obiadki mojej
5mies córeczce, która reaguje uczuleniem na każdą nowość którą ja
zjem.
A może każdej dziewczynie schodzącej z porodówki trzeba dawać namiar
na to forum,zamiast liczyć na pomoc siły fachowej w szpitalu?Zapewne
w wielu przypadkach udało by się uniknąć porażki laktacyjnej i łez
:-)?

[karolach77]

Rodziłam w szpitalu przyjaznym dziecku, gdzie stawia się na
karmienie piersią...
A pierwsze mleczko jakie moja mała dostała było modyfikowane.Na sali
mała się strasznie darła, wpadła położna zabrała mi ją celem
zbadania przez p.dr i nakarmiła ją glukozą i sztucznym mlekiem.
Leżałyśmy przez weekend, (rodziłam w pt wieczorem) miałam problemy z
karmieniem: duże piersi, płaskie brodawki mała dzidzia i ogólnie na
leżąco niewygodnie (do dziś nie lubię tak karmić)
jedyną radę jaką usyszałam od lekarza to: że niepowinnam karmić TAK
dziecka -jak próbowałam na siedząco- bo to nie ufoludek by go karmić
w tak kosmicznej pozycji.
Dziecko dostało silnej zółtaczki, nie ssała, zostawili ją w
szpitalu, mnie nie zaproponowano tego-a w hotelu nie było miejsc. Na
sali gdzie mała leżała siedziałam przy niej na niewygodnym
stołeczku - nic innego nie było. Siedziałam, płakałam i ściągałam
pokarm laktatorem, a nogi puchły mi aż co bioder. Położna
przychodziła,patrzyła, kiwała głową a na koniec dodała że długo się
tak laktatorem nie pociągnie, ona sama dała radę 3 miesiące.
Na oddziale nie było mowy ani o SNS ani o jakimkolwiek innym
sposobie karmienia dziecka poza butlą.O wypożyczeniu latkatora też
nie, musiałam go sobie sama załatwić bo szpital czegoś takiego nie
ma!!
Pani dr -doradca laktacyjny(!!!!) na moją prośbę by małej nie karmić
butlą bo po 3 dniach już nie chce piersi stwierdziła tylko że to i
tak nie ma sensu!!!!!! bo dzieci karmione strzykawką robią z ust
dzióbek i też piersi nie chwytają. Takie jest jej doświadczenie!!!!!
W szpitalu podobno funkcjonowała poradnia laktacyjna. Jak chciałam
się zapisać z małą po wypisie dowiedziałam się że nie było
zainteresowania i praktycznie ta poradnia nie działa.
Aha -jak małą wypisywali -ze łzami w oczach prosiłam panią dr o
doradzenie jakiejś mieszanki, bo mała cyca nie chce a ja nie daję
rady ściągnąć tyle ile ona chce - pani dr stwierdziła: oj to na
karmienie naturalne praktycznie nie ma szans....
Mimo takiego podejścia udało nam się... trochę kasy mnie to
kosztowało u prywatnego doradcy lakt, ale BYŁO WARTO.
Cycusiamy już 7,5 miesiąca i są to najpiękniejsze chwile w moim
życiu.

[magdowi]

Bardzo, ale to bardzo się cieszę, że rodziłam w UK. Tu nikt nie ma tak
idiotycznych pomysłów, jak w Polsce, karmienie piersią jest propagowane i
wspierane. Odpowiednią wiedzą dysponują położne, lekarze i tzw health visitors,
niezależnie od ich wieku ( nikt nie wygłasza poglądów rodem sprzed
kilkudziesięciu lat, nawet jeśli włos na głowie siwiuteńki:)). Służą pomocą i
radą w szpitalu, potem przy każdej wizycie domowej i proszą o kontakt
telefoniczny w razie jakichkolwiek problemów. Ja nie miałam problemów, ale
widziałam, jak personel szpitala walczył z pewną mamą z mojej sali poporodowej o
karmienie. Miała do dyspozycji wszystko, co potrzebne i ogromne wsparcie.
Pozdrawiam Was serdecznie!

[kuleczka1978]

niestety ja też nie wspominam czasu w szpitalu po porodzie
najlepiej. maluch dosyć dużo stracił na wadze (z 3950 do 3500)i
słabiuteńko przybierał. z tego powodu zaczęło się ostre dokarmianie
mlekiem modyfikowanym, ja wpadłam w depresję, płakałam cały czas. w
szpitalu przetrzymali nas przez 7 dni po to by maluch odzyskał
częsciowo wagę i cały czas pompowali w niego mleko modyfikowane.
ostatnie dwa dni to był koszmar bo właściwie ja nie miałam kiedy go
karmić piersią bo co trzy godziny regularnie był karmiony sztucznym
mlekiem po którym spał jak suseł (miał do tego jeszcze żółtaczkę).
wychodząc ze szpitala myślałam, że to koniec karmienia piersią, a
położne i pediatrzy mówili tylko że to tak na prawdę nie jest aż tak
ważne jak się dziecko karmi, że to nie koniec świata, że ja za
bardzo chiałam karmić piersią i tak tez nie można. na szczęście
sobie w domu poradziliśmy i odstawiłam mleko modyfikowane po jakimś
czasie.
przy drugim dziecku juz nie będę taka głupia, na pewno nie zgodzę
się na takie traktowanie, a już na pewno wezmę SNSa do szpitala.

[kamilactk]

Rodziłam dwa miesiące temu, małą od razu zabrali do inkubatora bo
była lekko niedotleniona, miałam ją dostać następnego dnia rano...
dostałam po 3 dniach. O 12:00 dostałam dziecko z przykazaniem
że "mam przystawiać" - mówiły że dziecko powinno byc około godziny
przy piersi. Mała miała żółtaczkę nie mogłam jej dobudzić, gdy
wstała nie umiała złapać brodawki. Po wielu godzinach siłowania się
z dzieckiem byłam załamana że moje chore maleństwo nie je poszłam
więc po butle (lepsze to niz nic) i nie dostałam (!). Dopiero w nocy
zjawiła się jakaś pani która odkrywczo stwierdziła że moje dziecko
po 3 dobach nie potrafi ssać. Pomogła przystawić mała i poszła. Raz
się udało ale sama nie mogłam sobie poradzić (musiałabym mieć trzy
ręce do trzymania dziecka i jednoczesnego wciskania butli i cyca -
bo tylko tak dała się oszukać). Zuza jadła ok 20 minut a miało byc
godzine (to moje pierwsze dziecko,miałam zerowe pojęcie o karmieniu
i żadncyh małych dzieci w rodzinie). Następnego dnia byłam w domu i
strasznie chcialam karmić piersią. Mała nie umiała złapać a ja wyłam
bo mleko leciało mi po kolanach. Jedną reką ściągałam a pod druga
pierś podstawiałam słoik! W szpitalu usłyszałam, że jest już za
późno bo dziecko jest rozleniwione i nie umie ssać mimo to
walczyłam - przystawiałam do cyca aż płakała wściekła z głodu
dopiero dawałam butle z moim mlekiem. I doczekałam się bo moja
maleńka któregoś pięknego dnia po prostu zaskoczyła! Na szczęście
trafiła mi się suuuper kobietka na patronażu, dopiero ona
uświadomiła mi że moja mała tak aktywnie ssie, ze wystarczy jej 10
minut przy cycu (a ja kombinowałam jak zachęcić do ssania najedzone
już dziecko:)). Już dwa miesiące jest na cycu pieknie przybiera a
dla mnie czas karmienia to najcudowniejsze chwile. Szkoda tylko że
nikt nie chciał mi pomóc i musiało to potrwać

[izydorek70]

Muszę to napisać-chociaż to strasznie banalne i nic nie wniesie do
wątku.Po przeczytaniu tych wszystkich historii-wiem jedno-jestem
dumna ,że karmię piersią!!!Tak jak Wy.:-)))Serdecznie pozdrawiam
wszystkie nieustraszone kobiety.Ale także te ,którym nie wyszło,bo
jak widać o pomoc u nas trzeba wołać długo i głośno-a wiem,że nie
każdy ma tyle siły i samozaparcia.

[fergie1975]

Niestety tak jest, ale nie nalezy wnikac dlaczego kobiety - mamy robia tak a nie
inaczej, są gorsze rzeczy które matki robia dzieciom niz mleko modyfikowane....

Tak na marginesie, mamy które widziałaś i ktore karmily butelkami wcale nie
musialy miec w nich mleka modyfikowanego.
Ja np bardzo czesto mialam butelke z wlasnym mlekiem poza domem, bo latwiej,
szybciej i wygodniej a na pewno bez uwag o karmieniu piersia w miejscu publicznym.
Jest mało miejsc przeznaczonych dla matek karmiacych i tak przystosowanych,
zeby te bardziej sie krepujace mogly karmic bez oporów. W przychodniach dla
dzieci tez często ich nie ma, chociaz na logikę powinny byc. W mojej przychodni
np było jedno pomieszczenie z fotelikiem, ale to rzadkość.

Nie kazda mama karmiaca piersią moze wyjac piers i karmic po prostu, bez
problemow. Przy plaskich brodawkach na poczatku jest bardzo trudno ustawic sie z
dzieckiem tak, aby dobrze chwycilo, nie wspomne jak sie karmi z nakladkami,
ktore trzeba wyjac, nalozyc, trzymac ... , nie wspomne o wijacych sie i
krzyczących bobaskach, które sciągaja uwagę i robi się nerwowo.
Oczywiscie po kilku miesiacach dochodzi sie do wprawy. Ale na poczatku lepsza
jest butelka.

Wiec nie kazda mama z butla, to mama niekarmiaca piersia.

[izydorek70]

Oczywiście-zgadzam się i rozumiem o czym piszesz.Brałam taką
możliwość pod uwagę- dlatego zapytałam-czy jest problem?Jak widać
powyżej -jest-zaczyna się w naszych przyjaznych matce i dziecku
szpitalach.A potem-to już dłuuuuuga historia :-).Pozdrawiam
serdecznie.

[magdowi]

Mój maluszek się rozchorował i trafiliśmy na kilka dni do szpitala. Było tam mnóstwo niemowląt i wiecie co? Tylko ja jedna karmiłam piersią. Smutne to. Oczywiście, miałam pełne wsparcie i opiekę ze strony cudownego personelu.

[agsa22]

Ja rowniez karmie piersia.Mieszkam w anglii tu nie wiele kobiet
karmi piersia.Wiekszosc tak naprawde angielek zwyczajnie boi sie o
swoje piersi.O ich wyglad.I to najczestszy powod.Inne sie poddaja bo
w pierwszych tygodniach bardzo bola sutki,a jeszcze inne ale to
niewielki procent z wazniejszych uniemozliwiajacych im karmienie
przyczyn.

[basiak36]

W UK karmienie piersia jest mocno zwiazane z wiekiem mamy i jej wyksztalceniem.
Stad sa miasta w UK gdzie wiecej mam karmi, sa takie gdzie mamy karmiace mozna
na palcach reki policzyc.
Niemniej z roku na rok zaczyna karmic coraz wiecej.
Przestaja karmic przede wszystkim dlatego ze dziecko lubi wisiec na piersi,
piersi bola itp.
Przez ostatnie 4 lata prowadze tutaj w UK wypozyczalnie laktatorow szpitalnych i
juz wiele roznych sytuacji widzialam.
Wsrod moich kolezanek ogromna wiekszosc karmila, kilka dziewczyn karmilo dosc
dlugo.
www.ic.nhs.uk/webfiles/publications/breastfeed2005/InfantFeedingSurveyTables190506_PDF.pdf

[agsa22]

Pozatym palaczki moga wrocic do swojego nalogu.Mama moze isc do
klubu zostawiajac dziecko pod czyjas opieka.Angielki lubia sie
rozerwac,a karmienie piersia troszke ogranicza.

[kejzi-mejzi]

Byłam ostatnio z dzieckiem w szpitalu, na cały oddziale byłam jedyną matką,
która karmiła piersią. Smutne acz prawdziwe.

[kam.xt]

pracuję w szpitalu, również zauważyłam że wśród tych najmniejszych
pacjentów oddziałów dziecięcych i noworodkowych zdecydowana
większość karmionych jest sztucznie, ale nie wynika to z tego że
generalnie aż tak niski jest odsetek dzieci karmionych piersią, po
prostu butelkowe dzieci częściej i ciężej chorują, dlatego właśnie
wśród tych hospitalizowanych stanowią większość.

[kasia5583]

Nie potępiam matek karmiących butelką, sama miałam niemiłe doświadczenia
związane z niechęcią do matek piersiowych. 6 lat temu moja córcia miała 3,5
miesiąca i zachorowała, podejrzewali refluks żołądka. Leżała w szpitalu na
obserwacji, byłam samotną matką i nie było mnie stać na wykupienie dób
hotelowych w szpitalu przy dziecku. Żadnym argumentem nie było karmienie
piersią. Pani pielęgniarka powiedziała dobitnie, że albo zapłacę albo dziecko
ucierpi na tym. I ucierpiało ono i moje piersi.

[akaef]

> hotelowych w szpitalu przy dziecku. Żadnym argumentem nie było
karmienie
> piersią. Pani pielęgniarka powiedziała dobitnie, że albo zapłacę
albo dziecko
> ucierpi na tym.

No to to jest akurat zagranie niezgodne z prawem. W takiej sytuacji
szpital nie ma prawa zabronić matce przebywać razem z dzieckiem -
tyle, że niestety warunki takiego "przebywania" to często stołeczek
przy łóżku. Współczuję Ci bardzo, chyba bym straszną awanturę
zrobiła gdyby mi nie pozwolono zostać z takim maleństwem w szpitalu.

[kasia5583]

Byłam młoda, nie doświadczona, nie znałam swoich praw. Samotne matki są
traktowane inaczej, choć nie wszędzie. Teraz bym sobie nie pozwoliła na takie
traktowanie.

[izydorek70]

Tylko dlaczego tak niwiele rzeczy może odbywać sie normalnie?Czy
naprawdę tak musi być,że musimy znać się na wszystkim,głośno
krzyczeć,mieć buzie jak stąd do księżyca-żeby być potraktowanym jak
należy?

[akaef]

> Byłam młoda, nie doświadczona, nie znałam swoich praw.

No i to jest właśnie największe draństwo. Zamiast takiej młodej
niedoświadczonej mamie pomóc i wspierać ją w trudnej sytuacji, nasza
cudna "służba" zdrowia robi wszystko na odwrót. I o wszystko trzeba
samemu buzię otwierać. Echhh, szkoda gadać...
Też miałam miesięczne dziecko w szpitalu (na szczęście tylko 5 dni),
tyle że 15 lat temu. Wizyty były dopuszczalne od 15 do 17! I też
byłam młoda i głupia, i się podporządkowałam (a karmiłam piersią).
Jak teraz o tym pomyślę to aż zębami zgrzytam ze złości...

[izydorek70]

Podpisuje się pod twoim zdaniem.To jakieś okrutne draństwo!!!Jak
można tak potraktowac matke z maleńkim dzieckiem?!I znowu to samo-
liczy sie tylko opłacona doba hotelowa.Matka,dziecko,karmienie-to
dodatek do szpitalnego łóżka.Ciekawe czy na szpitalnych korytarzach
wisiały dyplomy? :-(

[magdowi]

Rany boskie!
Mieszkam w Edynburgu i spędziłam w tutejszym szpitalu dziecięcym kilka dni z
moim synkiem. Przy każdym łóżeczku dziecka było składane łóżko dla rodzica. Nie
było żadnych limitów czasowych dla rodziców. Jeśli oboje chcieli zostać na noc,
to jedno mogło spać w specjalnym hotelu za darmo. Było to absolutnie oczywiste,
że mama lub tata zostaje z dzieckiem na noc. Miłe pielęgniarki jeszcze
częstowały mnie śniadaniem, pytając, co sobie życzę. A tyle się słyszy narzekań
na brytyjską służbę zdrowia. Tymczasem to, co piszecie o polskich szpitalach po
prostu mnie przeraża. Serdecznie współczuję i mam nadzieję, że kiedyś się to
zmieni. Oby jak najprędzej.

[panixx]

Ja tez mieszkam w UK, nie narzekam na sluzbe zdrowia - opieka
podczas ciazy i porodu byla swietna.
Ale jak zaczelam karmic i pojawily sie problemy, to nie ma za bardzo
do kogo zwrocic sie o pomoc. Chyba karmienia piersia nie uwaza sie
za tyle wazne, by pomagac kobietom, ktore potrzebuja wsparcia.
Musialm prywatnie isc z wizyta do doradcy, ktory poogladal moje
karmienie i poradzil.

[magdowi]

To dziwne, Panixx, a co z Health Visitors i breastfeeding clinic (darmowa)? Może
w moim rejonie jest inaczej. Pozdrawiam!

[panixx]

Magdowi, nie wiem jak jest ogolnie w mojej okolicy, ale w moim
przypadku nie za bardzo pomogly mi osoby, ktore powinny.
GP kazal radzic sie HV, bo twierdzi, ze sa specjalistkami. Obie
panie HV sa chyba probutelkowe, bo jezeli tylko pojawia sie problem
z przybieraniem wagi niemowlaka, to trzeba dac butelke. Moj M raz
byl ze mna i nie wytrzymal i powiedzial, co mysli tej pani. W koncu
wyszperala z torby jakies ulotki o spotkaniach dla mam karmiacych,
ktore...od roku juz sie nie odbywaja z powodu braku zainteresowanych.
Mysle, ze przy takich poczatkach mozna sie zniechecic.
Ja sama szperalam w necie i szukalam doradcow.

[agsa22]

Ja mieszkam w Northampton.Tutaj rodzilam.Nigdy nie urodze w
Polsce.Przy moim porodzie byly trzy polozne i lekarka.Zszyla mnie
pieknie.Wszystkie byly bardzo mile.Jak slysze jak niektore kobety sa
traktowane przez polozne,lekarzy w Polsce to wlos staje deba.Nigdy
zlego slowa nie powiem na personel szpitalny w UK.

[bamboo]

jesli to wczesniaki, to byc moze wiele z nich przegralo walke o pokarm, nie
otrzymaly wsparcia, nikt ich aie nauczyl, jak pobudzic laktacje :/

przykre to, ale mnie w szpitalu tez nikt nie pomogl jak przystawic dziecko,
przez 12 dni byl karmiony wylacznie butelka i tylko dostalam go z zaleceniem,
zeby karmic piersia - oto cale wsparcie z odziailu noworodkow i wczesniakow
jakie otrzymalam w szpitalu wojewodzkim w gdansku :/
tylko, ze ja bylam zmotywowana, chcialam karmic piersia, wstawalam w nocy co 2.5
godz. i pobudzalam laktacje laktatorem, potem tak samo sciagalam pokarm, potem z
sukceme udalo sie nauczyc malego ssac piers :)
tylko, ze ja mialam szczescie, ze trafilam na to forum, a takze na konsultantke
laktacyjna, ktorej wizyty byly nieodzowne, sama bym nie dala rady...

[izydorek70]

No właśnie-problemy są dwa:
pierwszy-dokarmianie już w szpitalu butelką oraz brak wsparcia i
fachowej rady nt. karmienia piersią dla matek dzieci chorych i
wcześniaków(pomimo światłych idei,którymi oczywiście szczyci się
każdy szpital)
drugi;nie każda matka ma tyle samozaparcia i siły(ale wiedzy i chęci
też) by przeskoczyć wszystkie trudności.
Tak to widzę.A pomimo to całe mnóstwo mam wygrało.

[eumajos]

Hej, dziewczyny, nóż się w kieszeni otwiera, jak się was czyta... :(

WIęc powieję optymizmem. :)

Ja sie jeszcze w ciąży naczytałam i byłam od początku bojowo nastawiona, jeśli
chodzi o karmienie. Rodziłam w szpitalu, który nie cieszy się najlepszą opinią
we Wrocławiu - na Chałubińskiego.

I co? Warunki paskudne, ale:

1. rodziłam na STOJąCO!!

2. po urodzeniu, kiedy położono mnie wycieńczoną do łóżka, pytam się położnej,
czemu zabrali mi dziecko (byłam tak słaba, że nie mogłam usiąść o własnych
siłach), a ona do mnie: niech się pani wyśpi, w pierwszej dobie nikt go nie
będzie przecież dokarmiał - wyczuła o co mi chodzi. :)
Nad ranem - dziecko "przyjechało" do mnie, nie mogłam wstać, więc położna siadła
przy mnie (na oddziale obłożenie!), podała, pomogła przystawić.
W nocy - oddałam na oddział, bo przez kilka dni miałam problem z samodzielnym
wstawaniem, a położna: ależ proszę pani! Jeśli pani nie przyjdzie, będę musiała
go dokarmić w nocy!! Na pewno się pani zgadza? Ale NA PEWNO?

:) Że babki z poradni laktacyjnej były przez cały dzień na zawołanie, to już
chyba oczywiste.