jak można????

[chardonnay_79]

witam wszystkich.

Pomimo moich najwiekszych staran..nie daje juz rady! Czy na prawde kobieta
ktora wychowuje sama dziecko ma tak malo perspektyw przed soba?? Jak mozna
zyc w takim systemie utrzymujac sie przy zdrowych zmyslach??
Mialam- ba nadal mam- ambitne plany na przyszlosc. Ale kiedy probuje zrobic
ruch w ktorakolwiek strone zblizajacy mnie do tego celu, okazuje sie to
nieosiagalne. Ciagle slysze ze mam dac sobie spokuj..albo ze nie ma
opcji "dla takich jak ja". Ludzie!! Czy ja jestem tredowata? Nie wiem jaka
jest jeszcze silniejsza motywacja do pracy i dalszego rozwoju, niz swiadomosc
ze opiekujesz sie mala istota i od Ciebie zalezy jej zycie, przyszlosc-
wszystko! Pracowac umiem i moge ciezko, glupia tez nie jestem..A moze ja
wymagam za duzo? Nie dam sie tak latwo.. nie mozna wkurzac matki ktora walczy
o przetrwanie swojego dziecka i swoje! hmm zabrzmialo chyba zbyt drastycznie
ale nie mam juz sil walczyc z systemem...
pozdrawiam

[nooleczka]

Eeee....no tak... ale o co właściwie chodzi?
jaki masz ten cel i co konkretnie Ci przeszkadza go realizować? fakt posiadania
dziecka?

Czy to chodzi o "niemożność" znalezienia pracy?

ja onegdaj miałam piękną rozmowę u swojego obecnego pracodawcy...
On: "Dzieci pewnie jeszcze Pani nie ma?" (młoda byłam, hihi)
Ja: "A i owszem, mam"
On: "A ile?" (no bez przesady!!!!)
Ja z szerokim uśmiechem: "No...jedno."
On: "Aaa, no to spokojnie, jedno to nawet pomaga."

Zupełnie nie wiem o co mu wtedy chodziło z tym że "jedno to pomaga",
ale...zostałam zaakceptowana

[iwcia75]

no i teraz wytlumaczcie mi,jak to,co czytam na tym watku i wiekszosci tutaj-
kobieta,ktora zmaga sie z problemami, swoim poczuciem wartosci,sama soba i
swiatem zewn-jak to sie ma do tego,co robia dziewczyny w watku wyzej. nagle
staja sietakie silne i walcza cala grupa z jedna lub 2 osobami,ktorym nie
pozostaje nic innego,jak przestac dyskutowac, krytykuja, ponizaja.

czytajac wiele watkow, poplakalam sie tutaj, wczuwalam w wasza sytuacje i
dziekowalam Bogu,ze nie jestem sama. ale po dyskusji powyzej to juz nie
wiem,jakie Wy naprawde jestescie. czy to ja moze jestem tak naiwna??

[natasza39]

iwcia, ale na tym watku jest ponad 20 Twoich własnie postów!!! I to w ciagu 3-
ch godzin bodajże. Nie czytałam tego tylko policzyłam...

[iwcia75]

ale co to ma do rzeczy?? chyba nie zrozumialas tego,co napisalam. posty
wtracilam bodajze 3, bo zainteresowal mnie temat, gdyz mam do czynienia z
takimi sprawai jak problem dzieci nadpobudliwych. reszta, ktora sie pojawila w
tak krotkim czasie,to jedynie moja proba obrony-zupelnie zreszta bezcelowa.
poza tym ja nie jestem jakby w Waszym gronie, poniewaz jestem mezatka i jeszcze
nie calkiem matka, tylko dopiero w ciazy (no niby juz matka tutaj pojawiaja
sie głównie osoby "samodzielne" i czesto zostawalyscie skrzywdzone, zdradzone
przez mezow,wiec tym bardziej zachowanie niektorych osob dziwi mnie

chardonnay

[iwcia75]

a Tobie powiem taka rzecz. znam kobiety, ktore juz tracily nadzieje,ale udalo
im sie,sa w tej chwili szczesliwe, maja nawet nowe rodziny. znam je ze swojego
otoczenia- czasem trzeba przezyc nawet upokorzenie,zeby sie odbic. wiem,ze to
Cie moze nie pocieszy,ale wiele osob,ktore byly juz spisywane na straty,
zaskoczyly wszystkich. chcoby wszyscy cie opluwali, ty idz do przodu! i rob
swoje, nie rezygnuj z wlasnych planow i marzen. ludzie sa okrutni- nie maja
litosci i szacunku dla tzw starych panien i dla samotnych matek. i takim trzeba
pokazac,ze sie myla!

[natasza39]

No cóz mozna na taki post odpowiedzieć, jak nie to, że ludzi nie zmienisz i z
całym światem nie wygrasz.
Nie wygrasz z podziałem na "lepszych i gorszych". Tylko współczuc ludziom
waskiego myslenia i tyle.
Nie wiem czy do konkretnej sytuacji to odnosisz, czy tak wogóle piszesz o
stereotypach myslowych.
Te dotykaja teraz nie tylko "samotne matki" ale ludzi po 40-stce, bo za starzy,
młodziez po szkole, bo nie ma doswiadczenia, jedni pracodawcy uwazają, że ktos
jest za mało wykształcony, inny ze za bardzo i mu takiego fachowca nie potrzeba.
Po prostu jest jak jest z praca i tyle.
Powiedz konkretnie o co chodzi? Czy nie mozesz zmaleśc pracy bo masz dziecko,
czy tez pracodawca z tej pracy cie wyrzucił, bo wg. niego to dziecko w pracy
przeszkadza?

[ann_mart]

Nie chcę tu stawiać diagnozy - ale widzi mi się, że masz doła. CZy to dół czy
konkretne problemy? Bo jak dół - to spróbujemy pocieszyć. A jak konkrety to daj
nać jakie, jak nie tu to na priv. Bo może coś się da konkretnego pomóc?
Pozdrawiam Cię ciepło
Aaka

[aniak04]

cześć , jeśli szukasz przyjaciół, wsparcia, pomocy albo po prostu chciałabyś
pogadać o wszystkim lub o niczym zapraszam - www.dzieci.lunar.pl - ta stronka
jest dla Ciebie - pozdrawiam aniak

[chardonnay_79]

witam dziewczyny i serdecznie dziekuje za wszystkie odpowiedzi.
Spiesze z wyjasnieniami..ale ostrzegam ze to moze przerodzic sie w powiesc )

Z grubsza sytuacja znana...jestem sama z dzieckiem i na razie niewielki
perspektywy na usamodzielnienie sie.. brzmi smiesznie? przeciez to forum dla
samodzielnych mam.. a ja taka niestety nie jestem (nie mam wlasnej kasy,
mieszkania, pracy..) wszystko to "oferuja" mi moi rodzice-przede wszystkim moja
mama. Jest na prawde dobrym czlowiekiem i wiele mi pomogla, ale obecnie to juz
wyszlo poza ramy "pomocy". Czuje sie bezradna w tej sytuacji. Zostalam wrecz
zaszantazowana kiedy wspomnialam ze chce isc do pracy.. bo jeszcze sie ucze i
musze uczelnie oplacic bo jeszcze mase innych zaleglosci, dziecko..itp.
Mieszkamy w duzym domu-moi rodzice dół a ja z małą góra. Jednak kiedy mowie o
pracy- co wiaze sie z tym ze nie bede juz mamie pomagac w firmie- ona mowi ze
wtedy bede musiala radzic sobie sama. Nawet zrobila mi wyliczenie i z gory
stwierdzila ze mi sie to nie oplaca bo tyle nie zarobie.. Pewnie ma racje.
Dlatego postanowilam urwac sie stad. Kombinuje jak kon pod gore bo mozliwosci
na prawde jest duzo-poczawszy od stazy 5-miesiecznych w placowkach rzadowych za
granica, po przeprowadzke do irlandii...Nie brak mi ani zapalu ani odwagi. Z
jezykami tez nie mam wiekszego problemu. Ale gdzie nie dzwonie to niestety..
Jedyne co mnie jeszcze blokuje to strach- przed tym ze nie dam rady ze jak
zwykle cos spieprze (czym jestem karmiona skutecznie od małego) ..Ciezko sie
wyrwac spod tej presji.
A co do moich celow, ktore nie moga sie urzeczywistnic..od kilku lat
bezskutecznie szukam mozliwosci wyjazdu z dzieckiem np. na staz za granice. W
naszym systemie jest malo mozliwosci i kiepskie perspektywy-np od roku staram
sie o alimenty..nie dostalam ani grosza bo moj ex jest nieosiagalny a jakiemus
madrusiowi nie podobal sie fundusz alimentacyjny..
Dobra..koniec uzalania sie nad soba..zla jestem i juz Nie wiem..chyba
powinnam na siebie bo nie potrafie sie wyrwac z tych "pomocnych szpon". Ale sie
wygadalam i juz mi lepiej )
Pozdrawiam gorąco

[nooleczka]

Chardonnay, sluchaj, a może rzeczywiście na ten staż za granicą jest jeszcze za
wcześnie? No bo jak rozwiążesz problem: z kim zostawić dziecko? A jeśli ktos
miałby go pilnować, to po pierwsze to kosztuje, po drugie musi to byc osoba
godna zaufania.
ja bym Ci na początek poradzila: rozejrzeć się na rodzimym rynku pracy i wybrać
jakieś korzystne oferty dla siebie. Zorientować się ile możesz zarobić na
początek a ile później, kiedy awansujesz. Na pewno po jakimś czasie uda Ci się
odlożyć jakąś sumę, którą możesz przeznaczyć np. na swoje mieszkanko.
Z rodzicami może uda się wynegocjowac tak, aby wilk był syty i owca cała, tzn.
w ich firmie pracujesz np. weekendami, a w innej pracy w ciagu tygodnia.
Podstawowa sprawa: nie wierz w te bajki że na pewno wszystko spieprzysz -
niestety ja również mieszkam z rodzicami (koszmar) i mam to na codzień "bo Ty
jesteś taka głupia" "bo Ty sobie nie dasz rady" itp itd i tak cały dzień w koło
macieju (( Ale akurat te plusy że mam z kim zostawić dziecko gdy np.
zachoruje i ma go kto odebrać gdy ja siedzę do późna w pracy przewyższają te
minusy mieszkania u nich. Oczywiście też zamierzam się od nich wyprowadzić, ale
nie będzie to wcześniej niż za rok
W każdym razie, ja bym się na Twoim miejscu skupiła na szukaniu pracy na rynku
rodzimym

Pozdrawiam
P.S. Fajny nick

[chardonnay_79]

ehh nooleczka jasne ze szukalam..ale co to jest 1000 zlotych brutto?? i pol
roczne doswiadczenie w pracy (legalnie oczywiscie no i jakze by inaczej-u moich
rodzicow w firmie) nie ma szans zeby oplacic mieszkanie liczniki jedzenie
przedszkole i moje studia..a na to sie zapowiada jak zerwe dotychczasowy uklad.
I nie ma mowy na odlozenie czegokolwiek! A co do wyjazdu na staz...mowilam ze
bedzie ambitnie
Szkoda tylko ze (znowu to powiem) system i to chyba w zadnym kraju nie
przewiduje takich mozliwosci dla "takiej jak ja". Biore tylko pod uwage wyjazd
z dzieckiem. Czuje ze wiele moglabym zyskac..nawet jakbym pozniej chciala
wrocic i wskoczyc na nasz rynek.
Pozdrawiam cieplutko

P.S. zajrzałam na foto Twojego synka ) Postawa prawdziwego mezczyzny

[nooleczka]

No niestety, takie są kochana realia w naszym kraju...
wyobraź sobie, że ja mając wyższe wykształcenie zarabiałam tuż po studiach...no
nie zgadniesz... dokładnie 920 zł BRUTTO. tak jest, dokładnie tyle.
I stąd m.in. to moje wiszenie na rodzicach Teraz mimo ze zarabiam dużo
wiecej, zdolność kredytową (np. na mieszkanie) uzyskalam dopiero 2 miesiące
temu.

Jest rzeczą oczywistą że staż za granicą daje dużo, daje doświadczenie, daje
język, daje dużo większą kasę, tylko to małe ale... Ale z kim zosatwić
dziecko??? Co zrobisz gdy zachoruje?
No chyba że pojedziesz sama a dziecko zosatwisz rodzicom????

A moze jednak wynegocjuj z rodzicami pracę pół na pół (pół tu, pół gdzie
indziej), a moze w międzyczasie dostaniesz awans i lepszą płacę albo np. o
wiele korzystniejszą propozycję.


P.S. Dzięki ))

[chardonnay_79]

ojojoj...kolejny szalony pomysl urodzil sie mojej mamie dzisiaj... Ona na
prawde potrafi znalezc mi tysiac funkcji i stanowisk w tej firmie )
Tylko jeszcze zeby jakas kase z tego miec

pozdrawiam )