Co robic?Moja corka w rodzinie zastepczej

[patikab]

Od urodzenia corki 2 lata temu mieszkam z rodzicami, mialo to byc tylko 3
miesiace, jednak moje zycie zamienilo sie w pieklo.Najpierw zabronili
kontaktu z ojcem dziecka ,ja naiwnie myslalam ze sie jakos ulozy chociaz
moglam zamieszkac u narzeczonego z dzieckiem(32 m,pomagala nam jego
mama).Jednak zostalam u rodzicow, pomiwaz nie mialam pracy a on mial prace
dorywcza.Pozatym babcia nie zgadzala sie by dziecko mieszkalo gdzie indziej,
stopniowo tracilam wplyw na to co sie dzieje, zostalam sprowadzona do roli
popiekunki wlasnej corki.Kulminacja bylo odebrabie mi praw gdy coreczka miala
2 latka.Mysle ze sad zbyt pochopnie zrobil , nikt nie byl z opiejki zobaczyc
i poroznmawiac ze mna i dzieckiem przed rozprawa.Uwierzyli w klamstwa .teraz
moja matka dostaje 800 zl na dziecko, a jednak Emilka chodzila cala zime w
bucikach i ubranku po corce sasiadki.Babcia natomiast zbiera pieniadze na
nowa kuchnie, ja tymczasem w sadzie bylam rozliczana przez nia z kazdego
grosza z 210zl ktore dostawalam. Tutaj nie sprawdza nikt.Mam wielki zal do
matki ze rozbila moja rodzine, jednak dalej mieszkam z nimi bo chce byc z
corka.Nie rozumiem decyzji sadu tym bardziej ze moja matka zostala wyrzucona
z domu dziecka za bicie wychowankow.Codziennie wysluchuje wyzwisk na moj
temat od nich, co slyszy moja corka,Dzisiaj krzyczala ze jestem jedza,
judaszem i mam sie wynosic z domu, bo powiedzialam w mopsie ze Chcialabym
odzyskac dziecko.mam 27 lat ,jestem po studiach i nie mam juz sily tak
zyc.Prosze poradzcie mi co robic, nawet poszlabym do domu samotnej matki by
odzyskac dziecko.Chce sprawe pokazac w telewizji, czy to cos pomoze?Ja cale 2
lata poswiecilam dziecku i nie zostawie jej, mimo ze narzeczony nalega bym
nie meczyla sie z nimi i po prostu po zdobyciu pracy wziela dziecko i
zamieszkalibysmy razem jak normalna rodzina. Co mam robic i jak szukac
pomocy? Moze jest jakis bezplatny psycholog bo juz nie daje sobie rady tz ta
sytuacja.?
Patrycja

[anetina]

dla mnie ta cała twoja sytuacja jest ...

[patikab]

Dla mnie tez, uwierz mi....

[patikab]

Dodam jeszcze ze zarzucono ze ojciec nie interesuje sie dzickiem, podczas gdy
to moi rodzice niezyczyli sobie kontaktu z nim.Gdy dzwonil nie mowili mi lub
udawali ze to pomylka.Stwierdzali-bydle dzwoni(przy dziecku) i zaczynali
awanture.Kiedy przychodzil po mnie i emilke na spacer straszyli policja, a raz
nawet pzyjechali do niego zabrac dziecko o 1 w nocy z policja, jednak ta
stwierdzila ze to ja decyduje gdzie corka ma byc)wtedy mialam jeszcze wladze
rodzicielska)Zostalam z nia u niego na noc, lecz moja matka tak go nienawidzi
ze nie chciala do tego dopuscic.Kiedy bylam w szpitalu klamali ze wyjechalam za
granice i mowili mu gdy pytal o Emilke ze to niepowinno go obchodzic.Jednak nie
powiedzialam tego w sadzie-Po 1 stres, a po drugie pani sedzina na kazde moje
tlumaczenie mowila ze mam niezabierac glosu teraz bo wyprowadza mnie z sali, az
w koncu gdy dostzlam do glosu polowe rzeczy przeoczylam.moj narzeczony mowi ze
moglam wyciagnac ta sprawe z bicuem dzieci w domu dziecka przez moja matke,
jednak nie chcialam tego wywlejkac. Jak sadzicie, powinnam to zrobic?Dodam, ze
rodzice byli bezwzgledni, wywlekli wstzystkie brudy.
Pati

[labomba666]

Na jakiej podstawie odebrano Ci prawa rodzicielskie? Z tego co wiem, to dość
ciężko jest to zrobić, gdy matka nie jest recydywistką, bądź osobą uzależnioną.

[patikab]

Nieodpowiednie zajmowanie sie dzieckiem i brak pracy. Narzeczony ma prace ale
nie na umowe zlecenie i to nie wystarczy.Nieodpowiednie- w rozumieniu mojej
matki-czyli ze wzgledu na to ze zabronila mi widywac sie z ojcem dziecka ja po
calym dniu zajmowania sie corka(oboje rodzice pracuja), i po jej uspieniu
wychodzilam wreszcie w nocy gdy dziecko juz spalo do narzeczonego,poniewaz z
dzieckiem mi zabronila, wiec to byla jedyna mozliwosc.Od poczatku byla do niego
uprzedzona- on jest z domu dziecka(wychowal sie w rodzinie
zastepczej)Zaznaczam, ze twe wyjscuia nie byly czeste(2, 3 razy wtygodniu, a
dopoki karmilam piersia- do roku caly czas bylam z dzieckiem.Jednak w sadzie
zarzucili mi ze porzucam dziecko , sedzia nie chciala odemnie zadnych
wyjasnien.O zadnym alkoholu , narkotykaczh czy innych nalogach nie ma tu
mowy.Zaluje ze odrazu nie zamieszkalismy u narzeczonego, jakos dalibysmy rade.

[labomba666]

Przykro mi, ale nie wierzę, żeby coś takiego było przyczyną odebrania praw
rodzicielskich. Zresztą czasami piszesz ograniczenie, a czasami odebranie.

Jeżeli jednak jest tak, jak napisałaś, to wal śmiało do TV, bo byłoby to rażąco
niesprawiedliwie społecznie.

[patikab]

Dziekuje za poparcie, juz zatracilam obiektawizm sama w calej tej sytuacji,
dzieki.
To jest naprawde niestety prawda, tez do konca nie wierzylam ze ustanowia
rodzine zastepcza dlatego ograniczylam kontakty z narzeczonym do minimum zeby
byc z Emilka,jednak to nie pomoglo.
Prawa rodzicielskie zostaly mi ograniczone, lecz dziecko zostalo mi odebrane i
teraz prawnie jest w rodzinie zastepczej.

[sar36]

Rozumiem, że Twój narzeczony także nie ma praw rodzicielskich? Czy uznał
dziecko w USC?

[patikab]

Tak, oboje mamy ograniczone prawa rodzicielskie, Uznal dziecko i kiedytylko
mozna przemycam ja gdy nie ma dziadkow na spacer z ojcem lub do jego matki,
poniewaz corka za nim teskni.Mielismy tworzyc szczesliwa rodzine...

[jufalka]

Z tego co rozumiem to Twoi rodzice są teraz rodziną zastępczą dla Twojego
dziecka? Wygląda to na wielką niesprawiedliwość i podłość z ich strony, że
zabrali Ci dziecko, ale w sumie też nie wiem jak sytuacja wygląda na prawdę,
tylko to co mówisz. Ale jeśli wszystko z Tobą ok to nie wiem jakim prawem sąd
tak postanowił! Myślę, że powinnaś się odwoływać czy co, walczyć o dziecko! I
nawt wywlekać jeśli oni wywlekali. Jeśli chcesz oczywiście.

[patikab]

tak, moi rodzice sa teraz rodzicami zastepczymi.
Tak, to prawda co pisze,nawet druga babcia(matka ojca dziecka sie dziwi jak
mogli tak zrobic.Bede walczyla o dziecko, tylko to nie jest takie proste,oni
maja inna wersje i sad im uwierzyl nie mi.Wiele osob mi nie wierzy i nie
uwierzyla takze sedzina.Jezeli nie moge jej odzyskac i i tak nie dam sie
wyrzucic z mieszkania i bede znia(chociaz nie prawnie)Moze telewizja by
pomogla...Zastanawiam sie nad tym

[la.loba]

dziewczyno, przede wszystkim blagam bierz ksiazeczke rumowska i biegnij do
poradni zdrowia psychicznego na terapie, bo z tego co piszesz to twoi rodzice
sie znecaja nad toba od dawna a ty im ulegasz. dobra terapia pomoze ci sie
przeciwstawic im, zlamac schematy- zacznij od siebie, dzieki temu bedziesz
silniejsza , bedziesz umiala zerwac, trzymaj sie i nie daj sie zjesc - wiem ze
ci cholernie ciezko , zapewne myslisz ze najblizsi sie nie znecaja. pomoz sobie
, znajdz sile i walcz

[patikab]

Moj narzeczony ztez twierdzi ze sie znecaja psychicznie,ale teraz dopiero to
dociera do mnie, chociaz trudno mi uwuerzyc, jaki mieliby cel?Dokladnie jakbym
slyszala jego slowa, ale jak im sie przeciwstawie, to strace dziecko, bo mnie
wyrzuca..to nie jest takie latwe

[patikab]

Gdzie moge uzyskac pomoc psychologiczna?Nie korzystalam do tej pory bo boje sie
ze mogliby to wykorzystac w sadzie.

[la.loba]

w najblizej pordani zdrowia psychicznego otrzymasz pomoc psychologa jezeli masz
ksiazeczke rum czyli jestes ubezpieczona to spotkania sa nieodplatne- wiem ze ci
ciezko i nie wierzysz ze maja jakis cel - moj maz tez niby nie mial, teraz
rozumiem ze on jest duzo bardziej nieszczesliwy ode mnie i dlatego mnie
krzywdzil, pamietaj to oni maja problemy, poza tym nie dowidza sie ze chodzisz
jezeli sama im nie powiesz , a psychologow obowiazuje tajemnica. poszukaj poza
tym prawnika od spraw rodzinych - w gdansku jest takie stowrzyszenie, oni ci
pomoga od strony prawnej.Pozdrawiam i trzymam kciuki za ciebie

[patikab]

Doszlo juz do tego ze zatrudnili opiekunkepodczas gdy ja jestem z dzieckiem w
domu caly czasNawet opiekunka twierdzi ze jest to bezcelowe zeby dwie osoby
zajmowaly sie dzieckiem.Jak to wyglada?A pozatym te 400 zl ktore jej placa
mogloby oojsc na zabawki , rzeczy dla corki.Szczytem wszystkiego bylo gdy matka
powiedziala ze jak pzrzyjdze opiekunka to mam sie wyniesc z domu.Czy to jest
normalne?czy ja juz przesadzam?

[zonka77]

Kurczę jeśli jest tak jak piszesz to jest jakieś kuriozum - to sięw głowie nie
mieści, odebranie dziecka z powodu nie posiadania pracy? Też mi się wydaje że
znęcają się nad tobą psyhicznie - wydajesz się być bezradna i przestraszona
wobec nich. Jedno jest pewne jeśli to co piszesz jest prawdą to jak
najbardzxiesz słusznie chcesz odzyskać dziecko ale musisz ieć jakieś fachowe
wsparcie psychologizne bo nie wiem czy dasz radę sama. I pomoc kogoś z zewnątrz
kto mocno cię poprowadzi. A ojciec dziecka?? Jemu też odebrali lub ograniczyli
prawa? Dlaczego on nie działa tutaj?

[kini_m]

Pati, wierzę w każde Twoje słowo (nawet jesli cos gdzies przekręciłaś).
Bo sam mam identycznie zionących nienawiśca teściów.
Tylko że moja exia jeszcze nie przejrzała na oczy i daje soba dokładnie
dyrygować tak jak oni chcą, a gdyby się sprzeciwiła to być może też by jej
wywinęli taki numer jak twoi.

Pierwszy krok juz zrobiłaś - przejrzałaś na oczy.
Drugi krok to - zrozumieć że oni już się nie zmienią, nie ma co udawać że
wypowiedzieli wojnę (nawet jeśli twierdzą że robią dla "dobra dziecka").
Zapewne dotychczas byłaś ich marionetką, a zatem dalej marionetką stało się dla
nich Twoje dziecko. Dałaś się osaczyć toksycznym rodzicom, i trochę późno się
spostrzegłaś.
Trzeci krok - najważniejsze jest Twoje dziecko, a nie dogadywanie się za
wszelka cenę z rodzicami. NIE MA CZEGOS TAKIEGO JAK: DOGADYWANIE SIĘ ZA WSZELKĄ
CENĘ. Oni Tobą zwymiatali w sądzie, pozbądź się ostatniego cienia obłudy ich
wspaniałomyślności i możliwości kompromisu (chyba ze kompromis pod ich
dyktando).
Czwarty krok - zrozum że twoja matka jest dzięki jej doświadczeniu bezwzględna.
Nie zawaha się użyć swego doświadczenia w najbardziej perfidny sposób kolejny
raz, coraz dalej.
Piaty krok - sąd wie tyle ile będzie mu przedstawione. Sąd się nie domyśla, a
tylko ocenia przedstawione mu fakty. Jesli nie naocznisz sądowi wszystkich
okoliczności (także z przeszłości Twej matki) - to sąd nie będzie tego wiedział.
Szósty krok (a może i pierwszy) - poszukaj najprędzej osoby która Cię wesprze
na miejscu, np w centrum pomocy kryzysowej, dobrze żeby mieli dyżur bezpłatnego
prawnika. Szukaj jak najszybciej pomocy i zagoń o tego partnera.
Oj, dziewczyno - dałaś ciała że nie zamieszkałaś od razu z ojcem dziecka. Nawet
jesli by to była ciasna klitka z jego rodzicami. Ale lepsze ciasne ale
przyjazne, niz obszerne ale wrogie.
Działaj, działaj.

[patikab]

Dziekuje ci ,masz racje,moj chlopak od óoczatku mnie ostrzegal jednak ja mu nie
wierzylam, a rodzice twierdzili ze chce rozbic rodzine,tymczasem odebrali mi
dziecko.Dziekuje ci ze mi uwierzyles, to daje iskierke nadziei i chec do walki
o dziecko.Ja na szczescie mimo ze czesto musialam wybierac miedzy corka a
narzeczonym staralam sie robic wszystko by nikogo z nich nie stacic.Czesto
bylam wyrzucana z domu,jednak wracalam do dziecka, a potem mowili w sadzie ze
porzucam dziecko.Tym bardziej boli mnie to ze popelnilam blad ze nie
zamieszlalam z nim-a ma on wlasne mieszkanie(pokoj z kuchnia-32m, ale zawsze
cos).Czuje sie razniej ze ktos ma podobna sytuacje i mnie rozumie.Masz racje
powinnam wczesniej przejrzec na oczy, ale mozna stracic obiektywizm w tej
sytuacji, bedac ciagle nazywana K...,wyrodna matka,zakala,cholera itp. przez
wlasna matke.Moglam wyciagnac te brudy w sadzie ale nie sadzilam ze oni to
zrobia.Mowisz dokladnie tak jak jest, w rozgrywki wciagaja 2 letnie dziecko-
Dzisiaj np;chodz emilko twoja matka jest chora, ze ty masz taka okropna matke,
biedne dziecko i tak jest w kolko.Jeszcze raz dziekuje ci za odpowiedz.PAti

[patikab]

Tak jemu tez ograniczyli prawa, z tym ze moi rodzice w rzeczywistosci zrobili
to wczesniej na wlasny rachunek.Pomaga mu matka, placi za mieszkanie, jedynym
zarzutem wobedc niego bylo to ze nie ma pracy oraz zle sprawuje opiejke, ale
jak do cholery ma ja sprawowac skoro nawet nie mogl do mnie dzwonic?Spotykamy
sie kiedy moi rodzice nie wiedza lub w soboty u jego matki(oczywiscie dzwonia
wtedy-masz byc za 10 minut, itp,jeszcze jak mialam prawa)Sa do niego uprzedzeni
bo moja matka mowi ze ktos z domu dziecka to nie czlowiek.A pozatym, co tu duzo
ukrywac umie sie postawic i powiedziec jej co mysli.

[jufalka]

No ja mogę też sobie to wyobrazić i Cię rozumiem bo moi rodzice, bywało,
zachowywali się podobnie (wyzwiska, poniżanie itp). Teraz niby lepiej się
zachowują, choć też mają "wyskoki". Moje dziecko co prawda ma dopiero przyjść
na świat i ciekawe jak wtedy będą się zachowywać... a mieszkam z nimi obecnie.

[julia.68]

To jakaś koszmarna historia, nie chce sie wierzyć, że sąd odebrał Ci prawa
rodzicielskie BEZ WAŻNEJ PRZYCZYNY. Poszukaj pomocy w najbliższym Twojego
miejsca zamieszkania ośrodku pomagającym ofiarom przemocy w rodzinie(właśnie
tak!). Tam są psychologowie, prawnicy, adresy znajdziesz w internecie.

[kini_m]

julia.68 napisała:
> To jakaś koszmarna historia, nie chce sie wierzyć, że sąd odebrał Ci prawa
> rodzicielskie BEZ WAŻNEJ PRZYCZYNY.

Julio, sąd to nie jest pan Bóg, który wszystko dostrzega.
Sąd widzi tyle - ile zostanie mu przedstawione.
Jeśli w sądzie zaatakują źli ludzi, a osoba zaatakowana nie umie się bronić -
to sąd wręcz będzie musiał podjąć taką decyzję - bo nie będzie miał materiału
do wydania innej decyzji.
Niektórzy tu chyba jeszcze myślą, że do sądu się idzie po sprawiedliwość.
Otóż nie. Do sądu idzie się wykazać swoją rację (niekoniecznie zgodną z prawdą)
i trzeba umiec przyjąć tę grę i zacząć się nie posługiwać.
Sąd oczywiście też ma oczy (dlatego nie uwierzył w informacje które oczerniała
o mnie exia, nawet odrzucił opinie RODK) - ale musiałem to jasno powiedzieć, a
nie tylko liczyć na wspaniałomyślność sądu.

[patikab]

Dokladnie jest tak jak mowisz, teraz juz nie bede miala oporow zeby podjac taka
gre w sadzie,szkoda ze dalam sie tak oszukac.,ale naiwnie myslalam ze bardziej
uwierza matce czyli mnie oraz ze moja matka nie bedzie klamac i naginac faktow.

[patikab]

Dziekuje, mam nadzieje ze ktos mi uwierzy i stanie po mojej stronie tam.

[sar36]

Przyjmuję, że sytuacja, którą opisujesz, jest prawdziwa.
W takim razie i - moim zdaniem:
- skorzystaj z pomocy psychologa (sądzę, że jest i będzie Ci potrzebna),
- zrób to tak, żeby Twoi rodzice o tym nie wiedzieli (bo mogą to wykorzystać
przewidko Tobie),
- dobrze byłoby, żebyście znaleźli z narzeczonym - albo choćby tylko on -
jakąkolwiek stalą pracę,
- weźcie ślub (tak myślę),
- wnieście pozew do sądu o przywrócenie pełni praw rodzicielskich,
argumentując, że chcecie stworzyć rodzinę, jesteście w stanie zapewnić dziecku
odpowiednie warunki, opiekę itd. itp.
- powołaj świadków, którzy będą mogli zaświadczyć, że prawidłowo opiekujesz się
dzieckiem, jesteś troskliwą matką itd. - np. tę opiekunkę
- NIC nie mów o tym wszystkim rodziom, zanim nie dostaną wezwania z sądu,
- telewizję i ew. inne media zainteresuj sprawą dopiero, jak się okaże, że
sprawa nie idzie po Waszej myśli,

I - bardzo ważne:
- skorzystajcie z fachowej pomocy prawnej, bo na forum nikt Ci "recepty na
sukces" nie da, a jego rady (w tym moje) mogą się okazać błędne.

[patikab]

Dziekuje za wszystkie odpowiedzi, utwierdziliscie mnie w przekonaniu ze mustze
walczyc o dziecko.I ze nie jestem wyrodna matka walczac o nie,nawet przeciwko
wlasnym rodzicom.Tym razem wezme prawnika.

[michal_powolny1]

Jeżeli chciałaby Pani porozmowiać o sprawie z dzinnikarzami służę kontaktem.
Email służbowy [e-mail]

[5aga5]

Dziekuje za wszystkie odpowiedzi, utwierdziliscie mnie w przekonaniu ze mustze
walczyc o dziecko.I ze nie jestem wyrodna matka walczac o nie,nawet przeciwko
wlasnym rodzicom.Tym razem wezme prawnika



To nie wiedziałaś że musisz i powinnaś walczyć o Tą Kruszynę ?
Dla mnie to troche niezrozumiałe : dobrzy rodzice ( fakt, że nie mają ślubu nie
ma tu znaczenia ) a zostały im odebrane prawa rodzicielskie.
Cos w tej całej historii jest nie tak - dorośli ludzie są w porządku, chcą dbać
o swoje dziecko a tu się im odbiera prawa bo tak chce mama. Coś mi nie gra.
Gdyby było tak łatwo to moja teściowa dawno by mi te prawa zabrała, bo od
zawsze twierdzi że źle się opiekuję córką.
Do odebranie praw rodzicielskich muszą być PODSTAWY a nie pomówienia.

[patikab]

Wiedzialam i walczyłlam, ale moze malo przekonywujaco, nawet nie bylo u mnie
zadnej osoby z opieki zeby zobaczyla jaka jest sytuacja i jak dziecko jest
przywiazane do mnie.Tym bardziej mialam mniejsze szanse ze rodzice sa uwazani
za porzadnych i szanowanych ludzi na wysokich stanowiskach(zarabiaja razem 6000
zl,ojciec pracuje w Gosciu Niedzielnym), a ja nie mam pracy, moj narzeczony
jest z rodziny zastepczej, byl w domu dziecka.Pozatym matka jest dobra aktorka
i dyplomatka.Wczoraj np.gdy dzwonila kobieta z mopsu, zaczela plakac do
sluchawki na wiesc ze zglosilam gotowosc na powrot corki do mnie, szlochala -
jaka to dziecko bedzie mialo przyszlosc,podczas gdy to ja powinnam plakac,
jednak nie umialabym tak obnosic sie z tym przed obca osoba.Wrocila ze
spotkania cala w skowronkach, wiec wiem juz nie odzyskam corki tak szybko.W
czwartek jestesmy wezwani do opieki wszyscy,narzeczony wyjechal, wiec bede sama
przeciwko nim.Nie wiem co mam mowic, czy powiedziec wszystko?(przeszlosc
matki,awantury przy dziecku,wyzwiska,boje sie tez o mala bo ja bylam jako
dziecko bita i szarpana brutalnie za wlosy oraz ojciec podgladal mnie przez
okno w lazience- niemowilam tego nikomu jeszcze, nawet ostatnio szarpnal mnie
tak ze sie przewrocilam,kazal mi sie wynosic i wyrzucil za drzwi-
doslownie,dziecko bylo swiadkiem, wsadzie twierdzili ze uciekam z domu do ojca
dziecka i porzucam je.Po rozprawie tez miesiac mieszkalam u niego,ale wrocilam
do corki.Matka stwierdzila-co,przylazlas sie nazrec i wyspac!

[czerwone_korale]

doslownie,dziecko bylo swiadkiem, wsadzie twierdzili ze uciekam z domu do ojca
dziecka i porzucam je.Po rozprawie tez miesiac mieszkalam u niego,ale wrocilam
do corki.Matka stwierdzila-co,przylazlas sie nazrec i wyspac!
____
no bo w sumie "przylazłaś " do nich z powrotem.Jesteś jak ich niewolnica.
Czy Cię ojciec podglądał czy nie,czy matka szrpała czy nie-co to ma teraz do
rzeczy? powinnaś pakować manatki i wynosić się z tego domu.Piszesz jak
ubezwłasnowolniona osoba-może dlatego odebrali Ci prawa.Siedząc w tym mieszkaniu
(własciwie nie widaomo dlaczego-skoro ojciec dziecka Ci proponował
przeprowadzkę z tego co pisalaś) niedługo wylądujesz w zakladzie
psychiatrycznym-bo Cię tam rodzice skierują jako niezrównoważoną osobę.
Zmykaj z tego domu-innej opcji kobieto nie masz

[patikab]

Dlatego ze nie zostawie dziecka, czy to tak trudno pojac?
Jakbys zgadla. juz mi to ojciec zapowiedzial, ze mnie tam skieruje, jego
niedoczekanie.

[czerwone_korale]

patikab napisała:

> Dlatego ze nie zostawie dziecka, czy to tak trudno pojac?
> Jakbys zgadla. juz mi to ojciec zapowiedzial, ze mnie tam skieruje, jego
> niedoczekanie.
___
no i skierują Cię prędzej czy później.A Ty siedząc u nich tylko na to czekasz.
Poczuj w sobie siłę i rusz się z tego domu!
co Ty myślisz? że jak będziesz tam siedziała z rodzicami to odzyskasz prawa do
dziecka?
jak widać do tej pory to mieszkanie przy rodzicach skończyło się odebraniem Ci
praw.
Katastrofa

[jufalka]

Straszne... u mnie bywały podobne teksty... Uważam, że powinnaś mówić o
wszystkim, jak Cię traktowali... takie są fakty więc czemu nie mówić? Żeby
czuli się bezkarni i cieszyli nadal dobrą opinią i dalej psuli Ci życie?
Powinni ponieść chociaż taką karę, żeby to wyszło na jaw, jacy są.

[5aga5]

Gazeta.pl > Forum > eDziecko > eRodzice Wtorek, 14 marca 2006


Samodzielna mama




Re: ograniczenia władzy/pozbawienie praw - wyjaśn
Autor: patikab
Data: 14.03.06, 14:44 + dodaj do ulubionych wątków

skasujcie post

+ odpowiedz cytując + odpowiedz

--------------------------------------------------------------------------------
Ja jestem w takiej sytuacji-ograniczenie praw,czyli ze mozna odzyskac dziecko,
jezeli spelnisz warunki(zdobycie pracy itp.), sad uzna ze dziecko moze wrocic
do matki, ojca,natomiast pozbawienie to brak szans na odzyskanie dziecka.




Masz w końcu ograniczenie praw czy pozbawienie?
Bo z tego co czytam doskonale wiesz na czym polega różnica.

[kini_m]

Pati - z tego co napisał Sar jedna rzecz jest ważna:
- Powołać wszelkie możliwe dowody na uzasadnienie Twojego stanowiska
(materialne i świadków). Tym bardziej to potrzebne jeśli matka jest w
sądzie "wyszczekana".
- Czego nie zdołasz zaświadczyć - o tym także mów ustnie.
- W sądzie jedna zasada: Nie wystarczy wszystko opisać na wniosku do sądu.
Trzeba to także powtórzyć ustnie przed sądem.

Oj ,Aga...
Chyba nie widziałaś nigdy z bliska jak można być zgnębionym przez własnych
rodziców. Nie poczułaś jak to podcina skrzydła w nawet najbardziej prozaicznej
sprawie.

5aga5 napisała:
> Do odebranie praw rodzicielskich muszą być PODSTAWY a nie pomówienia.
Oczywiście że pomówienia też mogą być podstawami.
Jeśli się im wystarczająco nie zaprzeczy (bo np. ufało się osobom które tego
użyły). Aga, czy Ty naprawdę nie czujesz dramatu sytuacji jaki nie od dzisiaj i
nie od tej sprawy przeżywa Pati. To nie jest jakaś teściowa, którą widzisz raz
na jakis czas, i na którą możesz w odległości od niej nazbierać siły do
konfrontacji.

[czerwone_korale]

dziwnie brzmi ta historia.Jeśli jest prawdziwa to jedyną radą jest
wyprowadzenie się od rodziców do narzeczonego.Właściwie dlaczego od razu tego
nie zrobilaś?..bo u rodziców lepiej? nie rozumiem.
Ale nie ma co płakać nad rozlanym mlekiem.Teraz powinnaś dzialać- pierwsza
sprawa: wyprowadzka od rodziców.Druga(albo rownoległa z pierwszą): złozenie
apelacji w sądzie.Trzecie sprawa : uwierz w siebie bo nikt Cię nie będzie
szanował,a Ty będziesz wiecznie zdziwiona "dlaczego oni mi to robią"?
daj spokój z telewizją bo i bez niej jesteś sama w stanie dopiąć swego
i zamiast tutaj pisać powinnaś już składać apelację w sądzie!

formalnie

[kini_m]

czerwone_korale napisał:
> sprawa druga(albo rownoległa z pierwszą): złozenie
> apelacji w sądzie.

Apelację skłądasz w ścisle określonym terminie (do sądu apelacyjnego).
(Chyba do 2 lub 3 tyg od wydania postanowienia sądu.
Ale jeśli w ciągu 1 tyg. złożysz wniosek o wydanie uzasadnienia do orzeczenia,
to wtedy liczy się 2 tyg. od doręczenia Ci tego uzasadnienia. Czyli nieco to
daje więcej czasu.)

Jeśli te terminy już się przeleciały i sprawa jest zakończona, to wtedy
składasz wniosek o zmianę postanowienia sądu.
(Może się to różnić od apelacji tym - że w sprawie o zmianę postanowienia sąd
być może będzie chciał wysłuchiwać tylko argumentów o zmianach sytuacji od
ostatniego postanowienia, a nie całej histori.)
_________________
Nie wszystkim dzieciom jest pisane stać się dorosłymi, niektóre nie mogą
nauczyć się kłamać.

[patikab]

Ale gdy sie od nich wyprowadze, zarzuca mi ze nie zajmuje sie dzieckiem, juz
tak bylo, kiedy wyrzucili mnie z domu, a w sadzie mowili ze porzucilam dziecko.

[czerwone_korale]

Ale gdy sie od nich wyprowadze, zarzuca mi ze nie zajmuje sie dzieckiem, juz
tak bylo, kiedy wyrzucili mnie z domu, a w sadzie mowili ze porzucilam dziecko.
____
ale o czym Ty mówisz???
Ty masz się z dzieckiem wyprowadzić a nie sama!

[lilith76]

> ale o czym Ty mówisz???
> Ty masz się z dzieckiem wyprowadzić a nie sama!

a czy nie będzie tak, że w kwadrans potem dziadkowie w asyście policji odbiorą
wnuczkę i zgłoszą usiłowanie porwania???
tak się tylko pytam, żeby autorka nie wyszła na tych radach jak Zabłocki na
mydle.

[czerwone_korale]

lilith76 napisała:

> > ale o czym Ty mówisz???
> > Ty masz się z dzieckiem wyprowadzić a nie sama!
>
> a czy nie będzie tak, że w kwadrans potem dziadkowie w asyście policji
odbiorą
> wnuczkę i zgłoszą usiłowanie porwania???
> tak się tylko pytam, żeby autorka nie wyszła na tych radach jak Zabłocki na
> mydle.
________
może być tak jak mówisz-ale nie musi-prawda?
jesli dziewczyna będzie się wiecznie bała własnych rodziców to zestarzeje się
przy nich-w końcu nie tylko ograniczą,ale i odbiorą jej te prawa i być może
wyślą na leczenie do zakładu psychiatrycznego(co sama przyznaje).
Jest dwoje dorosłych ludzi którzy powinni zmienić ten stan rzeczy.
A nie szukać ciągle usprawiedliwień na to co się dzieje.
Może i policja przyjedzie-może nie,a jak przyjedzie to czy muszą ją wpuszczać?
ech...zresztą dziewucha sama sie musi obudzić

[5aga5]

Wiem co znaczy być gnębionym ( nie przez rodziców, ale ... )
Rozwodząc się kiedyś też ktoś robił próby odebrania mi dziecka. I co? Po prostu
nie było się do czego doczepić i tyle.

[patikab]

Tym bardziej ze sad nie wudzi na co dzien jak jest, nie mieszka z nami, musi
uwierzyc jednej stronie lub drugiej.W dodatku rodzice sa uawazani za porzadnych
i szanowanych ludzi na wysokich stanowiskach)zarabiaja 600zl , ojciec pracuje w
Gosciu Niedzielnym.Matka jest dobra dyplomatka i aktorka, potrafi byc bardzo
przekonywujaca.Ja natomiast nie mam pracy a narzeczony jest z rodziny
zastepczej i byl w domu dziecka.Komu wiec sad uwierzy?Przedstawieni zostalismy
w sadzie jako ludzie nieodpowiedzialni,ktorzy moga nawet zagrazac dziecku(matka
sugerowala nawet ze dziecko jest molestowane, mialam chec ja rozszaropac i
wyjsc z sali,przez miesiac po rozprawie nie wracalam do domu, jestem wdzieczna
narzeczonemu za opieke jaka mnie wtedy otoczyl.Sedzina walkowala ten temat
dosyc dlugo chcac ustalic czy molestowalismy dziecko!Jak mozna wymyslac takie
bzdury i to na wlasna corke!Moze to ja powinnam powiedziec o niej za co ja
wyrzucili z domu dziecka oraz ze sie boje o corke, bo ja bylam bita i brutalnie
szarpana za wlosy jako dziecko a ojciec podgladal mnie przez szybe w
lazience?!W czwartek mamy wszascy wizyte w mopsie, bo zglosilam gotowosc na
odzyskanie dziecka.Moi rodzice byli we wtorek i wrocili cali w skowronkach,
matka wczesniej zreszta plakala przez telefon do pracowniczki mopsu ze jej
chodzi o przyszlosc dziecka, ja natomiast nie umiem tak obnosic sie przed
obcymi ludzmi placzac do telefonu...Tu tez ma nademna przewage
Poradzcie mi, czy powiedziec wszystko ,wtedy jednak nie bede mogla mieszkac z
nimi i byc z dzieckiem,a nie wiem czy to pomoze.

[patikab]

Pomylka, zarabiaja 6000 zl.

[patikab]

ograniczenie

[czerwone_korale]

zakładając,że historia jaką tu opisujesz faktycznie ma miejsce,takie mi się
wnioski nasuwają po tym co sama piszesz.
1)tylko radykalna zmiana u Ciebie da pozytywne rezultaty
-przeszłaś prawdziwe pranie mózgu i jesteś zmanipulowana do tego stopnia że na
moją sugestę-że powinnaś się wyprowadzić-Ty odpowiedzialaś: "przecież to jasne
że się nie wyprowadzę bo jak bez dziecka"?Gdy jasne dla mnie( i dla większości
pewnie) było,że ja mówię to w kontekście Twojej wyprowadzki Z DZIECKIEM od
rodziców.
-roztrząsasz stare sprawy z dzieciństwa (co zrobili Ci rodzice) co do nieczego
nie prowadzi-tracisz jedynie swój czas i energię rozmyślając o tym
-boisz się swojej matki i jej wpływów na innych-tym samym sama oddajesz matce
władzę nad sobą bo ona widzi Twój strach i niezdecydowanie
-nie widzisz wyjścia z sytuacji-kiedy masz je dosłownie pod nosem: masz do kogo
się wyprowadzić! w dodatku jest to ojciec Twojego dziecka i jego matka.
Problem tu to Twoja niemoc,a nie warunki zewnętrzne
Masz ograniczone prawa -co nie znaczy że nie możesz się zajmować SWOIM
dzieckiem z dala od rodziców.
Pakuj się kobieto i z dzieckiem przenieś się do narzeczonego i zawalczcie
wreszcie o swoją rodzinę,bo to co się teraz dzieje jest po prostu śmieszne-żeby
do tego stopnia dać się zmanipulować dwóm starszym ludziom

[patikab]

Ale sad zdecydowal ze dziecko ma mieszkac u dziadkow.

[czerwone_korale]

no i co zamierzasz Ty z tym zrobić?
załamiesz ręce nad tym co jest?

[patikab]

nie, znyjde prace, wniose o przywrocenie mi praw i wyprowadze sie.

[kini_m]

Czerwony_koraliku, tylko w jednym się z Tobę zgodzę:
-Pati dała się zmanipulować, i już to chyba sam widzi (nie trzeba tego w kółko
powtarzać).
Ale bardziej prawdopodobne jest to co pisze Lilith:
-Dziadkowie po kwadransie przyjada z policją. I Pati zostanie na jeszcze
większym lodzie, niż teraz jest. Ja obsatwiam na to 90% - bo jeśli są zdolni do
tego co już zrobili, to nie zawahają się przed dalszymi krokami.
Zresztą wywalenie z domu cały czas grozi Pati.
- Z policją nie ma co się szarpać. Bo i tak ostatecnie stanie po tej stronie,
kto zrobi lepsze wrażenie. Ja z nimi swoje przeszłem i wiem że nie wahają się
użyć siły. A jednoczesnie manipuluja interwencjami jak im się podoba - na jeden
wyrok sądu zareagują, a w innym nie pomogą i oleją wyrok sądu. (I sąd, i
policja to też ludzie którzy ulegają wrażeniom.)
Chyba że udałoby sie Wam wyprowadzić w miejsce gdzie by Was nie znaleźli na
czas trwania postępowania w sądzie. (nie wiedzieliby gdzie interweniować).
Ale trzeba się przygotować że postępowanie w sądzie potrwa kilka miesięcy, a
może nawet ponad rok.

Pati, w sądzie bezwzględnie powiedzieć wszystko, nawet jesli ma to tylko daleki
wydźwięk.
Jeden sygnał od sądu juz dostałaś - sąd interesuja takie pikantne szczegóły.
(Są różne składy sędziowskie: jeden sąd to oleje bo wyczuje kłamstwa, a inny
będzie naiwnie drążył temat. Wykorzystaj to i wpasuj się w kimat sadu.)

Pati, to jest już sąd, a nie Wersal. Tutaj się nie cackasz tylko walczysz
wszelkimi dostępnymi środkami, dowodami, zeznaniami. Sąd może co prawda nie
wziąć pod uwagę (w Polsce sąd ma prawo dobierania dowodów), ale skąd wiesz
jeśli Ty tych informacji nawet nie przedstawisz sądowi?
(Kto jak nie sąd oceni czy postawa dziadków z przeszłości może mieć wpływ na
wychowanie dziecka. Oni poszli na noże, więc tylko pisząc wiersze nie obronisz
dziecka.)
Masz podwójnie trudną sytuację, bo musisz przygotować się procesowo przeciw
ludziom, z którymi musisz na razie mieszkać. Inaczej faktycznie grozi utratą
dziecka.
_________________
Nie wszystkim dzieciom jest pisane stać się dorosłymi, niektóre nie mogą
nauczyć się kłamać.

[patikab]

Z ta policja masz racje.Kiedys , jeszcze jak mialam prawa moj narzeczony nie
mogl wyjsc z dzieckiem na spacer, wiec wezwalismy policje.Policja jednak
stanela po stronie babci, bo ta kazala policjantowi podpisac oswiadczenie ze
wyda dziecko ojcu na wlasna odpowiedzialnosc i sie przestraszyl.Kazal jej
pokazac jaskis dokument, a ta wyciagnela WNIOSEK o umieszczenie tymczasowe
dziecka u niej.Kazalki nam wyjsc po czym stwierdzili ze dziecko zostaje u nich.

[patikab]

A co myslicie o nagrywaniu awantur Ktore robia przy dziecku na dyktafon,czy to
mogloby byc jako dowod, kiedy sad bedzie mnie pytal o to czy mam do nich jakies
zastrzezenia w wychowywaniu dziecka?

Zacznijmy od podstaw

[labomba666]

Opierając się na mojej skromnej wiedzy twierdzę, że władzy rodzicielskiej nie
odbiera się matce "ot tak sobie". Zwłaszcza matce małego dziecka. Zazwyczaj
wystarczającym powodem jest UDOWODNIONA narkomania, alkoholizm, prostytucja,
czy też paragrafy kodeksu cywilnego (recydywa).
Zatem, albo jakiś trol generuje dla zabawy ten wątek, albo z Autorki jest
znacznie lepsze ziółko, niż nam się wydaje.

LaBomba

[patikab]

Gdyby bylo ze mnie ziolko juz dawno mieszkalabym sobie z narzeczonym,
bezstresowo a nie meczyla sie i wypalala psychicznie z rodzicami.

Po co mialabym marnowac czas tutyj na wymyslanie takich historii...ta historie
napisalo samo zycie

[labomba666]

> Gdyby bylo ze mnie ziolko juz dawno mieszkalabym sobie z narzeczonym,
> bezstresowo a nie meczyla sie i wypalala psychicznie z rodzicami.

Daj już spokój. Weź TVN, zrób materiał i pokaż całej Polsce, jaka to jesteś
biedna. Tylko uważaj, bo mogą dać mikrofon i prawo wypowiedzi rodzicom, czy nie
daj Boże dziecku. Wtedy prawda wyjdzie na jaw. A wtedy obciach, jak stodoła.

[patikab]

o, wszechwiedzacy sie znalazl, moze i pojde do tvn tak jak matka adriana,
dopiero wtedy przyznano jej racje

[labomba666]

Najpierw się wylecz.

[patikab]

z czego?

[patikab]

i zaluje ze moje dziecko nie umie jeszcze dobrze mowic i nie moze
zeznawac.Gdyby to mialo zawazyc na procesie to mialabym sprawe wygrana.

[labomba666]

Kończąc tę zbędną dyskusję: jeżeli w Polscie, gdzie nadal króluje etos Matki
Polki odebrano Ci prawa rodzicielskie (małe dziecko!), a k.r.io. jest
interpretowany, jak jest, to albo jesteś męczennicą na miarę świętej, albo
zwykłym ścierwem.

[patikab]

widze ze schematyczne myslenie jest twoim wrogiem, wylecz sie z niego

[kini_m]

LaBomba
Ja widzę że Pati też dostarczyła argumentów sądowi, np:
> sugerowala nawet ze dziecko jest molestowane, mialam chec ja rozszaropac i
> wyjsc z sali,przez miesiac po rozprawie nie wracalam do domu, jestem
> wdzieczna narzeczonemu za opieke jaka mnie wtedy otoczyl.
Ale to raczej nie zmienia faktu że dziecko trafiło z deszczu pod rynnę.
Takie jest moje zdanie, możesz oczywiście mieć inne.

[labomba666]

Kini_m, dobrze wiesz, jakie fory mają matki w polskich sądach rodzinnych. Jeśli
w takich okolicznościach sąd przyznaje sprawowanie bezpośredniej opieki
dziadkom, to opinia nt. matki (i ojca) jest praktycznie jednoznaczna.

LaBomba

P.S. Coś mi się wydaje, że ta "rynna", to zdecydowanie dużo mnejsze zło.

[kini_m]

LaBomba, wiem, wiem...
...ale tak jak tu niektórym trudno w to uwierzyć...
To ja jednak jeszcze większego wypaczenia dopatruję w takim zachowaniu babki do
matki.
To jest dla mnie największe tutaj wypaczenie. A znając że charakterek babciów -
jeśli już się zdarzy- to może być znacznie bardziej niebezpieczny niż
charakterek matek (i to własne doświadczenie bardziej na mnie oddziałuje niż
fory matek w sądach).
Wg mnie zdrowa babcia przy nawet najgorszym włsanym dziecku, w życiu by czegoś
takiego nie zrobiła (choćby ćpało, chlało, zalewało). No a dziadek w "Gościu
Niedzielnym" idealnie potwierdza moje osobiste spostrzeżenie nawiedzonych
dziadków.
Fory matek w sądach - oczywiście, ale nigdy nie rozprawialismy o forach baciów
w sądach (zwł. takich tytułowanych pracą w domu dziecka.)

[escribir]

Sorki, ale ja tego nie łykam ;-(
gdyby brak pracy był powodem na to że można odebrac matce prawa rodzicielskie,
to tysiące dzieci byłyby w rodzinach zastępczych lub bidulach.

[patikab]

I pewnie nie jeden raz tak sie dzieje.Narzeczony powiedzial ze ma umowe
zlecenie, ale sad stwierdzik ze musi miec umowe o stalej pracy.

[escribir]

Wierz mi , nie dzieje sie tak- bo niby komu wypłacane są zasiłki przez MOPS'y?
A co z twoją pracą?

[patikab]

Samotnej matce na przyklad nie przysluguje zaden zasilek, a rodzinie zastepczej
800 zl

[escribir]

przysługuje, tylko trzeba spełnić odpowiednie warunki
no ale co z twoją pracą???? nie sądzisz ze warto coś zrobić w tym kierunku

[michal_powolny1]

Szanowna Pani

Jeżeli nadal jest Pani zainteresowana pomocą służę:
proszę o to telefon [phone] (oddzwaniamy)
lub adresy e-mailowe [e-mail], [e-mail] lub
[e-mail]
Mamy na końcie kilka sukcesów, w podobnych sprawach sądy wycowywały się ze
swoich absurdalnych decyzji.

[labomba666]

> Mamy na końcie kilka sukcesów, w podobnych sprawach sądy wycowywały się ze
> swoich absurdalnych decyzji.

Tak z ciekawości: jak się można WYCOFAĆ z prawomocnego wyroku?

[5aga5]

No w końcu ktoś zaczął myśleć podobnie jak ja.
Dla mnie też ta sprawa, jak już wcześniej pisałam, jest jakaś dziwna.

[czerwone_korale]

5aga5 napisała:

> No w końcu ktoś zaczął myśleć podobnie jak ja.
> Dla mnie też ta sprawa, jak już wcześniej pisałam, jest jakaś dziwna.
_________
mnie też dziwi ta sytuacja, nie wiem czy prawdziwa, czy nie,ale nie mogę sobie
wyobrazić takiego uwikłania i dalszej bierności

[5aga5]

Każda prawdziwa matka walczy o dziecko wszystkimi sposobami, nawet z własną
matką
A tu dziewczyna 27 lat ( czyli nie taka znowu młódka ) po studiach i tak sobie
sąd ograniczył jej prawa?
Zdziwiłabym się mniej gdyby to była młoda dziewczyna, jeszcze ucząca się.
A może ta jej matka po prostu wiedziała co robi zabierając to dziecko. Bo tak
jak tu kilka osób pisało wcale nie jest tak łatwo odebrać dziecko matce.

[kini_m]

5aga5 napisała:
> Każda prawdziwa matka walczy o dziecko wszystkimi sposobami

A co mówi przypowieść o królu Salomonie i dwóch matkach? Hę...?

[5aga5]

A Ty nie walczyłabyś o swoją dzidzię wszelkimi sposobami?
Po co mi przypowieści, dzieci kocham nad życie i zrobiłabym wszystko by nikt mi
ich nie odebrał.
Ale to chyba inny temat prawda?

[kini_m]

5aga5 napisała:
> A Ty nie walczyłabyś o swoją dzidzię wszelkimi sposobami?
> (...) i zrobiłabym wszystko by nikt mi ich nie odebrał.

Nie. Nie walczę o posiadanie dziecka wszelkimi sposobami.
Nawet jeśli jakimś cudem udałoby mi się uzyskać opiekę nad nim (o co będę się
starał wytrwale) to jednak raczej nie przyjmę wszelkich metod jakie pokazuje
exia (np. barykadowanie dziecka w "więzieniu" rodzinnym, odcinanie dziecka na
wiele miesięcy od drugiego rodzica).
Tak samo jak i o wychowanie dziecka - równie dobrze będę się starał o swobodny
dostęp OBOJGA rodziców, mimo że ona jest perfidną, niezdolną do porozumienia,
nieczułą na tęsknotę własnego dziecka za jej ojcem.
Po prostu nie stać mnie na zejście poniżej pewnego poziomu działania.

[escribir]

kini_m napisał:

> 5aga5 napisała:
> > Każda prawdziwa matka walczy o dziecko wszystkimi sposobami
>
> A co mówi przypowieść o królu Salomonie i dwóch matkach? Hę...?


No własnie! Nie pamietasz jak sie to skończyło? Dziecko ocalało i zostało
oddane prawdziwej matce.

[mama_szefusia]

Z tego co rozumiem sąd ograniczył patikab prawa rodzicielskie ze względu na
brak pracy oraz zarzut złego zajmowania się dzieckiem.

Aby odzyskac dziecko zrobiłabym tak:
1. Wyprowadzka - np. do narzeczonego
2. Znalezienie stałej pracy - nawet najmarniej płatnej, jezeli na początku
stałej się nie uda to przynajmniej jakieś czasowej - praca jest dla Ciebie
teraz najważniejsza
3. Regularne codzienne odwiedziny u dziecka - i to najlepiej ze świadkami, żeby
w razie czego zaświadczyli, że dzieckiem się interesujesz. Z każdej wizyty
pisałabym sobie w zeszycie notatkę - co się działo, jak długo byłaś, jak
zachowywali się rodzice itp. Dobrze by było też włączyć narzeczonego
energiczniej w interesowanie się dzieckiem. On tez musi z córką nawiązać
kontakt i więź.
4. Zwróciłabym się o pomoc do prawnika np. poprzez organizacje kobiece lub MOPS.
5. Terapia.

[iva2]

witaj, ja nie zamierzam zastanawiac się czy to co opisujesz jest prawda czy
nie! prosisz o pomoc, więc ja Ci proponuje tak:
w internecie mozesz znaleźć stronę niebieskiej lini (jesli dobrze pamietam: to
www.niebieskalinia.pl) i przez e-maile możesz skontaktowac się z fachowcami,
doradza Ci! sa podane nr telefonu do prawników, mozesz skorzystać!
po 2 możesz u siebie w miejscu zamieszkania zgłosić sie do Ośrodka Interwencji
Kryzysowej (sa tam prawnicy, psycholodzy za darmo!), a jesli takowego ośrodka
nie ma to do Miesjskiego Ośrodka Pomocy Społecznej!!!
Szukaj najpierw ludzi, którzy sa w stanie Ci pomóc! My tu możemy Cie wspierać
(to jest wazne oczywiście!) ale problem sam sie nie rozwiąże! Niestety to Ty
muszisz działać. Powodzenia i szczerze współczuję.

[leli1]

pati, najpierw uporządkuj swoje zycie. Znajdz prace, wyprowadz sie od rodzicow, pokaz ze jestes godna zaufania, jesli masz ograniczone a nie odebrana prawa rodzicielskie sprawa nie jest tak tragiczna. Musisz tylko pokazac sądowi (i sobie samej tez!!!!), ze dasz rade. Nawet będąc sama udowodnij ze potrafisz zająć sie dzieckiem.
Rozumiem ze prawnie mozesz odwiedzac dziecko?, rób to w takim razie jak najczesciej tylko nie w domu rodzicow. Zabieraj stamtad dziecko gdziekolwiek póki co (do narzeczonego, na spacer), córka nie moze stracic z Toba kontaktu.
I oczywiscie szukaj pomocy instytucji, ktore moga potwierdzic Twoja "przydatnosc" do bycia mamą.
A robienie cyrku w tv odradzam, bo w ktoryms momencie moze Ci sie to odbic wielka czkawka.

[joannab-o]

Pomagałam niedawno odzyskać dziecko matce. Taka sama sytuacja - bardzo
energiczna i ustosunkowana babcia i słaba matka.
Dziecko jest w rodzinie zastepczej, a o dziwo dwoje innych dzieci (po drugim
ojcu) kobiecie zostawiono. No to nadaje się na matkę czy nie?
I zupełne kuriozum - babcia wystąpiła o alimenty i dostaje je. Zabierają 1/3
dochodów na najstarszą córkę i oddają je do rodziny bogatych emerytów
(pobierających oczywiście zasiłek na dziecko w rodzinie zastępczej).
Nie udało sie ani odzyskać dziecka ani nawet obniżyc alimentów

Co oczywiscie nie znaczy, że Tobie sie nie uda. Znaczy jednak, ze musisz wykazać
ogromną determinację.
Pozdrawiam, joanna

[patikab]

U mnie jest podobnie- tez babcia ma zasadzone alimenty i dostaje pieniadze jako
rodzina zastepcza(800)a bardzo dobrze zarabiaja oboje.Ja natomiast gdy
dostawalam 200 zl na dziecko bylam przez nia rozliczana w sadzie.

[joannab-o]

Alimanty ma zasądzone od Ciebie?
Tamta babcia argumentowała w sądzie, ze córce nie chodzi o to, zeby odzyskać
dziecko, tylko, żeby nie płacić alimentów i ten doskonały argument przeważył

[czerwone_korale]

joanna- to o czym piszesz to paranoja(nie podważam tego co piszesz,ale same
zjawisko jest zaskakujące)...
w zasadzie jak to czytam to zastanawiam się dlaczego tyle samotnych matek
mieszkających z rodzicami nie pójdzie na coś takiego?
dziecko i tak zostaje w rodzinie(z matką i dziadkami pod jednym dachem)a
rodzinka pobiera 800pln z tytułu rodziny zastepczej.
NIc tylko kręcić w tym kraju

[dalia3]

Czy jestes prawnikiem- co sadzisz o takiej sprawie ktora obserwoje od 3 lat.Syn
wychowuje 6 letnia corke i 3 lata walczy w sadzie o jej 4 letnia siostre ktora
ex. sprzedala ''na zlosc'' do adopcji.Sad i inni urzednicy celowo przeciagaja
to w czasiei pezprawnie izoluja dziewczynki od siebieaby po jakims czasie
twierdzic iz rozdzielenie rodzenstwa nie jest dla nich krzywdzace. Ja smiem
twierdzic ze jest bardzo krzywdzace. Dodam ze syn spelnia wszystkie kryteria
m.in.ma doskonala opinie od kuratora sadowego, z przedszkola, pracy itd. byla
synowa ma kilka spraw w prokuraturze,nikt sie tym nie przejmuje.Wiem iz w koncu
syn to wygra chodzby w Strasburgu bo prawnie ma racje,obawiam sie jednakiz po
kilku latach siostry rzeczywiscie zapomna o sobie i tobedzie argumentem dla
jego przeciwnikow.Nawiazujac do gl. tematu tego watku -uwazam-w sadachi in
urzedach dzieja sie niewyobrazalne rzeczy o ktorych sie nie ma pojecia dopoki
samemu sie tego nie doswiadczy.

[patikab]

Odnosze wrazenie ze sad nie patrzal na dobro dziecka(bo przeciez gdybym
mieszkala osobno dziecko wychowylaloby sie nie dosc ze bez ojca to jeszcze bez
matki)tylko na to kto lepiej umie sie wyklocic i jest bardziej zdeterminowany
(bezpodstawne i wyssane z palca zarzuty) i wyszczekany.Na dodatek niikt nie byl
przed rozprawa by zobaczyc jakie sa relacje corki z nami, rodzicami i czy mamy
warunki, natomiast byli u przyszlej rodziny zastepczej(z gory zalozyli ze
niewarto?)

[patikab]

Byla jeszcze wczesniejsza rozprawa,na ktorej nie zgodzilam sie na rodzine
zastepcza i sad przesunal ja , poniewaz rodzice postanowili wniesc nowe
przeslanki i swiadka., a gdyby zakonczyla sie na tym etapie wygralabym
proces.Zszokowaly mnie slowa sedziny na koniec rozprawy-niech panstwo sie nie
przejmuja, taka jest procedura, ale postaramy sie zeby to dlugo nie
potrwalo,prosze wykazac sie cierpliwoscia-to byly slowa do moich rodzicow, gdy
dowiedzieli sie ze to jest bezcelowe zeby byli rodzina zastepcza skoro ja
mieszkam z nimi.Zdeterminowani na drugiej rozprawie uzyli klamstw i pomowien,
ale osiagneli cel.Przebieg calego procesu tez byl stonniczy(sedzina decydowala
co notowac co nie, uciszala mnie i narzecuzonego gdy chcialam wyjasniac a matke
nie,drazyla niedorzeczny temat molestowania nie dochodzac w koncu do zadnego
wniosku-niewiem czy uznala to za prawde czy nie, itp.)

[dalia3]

Zapomnialam napisac ze moje pytanie kierowalam do Joannab-o.Amoze inni tez sie
wypowiedza.,

[kini_m]

patikab napisała:
> Odnosze wrazenie ze sad nie patrzal na dobro dziecka
Patrzał, patrzał... tylko że dobro dziecka jest rzeczą niedefiniowalną w
polskim prawie - więc można z nim zrobić wszystko. Dobro dziecka - to tylko
hasło (i dlatego ja wolę unikać tego zwrotu, a mówić o - potrzebach dziecka, to
już jest bardziej konkretne).

> Odnosze wrazenie ze sad patrzal tylko na to kto lepiej umie sie wyklocic i
> jest bardziej zdeterminowany (bezpodstawne i wyssane z palca zarzuty) i
> wyszczekany.
Tak jak Ci już prędzej pisałem - sąd opiera sie na informacjach które zostaną
mu przedstawione, bo innych nie posiada. Oni to umieli zrobić w sposób
barbarzyński.
Sądowi dane też jest prawo do dowolnego dobierania dowodów, poniekąd po to aby
właśnie nie brać pod uwagę zeznań które mogą być fałszywe. Jak widać trafiłaś
na sąd który po prostu łyknął wszystko co mówili, wypaczając tę mozliwość.
...Mam jeszcze jedna myśl: Czy aby ten skład sędziowski nie miał już docznienia
z twoją matką z racji jej poprzedniego zawodu (dom dziecka a wydział rodzinny-
nieletnich)- a poprzez to może nie być obiektywny. W takim razie należy
wnioskować o zmianę składu sędziowskiego. To mogłoby też dawać podstawę do
zmiany orzeczenia sądu.
-------
pozdrawiam

[joannab-o]

Dalio podałas mało szczegółów, ale musiały być nieprawidłowości na etapie
orzekania o adopcji, chyba ze syn nie miał WCALE władzy rodzicielskiej.

Natomiast teraz pewnie przeważa "dobro dziecka" no i dobro nowej rodziny...

Kodeks mówi, ze powództwo o rozwiązanie przysposobienia może wytoczyć także
prokurator no ale to w wypadku podejrzenia przestepstwa i to raczej
przestępstwa, które ma miejsce w rodzinie adopcyjnej, a nie przestępstwa z
okresu orzekania o adopcji.
Czarno to widzę A co mówi adwokat czy inny doradca syna?

[dalia3]

Na wstepie przepraszam Patikap ze sie wcinam w jej watek i odp.joannab- o.
Staram sie podpytywac kompetentne osoby i wnioski przekazuje synowi - to dobra
metoda w ten sposob pomagam.Sprawa jest bardzo skoplikowana, galimatias robi
sie coraz wiekszy, na cale szczescie nie jest tak zle jak myslisz gdyz adopcja
tych ludzi nie zostala jeszcze orzeczona,7 kwietnia syn ma sprawe o kontakty,
sad bedzie chcial je uniemozliwic. Rok temu chciano adopcje przeprowadzic za
jego plecami w innym wydz. - nie udalo sie i teraz sad jest zmuszony najpierw
odrzucic wszystkie pozwy syna - i tu widzimy szanse dla dzieci przeciez -
chodzi o dobro dzieci a nie syna lub moje.Co do adwokata- nie mamy zaufania do
zadnego adwokata z G.Gdyby nie jego peln.z G.syn wygralby rok temu. Adwokat
celowo wprowadzal syna w blad i celowo zle doradzal- oczywiscie nie mamy
dowodow ze zostal przekupiony ale tak mysle, za pozno sie zorietowalismy ze
dziala nakorzysc tamtej rodz.Ale nie rezygnujemy i bedziemy walczyc o dziecko
do konca

do Dalii

[kini_m]

Dalia, tak na boku o adwokacie...
Spróbujcie różnych adwokatów. Przecież można pójść kupić poradę do niejednego i
zobaczyć po tym - czy w ogóle podchodzi rzetelnie do sprawy. Możecie też
skorzystać z usług bezpłatnych porad (społeczne ośrodki, centrum pomocy
rodzinie, centrum interwencji kryzysowej - tam też dyżurują adwokaci).
To jest zbyt ważna sprawa żeby wynająć adwokata choćby bez wstępnego
rozpoznania. Ja na początku wynająłem adwokatkę, ale gdy zaczęła mi mówić na
ile to trzeba by się nastawić - to podziękowałem.
I samodzielnie wywalczyłem znacznie więcej niż wielu ojców. (Choć nie w takiej
komplikacji jak u twego syna).
Mam nadzieję też że zeznawałaś jako świadek. Każde pomocne zeznanie przydaje
się w sądzie.
Na każdą chyba podjętą decyzję (lub nie podjetą a wnioskowaną) jeszcze w
trakcie postępowania może składać zażalenie.

[dalia3]

Doszlismy do tych samych wnioskow.Tak wlasnie robimy jak
radzisz.Wdoyychczasowym postepowaniu sa nie tylko nieprawidlowosci ale
zwyczajne ignorowanie obowiazujacego prawo i w koncu przyjdzie taki moment iz
sad bedzie MUSIAL sie do tego ustosunkowac.My po prostu cierpliwie bez
pieniactwa robimy swoje, to co uwazamy za sluszne dla dobra dzieci

[joannab-o]

No to sytuacja jest denerwujaca, ale musi skończyc sie dobrze. Niemożliwe jest
oddanie dziecka do adopcji bez zgody rodzica. Żal tylko dziecka.
Podzielam Twoją nieufność w stosunku do adwokatów...szkoda gadać.

[lila1974]

Owszem nie musicie wierzyć w prawdziwość tej historii.
Niestety wiem, że może być tak, jak opisuje autorka.
Jeśli do tego miasto, w którym mieszka nie jest metropolią, to jest bardzo
prawdopodobne, ze jej rodzice należą do "elity" i mają "układy", co, jak
wiadomo, w naszym kraju ma większą siłę przebicia niż sprawiedliwość.

Niektóre osoby tutaj są cięzko zaskoczone, ze 27 letnia dziewczyna po studiach
jest taka bezradna. A jak Wam się wydaje, jaka ma być skoro wychowała się w
patologicznym domu? Jeden się zbuntuje przeciwko takiemu traktowaniu, a drugi
wpadnie w marazm, że o poczuciu własnej wartości nie wspomnę. By mieć siły do
działania trzeba właśnie mieć WIARĘ w siebie, a skąd autorka wątku ma ją wziąć?

Niestety, jestem skłonna uwierzyć, ze rodzice tej dziewczyny są dokladnie tacy,
jak ich tutaj przedstawia. W mojej miejscowości było kiedyś głośno o pani
kurator, która swoim zachowaniem popchnęła dorosłego syna do samobójstwa.
Zgotowała mu takie piekło w dzieciństwie i później, że skutki były takie, jak
wyżej napisałam. A przez lata byla szanowaną obywatelką naszej społeczności,
wzorem wszelkich cnót.

Czyżbyście nie wiedzieli, że im bardziej wykształceni i "na poziomie" ludzie,
tym ich metody znęcania się nad rodziną są bardziej wyrafinowane i ciężkie do
udowodnienia?

Najwyraźniej rodziców autorki tak ukształtowało ich własne dzieciństwo i
doświadczenia życiowe, ze stali się ludźmi podłymi i bezwzględnymi. Sami o
sobie mają wysokie mniemanie, tak wysokie, że na wszystkich ludzi patrzą z
pogardą - w tym na własną córkę.

Do autorki wątku.
Kilka osób tutaj dało Ci cenne rady, więc skorzystaj z pomocy. Wydaje mi się,
że nie masz na tyle sił i wiary w siebie, byś mogła poradzić sobie sama.
Koniecznie zgłoś się do organizacji pomagających ludziom w takiej sytuacji.
Możesz również skorzystać z pomocy prasy, ale postaraj się znaleźć osobę, ktora
pomoże Ci w odzyskaniu córki, a dopiero potem wszystko opisze.

Jeśli będziesz czuła taką potrzebę, pisz na priv.

[patikab]

NARZECZONY NAMAWIA MNIE ZEBYM UJAWNILA ZE ZWOLNIONO JA Z domu dziecka za
stosowanie przemocy wobec wychowankow,(obawa ze to samo moze spotkac moja
corke)Nikt bowiem o tym niewie, gdyz mieszkalismy wtedy w innym miescie i moja
matka przy podjeciu nowej pracy to zataila, chociaz nadal pracuje z dziecmi.On
chce nawet jej zagrozic ze jezeli nie odpusci z dzieckiem on to wyda i straci
prace matka.Gdy mnie oskarzyla falszywie o molestowanie wlasnej corki mam coraz
mniej watpliwosci co do tego.Jak myslicie?

[kini_m]

patikab napisała:
> ZWOLNIONO JA Z domu dziecka za
> stosowanie przemocy wobec wychowankow,
To jest zasadniczy fakt który winien wpływać na ocenę kwalifikacji przy
ustanawianiu rodziny zastępczej.
Pati, nie zdziw się że powiem bardziej zdecydowanie: Ty wręcz zataiłaś istotne
dla sprawy fakty.

Mimo krytyki własnej matki, nie bardzo umiesz się jej przeciwstwaić.
To znaczy że ona skrępowała, uzależniła Cię emocjonalnie.
(W takich okolicznościach niektórzy właśnie tu sugerowali terapię - żeby się
właśnie wyrwać z takiego skrępowania i wątpliwości.)
Musisz się z tego wyrwać.
To wszystko co tutaj TYLKO myślisz i zastanawiasz - ZMIENIĆ W DZIAŁANIE, bez
dalszego zastanawiania.

Jeśli w Twoim narzeczonym jest więcej zdecydowania - pozwól mu działać.
Nie powątpiewaj w jego zdecydowanie.

Co do przemocy matki w poprzednim miejscu zamieszkania:
Przygotuj materiał z tego faktu.
Pojedź do tamtego domu dziecka i porozmawiaj z osobą która była jej
zwierzchnikiem. Wytłumacz jej całą sytuację i poproś o pisemną opinię o matce,
opinię z miejsca pracy - co złożysz w sądzie. Pomimo to warto jeszcze powołać
na świadka tamtego jej zwierzchnika. Na sali sądowej pytanie będzie proste do
świadka: "Jakie kwalifikacje wychowawcze ma osoba której powierzono opiekę
zastępczą nad dzieckiem?"
To wszystko środki do Twojej dyspozycji. Masz z tego skorzystać.

> Nikt bowiem o tym niewie, gdyz mieszkalismy wtedy w innym miescie i
> moja matka przy podjeciu nowej pracy to zataila, chociaz nadal pracuje z
> dziecmi.On chce nawet jej zagrozic ze jezeli nie odpusci z dzieckiem on to
> wyda i straci prace matka.
Dzieci należy chronić przed niebezpiecznymi ludźmi.
Tak, ale na to trzeba mieć najpierw dowód. Taki jak napisałem powyżej.

[apriv]

masz jakies papiery na to ewentualnie-swiadka
molestowanie dziecka-mozesz udowodnic przez bieglego psychologa,
napewno nie mozesz wyprowadzic sie razem z dzieckiem-jest tp porwanie i
dzialanie wedlug prawa na szkode dziecka
wyprowadz sie -koniecznie twoj facet musi miec prace-
zloz do sadu wniosek o widzenia-nie przerywasz kontaktu z dzieckiem
mozliwe ze mozesz takze dziecko u siebie zameldowac
zbieraj dowody -nagrywaj wyzwiska Twojej Matki-przejdzie razem badania
psychologiczne,w sensie ze jestescie wstanie zajmowac sie dzieckiem ewentualnie
zloz wniosek do sadu o takowe badania
im wiecej czasu uplywa tym mniejsze szanse na odzyskanie corki
naprawde poradz sie adwokata-jeden blad i mozesz dziecka nie odzyskac
jeszcze mozesz zazadac w sadzie badan psychologicznych Twojej Matki
musisz Matce dawac na konto alimenty na dziecko-wiem ze jest to parodia
ale inaczej nie wywiazujesz sie z obowiazkow rodzicielskich

[tommy_80]

"teraz
moja matka dostaje 800 zl na dziecko, a jednak Emilka chodzila cala zime w
bucikach i ubranku po corce sasiadki."

Ojca też nie obchodzi, że dzieciak nie ma w czym chodzić ?

"mialam chec ja rozszaropac i
wyjsc z sali,przez miesiac po rozprawie nie wracalam do domu, jestem wdzieczna
narzeczonemu za opieke jaka mnie wtedy otoczyl."

No dobrze, a kto w tym czasie otaczał opieką Emilkę ?

"jeszcze jak mialam prawa moj narzeczony nie
mogl wyjsc z dzieckiem na spacer, wiec wezwalismy policje.Policja jednak
stanela po stronie babci, bo ta kazala policjantowi podpisac oswiadczenie ze
wyda dziecko ojcu na wlasna odpowiedzialnosc i sie przestraszyl.Kazal jej
pokazac jaskis dokument, a ta wyciagnela WNIOSEK o umieszczenie tymczasowe
dziecka u niej.Kazalki nam wyjsc po czym stwierdzili ze dziecko zostaje u nich."

Acha, tzn. przyszliście sobie z narzeczonym w najlepsze w odwiedziny. Twoja
mama nie chciała Wam dać dzieciaka, więc zadzwoniliście na policję, no bo
przecież Ty miałaś prawa. Przyjechała policja i okazało się, że z tymi prawami
nie jest tak kolorowo, bo zdesperowani dziadkowie w międzyczasie poszli do sądu
i babka pokazała policjantowi pewnie nie wniosek, tylko jakieś postanowienie w
trybie tymczasowym. Policjant uzanał, że babka jest na prawie, więc ingerował
po jej stronie.
Wszystko jasne.

[tommy_80]

Nawet z ograniczoną władzą macie dalej sporo do powiedzenia w sprawie Waszego
dziecka.
Jakbyście się z narzeczonym ogarnęli, a potem zrobili raban w sądzie, to zaraz
by zmienili postanowienie. Bo zaistniała sytuacja nie jest ani w interesie
małej, a na pewno nie leży w interesie sądu opiekuńczego lub ośrodka pomocy
społecznej. Jest koniecznością - w założeniu przejściową, aż ustaną przyczyny
kryzysu.
No, ale skoro Wam pasuje, żeby dziecko wychowywali dziadkowie...
MOPS naprawdę wykłada im po 800 zł na trzylatka ?
Jakoś trudno mi w to uwierzyć, a nie chcę mi się szukać.

[tommy_80]

A, jeszcze odnośnie wypowiedzi Dalii3.

Joannoao-b, chyba dobrze kombinujesz z tą adopcją i władzą, ale zwróć uwagę, że
Dalia nie napisała, że syn jest ojcem małej, pisze tylko:

"Syn
wychowuje 6 letnia corke i 3 lata walczy w sadzie o jej 4 letnia siostre".

Więc może jest dla tej 4letniej tylko ojczymem. Bo nie wierzę, że sąd powierzył
facetowi opiekę nad jedną córką, a w stosunku do drugiej pozbawił władzy
rodzicielskiej. Przecież to się kupy nie trzyma.

Także nie musi być żadnej zmowy prawników.
Rozumiem, że syn jest osobą samotną. Myślę że jego szanse znacznie by wzrosły,
gdyby mógł storzyć dziecku pełną rodzinę. Być może tu sąd widzi jakiś problem -
że samotny, pracuje, jedno dziecko już wychowuje itd.

[tommy_80]

I jeszcze co co Joannab-o: "Pomagałam niedawno odzyskać dziecko matce."

A można spytać, czy Ty pomagasz ludziom zawodowo, czy tak od serca ?
Bo jak od serca, to ja zasłyszałem taką historyjkę, która mnie ostatnio nieco
przygnębiła:

Do firmy X któregoś dnia w samo południe zajeżdża furgon z napisem "Policja".
Skuwa i zawija paru pracowników. W miedzyczasie kierownik daje im do podpisania
przygotowane wypowiedzenia.
Policjanci próbują wymusić zeznania i leją ich na komendzie cały dzień (to
normalka, tylko trudno im później coś udowodnić, bo teraz bije się tak, żeby
nie było widać. Podstawowa zasada w takich przypadkach też jest prosta - do
niczego im się nie przyznawać, bo jak biją znaczy że nic konkretnego nie mają,
chociaż zapewniają, że jest odwrotnie).
Jeden z przesłuchanych po zajściu przychodzi z płaczem do jednego ze swoich
kolegów. Zarzeka się, że nic nie zrobił i prosi o pomoc. Ten, oburzony,
zabiera go do lekarza, pisze zażalenia na zatrzymanie, zawiadomienie do
prokuratury na polizai, pozew do sądu pracy na firmę X i ogólnie wtrąca się w
całą awanturę.
Dopiero po dwóch latach ten pierwszy beztosko przechwala się temu drugiemu (co
bezinteresownie wystawiał się na strzał) sugerując, że pie..eli wtedy z
kumplami firmę X i jeszcze dostanie odszkodowanie.

[psylwia]

czemu Ty nie kupisz dziecku butów i kurtki?
sąd nie opiera się tylko na zeznaniach stron , ale przede wszystkim na opini
kuratora -sprawdź czy takowy był ustanowiony w sprawie, a jeśli tak to
dlaczego z Tobą nie rozmawiał- to jest poważne uchybienie . Poza tym uważam ,
że na następnej sprawie powininien Cię reprezentować adwokat

[kini_m]

tommy_80 napisał:
> Przyjechała policja i okazało się, że z tymi prawami nie jest tak kolorowo,
> bo zdesperowani dziadkowie w międzyczasie poszli do sądu
> i babka pokazała policjantowi pewnie nie wniosek, tylko jakieś postanowienie
> w trybie tymczasowym. Policjant uzanał, że babka jest na prawie, więc
> ingerował po jej stronie. Wszystko jasne.
Tommy, chyba nie widziałeś nigdy postawy policji w takiej sytuacji.
Oni naprawdę dają dupy i truchleją. Generalnie umywają ręce żeby z czymkolwiek
interweniować (chyba że czasem po stronie osoby bardziej wyszczekanej).
Miałem podobną sytuację, gdy babka zamachała wnioskiem do sądu (nie swoim - a
córki), a nie wcale ŻADNYM postanowieniem tymczasowym.
I wiesz co... policja ma głęboooooko w dupie żeby rodzic mógł być razem z
dzieckiem.
W takiej sytuacji policję interesuje tylko jedno - kto jest właścicielem
mieszkania (art.193KK) i po tej stronie stanie. Resztę spraw, a nawet wyroków
sądowych mają w dupie.
Po takiej sytuacji poprosiłem o rozmowę komendanta policji, mając prawomocne
orzeczenie sądu. A on odesłał mnie z powrotem do sądu (paranoja).

Jeśli bardzo chcesz to w środę idę na kolejne odwiedziny (z prawomocnym
orzeczeniem), na które z góry wiem że nie zostanę wpuszczony - wezwę policję i
zdam Ci relację jak zareagowali na okazanie im prawomocnego orzeczenia sądu.
(Z góry wiem że przyjadą, zamienią kilka słów, znajdą jakąś wymówkę i odjadą,
mając w dupie pomoc w wyegzekwowaniu prawomocnego postanowienia sądu. Jeśli by
się coś zmieniło to będzie cood nie z tej ziemi.)

[czerwone_korale]

podstawową sprawą tutaj jest odcięcie się od rodziców.Może wtedy odyskasz wiarę
w siebie i zmienisz podejście do całej sytuacji.Na razie wszystko kręci się
wokół tego :"co powie moja mama jeśli ja zrobię x,a co może powiedzieć jeśli z
narzeczonym zrobimy Y"
to dziecinada i na tym etapie nie masz żadnych szans-źle myślisz

[tommy_80]

"Tommy, chyba nie widziałeś nigdy postawy policji w takiej sytuacji."

Kini, widziałem i ja tam się wcale nie dziwię ich postawie.

Nie mówimy tu o zdarzeniu drogowym ani o zgarnięciu drobnego złodziejaszka
przyłapanego na gorącym uczynku ani o przegonieniu paru chłopaczków spod sklepu.
Dostają wezwanie, przyjeżdżają, sprawdzają - dziecko zameldowane w lokalu
babci. Babcia twierdzi, że sprawuje opiekę, że matka się wyprowadziła, że
ojciec ma ograniczone prawa i stanowi zagrożenie, wyciąga jakieś papiery z sądu
czy tam do sądu.
Jak Ty sobie wyobrażasz tą konkretną sytuację - że chłopaki z patrolu wejdą do
lokalu i siłą wyprowadzą trzyletnie dziecko, żeby mama z tatą je mogli wziąć na
spacer ?
Piszą notatkę, reszta należy do sądu, do kuratorów - to nie ich działka.

Mi nie chodzi o zachowanie policji, tylko o wypowiedzi matki, z których jasno
wynika, że czasami pomieszkiwała z dzieckiem, to znowu zabierała dziecko na
trochę do narzeczonego, innym razem wpadała z narzeczonym w odwiedziny,
usiłując wymusić określone zachowanie rozzłoszczonej tymi faktami babci. Nie
przeczę, że istnieje wyraźny konflikt na linii babcia dziecka - narzeczony
matki, ale przyznasz, że to głównie babcia wydaje się tu sprawować opiekę nad
dzieckiem, podczas gdy rodzice nie potrafią zająć się córką. A teraz są
dotknięci niesprawiedliwością, jaka ich spotkała.

[kini_m]

> wynika, że czasami pomieszkiwała z dzieckiem, to znowu zabierała dziecko na
> trochę do narzeczonego, innym razem wpadała z narzeczonym w odwiedziny,
Tak, Tommy
Zauważyłem te kwestię.
Niemniej -wg mnie- właściwe rozważenie tej kwestii powinno wyglądać:
a) Nawet jeśli rodzice czasowo nie opiekowali się dzieckiem, to ja tu jeszcze
nie widzę podstaw do ograniczania praw rodzicielskich. Zdrowa babka dziecka
powinna znać swoje miejsce w życiu wnuka (znać granice), że ma wspierać - a nie
zastępować. Babki które tego nie rozumieją - dla mnie zawsze są chore.
b) Jeśli chcieć dopatrywać się u Pati problemów wychowawczych - to w pierwszej
kolejności odpowiedzialność za to powinien ponosić jej rodzic (tu: babka,
dziadek). To źle świadczy przede wszystkim tu o dziadkach, o ich kwalifikacjach
wychowawczych.
Dlatego nawet jeśli Pati ponosi tu jakąś odpowiedzialność za sytuację - to
nadal uważam że w pierwszej kolejności na ten moment należy "zwalczyć" rolę
dziedków, bo rozważając różne warianty - nie przekonuje mnie że oni są
właściwym przykładem wychowawczym.

> ale przyznasz, że to głównie babcia wydaje się tu sprawować opiekę nad
> dzieckiem, podczas gdy rodzice nie potrafią zająć się córką.
Podobna sytuacja jak z głośną nianią pod Poznaniem:
Matka która zapie.. w pracy żeby utrzymać zakład pracy, a niania zapomina do
czego służy w takich okolicznościach. (Wg mnie sąd tam dał ciała.)
Przecież niania w wielu domach sprawuje główną opiekę nad dziećmi - czy to ma
znaczyć że powinna wyrugować rodziców.

tommy_80 napisał:
> Jak Ty sobie wyobrażasz tą konkretną sytuację - że chłopaki z patrolu wejdą
> do lokalu i siłą wyprowadzą trzyletnie dziecko, żeby mama z tatą je mogli
> wziąć na spacer ?
Jest to możliwe, w bardzo prosty sposób. Policja tylko asystuje - a rodzic
zabiera dziecko. Jesli musi użyć siły to nie do dziecka, ale tylko do dorosłych
nie godzących się z sytuacją. Zazwyczaj sama groźba użycia przymusu wystarczy.
Zresztą Pati napisała że babka by się wycofała, gdyby policjant napisał jej
jakiś papierek. (Tylko do tego trzeba policji z mózgami, a nie umizgami.)

[kini_m]

tommy_80 napisał:
> Piszą notatkę, reszta należy do sądu, do kuratorów - to nie ich działka.

Nie. Bo ani sąd, ani kurator nie jest instrumentem wykonawczym. Nie
przeprowadzają fizycznie egzekucji.
Tylko policja ma tu prawo do działania fizycznego.
(A w żadnym systemie nie istnieje szansa egzekutywy bez możliwości choćby
użycia groźby przymusu bezpośredniego.)
...oczywiście ja wiem że w praktyce dzieje się tak jak piszesz - i dlatego
system jest niewydolny.
_________________
Nie wszystkim dzieciom jest pisane stać się dorosłymi, niektóre nie mogą
nauczyć się kłamać.

[patikab]

Nie masz racji,ja caly czas mieszkalam z corka i bylam z nia zameldowana,ja
sprawowalam nad nia opieke, bo moi rodzice pracuja, a narzeczony przyszedl do
mnie i chcial ze mna i mala wyjsc na spacer.

[szanna1980]

Szczerze to sama nie wiem ja mam podobną sytuacje tylko moja córka jest starsza Nikola ma 15 lat dwa lata temu zakochałam się w moim narzeczonym i wyprowadziłam do Bytowa chciałam ją wziąść ze sobą bo mój narzeczony traktuje ją jak własną córkę ale moi rodzice i siostry tak ją nabuntowały że nie chciała za nic w świecie miała wtedy 13 lat więc postanowiłam z mamą że zostanie u nich mama odbierała alimenty z konta mojego bo miała do niego pozwolenie a teraz dowiaduje się od córki w jej 15 urodziny tj. wczoraj że babcia złożyła wniosek do sądu o pozbawienie mnie praw rodzicielskich jej ojca też i wzięcie ją w rodzinę zastępczą do siebie szlak mnie trafił jak tak można to ja o nią dbałam miała co tylko zapragnęła odwiedzałam ją co weekend rozpieszczałam ją a córka twierdzi że to ona tak chciała a ja ją sama wychowywałam do dziewiątego miesiąca życia to ja ją nauczyłam czytać i pisać życie jest nie fer w stosunku do nas matek ale ja się nie poddam będe o nią walczyć i tobie radze to samo to twoje dziecko