powrót do exa

[kropeczka_2]

po 4 latach nieobecności ex postanowił poznac swoje dziecko. Po kilku
spotkaniach zaproponował nawet ze posiedzi z nim wieczorem, gdybym chciala
spotkać się ze znajomymi w miescie. kiedy wróciłam długo rozmawialismy
i....kochalismy się!!!! Teraz mam strasznego kaca moralnego, wróciły dawne
uczucia ( jemu też) i nie mogę sobie z tym poradzić. Mój spokój wewnętrzny
legł w gruzach, nie wiem jak mogłam do tego dopuścic. Nie jestem z nikim
związana, ale on jest.

[pelagaa]

A moze warto sprobowac???
No nie wiem sama, co napisac...
Trzymaj sie jakos!

[czerwone_korale]

. Mój spokój wewnętrzny
legł w gruzach, nie wiem jak mogłam do tego dopuścic. Nie jestem z nikim
związana, ale on jest.
____
no wiesz..skoro jak piszesz on jest z kimś związany to jak to odbierasz?
słabośc do ex jest raczej zrozumiała ale czy coś z tego będzie?
zastanów się,żebyś drugi raz nie dała się skrzywdzić.
No i mam nadzieję że się zabezpieczyliście

[maja_sara]

Przeciez on z Toba wlasnie zdradzil swoja obecna partnerke...Zdradzil ją,
bedzie zdardzal i Ciebie. Pasuja Ci takie uklady??

[mrs_ka]

o drobnym szczególe, że przespałaś się z męzczyzną, który przez cztery lata
olewał Twoje i swoje dziecko nie wspominając. Widać jednak Twoje ciało nie jest
aż tak wraże, aby chciało mu się go wyrzec. W przeciwieństwie do brudnych
pieluch, które przez cztery lata zmieniałaś sama. Gdzie był wtedy? To jak to
jest- jako posiadaczki d...y jesteśmy ok, ale jako matki niespecjalnie?
Przepraszam za brutalność, ale piszę to tylko dlatego, aby uzmysłowić wszystkim
tym, które gnębi nostalgia, jak działa schemat powielania błędów.

Proponowałabym, abyś powaznie przemyslała następującą kwestię: czy odpowiada Ci
taki uklad, w którym nie ma miejsca na szacunek dla Ciebie i dziecka, bo sama
siebie i własnej przeszlości nie szanujesz, czy też idziesz dalej i wyrzucasz ze
swojego serca tych, którzy na miejsce w nim nie zasługują?

Pisząc o szanowaniu samej siebie nie mam na myśli postawy a la działaczka LPR.
Jestem od tego naprawdę daleka.
Ale facet, który zostawia Cię na pastwę losu, olewa swoje rodzone dziecko na
cztery lata, nie interesuje się ani Tobą, ani dzieckiem, jest zwyczajnym
sukinsynem. I jeśli po czterech latach decydujesz się na regres pod tytułem "ale
jednak tyłek ma fajny" to mam nadzieję, że robisz to z czystej potrzeby chuci, a
nie z potrzeby wybaczenia/nadziei na przyszlość.
Bo nie od łóżka zaczyna się poważne odbudowywanie związku. Zwłaszcza po
czteroletniej nieobecności i po olaniu osoby najbliższej- własnego dziecka.

Kwestię tego, że ojciec Twojego dziecka ma już inny związek celowo pomijam- tym
bardziej nie należy liczyć, że przespał się z Tobą z potrzeby serca i chęci
odnowienia rodziny.
Tym samym te cztery lata, które przezyłaś bez niego i dzięki którym podleczyłaś
rany na sercu, poszły w siwy dym. Bo wznowienie bliskości oznacza wznowienie
rozterek, pytań bez odpowiedzi i cały ten uczuciowy kołowrót, który zafundowałaś
sobie wyłącznie na własne życzenie.

Sugeruję spojrzeć na sprawę brutalnie i bez sentymentów: czego oczekujesz dalej?
Uważasz, że macie szansę na jakieś "razem"? Ewentualne "razem" w tej sytuacji
zaczyna się od a) przerwania aktualnego związku b) zbudowania więzi z dzieckiem
c) zdobycia Twojego zaufania d) udowodnienia wiarygodności intencji. Seks jest
na końcu.
Patrząc na to z punktu widzenia tego męzczyzny- trafił mu się po prostu
przyjemny seks bez zobowiązań i dodatkowe umocnienie przekonania, że można kogoś
bezkarnie krzywdzić, bo konsekwencji nie ma.
Facet Cię wykorzystał, a Ty mu na to pozwolilaś. Teraz on wróci w ramiona swojej
partnerki, a Ty pozostaniesz z rozgrzebanymi emocjami. On nic nie stracił, Ty
tak. Cztery lata samotności i kopów od życia to widac za mało, aby narodziła się
w Tobie złość na tego, który zawiódł Ciebie i dziecko.

Nie napisałam tego złośliwie. Przemyśl to, proszę.
Jeśli chcesz uczyć się na błędach to zacznij się na nich wreszcie uczyć. I
ostatnia rada, która powinna być mottem tego forum: od momentu urodzenia dziecka
przestawiamy się z myslenia spontanicznego na myślenie rozsądne. Bo nie jesteśmy
już same; jesteśmy odpowiedzialne również za nasze dzieci.

a.

[kropeczka_2]

Dziękuję wam bardzo dziewczyny za odpowiedzi, a w szczególności mrs_ka, Twój
list mnie otrzeźwił, nawet bardzo, pogłębił co prawda kaca moralnego, ale to
dobrze, moja głupota jest chyba nieuleczalna... Dzięki raz jeszcze, wzięłam
to sobie do serca!

[czerwone_korale]

kropeczka_2 napisała:

> Dziękuję wam bardzo dziewczyny za odpowiedzi, a w szczególności mrs_ka, Twój
> list mnie otrzeźwił, nawet bardzo, pogłębił co prawda kaca moralnego, ale to
> dobrze, moja głupota jest chyba nieuleczalna... Dzięki raz jeszcze, wzięłam
> to sobie do serca!
____
może nie tyle głupota co troszkę naiwność..no cóż-stało się i oby nie było z
tego większych konsekwencji dla Ciebie.
Ja w przeciwieństwie do pesher nie znam żadnej pary której by się ponownie
udało.Coś w tym jest-że dwa razy nigdy nie wejdziesz do tej samej rzeki
Na niekorzyść całej sytuacji jet to,że jesteś sama- pewnie dlatego tak łatwo
uległaś ex-owi.
Pomyśl teraz o sobie- że nie po to żyjesz,żeby się z kimś szarpać czy dawać
wodzić za nos a niestety tak chyba by było u "Was".On kogoś ma itp itd.
W życiu najważniejsze są jasne sytuacje.
POzdrawiam

Odgrzewane sa dobre tylko...gołąbki!

[natasza39]

Ewentualnie pierogi...ruskie!
Opowiem Ci historię mojej bardzo dobrej znajomej, której zachciało
sie "reaktywacji".
Rozwiodła sie z męzem po 12-stu latach małzeństwa. Mieli syna. Była przemoc,
alkohol i zdrady. Po 3-ch czy 4-ch latach ex jednak wrócił. Nawet zamieszkali
ze soba razem. Ślub powtórny nawet chcieli (a zasadniczo on na to naciskał)
wziaść. Kiedy się tak zeszli i "zakochali" na powrót, to z tego "zakochania"
poczęli drugie dziecko. Kiedy młody się urodził,zaczeło sie od nowa, to co
wczesniej. Wywaliło go z domu. Sama na spółke ze starszym synem wychowała
młodego. Dzis młody ma lat 16, a starszy brat praktycznie zastapil mu ojca. De
facto dziecko poczete ze "ślubnym kościelnie" męzem ma napisane w
papierach "ojciec nieznany".
Niewazne jakie były powody waszego rozstania. Nie musiały byc akurat takie jak
u mojej znajomej. Wazne jest, ze były na tyle powazne, ze jednak skończyły sie
rozwodem. Faceci sie nie zmieniaja.
To, że poszliście razem do łózka świadczy, moim zdaniem, przede wszystkim źle o
nim. JAkby nie było zdradził teraz tamtą. Za chwile zdradzi Ciebie z jakas
trzecia etc, itd.
Mówie Ci dziewczyno, odgrzewane smakuje jedynie cos z kapustą, a nie związek z
facetem, powtórny, który tak zawiódł na całej linii.

I bigos :)

[pieknahelena70]

Eeee... fasolowka:) nt

[pesher]

[pesher]

Przeczytalam wczoraj Twoj post i nawet na niego odpisalam. Ale nauczylam sie
juz czytac zanim nacisne enter.. i w koncowym efekcie skasowalam wszystko co
napisalam. Dzis, po przemysleniu napisze Ci tak:
Trzeba szanowac siebie. No trzeba, bo jak Ty sama nie bedziesz szanowac siebie,
to nikt inny szanowac Cie nie bedzie. Ani matka, ani kuzyn, ani sasiadka. Tym
bardziej facet, ktoremu po czterech latach nieobecnosci w zyciu Twojego i jego
dziecka ladujesz w lozku bo.. No wlasnie, dlaczego? W sumie zrozumialabym,
gdybys sie przespala z kolesiem ot tak, dla sportu. Po owczesnym zabezpieczeniu
sie na 3 sposoby co najmniej Samotna matka tez kobieta i swoje potrzeby ma, a
co tam. Ale teksty pt "wrocily dawne uczucia"?? Z dawnych uczuc to Ty
przypomnij sobie te, ktore byly przy rozstaniu. Przypomnij sobie dlaczego i jak
sie to odbywalo. No i dodatkowa atrakcja: koles jest z kims zwiazany. Zdardzil
tego kogos. Bedzie mial opory przed kolejna zdrada? Nie sadze.

Znam pary, ktore sie zeszly w kilka lat po rozstaniu. I sa teraz szczesliwymi
malzenstwami. Pewnie, ze znam Ale rozstawali sie majac po 20 lat z drobnym
ogonkiem i nie majac dzieci. I w takie come backi wierze. Ale w powrot ojca
marnotrawnego, ktory przez 4 (!!!!!!) lata nie interesowal sie dzieckiem nie
wierze.

[geve]

Nie dalej niż 4 tygodnie temu uaktywnił się ojciec mojej córki, który zostawił
nas kilka dni po urodzeniu dziecka (no nie licząc kilkumiesięcznego jeżdżenia
po mózgu moim i nienarodzonej ) w niezbyt ciekawej sytuacji. Otóż ten popularny
i szanowany specjalista w swojej branży, stojąc chyba przed widmem odebrania mu
praw rodzicielskich, co niezbyt dobrze by wpłynęło na jego wizerunek i tak
nadszarpnięty przez liczne eksperymenty przyrodnicze , wyraził olbrzymią chęć
zaistnienia w życiu dziecka jako ojciec.
Ów „gentelmen”, który obecnie mieszka ze swoją byłą żoną i ich synem (rozstali
się prawie 3 lata przed naszym poznaniem) i który pojawił się nagle tak, jakby
się nic nie stało, stwierdził, iż nie ma rzeczy nieodwracalnych i wszystko
można „ułożyć” „załatwić” i „naprawić” i ze wszystkich sił postara się
zrekompensować stracony czas. Zaproponował na początku, poza fantastyczną wizją
wakacji, kupno mi samochodu (swój notabene, tak jak inne wartościowe rzeczy,
sprzedałam – obarczona kredytami, musiałam z dnia na dzień zrezygnować z pracy
i przekreślić dziesięcioletni dorobek zawodowy - przez wiele miesięcy
zajmowałam się wyłącznie chorującą córką), pomoc w spłacie zadłużeń,
finansowanie opiekunek oraz szkoły do której też dawno powinno zapisać się
dziecko etc... Bardzo chciałby lepiej poznać dziecko, mieć normalne relacje,
jakie ma ojciec z córką (która w ogóle nie ma świadomości, iż ów Pan jest jej
rodzonym ojcem), dobrze by więc było, by z nami trochę poprzebywał (czytaj:
pomieszkał)... A na niedzielę mamusia zaprasza nas na obiad, będzie nasza
rodzina oraz X,Y,Z , może pojechalibyśmy w piątek wieczorem i zostali na
weekend?
Na 5 umówionych spotkań, 2 razy nie przyszedł, raz spóźnił się, drobiazg, 6
godzin (bo miał taką ciężką noc).
Opadają mi ręce, nie chce mi się ani śmiać ani płakać.
Nie wierzę, że mogłam być z tym człowiekiem przez kilka lat, musiałam być
bardzo zakochana

[geve]

I na tym zakończyło sie zainteresowanie taty córką.
I chyba tak będzie lepiej

[mama322]

Podpisuję się pod tym co ktoś wyżej napisał - skoro jest w związku to właśnie
zdradził z Tobą swoją kobietę... Jaką masz gwarancję, że nie będzie zdradzał
Ciebie? No chyba, że tak lubisz...

[kini_m]

Poczytałem, poczytałem Wasze mądre słowa.
Wszystkie skrzywdzone, wszystkie mundre (a jakże po fakcie - więc nie takie do
końca mundre).
Po czym wróciłem na początek i mam wrażenie że jakaś śljepota tu ogarnęła.

kropeczka_2 napisała:
> po 4 latach nieobecności ex postanowił poznac swoje dziecko.

Więc moje Drogie Panie: czy naprawdę macie mniemanie o drugim człowieku jak o
traktowaniu zabawki? Ot, chciało mu się pobawić w poprzypominanie o dziecku!
(No to "gratuluję" takiej interpretacji świata.)

Zwłaszcza że zaraz potem jak byk stoi:

> Po kilku spotkaniach zaproponował nawet ze posiedzi z nim wieczorem, gdybym
> chciala spotkać się ze znajomymi w miescie.

No to też najwyraźniej "potwierdza" o zabawie i humoresce faceta, co...?
Ślepe jesteście, a to że w życiu coś tam przeszłyście niemiłego (choć w
szczęśliwych rodzinach nie tylko szczęściem sie żyje) to już jedynie zazdrość w
Was siedzi, żeby innym się nie udało.

Natasza, przykład który podałaś nic kompletnie nie tłumaczy.
Naprawdę tak się da mysleć jedynie przy założenie że: to wyłącznie druga strona
jest winna.
Tak się składa, że mój bliski przyjaciel też musiał matkować rodzeństwu, więc
wiem jak takie historie wyglądają. I wiem że rzeczywistość zazwyczaj nie
wygląda tak jak to spłycasz.

Żal mi Waszej "życiowej mundrości" za którą kryje się nienawiść do exów,
zazdrość, niezdolność do innego pozytywnego spojrzenia na świat. Zapewne same
podobijałyście własne szanse w życiu. Ale nie naiwnością....