Pomocy!Moj synek to terrorysta!

[kasia2705]

Dziewczyny! Nie wiem co robic, moj 5 miesieczny synek od trzech tygodni
zmienil sie nie do poznania, ze spokojnego, usmiechnietego dziecka diablisko
zaczelo wychodzic, wkurza sie, zlosci, wrzeszczy, jak by mogl to by tupal, a
wszystko, jak mi sie wydaje, GLOWNIE dla zwrocenia na siebie uwagi. Do tego
dochodza pewnie idace zeby, ale bez przesady (poza tym jakos nagle przestaja
go bolec dziasla po wzieciu na rece...). Postanowilam teraz byc silna i nie
dac sie jego szantazom, trudno, na szczescie nie mieszkamy w bloku, do tego
zamkne okna i niech sie drze, ja NIE moge nad nim skakac calymi dniami! A jak
jest u Was? Jakie macie rady? Jakie triki? POdzielcie sie prosze, kazda rada
cenna!

I jeszcze jedno - w tym samym mniej wiecej czasie przestal sypiac od 21 do 5
a teraz "zyczy sobie" jesc i 3 razy w nocy! Buuuuuuuuuuuuuuuuuuuuu...

Teraz tez sie wydziera...mimo, ze ma sucho i jest najedzony... HELP!

[ewelina_sn]

Witaj Kasiu!Niestety mam ten sam problem z moim 4,5 mies.synkiem. Od pewnego
czasu jest nieznośny i uspokaja się tylko na rączkach na co też NIE chcę
pozwolić!W nocy zawsze budził się 2 razy na cycusia a teraz 3, nawet 4 i co
gorsza od godz.5 czasem 6 jest gotowy do zabawy!!Nie wiem co mam robić.
Próbowałam smoczka w nocy, gasić lampkę nocną, nie odzywać się do niego ale nic
nie pomaga, a każdej nocy jest coraz gorzej!!Znajomi co mają dzieci mówią że to
taki etap i przejdzie jak zacznie siadać i będzie widział więcej świata. Tylko
nie wiem jak wytrzymać te 2 miesiące...
Sorki że nie udzieliłam żadnej rady ale jakoś tak mi lepiej podzielić sie z kimś
podobnym problemem

Pozdrawiam

[zu2ka]

Hm, ostatnio mój synek, też 5 msc przechodzi samego siebie, co prawda nigdy nie
był grzecznym dzieckiem - jak nie spał, a robił to mało i krótko- to płakał. A
teraz od jakiegoś czasu nauczył sie piszczeć, więc jak płacze to dodatkowo
piszczy. Już dłużej sam sie nie zabawi, tylko na rękach jest spokojny. Nie jest
to wina ząbków, bo jeszcze nie wychodzą. Ufff... taki wiek trzeba przeczekać, a
tu jeszcze tyyyle do przeczekania przed nami....

taaaak... terrorysta

[jamile]

Litości
Dziecko cię po prostu potrzebuje. Nie jest żadnym terrorystą, szantażystą ani
nie robi żadnej "przesady". To jest malutkie dziecko, które oprócz płaczu nie
zna innego sposobu, żeby cie przywołac, gdy jest mu źle. Jeśli wychodza mu
zęby, to go to po prostu BOLI, męczy, przeszkadza i zamiast "zamykac okna niech
się drze" spróbuj mu jakoś ulżyc, zamiast się tu użalac idź i go przytul,
wycisz. Nie robi tego na złośc, nie robi tego po to, żeby ci ze złośliwą
satysfakcją zatruc popołudnie.
Przestan traktowac niemowlę jak przeciwnika, którego trzeba pokonac, czy to
głodem, czy chłodem czy olewaniem

KuKa
* * * * * * * * * * *
i jeszcze ktoś

[ewelina_sn]

czy to oznacza że powinnyśmy nosić i tulić swoje dzieci cały dzień i niemal całą
noc?

tjaaaaa...podla matka ze mnie!

[kasia2705]

Dlatego teraz przestane sie myc, gotowac, sprzatac, wynosic smieci, robic kupe
i ogolnie cokolwiek co wymaga odejscia od dziecka na dluzej niz chwilke, za to
bede go nosic, tulic i zabawiac, a reszta coz.. sama sie ulozy...
Do tej pory myslalam, ze to sie da pogodzic, ze dziecko, ktoremu duzo i czesto
okazuje milosc, troske i zainteresowanie "pozwoli" mi na wykonanie potrzebnych
prac w domu ale widac bylam egoistka. Sadzilam, ze dogladanie bawiacego sie w
kojcu/na macie/na lezaczku malucha jest normalne i do osiagniecia, oczywiscie
gdy jest najedzony, czysty, ma sucha pieluszke i po wspolnej zabawie, ale widac
sie mylilam. Teraz bede mu patrzyla w oczka 24h na dobe, a potem umre z glodu,
brudu i "matczynej milosci". Masz racje, LITOSCI!!!

skoro tak twierdzisz

[jamile]

Nie dramatyzuj.
Przypisywanie kilkumiesięcznemu dziecku zachowany typowych dla dzieci
kilkuletnich (o dorosłych nie wspominając) typu: szantażowanie, terroryzowanie,
celowe złośliwości jest grubym nieporozumieniem.
Jakies minimum wiedzy o rozwoju niemowlęcia by się przydało.

KuKa
* * * * * * * * * * *
i jeszcze ktoś

[mama_kotula]

kasia2705 napisała:

> Dlatego teraz przestane sie myc, gotowac, sprzatac, wynosic smieci, robic kupe
> i ogolnie cokolwiek co wymaga odejscia od dziecka na dluzej niz chwilke, za to
> bede go nosic, tulic i zabawiac, a reszta coz.. sama sie ulozy...
Ech, w skrajności popadasz.

> Do tej pory myslalam, ze to sie da pogodzic, ze dziecko, ktoremu duzo i czesto
> okazuje milosc, troske i zainteresowanie "pozwoli" mi na wykonanie potrzebnych
> prac w domu ale widac bylam egoistka. Sadzilam, ze dogladanie bawiacego sie w
> kojcu/na macie/na lezaczku malucha jest normalne i do osiagniecia, oczywiscie
> gdy jest najedzony, czysty, ma sucha pieluszke i po wspolnej zabawie, ale
widac sie mylilam.

No widać się myliłaś. Wiesz, są okresy w życiu niemowlęcia - np. czas, gdy
wyrzynają się zęby, gdy potrzebuje cię bardziej (nie: najedzenia, suchej
pieluszki czy czegoś tam), bo go po prostu cholernie szczęki bolą (a jaki to
jest ból, miałam okazję się niedawno przekonać, przy okazji wyrzynania się
ostatniej ósemki).
Nie wiem, czy to akurat o ząbkowanie chodzi, ale - na Boga - nastaw się,
dziewczyno, że macierzyństwo nie zawsze przypomina słodką krainę różowych
kucyków pony.



> Teraz bede mu patrzyla w oczka 24h na dobe, a potem umre z glodu,
> brudu i "matczynej milosci". Masz racje, LITOSCI!!!

Pieprzysz, popadając po raz kolejny w skrajności.
Masz męża? Dlaczego on nie może ponosić dziecka - a jeśli dziecko ma fazę pt.
"tylko mama", dlaczego mąż nie może sobie poradzić z tym "głodem, brudem etc"?
No sorry.
Nie rozumiem, skąd opinia, że 5-miesięczne dziecko może coś robić specjalnie i
na złość, wyluzuj.

[mamulinka2]

popieram mama_kotula, bo juz myślałam że to ja zgłupiałam i okazuję mojemu
dziecku za dużo miłosci.
Mój synek co prawda nie jest "terrorystą" ale za to jest bardzo ruchliwy i o
zadnym siedzeniu w kojcu czy na uroczym lezaczku nigdy nie było mowy.
Teraz ma 9 mcy i "łazi" po kątach - też mam go olać i pozwolić żeby rozbił sobie
głowę o swój śliczny kojec i łóżeczko??
Kasiu2705 - czasem trzeba zweryfikować rzeczywistość z wyobrazeniami, a ta
odbiega zancznie od wizerunku slicznych spokojnych bobasków z reklam
więcel cierpliwości, ja też sie musiałam tego nauczyć
Pozdrawiam

[kasia2705]

Masz racje, pewnie pieprze jak to trafnie zauwazylas.
Meza nie mam, skubany nie ozenil sie jeszcze ze mna, pewnie wie co go czeka
Osemek tez nie mam, usunelam wszystkie 4, pewnie stad ta glupota...
I na koniec... nie twierdzilam nigdy, ze synek robi cokolwiek na zlosc, po
prostu poznal sie na tym co dobre i stara sie to na mnie wymusic non stop, a ja
bede zolza i sie nie dam, mimo tego, a moze wlasnie dlatego, ze kocham go nad
zycie. O!

[mama_kotula]

kasia2705 napisała:

> Masz racje, pewnie pieprze jak to trafnie zauwazylas.
> Meza nie mam, skubany nie ozenil sie jeszcze ze mna, pewnie wie co go czeka
> Osemek tez nie mam, usunelam wszystkie 4, pewnie stad ta glupota...
> I na koniec... nie twierdzilam nigdy, ze synek robi cokolwiek na zlosc, po
> prostu poznal sie na tym co dobre i stara sie to na mnie wymusic non stop, a
ja bede zolza i sie nie dam, mimo tego, a moze wlasnie dlatego, ze kocham go nad
> zycie. O!

Kasia, nie ironizuj.
Zołza to ty nie jesteś, jeszcze ci wiele brakuje.
Poczytaj trochę o rozwoju niemowlęcia, zweryfikuj swoje oczekiwania z
rzeczywistością.
Stwierdzenie "synek poznał się na tym, co dobre i próbuje to na mnie wymusić"
jest ok, ale nie w odniesieniu do 5-miesięcznego dziecka (i tu znowu odsyłam do
lektury). W ogóle imho pomyłką jest używanie określeń nacechowanych emocjonalnie
typu "wymusić", "szantażować", "terroryzować" w stosunku do niemowlęcia, no, ale
może ja jakaś niemodna jestem i zakonserwowana stara rura po prostu.
Kasia, NIE da się zepsuć 5-miesięcznego dziecka. Rozumiem twoje obawy, bo pewnie
boisz się, że "rozpuścisz" dziecko, pozwalając mu na "wymuszanie" i wtedy
będziesz miała urwanie głowy przez najbliższe 2 lata. Zapewniam cię - z własnych
doświadczeń i z lektury forum - że rozpuszczenie półrocznego dziecka jest
niemożliwe.

[kasia2705]

[asia06]

Niczego nie stara się wymusić. Potrzebuje cię i cię po prostu woła.

[olimpia_b81]

wiesz co kasiu2705 u co niektorych mam widac znaczyny wplyw pani Hoggwiec spokojnie - te teksty o potrzebie bliskosci, ze to nie szantaz jakby zywcem z ksiazkija tez sadze ze te male pieruny wiedza czego chca i po swojemu nas szantazuja (znam te piski, wrzaski itd).
mam to samo z moja mloda-musi byc zainteresowanie caly czas, ale nie walcze z tym, podbno minie, a jak narazie to zmieniam sie z tata,duzo spaceruje i czekam na lepsze czasy

[mama_kotula]

olimpia_b81 napisała:

> wiesz co kasiu2705 u co niektorych mam widac znaczyny wplyw pani Hoggwiec spo
> kojnie - te teksty o potrzebie bliskosci, ze to nie szantaz jakby zywcem z ksia
> zkija tez sadze ze te male pieruny wiedza czego chca i po swojemu nas szantaz
> uja (znam te piski, wrzaski itd).

Olimpia, tak na zdrowy rozum: czy 5-miesięczne dziecko jest w stanie
przeprowadzić tak skomplikowaną operację myślową pt. "szantaż"?
5-miesięczne dziecko nie potrafi mówić, to raz. Dlatego, jeśli chce, aby matka
do niego podeszła, krzyczy bądź płacze - no, chyba że to uznajecie za szantaż.
Rany, zaakceptujcie wasze dzieci takie, jakimi są i zaakceptujcie to, że nie
każdego dnia czują się świetnie i są łaskawe leżeć na macie i się chichrać do
grzechotki, tylko spędzają pół dnia i nocy na rękach u rodzica.

PS. Trejsi Hogg nie znoszę, jakby co.

:))

[kasia2705]

Olimpio! Na szczescie piszac ten post przeczuwalam, ze niektore mamy ostro
skrytykuja moje proby "wydluzenia pepowiny" ale na szczescie sie tym nie
martwie
No i pewnie u mnie to rodzinne, bo moja mama miala ze mna tak samo i tak jak ja
teraz, byla wyrodna matka... O dziwo zyje i mam sie dobrze
Pozdrawiam

[kanaviosta]

kasia2705 napisała:.. troske i zainteresowanie "pozwoli" mi na wykonanie potrzebnych
prac w domu
jak to pozwoli?? przeciez to maleńkie dziecko, nie rozumie jeszcze takich spraw
> Dlatego teraz przestane sie myc, gotowac, sprzatac, wynosic smieci, robic kupe
> i ogolnie cokolwiek co wymaga odejscia od dziecka na dluzej niz chwilke, za to
> bede go nosic, tulic i zabawiac, a reszta coz.. sama sie ulozy...
oczywiście, że się ułozy samo pewnie trudno Ci teraz w to uwierzytć i jesteś bardzo sfrustrowana, ale przestań walczyć z dzieckiem i po prostu przeczekaj.

[agniecha9991]

kasia2705 napisała:


> Do tej pory myslalam, ze to sie da pogodzic, ze dziecko, ktoremu duzo i czesto
> okazuje milosc, troske i zainteresowanie "pozwoli" mi na wykonanie potrzebnych
> prac w domu ale widac bylam egoistka.

nie egoistka tylko naiwna)), nie da się pogodzić, 5 miesięczniak=rezygnacja z
porządku na co dzień, rezygnacja z obiad ugotować na co dzień, niet czasu na
poczytanie książki, obejrz tv, forum, 5 miesięczniak=oczy jak u królika z
niewyspania, nerwy nadszarpnięte do granic możliwości, huśtawki nastrojów,
poczucie winy gdy myślisz "mam go serdecznie DOŚĆ!!!"
no i trzeba to przetrawać
jestem akurat na topie bo mam takiego pimponga w domu)

[asia06]

Tak, teraz będziesz przez jakiś czas nawet "kupę robić" z dzieckiem. Moja też w
tym wieku tak miała. No i nosiłąm ją ze sąbą wszędzie. A teraz buu... Mała ma
16 miesięcy i nawet sekundy na rękach nie chce

rozwiązanie!!!!!!!

[kawakokosowa]

Dziewczyny,
nie trzeba przestawać robić niczego, żeby mieć niemowlę cały czas przy sobie.
Ja robię wszystko z dzieckiem na ręku. Kąpię się, kiedy tata mnie zastępuje.
Najpierw bolały mnie ręce, potem się wzmocniłam.
Noszę też córkę w chuście. To zaspokaja też potrzebę bodźców. Zamiast machać zabawką przed
leżącym na plecach dzieckiem (co w końcu się nudzi wszystkim), można z nim zmywać (naczynia
brzęczą, cieknie woda - świetny mobil), przesadzać kwiatki na balkonie (policzki się wychładzają,
ludzie przechodzą, inne dźwięki) itd..
Matki muszą żyć i robić to, co zwykle a dzieci nie mogą przechodzić strasznych katuszy, kiedy bliskość
jest im potrzebna jak jedzenie i sen.
Mam koleżanki z dziećmi w moim wieku i wszystkie dziwią się, że chodzimy wszędzie z córką, która
płacze średnio parę minut dziennie (zwykle koło 19:00, kiedy jest zmęczona, wtedy wychodzą z nią i
psem na spacer, od razu przestaje płakać). Chodzimy do przyjaciół, jeździmy na wycieczki. Nawet
ostatnio pracowałam pełnoetatowo przez tydzień (z dzieckiem na ręku).
Najpierw odrzucamy nasze dzieci, a kiedy ruszają w świat, zatrzymujemy je i tęsknimy za tym, kiedy
były malutkie. Wszystko na odwrót.
Nie ma co toczyć wojny: zimny czy ciepły chów. Dzieci nie płaczą bez powodu, a kiedy wyją i szlochają
to bardzo cierpią tak, jak dorośli, kiedy tak robią. A matka to też człowiek i też zwykle zimno chowany i
też ma swoje potrzeby. Po prostu trzeba zmienić podejście i złamać tradycję trzymania niemowląt w
izolacji w łóżeczkach. Przyczepmy je do siebie i róbmy swoje. Nie będzie nam tak wygodnie, jak zwykle
(często będziemy musiały przerywać to, co robimy, by karmić lub zmienić pozycję), ale zrekompensuje
nam to uczucie szczęscia.

[zona_mi]

Nosidło może doskonale pomóc - wiem, bo przetestowałam.
Wtedy obie ręce są wolne i da się gotować, sprzątać i odkurzać.
Serio.

do zona_mi

[ewelina_sn]

i kręgosłup do wymianyprzynajmniej u mnie..

[zona_mi]

Ja nikogo nie zmuszam - piszę tylko co u mnie pomogło.
Można też sobie ponarzekać bez usiłowania znalezienia rozwiązania, prawda?

[mama_kotula]

ewelina_sn napisała:

> i kręgosłup do wymianyprzynajmniej u mnie..

Heh, zawsze można znaleźć jakieś "ale" ;-PPP

ej tam zaraz do wymiany:)))

[visenna2]

Nie przesadzaj Moja córka skończyła już 9 miechów, waży 13 kilo. Jest
gigantyczna jak na swój wiek Ma rozmiary przeciętnego dwulatka. Przy tym jest
bardzo nerwowa, wymaga noszenia i przytulania, kiepsko śpi.
Kupiłam chustę do wiązania i noszę małą w chuście, od tej pory kręgosłup (i
inne kości przestał mi dokuczac a już było naprawdę nieciekawie (stany
zapalne stawów z przeciążenia).
Ze wszystkim można sobie poradzić.
Aha, dodam że mieszkam na 3 piętrze bez windy, mąż 12 godz. w pracy. Sama noszę
dziecko, wózek, siaty z zakupami...

[komyszka]

ja raczej rozumiem i łacze sie w bólu () z forumką ktróej siada kręgosłup.
młody ma 4 miechy i wazy 8100. po chuście i nosidle mąz musi mi doprowadzac
kręgosłup do używalnści 20 minutowym masażem bo inaczej nie wstałabym z łózka (
i to jest plus niewatpliwy- tzn ten masaz). a szkoda bo w sumie fajnie nosic
tak dzieciaczka.lecz to raczej nie dla mnie

[visenna2]

Pocieszam Cię, że dzieci potem już tak szybko nie rosną, mała od czerwca
przytyła mi jakieś 1,5 kg A w wieku 3,5 miesiąca ważyła 8 kilo, właśnie
sprawdziłam w książeczce
znam ten ból od podszewki moje dziecko to gigantka...

do visenna2

[zu2ka]

co tam waga... ale jaka ona śliiiczna!!!

[visenna2]

Zuzia dziękuje

kasiu, powiem Ci coś na pocieszenie...

[brunette23]

moja córeczka tez jest takim małym draniem, ma 6,5 miesiąca (to akurat może nie
być pocieszające ... ja nie mogę zrobić kompletnie nic, marudzenie,
piszczenie, niezadowolenie, płacz, faktycznie gdy idą zęby to się nasila, ale
tak jak mówisz, bez przesady... nigdy nie zostawiałam jej, żeby się wypłakała,
nigdy też nie biegłam na każde piśnięcie... i co, nic to nie dało, taki typ...
może gdybym faktycznie musiała gotować, sprzatać i wykonywać całą masę domowych
obowiązków byłoby inaczej, musiałaby się nauczyć bawić sama (chociaż przez
pierwsze miesiące musiałam i nie widzę dużej rożnicy, chyba tlko taką że teraz
mogłabym jej w kuchni dać garnek do zabawy... , ale chwilowo nie muszę
(chociaż powinnam pisać prace magisterską ... ale zmierzam do czego innego,
jak komuś mówię (szczególnie "doswiadczonym" matkom) jakiem mam dziecko, to
dowiaduję się, że mała jest taka, bo ja ciagle marudzę (o tym że z małą nie mam
lekko, to jedyne o czym moge pomarudzić czasem) a dziecko przejmuje emocje...
no może skrajną optymistką nie jestem, ale optymistką a znam skrajne
pesymistki, które mają niezwykle pogodne dzieci... po prostu matki, które mają
grzeczne, zadowolone z natury i pogodne dzieci, nigdy Cie nie zrozumieją...
pozdrawiamy!

[mama_kotula]

brunette23 napisała:

> po prostu matki, które mają
> grzeczne, zadowolone z natury i pogodne dzieci, nigdy Cie nie zrozumieją...

Brunette, ale wszyscy właśnie usiłują wyjaśnić Kasi, że niektóre dzieci NIE
bywają grzeczne, zadowolone z natury i pogodne.
Na pocieszenie napiszę, że miałam takich dwoje niezadowolonych, w dodatku rok po
roku )

[brunette23]

przyznam się, nie czytałam, zerknęłam tylko, wyglądało tak jakby wszyscy zaraz
mieli się pokłócić, więc ograniczyłam się tylko do napisania luźnego postu, to
że matki z grzecznymi dziećmi nigdy Autorki wątku nie zrozumieja to też była
taka luźna dygresja, raczej z mojego doświadczenia, nie o Was, bo tak jak
mówię, nie czytałam wypowiedzi dokładnie... pozdrawiamy!

[nisar]

1. Jeżeli da się nauczyć zwierzę, że na dzwonek się ślini bo łączy ten dźwięk z
faktem że dostanie jeść, to czemu nie ma możliwości, że półroczne dziecko łączy
fakt płakania z przyjemnym dla niego braniem na ręce?
2. Jako Wredota Matczyna Absolutna nigdy nie brałam na ręce
dziecka "kwękającego" czyli płaczącego z nudów. Szłam, głaskałam, gadałam, a
jak nie mogłam podejść to śpiewałam albo zaczynałam coś opowiadać, tak żeby
słyszało mój głos. Zwłaszcza że w wieku paru miesięcy nosiłam córkę ze sobą w
leżaczku po całym mieszkaniu, więc w zasiegu wzroku miała mnie w zasadzie
ciągle.

[mama_kotula]

nisar napisała:

> 1. Jeżeli da się nauczyć zwierzę, że na dzwonek się ślini bo łączy ten dźwięk
z faktem że dostanie jeść, to czemu nie ma możliwości, że półroczne dziecko
łączy fakt płakania z przyjemnym dla niego braniem na ręce?

Nisar, nie można porównywać odruchu Pawłowa z rzekomym terroryzowaniem.
Ja tłumaczę to komunikacją - a raczej jej nieumiejętnością - płacz u półrocznego
dziecka to główny środek komunikacji.
Jeśli chodzi o skojarzenie płaczu z przyjemnym braniem na ręce - można tu mówić
o wymuszaniu, ale na litość boską, nie u półrocznego dziecka. No, chyba, że
dziecko jest brane na ręce wyłącznie wtedy, gdy płacze, ale to już nie jest
normalna sytuacja (i też raczej u starszych dzieci - porównaj: wymuszanie
zainteresowania złym zachowaniem).

[kasia2705]

A moim zdaniem da sie
Olaf drze sie w nieboglosy po paru chwilach od mojego wyjscia z pokoju, gdy juz
znudza mu sie zabawki (nudzi sie w tempie ekspresowym!), a uspokaja sie raz dwa
wziety na rece, najlepiej, zeby do tego chodzic z nim po domu. Wtedy wszystko
super gra. Tylko sprobuj go wtedy, takiego zadowolonego polozyc... ryk w ciagu
gora 2 minut i znow to samo. Dlatego od teraz bede wlasnie zagadywac,
podchodzic, ale dracego sie nie bede brac na rece, dopiero jak sie uspokoi. Nie
moze byc odruchu lezenie-ryk, rece-usmiech bo zwariuje i ja i on.

[mama_kotula]

Aaa, taka bajka ))
Pocieszę cię tylko tym, że przejdzie mu, jak się zacznie przemieszczać.
Tu nie chodzi o noszenie na rękach, tylko o patrzenie z innej perspektywy na
świat imho ))
Może wypróbuj sadzanie w pozycji półleżącej w leżaczku i częste zmiany otoczenia
))

[asia06]

Zgadzam się, dziecko chce oglądać świat, a tylko noszone może tego dokonać.
Przejdzie mu niedługo.

[agniecha9991]

no i CO Z TEGO?? ze lubi być na rękach - taki jest i już, zmieni się za jakiś
czas jak zacznie np. raczkować i sam sie bedzie przemieszczać,
chyba ze znajdziesz sposób - ja pomagam sobie fotelikiem w którym go sadzam i
jest ze mną np. w kuchni gdy gotuję, łazience gdy suszę włosy, pokoju gdy
odkurzam (ło matko powiedzą inni) - długo nie wytrzymuje ale zawsze, aha, jak
się znudzi to dostaje ulubione zabawki w tym fotekku właśńie tj, gazeta do
darcia, chusteczki higieniczne w folii, pilot itd.itd...

[alin9]

Zlinczujcie mnie.Owszem półroczne dziecko można rozpuścić.Jestem starą dupą i
mam gromadkę dzieci.Ijeszcze jedno jest płacz i histeria.A autorka wątku jako
matka pewnie widzi różnicę.Nie wolno wszystkiego dziecku pozwalać ale nie można
też na wszystko zezwalać.pozdrawiam.

[komyszka]

ja Cie nie zlinczuje bo masz racje.wiele matek krzyczy "Jak można nazwać
maluszka takiego terrorystą???!!!" otóż można, bo to jest terroryzm. terroryzm
nieświadomy, nie wynikający z zamierzonej np. złośliwej intencji lecz z checi
zaspokojenia własnych potrzeb (bliskości, poznawania swiata itp). z czasem
jednak i z reguły niepostrzeżenie terroryzm nieświadomy przeradza sie w swiadome
działanie przyczynowo-skutkowe oparte nauralnie na bardzo prostej dzieciecej
logice. i pojawia sie wielkie zdziwienie rodzica ze ma takiego buntowniczego i
nieznosnego 2-3 latka terroryste.

[rybusie]

Moja córka też ciągle stara się zwrócić na siebie uwagę.Na początku jak tak
sobie jęczała i narzekała to wkładałam do wózka i bujałam ale przesadziłam i
musiałam ją od tego odzwyczaić bo już sama nie usnęła.Teraz też muszę być przy
każdym usypianiu i ją głaskać.Cały czas muszę się nią zajmować bawić
łaskotać,podawać coraz to inne grzechotki i gryzaki bo szybko jej się nudzą.Na
początku też miałam problem kiedy mam jeść,kiedy sprzątać,kiedy gotować itd.Po
prostu trzeba wykożystać czas snu Maleństwa na takie rzeczy.Pierwsza drzemka to
moje śniadanko,poranna toaleta i jak mam jeszcze chwile to troszkę sprzątam i
dróga drzemka to dalsze sprzątanie pranie i szykowanie obiadu.Dodam że Natalka
ma 5 miesięcy i śpi dwa razy po mniej więcej godzinie czasem godzina i kilka
minut.Ząbków jeszcze nie ma ale wszystko pcha do buzi i strasznie się ślini
więc chyba nie długo przyjdą ząbki do Niuni buziuni.Cierpliwości kobiety To
tylko Nasze słodkie Maluszki.Powodzenia

[visenna2]

Co do spania w nocy - dzieci ponoć w 4-5 mies. życia się "psują" i zaczynaja
gorzej spać, to chyba normalne. Moja corka też tak miała, jak miała 3 miesiące
spała lepiej niż teraz.

[alcarin]

Moja coreczka 25 skonczyla 5 miesiecy i mam podobnie - zawsze byla anielsko
grzeczna, usmiechnieta itp. Od jakiegos tygodnia potrzebuje wiecej uwagi - musz
sie z nia bawic, a wczesniej mogla na macie przelezec dosc dlugo i interesowala
sie zabawkami. teraz ja musze trzymac zabawki, gadac no i podawac malej rece, bo
prrobuje juz siadac, co uwaza za wspaniala rozrywke Poza tym gorzej sypia -
i w dzien (drzemki sa b. krotkie i raptem 1-2 w ciagu dnia) i w nocy - do tej
pory spala od ok. 20.00 do 6-5-7 rano bez przerwy. Od kilku nocy budzi sie na
jedzenie ok. 2 . Mysle, ze to jakis skok rozwojowy (jest ich kilka w ciagu
pierwszego roku) i wtedy wlasnie dziecko zmienia sie nie do poznania, potrzebuje
wiecej uwagi, jest bardziej niespokojne. Poza tym diametralnie zmienila sie
pogoda i cisnienie - u mojej corki od urodzenia zmieniajaca sie pogoda oznaczala
zmiane nastroju: klasyczna meteopatka Do tego dochodza zeby i rosnaca
ciekawosc swiata. Nie ma sie co martwic Acha, ja jeszcze wlasnie tydzien
temu zmienilam pieluchy z Huggisow na pampersy i wedlug mnie to tez moze byc
przyczyna nocnych wybudzen - porownalam i kiedy po kilku godzinach w nocy
Huggies byl ciezki od sikow, byl jednoczesnie suchy w srodku, gdy dotknelam go
dlonia. pampers, po krotszym czasie, nawet w polowie nie tak ciezki jak Huggies,
wlasciwie prawie nie zasikany byl w srodku wilgotny w dotyku, czyli slabiej
utzrymywal ta wilgoc z dala od skory. Z powodow ekonomicznych koncze paczke
pampkow i wracam do Hugiessow - ciekawe, czy cos sie zmieni

[pytkasia]

Ogólnie wygląda to tak:
1. dziecko jest niezadowolone - płaczem woła opiekuna - opiekun usuwa przyczynę
niezadowolenia - dziecko przestaje płakać
2. dziecko jest niezadowolone - płaczem woła opiekuna - opiekun nie przychodzi -
dziecko woła jeszcze głośniej - opiekun nie pomaga - dziecko płacze jeszcze
głośniej, nie tylko z powodu pierwotnego powodu, ale również z powodu
narastającej frustracji, złości i poczucia niezrozumienia (troszkę starsze dzieci)
3. dzieci których wołanie o pomoc ignoruje się regularnie uczą się, że ich
potrzeby nie są ważne, co prowadzi do niskiej samooceny w przyszłości. Nie ma
się też co dziwić, że takie dziecko nie powie rodzicom np o problemach w szkole,
skoro było uczone od małego, że jego problemy nie są ważne.
Do autorki posta: myślę, że Twój synek jest już za duży na kontemplację sufitu,
erentualnie paru podwieszonych zabawek z pozycji horyzontalnej. Do rozwoju
potzrzebne sa mu nowe bodźce, a sam jeszcze nie pochodzi po mieszkaniu... Miałam
dokładnie tak samo i powiem Ci na pocieszenie, że jak się zaczyna sam
przemieszczać to wraca zadowolenie z życia a kręgosłup matki do jako takiego
stanu. Aha, podobno szybkie tempo w jakim nudzą sie zabawki świadczy o dużej
inteligencji dziecka

[oda100]

jezeli twoje dziecko ma taki, a nie inny temperament to uwazasz ze go zmienisz?
Nie sadze. Przyzwyczaisz sie.

[kanaviosta]

ja całkowicie daję się sterroryzować moja corcia ma co jakiś czas takie okresy. gdy dam jej wszystko czego wtedy potrzebuje, czyli całkowita uwagę, noszenie przytulanie itp., mijają w 5 mcu potrafiła zachowywac się tak jak Twój synek. rozpieszczam ją bezustannie, a ona potrafi bawić się sama, jest pogodna i wspaniale się rozwija. tak więc cierpliwości no i pamiętaj, że nie możesz na żądania dziecka reagowac obojętnościa. jeżeli nie chcesz nosić musisz znaleźć jakiś zamiennnik, jeżeli nie możesz ptrzytulić np. cały czas spokojnie mów do dziecka itp. poza tym nie podejrzewaj Synka, że chce Cię sterroryzować, on Cie po prostu uwielbia

[kanaviosta]

no i nie wkurzaj się, najważniejszy jest spokój

[kasia2705]

Ja jestem anielsko spokojna

[esiulka]

Kasiu, u mnie to samo-moja 5-cio miesięczna córcia też sie zmieniła, wymaga
ciągłej uwagi, zainteresowania i noszenia na rączkach, inaczej wycie-wcześniej
taka nie była. Wydaje mi sie, że to może przez ząbki i liczę ,że za jakiś czas
przejdzie. Mnie też wyprowdza juz z równowagi ciągly płacz i piski - nie
słuchaj natchnionych, które tu piszą o ciągłym przytulaniu i jak to strasznie
bo Ty dziecka nie rozumiesz itp. Posiadanie dziecka nie oznacza rezygnacji z
siebie, nie dostajemy nagle z niebios niewyczerpanych pokładów cierpliwośći, ja
bynajmniej nie dostałam
Coraz częściej czytając to forum mam wrażenie, że niektóre mamy piszą tu by
wylać swoją żółć i nakrzyczeć na inne mamy, zamist pomóc.
pozdrawiam

[pati775]

czytam to, czytam i rece mi opadaja

mam wrazenie jakby niektore z Was ktore zostaly matkami w ogole sie tym faktem
nie przejely co wiecej macie wymagania aby Wasze dotychczasowe zycie wygladalo
dokaldnie tak jak przed ciaza z tym ze z cudownie bawiacym sie samodzielnie
dzieckiem w tle - no sorry ale tak sie nie da

dlaczego wszyscy dookola mowia ze zycie z dzieckiem zmienia sie o 180 stopni ?
Bo sie zmienia nieodrwacalnie i na zawsze i albo sobie zdasz z tego sprawe i
sie przestawisz albo bedziesz toczyc nierowna walke ze swoim malym terrorysta
chyba juz do konca zycia bo inaczej sobie nie wyobrazam.

tez mi sie na poczatku wydawalo po porodzie ze bede funkcjonowac jak dotychczas
ze na wszystko znajde czas i bede super zorganizowana a zycie z dzieckiem
bedzie niekonczacym sie pasmem przyjemnosci

pierwsze tygodnie z noworodkiem a potem z niemowlakiem szybko zweryfikowaly te
moje marzenia i zamiast wkurzac sie na malca i pokazywac mu kto tu zadzi czyli
JA, bo na pewno nie ono - szybko sie przestawilam, wlaczyla mi sie opcja "MAM
DZIECKO" i pogodzona z tym faktem odpuscilam wyscig z codziennoscia

po pierwsze nic nie planowalam
budzilam sie co rano i z pokora przyjmowalam to co przyniesie nowy dzien i moje
dziecko i uwierzcie nie chodzi tu oto aby wyzbyc sie siebie, nie jesc, nie pic,
nie srac i nie sikac, zarosnac brudem w imie tej malej istoty - chodzi o to
zeby wyluzowac i znalezc swoje sposoby na to zeby pogodzic wszystko razem ze
soba

naprawde warto poczytac o roznych fazach rozwojowych niemowlaka co sie z nimi
wiaze i co ze soba niosa moze latwiej Wam bedzie zrozumiec potomka zamiast
udowadniac mu ze teraz bedziesz gotowac obiad i basta a ono niech sie zakrzyczy
ale na bank je teraz na rece nie wezmiesz - PARANOJA jakas

uwierzcie matkom ktore maja juz starsze dzieci, 5-6 miesieczniak nie
terroryzuje, nie wymusza, nie rzadzi moj roczniak juz owszem ale o polowe jego
mlodszy kolega NIGDY !!!

a im dalej w las tym gorzej potem bedzie lek separacyjny, zdziwienie ze matka i
ja to nie ta sama osoba, zaznanie poczucia tesknoty, brak mozliwosci skupienia
uwagi na jednej rzeczy dluzej czyli robienie wszystkiego naraz, frustracja
niepowodzeniami (nie umiem wstac, zrobic kroku, upadam), zlosc ze czegos nie
wolno, poczucie ze jest sie panem swiata a potem rozczarowanie ze jednak tak
nie jest i wiele wiele innych etapow i faz gdzie TY jako matka bedziesz zawsze
i dlugo jedynym stalym punktem odniesienia poczuciem bezpieczenstwa, ostoja,
miloscia do ktorej zawsze maluch bedzie wracal

ale taka kolej rzeczy i tak musi byc bo to sama natura i warto sie z tym
pogodzic i olac czasami pranie, sprzatanie, gotowanie na rzecz noszenia malucha
na rekach, przytulania i calodniowej uwagi poswieconej tylko jemu

zycze madrych wyborow i decyzji

[kosmitka06]

Chyba pati775 ma bardzo grzeczne dziecko! Tylko pogratulowac )) Skoro nie
rozumiesz Nas (przemęczonych) matek to ciekawa jestem jakimi Ty predyspozycjami
dysponujesz jeżeli chodzi o Twoje malenstwo.
Chyba to forum jest od rozwiązywania problemów, dzielenia się różnymi
spostrzeżeniami a nie obrażaniem kogos. Przecież autorka tego postu nie pisała,
że chce aby Jej zycie wyglądało tak jak kiedyś, że chce sie znów wyszalec itp.
Po prostu ma problem i pisze- chyba jak każda z NAS.
Wiec wydaje i się, że skoro ma się powiedziec cos niemiłego to lepiej wogóle
nie odp. na tego typu posty!

[pati775]

Mam normalne dziecko czasem jest grzeczne i kochane
czasem nieznosne i upierdliwe
czasem potrafi pol dnia zajac sie samo soba
czasem pol dnia wisiec na mnie
czasem super spi
czasem nie spi w ogole
czasem zjada wszystko co mu pod nos podetkne
czasem pluje tym na odleglosc
jak to dziecko, jak to czlowiek, jak kazdy z nas

jesli moj post kogos obrazil nie mialam takiego zamiaru
nie jest napisany w tonie ataku tylko refleksji jaka mi sie nasunela po
przeczytaniu wszystkich postow i nie jest skierowany do nikogo personalnie


czesto siedze na tym forum i zawsze sluze dobra rada
daleka jestem od pisania niemilych rzeczy zeby komus dokopac i zycie postem
uprzykrzyc wiec prosze tak tej mojej pisanimy az nie odbierac

pzdr serdecznie

[mama_kotula]

kosmitka06 napisała:

> Chyba pati775 ma bardzo grzeczne dziecko! Tylko pogratulowac )) Skoro nie
> rozumiesz Nas (przemęczonych) matek to ciekawa jestem jakimi Ty
> predyspozycjami dysponujesz jeżeli chodzi o Twoje malenstwo.

Tak, tak. Typowy mechanizm na forum.
Jak ktoś pisze "ciąża to nie choroba" od razu krzyczą na niego "nie zrozumiesz,
bo ty na pewno miałaś lekką ciążę".
Jak ktoś pisze "z niemowlakiem można wytrzymać" od razu na niego krzyczą "nie
zrozumiesz, bo na pewno masz super grzeczne dziecko".
Itd., itp.

A teraz uwaga - tajemnica, którą się posiada dopiero, gdy dziecko wychodzi z
okresu niemowlęcego: "wszystko wygląda inaczej z perspektywy czasu" - i tak po
całodniowym maratonie z wrzeszczącym zbuntowanym dwulatkiem wątek założony przez
kogoś, kto nie chce zrozumieć, że 5-miesięczniak ma prawo być irytujący,
doprowadza do szału. I - o dziwo - z perspektywy czasu o wiele łatwiej się
doradza niż "na bieżąco". Jako, że na bieżąco uzyskuje się jedynie wsparcie w
narzekaniu od osób, które mają podobny problem (nie powiem, takie wsparcie też
się przydaje na zasadzie "w kupie raźniej"), a nie rozwiązanie problemu.
Amen.

[pati775]

swiete slowa kotulo !
chce wiedziec aktualne mamy 5-6 miesieczniakow za pol roku i ich zdanie na
podobny temat

DUZO prawdy jest w tym ze punkt widzenia zalezy od punktu siedzenia !

a wiec posluchajcie madrzejszych i starszych stazem kolezanek-matek ktore
dobrze gadaja i wrzuccie na luz

[kasia2705]

Jezeli Ciebie moj watek doprowadza do szalu to co dopiero dwulatek! Chyba
rzeczywiscie cierpliwosc na wyczerpaniu

[mama_kotula]

kasia2705 napisała:

> Jezeli Ciebie moj watek doprowadza do szalu to co dopiero dwulatek! Chyba
> rzeczywiscie cierpliwosc na wyczerpaniu

Kasia, cierpliwość to ja mam anielską, wbrew pozorom. Ale wyłącznie do dzieci
Myślę, że po lekturze tego wniosku wyciągniesz konstruktywne wnioski.
I życzę miłych posiedzeń w kibelku z dzieckiem na kolanach (przerobione z
autopsji) PP

[tatko1]

hej! Mam maluszka akurat 5 mies i troszkę. tak krótko z perspektywy, jak
pamiętam to zawsze był taki że wymagał uwagi i jak nie spał to chciał żeby ktoś
był przy nim. Na początku oczywiście byłam to ja, potem w miarę jak był
większy a ja już padałam na nos z wyczerpania to przymuszałam męża, żeby się nim
zajął / tak mówię przymuszałam bo akurat nie był specjalnie wyrywny zwł jak
siedzial przy kompie, no ale jak maluch zaczął fajnie odpowiadać uśmiechem to
nawet całkiem chętnie się nim czasem na krótko zajął ale rzadko bo rzadko jest w
domu/. Ratunkiem była moja mama która gotowała i gotuje nadal i przynosi do domu
obiady a nawet jak potrzeba posiedzi z małym godzinkę, czasem więcej. Wtedy ja
mogę zrobić jakieś zaległe rzeczy na które nie było czasu, a najnormalniej parę
razy udalo mi się dzięki temu trochę odespać .
Aha mąż jak mały był jeszcze noworodkiem i starałam się go wtedy nie zostawiać
samego parzącego w sufit /po to żeby posprzątać ,uprać itp./ mówil ciągle "ty
go tak nie przyzwyczajaj bo będziesz miała"/. Bzdura kompletna, niektórzy myślą
że można noworodka przyzwyczajać do tego żeby matka była przy nim albo nie była
często przy nim. A wracając do 5-miesięczniaka, moja opinia na ten temat jest
podobna, w tym wieku jeszcze nie jest to kwestia przyzwyczajenia lub wymuszania,
dziecko ma po prostu takie potrzeby.
U nas zauważyłam, że mały może się sam pobawić i jest zadowolony jak jest świeżo
najedzony,wtedy też prędko wykonuję najpilniejsze prace i choć w części dbam o
siebie/mycie, jedzenie/. Po ok 20 min już trzeba z nim siedzieć a potem zaczyna
marudzić więc już nie da się odejść. Jestem oczywiście pod wieloma względami
zaniedbana, nie mam czasu na TV, komputer tylko wieczorem jak spi, nie mam czasu
ani sił na sprzątanie, dla męża, znajomych, nie mam czasu zająć się leczeniem
moich problemów ze skórą, pewnie niejeden doktor dałby mi skierowanie do
szpitala. No cóż, zaciskam zęby, prawdopodobnie taki stan rzeczy trochę jeszcze
potrwa.
Autorce postu radzilabym poszukać osób, które by pomogły posiedzieć trochę z
małym /rodzina,partner, koleżanki, wynająć panią do sprzątania lub/i opieki nad
małym ze 3x w tyg/, po niedługim czasie zobaczy różnicę, i dziecko będzie
zadowolone, i ona się trochę zregeneruje. Łamanie na siłę dziecka na zasadzie
"teraz nie mam dla ciebie czasu" nic nie da, jestem pewna, że będzie jeszcze gorzej.

[ankab29]

Hej KasiaPrzeczytałam wsystkie RE do Twojego postu. Oj gorącą dyskusją
psychologiczną zapachniało...Doskonale rozumiem Twoje wrażenie, że Dzidziuś
DOMAGA się noszenia na rękach i doskonale potrafi to na Tobie wyegzekwować. Nie
wiem czy robi to świadomie czy nie...i jakie tam intencje może mieć takie małe
dziecko Na pewno szukasz sposobu, żeby pogodzić po prostu to co chcesz i
musisz zrobić w domu lub przy własnej osobie z tym, że Bobas garnie sie na ręce
i najchętniej juz by z nich nie schodził.
Mój Kuba za tydzień kończy 5 mies i doskonale znam tą akcję, że
wszystkie "boleści" mu mijają na rękach u mamy. Też się buntował, jak go
gdziekolwiek odkładałam, żeby coś w domu zrobić(ja to nazywam "chwilowym
odkładaniem na półeczkę")I wiem, co to znaczy zajmowac sie takim bobasem w
pojedynkę-mój mąż od 2,5 miesiąca pracuje w Londynie więc podziwia wyczyny
synia tylko z CD...
Ja znalazłam następującą metodę : w każdym pomieszczeniu w domu jest taki
mebel lub gadżet, na którym Kuba może podziwiac świat "odłożony na półeczkę"i
gdzie mogę bobasa bezpiecznie "zaparkować".
1.W pokoju, w którym śpimy jest to po prostu moje łóżko i balonami uwieszone
pod żyrandolem. Budzą jego niezmienny podziw.I jest chwila spokoju.Czasami
nawet godzina!
2.Do łazienki (ją lubi najbardzie)wtargałam przewijak na kółkach - tam atrakcją
jest lustro, zapalone lampki, żarówka energooszczędna wyjątkowo nęcąca i mama
(śpiewająca w kabinie prysznicowej lub korzystająca z WC)
3.W kuchni mam wstawione łóżko (wiem, że nie w każdej się mieści ale jeśli
dobrze pamiętam, to masz przenośny leżaczek?)I tam idzie zabawa z szeleszczącą
reklamówką, pieluchą tetrową i takie tam.A ja sobie spokojnie cały zlew kubków,
garnków i talerzy trach trach zmywam.
Początkowo każda próba odłożenia Synia z rąk ( a naprawdę potrafiłam go nosić
po ok 6-8 godzin dziennie i to nie dawał mi siąść ze sobą na rękach tylko
trzeba było non stop zwiedzać mieszkanie)zaczynała się podkówką na twarzy i
przechodziła w płacz. Więc zanim jeszcze zdążyłam go połozyć z powrotem
prostowałam obolałe plecy i dalej na wycieczke panoramiczna po mieszkaniu.
Aż wpadłam zupełnie niechcący na rozwiązanie problemu. Wystarczyło synia
położyć powolutku i gadając do niego czule, z pełnym uśmiechem na twarzy(choc
czasem aż mnie piekło z niecierpliwości w dołku)pogłaskać, pominować do
niego, "pogugać" i płacz powolutko zamieniał się w uśmiech.Wymagało to
kilkunastu prób żeby się w końcu z synem dogadac ale się udało. Na takich moich
głupich minach, uśmiechach i pogawędkach spędzałam parę chwil, cały czas
nachylając się nad bobasem, aż w końcu zaskoczył : jak leżę mama wymyśla mi
zaraz jakąś zabawę, nie zostawia mnie samego, robi "niestworzone" rzeczy -np
piruety przy wieszaniu prania, pokazuje każdy obrany ziemniak itp. I praca
powolutku ale idzie do przodu.A jak bobas zaczynał stękać, to podchodziłam,
przemawiałam (Boże, dobrze że nikt nie słyszał co ja potrafiłam za niestworzone
historie opowiadać bo by pomyślał ze jestem szurnięta)Pomagało też szuranie
noskami, całowanie w brzuch, tarcie piętami o mamy policzki etc...A potem znowu
kolejny czysty talerz ląduje na suszarce
Ty pewnie znajdziesz jeszcze więcej pomysłów Życzę powodzenia!!!

[ifa11]

psychologiczne badania wykazuja ze dzieci zostawiane w lozeczkach do wyplaknia
sie sprawiaja wiecej problemow w latach nastoletnich niz te ktore byly czesto
przytulane i nie pozostawiano ich samym sobie w lozeczkach jak plakaly jako
niemowlaki

wydawac by sie moglo ze to niemozliwe,gdzie 5 m-czne dziecko a gdzie 15 letnie,
a jednak......

[agniecha9991]

)podobało mi się)

Do Ankab29

[kasia2705]

Dziekuje Ci Aniu za garsc dobrych rad! Z pewnoscia je zastosuje, szczegolnie,
ze powoli sama odkrylam pare takich prawidlowosci i np. od paru dni odkladam
synka wyczyniajac cyrki nad cyrkami - skutkuje
Fajnie wiedziec, ze istnieja mamy, ktore nie godza sie z tym, ze posiadanie
dziecka musi oznaczac brud, zaniedbanie siebie i domu. Ja tez jestem zdania, ze
to sie MUSI dac pogodzic, lecz nie ma to nic wspolnego z dazeniem do zycia jak
PRZED dzieckiem, a oznacza jedynie chec wypracowania nowych schematow, aby i
wilk byl syty i owca cala
Raz jeszcze dziekuje
pozdrawiamy
kasia z olafem

[mama_kotula]

kasia2705 napisała:

> Fajnie wiedziec, ze istnieja mamy, ktore nie godza sie z tym, ze posiadanie
> dziecka musi oznaczac brud, zaniedbanie siebie i domu.

Kasieńko, znowu popadasz w skrajności? Albo czarne, albo białe?
To proste: dziecko ma lepszy dzień, matka w tempie błyskawicznym nadrabia
zaległości sprzątaniowe i urodowe z dnia poprzedniego. Kiedy dziecko ma gorszy
dzień - matka wysyła męża na zakupy, jak przyjdzie - wręcza mu odkurzacz, a na
obiad zamawia pizzę.
Nikt nie pisał o brudzie i zaniedbaniu.
Ja np. nie czuję się ani brudna, ani zaniedbana, o.
))

[alin9]

Musisz Być bogata skoro stać Cię codziennie na pizzę.pozdrawiam

[mama_kotula]

alin9 napisała:

> Musisz Być bogata skoro stać Cię codziennie na pizzę.pozdrawiam

Ech, chyba zaczynam rozumieć Kasię...

Czy ja napisałam, że moje dziecko jest codziennie aż tak upierdliwe, żebym nie
mogła przygotować obiadu? Rany, przecież obiad się szykuje niespełna godzinę
(no, chyba, że są to mule w białym winie i kaczka nadziewana jabłkami), a pizzę
zamawia się jak faktycznie ma się dosyć upierdliwości dziecka i ma się lenia
giganta.
Dziewczyny, nie popadajcie w skrajności, do diabła.

[alin9]

Ale Zrozum nie każdego stać na taki wydatek.Zwykła zupa wystarczy.pozdrawiam

[ankab29]

Hej Kasiu,
Cieszę się, że w moich gryzmołach odnalazłaś nieco pozytywnych pomysłów. Takie
codzienne zabawy z dzieckiem to niezła frajda i pełnia szczęściano nie? A
przy malutkim dziecku można znaleźć czas także na te własne drobne przyjemności
jak i na dbanie o dom.A swoją drogą to można by zacząć nowy wątek po tak
burzliwej momentami dyskusji...tak dla rozładowania atmosfery
Najdziwniejszy sposób, w jaki zabawiałaś swojego Dzidziusia...?- moje piruety
przy wieszaniu prania to pewnie nic wielkiegoPozdrawiam serdecznie

[monia0708]

ja stosuję podobne metody zabawowe i super dziła a śmiechu jest co niemiara aż
do czkawki hihi

[monia0708]

witam...moje dziecko od początku soich dni na świecie (obecnie ma 9-miesiecy)
lubiło być noszone na rączkach ale tłumaczyłam sobie to tym że przez cała ciążę
musiałam leżeć plackiem i było"nie dokołysane"(mądre osoby tak mówią) Szybko
się unormował w wieku 5-6 miesięcy przesypiał całą noc od 19-5 rano jednak te
upały na nowo go rozregulowały i teraz budzi sie w nocy na butlę czasami tylko
uda mu sie przespac bez budzenia mamy (ale przyzwyczailam sie do tego i jego
wstawania i rozpoczynania dnia o 5 rano -tak jego tata wstaje do pracy wiec
musi mu dac buziaka na papa )
noszenie nie jest złą czynnością sam się odzwyczai...mateusz gdy sam zaczął
raczkować i siadać już nie potrzebował rączek mamy z twoim dzieckiem też tak
będzie aż do momentu gdy pojawi sie okres tylko MAMA *-(miesięcy wtedy twoje
raczki będą znowu musiały być sprawne w noszeniu już większego ciężaru (ja
właśnie teraz tak mam )ale nagrądą jest radosny uśmiech malucha i przytulenie
sie do piersi
aaaaaaaaaaaaa co do ząbkowania to naprawdę musi boleć staraj się go bardzo czyś
zainteresować u mnie to działa i mały zapomina o swoim cierpieniu
strasznie się rozpisałam to już zmykam mam nadzieję że podtrzymałam na duchu

[melka_x]

Moim zdaniem obie strony zapędziły się w tej dyskusji. Kasiu nie myśl o swoim
synku jako o szantażyście i terroryście, on jest przecież jeszcze taki
malutki. Zakładam, że kiedy Twoje dziecko płacze, bo jest głodne czy pupę
drażni mu zawartość pieluchy nie myślisz o tym w kategoriach "on chce na mnie w
wyrachowany sposób wymusić szantażem jedzenie czy czystą pieluchę, ale ja się
nie dam", ale dajesz mu prawo do płaczu, bo wiesz, że inaczej nie potrafi Cię
zawiadomić o swoich potrzebach. Załóż więc jeszcze, że potrzeba bliskości jest
równie ważna i płacz, którym dziecko usiłuje Cię przywołować niczym nie różni
się od tego spowodowanego głodem czy bólem. Pamiętaj też, że ząbkujące dziecko
(czy zbolałe z jakiegokolwiek innego powodu) potrzebuje więcej uwagi i czułości
niż zwykle. Chore dzieci też często przestają płakać po wzięciu na ręce, co nie
znaczy, że oszukują czy choroba minęła, po prostu obecność matki koi.

Z kolei drugiej stronie chciałabym przypomnieć, że naprawdę nie da się
funkcjonować z niemowlęciem bezustannie na ręku. Owszem nosidło w domu sprawdza
się, polecam to rozwiązanie, można w ten sposób wieszać pranie, robić
drobniejsze porządki itd. Gotowanie z nosidłem to jednak nie najlepszy sposób.
Czasem trzeba się nachylić nad płytą, przestawić jakiś garnek z wrzącą
zawartością, z patelni może pryskać tłuszcz itp. Nie da się (da się, ale
wiadomo) wejść też z dzieckiem w nosidle pod prysznic. I dlatego czasem
niemowlę trzeba na chwilę zostawić w kojcu czy łóżeczku. Nie ma chyba cudownych
trików, ale radzę zostawiać dziecko z jakąś wyjątkowo ciekawiąca go zabawką
(możesz mu jedną z ulubionych zabawek co jakiś czas chować i wyciągać w takich
momentach, możesz dać mu coś bezpiecznego, ale coś czym normalnie bawić mu się
nie wolno). Możesz też powoli próbować przyzwyczając dziecko do kojca czy
samodzielnej zabawy w łóżeczku kładać go tam kilkakrotnie w ciągu dnia na
krótko i nie odchodzić, zostań, głaszcz je po głowie, masuj plecki, pomachaj
grzechotką. Po jakimś czasie odejdź, ale mów do dziecka, pokaż mu się po
chwili. Jak przestanie kojarzyć odłożenie z Twoim wyjściem i przekona się, że
przywołana pojawisz się, po jakimś czasie siła protestów powinna się
zmniejszyć. No i oczywiście staraj sie - choć wiem, że nie zawsze to możliwe -
planować sobie rózne czynności, których nie możesz wykonywać z dzieckiem w
porach jego drzemki. Ja np. gotuję niemal wyłącznie w czasie popołudniowego
snu. No ale już prysznicem nie czekam do drzemki

[sineira]

Kasiu!
Rozumiem, że Twój post pisałaś w chwili zmęczenia i zdenerwowania, stąd parę
niezbyt fortunnych sformułowań. Na przyszłość pamiętaj, że na tym forum panuje
ostra, wręcz chorobliwa alergia na nazywanie dziecka "terrorystą"
Na Twoje kłopoty serdecznie Ci polecam duży, drewniany kojec (do nabycia na
Allegro):
eryk.boo.pl/eryk/09-wrzesien/244.html
Można go ustawiać w dowolny sposób, łatwo zamykać i otwierać, można w nim
siedzieć a nawet leżeć razem z dzieckiem, co bardzo ułatwia przyzwyczajenie
malucha do kojca.
Nie daj się zwariować - dziewczyny trochę się zapędziły, myląc chyba
nadopiekuńczość z miłością i zachcianki z potrzebami. To jasne, że nie możesz
trzymać dziecka na rękach 24 h/dobę, zresztą żaden kręgosłup by tego nie
wytrzymał
No i niektóre panie naprawdę nie doceniają inteligencji półrocznych dzieci
Czasami trzeba powiedzieć "nie" nawet tak małemu dziecku. Myślę, że łatwo
rozróżniasz rodzaje płaczu i wiesz, kiedy naprtawdę dzieje się coś złego, a
kiedy marudzenie spowodowane jest nudą czy zwykłą zachcianką. Zdaj się na
instynkt i miłość i znajdź złoty środek. Życzę powodzenia!

[oda100]

hmmm... juz widze dziecko autorki w kojcu) zwlaszcza za pare miesiecy bedzie
na pewno bawic sie w zagrodzie zabawkami az przysnie na wyjscie do toalety
przyda sie moze, choc spokojne posiedzenia moga byc zaklocone decybelami
dobiegajacymi z kojca

[sineira]

A wiesz, że ja nawet tego kojca nie zamykam? Młody uznał go za swoje terytorium
i na razie zbyt daleko się nie zapuszcza, a przynajmniej wiem, że nie trzaśnie
łbem w kaloryfer, kiedy ja pójdę do łazienki.
Faktem jest, że dziecko nie było zamykane na siłę i może dlatego ma
do "zagrody" stosunek pozytywny

[oda100]

widocznie sa dzieci, ktore cenia sobie swoje terytorium i bezpiecznie sie tam
czuja; moj syn ma traume na szelki, pasy, szczebelki, wszelkiego rodzaju
ograniczenia swobody ruchu. Dziecko nalezy rowniez nauczyc siedzenia w kojcu,
foteliku samochodowym czy wozku, moze za malo bylam przekonujaca.

[ifa11]

jak milo i przyjemnie jest poczytac takie mamy jak niektore z was,ktore tak
bardzo kochaja swoje dzieci i maja cierpliwosc do nich plus staraja sie je
zrozumiec
mama nadzieje byc taka sama mama,bo za 4 tyg mam termin

przyjmnie sie czyta jak traktujecie swoje malenstwa z szacunkiem odkad sa na
swiecie,bo dla niektorych posiadanie dziecka nie wiele sie rozni od zakupu
nowego telewizora,ktore najlepiej jak dziala w zaleznosci na ktory kanal go
nastawimy

moja mama tez tresowala moja siostre jako niemowlaka,bo mnie nosila i
nosila,wiec stwierdziala ze z siostra bedzie inaczej
siostra pamietam krzyczala w nieboglosy,ale musiala byc w lozeczku
od 13 roku zycia z moja siostra sa tylko problemy-proby
narkotykow,alkohol,szybkie uzalenianie sie od zlych wplywow
a jestesmy z tej samej rodziny,z tych samych rodzicow,ktorzy sa tak zwana
porzadna-normalna rodzina,z tym ze ja bylam zawsze przytulana,obdarowywana
czuloscia i moja mame to kosztowalo za duzo wysilku,wiec postanowilo moja
siostre wytresowac tak zeby mama miala czas dla siebie

i co? mama miala czas dla siebie przez pierwsze lata zycia mojej siostry,a
potem kiedy byla juz nastolatka to dla mojej mamy bezsenne noce z nerwowow
staly sie norma!!!!

czysta podloga i umyte naczynia nie mozna przystawiac na rowni z zyciem innej
istoty!!!

wszystkiego dobrego wszystkim zycze

wilk syty i owca cała

[kawakokosowa]

Dziewczyny,
nie trzeba przestawać robić niczego, żeby mieć niemowlę cały czas przy sobie.
Ja robię wszystko z dzieckiem na ręku. Kąpię się, kiedy tata mnie zastępuje.
Najpierw bolały mnie ręce, potem się wzmocniłam.
Noszę też córkę w chuście. To zaspokaja też potrzebę bodźców. Zamiast machać zabawką przed
leżącym na plecach dzieckiem (co w końcu się nudzi wszystkim), można z nim zmywać (naczynia
brzęczą, cieknie woda - świetny mobil), przesadzać kwiatki na balkonie (policzki się wychładzają,
ludzie przechodzą, inne dźwięki) itd..
Matki muszą żyć i robić to, co zwykle a dzieci nie mogą przechodzić strasznych katuszy, kiedy bliskość
jest im potrzebna jak jedzenie i sen.
Mam koleżanki z dziećmi w moim wieku i wszystkie dziwią się, że chodzimy wszędzie z córką, która
płacze średnio parę minut dziennie (zwykle koło 19:00, kiedy jest zmęczona, wtedy wychodzą z nią i
psem na spacer, od razu przestaje płakać). Chodzimy do przyjaciół, jeździmy na wycieczki. Nawet
ostatnio pracowałam pełnoetatowo przez tydzień (z dzieckiem na ręku).
Najpierw odrzucamy nasze dzieci, a kiedy ruszają w świat, zatrzymujemy je i tęsknimy za tym, kiedy
były malutkie. Wszystko na odwrót.
Nie ma co toczyć wojny: zimny czy ciepły chów. Dzieci nie płaczą bez powodu, a kiedy wyją i szlochają
to bardzo cierpią tak, jak dorośli, kiedy tak robią. A matka to też człowiek i też zwykle zimno chowany i
też ma swoje potrzeby. Po prostu trzeba zmienić podejście i złamać tradycję trzymania niemowląt w
izolacji w łóżeczkach. Przyczepmy je do siebie i róbmy swoje. Nie będzie nam tak wygodnie, jak zwykle
(często będziemy musiały przerywać to, co robimy, by karmić lub zmienić pozycję), ale zrekompensuje
nam to uczucie szczęscia.

[aska_ou]

Kasiu2705 - moj syn ma 3,5 miesiaca i od tygodnia to samo co u Ciebie. A
myslalam ze po 3 miesiacu bedzie lepiej, mylilam sie , a utwierdzilam sie w tym
przekonaniu po przeczytaniu tego tematu ((

Aska_ou

[kasia2705]

No wlasnie! Ja tez sie cieszylam jak sie konczyl 3. miesiac, mimo, ze u nas
bylo raczej bez problemow, ale widac troche sie pospieszylam. Na szczescie nie
jest tak zle, aby sobie z tym nie poradzic, a czesty placz mam nadzieje za
jakis czas ustanie

[kotka.szrotka]

To smutne co piszecie. I głupie. Jakim terrorystą może być kilkumiesięczne
dziecko? Płacze bo czegoś potrzebuje. Możliwe, że bliskości, mleka, chce pić,
znowu pieluszka, coś uwiera, jest nudno i rodzice myślą, że dziecko samo
zorganizuje sobie jakąś ciekawą zabawę, może taki maluch jest ciekawy świata i
chciałby pooglądać. Jeżeli płacze to czegoś potrzebuje. I szczerze mówiąc
prawdopodobnie nie jesteście najlepszymi mamami skoro nie umiecie ani odgadnąć
przyczyny zawodzenia ani zaradzić. Najlepiej zostawić ryczące dziecko samo w
ciemnym pokoju, jak się zmęczy to zaśnie. Tyle ile dziecku dasz, tyle od niego
dostaniesz w przyszłości. Ciekawe czy wyrosną z takich dzieci ludzie chłodni
emocjonalnie? Pięciomiesięczny terrorysta! Też coś!

[anita232323]

Zgadzam się z Tobą.
Dzidziuś potrzebuje bliskości, czułości.
Ja też czasami mam nerwy na wodzy ale rozumiem że to malutki
człowieczek, który potrzebuje mojej uwagi, przytulania, całowania,
zabawy. Też wstawałam w nocy, nie przespałam nocy ale nigdy, nigdy
nie byłam o to zła na moją córeczkę. Powtórzyłabym wszystko jeszcze raz!
Bez zastanowienia!

[kasia2705]

Nigdy nie pisalam, ze jestem zla na mojego synka. Nawet mi to przez mysl nie
przeszlo.

[kasia2705]

Kazda z nas stara sie byc dobra mama tak jak tylko potrafi, jak uwaza za
stosowne. Dzieci nie wymagaja od nas abysmy byly doskonale. O dziwo inne matki
tak. Wypraszam sobie jednak komentarze sugerujace ze nie zalezy mi na poczuciu
milosci u mojego dziecka, badz tez ze jestem glupia i zla matka. Forum nie jest
po to aby oceniac ale po to by wymieniac sie spostrzezeniami a to, wbrew
poczuciu wielu jego uczestniczek, kolosalna roznica. Szkoda.

[mama_kotula]

kasia2705 napisała:

> Forum nie jest po to aby oceniac ale po to by wymieniac sie spostrzezeniami a
to, wbrew poczuciu wielu jego uczestniczek, kolosalna roznica. Szkoda.

Kasia, ale przecież większość z nas podzieliła się z tobą spostrzeżeniami
odnośnie do pięciomiesięcznych dzieci. Co z tego, skoro te spostrzeżenia nie
pasowały do twojej wizji macierzyństwa - zatem większość z nich zanegowałaś,
maskując zdenerwowanie nieudolną ironią.
Tak to jest, jak ktoś wiesza post na forum oczekując wyłącznie głaskania po
główce i potwierdzenia swoich racji, a jak się napisze, że te racje są wątpliwe,
od razu włącza się agresor, hm...

[anita232323]

Wierz mi, że nie miałam na myśli że źle postępujesz.
Sama wiesz, co jest najlepsze dla Twojego dziecka.
Wiem ile czasami stresów kosztuje zrozumienie dla humorków
naszych maleństw.

Pozdrawiam i życzę duuuużo cierpliwości.

:)!

[kasia2705]

Mama_kotula!Cytowany post byl przede wszystkim do Kotki_szrotki, a tak sie
sklada, ze nie do Ciebie
Mozna przeciez pisac o swoim zdaniu nie koniecznie nazywajac kogos glupia lub
zla matka I na to liczylam, a wszystkie posty czytalam i rady wzielam sobie
pod rozwage
A "terrorysta" juz lepiej ))
Pozdrawiamy

[ankab29]

Widzę, że słowo terrorysta dalej się przewija. Oj poruszyłaś całą galaktyke Mam
do dyskusjiJak tam zabawy z Twoim Maluszkiem? Jak znajdziesz wolną chwilę, to
napisz jak Wam idzie? Ja dziś z Kubą tańczyłam tango w łazience przed lustrem
az się pokaszlałam z wysiłku- a synio chicholił sie z tego pokasływania pełna
buzią))
A niektórymi postami się nie przejmuj.Myślę, że żaden nie jest pisany ze złymi
intencjami. Po prostu niektóre opinie wyrażane są po przeczytaniu paru RE i tak
na gorąco. Pozdrowienia!

[jamile]

kasia2705 napisała:
> Dzieci nie wymagaja od nas abysmy byly doskonale. O dziwo inne matki
> tak.[...] Forum nie jest po to aby oceniac ale po to by wymieniac sie
spostrzezeniami<

Reagowanie na płacz dziecka nie jest przejawem doskonałości tylko normalności.
A forum jest jak najbardziej od tego, żeby oceniac, czy to się komuś podoba czy
nie.

KuKa
* * * * * * * * * * *
i jeszcze ktoś

[sineira]

Kasiu, jeszcze jedna rzecz mi się skojarzyła - jeśli np. stan kręgosłupa (lub
zwykłe zmęczenie) nie pozwala Ci nosić dziecka w nosidełku czy chuście, możesz
sobie ułatwić życie kupując krzesełko do karmienia, takie na kółkach. Soiedząc
w nim, bezpiecznie przypiete szelkami, dziecko może obserwować, jak zmywasz czy
robisz obiad - a wierz mi, dla malucha to fascynujący widok, w dodatku nie
czuje się opuszczony.
Wyjmowanie czy wkładanie prania do pralki też jest interesujące! Ponieważ
krzesełko nie mieści mi się w łazience, sadzam młodego w wanience postawionej
na podłodze i pokazuję mu: "jedna koszulka taty, druga koszulka taty,
trzecia... ooo, ile tych koszulek". I jakoś sobie radzimy

jakos sobie z tym poradziłam

[lejla7]

Czesc Moj synek ma 8 mc i od noszenia go siada mi kregoslup niestety raczki to
była jego ulubiona zabawaTeraz zeby odpoczac 9wiem ze mnie pewnie
skrytykujecie) rozkładam koldre na podlodze i wlanczam teletubisie albo
poprostu tv maly siada sobie na podlodze i patrzy a ja chwile odpoczywam a
dokladnie odpoczywa mi kregoslup Nosze malego do usypiania i czasami tak bz
powodu bo marudzi to chodze i ogladamy sobie mieszkanieczasami jest tak ze
zaczyna bawic sie czyms i co jakis czas zerka na tv zwlaszcza jak sa reklamy w
kojcu nie chce siedziec jak musze pozmywac to wkładam go w fotelik do
jedzenia daje zabawke i jakos dajemy rade a w nocy jesli sie obudzi (zadko) i
nie chce spac klade sie z nim daje zabawke przytulam reka zeby mi nie spadl z
lozka i sobie drzemie Nie wiem czy to wychowawcze ale tv pomaga mi oczywiscie
nie 24g na dobe no ale troche czasu oglada pozdrawiam cie i zycze duzo
cierpliwosci jak nasze dzieci beda troche starsze to moze bedzie latwiej)

[mama_kotula]

lejla7 napisała:
> jak nasze dzieci beda troche starsze to moze bedzie latwiej)

Złudne nadzieje... ;-DDDDD
Jak to było? "Małe dzieci - mały kłopot, duże dzieci - duży kłopot" DD

[kawakokosowa]

Noszenie cały czas przy sobie (dosłownie) to podobno bezwzględna potrzeba tylko do czasu, kiedy
dziecko nie potrafi sie przemieszczać (pełzać, raczkować), kiedy zaczyna samo dawać znaki, że interesuje
go kierunek nie tylko DO mamy ale też OD mamy.
Jeżeli do tego czasu nie zaznało dramatu oddzielenia, kiedy płakało za mamą a ona próbowała go
"oduczyć" potrzebowania jej, robi się coraz bardziej samodzielne, aż pakuje plecak i tyle je widzieliśmy...
))

mama_kotula nie odbieraj nadzieji:)

[lejla7]

Hej musze sie czyms pocieszac jak kregoslup boli wiec sobie w mysli mowie
jeszcze troche i bedzie lepiej a ty mi tu nadzieje odbierasz

[ana2122]

No wpółczuję,jednak doskonalę rozumiem.Moja córeczka ma 20-scia miesięcy to
dopiero jest mały terrorysta.Jednak jak była taka mała,jak Twój synek to była
złotym dzieckiem,aniołkiem.Teraz zas grzeczna jest tylko,gdy spi.Nie wiem co Ci
poradzic,bo też czesto mam ochotę wziąśc sznur i isc się powiesicJednak Ty
jestes w lepszej sytuacji,bo Twój synek jest jeszcze malutki i wielu rzeczy nie
rozumie,więc łatwiej Ci bedzie go odłuczyc tych złych manier.Trzymaj się
gorąco,pozdrawiam.Ania