nauka chodzenia - pilnujecie caly czas?

[alutka101]

moja mala ma 13 msc obecnie jest na etapie nauki chodzenia. lubi stawac przy
meblach i innych rzeczach, ale bardzo sie o nia boje i nie moge nawet obiadu
w spokoju zrobic bo ona co chwile gdzies probuje stawac a ja do niej lece
zeby sie nie przewrocila i nie upadla niefortunnie na glowe. czy Wy tez
pilnujecie swoich dzieci w takim stopniu ze wlasciwie ograniczacie im swobode
jak ja czy jednak pozwalacie stawac i nie trzymacie kurczowo albo nie
rzucacie sie na ratunek jak tylko wstanie?

[kayah73]

Nie, nie pilnowalam i nie podnosilam. Usuwalam z otoczenia co ostrzejsze
rzeczy, ale np niski stolik zostawilam - nigdy sie o niego nie uderzyla. Moja
sie uczyla w lecie, na dworze, staralam sie ja brac na trawe, a jesli na beton,
to w dlugich spodniach.
Kiedy miala 8 mies nauczylismy ja schodzic z lozka i ze schodow, wiec tego tez
nie musialam pilnowac.

Jedyne dwa powazniejsze upadki - jeden z guzem a drugi z rozcieciem ust
zdarzyly sie jej przy babci, ktora nie odstepowala jej na krok...

[aguskin]

mały ma 11 mies. też wstaje częściej niz raczkuje, przez pierwszy tydzien, non
stop pilnowałam, a teraz staram się zabezpieczyc co sie da, jak mnie nie widzi
jest o wiele ostrożniejszy, koszmarem są szuflady i przycinanie paluszków

[kayah73]

aguskin napisała:

> jak mnie nie widzi
>
> jest o wiele ostrożniejszy,

Dokladnie.

> koszmarem są szuflady i przycinanie paluszków

Na prawde czesto sobie przycina? Moja corka miala przyciete palce raz -
przycial jej maz (oczywiscie niechcacy!). Poza tym nigdy jej sie to nie
zdarzylo, a tez nigdy nie pilnowalam. Ma 21 mies, wlazi na prawde na co moze,
otwiera szafki, szuflady - ja ingeruje bardzo malo i w zasadzie nic sie jej
nigdy nie przydarzylo.

[apolonina13]

janie pilnowałam bo wiem,ze tylko bym jej utrudniała naukę
zaczeła chodzić koo 9mca koło mebli a potem 10/11sama-uczyła sie szybko na
pcozątku pomagała sobie jeździkiem ale nie było chodzenia za rączki itp

wywróciła sie kilka razya le nie były to ilosci takie,żebym nie mogła nic zrobić
tylko za nią łazić

daj jej trochę wolności to szybciej załapie

Nie pilnuje

[asia249]

usuwam tylko z otoczenia cos co moze byc niebezpieczne, a tak to sama sobie
przy meblach chodzi i raczkuje, nie ma sensu dziecku podkładac poduszek aby sie
nie uderzyło czy zle upadło dziecko samo sie uczy.

[zona_mi]

Nie pilnowałam obsesyjnie
Moim zdaniem wystarczy w miarę możliwości dostosować mieszkanie do świeżo
upieczonego łązika. Dla mnie punktami strategicznymi były piekarnik
(przywiązaam klapę) i krzesła, które syn wciąż na siebie wywracał. Więc przez
jakiś czas związywałam im nogi pod stołem, dzięki czemu nie dał rady ich
pociagnąć. No i oczywiście żadnych obrusów, za które można złapać i ściagnąć
coś na siebie itp. Był niedawno wątek o tym jak uchronić dzieci (i mieszkania),
poszukaj sobie.

[joan2705]

Kiedy moj synek zaczal wstawac w lozeczku (i chodzic wokolo niego) na poczatku
stalam nad nim bo balam sie, ze jak straci rownowage i upadnie to uderzy sie w
glowke o szczebelki, ale szybko odpuscilam po tym jak raz "zaryzykowalam" i
tylko z pewnej odleglosci go obserwowalam. Nie porusza sie bezmyslnie (chociaz
oczywiscie zdarza mu sie przewrocic, ale i podczas upadku stara sie jakos
asekurowac) tylko dobrze kalkuluje - to moge zrobic i nie upadneTo samo
dotyczy wstawania przy meblach czy nawet przewracania z brzucha na plecy - na
lozku robi to szybko bo wie, ze podloze jest miekkie, a na podlodze ostroznie
zeby nie uderzyc sie w glowe.

[asia06]

Owszem, chodziłam za młodą 2,5 miesiąca krok w krok. Mała przewracała się na
prostych nogach do tyłu - nie umiała inaczej spadać.

[bonkreta]

Nie pilnowałam, pozwalałam się przewracać. Jak się nie dowie, co jest
bezpieczne, a co nie, to nigdy nie nauczy się uważać, no nie? Porównując mojego
syna z dziećmi, które były nonstop pilnowane, żeby się nie uderzyły, nie
zaczepiły, nie spadły itp. widzę, że jest dużo ostrożniejszy, bardziej
samodzielny i prawie nie zdarzają mu się wypadki.

Do Mam, które nie pilnowały

[babie_lato1]

Co miałyście na podłodze? Bo my mamy panele. Pilnuję, zeby się nie przewrócił,
chodzę za nim, ale nie chcę wychować go na taką bezradną pierdołę, która sobie
bez mamy nie poradzi (zwłaszcza, że Jaś raczej nie ma tego w charakterze). Czy
taki upadek na panele może być groźny? Nie ukrywam, wolałabym dać mu luz, ale
bardzo się boję o niego...

[olimpia_b81]

Niech upadnie pare razy a ty asekuruj i pokazuj jak padac na dupsko.Moja to opanowala perfekcyjnie i pada na tylek.

[koteczka12]

Dopóki się nie nauczyła padać na pupę (wcześniej padała sztywno jak deska w
tył, na głowę) trzymałam w miękkim kojcu - jakies trzy tygodnie. Potem
wygradzałam barierkami spory kawałek pokoju i tam juz doglądałam tylko z
daleka. Po mieszkaniu bałabym się puścić, głownie niepokojąc się co do buzi
weźmie.

[brunette23]

nie pilnuję, upadła na głowę tylko kilka razy gdy faktycznie wpadła w jakiś
kolosalny poślizg, takich codziennych bezpiecznych upadków sama się nauczyła,
wstaje wszędzie, przy obrotowym krześle przy biurku, miedzy biurkiem a
kaloryferem, raczej woli miejsca nietypowe, ja jakoś nie mam ochoty tam za nią
włazić... pozdrawiamy!

[bonkreta]

My też mamy panele na większości powierzchni, trochę kafli, w jednym popkoju
wykładzina dywanowa. Oczywiście parę siniaków było (a propos - polecam gorąco
żel z arniki, jak się posmaruje na świeże stłuczenie, to najczęściej siniak w
ogóle nie powstaje). Muszę jednka przyznać, że mój Emiś nigdy w życiu nie padał
prosto do tyłu na sztywnych nogach, od samego początku umiał na pupę - gdyby
leciał prosto do tyłu na głowę, najpierw nauczyłabym go padać na pupę, tak
samo, jak uczyłam schodzić z wyższych sprzętów na brzuszku pupą naprzód.

[babie_lato1]

Uczyłam go na pupę, ale on jakby kij połknął. Jeśli się wygina, to w drugą
stronę, wszystko mu się chyba pomieszało, może mysli, że jak głowa twardsza, to
lepsza do lądowania. On się asekuruje, widzę, że gdy traci równowagę to się boi
i usiłuje ją złapać, opracowuje także metodę ze stania do klęku oraz zwisu na
ręce. Może problem w tym, że nie umie samodzielnie usiąść?

[alutka101]

dziekuje za odpowiedzi. puscilam wlasnie mala na samodzielne zwiedzanie pokoju
i jest bardzo zadowolona, a jak jej sie stanie znudzi to wyciaga jedna raczke i
krzyczy tak dlugo, az nie przyjde i nie podam jej reki, zeby mogla bezpiecznie
usiasc mam nadzieje ze jak bedzie sama siadac to sie od razu nauczy na
tylek, bo na poczatku nauki stawania upadla na glowe dlatego jej tak bardzo
pilnowalam. pozdrawiam.

[ulfa]

W pierwszych dniach tak, jak zobaczyłam u siebie siwe włosy to dałam sobie
spokój Jak jestem w tym samym pomieszczeniu co mały to zerkam co się dzieje.
Jak muszę wyjść to na chwilę wkładam małego do kojca

[dluzniewska_m]

ja też się bardzo bałam ale potem odpuściłam- nie uchronisz dziecka od upadku,
ale muszę przyznać, że moja córcia jest bardzo ostrożna i nic poważniejszego do
tej pory się nie zdarzyło

[mama_misi3]

Nasze dzieciaczki to spryciule. Moja mała zanim zaczęła wstawać i chodzić przy
meblach z upodobaniem przekręcała się z plecków na brzuch i odwrotnie. Miała
rozłożony kocyk na podłodze, ale i tak zawsze lądowała poza jego obrębem na
panelach. Kilka razy niestety uderzyła się przy tym w główkę,ale po krótkim
czasie zaczęłą kłaść ją tak powoli, że główki nawet nie musnęła. Teraz podobnie
jest z wstawaniem i chodzeniem przy meblach.Tam gdzie czuje się bezpiecznie sama
kuca i spada na tyłeczek. Ale jak już widzi że gdzieś jest trochę wyżej i przy
siadaniu mogłaby się uderzyć, zaczyna krzyczeć i przywołuje kogoś do
pomocy.Jasne, że mamy ją pod kontrolą, ale swobody też jej trochę dajemy .Pozdr.
Niunia...<a href="<a
href="tickers.TickerFactory.com/ezt/d/2;10001;53/st/20060518/n/Niunia/k/a9dd/age.png[/img]"
target="_blank">tickers.TickerFactory.com/ezt/d/2;10001;53/st/20060518/n/Niunia/k/a9dd/age.png[/img]</a>
[/url]">

[kasia2705]

Olaf niedawno zaczal sam chodzic (10 miesiecy!!) i ja tez sie o niego boje.
Czasem widze, ze leci i celowo powstrzymuje sama siebie zeby go nie zlapac,
czasem niestety uderzy glowka w parkiet, pare razy mocniej zaplakal po takim
upadku, mnie sie serce sciska, ale wiem, ze jak nie upadnie to sie nie nauczy.
Tylko na twardej posadzce (kafle) chodze za nim krok w krok bo sie boje. Poza
tym Olaf duzo czasu spedza w szesciokatnym kojcu (jestesmy z niego bardzo
zadowoleni) i tam szkoli technike upadania bez naszego strachu. A swoja
kolekcje guzow i tak nazbieral

nie pilnuje

[jajofka]

14mc już biega. pousuwałam z drogi wszystko niebezpieczne, najwyżej ma guza

[denea]

Podniosłyście mnie na duchu ))
Mój raczkuje i wstaje coraz śmielej, uważałam że musi się sam nauczyć i nie
mogę go cały czas asekurować bo nie będzie wtedy ostrożny. Ale czasem jak
patrzę na jego sztuki to aż mi serce staje.
U nas jest o tyle trudniej że mieszamy z moją mamą i muszę jej ciągle
pilnować żeby za bardzo nie ingerowała do nauki małego. Ona wpada w histerię że
Maciek zaraz się przewróci albo uderzy, ja odpowiadam że MUSI SAM się nauczyć
i czuję jak zbrodniarka ((