samodzielne zasypianie

[ppaati]

pytanie moje kieruje do mam ktore przeszly przez nauke samodzielnego
zasypianaia, jak tego dokonaly i skad mialy sile przetrwac placz maluszka? ja
dopiero chce zaczac uczyc mojego babelka i juz sie boje jak to wytrzymama, a
musze sprobowac choc nie wiem czy nie za wczesnie (3,5 msc), a sama zawalilam
uczac zasypiac malego na rekach, wiem tragedia ale przy usypianiu malego
zawsze przypomina mi o tym moj kregoslup...

pogadaj z wyszukiwarka

[mruwa9]

bo ten temat byl poruszany, bez przesady, tysiace razy. I sa dwie
szkoly: nie oduczac, przeczekac, az dziecko bedzie dojrzale do
samodzielnego zasypiania (ale nikt Ci nie obieca, ze bedzie to w
pierwszym roku zycia, raczej blizej drugich urodzin, czasem dopiero
trzecich), i druga szkola- wytoczyc wojne wlasnemu dziecku, nie
ogladajac sie na nic, a na pewno nie na potrzeby dziecka i nauczyc
nie tyle samodzielnego zasypiania, ile tego, ze nie mozna na mame
liczyc wtedy, gdy sie jej najbardziej potrzebuje, chocby sie plakalo
i krzyczalo godzinami, do bolu gardla i do wymiotow. Mama nie
przyjdzie, bo nie. Trzeba zasnac z wycienczenia placzem.
sa metody posrednie, jesli dziecko jest latwe w obsludze i daje sie
uglaskac do zasniecia, ale wszelkie metody ksiazkowo-podrecznikowe
sprawdzaja sie glownie w przypadku tych bezproblemowycyh dzieci,
latwych w obsludze.

[anja0123]

Nie mruwa, to nie sa dwie szkoly, to tylko Twoja ich interpretacja.
Piszesz z taka zawiscia, jakbys byla zazdrosna, bo innym sie
powiodlo, a Tobie nie.
do autorki watki - nie, nie jest zawczesnie, sama zreszta piszesz,
ze martwisz sie, ze sama doprowadzilas do takiego stanu. wlasnie
wtedy, gdy zaczynamy od poczatku, najlatwiej jest uniknac
drastycznych metod. Po prosto dziecko od samego poczatku ma wpajane
zdrowe nawyki. Tu nie chodzi o pozwolenie wyplakania sie, ale przede
wszystkim o zadbanie, by dziecko mialo regularny tryb dnia. wszystko
w tej samej kolejnosci: 1 dziecko sie budzi - 2 jedzenie i
przewijanie - 3 zabawa z opiekunem - 4 zabawa samodzielna w kojcu -
5 przy pierwszych oznakach zmeczenia dziecko kladzione jest spac. I
taki cykl powtarzamy kilka razy w ciagu dnia, w kolko. samodzielna
zabawa jest bardzo wazna - nie tylko uczy dziecko od poczatku, ze
nie ma nic zlego, jak chwilke pobedzie samo, ale przede wszstkim
pozwala mu na naturalne wyciszenie, a rodzicom na zaobserwowanie
oznak zmeczenia. Jesli dziecko placze po polozeniu do lozeczka:
staly rytual, glaskanie po glowie, uspokojenie, znowu odlozenie do
lozeczka, wyjcie z pokoju, znowu wejscie po pieciu czy dziesieciu
minutach i tak do skutku. Bardzo czesto tak malym dzieciom
przeszkadzaja w zasnieciu wlasne raczki. Pomaga zawiniecie w kocyk
czy pieluszke. Ja przez pierwsze pol roku stosowalam specjalnie do
tego celu zaprojektowany spiworek, ktory nie pozwala dziecku na
machanie raczkami, bicie sie nimi po buzi itp. Dziala rewelacyjnie.

[myszabw]

Mam pytanie do anja0123:
ile czasu trwa u Twojego Dziecka zabawa z opiekunem a ile samodzielna, tak w
przybliżeniu. W jakim wieku jest Twoje Dziecko. Jakie zabawy w kojcu mu
podsuwasz? Jak wygląda to u Was wieczorem, czy wówczas także bawisz się z
Dzieckiem, a potem bawi się ono samo?
Ja stosuję Łatwy plan wg. Tracy Hogg. Sprawdza się. W niewymuszony sposób
uporządkował nam dzień, zajęcia i posiłki. wiemy jak zorganizować sobie czas,
żeby nie kolidował z zasypianiem i posiłkami Dzieci. Kiedy zaczynałam stosować
ŁP, moje Skarby (bliźnięta mają 4,5 miesiąca), miały 3-godzinny plan dnia, ale
bez żadnych problemów, płynnie i samodzielnie weszły w plan 4-godzinny, co stało
się właśnie dzięki uregulowanemu rytmowi dnia. Przez dłuższy czas nie miałam
problemów ani z ich drzemkami ani ze snem nocnym, ale od kiedy nie karmię ich w
nocy - od ok. 4 tygodni- skrócili sobie drzemki i budzą się kilka razy w nocy.
Myślę, że sytuacja by się poprawiła gdyby przyłożyć się do przygotowania do snu.
Stąd moje pytania, bo uważam, że podział zabawy przez Ciebie podawany jest godny
zastosowania, zwłaszcza, kiedy maluszek późno sygnalizuje zmęczenie. Moje np.
ani nie ziewają, ani nie chowają główki, bardzo rzadko potrą oczka, ale od razu
przechodzą do marudnego płaczu. Czas ich czuwania jest stosunkowo długi - ok. 2
godzin. Z góry dziękuję za odpowiedź.
Co do celowości stosowania metod podanych w poradnikach: mój synek był straszny
na początku. Płakał non stop, nie chciał spać inaczej jak na rękach,
podejrzewaliśmy u niego kolkę, byłam załamana, ale wszystko się uspokoiło po
wprowadzeniu stałego planu dnia proponowanego przez Tracy Hogg. Dziś to radosne
dziecko. Chyba mówi to samo za siebie.

[anja0123]

Odpisalam w mailu.

[pecia2]

a co to za plan? czy mogłabyś napisać coś więcej? jestem bardzo zainteresowana,
bo moja zuzia niestety nie potrafi zająć sie sama sobą! pewnie trochę ją
rozpuściliśmy w czasie kolek a teraz wielki płacz jak wychodzę z pokoju a ona ma
sama poleżeć w łóżeczku. dzięki za odpowiedź

[myszabw]

Łatwy plan lub też plan PROSTE to nic innego jak następujące po sobie w
określonej kolejności zdarzenia. Po obudzeniu dziecka powinno nastąpić jego
nakarmienie - posiłek(P) np. ok 7.00, potem nie dajesz małemu zasnąć tylko
następuje czas zabawy - rozrywki(RO) (np.do ok. 9.00), kiedy maluch robi się
senny przerywasz zabawę i przygotowujesz go do snu (S), chodzi o stworzenie mu
atmosfery do spania, jak zaciągnięcie rolet, położenie spać zabawek, itp. Kiedy
dziecko zaśnie masz czas dla siebie (TE), kiedy najlepiej jest iść ...spać. Na
spacer idziesz w zależności od tego co dziecko robi na spacerze, jak śpi to w
porze spania, a jak ogląda i się bawi, to w czasie zabawy. Kluczem jest
opisywana też przez Anja123 powtarzalność zdarzeń, żeby dziecko wiedziało co
będzie potem. Nie trzymasz się generalnie godzin, bo to nie harmonogram, poza
początkowym okresem czasu kiedy maluch się uczy planu. U nas nie stanowiło to
wielkiego problemu, a mam bliźnięta, które lubią się "rozjechać". Wiem, że
pewnie skrzywisz się na myśl, że po jedzeniu trzeba nie dać spać. Wiesz mi
dzięki temu maluch dużo lepiej zje. Zresztą po jedzeniu i tak musisz dać mu
odbić, a wtedy i tak się wybudzi, więc po co go denerwować, lepiej mu dać się
pobawić, a potem - jak pisze Anja123 dać chwilkę dla siebie i jak zacznie być
senny położyć spać. kiedy wstanie znów dać jeść. Pierwszy plan dla noworodka i
niemowlaka do ok 3-4 mieś powinien być ok. 3- godzinny i w tych godzinach
powinnaś się mieścić, od karmienia do karmienia. potem po 4 miesiącu to już
szkrab najczęściej przechodzi na karmienie co 4 godz., a to dzięki temu, że nie
ma spania podczas posiłków i przekąszania między posiłkami, więc je dobrze w
czasie karmień. Wierz mi to działa. Moje wprawdzie są wyłącznie na mieszance od
2,5 miesięcy, ale nawet na piersi się to udawało. Pamiętaj tylko, że nie wolno
dać przesypiać pór jedzenia i żeby dziecko spało więcej niż 3 godz. ciągiem.
Trzeba dziecko obudzić. Ja moim daję do pół godzony drzemki po planowanej porze
jedzenia. Będzie tak, że podczas porannej drzemki dziecko prześpi godzinę, a
podczas kolejnej 2,5 godz. co jest dopuszczalne. czasem bawi się godzinę, a
czasem 3. Z moimi tak się dzieje, w końcu to nie maszyny, ale wierz mi dzięki
rytmowi dnia "P RO S TE" jakoś to się tak pięknie układa, że w miarę mają te
same pory z przesunięciami do godziny. Dzięki planowi nie jedzą już w nocy (po
23), a dopiero za tydzień skończą 5 miesięcy! Początki wprowadzania planu nie są
łatwe, zwłaszcza kiedy dziecko po jedzeniu jest senne, ale da się go przecież
zabawić. Gdybyś chciała go wprowadzić, a dziecko po jedzeniu by się pokładało,
nie daj mu spać choćby przez pół godziny, żeby nie kojarzyło jedzenia ze
spaniem, a kiedy wstanie zacznij rytm na nowo. Czasem dziecko całkiem zjedzie z
planu, np. obudzi się za wcześnie, kiedy jeszcze nie jest głodne i nie ma pory
jedzenia i nie ma siły by poszło dalej spać, ja wtedy daję się pobawić i kładę
na nowo spać (wierz mi usypiają na nowo)i budzę pół godziny po porze karmienia.

[myszabw]

Aha! żeby sprawa była jasna: wieczorem moje dzieci idą spać ok. 19.30 - 20.00,
nie trzymam ich do 23.00. Ok 22-23 karmię ich przez sen bez budzenia i
wytrzymują do 6-7. Po kąpieli która następuje między 18- 18.30 daję im kolację i
z mężem siadamy z nimi w sypialni żeby ich wyciszyć. Troszkę śpiewamy,
przytulamy maluszki i nastrajamy ich do snu. I tak najpóźniej ok. 20 dzieci są
już tak senne, że usypiają w swoich łóżeczkach bez huśtania i ekwilibrystyki.
Czasem same, a częściej siedzimy przy nich dłuższą lub krótszą chwilę i trzymamy
ich za rączkę. Pewnie że czasem wieczorem są kłopoty z zaśnięciem i zdarzało
się, że zasypiali o 21.00, ale było to przejściowe. Mam natomiast problemy z
wyciszeniem ich w ciągu dnia i dlatego prosiłam o radę co do samodzielnej
zabawy. Szczegóły co do planu najlepiej przeczytać w książce "Zaklinaczka dzieci
jak rozwiązywać problemy wychowawcze" i zdecydować czy pasuje. Mnie T. Hogg
przekonała, bo pozwoliła mi zrozumieć moje dzieci. Wierzcie mi wydawało mi się
że wiem dużo o dzieciach - myliłam się. p. Hogg proponuje metodę "podnieś -
połóż" dla nauczenia dzieci samodzielnego spania. Ja nauczyłam synka spać w
swoim łóżeczku za jej pomocą, udało się dość łatwo, ale był malutki - miał 2 mieś.

[mruwa9]

to patent dla dziecka karmionego butla. A dziecko karmione piersia,
ktore zasypia przy piersi i ssie przez sen?Bo musi, bo taka jest
fizjologia noworodka i malego niemowlaka? I takie, ktore nie da sie
na chwile odlozyc w lozezku, bo od razu wpada w rozpacz i dziki
wrzask?
Latwe w obsludze dzieci latwo nauczyc samodzielnego zasypiania. Z T.
Hogg i bez niej. A co z dziecmi nastawionymi bojowo do zycia, a
lozeczek w szczegolnosci?
Najlatwiej radzic , jak sie ma bezproblemowe i latwe w obsludze
dziecko.

[myszabw]

Oj! Mruwa9 Ty chyba nie wiesz co to znaczy mieć bliźnięta i to charakterne!
Teraz jest dużo lepiej, ale gdybyś jeszcze 3 mieś. temu spędziła z nami jeden
tydzień to byś zobaczyła! Przede wszystkim moje Szkraby nie były „łatwe w
obsłudze” i do dziś nie wszystko jest idealne.
Ponadto czy zastanawiałaś się skąd się bierze owe nastawienie bojowe dziecka do
łóżeczka? Przecież dzieci się z nim nie rodzą. To my rodzice sprawiamy, że
dziecko je ma! Popełniamy błędy za które potem przyjdzie zapłacić i to słono,
nam i dziecku. Nosząc, bujając dziecko na rękach, pozwalając mu zasnąć na naszej
piersi. Dziecko od początku odkładane do łóżeczka (o czym też świadczą liczne
posty na forum), żadnej fobii łóżeczkowej nie ma, bo wie że to jest właściwe
miejsce do spania i czy to są wszystko dzieci łatwe w obsłudze? Co to w ogóle
znaczy?
Pomyśl też skąd mamy wiedzieć jaka jest psychika dziecka, o czym świadczą jego
zachowania, czy automatycznie nabywamy tę wiedzę stając się rodzicami? Nie!
Musimy się tego nauczyć, musi nam to ktoś przekazać, a skąd lepiej jak nie z
książek. Czy wiesz np. dlaczego dziecko które jest przemęczone krzyczy, nie może
zasnąć, a nie pada na twarz jak dorosły?
Co do zasypiania przy piersi, czy sądzisz że dzieci karmione sztucznie nie
zasypiają przy butelce? Zapewniam pięknie zasypiają. Zresztą opisując plan chyba
napisałam, że zakłada on budzenie dziecka które chce spać przy jedzeniu. Trzeba
je budzić, bo inaczej się nie najada! Pociamka trochę i śpi, a za 20 minut chce
jeść dalej, zmienia się w przekąszacza i ból brzuszka gotowy! Poza tym i tak
musisz maluszkowi dać odbić, a nie wiem jak chcesz to zrobić nie podnosząc go i
nie wybudzając. No chyba, że nie odbijasz narażając go na bolesne gazy i ból
brzuszka. Myślisz, że zaśnie słodko jak go wybudzisz podczas odbijania? A co z
kupką, którą zrobi podczas jedzenia? Może zostawisz żeby dziecka nie obudzić? A
skoro się obudzi, to dlaczego nie dać mu się pobawić, zapewniając właściwą
aktywność. Dlatego obudzenie dziecka po jedzeniu jest lepsze.
Mylisz się, co do tego że T. Hogg zakłada odłożenie dziecka płaczącego do
łóżeczka! Wręcz przeciwnie stosując jej metody jesteś cały czas z dzieckiem i
nie dajesz mu płakać w samotności. Siedzisz odpowiedni czas przy łóżeczku aż
zaśnie mocno, nawet jak trzeba wchodzisz z nim do łóżeczka. Dziecko wie, że może
na ciebie liczyć. Słowem - pokonujesz z maluszkiem tę trudną drogę uczenia
spania, leczysz fobię łóżeczkową. Tracy mówi: "mamy nie dajcie się zwieść
metodom polegającym na wypłakiwaniu się, bo zerwiecie więź zaufania z dzieckiem,
a jej odbudowywanie jest mozolne!".
Ja bym nigdy nie pozwoliła się dziecku wypłakiwać i płakać godzinami w
samotności nawet w imię samodzielnego zasypiania! Dlatego posłuchałam rad T. Hogg.
Mruwa9 może jesteś mamą, która doskonale wie co robić i nie potrzebuje pomocy,
ale ja dopiero po przeczytaniu książki T. Hogg, zrozumiałam moje dzieci, że to
ja popełniam błędy i że to ode mnie zależy w dużym stopniu „jakie będą w
obsłudze”. Posłuchałam rad i się udało! Nie mówię że jest idealnie, ale duuużo
lepiej! Pewnie mi napiszesz że jestem kiepską matką, skoro nie rozumiałam moich
dzieci, być może - ale mnie nikt wcześniej nie uczył bycia matką, a książkę
przeczytałam żeby być najlepszą matką dla moich dzieci jaką tylko potrafię.
Pozdrawiam!

[mruwa9]

myszabw napisała:

! Wręcz przeciwnie stosując jej metody jesteś cały czas z dzieckiem i
> nie dajesz mu płakać w samotności.

Aha! Czyli, ze po prostu placze w Twojej obecnosci?
No bo ja wolalam jednak zrobic wszystko, zeby dziecko nie musialo
plakac...
Poza tym nadal nie widze pomyslu dla noworodka, ktory spi i ssie
piers jednoczesnie, bo tak noworodek i male niemowle jest
skonstruowane, ´potrzebuje duzo snu i duzo pokarmu, i duzo ssania, i
dodatkowo duzo bliskosci,miekkosci, ciepla i zapachu mamy, tak, jak
w trakcie ciazy. Gdzie tu miejsce na twarde i zimne lozeczko?
Moja kolezanka ma blizniaki. jedno z blizniat dosc szybko nauczylo
sie samo zasypiac, drugie bylo wlasnie niemowleciem wojujacycm, do
dzis, choc dzieci sa przedszkolakami, zasypianie zajmuje mu
wiecznosc.a wczesiej bylo czestym bywalcem sypialni rodzicow. Masz
jakies wytlumaczenie dla tej sytuacji, gdy dwojka dzieci w tym samym
wieku, wychowywanych w tej samej rodzinie i najprawdopodobniej w ten
sam sposob tak bardzo roznila sie i rozni swoimi obyczajami
zwiazanymi z zasypianiem? Czemu rodzicom chcialo sie nauczyc jedno
dziecko samodzielnego spania, a dla drugiego zabraklo checi i woli?
Oczywiscie, KAZDE dziecko mozna nauczyc spac samodzielnie, tylko w
przypadku pewnej kategorii dzieci bylaby to walka, proba sil, kto
silniejszy i kto postawi na swoim. Czyli jednak metoda na wyplakanie
i wymeczenie.
Druga rzecz, ze piszesz o bledach popelnianych przez rodzicow. IMHO
tu nie ma w ogole mowy o bledach, ale o roznych opcjach ,
koncepcjach rodzicielstwa. I o roznych charakterach dzieci, co tak
chetnie w poradnikach jest marginalizowane, na rzecz prostych i
latwych recept, rzekomo skutecznych w kazdym przypadku. A docelowo,
wczesniej czy pozniej, i tak wszystkie dzieci naucza sie spac
samodzielnie, zwykle w wieku wczesnoprzedszkolnym, czasem ciut
pozniej, wiec czy naprawde jest o co drzec szaty? O te pare miesiecy
w te czy we wte? Mgnienie oka. Moje dzieci juz od dawna nie sa
niemowletami i wiem, o czym pisze

[lenama_2008]

mruwa9 napisała:

> No bo ja wolalam jednak zrobic wszystko, zeby dziecko nie musialo
> plakac...

ja tez, tylko inaczej.
nie zawsze najlepiej jest wpychac piers - niezaleznie czy dziecko
placze z glodu, zimna czy innych powodow, nie zastanawiac tylko
szybko cyc, zeby zatkac. no bo przy innych metodach (np. wyciszenie
kolysankami, glaskaniem) trzeba zastanowic sie, popracowac. a tak
jestesmy niezastapione, tata lub inny opiekun nie da tego co mama...

> wczesniej czy pozniej, i tak wszystkie dzieci naucza sie spac
> samodzielnie, zwykle w wieku wczesnoprzedszkolnym, czasem ciut
> pozniej, wiec czy naprawde jest o co drzec szaty?

jest. o kilka lat mozliwosci funkcjonowania dzieki wypoczynkowi w
nocy. wiek wczesnoprzedszkolny to 3-4 lata...

[mruwa9]

a gdzie ja napisalam, ze przy placzu zawsze nalezy zatykac dziecko
piersia? Myslisz, ze nie probowalam, po pierwsze, dociec przyczyny
placzu i zadzialac przyczynowo? Czasem pomagala piers, czasem
noszenie, czasem uspienie, jesli maluch zmeczony (uspienie w wozku,
przy piersi czy na rekach) czasem po prostu zagadanie i zabawienie,
czy proba uglaskania w lozku, bez brania na rece.Choc uspic sie tak
nie dalo, moze jakies pojedyncze razy. A dla dzieci i tak jestesmy
niezastapione, czy tego chcemy, czy nie Matka jest tylko
jedna
(swoja droga nienawidze byc niezastapiona)

[lenama_2008]

mruwa9 napisała:

> a gdzie ja napisalam, ze przy placzu zawsze nalezy zatykac dziecko
> piersia?

mam wrazenie, ze w innych watkach o samodzielnym zasypianiu
pisalas 'piers jest dobra na wszystko'...

> Myslisz, ze nie probowalam
> Czasem pomagala piers, czasem noszenie, czasem uspienie
> czy proba uglaskania w lozku, bez brania na rece.Choc uspic sie
tak nie dalo, moze jakies pojedyncze razy.

nie przyznawalas sie dotad, ze probowalas... zwykle tak
przedstawiasz inne metody, jakby nie bylo warto probowac... [to
oczywiscie tylko moje wrazenie]

> A dla dzieci i tak jestesmy niezastapione, czy tego chcemy, czy
nie Matka jest tylko jedna
> (swoja droga nienawidze byc niezastapiona)

ja tez
to moje i mojej mamy ulubione powiedzenie.
ja i tak mam poczucie przy Mlodym, ze jestem niezastapiona

do lenama-2008

[martasz123]

> nie zawsze najlepiej jest wpychac piers - niezaleznie czy dziecko
> placze z glodu, zimna czy innych powodow, nie zastanawiac tylko
> szybko cyc, zeby zatkac. no bo przy innych metodach (np.
wyciszenie
> kolysankami, glaskaniem) trzeba zastanowic sie, popracowac. a tak
> jestesmy niezastapione, tata lub inny opiekun nie da tego co
mama...


Wiesz moje dziecko ma prawie 15 miesięcy i od zawsze jak ja jestem w
domu była i jest usypiana przy piersi, wcale nie temu, ze tak
wygodniej tylko poprostu zazwyczaj przed spaniem to jest jej pora na
mleczko. A nie zgadzam się z Tobą, ze inny opiekun z takim dzieckiem
sobie nie poradzi, bo u nas jest tak, ze jak ja jestem w pracy to
albo babcia małej, albo tata usypia ją. I ona bardzo ładnie kładzie
się w porze spania na łozko i po 5ciu minutach bez zadnego jęczenia,
plakania zasypia

[lenama_2008]

martasz123 napisała:

> A nie zgadzam się z Tobą, ze inny opiekun z takim dzieckiem
> sobie nie poradzi, bo u nas jest tak, ze jak ja jestem w pracy to
> albo babcia małej, albo tata usypia ją. I ona bardzo ładnie
kładzie się w porze spania na łozko i po 5ciu minutach bez zadnego
jęczenia, plakania zasypia

ulozylas to sobie jak widac. ale poczytaj wiekszosc postow na tym
forum... zdesperowane dziewczyny pisza, ze nie maja juz sil, maluchy
usypiaja tylko przy piersi - ich dzieci nie znaja innych sposob,
wiec matki sa niezastapione... a wlasciwie pewne czesci ich ciala

[martasz123]

"ulozylas to sobie jak widac"

Co sobie ułozyłam?

[martasz123]

martasz123 napisała:

> "ulozylas to sobie jak widac"
>
> Co sobie ułozył

juz wiem o co chodzi...

[myszabw]

Nie było mnie dwa dni, a tu taka dyskusja!
Widzę mruwa9, że cokolwiek ktokolwiek napisze i tak to zanegujesz. Ale po tym co
piszesz śmiem jednak twierdzić, że: nie masz zielonego pojęcia o tym o czym ze
mną dyskutujesz, mylisz metody nauki zasypiania, nie czytasz uważnie postów,
wybiórczo traktujesz wypowiedzi łapiąc za słowa.
Zauważ, że ja nie opisywałam metody T. Hogg do usypiania dzieci, a jedynie
odpowiedziałam na post o planie dnia dziecka, którego wprowadzenie wymaga
jedynie trochę konsekwencji od rodzica. Tobie każde uczenie dziecka
samodzielnego zasypiania kojarzy się z tym, że jest ono wrzucone do łóżeczka,
którego nie zna i ryczy tam do utraty sił. Proponuję żebyś przeczytała książkę,
z której plan zaczerpnęłam, a potem się wypowiadała. Ja nie pisałam o metodzie
„kontrolowanego wypłakiwania” i wg. poradnika „Każde dziecko można nauczyć spać
samodzielnie”, (mylisz metody!) nie znam ich dobrze, a jedynie z opisów i się
nie wypowiadam. To co jednak przeczytałam o nich nie podobało mi się czemu dałam
wyraz w poprzedniej wypowiedzi.

[myszabw]

Miałam nic więcej nie pisać, bo dyskusję z Tobą uważam za daremną, jednak
odpiszę na Twoje wątpliwości, bo może jednak inne dziewczyny na tym skorzystają.
Przyznaję, moje dzieci miały w czasie wprowadzenia planu ok. 2,5 miesiąca, ale
nadal nie widzę żadnych problemów z noworodkiem czy dzieckiem młodszym niż
kilkumiesięczne. Oczywiście! Każde dziecko potrzebuje bliskości mamy,
przytulania i ponoszenia troszeczkę, ale na to jest czas nie tylko podczas
karmienia, bo przecież po karmieniu nadal maluszka się trzyma, po odbiciu
przytula i nawet można poleżeć trzymając go na brzuszku, to jest urok
macierzyństwa! Na przytulanki jest jednak czas podczas etapu „RO”zrywka. Chodzi
o to, żeby dziecka nie usypiać piersią, a podczas usypiania nie nosić, nie
huśtać, nie bujać, nie wozić w wózku, bo go przyzwyczajasz do tego czego nie
potrzebuje. To rodzice dziecku wpajają, że tak należy zasypiać i potem dziecko
walczy kiedy jest odkładane do łóżeczka płacząc:"hej! do tej pory inaczej mnie
usypialiście! co się dzieje? ja tak nie chcę?"
Pewnie, że nikt nie będzie wprowadzał planu dnia 3- dniowemu maluszkowi, który
nonstop śpi, ale dlaczego nie spróbować z 2,3–tygodniowym, kiedy tylko zacznie
czuwać troszkę więcej. Po posiłku wystarczy chwilka by dziecko nie spało, a już
masz po jedzeniu („P”osiłek) część planu „RO”zrywka, kiedy go odbijesz,
przewijasz. Kiedy zasypia masz kolejne etapy „S”en i „TE”. Oczywiście to wymaga
od rodzica obudzenia maluszka, który podczas jedzenia zasypia i wypija tylko
troszeczkę, a to już niewielu się podoba, bo myślą „jak zasnęło, to już niech
śpi żeby nie płakało”. Tylko, że za 10 minut dziecko znowu się budzi i płacze,
bo się nie najadło. I tu się kłania błędne rozumienie „karmienia na życzenie”,
które nie jest ładowaniem cyca w usteczka dziecka za każdym razem kiedy
zapłacze, a tylko przystawianiem go do piersi wtedy kiedy jest głodne. Ale do
tego trzeba dobrze znać dziecko! W właśnie plan w tym pomaga. Bo widzisz - jeśli
np. u noworodka który dobrze zjadł od ostatniego karmienia minęła np. godzina,
to kiedy zakwili, możesz przypuszczać, że jest głodny, ale jak 15 minut, to
trzeba się zastanowić czy przyczyną nie jest coś innego. I plan pomaga się w tym
zorientować. Nie błądzisz po omacku, a dziecko zjada porządnie, bo nie śpi
podczas posiłku, wie że po zjedzeniu będzie się bawiło, a kiedy się znuży daje
znaki że chce spać. Naprawdę jest łatwiej. Mama natomiast wie, w jakich porach
planować wizyty gości, wyjścia z domu itd. Czy to nie jest sensowne? Czujesz
różnicę z sytuacją kiedy dniem dziecka rządzi przypadek i chaos?
Oczywiście nie wiesz, ale T. Hogg podaje dwie metody usypiania, jedna z nich
polega na tym, że na etapie uczenia dziecka spać, trzymasz dziecko na ręku i
siedzisz z nim ALE!!! bez bujania i potrząsania. Dziecko musi być przygotowane
do snu tzn. senne, uspokojone, wyciszone (w czym pomaga plan). Kiedy widzisz, że
zamyka oczka, delikatnie wkładasz go do łóżeczka i siedzisz przy nim,
poklepujesz leciutko i szepczesz „szszszsz...”. Dziecko w chwili odkładania nie
powinno jeszcze spać. Co na to powiesz? gdzie tu jest bezduszny rodzic i ryczące
dziecko? To jest wstęp do nauki samodzielnego zasypiania, bardzo skuteczny. Tu
właśnie jest miejsce na łóżeczko, żeby mama mogła zebrać siły na kolejne
przytulanki. W przekonaniu dziecka łóżeczko nie jest wówczas złe. Zauważ też, że
napisałam, że T. Hogg podaje jak pokonać obawę dziecka przed łóżeczkiem, ale nie
poprzez wrzucenie go do łóżeczka. Ona podaje bardzo mozolny i wymagający
konsekwencji sposób pokazania dziecku, że łóżeczko nie kole. Jest to proces
długi, więc nie jest łatwy i szybki, a zatem nie jest drastyczny, ale pozwala na
oswojenie dziecka z łóżeczkiem.
Co do marginalizowania różnych charakterów dzieci << na rzecz prostych i latwych
recept, rzekomo skutecznych w kazdym przypadku>>: i kolejny raz kłania się
nieznajomość metod Tracy Hogg, która to właśnie uwzględnia, a jej metody wcale
nie są łatwe, bo Tracy „naprawia” nie dziecko, ale rodziców, których trudniej
zmienić.
Co do twojego zarzutu: <<po prostu placze w Twojej obecnosci, No bo ja wolalam
jednak zrobic wszystko, zeby dziecko nie musialo plakac...>>: Ja już wiem
wszystko! Zafundowałaś swoim dzieciom tzw. skrajny przypadek przypadkowego
rodzicielstwa, chwytającego się czego popadnie „żeby tylko dziecko nie płakało”.
I widzisz gdybyś wiedziała na czym polega metoda T. Hogg, to być nie pisała
takich bzdur! Wiedziałabyś też, że dziecko poprzez płacz do nas mówi i nie każdy
płacz jest zły! Wystarczy słuchać! Wiedziałabyś, że huśtanie, potrząsanie
dziecka tylko go stymuluje i utrudnia zasypianie, dlatego tak uspokajane dziecko
potrzebuje coraz więcej huśtania żeby się wyciszyć, a potem nie umie już bez
niego zasnąć, a dla rodziców ma to przykre konsekwencje.
Co do bliźniąt o których piszesz: <<wychowywanych najprawdopodobniej w ten sam
sposób>>: mam wytłumaczenie. 1. nie ma tak samo wychowywanych dzieci, nawet
bliźniąt. 2. nie wierzę, że matka nosiła oboje naraz i tylko ona zajmowała się
nimi samodzielnie przez cały dzień, 3. jedno z dzieci zapewne było bardziej
absorbujące – to niespokojne, a to drugie spokojniejsze i mniej płaczliwe, i
rodzice bardziej zajmowali się tym absorbującym w przypadkowy sposób, pozwalając
mu na wszystko, przez co ten drugi bliźniak dużo leżał, był zostawiany w spokoju
i rodzice nie zdążyli go zepsuć. Po prostu dziecko się przyzwyczaiło, że jest
odkładane i zasypiało samo. Nikt mu nie przeszkadzał w zasypianiu!!! A skoro
jest to przedszkolak i lądowało w sypialni rodziców, to widać, że rodzice
pozwalali mu na to i utrwalili w dziecku złe nawyki na lata i teraz to by z nim
była walka faktycznie.
Nie rozumiem o co chodzi w zdaniu <<IMHO tu nie ma w ogole mowy o bledach, ale o
roznych opcjach, koncepcjach rodzicielstwa>>. Czy chcesz powiedzieć, że Ty
promujesz inną koncepcję rodzicielstwa? A promuj sobie! Na zdrowie! Tylko nie
rozumiem po co tu zaglądasz skoro tak Ci z tym dobrze! Myślę, że szukałaś
szybkiej metody, dzięki której Twoje dziecko da Ci się wreszcie wyspać! Nigdzie
jej nie znajdziesz! To trudna i mozolna praca! A nasze dzieci są takie jakimi
ich ukształtujemy! I jak tu nie mówić o błędach rodziców?
Co do: <a docelowo, wczesniej czy pozniej, i tak wszystkie dzieci naucza sie
spac samodzielnie (...)czasem ciut pozniej, (...) pare miesiecy w te czy we wte?
Mgnienie oka.>>
No rozłożyłaś mnie! Ładne mi mgnienie oka parę miesięcy! Wiesz co, może Ty nie
pracujesz, nie masz na głowie wielu obowiązków i wystarcza Ci 3 godz. snu i to w
charakterze poduszki Twoich dzieci. Pewnie dla większości dziewczyn piszących na
forum taka porcja snu jednak nie wystarcza dla odbudowania sił, i tak jak ja
mają bardzo odpowiedzialną pracę i muszą dobrze funkcjonować. Poza tym zmęczonej
mamie nie w głowie efektywne spędzanie czasu z dzieckiem i obdarzanie go
miłością. Więc nauczenie dziecka spać samodzielnie jest korzystne dla
wszystkich! I wydaje mi się, że zakładająca motyw ma właśnie problem, z którym
chce sobie w rozsądny sposób poradzić, szuka wsparcia, pyta tych którym się
udało, żeby wybrać najlepszą dla siebie metodę. To że jest beznadziejnie to ona
teraz czuje i wie! Wesprzyj dziewczynę, a nie dołuj jej!
Rany, ale się rozpisałam!

do myszabw

[mruwa9]

no rzeczywiscie tak sie rozpisalas, ze ledwo dociagnelam do konca..
ja uparcie protestuje przeciwko stwierdzeniom "bledy" czy "zle
nawyki". Bo to, co dla Ciebie jest bledem czy utrwalaniem zlych
nawykow, dla innych moze byc po prostu podazaniem za potrzebami
dziecka. Sugerowanie, ze niestosowanie sie do metod T.Hogg i
nieuczenie dziecka samodzielnego spania w lozeczku jest bledem
wychowawczym to chyba naduzycie?
BTW dzieci mam bardzo wymagajace ( jedno z ADHD i jedno
niepelnosprawne, wymagajace opieki 24 godziny na dobe, oraz jedno
male), do pracy dojezdzam 50 km i nie mam zadnych babc ani nian na
podoredziu. Na brak obowiazkow naprawde nie narzekam.

i jeszcze umknelo mi

[mruwa9]

chyba naprawde nie bardzo sie orientujesz w fizjologii noworodka i
malego niemowlaka. Taki maluszek nie rozgranicza snu od jedzenia,
jedno i drugie dzieje sie jednoczesnie, bo jednego i drugiego
noworodek/male niemowle potrzebuje w duzych ilosciach i z duza
czestoscia, To butelke sie podaje i wynosi do kuchni po karmieniu.
Pokarm kobiecy trawi sie blyskawicznie i zanim dziecko dojdzie do
konca posilku, pokarm z poczatku posilku jest juz strawiony i
przychdodzi czas na kolejne karmienie. Do tego duza potrzeba snu,
ktora sprawia, ze dziecko znajduje sie w fazie ni to snu, ni to
czuwania, a w miedzyczasie ssie. U noworodka karmionego piersia
czesto nie da sie odroznic fazy snu od fazy jedzenia. Proba zabrania
piersi w fazie czuwania prowadzi do intensywnego poczukiwania
piersi czy ssania piastek, kciuka czesto- smoczka (bo piers nie moze
sluzyc jako smoczek, choc przeciez jest dokladnie odwrotnie!), a
jeszcze czesciej. do protestu i placzu dziecka, chcacego ssac. i
mylne wnioski mlodej mamy, ze pokarm "za slaby, za malo", co czesto
prowadzi do rozpoczecia dokarmiania mieszanka i zakonczenia
karmienia piersia. A ograniczanie dostepu do piersi (bo teraz ma byc
pora czuwania, czy zasypiania, a nie jedzenia), zastepowanie piersi
smoczkiem czesto skutkuje slabymi przyrostami wagi
noworodka/niemowleia, i znow- decyzja, czy zalecenia dokarmiania
mieszanka i poczatek koncza karmienia piersia.

[myszabw]

Jak czytanie odpowiedzi na Twoje zarzuty cię męczy, to trzeba było nie czytać.

[anja0123]

Od siebie dodam jeszcze tylko jedno (mysza, niestety pokusa byla
silniejsza ))): mruwa za kazdym razem pisze, ze wszelkie 'metody'
sa dla dzieci 'latwych w obsludze'. otoz jest dokladnie odwrotnie.
Dzieciom latwym w obsludze nie potrzebne sa zadne 'metody' - po
prostu opdklada sie je do lozeczka i dzieci spia. wszelkie metody
zostaly stworzone dla dzieci, ktore potrzebuja 'instrukcji obslugi',
po uwczesniejszych kontaktach ich tworcow z setkami zdesperowanych
rodzicow. ja sama korzystalam z metody holenderskiej pielegniarki
(Ria Blom), ktora pracuje z dziecmi 'nad miare placzliwymi' -
niespokojnymi, nieustannhie placzacymi, zamiast spac itp. W holandii
istnieja nawet specjalne przychodnie przyszpitalne dla dzieci
nadmiernie placzacych, jesli mruwa nazywa takie dzieci 'latwymi w
obsludze,, to ja juz naprawde nie wiem.... Ria Blom zainicjowala
badania naukowe na ten temat, ktore wykazaly, ze wystarczy stosowac
metode 'spokoju i przewidywalnosci', by zadbac o sen i dobry nastroj
niemowlecia.

[myszabw]

Hej hej! Ja też miałam pokusę, WIELKĄ! ale sobie darowałam, uznałam że w tym
przypadku nie warto. Ale bardzo dziękuję za Twoją wypowiedź! Widać nawet w
Holandii gdzie wydawałoby się, że prym będzie wiodło "bezstresowe wychowanie" do
kłopotów z zachowaniem i spaniem dzieci podchodzi się poważnie i dostrzega się
je jako problem, a nie traktuje ich jako "podążanie za potrzebami dziecka".
Tymczasem z postawy niektórych wynika,że kiedy nie można sobie poradzić z
własnym dzieckiem, to najlepiej uznać, że takie są jego potrzeby. Aha!
skorzystałam z Twoich rad! Bardzo dziękuję! Kładę jednego Szkraba na matę, a
drugiego do leżaczka, staram się zejść im z oczu i tylko zerkam z ukrycia co
robią. Zobaczymy jakie będą efekty. Pozdrawiam!

[alicja0000]

jak tego dokonałam? pomyślałam o tym zawczasu. Mój syn od samego początku
zasypiał sam w łóżeczku, nie brałam go do siebie w nocy, nie kołysałam w wózkach
i innych cudach, po prostu nie pokazywałam , że istnieje inny rodzaj usypiania
go. Kładę kiedy jest zmeczony a nie kiedy wybija dana godzina, trzymam chwilkę
za rączkę i mały już śpi, w nocy po karmieniu i przewinięciu kładę i od razu
zasypia. U nas w łóżku ląduje dopiero rano koło 7, 8 wtedy z nim "gadam" "bawię
się" - ma 3 miesiące.

[monicek]

Moim zdnaiem takie malutkie dziecko to tylko metodą Tracy Hogg
("Język niemowląt") która polega na odkładaniu do łóżeczka a gdy
zaczyna płakać trzeba wziąść na rączki i bez lulania poczekać aż
przestanie płakać a wtedy od razu odłożyć do łóżeczka i tak w kółko
aż maleństwo zaśnie. Może to trwać dość długo i trzeba będzie
maluszka podnosić i odkładać po kilkadziesiąt razy ale w końcu
maluch pojmie o co chodzi. To metoda dość delkiatna ale często
skuteczna.
Starsze dziecko pow. 6 m-cy można uczyć samodzielnego zasypiania
przez zostawianie w łóżeczku i zaglądanie do niego w odpowiednich
odstępach czau - osobiście korzystałam z tej metody (książka "Uśnij
wreszcie") i u nas zadziałała już po pierwszewj nocy nauki.
Pozdrawiam i życzę wytrwałości i powodzenia

Można to zrobić bez płaczu:)

[jajki-ewicz]

Nam sie to udało. Synek ma teraz 5 miesięcy i od jakiś 3 tygodni sam zasypia Na poczatku tez go przywyczaiłam do noeszenia na rekach. Potem usypiał leżąc ze mną. A potem jeszcze przy piersi. Z tym spaniem to w sumie było przez przypadek. Synek nie lubiał łóżeczka. Poleżał za dnia w nim może 10 minut i to karuzelka musiała być włączona. Kiedys jak go odkładałam po kąpieli do łóżeczka to obudził się. Jak spojrzał mi sie w oczy to zaczął się śmiać i gadać.Ja go położyłam w tym łóżeczku i wyszłam zrezygnowana do męża, że sie obudził i teraz będe go usypiac przez godzinę. A synek co?? Gadał do myszek na osłonce łóżeczka śmiał się, aż w końcu przytulił się do pieluszki i zasnął. Następnego dnia odkładałam go do łóżeczka - miał smoka i pieluszkę. Wyszłam na moment do kuchni, wracam, a on spi. I tak jest do dzisiaj Za dnia tez poleży w łóżeczku Kluczem do sukcesu był brak płaczu. Został zostawiony w łóżeczku wtedy gdy sie smiał i bawił. Nie przestraszył się łóżeczka. Gdybym go zostawiła płaczącego to do dzisiaj byśmy sie meczyli

[glagonia]

A mi się spodobała sugestia z książki "Uśnij wreszcie" dotycząca tego, że
my-rodzice musimy być wewnętrznie przekonani o tym, że samodzielne usypianie
jest dla dziecka dobre, i że dziecko wyczuwa nasze niepokoje (np. niepokój, co
zrobić żeby zasnął i niepewność, czy dobrze wypełniam podręcznikowe rady).
Mój synek potrafi zasnąć sam, ale kiedy zdarza mu sie płakać, to przede
wszystkim pilnuję siebie, żebym podchodząc do niego miała wewn pewność i spokój.

[ax-a1]

popieram, mozna bez placzu, moja histroia wygladala podobnie, kilka razy probowalam - zostawiam - wychodze- a ty sobie placz, nie wytrzymalam placzu, a jak miala 6,5 m-cy, polozylam zadowolana do lozeczka dalam zabawki i zaczelam odciagac mleko, a tutaj jakas wyjatkowa cisza - a mala spi sobie przytulona do zabawki. wiec nie uwazam metody z placzem za najlepsza- mozna bez placzu. Ale moje dziecko- jak inne dziewczyny pisza- jest latwe w obsludze

[kama_mama_olka]

Dodam,że przez pierwsze 3 mce był stale noszony z powodu olek,ale dziecko w
wieku 3 mcy jest jeszcze dość elastyczne powinno Ci się udać,o ile nic mu nie
dolega

[mama2chlopakow]

obaj moi synowie od dnia narodzin spali w swoich łózeczkach.Ja
wolalam w nocy wstac nakarmic i odłożyc do łóżeczka.Zasypiali
sami.Nawet jak byli chorzy wolalam ja sietroszkę pomęczyc i czuwac
przy nich.Dzis wiem,ze sie opłacalo.Wieczory zarezerwowane dla mnie
i mężusia
pozdrawiam.

[beetek]

u nas na poczatku były kolki więc mała przyzwyczaiła się do rąk, kolki minęły w
2 mies ale kolejny miesiąc poświęciliśmy na naukę zasypiania właśnie metodą
odkładania do łóżeczka i brania na ręce gdy zaczynała płakać ale jak już się
uspokoiła to znowu odkładaliśmy i tak w kółko, nie było łatwo ale teraz jestem
dumna z siebie że mi się udało, wreszcie mamy spokojne wieczory i plecy już mnie
nie bolą, pamiętaj że z każdym tygodniem będzie ważyć coraz więcej i będzie
coraz ciężej oduczyć usypiania na rękach
życzę powodzenia
pozdrawiam

[martasz123]

ppaati napisała:

> pytanie moje kieruje do mam ktore przeszly przez nauke
samodzielnego
> zasypianaia, jak tego dokonaly i skad mialy sile przetrwac placz
maluszka?
Ja nie miałam sily przetrwac i po dwóch usypianiach w ciągu jednego
dnia zrezygnowałam z tej nauki. Wierzyłam w jakies bezsensowne rady,
ze tak niby powinno sie dziecko usypiac. A wcale to nie jest prawdą,
teraz mam 14to miesieczna corkę i nadal ja lub mąz kladziemy sie z
nia i leżymy czekajac do jej uśniecia. Ale, wcale tego nie załujemy
ze tak jest, bo ten czas tak szybko leci, ze takie momenty niedługo
staną sie bezcenne.

[bezunia_7]

Mój synek ma 11 miesięcy i o samodzielnym zasypianiu nie ma mowy. To
prawda, że przede wszystkim rodzice muszą być na to gotowi. Ja nie
jestem, mój mąż też nie. Moją starszą córkę też rozpieszczałam,
usypiałam na rękach, przy piersi, spała z nami w łóżku to był
cudowny czas. Teraz ma prawie 14 lat zleciało jak z bicza strzelił,
z samodzielnym zasypianiem do dawna nie ma problemów, czasem skradne
całusa a przytuli się od wielkiego święta. Korzystam więc ile
wlezie, że mój syneczek to taki pieszczoszek i tylko by się tulił
bo wiem, że zaraz wyrośnie i zostaną mi przynajmiej wspomnienia
cudnych chwil. Pozdrawiam wszystkie niereformowalne i nie ksążkowe
mamy, dla któych każda chwila z maleństwem to cud a nie obowiązek.
Macieżyństwo jest BOOOSKIE

[martasz123]

Dziecko to nie komputer, ktory da sie zaprogramowac jak my chcemy.
Dziewczyny 3-4 miesieczne dzieciaczki to jeszcze maleństwo, troche
więcej bliskości potrzebuje. Ufa bezgranicznie rodzicom, ale w
momencie kiedy placze, a mama zostawia je samemu sobie to napewno
nie wie co jest grane. Osoba, ktorą obdarzyła najwiekszym zaufaniem
pozostawia je, chyba coś jest nie tak.


bezunia_7 zgadzam sie z Tobą macieżyństwo jest BOOOSKIE

[kawa08]

> bezunia_7 zgadzam sie z Tobą macieżyństwo jest BOOOSKIE

Oczywiście, że jest boskie, pod warunkiem, że potrzeby matki również
są brane pod uwagę; gdybym zajmowała się dziecmi 24 godziny na dobę,
to pewnie uważałabym, że jest raczej męczące, a nie boskie, a
ponieważ dzieci się wysypiają, i ja sama moge się wyspac - w swoim
łóżku, odpocząc, nabrac sił, więc rzeczywiście zgadzam sie, jest
boskie;
dziecko nie jest komputerem i nie da się go zaprogramowac, co nie
oznacza, że wychowując dziecko mamy poruszac się po omacku i podążac
ślepo za dzieckiem; w końcu to my jesteśmy opiekunami i pierwszymi
nauczycielami, oprócz spełniania potrzeb dziecka uczymy je także
pewnych zachowan, które przyjmuje za wzorce; owszem, mogę kołysac w
wózku do zaśnięcia, bo tak szybciej zaśnie, ale czy będę chciała to
robic, gdy dziecko będzie miało półtora roku, dwa lata? Czy na pewno
będę chciała usypiac przy piersi? Bliskośc bliskością, ale do licha
nie jest zbrodnią, że po całym dniu matka ma ochotę zalegnąc na
własnym wyrze i móc zebrac mysli do kupy, obejrzec film albo po
prostu zasnąc, bo jest zmęczona;
Podoba mi się idea samodzielnego zasypiania, podoba mi się pomysł
taki, że matka śpi z ojcem, a dzieci w swoim pokoju, wydaje mi się
to zupełnie naturalne. Wszyscy się wysypiają i mają szansę odpocząc,
zaś samo zasypianie to po prostu zasypianie, a nie cyrkowanie
jakieś, chyba że ktoś lubi, ja akurat nie bardzo.

[aniana18]

ja oczywiście również popieram ideę samodzielnego usypiania,
ale dla nas pozostała niestety tylko ideą;
zazdroszczę wszystkim tu piszącym mamom, którym się udało
i podziwiam, bo często taka nauka to niemało stresu dla mamy także.
nam się nie udało. po tygodniu płaczu i histerii (nie słabnących)
zrezygnowałam z pomysłu;
moja córka chyba w ogóle nie nawidzi zasypiać, niezależnie od tego
w jaki sposób ją usypiam;
moim błędem było to, że nie uczyłam jej samodzielnego zasypiania
od początku; tylko, że przez 2 mce miała kolkę
chciałam właściwie powiedzieć, że trzeba spróbować,
ale może się okazać, że się nie da i nie warto wtedy starać
się nauczyć dziecko zasypiać samodzielnie za wszelką cenę.
moja córka (obecnie ząbkująca) potrafiłaby płakać ponad godzinę,
a i tak nie usnąć; nie mam serca;
metoda Tracy też nie działała, ponieważ brana na ręcę z łóżeczka
w ogóle się nie uspokajała, więc nie można jej było odłożyc po raz
kolejny;
życzę powodzenia!

[martasz123]

Pisałam, pisalam i mi sie skasowalo wszystko, ale napiszę jeszcze
raz.
kawa08 wogole sie z Toba nie zgadzam, bo maciezynstwo jest boskie i
wcale to nie oznacza, ze nie mogę byc oddana swojemu dziecku. Jest
czas kiedy dziecko jest blisko rodzicow, a pozniej troche to sie
zmienia. Jak narazie usypiam ją ja lub mąz i nie twierdze, ze nie
mam czasu dla siebie, bo te usypianie to jest tak naprawde chwila.
Tak samo daję piers, chociaz moje dziecko ma juz 15cie miesiecy i
nadal twierdze, ze nie jestem zmeczona.BO dla mnie to wszystko nie
jest jakims przymusem, robie to bo tak chce. Ja traktuje dziecko jak
partnera, biore tez jego potzreby pod uwagę. I nie bede jego
stresowała tylko z tego powodu, ze ktos tam napisał jakąś książke na
temat usypiania i stawia jakies zasady usypiania. A z mężem tez
znajdziemy chwile dla siebie. JAk narazie dla nas obojga potzreby
dziecka są najwazniejsze.

[kawa08]

Z tego co napisałaś tak trochę wynika, że robię tak jak robię, bo
jest książka i ktoś sobie coś wymyślił, więc tak musi byc - nonsens,
robimy tak, jak jest dobrze dla nas, dla naszej rodziny, bo tak
naprawdę chodzi o to, żeby potrzeby wszystkich zostały wzięte pod
uwagę;
jeśli marta niczego nie robisz pod przymusem, to ok, twoja sprawa,
usypiajcie się tak jak lubicie;

poza tym także jestem zdania, że owszem, macierzyństwo jest boskie i
jestem równie oddana dziecku, ale mam trochę inne zapatrywania na tę
kwestię bycia oddanym, dla mnie akurat to, że usypia się piersią to
nie jest wyznacznik oddania i spelniania potrzeb, tylko po prostu
taki zwyczaj na spanie, ktory się stosuje, bo najprostszy; nie
uważam, że dzieci mają potrzebę tak zasypiac, raczej zasypiają tak,
jak zostały nauczone; ale tak jak mówię, jak ci pasuje, to róbta jak
chceta, dla mnie w każdym bądź razie to się nijak ma do partnerstwa
z dzieckiem.

[czarodziejka000]

Uwazam jak przedmowczyni tak dziecko zasypia jak go rodzice nauczyli. Moja
mala ma prawie 3m i nie mam problemow z usypianiem,po prostu odf poczatku jest w
pore odkladana do lozeczka i koniec dyskusji,moge ja poglaskac po glowce,dac
buziaka i mala po chwili spi. NIe zna innego sposobu i wszystkim to odpowiada
( i dzieki Bogu1!!!)

[martasz123]

czarodziejka000 napisała:

> Uwazam jak przedmowczyni tak dziecko zasypia jak go rodzice
nauczyli. Moja
> mala ma prawie 3m i nie mam problemow z usypianiem,po prostu odf
poczatku jest
> w
> pore odkladana do lozeczka i koniec dyskusji,moge ja poglaskac po
glowce,dac
> buziaka i mala po chwili spi. NIe zna innego sposobu i wszystkim
to odpowiada :
> )
> ( i dzieki Bogu1!!!)
No i super. Ja wcale nie jestem przeciwna takiemu usypianiu, jezeli
dziecku to pasuje. Pisalam, ze sama chciałam nauczyc tego małą, ale
nie za wszelką cene. Bo akurat moje dziecko strasznie plakało i
stwierdzam nadal, ze jezeli tak sie dzieje to "gra nie warta
świeczki". A teraz wcale tego nie zaluje, bo naprawde jest nam z tym
z tym naszym usypianiem dobrze. I z perspektywy czasu patrzę, że i
dobrze sie stało, ze mała nie nauczylam samodzielnego zasypiania.
Uwielbiam te momenty wieczorem, kiedy mala sie wtula we mnie i
słodko zasypia, tymbardziej ze niedawno wrociłam do pracy i juz
troche mniej czasu spedzamy ze sobą.
I pewnie, ze kazdy robi jak mu pasuje. Mi nie odpowiadało słuchanie
placzu mego maleństwa.

[londine]

Dzięki bezunia, pocieszyłaś mnie My też nie jesteśmy książkowe i jak czytam,
ile to mamy wiedzą, oczytane, zaprogramowany dzień, to stwierdzam, że coś u nas
nie tak Ale widzę, że u Ciebie podobnie i rzeczywiście jest BOOOSKO Dla
nas harmonogram, plan dnia, godziny nie istnieją. Żyjemy na żywioł Gdybym
miała się jeszcze stresować tym, że minęła właśnie godzina drzemki a tu Malusia
bawi się na dobre to bym już padła. U nas Misia wyznacza plan dnia Budzi się,
dostaje jeść, urzęduje na maksa a jak chce spać to idziemy spać. Sama ustaliła
sobie pory drzemek i wahnięcia są może godzinne. Śpi z nami, bo inaczej
zwyczajnie się nie dało. Są takie i inne dzieci. Ja mam mega przytulaczka w domu
i nawet tuż po porodzie, jeszcze w szpitalu położne dawały mi ją do łóżka, bo
widziały, że chce się przytulić. I tak było... Pierś do buzi, wtulenie się w
ramię i... zanim cokolwiek zjadła już spała. I tak jest do tej pory. Jak
próbowaliśmy ją położyć spać w jej łóżeczku skończyło się budzeniem co 15 minut
i szlochem-cała noc. Są dzieci, które idą wg schematów i takie, które schematów
nie uznają.

[kawa08]

londine napisała:

Dla
> nas harmonogram, plan dnia, godziny nie istnieją. Żyjemy na żywioł

Skoro Wam pasi, to OK, dla mnie osobiście jako dla dorosłego
człowieka jest to średnio ciekawa perspektywa, że nie wiem, chociaż
mniej więcej, co będę robic za chwilę;
i ja, i dzieci lubimy przewidywalnośc, ona daje nam poczucie
bezpieczeństwa oraz spokój;
a druga rzecz, to ja raczej decyduję, kiedy pora na spanie, bo gdyby
dziecko miało decydowac, to pewnie bawiłoby się do upadłego, a to
nie o to chodzi; kładę spac, kiedy widzę oznaki zmęczenia, dzięki
temu zasypianie bezproblemowe jest i sen dobry, a nie
taki "przemęczeniowy";
poruszyłaś ważną kwestię tego, kto ma w rodzinie głos decydujący,
ale to już temat na inny wątek

[londine]

Takie dzieci jacy ich rodzice Mnie akurat znużyłaby rutyna, codzienność,
powtarzalność. To jest OK, jak nie muszę myśleć, jestem zmęczona i ogólnie
zaliczam zniechęcenie. Wtedy rutyna jest OK. Gdybym miała żyć tak codziennie, to
bym umarła z nudów. Nawet pracę mam jednak mało powtarzalną
Co do decyzji... Mała wyznaczyła sobie sama drzemki i mniej więcej wiem, kiedy
będzie senna i kiedy będzie chciała spać. To z reguły jest ok. 11-12 i następna
17-18 (tak późno, bo zasypia późno, bo inaczej nie widziałabym w ogóle tatusia).
Idziemy spać jak tylko widzę, że zaczyna marudzić, trzeć oczka.. Wtedy idziemy
spać. I zasypia przy piersi spokojnie, bez szaleństw i bez "przemęczenia".
Dramat jest gdy nie chce spać a ja chcę ją uspać, bo wydaje mi się, że już
POWINNA iść spać. Wywrotki, wiercenie, marudzenie, szaleństwo, koziołki,
gryzienie po piersi - innymi słowy dramat. Jawnie okazuje, że zmuszam ją do
czegoś czego nie chce. Wtedy odpuszczam i... zasypia za jakąś chwilę. Tak mi się
wydaje, że dziecko powinno jednak traktować się jak partnera i szanować JEGO
potrzeby, a nie dostosowywać ich do siebie. Zastanów się, jakbyś się zachowywała
jakby ktoś Tobie o godzinie 18 na przykład kazał iść spać, a ty chciałabyś
jeszcze zobaczyć film lub zwyczajnie jeszcze Ci się nie chce. Wściekałabyś się i
tyle i tym bardziej nie mogłabyś zasnąć.
Cóż, są po prostu różne szkoły "obsługi" dzieci i myślę, że dużo się nie mylę
twierdząc, że jest ich tyle co matek

a ile ma twoja córka?

[ciociacesia]

ja tez sobie chwaliłam zycie na spontanie, ale ostatnio dziecko i sie troche
posuło - nie usypia przed 23, albo musze duzo wysiłku włozyc w usypianie.
problem o tyle ze nie mam juz czasu tylko dla meza - bo jak mi dziecko usnie to
ja padam razem z nim to chyba wina trzeciej drzemki która niebezpiecznie
zbliza sie do godziny 19 swoim trwaniem

[myszabw]

E tam! Jaki żywioł! Z Twojego postu wynika, że właściwie to macie uporządkowany
dzień, tyle że wprowadziło go dziecko, a nie Ty. Skoro wiesz mniej więcej o
której córeczka pójdzie spać i po obudzeniu się dostaje jeść, a w międzyczasie
bawi się ile ma ochotę, to prawie masz plan dnia. Myślisz że ja się przejmuję
godzinami? Że kładę je bo wybiła 11.00 a wtedy mają spać? Nie! Ja tylko wiem, że
ok. tego godziny mogą być zmęczone, bo takie są ich możliwości. Moje Maluchy też
się czasem "rozjadą", wstaną wcześniej niż pora jedzenia, tzn. zanim zgłodnieją,
opuszczą drzemkę popołudniową, itd., bo chodzi o rytm, nie o godziny. Pasuje Wam
spanie razem? oby jak najdłużej i życzę Wam żeby przenosiny do łóżeczka we
właściwym czasie przebiegły bezproblemowo. Ale nie usypiasz córeczki nosząc czy
huśtając? Kładziecie się i zasypia. To może jak zaśnie spróbować ją odłożyć do
łóżeczka? Radziłabym posiedzieć przy niej żeby jak się obudzi nie była sama i
zaskoczona, że ciebie nie ma, a przez kilka dni wcześniej wsadzać córeczkę do
łóżeczka w dzień na zabawę, żeby je poznała.
Z tą piersią to jednak nie jest najzdrowiej... pomyśl o ząbkach.

[martasz123]

> Z tą piersią to jednak nie jest najzdrowiej... pomyśl o ząbkach


jezeli masz na mysli, ze mleczko z piersi szkodzi ząbkom, to mylisz
się

[myszabw]

A gdzie znalazłaś taką informację, że mleko matki nie szkodzi ząbkom? Bo ja
gdzie nie zajrzałam, to czytam, że nawet bardzo zdrowe mleko matki może
spowodować próchnicę, dlatego z karmieniem nocnym należy skończyć ok. 8 miesiąca.

Karmienie a próchnica

[kammik]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=21000&w=87925167
Chociażby tu, z podaniem źródeł.

[asia_i_p]

Jakieś nowe badania, jest w nim jakiś czynnik antypróchnicowy, na
długim karmieniu piersią jest więcej.

[weviorka]

MOj synuś skonczył wczoraj 3 mieisiące i odkąd skończył miesiąc
zasypia sam w łóżeczku. Początki były straszne bo kładąc go po
jedzonku o 20 spac potrafił szalec, machać nóżkami i rączkami do 23,
24. Ale nigdy nie wyciagałam go z łóżeczka nie nosiłam nie bójałam i
niemówiłam " no śpij już" jak robią to niektóre moje kolezanki.
Teraz zasypią zaraz po karmieniu, czasem sie troszke pomęczy, pogada
do zabawek albo dostaje smoka i przytule go do pieluszki i śpi. A ja
jestem taka szczęśliwa bo wieczór należy tylko do mnie i do męża
Powodzenia i pozdrawiam

[mruwa9]

czyli, jak rozumiem, zostawialas placzace dziecko w ciezkiej
rozpaczy przez 3 godziny samo w lozeczku?
Masz sie czym chwalic..Trzeba bylo od razu zrzec sie praw
rodzicielskich, mialabys bez przeszkod wszystkie wieczory dla siebie
i meza.

do mruwa9

[weviorka]

mruwa9 napisała:

> czyli, jak rozumiem, zostawialas placzace dziecko w ciezkiej
> rozpaczy przez 3 godziny samo w lozeczku?
> Masz sie czym chwalic..Trzeba bylo od razu zrzec sie praw
> rodzicielskich, mialabys bez przeszkod wszystkie wieczory dla
siebie
> i meza.


Nie kochana, moje dziecko NIGDY nie płakało leżać w łóżeczku i
mogłabyś się pochamowac z wrednymi tekstami bo chyba zazdroscisz że
ktos Twoje dzieci nie potrafią tak zasypiac. Gadanie do zabawek i
marudzenie przez 10 minut to nie powod zeby wyrywac dizecko z
łóżeczka i nosić przezpół nocy.

cytuje:

[mruwa9]

Początki były straszne bo kładąc go po
jedzonku o 20 spac potrafił szalec, machać nóżkami i rączkami do 23,
24. Ale nigdy nie wyciagałam go z łóżeczka nie nosiłam nie bójałam

wniosek nasuwa sie sam z twojego postu. Co strasznego moze byc w
gadaniu do zabawek? I jak miesieczne dziecko gada do zabawek? Cos
krecisz. Mialam trzykrotnie miesieczne dzieci i w tym wieku,
zareczam, niemowleta nie potrafia gadac do zabawek.
Moje dzieci zasypiaja same, wiec nie mam ci czego zazdroscic.

[weviorka]

To ze machał nóżkami oi rączkami nie znaczy że musze go wyciagać z
łzeczka. Ale przede wszystkim nie płakał, Nigdy. Zresztą, kazdy ma
swoje sposoby na wychowanie dzieci a to forum jest poto żeby
podzielić sie swoimi uwagami i doświadczeniami a nie po to żeby
komuś ubliżać i naskakiwać, ze coś robi tak czy inaczej. I wyobraź
sobie że moje dziecko mając skończony miesiąc potrafiło już "gadac",
co ma się rozumieć gaworzyć.

[myszabw]

przyłączam się do Twojej odpowiedzi, w całości!

[kammik]

Pozostaje się tylko cieszyć, że mąż nie chce cie spławiać przy pomocy
plastikowego wibratora i przytulania do szmaty.

[weviorka]

kammik napisała:

> Pozostaje się tylko cieszyć, że mąż nie chce cie spławiać przy
pomocy
> plastikowego wibratora i przytulania do szmaty.



A ten komentarz to do kogo i czego?

[weviorka]

kammik napisała:

> Pozostaje się tylko cieszyć, że mąż nie chce cie spławiać przy
pomocy
> plastikowego wibratora i przytulania do szmaty.



Nie musisz się wszystkim chwalić w jaki sposób zabawiasz sie z
mężem, choć nie ma czego zazdrościć. Żałosna jestes w tych
komentarzach!!!

[doda8201]

my przez 1 miesiąc usypialiśmy syna bujając się z nim w fotelu bujanym, kiedy
skończył miesiąc po kąpieli i jedzeniu odkładamy go do łóżeczka kiedy zacznie
ziewac, trzec oczka czy zasłaniac się pieluchą... nie zdała u nas egzaminu
samodzielna zabawa w łóżeczku przed zaśnieciem - Młody musi miec zgaszone
światło (inaczej się rozbudza i po chwili płacze) i włączone cicho kołysanki -
wypracowaliśmy sobie taki schemat i zdaje on egzamin... u nas też kluczem do
sukcesu jest pilnowanie pory ostatniej drzemki, która musi kończy się przed 17
wtedy po kapieli i jedzeniu jest na tyle zmęczony, że czasem odpływa już w
trakcie jedzenia...

[atucapijo]

ja zaczelam pracowac nad tym 3 dni temu, jak czystym przypadkiem,
synek odlozony do lozeczka po zabawie i przewinieciu, sam usnal!
wiec okazuje sie, ze umie, tylko trzeba mu stworzyc warunki. czytam
Tracy Hogg, i nie ze wszystkim sie zgadzam, bo nie umiem zostawic
placzacego dziecka - wiec probuje do tego placzu nie dopuscic, i
klasc na odpoczynek zanim jest tak tragicznie zmeczony, ze wyje na
cale osiedle. z drugiej strony, ja tez placze ze zmeczenia - pewnie
po mnie odziedziczyl tak wiec nauka samodzielnego zasypiania
zaczela sie u nas od tego, zeby mu NIE DAC PLAKAC , zupelnie
odwrotnie niz niektore z was pisza.
Nie ukrywam,ze perspektywa spedzenai wieczoru z niby-mezem tez jest
kuszaca, zwlaszcza w porownaniu do kilometrowych marszy po
przedpokoju, z 6kg obciazeniem w garsci...

[klepska]

nasza Hania od początku zasypia sama. W tej chwili ma prawie 6 m-cy skończone.
Wg mnie cała tajemnica tkwi w tym, że jakby od początku wiedziało, że łóżeczko
służy do spania nie byłoby problemu. Mnie powiedział mój pediatra żeby dziecko
kłaść zawsze spać do łóżeczka, nie gdziekolwiek na kanapie, fotelu wózku itp. W
ten sposób nauczy się, że łóżeczko jest jej bezpiecznym miejscem. Miejscem
odpoczynku..u nas takie rozwiązanie działa. Hania zasypia ok. 19:45 i śpi rano
do 6:00 potem je i dalej do 8:00. Nawet jak znajomi są od czasu do czasu u nas i
jest głośno. Mała i tak śpi.

[igna-sia]

atucapijo napisała:

> czytam
> Tracy Hogg, i nie ze wszystkim sie zgadzam, bo nie umiem zostawic
> placzacego dziecka

Ja też czytam, ale nie wczytałm nigdzie, żeby napisała, że należy
zostawić płaczące dziecko, a wręcz przeciwnie...
Zostawienie płaczącego dziecka spowoduje utratę jego zaufania,
stosując metodę "podnieś-połóż" trzeba cały czas być przy dziecku i
zapewnic je, że wszystko jest ok.

[klubgogo]

Zaczęłam właśnie tą trudną naukę u 3-miesiecznego dziecka. które do tej pory zasypiało wyłącznie bujane na rękach, wieczorem zwykle w płaczu.
Stosuję metodę podnoszenia i kładzenia. Odkładam do łożeczka, głaszcze po główce, włączam pozytywkę i mówie, żeby sobie ładnie spało. Jak zaczyna płakac od razu wyciągam, uspokajam i odkładam. Tak w kółko. W pierwszy dzien wymiękłam i na noc ubujałam. Na drugi dzień zaczełam wiec od początku, ale widzę, że to odniesie skutek. Nigdy nie byłam jeszcze tak spokojna usypiajac dziecinkę, a to bardzo ważne, bo ono wszystko czuje. W wyciszeniu pomaga szszszsz i lekkie klepanie po pupce. Damy radę, tylko trzeba wytrwac.
Trzeba też pamiętac, ze łóżeczko ma słuzyc tylko i wyłącznie spaniu.

[mini-mini-1]

moje bliźniaki mają 5 i pół miesiąca. do tej pory nie spały w swoich łożeczkach
tylko ze mna bo tak było mi wygodniej no i karmię obydwoje piersia. ale noce
stawały sie coraz cięzsze dla mnnie i wieczorne usypianie tylko przy cycu.
córka musiała ssać przez 1- 2 godzin.usypinie z cycusiem w buzi a w nocy syn 8,
9 razy jedzenie albo cycusianie bo raczej nie jadł tylko sie przytulał,a córka
ok 5 razy więc koszmar. postanowiłam cos z tym zrobić.od tygodnia dzieci spią
i zasypiają w łóżeczkach a ja jestem w siódmym niebie. mam czas od 21 jestem
wolna mogę spokojnie się wykapać, oglądnąć coś lub poczytać.3 pierwsze dni były
cięzkie syn jednego wieczoru wył przez 3 godziny ale nie ugięlam się, teraz sam
zasypia . córeczka ma łożeczko koło niego ale jak zaśnie to popłakiwanie( bo
teraz już nie wyje) jej nie przeszkadza i się nie wybudza. ja nakarmione
dzieciątko odkładam do łózeczka, jest zapalona lampka lecą kołysanki i wychodzę.
oczywiście jak bardzo płakał to wchodziłam często i tylko do niego mówiłam i
głaskałam go, nie brałam na ręce.teraz potrafi bawić się misiem w łózeczku cos
tam do niego gada a potem zasypia.córeczka też popłakiwała ale dałam jej
pieluszke i teraz sie nią myzia i zasypia. trwa to do 15 minut.nie dawałam
smoczka bo ciągle mu wylatywał i smusiałam mu podawać. nie można dać dziecu nic
co wymaga twojej pomocy przy zasypianiu. efekt syn dzisiaj w nocy jadł 3 razy a
córka 2.
powodzenia.

[deela]

masz koszmarna sygnaturke
serio
horror

[camel_3d]

mialem dosc drastyczna metode od pierszych dni..do lozka, siwtlo wylaczone i koniec.
pierwsze 4 dni byl placz po 40-50 minut. Potem sie skonczylo i do tej pory
polozony o 20 do lozka.. od reki usypia - byle ze smokiem)

Ale tak sie zastanawielem i pewnie tez sa lepsze metody...gdzei maluch si enie
musi tak stresowac. Choc szczerze powiedziwszy lepiej, ze zstresowla sie jak
mial 5 dni..niz gdybym musial to teraz przerabiac kiedy ma 3.5 miesiaca.

[malgosiczek]

Piszecie że łóżeczko ma służyć wyłącznie do spania żeby dziecko je z tym
kojarzyło.A gdzie dzieciaczka kładziecie w dzień kiedy nie śpi? Ja mam jeszcze
3-latkę szałaputa i boję się maluszka położyć gdzie indziej ażeby starsza na
niego nie wskoczyła-no chyba,że akurat jestem w pobliżu.Jednak często muszę
zająć się domowymi obowiązkami i wiem,że w łóżeczku maluszek jest bardziej
bezpieczny.Czasem w tym łóżeczku sama uśnie.No i jak to rozwiązać?

[kejciurek]

ja tez sie staram nie klasc synka w dzien do lozeczka, ale czsem nie mam wyboru, wiec u nas jakos to wyszlo samo, że lozeczko zostalo podzielone na 2 czesci. z jednej jest kladziony spac wieczorem, z drugiej rozkladam folie do przewijania. maly nauczyl sie, ze na stronie do przewijania nie grozi spanie w dzien i moge go tam zostawic samego nawet na godzinke, za to wieczorem klade go z drugiej strony i maly tuli sie do snu. nie znam wieczornego usypiania dziecka. klade go do lozeczka i wychodze z pokoju, a za 10 minut syneczek juz spi i tak bylo zawsze, od piewrszych dni, a ma juz 4 miesiące. cwaniak nie da sie polozyc po stronie do spania w dzien i zaczyna krzyczec. na popoludniowe drzemki zarezerwowany jest wozeczek.

[deela]

jakiego placzu na milosc boska?????
dziecko placze bierzesz je na rece uspokajasz odkladasz znowu sie rozplacze
znowu bierzesz na rece itd chocby i 500 razy na noc, po dwoch tygodniach mniej
wiecej dziecie bedzie zasypialo samo
nie no sorka ale trzeba byc akims sadysta zeby "przeczekiwac placz dziecka"

[zalka80]

Proponuje posłuchac własnego instynktu macierzyńskiego a nie Tracy Hogg i innych doradców.

[deela]

akurat ta metode zastosowalam intuicyjnie a potem okazalo sie ze Tracy Hogg ma
calkiem podobne zdanie
szokujace nie?

[ziomas.1]

Jeszcze nie wiem, czt każde dziecko może zasypiać samodzielnie -
dopiero będziemy się uczyć.
Tzn. wieczorne usypianie - super. Butla, przy której zwykle już
półdrzemie, potem 5 min bujania na ramieniu do odbicia przy
dźwiękach karuzelki, potem karuzelka off,niania w charakterze lampki
nocnej, do łóżeczka i albo śpi od razu,albo jeszcze góra 10 min
sapie i macha rączkami i układa się. Ale po pierwszej pobudce -
koszmar! Odłożony śpi max 2h,potem budzi się z płaczem i nie wiadomo
co chce.
Musimy się nauczyć spać w nocy samodzielnie,bo spanie razem nie
zdaje egzaminu - chce ciągle cyca do buzi, jak mu się wysunie to
beczy,nic go nie może uspokoić; a jeść z cyca nie chce,tylko
pociumka,ale nie je,bo jak mu raz po 2h ciumkania dałam butlę to
wypił 150 ml i słodko odpadł. Więc musimy się oduczyć,bo to wspólne
spanie nic nie daje tylko się męczymy,a potem on nie chce dać sie
nikomu innemu uśpić bo tylko cyc i cyc.
Ale nie zgodzę sie co do tego,że każde dziecko może się nauczyć
bezproblemowo zasypiać byle od początku uczone. Mój synek już w
szpitalu chciał być przy mnie w nocy; w domu też od zawsze były
problemy po odłożeniu - mniejsze,większe ale zawsze. Myślę więc,że
to jest wdrukowane w charakter małego człowieka-jeden jest
bardziej "odrębny" od urodzenia,inny potrzebuje więcej czułości i
odstawienie od łoża rodziców z założenia będzie trudniejsze

[zalka80]

Brawo za słuchanie swojej intuicji.
Na szczęście dziecku też to odpowiadało.

[zalka80]

tak jestem w szoku))
____________________________________________________________________
Jakoś trudno mi w to uwierzyc.Na forum każdy może każdemu wciskac kit

[myszabw]

A co jest złego w korzystaniu z cudzych rad? Co mają robić osoby które nie
wiedzą od czego zacząć i nie mają pomysłu na swoją metodę. Można przecież
wysłuchać i wykorzystać to co nam pasuje. Znajomość metod proponowanych przez
osoby tym się zajmujące nigdy nie zaszkodzi, a może zainspirować. Nikt nie
nakaże nam przecież stosować od a do z wszystkiego.

[faq]

a co robisz jak sie nie uspokaja?

deela pytam powaznie ;)

[faq]

> a co robisz jak sie nie uspokaja?

[deela]

jak to co? to co kazdy? nosilam tulilam lezalam kolo niego spiewalam, cos w
koncu dzialalo

[karolina.chonly]

No wiec ja zmodyfikowalam troche porady ksiazkowe dostosowujac je do
wlasnych (a raczej dziecka) potrzeb.
Po pierwsze poczekalam spokojnie do czasu az mala ukonczyla pol
roczku. Podobno do tego (mniej wiecej oczywiscie) czasu uklad
nerwowy dziecka nie jest jeszcze calkiem dojrzaly i nie powinno sie
narazac malucha na taki stres.

Na poczatku usypianie wygladalo tak: zawsze na rekach. Co prawda
trwalo to na szczescie kilka minut, ale mimo wszystko jak byla
gorsza noc to za kazdym razem musialam ja wyciagac i tulic.
W dzien to samo, a byl okres, ze nawet po zasnieciu nie moglam jej
odlozyc, bo zaraz sie budzila, wiec prawie wszystkie drzemki byly na
rekach!!!

Moje dziecko jest lagodnie mowiac dosc temperamentne i szczerze
przyznam, ze ogromnie balam sie nauki zasypiania i placzu.
Jak sie okazalo milo mnie zaskoczyla.
Cala nauka trwala jeden wieczor i to dokladnie godzine. Nauka
zasypiania w dzien trwala kilka dni, ale nie trwalo nigdy dluzej jak
20-30 minut.

A wygladalo to tak:
1. zawsze gasilam swiatlo (pomimo innych zalecen ksiazkowych), mala
ma w kontakcie tylko takie swiatelko, co bym w razie czego nie
polamala nog o zabawki
2. nie ma czegos takiego jak aktywnosc po jedzeniu, ja uwazam, ze
wlasnie zmeczone dziecko mniej bedzie plakalo i szybciej zasnie.
Jest kapanie, jedzenie, kilka minut siedzimy i "rozmawiamy",
czekamy, az sie odbije, zeby w brzuszku sie nie przelewalo i do
lozka
3. na poczatku wchodzilam co 3 przepisowe minuty, ale po 3 wejsciu
zrezygnowalam. Okazalo sie, ze jak wychodzilam byl krzyk, po chwili
placz byl zupelnie inny - cichszy. Jak weszlam znow, zeby sie
poakazac i chcialam wyjsc to byl wrecz wrzask i tak na okraglo no
wiec doszlam do wniosku, ze bez sensu lepiej ja zostawic. Okazalo
sie, ze po kilkunastu minutach dziecko spalo. Na druga noc wsyzstkie
te czynnosci razem zajely niecaly kwadrans, a od trzeciej nocy
dziecko spalo jak zabite po moim wyjsciu.
4. jedno co zostawilam to smoczek, chociaz zauwazylam, ze jak mala
przebudzi sie w nocy i bez smoczka to potrafi ponownie bez niego
usnac
5. w dzien bylo ciezej, bo wiadomo jasno, wsyzstko ja rozprasza,
musze po prostu tylko kilka razy wejsc i ja polozyc, bo tancuje po
lozeczku i wyjsc, czasem wchodze raz, czasem 3, ale mala zasypia bez
placzu.

Uwazam, ze zawsze trzeba indywidualnie podejsc do tematu i wyszukac
metod, ktore beda dla nas wsyzstkich (mam i dzieci) najmniej
stresujace.
Zycze powodzenia!!!

[darkam1]

Ja mojej córci nie uczyłam samodzielnego zasypiania. Przyznam sie
poddałam sie stosując"zaśnij wreszcie". mała zasypiała ze mną na
łóżku. Teraz przychodzi jednakowa godzina kłade ja do łóżeczka,
przytula się do pieluchy i śpi

[malina1983-online]

Mój synek zasypiał sam wieczorem odkąd skończył 1,5 miesiąca w swoim
łóżeczku. Jednak od około 2 tygodni budzi sie ok 5 razy w nocy. Już
nie wiem co mam robić. Dodam , ze mały ma już od miesiąca 2 zabki na
dole (ma 5,5 miesiąca) i zaczęłam mu rozszerzać diete ok. 3 tygodi
temu. Jaka może być przyczyna tego nocnego kosznaru?

[mini-mini-1]

nie wiem co nie podoba Ci się w mojej sygnaturce.? ale tak na prawdę mnie to nie
obchodzi.

[mini-mini-1]

ja nie korzystałam z książek tracy hogg, tylko z każde dziecko może nauczyć się
spać. taki incydent że dziecko plakało dlugo zdarzył się raz, teraz nie płacze
tylko marudzi i trwa to góra do 15 minut, uważam że warto było. nie jestem
wyrodną matką i pewnie gdyby płakały więcej i dlużej zrezygnowałabym. w dzień
też zasypiają w łożeczkach same i wiem że nie zrobiłam im krywdy. inne dzieci
płaczą tysiąc razy więcej i ich mamy wychodzą z siebie. na szczęście moje
dzieciaki są pogodne i uśmiechnięte i mają uśmiechniętą bardziej wypoczętą mamę.
ja uważam, że każda mama najlepiej zna swoje dziecko i powinna wiedzieć co
będzie dla niego najlepsze.

[martasz123]

"nie wiem co nie podoba Ci się w mojej sygnaturce.? ale tak na
prawdę mnie to nie
obchodzi. "
Wiesz dla della nic nigdy nie odpowiada, ona jest wogole nastawiona
do świata na nie,wiec na jej komentarze nie zwracaj uwagi.
A sygnaturka jest fajna, a dzieciaczki słodziutkie

[mini-mini-1]

dzięki, po prostu troche przykro mi się zrobiło bo przeciez to moje skarby, ja
bym w życiu nikomu tak nie napisala.

do mini-mini-1

[martasz123]

> dzięki, po prostu troche przykro mi się zrobiło bo przeciez to
moje skarby, ja
> bym w życiu nikomu tak nie napisala.


Chyba tylko nalezy jej wspolczuć. Poprostu ta della to chyba jakas
nieszczesliwa kobieta. Aż mi jej troche szkoda.

[igna-sia]

może chodziło o te migające serduszka i gwiazdki bo można oczopląsu
dostać, a szkraby są przesłodkie

[deela]

> może chodziło o te migające serduszka i gwiazdki bo można oczopląsu
> dostać,
tak sie sklada ze wlasnie o to
a nabzdyczone mamuski zapatrzone swoje dzieci uwazaja ze to zamach na ich
"dzidzie" czizas

[deela]

o to ze jest niezgodna z netykieta, ma miec 4 LINIJKI
a poza tym bije po oczach koszmarnie

[red.kruella]

dziewczyno zmien ta sygnaturke bo oczopląsu idzie dostać....
ja rozumiem ze chcesz sie pochwalic swoimi dziecmi,to moze bloga zalóż

[ka_siulek1]

Czytałam, wszystkie wypowiedzi zanim postanowiłam cokolwiek napisać
i nie rozumiem czemu jeżeli kobieta pisze że kieruje pytanie do mam
które przeszły naukę zasypiania to najczęściej odpowiadają mamy
które nie stosuja żadnych metod i tylko bez sensu komentują te mamy
które chciałyby jakieś konkretnej rady...wiem bo sama zakładałam
posty i wiele razy ktoś bez żadnych konkretnych rad miał nawięcej
do "powiedzenia". Ale nie ważne, ppaati zwrócła się z prośbą o
pomoc, a ja akurat mogę coś w tej kwestii powiedzieć. Droga ppaati i
wszystkie ine mamy które zmęczone są noszeniem swoich
pociech...jestem właśnie w trakcie nauki samodzielnego zasypiania
mojego ponad dziewięciomiesięcznego kloska (11 kg)...dziewczyny
fizycznie nie dawałam rady go nosić. Modliłam sią aby zasypiał przy
piersi bo tylko to pozwalało na spokojny dalszy sen. Inaczej
noszenie i lulanie. Moje dziecko od pierwszych dni miało kiepski
sen, wybudzał się często, spał tylko przytulony do mnie, kolki i
bóle brzuszka powodowały ze pomimo wcześniejszych swoich zapewnień,
nosiłam, lulałam, woziłam...bez tego się nie dało, bynajmniej zadne
z nas( mieszkamy z moimi rodzicami) nie potrafiło tego dokonać.
Małego wielokrotnie próbowałam odkładać do łóżeczka, czasem się
bawił, zależy na jakim był etapie rozwoju, rozmawiał, itp.
Wprowadzam rytuały od pierwszych dni, no może bez przesady bo
wiadomo jak to jest z noworodkiem, ale w każdym razie mamy plan dnia
dzięki któremu oboje spokojnie sobie funkcjonujemy. Ale to nie
zdawało rezultatu, nie pomagało przy zasypianiu. Przez 3 miesiące
mały spał u nas na brzuchu, zmienialiśmy się zmężem w nocy. Mały
jest wypieszczony zresztą uwielbiam tulić to moje kochane ciepłe
maleństwo ale przepraszam bardzo nie jestem w stanie nosić 11 kg
chłopca przez godzinę...czy dłużej. Myśle że wyczułam dobry moment u
synka...po prostu któregoś razu postanowiłam lulać go coraz wolniej
i mniej...tak się zaczęło. Protestował bo coś mu nie pasowało ale
zasnął. Później coraz później zaczęłam wyciągać go z łóżeczka, bo
nie zawsze był to płacz, czasem marudził więc głaskałam, robiłam
ciiii, aaaaa itp. nie rozmawiam z nim nigdy wnocy. Uspokajam
szeptem - noc to noc. Ale wracając do tematu. Zwlekałam z
wyciąganiem. Jak się w nocy przebudzał a słyszałam że sobie gada nie
biegłam, jak zwykle, na złamanie karku, tylko leżałam i słuchałam,
jak nie płakał to ok. jak zaczynał płakać to najpierw próbowałam
pogłaskać, jak płacz się nasilał, brałam na rączki ale już leciutko
kołysałam. Acha, jak widziałam że zasypia, oczka się jemu otwieraja,
zamykają, odkładałam do łóżeczka.Aby sam proces zaśniecia odbył się
bez rączek tylko w łóżeczku. Czasem go tak wkładałam po parę razy,
aż się udawało. Czasami pogadał sobie sam i ku mojemu zaskoczeniu
zasypiał sam. Nie widziałam jak podejść do spania w dzień bo mały
usypia w gondoli, w której już ledwo się mieści. Kładę go tam nadal,
ale nie bujam wózkiem. Najpierw woziłam coraz wolniej, mniej, aż
teraz staram się nie bujać wcale. Jestem jeszcze w trakcie nauki.
Wiadomo, że nie wszystko od razu a to długi proces, jak w moim
przypadku, bo mału był noszony bardzo długo....odnosimy sukcesy i
cieszę się z każdego razu kiedy udaje się mi cokolwiek nowego
wprowadzić. Dzisiaj obie drzemki zasnął bez wożenia, spiewam, robię
ciii, głaskam...czasem płacze, ale mój śpiew go uspokaja. Bywa i tak
że muszę go wyciągnąć, bo bardzo płacze, więc tulimy się wtedy ale
nie lulamy.

[myszabw]

Przeczytałam Twój post i wybrałam te fragmenty:
"ale w każdym razie mamy plan dnia dzięki któremu oboje spokojnie sobie
funkcjonujemy (...)po prostu któregoś razu postanowiłam lulać go coraz wolniej i
mniej(...) Zwlekałam z wyciąganiem (...) nie biegłam, jak zwykle, na złamanie
karku (...)najpierw próbowałam pogłaskać (...)już leciutko
kołysałam (...) jak widziałam że zasypia, oczka się jemu otwierają, zamykają,
odkładałam do łóżeczka. Aby sam proces zaśnięcia odbył się bez rączek tylko w
łóżeczku. Czasem go tak wkładałam po parę razy,(...) ale nie bujam wózkiem.
Najpierw woziłam coraz wolniej, mniej, aż teraz staram się nie bujać wcale.
Dzisiaj obie drzemki zasnął bez wożenia, śpiewam, robię ciii, głaskam...czasem
płacze, ale mój śpiew go uspokaja. (...) więc tulimy się wtedy ale nie lulamy"
i pomyślałam: O TO CHODZI! W przypadku dzieci mniej (bujania i tych wszystkich
ceregieli) znaczy więcej (odpowiedzialności, samodzielności).Ty nie tylko masz
plan dnia, ale też stosujesz bardzo skuteczną metodę usypiania i to jak widać
bardzo prawidłowo, BO DZIAŁA!!! A ko mówi, że usypanie niemowląt jest łatwe i
szybkie?! To jest mozolna praca! I nie zrażaj się, bo czasem po pewnych
sukcesach następuje odwrót, ale trzeba to przetrzymać, nie wracać do starych metod.
Niech Twój post będzie motywacją dla wszystkich zmęczonych PRZYPADKOWYM
RODZICIELSTWEM! i pstryczkiem w nos tych co twierdzą, że się nie da!
Do dzieła Dziewczyny! Powodzenia!

[ka_siulek1]

mam nadzieję że troszkę cociaż pomogłam. Nie jestem specjalistką,
nie mam też wielkiego doświadczenia, nie czytałam żadnej z książek,
choć wiem na czym polegają te metody. Studiowałam pedagogikę,
uczyłam się trochę o psychice takiego małego człowieka i staram się
zrozumieć potrzeby mojeg maleństwa, co jest bardzo trudne. Jestem
mama, karmiącą, na pełnym etacie, kocham ponad życie moje malenstwo,
świata poza nim nie widzę, ale potrzebuję po calym dniu choć chwili
dla siebie, na odpoczynek, tym bardziej że mały nie przesypia nocy.
Podejrzewam że gdyby nie fakt że nie dawałam rady już nosić mojego
maluszka to nadal bym się nie zdobyła n ate kroki. Nie wiem na ile
one będą się sprawdzały, oby jak najdłużej, ale naprawdę warto się
zebrać w sobie. powiem tak, takie siedzenie z maluszkiem przy
łóżeczku wcale nie jest proste, czasami się mi wydaje że łatwiej
byłoby podnieść na rączki i polulać, tak szybciej. Ale to kołó
zamknięte. Dzisiaj siedziałm tak z małym przez godzinę w nocy, a on
siadał, więc bez słowa go kładła, wstawał, gadał sobie, ale dzielnie
go gładłam za każdym razie na podusię mówiąc aaaa. W końcu
zasnął....dziewczyny próbowac trzeba zawsze ale najważniejsze to
wyczucie dobrego momentu, jedne dzieci są na to gotowe szybciej inne
później ale pocieszające jest to że to na pewno kiedyś nastąpi.
Pozdrawiam serdecznie.

[igna-sia]

ka_siulek1, nie brakuje Ci tego przytulania przy usypianiu i w nocy?
Moja mała (6m-cy)ostatnie dwa wieczory zasypiała sama. Położyłam ją
do łóżeczka i leżała tam przedwczoraj 40min, wczoraj godzinę zanim
zasnęła. Gadała do siebie, bawiła się nóżkami, ale nie płakała. W
nocy też jej nie wyciągałam tylko uspokajałam w łóżeczku smoczkiem i
szeptem. Wczoraj miałam straszną ochotę uspać ją po staremu.
Wcześniej zasypiała na mnie i bardzo mnie to męczyło, a teraz
martwię się, że się to kończy...
Moim zdaniem podstawą do nauki samodzielnego zasypiania w nocy jest
zrobienie porządku z drzemkami w dzień. Dziecko nie może być
wieczorem przemęczone. Moja za mało spała w dzień i wieczorem była
zbyt zmęczona, żeby samodzielnie zasnąć. Usypianie w dzień nadal nam
dobrze nie wychodzi - czasem trwa to godzinę zanim zaśnie, mimo, że
widzę, że jest zmęczona. Płacze, wierci się, patrzy na mnie
błagalnym wzrokiem, a ja ją ciągle podnoszę i kładę znowu do
łóżeczka. Ale jest teraz weselsza między drzemkami, a poza tym
dopiero uczymy się zasypiania, więc mam nadzieję, że niedługo i w
dzień będzie ładnie sama zasypiała.

[ka_siulek1]

Igna-sia...co do tego braku przy usypianiu...nie, nie brakuje mi
noszenia i lulania na ręku, bo od jakiegoś czasu nie dawałam sobie z
nim rady. Waga mojego synka i mój słaby kręgosłup plus ogólne
zmęczenia doprowadzały do tego że chciało się mi nieraz płakać.
Owszem uwielbiam ten moment kiedy na wpół śpiącego wyciągałam go z
łóżeczka, a moje maleństwo obejmowało mnie tymi pulchnymi rączkami i
wtulajac główkę słodko zasypiał. Uwielbiam te momenty i takich
owszem mi brak, ale nie zawsze bywa tak słodko a wtedy cięzko. Tym
bardziej że mąż pracuje na zmiany i bywaja noce że jestem sama,
wtedy na prawde nie dawałam fizycznie rady. Oczywicie, że takie
lulania jest bardzo proste w obsłudze wyciągałam kwękającego
synka z łóżeczka, tuliłam do siebie i lulanie, a teraz bywają takie
momenty że gdy się przebudza nie wiem co znim zrobić, jaka będzie
reakcja, jak sie będzie zachowywał, czy to już ten moment kiedy
trzeba brać na ręce, czy zaśnie znowu sam, czy juz się mu odwidzi.
Narazie czuję się bardzo nieswoją w tej nowej "roli" ale jestem
z nas bardzo dumna, przede wszystkim z mojego dziecka że mnie
zrozumiał . Przytulanie, a raczej jego ograniczenie, wynagradzamy
sobie przy cycusiu, bo nadal karmię piersią i ak narazie wieczorem
synek zasypia przy piersi, nie mam nad tym kontroli, je kaszke przed
kapiela ale po wieczornej toalecie potrzebuje piersi na wyciszenie,
na przytulenie, na zaśniećie. Nie chce narazie tego zmieniać bo jest
mi z tym dobrze...dzisiaj w dzien nie polulałam w wóżku ani razu i
maluch zasnął w ciągu 5 minut!!!! Więc jest się chyba czym chwalić i
z czego cieszyć. Mały jest spokojniejszy w nocy i lepiej śpi odkąd
sam zasypia...myślę że warto o tę umiejętność powalczyć, oczywiście
nie kosztem siebie i dziecka. Myslę że najważniejszy jest odpowiedni
moment, każde dziecko jest na to gotowe na innym etapie dlatego
warto się w nie wsłuchać i obserwować, próbować...życzę sobie
wszystkim innym mamą spokojnych, przespanych nocy i uśmiechniętych
buziaczków naszych pociech, bo to jest w tym wszystkim
najważniejsze. Pozdrawiam bardzo serdecznie.

[myszabw]

Jeśli maluszek nie może zasnąć chociaż chce, może w wyciszeniu pomoże mu
zawinięcie w kocyk, tak dość ściśle, z rączkami lub choć jedną, na brzuszku,
żeby nie wierzgał. Nie wiem w jakim wieku jest Twoja córeczka, ale niemowlaki
można tak zawijać nawet do 7-8 miesiąca. Potrzebujesz do tego kocyk takiej
wielkości aby móc owinąć nim dziecko dwa razy, albo dużą pieluchę. Kładziesz
dziecko tak by główka była ponad krawędzią, jedną rączkę kładziesz na brzuszku i
końcem przeciwległym zawijasz ciałko wkładając go pod plecki, to samo z drugą
rączką. Nie zawijaj bioderek i nóżek. Na moje dzieci dobrze też działa położenie
na boczku. Pod twarzyczkę włóż pieluszkę, a za plecki zrolowany kocyk. Można też
nakryć pieluszką dziecku oczka, co pozwala odciąć się od otoczenia i wyciszyć.
Myślę, że lepiej przeczekać trudny okres konsekwentnie wkładając córeczkę do
łóżeczka, bo czas leżenia przed zaśnięciem będzie się skracał. Dobrze byłoby ją
wyciszyć przed spaniem. Nie żałuj zasypiania na Tobie, pomyśl o tym kiedy
córeczka będzie ważyła 10 - 12 kg. Czy to wytrzymasz? a jak masz wątpliwości, to
połóż sobie na brzuch na kwadrans 10 kg cukru. Działa na wyobraźnię.A poleżeć z
nią możesz podczas zabawy.Kiedyś nadejdzie czas czytania bajeczek i wtedy
przytulankom przed zaśnięciem nie będzie końca.

[dori.28]

Jakiś czas temu znalazłam e-booka o nauce zasypiania:
www.allegro.pl/show_item.php?item=554902657
i po 4 dniach nauki dziecko samo zasypia, w swoim łóżeczku (a wierz mi,
wcześniej zasypianie to była masakra).
Metoda dla mnie bardzo przekonująca, bo dbasz o to, żeby Maluch nauczył się
zasypiać, a jednocześnie nie czuł się "porzucony" w tym swoim łóżeczku.
Teraz wszyscy jesteśmy szczęśliwsi i bardziej wyspani, więc gorąco polecam!! Mam
nadzieję, że i Wam pomoże

[kama_mama_olka]

Usypiałam maluszka siedząc na kolanach i bujając,wieczorem kładłam spać i
głaskałam śpiewałam szeptem kołysankę i usypiał(zaczęłam ok. 3 mca).Musisz być
przygotowana,ze pierwszy tydzień zasypianie może trwać nawet 1h;1,5h,ale
warto,powodzenia!

[ask-a28]

Witam ja swojego synka usypiałam na rękach,z czasem musiałam coraz to mocniej chusiać i coraz głośniej śpiewać czasem to już był krzyk nie śpiew tak aby go przekrzyczeć go i wtedy zasypiał. Kiedyś w nocy spał w łóżeczku teraz nie będzie spał,tylko z nami w łóżku a co go dam do łóżeczka to tak płacze aż się zanosi.Synek ma 9miesięcy(9kg) i nie śpi sam ok.3 miesięcy(odkąd ząbkuje) tylko to się zmieniło że nie noszę go już tylko się przytula do nas a jak nie może zasnąć to turlam go lekko ręką na łóżku.Już się nie mogę doczekać kiedy mu wyjdą te ząbki a dopiero trzy ma,może wtedy znowu będzie jak dawniej oczywiście mówię o samodzielnym zasypianiu a nie noszeniu na rękach