dobre rady koleżanek

[maurycjaa]

niestety nie działają na mnie ożywczo. najchetniej bym sie
odizolowała, bo dużo bardziej mnie niepokoją niż uspokajają. okazało
się, że nie mam odporności na różyczkę. lekarz zalecił mi trzymanie
się z daleka od dzieci w wieku przedszkolnym. jeszcze przez 5
tygodni. no i tak czynię, ale oczywiście niepokój jest... koleżanka,
która miała duże problemy w ciąży, leżała całą ciążę, urodziła w
wieku 40 lat co i rusz mnie napomina że nie powinnam w ogóle ruszac
się z domu, bo tak radził jej profesor który prowadził jej ciążę.
nie mogę już jej słuchać, bo czuję się powoli jak jakaś
nieodpowiedzialna kobieta - chodzę do pracy, bo czuję się super, ale
kurcze to nie choroba!!

[o_tuska]

wiesz te dobre rady czasem sa tymi najgorszymi
słuchaj się lekarza i własnego serca
a jak się tak będziesz izolować jak koleżanka radzi to dopiero chora
bedziesz bo katar Cięrozwali na łopatki
ja tam popieram zdroworozsądkową atywność
a może takich koleżanek należy unikać
Pozdrawiam

[rooms]

nie daj się. Jeżeli lekarz prowadzący nie ma nic przeciwko Twojemu
chodzeniu do pracy, to co do tego Twojej koleżance? Jest
ginekologiem/ położną? Nie dajmy się zwariować. Mnie na przykład
doprowadzają powoli do szału życzliwe rady znajomych odnośnie
posiadanych przeze mnie kotów - wiadomo, kot MUSI zarażać
toksoplazmozą... Otóż nie musi, ale ciągłe tłumaczenie wychodzi mi
uszami...

[mineralna.woda]

Ojej ;D spotkania z Tą koleżanką sobie może lepiej odpuść ;D Albo
powiedz jej co o tym myślisz ;D Tobie ulży , a ona przestanie Ci
radzić...

[kasjopeja28]

Pamietaj równiez ze kazda ciąża jest inna i choc sa jakies
standardy, to kazda z nas przechodzi ja inaczej.Nie sugeruj się
takimi radami, bo wpadniesz w histerie, a to nie jest wskazane ani
Tobie ani dziecku. Podziękuj za rady i nie sugeruj sie nimi. Słuchaj
samej siebie i lekarza Pozdrawiam

[e_rubi]

olej takie dobre rady i sie nie przejmuj. pewnie, ze ciaza to nie
choroba. jezeli wszystko jest ok, ja tez nie widze powodu, zeby
rezygnowac z codziennej aktywnosci. zdrowy rozsadek przede wszystkim.
najwazniejsze, ze Ty sie super czujesz...czego ja akurat troszke
zazdroszcze, bo mnie wciaz mdlosci wywracja na druga strone przez
24h na dobe. ale pomimo to nie poddaje sie, staram sie byc w miare
akytwna, chodze normalnie do pracy.

[e-millie]

maurycjaa, nie martw się, ja przechodziłam w pierwszej ciąży przez to samo i
bardzo bardzo dużo stresu kosztowało mnie "wsparcie" niektórych koleżanek. i tak
na przykład, jak tylko dowiedzieliśmy się ciąży w 5tc, to z wielką radością
dzieliliśmy się tą nowiną, a wspomniane bratnie dusze ucinały rozmowę, że nie ma
się co cieszyć, bo to tak wczesna ciąża, że nigdy nic nie wiadomo. tydzień
później dowiedziałam się, że właściwie serduszko może wcale nie zabić, a jeśli
nawet zabije, to i tak w pierwszym trymestrze płód może jeszcze obumrzeć i nie
ma się co cieszyć na zapas. więc kolejne tygodnie niepewności. do tego nie
miałam odporności na różyczkę, ale wówczas się tym nie martwiłam. potem były
trzy miesiące spokoju, a w ostatnim trymestrze znowu się nasłuchałam o
przedwczesnych porodach, a potem o baaardzo długich i ciężkich, a potem o
depresji poporodowej i trudach bycia matką... oj było tego radzenia i straszenia
całe mnóstwo i NIC absolutnie z tych strachów się nie sprawdziło! czego i Tobie
życzę to moja trzecia ciąża, nadal nie mam odporności na różyczkę i
oczywiście w miarę możliwości uważam na siebie, ale mając w domu przedszkolaka
jest to znacznie trudniejsze. i staram się myśleć POZYTYWNIE!!!
trzymaj się, wysłuchać pewnie będziesz musiała wszystkich, ale w sercu zachowaj
tylko te dobre optymistyczne i budujące wspomnienia i opowieści koleżanek - one
naprawdę pomagają.
pozdrawiam gorąco!
e-millie

[zniemczyk]

bardzo dobrze Cię rozumiem. Tym bardziej nie dawaj się tak łatwo. Bądź głucha na
te "mądre" porady. Izolacja od świata może osłabić Twoją odporność, więc po
prostu ciesz się życiem
Pozdrawiam