Dwulatek

[majeczka-pl]

Hej...mam synka który w sierpniu skończył dwa latka.Mój problem
związany jest z jego "ja musze"ja chcę".Od miesiąca nie pracuje i
jestem z nim w domu....na poczatku byla tragedia-syn 10 min.wybieral
kubek z ktorego mial sie napic....i wiele innych rzeczy.
Powiedzialam nie....wprowadzam powoli pewne zasady-jesli jest kubek
do wyboru to sa np.dwa-albo jededn albo drugi,jesli jest
nieposluszny idzie do swojego pokoju, jesli na zakupach jest
niegrzeczny nie dostaje np. lizaka.
Nie wiem czy to dobre metody,bo mam wrazenie ze one nie skutkuja-
jakiekolwiek wyjscie konczy sie krzykiem i moiomi nerwami...on
np.chce i juz...a jak nie to krzyczy w nieboglosy.
Boli mnie strasznie to ze moja mama-z ktora spedzal duzo czasy,teraz
troszke mniej-pozwala mu na wszystko..i on np. jak pojdzie do niej
to mnie wogole nie slucha no i ni chce wracac do domu ze mna.Przykro
mi
z tego powodu i mam wrazenie ze jestem zla matka..ze nie potrafie
sobie z tym poradzic.
Prosze podrzuccie jakies rady...co robic????

[kobraluca]

> Nie wiem czy to dobre metody,bo mam wrazenie ze one nie skutkuja-
> jakiekolwiek wyjscie konczy sie krzykiem i moiomi nerwami

sama sobie odpowiedzialas, nie sa to dobre metody
nie wyobrazam sobie wyslac mojego dwulatka do pokoju,za to ze sie
mnie posluchal, nie dziwie sie ze Ci sie dziecko buntuje

co znaczy niegrzeczny na zakupach? biega miedzy polkami i chce
wszystkiego dotknac?

[szachula30]

Porozmawiaj z mamą, bo z tego co zrozumiałam to jest źródło problemu.
Dziecko przechodzi fazę buntu dwulatka, chce sprawdzić, na ile może
sobie pozwolić, a babcia przyzwyczaiła, że na wszystko. Pewnie, jak
większość babć, jest kompletnie nieodporna na opór dziecka i jego
płacz i próby wymuszeń. Za to Ty jesteś matką i musisz być odporna.
Tłumacz dziecku. W ataku płaczu, krzyku, rzucania się na ziemię - nie
reaguj. Pozwól na wybuch dziecka, bez własnych emocji, niech się mały
wykrzyczy, ale zdania nie zmień. Potem przytul i wytłumacz. Powiedz,
że go kochasz.
Konsekwencja, opanowanie, jasne zasady wprowadzone dziecku w życie i
brak odstępstw od nich. Tyle Ci mogę poradzić. Pozdrawiam!

[k.driada]

Witaj,
zgadzam się z szachula30, pomów z mamą - owszem dziadkowie są od
rozpieszczania ale nie od psucia dzieci. Trzymajcie wspólny front.
A upór i bunt dwulatka minie. Tylko bądz konsekwentna, tłumacz
młodemu w jak najprostszy sposób. I nie zarzucaj sobie, że jesteś
złą mamą. Nie krzycz na małego bo twoje nerwy jeszcze
bardziej "nakręcają" dziecko. Wiem, że nie zawsze jest to łatwe ale
to Ty jesteś dorosła i musisz umieć sobie radzić z emocjami.
Kara dla 2-letniego dziecka w postaci wyjścia do pokoju jest jak
najbardziej wporządku, o ile dziecko wie dlaczego. Dwulatek naprawdę
już wszystko rozumie. Potem przytul, wytłumacz i powiedz, że nie
jesteś zła na niego, ale nie podoba Ci się jego zachowanie. W
końcu "zaskoczy"
Mój synek też "intensywnie" przechodził fazę buntu. Trwało trochę
zanim zrozumiał, że krzyki, płacze, histerie nic nie dają. Czasem
serce mi się krajało, a czasem musiałam kilka razy policzyć do stu :-
) bo miałam dość. Ale w końcu mu przeszło, potem jeszcze raz na
jakiś czas sprawdzał na ile sobie może pozwolić i czy nic się nie
zmieniło.
Tak więc trzymaj się i nie dawaj się małemu terrroryście a
zobaczysz, że Twoja konsekwencja przyniesie skutek.

[majeczka-pl]

dzięki....będę silna..

[gizia77]

Przychylam się do wypowiedzi szachuli. Doskonale wiem o czym piszesz, moja córka
ma 3 lata i też czasami jej się zdarza taka histeria- ostatnio ponieważ nie
chciałam jej zapiąć buta na rzepy (a sama doskonale sobie z tym radzi). Było
trochę krzyku lecz w końcu jej przeszło. Z tym, że u mnie problem nie leży w
teściowej lecz w mężu, który jest "kochanym tatusiem".

[kobraluca]

a co by stalo jakbys jej tego rzepa zapiela?

[forencka]

A to, że teraz rzep, za chwilę co innego i latasz jak opętana usługując
nieszczęśliwemu dziecku.

[julinekk]

od zapiecia rzepa do uslugiwania dziecku droga daleka. Tym bardziej
ze to dopiero dwulatek. Ja rozumiem idee usamodzielniania ale nie
popadajmy w skrajnosci.
Czasem zapinam buty mojemu 4,5 latkowi bo mu sie nie chce, a on mi
za to podnosi upadniete przedmioty, bo mi sie nie chce schylac - on
ma blizej do podlogi

[forencka]

Otóż to. Też mam dwulatka, "próbuje mnie", ale spokój, ,opanowanie i
konsekwencja są na wagę złota. Mówię "nie" i zajmuję się czymś innym - za
chwilkę histeria przechodzi.

[lika78]

Mam doła. Po prostu zmęczenie histeriami, wrzaskiem i uporem małego
człowieczka mnie rozwalają. Wyłażę z siebie, i jestem przez to
jeszcze bardziej zła na siebie i zdołowana...
Wiem, wiem, że najlepiej jest to przeczekać, przetrzymać, ale
naprawdę czasem sił już na to przeczekiwanie brak...

[misiaczekmoj]

czyli nie potrafisz kontrolowac swoich emocji....
rozwiazanie problemu-nauka zrownowazenia
to potrwa, ale warto....ja sie wlasnie ucze i naprawde mniej stresu w domu