Ladowanie akumlatorkow

[mrs.t]

zdarza sie wam miec potrzebe doladowania'? Bo macie dosc, bo watpicie, bo
jestescie zmeczone calodobowa opieka (zgodnie z zasada ze nie trenujemy
dziecka napchawszy kaszka i zostawiwszy do ssamodzielnego przespania nocy


Czy mamy AP osiagnely ZEN i obce im niedobre uczucia?

[dagis.1]

ja zyje w spokojnym miejscu
wsrod spokojnych ludzi
i wolno w zasadzie wiec doladowuje sie jakby samoistnie

a dzieci mam jakies spokojne i ugodowe - nie moge narzekac na zmeczenie
szczegolne w zasadzie, i mam to szczescie ze sporo radosci daje mi to
niezostawianie do samodzielnego przespania nocy

malo jest wiec chwil kiedy potrzebuje jakiegos szczegolnego doladowania

chyba mam sporo szczescia

wiecej niz rozumu w kazdym razie

[aphoper1]

Ja miałam ogromny kryzys jakiś miesiąc temu. Może później napiszę. Teraz się
pomału doładowuję

[skafandrami]

Haha, ale super zdjecia! Ustawie sobie jako tlo na pulpicie
chyba
A tak powaznie, to dosc miewam tylko w nocy, okolo 2.00, podczas sto-
czterdziestej-siodmej pobudki. Wtedy emocje puszczaja czasem i mam
ochote krzyczec, plakac, przeklinac - najczesciej wszystko na raz.
No bo ja od 10mcy nie spalam w jednym ciagu dluzej niz 3 godziny (a
i to bardzo rzadko).
Ale na razie udalo mi sie w tych sytuacjach nie
krzyczec/plakac/przeklinac (przynajmniej nie na glos )

[anik801]

Są takie chwile,gdzie bez ładowania ani ruszNa szczęście należę do
osób bardzo szybko regenerujących się(chyba mam to po mamie).No
czasem rzeczywiście jest ciężko.Nawet teraz,gdy to piszę mam małego
na ręku.Nie potrafię nie zwracać uwagi na jego wołanie.Są takie
dni,gdzie większość czasu go noszę i nawet najeść się nie mogę.Nie
odczuwam zmęczenia fizycznego,ale czasem nie wyrabiam psychicznie.
Są momenty,gdy mały płacze(ja go noszę),córka stoi przy mnie
i "truje"o coś tam,co według niej muszę zrobić natychmiast,dzwoni
telefon i przypala mi się obiad-w takich chwilach czuję,że za
sekundę zwariuję.Jednak po porau minutach jest ok.A dla mnie
ładowanie akumulatorków to np.zakupy(na które mogę iść sama,bo mąż
przejmuje wtedy dowodzenie nad dziećmi),choć wtedy i tak myślami
jestem w domu.Tak najbardziej to lubię,gdy jedziemy gdzieś wszyscy
razem.Wczoraj byliśmy u mojej mamy i naprawdę się wyluzowałam.

[abigail_23]

Anik, z ust mi to wyjęłaś
Nic dodać nic ująć, jedyna różnica - mam tylko jedno dziecko
Jestem czasem sfrustrowana, kiedy wszystko dzieje się na raz, a ja zwyczajnie nie wyrabiam. Są sielankowe dni, ale są też trudne momenty.
Dla mnie ładowanie akumulatorów to: sen w dzień (bo czasem nocki to jedno długie karmienie), zakupy a jakże, wspólne wyjścia np do przyjaciół czy wyjazd do moich rodziców.

[abigail_23]

mrs.t napisała:

> Czy mamy AP osiagnely ZEN i obce im niedobre uczucia?

faza ZEN nadejdzie pewnie wraz z pierwszą przespaną nocą!
ps obrazek i podpis rozbawił mnie do łez, i trochę akumulator się naładował
dzięki mrs.t))

[misior_biorn]

Ta...

ja wlasnie przedwczoraj bylam bliska przepaleniu bezpiecznikow, kiedy to po
calodniowym pucowaniu mieszkania (mielismy zaleglosci, bo przez 3 ostatnie
weekendy nie bylo nas w domu), noszeniu synka w nosidle, bo mial problemy z
zasnieciem na poludniowa drzemke i paru innych atrakcjach, postanowilismy zrobic
sobie z mezem "spokojny wieczor przy pifku i tortili". Specjalnie przedluzylam
troche kapiel, ktora synek uwielbia i po ktorej "pada" (prawie jak zapychanie
kaszka, hehe ), synek blyskawicznie zasnal przy piersi o 19:00...

Szczesliwi zaczelismy szykowac nasz "wieczor filmowy" i akurat gdy rozsiedlismy
sie wygodnie, a tu alarm z sypialni i zero mozliwosci powtornego uspania - ni
noszenie, ni karmienie, ni tulenie nie wchodzilo w gre. Synek uspokoil sie
dopiero, gdy zabralam go do pokoju, oczy zaswiecily mu sie do wlaczonego
telewizora i koniec
Wbrew wszelkim regulom i totalnie zniechecona, stwierdzilam wiec "Ok, ogladaj z
nami", bo juz naprawde mialam wszystkiego dosc. Synek ucieszony siedzial na
kolanach i wpatrywal sie w telewizor (sceny byly dosc kolorowe, ogladalismy
Alicje w Krainie Czarow), widzac to mowie jeszcze z przekasem "I co, podoba ci
sie Kapelusznik?". I co slysze w odpowiedzi - pierwsze swiadome "Tak!".
Zamurowalo nas z mezem oboje i oczywiscie momentatlnie przepelniajaca serca duma
rodzicielska zmiotla cale zmeczenie Piekne uczucie

Ale ogolnie, to ostatnio faktycznie jade na rezerwach. Praca 7 godzin na dobe to
nie jest cos, co pomaga w byciu AP. I jeszcze te wyrzuty sumienia, gdy wracam z
pracy i padam z nog, moje dziecko akurat w humorze nieprzytulaniowym, a "mama
baw sie i pokazuj", a ja najchetniej bym uciekla... eh, byle do weekendu

PS. Pisanie na forum AP w godzinach pracy tez jest niezle na ladowanie
akumulatorow

[mrs.t]

> troche kapiel, ktora synek uwielbia i po ktorej "pada" (prawie jak zapychanie
> kaszka, hehe ), synek blyskawicznie zasnal przy piersi o 19:00...
>
> Szczesliwi zaczelismy szykowac nasz "wieczor filmowy" i akurat gdy rozsiedlismy
> sie wygodnie, a tu alarm z sypialni i zero mozliwosci powtornego uspania - ni
> noszenie, ni karmienie, ni tulenie nie wchodzilo w gre. Synek uspokoil sie

hahaah u nas tez tak bylo , w sobote! usnal pieknie
a za sekunde alarm, i jak tylko znikalam mu z oczu byla syrena! wyczul ze cos
ciekawego sie dzieje
wiec zamiast spac mecz z tatusiem ogladal, bo ja juz sily nie mialam )

[misior_biorn]

Moze to jakas pelnia byla, czy co...

W ogole ostatnio cos nie chce mi synek spac - dzis nawet na jego staly punkt
programu drzemke po sniadaniu krecil nosem, a wieczorem to dostaje paniki na sam
widok sypialni. A ja naiwna myslalam, ze leki separacyjne, to tak w 8. miesiacu
sie zaczynaja i u nas juz przeszly bez echa. A tu chyba dopiero sie zaczyna...

[av.a]

Jasne, że i się zdarza. Szczególnie przy dwójce z niewielką różnicą
wieku i bez pomocy rodziny, która jest 2000km ode mnie. Są dni, że
mam ochotę wyskoczyć przez okno albo stanąć i wrzeszczeć.
Ale nie oczekuję niewiadomo czego. Nie muszę wyjechać na samotny
weekend, iść do spa czy coś w tym stylu Czasami wystarczy pół
godziny biegania z fajną muzyką w uszach jak mąż przyjdzie z pracy.
Czasami samemu wybranie się na zakupy ("jedzeniowe", nie jestem
dobra w shoppingu ). Jak jest baaaardzo źle to fryzjer, albo
paznokcie, albo.... przejechanie się tramwajem z końcówki na
końcówkę i z powrotem

av.a!

[aphoper1]

Piszesz o "końcówkach" - czy jesteś z Łodzi? Tak mówi mój Kolega z Ł. Dla mnie
(gdańszczanki mieszkającej w Krakowie) to strasznie obce

[av.a]

Orginalnie jestem "góralka niskopienna" z Gór Świętokrzyskich i u
mnie były końcówki, a wszędzie indziej pętle, co niezmiennie mnie
zdumiewało

[mrs.t]

> Piszesz o "końcówkach

krańcówki, krańcówki
))