Szukam rodziców dzieci z nadpobudliwością n/t

[groszek19]

[dagbe]

W jakim celu, jeśli można spytać?

Pozdrowienia,
Dagmara ([e-mail])

[groszek19]

Mam syna, u którego obserwuję podobne zachowanie. Szukam kontaktu z osobami,
które radzą sobie z nadpobudliwością. Chciałabym też wiedzieć, czy syn jest
nadpobudliwy (ADHD) czy tylko baaardzo ruchliwy.
Pozdrawiam.

[konkubinka]

Groszku
Moj syn jest nadruchliwy lub nadpobudliwy.W tej chwili jest pod obserwacja
psychologa szkolenego , panstwowego w przychodni oraz neurologa.Ci dwaj ostatni
wspolpracuja.Jezeli po nastepnym spotkaniu uznaja to za konieczne bedzie go
badal psychiatra .Potem wydadza WYROK - ADHD lub NIE.NIE oznacza , ze nie radzi
sobie z sytuacja wokol niego i tak reaguje na pewne problemy.W kazdej z
sytuacji zaleci sie rodzinna terapie , warsztaty wychowawcze, jak postepowac z
dzieckiem.Mysle , ze powinna/powinienes udac sie do psychologa .Jednak to
dluga , zmudna praca.Nie dowiesz sie nic konkretnego bez tego bo ADHA moga
stwierdzic jedynie specjalisci.Mozesz tez wpisac w google "ADHD"i w ten sposob
znalezc testy dla rodzicow.Moze to Ci cos pomoze.Pozdrawiam- Ania

[dagbe]

W tej chwili nie mam za dużo czasu, żeby odpowiedzieć na Twoje pytanie. W
każdym razie mam podobny problem - 10-latek ma duże problemy z koncentracją
uwagi i ogólnie ruchliwością. Narazie zrobiliśmy badania w kierunku dysleksji.
Przeczytalam tony książek na ten temat, niektóre mogę polecić. Obecnie
wspópracujemy ze szkola i poradnią psychologiczno-pedagogiczną.
Odezwę się po Świętach Wielkanocnych (po 14.04). Jeśli nadal Cię będzie temat
interesowal, daj sygnal na maila.

Pozdrowienia,
Dagmara

[asia.su]

na początek kup sobie książkę "Nadpobudliwość psychoruchowa u dzieci" T.
Wolańczyk, A Kołakowski, M Skotnicka.
Świetna książka i w dodatku napisana przez Polaków.
Ja po przeczytaniu tej książki stwierdziłam że mój syn ma 80 % objawów ADHD
(właściwie brakuje mu tylko agresji).
Nie ma z nim jednak problemów w szkole (ma 8 lat) jest tylko hiperaktywny.
Ja jednak "pracuję" nad nim od 1 roku życia -ucząc że są miejsca gdzie trzeba
się zachowywać "porządnie".
Mój syn łazi po drzewach, po błocie, broniąc bramki kładzie się na ziemi,
zawsze biega itd.
Nie wymagam od niego spokojnego zachowania z wyj. kościoła i lekcji w szkole.
Z lepszym lub gorszym skutkiem to sie udaje.
Zdaję sobie jednak sprawę że ma "lekki stopień ADHD" - jak ja to nazywam.

[groszek19]

Jestem tu cały czas. Byliśmy u niejednego psychologa (po testach? nie
stwierdzono oznak ADHD, ja nie jestem pewna), syn uczestniczył w terapii
grupowej (nie dałam rady), teraz mam zapisane trzy kolejne wizyty u różnych
psychologów. Czasami nie mam już siły. Odezwę się po świętach i przy okazji:
smacznego i mokrego (wszystko jedno czego)Pozdrawiam.

[annn23]

asia.su napisała:

> na początek kup sobie książkę "Nadpobudliwość psychoruchowa u dzieci" T.
> Wolańczyk, A Kołakowski, M Skotnicka.
> Świetna książka i w dodatku napisana przez Polaków.
> Ja po przeczytaniu tej książki stwierdziłam że mój syn ma 80 % objawów ADHD
> (właściwie brakuje mu tylko agresji).
> Nie ma z nim jednak problemów w szkole (ma 8 lat) jest tylko hiperaktywny.
> Ja jednak "pracuję" nad nim od 1 roku życia -ucząc że są miejsca gdzie
trzeba
> się zachowywać "porządnie".
> Mój syn łazi po drzewach, po błocie, broniąc bramki kładzie się na ziemi,
> zawsze biega itd.
> Nie wymagam od niego spokojnego zachowania z wyj. kościoła i lekcji w szkole.
> Z lepszym lub gorszym skutkiem to sie udaje.
> Zdaję sobie jednak sprawę że ma "lekki stopień ADHD" - jak ja to nazywam.

[jola66]

Witaj, Groszku!
Ile lat ma Twoje dziecko i na czym polegają jego problemy?
Też polecam ksiażkę, o której pisała asia.su, jest bardzo dobra.
Piszmy i pytajmy na forum jak najwięcej.
Może choć trochę złagodzimy krzywdzący stereotyp,że ADHD to synonim agresji.
Pozdrawiam
jola66
mama ucznia z ADHD
uczącego sie w publicznym liceum

[groszek19]

Mój syn ma prawie 7 lat i oznaki świadczące o nadpobudliwości były zawsze,
tylko mu ich nie dostrzegaliśmy. Po przeczytaniu książki zaczęły nam się te
puzzle układać. Teraz sytuacja przybiera na sile bardzo szybko. Syn nie słucha,
jest w ciągłym ruchu (idąc podskakuje), rozprasza się z byle powodu, nie kończy
lekcji (ma już duże zaległości), wokół siebie ma straszny bałagan, niszczy
rzeczy, gubi, nie umie się skoncentrować, nie pamięta co było zadane. Poza tym
jest konfliktowy, wszczyna wszelkie kłótnie, o byle co się obraża, bardzo
często swój upór kończy płaczem...
Miał testy u psychologa ale podobno nie ma ADHD (nie bardzo wierzę), zaczął się
cofać w wymowie, czytaniu. Wczoraj byliśmy po raz kolejny u logopedy i ta też
stwierdziła, że robi się coraz gorzej. W przedszkolu już nie dają sobie rady, w
domu (ja nie pracuję) staram się nad nim pracować, ale czasami nie mam już siły.
Mocno pozdrawiam i czekam na listy od osób takich jak my.

[jola66]

Groszku,
tak, to rzeczywiscie wygląda na ADHD. Nadruchliwość, impulsywność i problemy z
uwagą. Być może z formalnego punktu widzenia jest jeszcze za wcześnie na
formale orzeczenie ADHD i stąd "opory" specjalistów.
Piszesz, że Twój syn ma prawie 7 lat i9 chodzi do przedszkola. Czy był już
badany pod kątem dojrzałości szkolnej? Standardowo robi się takie badania w
ostatnim roku przedszkola. Zwróć uwagę, czy nie ma zagrożenia
dysleksją/dysgrafią, jak z koordynacją oko-ręka, jak okreslono tzw. dojrzałość
emocjonalną.
W książce znajdziesz sporo rad na temat organizacji życia codziennego. Postaraj
się zastosować jak najwięcej z nich. To naprawdę pomaga (nawet jeśli mamy do
czynienia tylko z "rozbieganym" dzieckiem).
Nie wiem u jakich specjalistów byłaś z dzieckiem. Jeśli chciałabyś zasięgnąć
jeszcze jakiejś porady, polecam CBT w Warszawie na Placu Konstytucji
(www.cbt.pl) . Tam pracują również autorzy książki o nadpobudliwości, co
jest chyba najlepszą rekomendacją.
I jeszcze jedna rzecz wydaje mi sie ważna. Zadbaj o siebie. Chaos, bałagan i
nerwowość "generowane" przez dziecko udzielaja się wszystkim wokół, a nam-
matkom szczególnie. Obwiniamy się, że jesteśmy złymi matkami, stajemy się
przeczulone, wiecznie podenerwowane. To z kolei w naturalny sposób udziela się
dziecku, nakrecając problem jeszcze bardziej. Pomyśl wiec poważnie o własnej
kondycji psychicznej.

Pozdrawiam cieepło
Jola

[1jagienka]

a czy można objawy zaobserwować u trzylatka?

[verdana]

U mojego syna stwierdzono nadpobudliwość (ja jej nie widziałam, ale w szkole,
czy u psychologa była bardzo widoczna). Nie odrabiał lekcji (chociaż dużo
czytał), nie był w stanie obejrzeć całego filmu w telewizji bez robienia
jednocześnie sześciu innych rzeczy, wszystko gubił. O bałaganie nie wspominam,
bo bałagan jest u nas w całym mieszkaniu... Oprócz tego był dysgrafikiem i
dysortografikiem. W szkole - koszmar. IQ 145, a stopnie na IQ 45. I co? Na
skutek wizyt u psychologów, a szczególnie ostatniej (obecnie mojej
przyjaciółki) syn w 4 klasie postanowił, ze będzie psychologiem. Teraz jest na
drugim roku (psychologii oczywiście), radzi sobie doskonale, jest działaczem
samorządu, pracuje społecznie itd. I nadruchliwość może się w życiu przydać!

[groszek19]

Co do książki, to wspomnianą (z własnej głupoty i pośpiechu) zamówiłam w
pobliskiej księgarni i przywożą mi już od kilku dni. Ma być po świętach.

[promyczek78]

mam pytanie -jesli mozna sie wtracic? jak wczesnie mozna wykryc ze dziecko jest
nadpobudliwe a nie tylko bardzo ruchliwe? i czy w tym przypadku taz obawiazuje
zasada :im wczesniej tym lepiej?
mama 18 miesiecznej oliwii(baaardzo ruchliwej)

[groszek19]

Im wcześniej tym lepiej. Co może świadczyć o nadpobudliwości tak małego dziecka:
- nadmierny ruch: dziecko ani na chwilę nie usiedzi, biega, wspina się, przez
co często przytrafiają im się drobne obrażenia, skaleczenia
-są bardzo gadatliwe, domagają się udziału domowników w rozmowie, zasypują
pytaniami, na które rodzice nie nadążają odpowiadać
-nie czekają na odpowiedź
-bardzo często zmieniają obiekt zainteresowań, gry, zabawy
-nie potrafią dłużj skupić się na jednej czynności, nudzą się, cały czas
domagają się nowych atrakcji
-nadmiernie płaczą, krzyczą, łatwo wpadają w złość, krzyczą i to często w
niewyjaśnionej sytuacji
-dziecko wyrywa się rodzicom, tupie, krzyczy, rzuca się na podłogę, kopie.
Mam nadzieję, że nie przestraszyłam)

[jola66]

Promyczku,
im wcześniej tym lepiej, owszem, ale bez przesady.
To forum pełne jest wzdychań przemęczonych mam 2-3-4-latków.
Dzieci w tym wieku po prostu takie są. Prawie wszystkie. To raczej te spokojne
i bezproblemowe są wyjątkami.
Pozdrawiam i cierpliwości życzę.
Jola

[kicia_edziecko]

To i ja się wtrącę.
Mój synek ma 2 latka i jest wstępnie zdiagnozowany jako, nazwijmy to,
prawdopodobieństwo względnie łagodnej postaci ADHD. Oby tak nie było, ale pary
mi brakuje, oj brakuje
Objawy jak te opisane przez groszek19 w ostatnim poście. Ogromna ruchliwość,
brak koncentracji, wybuchowość...
Psycholog powiedziała mi, że nam przytrafiło się to najprawdopodobniej z powodu
lekkiego niedotlenienia podczas porodu. Twierdziła, że nawet delikatne
niedotlenienie powoduje zaburzenia układu nerwowego i stąd sie to bierze,
robiła ze mną dokładny wywiad na ten przebiegu porodu. W związku z tym mam
pytanie do mam nadmiernie żywych dzieciaczków - czy u Was też tak było? Czy
podczas porodu mialo miejsce niedotlenienie?, ciekawa jestem. W naszym
przypadku było cc ze względu na "zagrażającą zamartwicę płodu". Gdyby to się
potwierdziło, oznaczałoby to, że dzieci z takich porodów powinny być pod stałą
opieką specjalistów: neurologa i psychologa. My pod opieką neurologa byliśmy,
ale wzmożone napięcie mięśniowe było dla pani doktor jedynym problem i jeszcze
przed ukończeniem roczku pożegnaliśmy sie definitywnie.
Wracając do meritum - psycholog zaleciła nam aby:
1. dziecko miało mało dostępnych zabawek - im więcej, tym trudniej się
skoncentrować,
2. duuużo ruchu, który rozładowuje tą ruchliwość.
Mówiąc szczerze, najchętniej przeprowadziłabym się na basen Tylko po basenie
czuję, że mam wyluzowane i wyładowane dziecko. Warunek: min. 75 min w samym
basenie
Pozdrawiam

[a.g9910]

Przeczytałam wszystkie posty,nie dlatego że mi się nudzi,ale dlatego że samej
mi się wydaje że mnie ten problem dotyczy.Czesto wspominam mężowi że chyba z
naszym synem jest coś nie tak,ale szybko zbywa mnie z tematu,i uważa iż szukam
dziury w całym.
Nasz syn ma prawie 3 latka,zawsze od kąd zaczął chodzić jest wszędzie,nudzi się
szybko,dużo,a nawet b.dużo gada,śpiewa,kiedy mu zadam jakąś zabawę lub
zadanie ,tylkosię odwrócę a on już mnie woła że już koniec.Jest strasznie
ruchliwy,musi być w centrum zainteresowania,nie lubi czekać,itd,przykładów
mnóstwo.Mój mąż uważa iż się rozwija wszystko go interesuje itd.Jednakwolałabym
to sprawdzić.CZy w takim układzie muszę iść do lekarza prowadzącego??? i mu o
tym powiedzie o swoich obawach????

[konkubinka]

ja slyszalam jednak , ze ADHD mozna zdiagnozowac dopiero po szostym roku zycia.

[mmmd]

Moze i ja sie wtrace do tej bardzo istotnej dyskusji... Nasz syn (obecnie 10
lat)rowniez wykazywal w wieku 3 -4 lata podobne symptomy jak opisano juz w
poprzednich postach, z wyjatkiem nadmiernej agresji (choc zloscil sie normalnie
do wieku). Tez zasugerowano nam testy na ADHD. Nic nie wykazaly, a i medycznnie
nie bylo wskazowek ani ciazowych, ani okoloporodowych. Pogubilismy sie
zupelnie, widzac, ze formalnie 'nic nie jest, ale wiedzac, ze z dzieckiem
dzieje sie cos bardzo niedobrego. W koncu postanowilismy (po bardzo dokladnym
rozpoznaniu) udac sie do zupelnie obcego psychologa i tylko opowiedziec jej o
naszych spostrzezeniach, ale bez sugestii o ADHD. I wiecie co uslyszelismy? To
ZADNE ADHD!!!! Dziecko jest tzw utalentowane i nalezy zwiekszyc mu zakres i
intesywnosc roznych zajec, aby dac mu szanse upustu wlasnej ciekawosci i
chlonnosci.
Z wiedzy w miedzyczasie nabytej, wyraznie wynika, iz dzieci utalentowane, ktore
nie maja odpowiednio dobranej poprzeczki, wykazuja zachowania podobne do ADHD,
co jest wynikiem potwornej nudy. A kazdy z nas wie co robi przecietnie dziecko,
gdy sie nudzi... Zaczelismy wiec z dzieckiem, zamiast klockow Lego, ogladac
altas... Tak dla przykladu. Rzekome problemy z koncentracja, nadmierna
pobudliwoscia ruchowa itp zniknely. I nie wrocily!
I jaki z tego wniosek? Mam nieodparte wrazenia, ze ADHD stalo sie bardzo modne
wsrod specjalistow. Juz czesciej slyszlam, ze prawie kazde
zachowanie 'odbiegajace' od normy, mozna podciagnac pod ADHD. Mysle, wiec, ze
na rozne medyczne diagnozy warto czasami spojrzec krytycznie. Nie oznacza to
jednak, bagatelizowania faktycznie dzieci dotknietych ADHD i potrzeby
stworzenia im 'odpowiedniego pasa startowego'. Wierze, ze intuicja rodzicow
jest w tym najskuteczniejsza.

[konkubinka]

Szczerze sie z Toba zgadzam.Po pierwsze tez zauwazylam mode na ADHD tak jak
wczesniej na dysleksje.
Po drugie moja mama juz dawno powiedziala mi "tak maja geniusze"
I wiesz co?Ja od roku kolekcjonuje atlas zwierzat National Geographic i nad nim
moj syn potrafi siedziec godzinami a przy byle okazji sypie wiedza na temat
zwierzat (o ktorych istnieniu ja nie mam pojecia czasem)

[groszek19]

To
> ZADNE ADHD!!!! Dziecko jest tzw utalentowane i nalezy zwiekszyc mu zakres i
> intesywnosc roznych zajec, aby dac mu szanse upustu wlasnej ciekawosci i
> chlonnosci.
>
Jesteśmy po wizytach u dwóch psychologów oraz po krótkotrwałej terapii grupowej
(syn nie wykazywał cech dziecka nadpobudliwego). Pani psycholog po
przeprowadzeniu testów stwierdziła dokładnie to, co Ty napisałaś. Podobno syn
ma wysoki iloraz int. Dziś idę do kolejnego psychologa (sama już nie wiem po
co), ciekawa jestem co ten powie.

[mmmd]

Konkubinko,
A wiec moze warto, aby psycholog przetestowal Twoje dziecko pod zupelnie nowym
katem? Przeciez z tego co piszesz, wynika, ze potrafi swietnie wiele informacji
zapamietac, ale i sensownie w dobrym kontekscie to odtworzyc. Nie wiem w jakim
wieku jest Twoja pociecha, ale jak oceniasz trudnosc tych zapamietywanych
informacji i stopien ich powiazan logicznych? To tez jest bardzo wazne.
Przeciez to wszystko kompletnie zaprzecza brakowi koncentracji
charakteryzujacej ADHD!!!

[aetas]

Sprawa rzeczywiście nie jest prosta. Też mam w domu takiego "nadpobudliwca".
Byliśmy u kilku psychologów, pierwszy raz w wieku 4 lat, bo pani z przedszkola
określiła syna jako "skręconego" (pomysłowość określenia pozostawiam Waszej
ocenie) i polecila wybrać się do psychologa (bo nie słucha, ciągle biega
zamiast chodzić, nie patrzy przed siebie, potrąca etc.). Pani psycholog
powiedziała, że jest o.k. Następna pani psycholog pracowała w przedszkolu syna
(nowe przedszkole po przeprowadzce) i współpracowała ze mną i nauczycielkami.
Bez szczególnych rezultatów, chociaż się starałam. Syn też czasem. Miewa lepsze
i gorsze dni. Będąc najbardziej "postrzelonym" dzieckiem w grupie, jednocześnie
najszybciej nauczył się czytać i okazało się w pewnym momencie, że jest
intelektualnie do przodu w stosunku do rówieśników. Bardzo mnie to cieszyło,
jednoczesnie martwiłam się, bo miałam wrażenie, że dziecko rozwija się
nierównomiernie: intelektualnie do przodu, emocjonalnie - w miejscu lub wstecz.
Żaden z psychologów nie mówił nam o ADHD, sama sobie to znalazłam czytając
różną literaturę, bo jak człowiek widzi, że to i tamto nie pomaga, i lekarz nie
pomaga, to sam zaczyna szukać. Wiele rzeczy podpadało mi pod ADHD, ale np. z
tym skupieniem jest tak, jak napisała konkubinka: jak go coś interesuje,
potrafi się skupić. Ma 7 lat i czyta czasem przez godzinę bez przerwy
(zmieniając tylko książeczki, bo krótkie na razie woli), więc ten problem z
koncentracją... nie wiadomo, z drugiej strony: czasem, jak powie dwa zdania, to
wypowiedziawszy drugie, pyta mnie, o czym on mówił, jest rozkojarzony na pewno.
Czy to ADHD? Nie wiem, szczerze: boję się sprawdzać, poza tym jestem na etapie
zmęczenia lekarzami i psychologami (alergia, astma i jeszcze te problemy, które
na dodatek mogą np. wynikać z alergii, to też mozliwe!), byłam u wielu, każda
wizyta coraz głębiej zanurzała mnie we frustracji, bo miałam wrażenie, że nikt -
mimo chęci - nie potrafił mi pomóc. Jakoś tak trafiałam... Teraz, cóż, mam
nadzieję, że to minie, bywa lepiej, choć wiele rzeczy jeszcze jest takich,
które odróżniają nasze dziecko od tych spokojnych i grzecznych. ADHD jest o
tyle trudne do zdiagnozowania, że ma kilka symptomow, które - po pierwsze - nie
muszą występować wszystkie na raz, po drugie - jedne mogą występować w większym
nasileniu, inne w mniejszym lub być niewidoczne prawie. U dziewczynek częściej
ADHD sie objawia rozkojarzeniem (nie muszą podobno być takie rozbiegane przy
ADHD nawet, dlatego często ADHD diagnozuje się u nich późno, kiedy się
pojawiają kłopoty w nauce), u chłopców częściej nadruchliwość, ale jak jest z
każdym dzieckiem z osobna, to sprawa dla specjalisty. Ja w każdym razie
chwilowo odpoczywam od lekarzy, może wyrośnie?...
Pozdrawiam!

[konkubinka]

w tej chwili psycholog obserwuje go pod katem roznych spraw.Szczerze mowiac
sama nie chcialabym aby mial ADHD - niestety dzieci z ta choroba sa w naszym
kraju ciagle stawiane w zlym swietle.Sama intuicyjnie wyczuwam , ze to nie jest
ADHD.Pod katem ADHD badany jest na prosbe wychowawczyny ale ja w rozmowie z
psychologiem przedstawilam szerszy punkt widzenia "jego zycia".Poza tym do
neurologa poszlam poniewaz niepokoi mnie u niego sprawa oczu - tzn od jakiegos
czasu ma napady bolu glowy i ozu.Niedawno zaczal zezowac.Najpierw zbada go
neurolog potem okulista.
Mysle jednak ze duzy wplyw na zachowanie mojego syna ma jego sytuacja
rodzinna , domowa.Niedawno urodzila mu sie siostra , mamy skomplikowane
koligacje w domu - ja mam drugiego "meza", ojciec mojego synka ma druga
zone.Moj drugi maz ma starsza corke .No i jest jeszcze moja mama ,
ktorej "historyjka" jest stanowczo na osobny watek.Jednym slowem , moje dziecko
wymaga szczegolnej opieki zaanagazowania z mojej strony a jednoczesnie oprocz
mojego ojca , jego dziadka nikt mi nie pomaga w radzeniu sobie z tymi
trudnosciami.No i najbardziej przykre jest to , ze nawet psycholog zaleci nam
terapie to tylko ja i moj synek bedziemy na nia chetni , a to o wiele za malo.

[groszek19]

Właśnie wróciliśmy od kolejnego psychologa. Syn faktycznie przejawia pewne
cechy nadpobudliwości, za wcześnie by zdiagnozować. Ale prawda jest taka, że
dużo w tym naszym garze rodzinnym nawarzyli nasi rodzice. Generalnie mamy
odciąć się od rodziców i zacząć żyć normalnie. Tylko, że to nie takie proste.

[konkubinka]

mam ten sam problem.....

[mmmd]

Czy zechcialybyscie napisac na czym ten problem polega?

[groszek19]

Problem z rodzicami? Jeśli tak, mogę napisać na priva.

[biedronka73]

Witajcie. Jestem mamą 5latka, który podobnie jak Wasze dzieci wykazuje pewne
cechy ADHD. Jestem po lekturze wymienionej książki. U psychologa byliśmy tylko
raz właściwie, bez dziecka, który na podstawie naszych informacji stwierdził,
że syn jest jeszcze zbyt mały (4lata)aby stwierdzić ADHD, poradził więcej
konsekwencji w wychowaniu oraz ograniczenie do minimum kontaktów z dziadkami,
szczególnie z babcią. Moje dziecko jest bardzo ruchliwe, impulsywne,
niecierpliwe, nie można mu jednak zarzucić baraku koncentracji szczególnie gdy
robi coś co go interesuje. A zainteresowania ma bardzo specyficzne- interesuje
go elektronika (wie co to potencjometr, rezystor,układy itp), komputery (zna
budowę komputera, uwielbia rozkładać go na części pierwsze), nie lubi
rysować,układać klocków ani puzzli( podobno jedna z cech ADHD), skupia się
również na oglądaniu bajek oraz słuchaniu książeczek. Szybko sie nudzi i domaga
wciąż nowych wrażeń. Jest to dziecko wszystkiego ciekawe, zadaje setki pytań,
bardzo spostrzegawcze, ma bardzo bogate słownictwo, bardzo łatwo nawiązuje
kontakty. Ale jest przy tym uparty, bywa złośiwy, krnąbrny. Już sama nie wiem
czy to nadpobudliwość, nasze błędy w wychowaniu czy też może coś innego.

[przygodaa]

Też mam ten problem. Szukam kontaktu na poradnię najchętniej państwową, ale
niekoniecznie, która zajmuje sie nadpobudliwymi dziećmi (6 lat) w Warszawie. I
żeby nie powiedzieli mi (jak już usłyszałam) że nie widziałam chyba dziecka z
ADHD, bo Bartek siedział grzecznie w gabinecie przez 5 min. (a on wstydzi się
obcych) Potrzebuję wskazówek jak radzić sobie z nim. Ksiązkę Wolańczuka już
znam, ale nie wszystko można do niego zastosować.
Na razie idę wypuścić go "na wybieg" tzn. na podwórko.

[konkubinka]

witaj Sylwia , dobrze ze zajrzalam bo zraz wyjezdzam.Tez mam Bartka ,z wrzesnia
97.
Chodze do Instytutu Matki i Dziecka.
Musisz miec skierowanie do neurologa i dobrze zebys miala opienie psychologa z
przedszkola/szkoly , zadzwon do Instytutu i sie umow - podaje
numery:bezposredni do dr KRUK (z nia sie umawiasz) 3277223
Przed wizyta zakladasz karte w rejestracji ale doktor Ci powie co robic przez
telefon.
Doktor zrobi wywiad i wysle cie do wspolpracujacej z nia psycholog.
polecam , bez potrzeby nie funduja dziecku ani leczenia ani nie stwierdzaja
przy byle objawach ADHD.
Nam zaproponowali terapie dla rodzicow od czerwca lub wrzesnia przez trzy
miesiace.
pozdrawiam

[black-cat]

Cóż, nie jestem rodzicem ale siostrą dziecka nadpobudliwego. Teraz mój brat
jest już dorosły a kilkanaście lat temu niewielu było psychologów zajmujących
się ADHD. Ważne jest aby zawsze dziecko wspierać, chodzić do psychologa i
zawsze murem stać za nim. Pamiętam zmiany szkół i załatwianie egzaminów do
szkoły średniej, bo oczywiście ich nie zdał. Rad udzielać nie bedę i marne ze
mnie wsparcie, ponieważ to moi rodzice, nie ja walczyli z całym ówczesnym
systemem edukacyjnym o swoje dziecko. Moge jedynie pocieszyć. Rok temu mój brat
skończył ASP z wyróżnieniem, ma swoje pasje, robi to co lubi, a że często
zdarza mu się różnych rzeczy nie pamiętać (na przykład zabrać prac na egzamin)?
Teraz wszyscy mówią: no tak, artysta, ma prawo, kiedyś mówili : trudne,
niegrzeczne dziecko. Dużo pracy cię czeka, ale dzieci z ADHD są zwykle
nieprzeciętnie zdolne i inteligentne (podobno najczęściej zostają artystami i
lekarzami) tylko trzeba za wszelka cenę umożliwić im rozwijanie ich zdolności,
pasji, zainteresowań i nie oglądać sie na innych.