mój syn nie chce spać sam

[spurs1]

Mój syn 4i1/2 lat nie chce spać sam. Najwiekszy problem jest z zasypianiem. O
ile nie trwa ono długo (ok 15) to potem dzieją sie koszmary. chłopak wypudza
sie co pół godziny w woła mnie abym przy nim spał. bardzo często trwa to
przez 2-3 godziny i ok 23.00 jestem wykończony, w domu nic nie zrobione,
nawet nie moge sie w spokoju wykąpać. Nie mówię już o normalnym wieczorze na
rozmowach z żoną. Nie wiem już co robić.
Bardzo kocham mojego syna, spędzam z nim dużo czasu i nie chcę zastosowac
jakiś zdecydowanych kroków. Czy mój syn to jakieś odstępstwo od normy czy
może ja jestem złym ojcem którey nie potrafi nauczyć syna spać (inne nauki
jakoś mi wychodzą).

[marzena21]

wiesz, że nie wiem... Myślę, że mogą to być 2 rzeczy: zdaje się , ze w tym
wieku dziecko męczą lęki nocne- może u Twojego syna jest to bardzo nasilone?
Nie piszesz czy trwa to od zawsze czy od pewnego wieku? Nie piszesz o
atmosferze w domu , może syn coś przeżywa bardzo? Może przedszkole? A jak jest
gdy zostaje z kimś innym, albo w innym miejscu? Myślę, że tak czy śwak
powinieneś udać się do psychologa - on pomoże określić źródło i podać środki
zaradcze?
A może przez pewien czas śpijcie z nim na zmianę? Jak poczuje że zawsze ktoś
jest przy jego boku - uspokoi się i będzie lepiej spał? Jakoś zażegnacie
kryzys... Trudno, wychowanie wymaga poświęceń i najwyżej pzrez jakiś miesiąc
będziecie pozbawieni wspólnych wieczornych rozmów z żoną??

Pozdrawiam

[spurs1]

Gdy śpię z nim to nie ma żadnego problemu. Żadnych leków itp. OK godze się na
spanie z nim bo chce aby był wyspanym i radosnym dzieckiem, a mnie to nie
przeszkadza. Problemem są te dwie - trzy godziny wieczorem gdy już zaśnie.
Przecież nie mogę iść spać o 20.30. a co z kolacją, kąpaniem i innymi saprwami
tzw rodzinnymi.

[marzena21]

Nie wiem więc jak pomóc. A może kładź go po prostu później? Moje dziecko (5
lat) chodzi spać o 22, - wstaje ok. 7-7,30- tyle jej trzeba - niby mniej niż
norma - ale może zastosować technikę małego "zmęczenia materiału??" Jakby tak z
miejsca poszedł o 23? Niech się od tej 22 bawi sam- rysuje , ogląda obrazki-
dzieci to lubią. A TV- nie za dużo jest?
pozdrawiam

[evee1]

Niestety Cie nie pociesze. Moj syn ma 7 i pol roku i wlasciwie od czasu
ostatniej przeprowadzki pol roku temu zaczal jako tak sam spac, chociaz
od tygodnia znowu laduje w naszym lozku. Zaznaczam, ze my nigdy
"programowo" nie spalismy z dziecmi i dzieci od poczatku maja wlasne
lozka. Z corka (poza przejsciowymi problemami na poczatku) nie bylo
nigdy problemow ze spaniem osobno, za to syn jest straszny pieszczoch
i potrzebuje tego fizycznego kontaktu.
On nigdy nie miewal nocnych koszmarow, wiec to nie to, ze cos zlego
mu sie sni. Po prostu przychodzi do nas, bo lubi ze nami (no, ze mna)
spac.
Nie wiem jaki jest twoj syn, ale mozesz sprobowac tego co zadzialalo
w pewnym okresie z nasza corka. Kladlam sie z nia i prosilam, zeby
powiedziala mi, kiedy juz bede mogla pojsc. Potem po paru minutach
pytalam sie czy moge, padala odpowiedz "jeszcze nie". To jeszcze czekalam
pare minut. Najpozniej przy trzecim "czy ju moge isc" padala odpowiedz
"tak, juz mozesz". No, ale w przypadku mojego syna to nie zadzialalo )).
Ale pocieszam sie, ze przeciez jak bedzie mial 16 lat, to nie bedzie
spac z mamusia )).

[spurs1]

O kurczę wreszcie jakieś pocieszenie. Objawy mojego syna są podobne: żadnych
koszmarów, itp- on ciągle potrzebuję kontaktu ze mną i od czasu do czasu z
mamą, choć generalnie nie jest pieszczochem. Młodszy to co innego. straszny z
niego pieszczoch, ale śpi sam.
Metoda na "zgodę na wyjść"- próbowałem nie raz- na razie nie wychodzi.

[olliwkaa]

borykamy sie dokladnie z tym samym. corcia-lat 5.5.
nic nie doradze,bo sami jestesmy bezradni. zadne metody nie skutkuja. Chyba nie
jestescie odosobnionym przypadkiem

pozdrawiam serdecznie
Aga