Dodaj do ulubionych

Agresja dziecka.

15.12.14, 21:01
Witam.
Mam problem z moim 5 letnim synem.
Od jakiegoś czasu zauważyłam że jest bardzo agresywny.
Jeżeli mu się czegoś zabrania bardzo szybko wpada w gniew, zaczyna mnie bić, kopie w meble, we wszystko co mu się nawinie.
Zauważyłam że często zabiera zabawki młodszemu bratu, a gdy on zaczyna płakać także pozwala sobie na uderzenie go lub uszczypnięcie. Wcześniej takie sytuacje nie miały miejsca. Czy może ktoś z was miał podobny problem?
Nie wiem od czego może zależeć ta nagła zmiana w zachowaniu syna.
Obserwuj wątek
    • rulsanka Re: Agresja dziecka. 15.12.14, 22:05
      Pięciolatki są trudne... Mój biegał jak opętany od ściany do ściany i wrzeszczał! Dążył do eskalacji konfliktów. Przed tym etapem i po nim z młodym dawało się normalnie dogadać a tu jakby diabeł wstąpił. Minęło, poniekąd samo.
      Na bicie nie pozwalaj pod żadnym pozorem. Jeśli pobije ciebie - powiedz, że nie zgadzasz się na takie zachowanie i że obrażasz się na niego. Jeśli brata, to najpierw upewnij się, czy brat nie zasłużył. Jeśli starszak uderzył za niewinność, to zajmij się utulaniem młodszego a starszego demonstracyjnie zignoruj. On może bić, żeby uzyskać twoją uwagę, nawet negatywną.
      A tak poza tym więcej cierpliwości, jak najmniej zakazów, najlepiej eliminacja tv i komputera.
    • wydramarlenka Re: Agresja dziecka. 15.12.14, 22:13
      Ucz rozwiązywania konfliktów.
      Ucz nazywania emocji (szybciej wyparowują te nazwane).
      Pozwól mu złościć się, ale nie pozwalaj bić (przytrzymaj).
    • problemywychowania542 Re: Agresja dziecka. 16.12.14, 00:34
      Witaj jang85! Dobrze, że nie lekceważysz przejawów agresji u Twojego synka i od razu reagujesz, ponieważ to jest bardzo ważne. Musisz wnikliwie analizować konflikty między dziećmi. One "rodzą się" i "wybuchają" z różnych przyczyn dlatego musisz przyjrzeć się co jest ich powodem. Może dziecko nie ma wytyczonych jasnych zasad i norm. Czasami nie zwracamy uwagi dziecku, kiedy robi coś źle, myśląc, że samo to odkryje. Ale małe dzieci potrzebują wsparcia dorosłych i nie można zostawić ich samych z kłótniami, konfliktami i rywalizacją. Jasno określone normy i zasady budują bezpieczeństwo wokół dziecka. Pobłażliwość rodziców/ wychowawców, brak treningu do życia z zasadami, może być właśnie źródłem przemocy. Dorosły, który nie stawia wymagań, nie odmawia, nie wyraża opinii, nie wymaga też tego od dziecka. Dziecko naruszając zasady nie ponosi konsekwencji. Wtedy takie dziecko stoi na stanowisku " ja chcę, więc muszę to dostać" i gdy znajdzie się w sytuacji ograniczającej jego swobodę, będzie agresywnie naruszało te zasady czyli biło, kopało, przedrzeźniało się itp.
    • problemywychowania542 Re: Agresja dziecka. 16.12.14, 00:43
      Mam kilka pytań odnośnie Twojego problemu. Jak dużo czasu poświęcacie dzieciom? Równo traktujecie synków, nie wyróżniacie któregoś z nich? Czy może starszy syn ogląda nieodpowiednie programy telewizyjne gdzie widzi znacznie więcej przemocy niż w życiu codziennym?
    • szamanta Re: Agresja dziecka. 16.12.14, 01:02
      > Mam problem z moim 5 letnim synem.
      > Od jakiegoś czasu zauważyłam że jest bardzo agresywny.
      > Jeżeli mu się czegoś zabrania bardzo szybko wpada w gniew, zaczyna mnie bić, ko
      > pie w meble, we wszystko co mu się nawinie

      wrrr... aż mnie zmroziło, że 5 latek potrafi cie bic, bo to nie jest tylko 5 latek, ale AŻ 5 latek
      Bije cie bo się niczego nie obawia, a powinien. To jest jedna z nielicznych sytuacji gdzie dziecko powinno BAĆ się rodzica gniewu, wkurzenia , nie boi się ,wiec sobie pozwala aż za nadto . Ustal karne konsekwencje i się tego trzymaj . Jeśli w przypływie złości zniszczy swoje zabawki to nie kupować nowych, jego strata, jak zniszczy cos waszego pokryć naprawę/zakup z jego pieniędzy (kieszonkowych, lub tych które dostał od innych z różnych okazji)
      Uświadom syna, ze jak jest wściekły to niech się powyzywa w swoim pokoiku na miśku, poduszce, worku bokserskim jak ma ( moje mają i rewelacyjnie zdaje on egzamin) , w żadnym przypadku, ani wypadku własnych nerwów nie ma prawa fizycznie odreagowywać na domownikach
    • froshka66 Re: Agresja dziecka. 16.12.14, 11:34
      Jeśli pobije ciebie - powiedz, że nie zgadzasz się na takie zachowanie i że obrażasz się na niego.

      GREAT!
      • rulsanka Re: Agresja dziecka. 16.12.14, 15:07
        To ironia?
        Obrażanie się jest bezpośrednią konsekwencją. Nie będę z tobą rozmawiać ani bawić się, bo mnie bijesz. Działa bardzo skutecznie.
      • problemywychowania678 Re: Agresja dziecka. 16.12.14, 18:07
        rulsanka ma rację, "obrażanie się" jest czymś, co dziecko doskonale zrozumie. Samo umie się obrażać i z pewnością bardziej to do niego trafi niż "jest mi przykro", bo nie rozumie nawet własnych stanów emocjonalnych, a co dopiero cudzych.
        • problemywychowania542 Re: Agresja dziecka. 17.12.14, 00:44
          Popieram powyższe odpowiedzi. Obrażanie się na dziecko na wiele się nie zda. Moim zdaniem należy wytyczyć jasne reguły postępowania, w języku zrozumiałym dla synka lub wspólnie z nim ustalić zasady i normy postępowania. Musi on znać granice i być koniecznie uprzedzony o konsekwencjach ich przekroczenia. Musisz mówić synowi co jest dobre, a co złe, co pożądane, a co zabronione i rozmawiać z nim na temat wartości cenionych wśród ludzi. Musi wiedzieć, że jeżeli, np. uszkodzi zabawkę brata to poniesie konsekwencje swego czynu, a co za tym idzie - będzie musiał odkupić zabawkę ze swojego kieszonkowego. Poza tym w domu musi panować atmosfera ciepła, życzliwości, akceptacji i zainteresowania sprawami dziecka. Jego potrzeby psychiczne powinny być bezwarunkowo zaspokojone. Nie wolno zapewniać poczucia bezpieczeństwa i miłości tylko pod warunkiem spełnienia przez dziecko naszych oczekiwań.

          I ostatnia kwestia - Wy - Rodzice musicie być świadomi tego, że ogromny wpływ na psychikę dziecka ma telewizja. Dobrze jest, gdy programy telewizyjne oraz gry komputerowe są traktowane wybiórczo, a dziecko ogląda je wspólnie z rodzicami i prowadzone są na ich temat rozmowy. Gorzej jeśli dziecko samo ogląda telewizję i może natrafić na akty agresji. Może ono utożsamiać się z negatywnym bohaterem (np gier, filmów, bajek) i bezkrytycznie ulegać prezentowanym wzorcom. Każda scena, która zawiera agresję jest trudna do przyjęcia przez dziecko i powoduje uraz.
          • problemywychowania678 Re: Agresja dziecka. 17.12.14, 21:46
            Mówić o zasadach i uprzedzać o konsekwencjach można w nieskończoność, nawet językiem zrozumiałym dla dziecka. I nie zgodzę się z Tobą, że obrażanie na nic się nie zda.
            Obrażanie się, to kara, którą dziecko samo ochoczo stosuje wobec rodziców. Dlatego właśnie tak dobrze ją zrozumie. Jeśli mama nie chce mu kupić nowego samochodu, to się obraża. Myśli, że mama jest zła, że mamy nie kocha, że mama nie kocha jego, że nigdy więcej się do niej nie odezwie. Kiedy obrazi się rodzic, to dziecko przestraszy się, że on myśli teraz tak samo o nim (bo zna te myśli i umie je dopasować do obrażania się). To bardzo dotkliwa kara, ale agresja zasługuje na dotkliwą karę. Poza tym właśnie z taką reakcją dziecko zetknie się w "prawdziwym życiu". Uderzy kolege, to kolega przestanie go lubić.
            Z jakiej racji mama ma go lubić, jeśli ją uderzył?
    • mm.ww Re: Agresja dziecka. 06.06.15, 19:00
      Droga Jang 85
      Agresja, która występuje u Twojego starszego syna może być przyczyną zazdrości. Twój 5-letni syn chce zwrócić na siebie Twoją uwagę dokuczając młodszemu bratu, wpadając w gniew. Może Ty sama nie zauważyłaś, ale poświęcasz więcej czasu młodszemu synowi. Porozmawiaj z 5 latkiem, uświadom mu że kochasz go tam samo jak brata, młodsze dziecko czasem potrzebuje o wiele więcej uwagi niż starsze, wytłumacz, że on też był kiedyś małym dzieckiem i tak samo poświęcałaś mu tyle uwagi. Zróbcie sobie raz w miesiącu wyjście, tylko Ty i Twój starszy syn np. na lody, do zoo, parku.
      Mam nadzieje że moja porada jest pomoc. Polecam artykuł do przeczytania: www.familie.pl/artykul/Zazdrosc-starszego-dziecka-o-mlodsze-jak-sobie-z-nia-radzic,5343,1.html
    • paulina.a92 Re: Agresja dziecka. 09.06.15, 22:59
      Dzieci w w wieku przedszkolnym przechodzą swoistą sinusoidę zachowań społecznych co około pół roku. W skrócie można wyjaśnić to tak, że 2latek ma swój pierwszy bunt, następnie 2,5latek staje się znów aniołkiem, 3latek ma bunt, itd. Oczywiście sinusoida zależy od rozwoju dziecka i nie jest dokładnie powiedziane że w wieku 24 miesięcy zaczyna się bunt, by potem przejść po kolejnych 6 miesiącach. Jednak taka zależność istnieje i należy mieć ją na uwadze. Dodatkowo, na zachowanie syna może wpływać fakt, że ma młodsze rodzeństwo. Starsze dziecko zawsze w jakiś sposób odczuwa to, że młodsze dostaje więcej uwagi rodziców itp. Należy więc z dzieckiem rozmawiać za każdym razem, kiedy wydarzy się coś nieodpowiedniego, gdy zachowa się agrsywnie. Jednocześnie, należy pamiętać o wzmacnianiu pozytywnych zachowań, tak, by miał dużo pozytywnych skojarzeń z relacjami z bratem. Polecam książkę "Rozwój dziecka 3-6" Thomasa B. Brazeltona. Jest to obszerna pozycja, znajdą się jednak w niej informacje zarówno o relacjach starszych dzieci z młodszymi, jak i o wspomnianych przeze mnie "buntach", a także mnóstwo istotnych i ciekawych informacji na temat rozwoju poznawczego i moralnego dzieci w tym wieku.
    • paulinhio Re: Agresja dziecka. 10.06.15, 09:51
      Szanowna Pani,

      starszy syn może być zazdrosny o młodszego. Należy poświęcić mu więcej czasu. Wspólne wyjścia, spacery, jakaś aktywność fizyczna. Synek czuje się prawdopodobnie odrzucony. Możliwe, że ponosi odpowiedzialność za wszelkie przewinienia obydwu chłopców. Najlepszym sposobem będzie chwalenie syna gdy zrobi coś dobrze. Starsze rodzeństwo często zazdrości młodszemu tego że wszyscy chwalą jego postępy w rozwoju. Starszy zniknął z centrum zainteresowania i nie rozumie, że teraz to zainteresowanie jest podzielone na dwoje dzieci. Należy prosić starszego by zaopiekował się młodszym, albo pokazał mu coś co on już umie zrobić, ważne jest aby chwalić dziecko w takich momentach. Polecam także zapisanie obydwu synów na basen na zajęcia nauki pływania. Zajęcia organizowane są nawet dla najmłodszych, a chłopcy mogliby robić coś razem. Wpłynęłoby to dobrze również na rozwój ruchowy dzieci oraz pokazało, że chłopcy mogą robić coś razem.

      Pozdrawiam,
      Paulina
      • paulinhio Re: Agresja dziecka. 10.06.15, 09:53

        Szanowna Pani,

        starszy syn może być zazdrosny o młodszego. Należy poświęcić mu więcej czasu. Wspólne wyjścia, spacery, jakaś aktywność fizyczna. Synek czuje się prawdopodobnie odrzucony. Możliwe, że ponosi odpowiedzialność za wszelkie przewinienia obydwu chłopców. Najlepszym sposobem będzie chwalenie syna gdy zrobi coś dobrze. Starsze rodzeństwo często zazdrości młodszemu tego że wszyscy chwalą jego postępy w rozwoju. Starszy zniknął z centrum zainteresowania i nie rozumie, że teraz to zainteresowanie jest podzielone na dwoje dzieci. Należy prosić starszego by zaopiekował się młodszym, albo pokazał mu coś co on już umie zrobić, ważne jest aby chwalić dziecko w takich momentach. Polecam także zapisanie obydwu synów na basen na zajęcia nauki pływania. Zajęcia organizowane są nawet dla najmłodszych, a chłopcy mogliby robić coś razem. Wpłynęłoby to dobrze również na rozwój ruchowy dzieci oraz pokazało, że chłopcy mogą robić coś razem.
        Polecam również książkę "Rodzeństwo bez rywalizacji" autorstwa Faber Adele i Mazlish Elaine.

        Pozdrawiam,
        Paulina
        • anet-t75 Re: Agresja dziecka. 15.06.15, 21:29
          Zgadzam się że jest to zazdrość,ale na pewno takie zachowania to krzyk,zajmijcie się mną. Dzieci potrzebują być zauważane i radzę jak najwięcej rozmawiaj z dziećmi , organizujcie wspólne zabawy , wyjścia, przede wszystkim trzeba zauważać pozytywne cechy dziecka mówić o tym co dobrego zrobił, trzeba słuchać dzieci.Ważne by czuły wsparcie i akceptację .
    • pktlogop Re: Agresja dziecka. 15.06.15, 21:33
      bealogo.blox.pl/2015/04/Jak-wychowac-bufona.html
      • anet-t75 Re: Agresja dziecka. 16.06.15, 21:52
        Jasne że trzeba wychowywać i nie jest to proste, miałam do czynienia z dzieckiem którego rodzice ciągle mówili tok nie można jesteś niedobry ,wredny i dzieciak i po jakimś czasie dzieciak powiedział i tak rodzice uważają że jestem niedobry to znaczy że jestem niedobry. Trzeba tłumaczyć że żle postępujesz ,nawet ukarać ,powiedzieć że jest przykro i smutno z takiego zachowania ale dobro też trzeba zauważyć i docenić ,zawsze muszą być zasady i konsekwencja.
    • rewelka505 Re: Agresja dziecka. 16.06.15, 21:48
      Dziecko w tym wieku ma bardzo dużą potrzebę ruchu, którą trzeba zaspokoić. Proszę się przyjrzeć czy dziecko często gra w gry komputerowe (które mają duży wpływ na zachowanie), ogląda telewizję? Warto zaproponować mu może dodatkowe zajęcia - piłkę nożna itp.aby mógł rozładować swoją energię. Gdy dziecko wpada w furię warto się zastanowić nad miejscem do wyciszenia - może to być miejsce w jakimś odludnionym kąciku i odsyłac go tam, aby przemyślał swoje zachowanie, lub kupić mu worek treninogwy, aby mógł się "wyżyć". Jeśli bije Ciebie lub brata trzeba stanowczo powiedzieć że jego zachowanie jest złe i dać karę np.zakaz dziejszego dnia oglądania bajki/grania na komputerze i stanowczo powiedzieć za co jest kara i ją dotrzymać, kilka razy gdy zostanie odebrana mu jego fajna rzecz powinien zrouzmieć, że postapil źle i następnym razem także spotka go kara.
    • myszka_55 Re: Agresja dziecka. 08.02.16, 19:33
      Dzieci w wieku przedszkolnym uczą się poprzez zachowania innych, zarówno dorosłych jak i rówieśników. Ważna rolę odgrywają też bajki, filmy i programy telewizyjne. Pełne przemocy filmy mają bardzo duży wpływ na poziom agresji u małego człowieka, należy to kontrolować i nie dopuszczać do tego. Wspominała Pani o młodszym rodzeństwie, może problem jest spowodowany zazdrością, bądź mniejszą uwagą skierowaną na starszego syna. A zachowania te mają na celu zwrócenie większej uwagi.
      Ważne jest postarać się jak najwięcej czasu spędzać razem z synami i negować złe zachowania. Syn musi być też świadomy co mu wolno, a czego nie. Trzeba pokazać dopuszczalne granice, ważne jest też w jaki sposób to zostanie przedstawione. Musi być to zrobione w sposób bardzo przyjazny. Małe dzieci potrzebują trochę czasu aby zrozumieć oczekiwania rodziców. Rodzic powinien zachować spokój i ogromną cierpliwość. Bardzo dobrym sposobem jest też odwrócenie uwagi od negatywnego zachowania. Ważna jest też rozmowa z synem zaraz po jego niewłaściwych zachowaniu, pokazanie mu jak jest Pani smutno i przykro.
      Życzę cierpliwości i powodzenia.

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka