Czy to nadpobudliwość

[maggi104]

Witam. Jestem mamą 5- latka. Jest świetnym inteligentnym chłopcem, ale od urodzenia był bardzo żywy. Od urodzenia bardzo wcześnie wstawał, co ma miejsce do dziś (nawet w weekendy pobudki o 5-6 rano, pomimo, że staram się przeciągnąć pójście spać np do 21-22). Ale najgorsze jest jego zachowanie. Jest non stop w ruchu,je macha nogami, leży to podskakuje, leży np ze mną to co jakiś czas albo na mnie skoczy ale robi inne dziwne pozy. Ogląda bajkę, raz siedzi za 5min stoi do góry nogami. Nie chcę bawić się w domu,ma piękne i modne zabawki, ale snuje się cały czas i marudzi żeby się z nim pobawić. Nie słucha, wszystko trzeba mu powtarzać po 10 razy, jest bardzo nieposłuszny (np wyjście do sklepu- wszystko chce, nie robi scen typu rzucanie itp, ale dosłownie wszystko mu trzeba kupić). Chodzi na naukę pływania, obserwuje go- pan coś tłumaczy a syn chodzi, zagląda, zagaduje innych.
Nie ukrywam że ogląda dość dużo tv. Wychowują go prawie sama i zdarza się że z tej bezsilności,po jego marudzeniu żeby się z nim pobawić, włączam mu bajkę, żeby np zrobić obiad. Dawałam mu już nawet ten syrop na owsiki, ale nic się nie zmieniło. W przedszkolu ostatnio było kilka skarg, bo kogoś popchnął czy opluł, ale pytałam czemu to zrobił, to powiedział, że oddał, bo jego ktos uszczypnął, a drugie to nie opluł tylko uczył się gwizdać. Aha, i bardzo dużo kłamie.
Czasem jak już przechodzi sam siebie biorę go i pytam czemu tak robi, odpowiedz jest zawsze ta sama, że nie wie i obiecuje że już nie będzie. A za 5min to samo. Czasem już nie mam sił.

[klaudia3455]

Witam,
Niestety sam opis zachowania dziecka nie daje możliwości obiektywnego i poprawnego zdiagnozowania ewentualnej nadpobudliwości, ale z opisu nie wynika żeby dziecko było po prostu niegrzeczne więc może być to nadpobudliwość. Taką diagnozę może postawić psycholog, psychiatra lub poradnia psychologiczno – pedagogiczna. Diagnoza może być postawiona po 7 roku życia dziecka. Nadpobudliwość może być zaobserwowana wcześniej, ale jest to trudne i może być błędne. Warto jednak udać się do specjalisty.
Dzieci z nadpobudliwością psychoruchową charakteryzują się gwałtownymi reakcjami emocjonalnymi, ruchowymi i poznawczymi. Pani syn, z tego, co Pani napisała wykazuje takie reakcje w sferze ruchowej (bójki w przedszkolu, jest w ciągłym ruchu, nie może usiedzieć w jednym miejscu) oraz poznawczej (brak koncentracji uwagi). Dzieci nadpobudliwe są przede wszystkim ruchliwe, dlatego też, kiedy mają siedzieć np. na krześle będą się kręcić, wstawać, machać nogami. Zwykle nie lubią zbyt długo zajmować się jedną czynnością, szybko się zniechęcają, nie kończą rozpoczętych zajęć. Nadruchliwość Pani dziecka wiąże się z tym, że może występować u niego (jak u wszystkich dzieci z nadpobudliwością) „stałe napięcie, wynikające ze wzmożenia procesów nerwowo-mięśniowych i psychicznych” – (B. Tomaszek). Przez to właśnie, dziecko ruchem, wyładowuje to napięcie.
Dzieci nadpobudliwe bywają agresywne i konfliktowe wobec rówieśników, stąd może wynikać problem z bójkami w przedszkolu. Może mieć problem z dostosowaniem się do panujących w przedszkolu reguł. Wyjaśniałoby to też „tłumaczenia” Pani syna, że nie wie dlaczego coś zrobił. Dziecko, które robi coś złego zazwyczaj ma jakiś powód, albo oddało, albo ktoś je czymś zdenerwował. Pani syn nie wie, dlaczego postępuje w dany sposób, może to być spowodowane właśnie potrzebą wyładowania nadmiaru energii.
W celu wyciszenia dziecka warto wykonywać wspólnie z nim ćwiczenia oddechowe, wspomagające koncentrację uwagi, twórcze, prowadzące do poznania własnego ciała. Takie ćwiczenia można znaleźć w programie W. Sherborne, które można wykonywać indywidualnie i w grupie. Warto zachęcać dziecko do rysowania, słuchania radia, wiadomo, że dziecko nadpobudliwe szybko się tym znudzi. Dorosły powinien przypominać dziecku o wykonywanym zadaniu w sposób niezniechęcający go. Należy unikać zwrotów typu „nie kręć się”, „cicho”, „słuchaj bo wyłączę”. Dorosły powinien zachęcać dziecko np. pomagając mu w rysowaniu. Do dziecka należy mówić wolno, spokojnie, lekko obniżonym tonem. Być może wspólne i indywidualne zabawy wymagające skupienia wyciszą Pani syna.
www.osesek.pl/wychowanie-i-rozwoj-dziecka/w-co-sie-bawic/1245-gry-i-zabawy-dla-dzieci-z-adhd.html
Pod tym linkiem znajduje się artykuł, w którym przedstawione zostały przykładowe zabawy dla dzieci nadpobudliwych, warto je wypróbować w domu z synem. Niezależnie od tego czy jest to nadpobudliwość czy nie, ćwiczenia wyciszające mogą pomóc w uspokojeniu dziecka, nauczą, że zabawa to nie tylko bieganie i ciągły ruch.
Polecam również przeczytać rozdział 4 w książce „oswoić ADHD - Przewodnik dla rodziców i nauczycieli dzieci nadpobudliwych psychoruchowo”. Zawiera praktyczne wskazówki co do pracy z dzieckiem nadpobudliwym, na pewno pomoże lepiej zrozumieć zachowanie Pani syna jeśli diagnoza potwierdzi nadpobudliwość.
Pozdrawiam

[makurokurosek]

Ogranicz dziecku tv i kompa ,wyeliminuj wszelkie napoje kupne (Barwniki w nich zawarte wpływają na nadpobudliwość ) , ogranicz spożywanie fast foodów i przede wszystkim zacznij się z synem bawić . Nic dziwnego ,że szaleje jak nie ma się z kim pobawić , to nie wiek do samotnego spędzania czasu wolnego.