o niepewności

[jotembi]

witam wszystkich bywalców, zajrzałam tu przypadkiem wczoraj, poczytałam
trochę i wyszło mi że cała masa rodziców - i to nie tylko tych świeżo
upieczonych - czuje się strasznie niepewnie w tej roli
dlaczego tak jest? pytam trochę z ciekawości bo jestem raczej z tego
poprzedniego pokolenia czyli z pokolenia rodziców obecnych młodych rodziców i
jakoś mi się nie wydaje żeby "za moich czasów" (hehe) też tyle było tej
niepewności...

[diagnosta7]

Wiadomo, że rodziców przytłacza gigantyczne poczucie odpowiedzialności. Niby
zawsze tak było, ale mimo wszystko czasy się zmieniły. W szczególności zmieniły
się relacje miedzy dorosłymi i dziećmi. Powszechne kiedyś powiedzonko „dzieci i
ryby głosu nie maja” poszło w niepamięć. Dawny układ miedzy rodzicami a dziećmi
był jasno określony i przejrzysty. Te dwa światy były oddzielone mocną barierą
ściśle określonych rol. Do tego dołóżmy dzisiejszą wiedze psychologiczną. Dziś
wzrosła niepomiernie świadomość rodziców na temat konsekwencji ich
postępowania, a co za tym idzie, maja więcej poczucia winy z powodu
popełnianych błędów wychowawczych, wiedząc czym to może „grozić”. Sytuacja
dzisiejszych rodziców jest dużo trudniejsza, bo traktując dziecko jak
pełnoprawnego członka rodziny jednocześnie musza umieć wyznaczyć mu jasne
granice( jesteś partnerem, ale nie masz tych samych praw co dorosły). Ciężko
znaleźć zloty środek miedzy zamordyzmem a brakiem ograniczeń. Myślę, ze stad ta
niepewność, ze „robiąc cos” z moim dzieckiem mogę je skrzywdzić. Wiadomo, ze
dzieci w dużej mierze powielają wzory wychowawcze swoich rodziców. Dziś
stosowanie ich w takiej samej postaci byłoby nierealistyczne.
Jeszcze warto spojrzeć na ten problem w kontekście światowych przemian
społecznych, w czasie których dziecko z przedmiotu stało się podmiotem.

o niepewności POTRZEBA NAM WIECEJ PSYCHOLOGOW!!

[maksimum]

diagnosta7 napisała:

> Wiadomo, że rodziców przytłacza gigantyczne poczucie odpowiedzialności. Niby
> zawsze tak było, ale mimo wszystko czasy się zmieniły. W szczególności
zmieniły
> się relacje miedzy dorosłymi i dziećmi. Powszechne kiedyś powiedzonko „dz
> ieci i
> ryby głosu nie maja” poszło w niepamięć. Dawny układ miedzy rodzicami a d
> ziećmi
> był jasno określony i przejrzysty. Te dwa światy były oddzielone mocną
>barierą ściśle określonych rol. Do tego dołóżmy dzisiejszą wiedze
>psychologiczną.

Od razu widac,ze jestes psychologiem,bo niezle tu nagmatwalas.
Twoj tekst wyglada jakbys go z madrej ksiazki przepisala i mam nadzieje ze
rozumiesz co piszesz.


> Dziś wzrosła niepomiernie świadomość rodziców na temat konsekwencji ich
> postępowania, a co za tym idzie, maja więcej poczucia winy z powodu
> popełnianych błędów wychowawczych, wiedząc czym to może „grozić”. S
> ytuacja
> dzisiejszych rodziców jest dużo trudniejsza, bo traktując dziecko jak
> pełnoprawnego członka rodziny jednocześnie musza umieć wyznaczyć mu jasne
> granice( jesteś partnerem, ale nie masz tych samych praw co dorosły). Ciężko
> znaleźć zloty środek miedzy zamordyzmem a brakiem ograniczeń. Myślę, ze stad
ta niepewność, ze „robiąc cos” z moim dzieckiem mogę je skrzywdzić. Wi
> adomo, ze
> dzieci w dużej mierze powielają wzory wychowawcze swoich rodziców. Dziś
> stosowanie ich w takiej samej postaci byłoby nierealistyczne.
> Jeszcze warto spojrzeć na ten problem w kontekście światowych przemian
> społecznych, w czasie których dziecko z przedmiotu stało się podmiotem.

[diagnosta7]

Masz w N Yorku pelno psychologow i wiecej Ci nie potrzeba.

> Twoj tekst wyglada jakbys go z madrej ksiazki przepisala i mam nadzieje ze
> rozumiesz co piszesz.

Uuuu, to moj tekst uznales za madry.Ktos Ci musial wytlumaczyc o co chodzi?

[maksimum]

diagnosta7 napisała:

> Masz w N Yorku pelno psychologow i wiecej Ci nie potrzeba.
>
> > Twoj tekst wyglada jakbys go z madrej ksiazki przepisala i mam nadzieje ze
> > rozumiesz co piszesz.

Z "madrej ksiazki" mialo byc w cudzyslowie i myslalem ,ze sie domyslisz.

> Uuuu, to moj tekst uznales za madry.Ktos Ci musial wytlumaczyc o co chodzi?

Making long story short,pomylilas skutki z przyczynami.
PRZYCZYNA zmian w stosunku rodzicow do dzieci jest wiekszy naplyw informacji z
calego swiata do Polski i uniezaleznienie sie od wplywu dwoch programow
polskiej telewizji i rodzicow ma rozwoj dziecka.
A SKUTKIEM jest wlasnie to,co Ty napisalas.
Jesli dziecko przyswaja szybciej wiedze niz rodzic,to dochodzi do rywalizacji
miedzy podmiotami i nie ma relacji przedmiotowej.

[diagnosta7]

maksimum napisał:
> Z "madrej ksiazki" mialo byc w cudzyslowie i myslalem ,ze sie domyslisz.

Tys czlowiek co wali po oczach. Kto by Cie tam o cudzyslowy podejrzewal.

[maksimum]

diagnosta7 napisała:

> maksimum napisał:
> > Z "madrej ksiazki" mialo byc w cudzyslowie i myslalem ,ze sie domyslisz.
>
> Tys czlowiek co wali po oczach. Kto by Cie tam o cudzyslowy podejrzewal.

No przecie mowilem,ze w domysle.

[diagnosta7]

No tym bardziej te domyslne.Zero podejrzen, jako zywo.

[roman.gawron]

diagnosta7 napisała:

> Tys czlowiek co wali po oczach. Kto by Cie tam o cudzyslowy podejrzewal.

[lolinka2]

...ponieważ, cytując za jednym z mądrzejszych artykułów, jaki czytałam w tej
sprawie, obecnie dzieci stają się przedmiotem 'celowych, planowych i świadomych'
zabiegów wychowawczych. Kiedyś po prostu były, dorastały w środowisku w jakim
przyszły na świat, włączały się w naturalny sposób w to życie rodzinne i
społeczne, a teraz mamy furę nieprzystosowanych, ponieważ skądinąd mądre
podejście akademickie do wychowania (nie robimy dzieciom krzywdy, nie podcinamy
skrzydeł, unikamy błędów, nie chcemy paprać psychiki itp) wprowadziło jeszcze
większe zamieszanie. Rodzice zaczynają wątpić w swoje umiejętności ale co gorsza
i w swoje prawa do bycia rodzicem. Zaczynają się zastanawiać, czy podołają, czy
są wystarczająco kompetentni, czy to co robią nie jest krzywdzące, dyletanckie
itp.- słowem: boją się być rodzicami własnych dzieci, bo biologia to przecież
nie wszystko... Paradoksalnie, niezmiernie często fatalnie wychowane (biorąc pod
uwagę skutek dla społeczenstwa i jednostki będącej obiektem działań
wychowawczych) są dzieci pedagogów, psychologów i nauczycieli wszelkiego
pokroju. A podobno 'practice makes perfect'... Widać teoria nie ma wiele do
czynienia z praktyką w tym przypadku.
Podsumuję te wywody jednym zdaniem zasłyszanym kiedyś w przemówieniu bardzo
madrego człowieka skierowanym do dość licznej grupy rodziców: Nie bójmy się być
rodzicami własnych dzieci!

[maksimum]

Kiedys jedynym zrodlem madrosci byli rodzice i dziadkowie,a obecnie w dobie
telewizji kablowej i powszechnosci komputerow dziecko moze sie nauczyc jezykow
obcych zanim pojdzie do 1 klasy szkoly podstawowej,co 30 lat temu bylo zupelnie
niemozliwe.
Moje dzieci nauczyly sie perfect angielskiego z tv mimo ze w domu mowilismy
TYLKO po polsku i to w wieku 4 lat.
Pozniej usiadly przy kompie i teraz czesto imponuja mnie wiedza.
Teraz taki niemotowaty rodzic,ktory nie kuma po angielsku i na dodatek boi sie
kompa nie jest autorytetem dla dzieciaka i stad u niego ta niepewnosc czy
dobrze wychowuje.
Ale gdy zlikwidujesz kablowke i kompy-to rodzic znowu staje sie bogiem dla
zahukanego dzieciaka.
I pomyslec,ze w XXI wieku jest sporo rodzicow ktorzy na dodatek uwazaja sie za
inteligentnych, swiadomie nie maja telewizorow i komputerow.

[triss_merigold6]

Nie wiem, mam kilku miesięczne dziecko i nigdy nie czułam się niepewnie. Zero
wątpliwości wychowawczych większego kalibru. Zdrowy rozsądek + konsekwencja.

[roman.gawron]

triss_merigold6 napisała:

> Nie wiem, mam kilkumiesięczne dziecko i nigdy nie czułam się niepewnie. Zero
> wątpliwości wychowawczych większego kalibru. Zdrowy rozsądek + konsekwencja.

Bo Ty w ogóle jesteś osobą zdecydowaną

Na te wątpliwości proponuję jednak jeszcze cierpliwie poczekać. Tak ze dwa
lata

[dziubek170]

ciekawa jestem co ta dziewczyna napisze jak stanie przed nią 5- latek /
trudny / albo 15 latka w której się hormony gotują / Najlepiej wtedy uśpić na
trudny czas dziecko / jak królewnę Śnieżkę / Nie znam rodzica który by w 100%
był pewny swoich poczynań wychowawczych . A tak na marginesie to literatura
swoje a życie swoje pisze scenariusze . Mam dołek i problem z 16 latką / zamyka
się w sobie i trudno dtrzeć do niej , staram się być cierpliwa ale........

Triss_merigold6

[mallard]

Muszę powiedzieć, że Roman Gawron i Dziubek potraktowali Cię bardzo
wyrozumale...

[devila]

Znam taka mamusie, ktora po wielu latach oczekiwania na dziecko zaszla w ciaze.
Bedac jeszcze w ciazy planowala w glowie juz drugie dziecko. Zawsze uwazala, ze
ksiazki z poradami ma gdzies, bo najwazniejsza jest milosc do dziecka. Teraz to
ukochane dziecko, ma 4 latka i jak narazie jest jedynakiem, bo owa mamusia ma
kolosalne problemy z wychowaniem rozpieszczonego synka. Wspolczuje jej
serdecznie. Pragne przez to powiedziec, ze nie zawsze sprawdza sie tylko zdrowy
ropzsadek + konsekwencja. Byc moze do czasu kiedy dziecko jest tylko pod Twoja
opieka, ale z czasem, kiedy poznaje otoczenie i ulega jego wplywom zmienia sie
caly uklad wychowawczy. Teoria i praktyka nie maja nic ze sobo wspolnego.
Wychowanie nie jest tak prosta sprawa, jak Ci sie wydaje, triss_merigold6.

[triss_merigold6]

To ciekawe, bo na razie się udaje. Syn spokojny, nierozpieszczony, pogodny.
Nie twierdzę, że wychowanie jest łatwe, twierdzę, że na razie nie mam większych
wątpliwości. Chcę wychowywać tak samo jak ja byłam wychowywana, uważam, że się
sprawdziło.

[devila]

Mamy dwojke dzieci. Pierwszy syn, nie sprawial nam absolutnie zadnego klopotu
wychawczego. Myslalam ze to jakie dzieci sa, to sprawa wychowania. I tu sie
gruuubo pomylilam. Nastepnie przyszla na swiat coreczka. Oboje z malzonkiem,
jestesmy rodzicami naturalnymi naszych dzieci i niestety corka nie reaguje na
metody wychwawcze, jakie zastosowalismy przy wychowaniu syna. Corka ma zupelnie
inny charakter jak syn i dlatego nie mozemy z nia tak samo postepowac jak z
synem. I tak dalej z nastepnymi dziecmi.. Moja mama miala nas kilkoro i za
kazdym razem musiala sie nastwiac inaczej, i za kazdym razem byly inne problemy
itd. Nie badz taka pewna siebie jak ja nia bylam, bo nastepnym razem mozesz sie
rozczarowac. Ciesz sie tym co masz, ale nie wydawaj za wczesnie opinii, bo masz
za male doswiadczenie zyciowe.

[migotka2000]

Myślę,że nie chodzi tu o doświadczenie życiowe, ale małą pomyłkę w stosowaniu
słowa "wychowanie" w stosunku do niemowlęcia. Tak mniej więcej do końca
pierwszego roku życia dziecka trudno mówić o wychowywaniu! To przecież głównie
pielęgnacja, opieka, pierwsze zakazy pojawiają się dopiero przy samodzeilnym
poruszaniu się itp. Dopiero potem zaczynają się "schody" i dopiero wtedy można
stwierdzić,że dzeicko jest takie czy siakie.

Owszem konsekwencja i zdrowy rozsądek to całkiem przydatne metody, ale
dołożyłabym do tego całe morze cierpliwości.

[triss_merigold6]

Będę się upierać, że jednak w przypadku starszego niemowlęcia można mówić o
wychowaniu. Syn nie jest noszony na rękach za każdym razem gdy sobie tego
życzy, nie reaguję na każde znudzone pojękiwanie (powinien umieć sam się zająć
sobą przez jakiś czas), nie pozwalam ciągnąć się za włosy itd. -
komunikowanie "nie zawsze będzie tak jak chcesz i musisz to przyjąć do
wiadomości" czy "rodzice nie są zawsze do dyspozycji" to też wychowanie.
Cierpliwość swoją drogą...

[maksimum]

triss_merigold6 napisała:

> Będę się upierać, że jednak w przypadku starszego niemowlęcia można mówić o
> wychowaniu. Syn nie jest noszony na rękach za każdym razem gdy sobie tego
> życzy, nie reaguję na każde znudzone pojękiwanie (powinien umieć sam się
zająć
> sobą przez jakiś czas), nie pozwalam ciągnąć się za włosy itd. -
> komunikowanie "nie zawsze będzie tak jak chcesz i musisz to przyjąć do
> wiadomości" czy "rodzice nie są zawsze do dyspozycji" to też wychowanie.
> Cierpliwość swoją drogą...

Tak wlasnie trzeba wychowywac jak Ty to robisz,ale zdecydowana wiekszosc Polek
i tym samym forumowiczek nie ma o tym najmniejszego pojecia,stad wlasnie
spotykasz sie z tak duza opozycja na forum.
Pozdr Maciej

[diagnosta7]

> Tak wlasnie trzeba wychowywac jak Ty to robisz,ale zdecydowana wiekszosc
Polek
> i tym samym forumowiczek nie ma o tym najmniejszego pojecia,stad wlasnie
> spotykasz sie z tak duza opozycja na forum.
> Pozdr Maciej

Widze,ze tworzysz frakcje. Szeroko zakrojona akcja dla ratowania wizerunku.

[maksimum]

diagnosta7 napisała:

> > Tak wlasnie trzeba wychowywac jak Ty to robisz,ale zdecydowana wiekszosc
> Polek
> > i tym samym forumowiczek nie ma o tym najmniejszego pojecia,stad wlasnie
> > spotykasz sie z tak duza opozycja na forum.
> > Pozdr Maciej
>
> Widze,ze tworzysz frakcje. Szeroko zakrojona akcja dla ratowania wizerunku.

Jakos wszyscy ja przestrzegaja,ze ja pieklo czeka jak dziecko
dorosnie,zapominajac o tym,ze dziecko dziedziczy po swoich rodzicach a nie
forumowych zrzedach.

[diagnosta7]

Nikt nie mowil o piekle, tylko o pocie krwi i lzach.

[maksimum]

diagnosta7 napisała:

> Nikt nie mowil o piekle, tylko o pocie krwi i lzach.

Tylko prosze nie nawiazywac do znanych zespolow muzycznych jak mowimy o
wychowaniu.

[diagnosta7]

Dzieci nalezy wychowywac rowniez przy muzyce.

[maksimum]

diagnosta7 napisała:

> Dzieci nalezy wychowywac rowniez przy muzyce.

Widze,ze pamietasz,ze moj syn jest w orkiestrze szkolnej.

[diagnosta7]

maksimum napisał:
> Widze,ze pamietasz,ze moj syn jest w orkiestrze szkolnej.


Mowilam o zespole BS@T (nie mylic z BSE).

W Ameryce prawie wszystkie dzieci graja w orkiestrach szkolnych, to jak je moge
pamietac.

[maksimum]

diagnosta7 napisała:

> maksimum napisał:
> > Widze,ze pamietasz,ze moj syn jest w orkiestrze szkolnej.
>
>
> Mowilam o zespole BS@T (nie mylic z BSE).
>
> W Ameryce prawie wszystkie dzieci graja w orkiestrach szkolnych, to jak je
>moge pamietac.

Juz odpowiadalem na ten post ale nawiedzona go wyciela.
W szkole jest ok 1,000 uczniow i jedna lub dwie orkiestry szkolne po 20 dzieci
kazde.

[diagnosta7]

maksimum napisał:


> W szkole jest ok 1,000 uczniow

Zbiorcza gminna?

i jedna lub dwie orkiestry szkolne po 20 dzieci
> kazde.

To jaka to orkiestra?Tyle to maja w przedszkolach.

[maksimum]

diagnosta7 napisała:

> > Tak wlasnie trzeba wychowywac jak Ty to robisz,ale zdecydowana wiekszosc
> Polek
> > i tym samym forumowiczek nie ma o tym najmniejszego pojecia,stad wlasnie
> > spotykasz sie z tak duza opozycja na forum.
> > Pozdr Maciej
>
> Widze,ze tworzysz frakcje. Szeroko zakrojona akcja dla ratowania wizerunku.

Jesli nie jestes za komuna i nie popierasz SLD,to jestes be i tworzysz frakcje.
Wniosek z tego prosty,ze trzeba popierac niemoty,ktore nie maja pojecia o zyciu
i wychowaniu.
Takim samym glosem jak diagnosta7 przemawia Jaruzelski,Kwasniewski i Miller.
Jesli nie jestescie z nami,to chcecie zguby narodu.

[diagnosta7]

maksimum napisał:

> Jesli nie jestes za komuna i nie popierasz SLD,to jestes be i tworzysz
frakcje.

Widze, ze nie jestes za komuna.Brawo, tak trzymac! Tyle,ze ona upadla juz czas
jakis temu, ale moze nie masz swiadomosci.

> Takim samym glosem jak diagnosta7 przemawia Jaruzelski,Kwasniewski i Miller.

A co tez oni mowia o ksztalceniu dzieci zdolnych?

DO SZKLANKI KUBEL WODY NIE WEJDZIE.

[maksimum]

diagnosta7 napisała:

> maksimum napisał:
>
> > Jesli nie jestes za komuna i nie popierasz SLD,to jestes be i tworzysz
> frakcje.
>
> Widze, ze nie jestes za komuna.Brawo, tak trzymac! Tyle,ze ona upadla juz
czas jakis temu, ale moze nie masz swiadomosci.
>
> > Takim samym glosem jak diagnosta7 przemawia Jaruzelski,Kwasniewski i Mill
> er.
>
> A co tez oni mowia o ksztalceniu dzieci zdolnych?

Oni mowia,ze byt ksztaltuje swiadomosc i ich dzieci z racji urodzenia sa
najmadrzejsze w kraju nad Wisla.
Wnusia premiera Millera chodzi do spec prywatnej podstawowki,gdzie 3
nauczycielki przypadaja na jedno dziecko.
Komunistyczne elity nie kumaja,ze do szklanki kubel wody nie wejdzie.

[diagnosta7]

maksimum napisał:
> Oni mowia,ze byt ksztaltuje swiadomosc i ich dzieci z racji urodzenia sa
> najmadrzejsze w kraju nad Wisla.

To zupenie jak Ty!Ty mowisz,ze dzieci w Ameryce sa najmadrzejsze z racji
urodzenia tamze.Dobra szkola.Przetrwala lata.

> Wnusia premiera Millera chodzi do spec prywatnej podstawowki,gdzie 3
> nauczycielki przypadaja na jedno dziecko.

A skad te informacje? Stare kontakty?

[maksimum]

diagnosta7 napisała:

> maksimum napisał:
> > Oni mowia,ze byt ksztaltuje swiadomosc i ich dzieci z racji urodzenia sa
> > najmadrzejsze w kraju nad Wisla.
>
> To zupenie jak Ty!Ty mowisz,ze dzieci w Ameryce sa najmadrzejsze z racji
> urodzenia tamze.Dobra szkola.Przetrwala lata.

Ty jestes taka beznadziejna,ze prostej analogii nie rozumiesz.
Jesli wyzszy poziom nauczania jest w Warszawie niz w Bialymstoku,to wynika to z
wyzszych dochodow ludnosci pracujacej w Warszawie.
Teraz pozostaje ci zgadnac,gdzie ludzie lepiej zarabiaja,w Warszawie czy NYC??

> > Wnusia premiera Millera chodzi do spec prywatnej podstawowki,gdzie 3
> > nauczycielki przypadaja na jedno dziecko.
>
> A skad te informacje? Stare kontakty?

W polskiej prasie bylo,razem ze zdjeciem.

[diagnosta7]

maksimum napisał:
> W polskiej prasie bylo,razem ze zdjeciem.

A po co Ci zdjecia Millera? Jakies sentymenty?

[migotka2000]

Też mnie nachodzą takie refleksje...Sama pamiętam jak bardzo niepewenie się
czułam przez pierwszy rok życia synka.
Mam taką teorię, że wszystkiemu winny jest brak wzorców w najbliższym otoczeniu
i brak oswojenia z tematem rodzicielstwa. Kidyś żyło sie "na kupie", starsze
rodzeństwo opiekowało sie młodszym ij akoś tak naturalnie człowiek oswajał się
z dziećmi, odpowiedzialnością za nie, uczył się troski, poznawał problemy
wychowawcze itp.

Czasem odnoszę wrażenie,że posiadanie dzieci jest czasem traktowae jako
niezwykłe zdarzenie wymagające nadludzkeigo poświęcenie i wysiłku. Tak jakbyśy
zapomnieli, że posiadaie potomstwa jest czymś równie naturalnym jak dorastanie,
starzenie, umieranie itp. Łatwo mi teraz z perspektywy prawie 3 lat bycia mamą
tak mówić, ale na początku, też byłam bardzo nieporadna.

[devila]

Co do wzorcow. Bardzo czesto spotykam sie z opinia, ze mlode kobiety nie chca
popelniac bledow wlasnej matki i mowia: "tak jak ja bylam wychowywana nie
uczynie tego mojemu dziecku" Sa bardzo czesto negatywnie nastawione na spoob
wychowania wlasnych rodzicow. U mnie jest zupelnie inaczej. Zasady wychowania
mojej matki sa dla mnie wzorem. Chcialabym tak samo swoje dzieci wychowac, jak
moi rodzice, a w najwiekszym stopniu MAMA nas wychowala.

[rycerzowa]

Zmienia się postać tego świata, ale kilka rzeczy pozostaje jednak
niezmiennych, "ponadczasowych", (jak pisaliśmy w szkolnych wypracowaniach).
Należy do nich niepewność rodziców, co do swojej roli i jednoczesnie
przekonanie o tym, że "kiedys było prościej, inaczej".
Nie było.
Tylko dziadkowie zapomnieli.
Jak sie pogrzebie w pamięci, to się przypomną wszelkie wątpliwości, lęk,
zagubienie.
Zresztą są źródła pisane.

Niedawno znalazłam w makulaturze numer "Twojego dziecka" z lat
siedemdziesiątych, a w nim artykuł "Młode matki pytaja 'dlaczego'?". Właśnie
o tym, że w dawnych czasach niby wszystko było proste i oczywiste, a
współcześnie ( czyli przed prawie 30 laty) rodzice są zagubieni, niepewni,
zdezorientowani co do celów i środków wychowawczych. Nawiasem mówiąc, listy do
redakcji są takie same w formie i treści, jak te obecnie w internecie.

A pamietacie dyskusje i watpliwości rodziców z "Ziela na kraterze"? Oni też
starali się dostosować swoje działania wychowawcze do nowych czasów, czuli się
zagubieni, i też popełniali błedy.

A szarpanina pani Barbary z "Nocy i dni"? Biedaczka sama nie wiedziała, jak ma
te swoje pociechy wychowywać. Bogumił robił jej wyrzuty, że "boi sie włsnych
dzieci". Brzmi znajomo, nie? A to było 100 lat temu.

Jeszcze dawniej: hrabina Maria Rostowa z "Wojny i pokoju" robiła notatki o
zachowaniu swych dzieci, aby je lepiej zrozumieć, lepiej wychować. A kazdy
zapisek kończył się znakami zapytania.

Też z Tołstoja: Szczerbaccy byli instruowani, że "w dzisiejszych czasach juz
inaczej wydaje się córki za mąż", czyli inaczej wychowuje się panienki. Ale jak
się je wydaje za mąż, tego już Szczerbackim nie mówiono.

Czyli niepewność zawsze była. Tam, gdzie jest miłość, tam jest i niepewność.

[migotka2000]

Tam, gdzie jest miłość, tam jest i niepewność.

Pięknieś to ujęła!

[maksimum]

migotka2000 napisała:

> Tam, gdzie jest miłość, tam jest i niepewność.
>
> Pięknieś to ujęła!

Pieknie,tylko ze bez sensu.
Tam gdzie jest zycie ,tam jest niepewnosc.
Niekoniecznie trzeba siebie czy kogos kochac,zeby zyc w niepewnosci.
Dlatego zycie jest ciekawe,bo przyszlosc nam jest nieznana.
Gdybysmy umieli przewidziec przyszlosc,zniknelaby niepewnosc i chec do zycia.

[joannab-o]

No i błędy wychowawcze też "kiedyś" były.
Wątpliwości może rzeczywiście przybywa i ma to dobre i złe strony. Ale
niepewność zawsze jest lepsza niz pewność, a niepewność w pierwszym okresie po
porodzie, zwłaszcza w wypadku pierwszego dziecka jest wręcz niezbędnym i bardzo
twórczym etapem rozwojowym.
Wiem, jak to boli, ale nikogo nie uspokajałabym "jakoś to będzie".
joanna

[to_ja_a]

ała masa rodziców - i to nie tylko tych świeżo
> upieczonych - czuje się strasznie niepewnie w tej roli
> dlaczego tak jest? pytam trochę z ciekawości bo jestem raczej z tego
> poprzedniego pokolenia czyli z pokolenia rodziców obecnych młodych rodziców i
> jakoś mi się nie wydaje żeby "za moich czasów" (hehe) też tyle było tej
> niepewności...

Przede wszystkim nie bylo forum wychowanie, mozna bylo co najwyzej pytac analogowo
pokolenie moich rodzicow (rocznik 40-ty) juz kombinowalo z roznymi modami na wychowywanie, np.
zimny wychow - to lata 70-te, wychowanie bezstresowe - lata 80-te. Nie potrafie sie zgodzic, ze
obecni rodzice sa bardziej niepewni, moze co najwyzej sa bardziej swiadomi.

[mifka]

ja mysle, ze niepewnosc idzie w parze ze swiadomoscia. dawno temu zrodel
informacji o prawidlowym wychowaniu bylo niewiele i zawyczaj ograniczaly sie do
rodzicow czy szerzej rodziny.teraz mamy mozliwosc sledzenia wielu modeli
wychowania i np. wybrac sobie taki, ktorego nigdy nie praktykowano w naszej
rodzinie.
inna kwestia jest, ze jeszcze nie tak dawno mielismy do czynienia z rodzina
wielopokoleniowa gdzie mozna bylo sie "oswoic" z opieka nad dziecmi na dlugo
przed posiadaniem wlasnego potomstwa.to pomagalo.
nie jestem jednak pewna, czy ta "niepewnosc" jest syndromem wspolczesnego
rodzica czy tez po prostu dzisiaj o tym glosno mowimy. moze po prostu dzis mamy
inne metody radzenia sobie z tymi samymi uczuciami, ktorych doswiadczali nasi
rodzice?

[devila]

Mysle, ze spoleczenstwo stale ulega rozwojowi, ale niepewnosc pozostanie, tylko
teraz potrafimy na ten temat mowic. Teraz mowimy prawie na kazdy temat bez
zazenowania, nie jak to bylo jeszcze przed 20 laty. Tutaj nastapila zmiana.

"Tam, gdzie jest miłość, tam jest i niepewność" to bardzo trafne okreslenie, tak
powiedziala rycerzowa, z ktora sie calkowicie zgadzam, pozdrawiam.

[maksimum]

devila napisała:

> Mysle, ze spoleczenstwo stale ulega rozwojowi, ale niepewnosc pozostanie,
tylko
> teraz potrafimy na ten temat mowic. Teraz mowimy prawie na kazdy temat bez
> zazenowania, nie jak to bylo jeszcze przed 20 laty. Tutaj nastapila zmiana.

To moze nie badz dzieckiem i powiedz glosno,ze te zmiane zawdzieczamy
powszechnej dostepnosci do komputerow.
Przeplyw informacji jest obecnie powszechny i to jest glowna zmiana miedzy
teraz a 20 lat temu gdy PZPR trzymalo srodki masowego przekazu krotko za ryj.
Teraz mozesz sobie kablowke zalozyc i sluchac w oryginale tego co mowi premier
Wielkiej Brytanii a nie jestes skazana jak kiedys TYLKO na Wojtusia.
Czyli przez analogie mozesz sie domyslec,ze ci ktorzy glosuja na SLD to sa
zakute lby,ktore nie umieja docenic owocow wolnosci.

> "Tam, gdzie jest miłość, tam jest i niepewność" to bardzo trafne okreslenie,
>tak powiedziala rycerzowa, z ktora sie calkowicie zgadzam, pozdrawiam.

Po moim komentarzu rycerzowa zmienila zdanie i jestes troche spozniona z
zyczeniami.

[rycerzowa]

Pytał głupi mądrego: " Na co rozum zda się?"
Mądry milczał: gdy coraz bardziej naprzykrza się,
Rzekł mu: " Na to się przyda, według mego zdania,
Żeby nie odpowiadać na głupie pytania."

Ignacy Krasicki

[maksimum]

maksimum napisał:

> migotka2000 napisała:
>
> > Tam, gdzie jest miłość, tam jest i niepewność.
> >
> > Pięknieś to ujęła!
>
> Pieknie,tylko ze bez sensu.
> Tam gdzie jest zycie ,tam jest niepewnosc.
> Niekoniecznie trzeba siebie czy kogos kochac,zeby zyc w niepewnosci.
> Dlatego zycie jest ciekawe,bo przyszlosc nam jest nieznana.
> Gdybysmy umieli przewidziec przyszlosc,zniknelaby niepewnosc i chec do zycia.

Oczywiscie stwierdzenie filozoficzne,ktorego dziewczyny nie znaja a brzmi ono:
"Tam gdzie jest zycie ,tam jest niepewnosc" mozna na potrzeby dziewczyn
forumowych zawezic do;"tam gdzie jest milosc,tam jest niepewnosci".
Mozna oczywiscie pojsc jeszcze dalej i uproscic je do:
"tam gdzie jest milosc kobiety,tam jest niepewnosc"
i do tego dolozyc jeszcze kilka zdan i
bedzie calkiem zgrabny wierszyk.
Wierszyki maja to do siebie ,ze nie musza byc logiczne,a stwierdzilbym ze
zdrowy rozsadek im wrecz przeszkadza.
No wiec trzymajcie sie dziewczyny na swoj uzytek wersji uproszczonych ,zeby
sobie glow mysleniem nie zawalac.

[maksimum]

rycerzowa napisała:

> Pytał głupi mądrego: " Na co rozum zda się?"
> Mądry milczał: gdy coraz bardziej naprzykrza się,
> Rzekł mu: " Na to się przyda, według mego zdania,
> Żeby nie odpowiadać na głupie pytania."
>
> Ignacy Krasicki

A kiedy to Krasicki napisal?
20 lat temu,czy wtedy jak wiekszosc Polakow byla niepismienna?
Bo jesli to bylo dawno temu,to wszystko co bylo napisane ,bylo sztuka.
A tak z ciekawosci,czy Bush,Blair,Gates,Kulczyk,czytaja i pisza wiersze?
Bo kiedy spojrze hen za siebie
w tamte lata co minely
to zycie calkiem inne bylo
i my go powtarzac nie chcemy.

JAKBY DO TEJ PORY NIKT KOLA NIE WYMYSLIL,TO TEZ

[maksimum]

bys nie dala rady?