3,5-latek

[ewazak]

Witam!!!
Mój synek ma trzy i pół roku. Buntuje się praktycznie od urodzenia. Nie
wykonuje prostych poleceń, nie reaguje na prośby i tłumaczenie. Gdy zareaguję
bardzo ostro to czasem usłuchnie. Na każde "nie" reaguje histerycznym
krzykiem. Jest bardzo żywym i ruchliwym dzieckiem. Są chwile, czasami dni,że
zachowuje się poprawnie i nawet słucha ale przeważnie robi co chce. Ja
stosuję różne kary czasem dostanie klapsa ale efekty tego są marne.
Oprócz tego jest słodkim dzieckiem, bardzo uczuciowym, często mnie całuje i
powtarza, że mnie bardzo kocha i czasem przeprasza za to, że rozrabia.
Czy wasze dzieci też się tak zachowują, jak z nimi postępujecie?

[misia210]

droga ewazak

skąd my to znamy ?
Z 1-ej strony spokojny chłopczyk, z drugiej natomiast niesforny łobuziak. Do
tego uczuciowy (wieczorem przed spaniem w trakcie przytulania " mamusiu ja Cię
bardzo kocham jesteś moją ukochaną mamunią "), uff .... jak się w tym wszystkim
połapać ?

Pozdr.

[ewaktw]

Wypisz wymaluj moja córka - 3 lata i 3 miesiące )
Czasami jest nie do wyrzymania, a czasem do rany przyłóż...

[malygosiaczek]

Podobnie moja córcia (3,1). Już się zastanawiałam, czy wszytkie dzieci tak mają
w jej wieku, czy tyllko ona. Jak coś jest nie po jej myśli to krzyczy z całej
siły ze złością i niestety potrafi też uderzyć. Nie wiem już jak jej
wytłumaczyć że tak nie wolno, bo w trakcie złości to nic do niej nie dociera, a
potem zawsze obiecuję, że już będzie grzeczna.
Pozdrawiam, Gosia

[gusia29]

Uff tez mi ulzylo, bo myslalam, ze to moje tylko takie ma naloty wrednosci w
okreslonych godzinach. Tez z jednej rozrabiaka i lobuziak a z drugiej
wrazliwe, kochane dziecko. Poza tym nie chce sie dzielic (czasami mu sie
zdarzy w przyplywie jakiegos zacmienia) i z tym caly czas przegrywam, no ale
sie nadal staram.
Jak sobie radze? Staram sie byc bardzo cierpliwa (choc czasami mnie krew
zalewa). Nie bijemy go, za kare siedzi sam w pokoju i czeka (wyjac w
nieboglosy) az przyjdzie ktores z nas i oswadczy, ze kara skonczona. Radzimy
sobie jak potrafimy.
Teraz mam nastepny "problem" synek bedzie mial rodzenstwo, tyle, ze jestem
dopiero w drugim miesiacu i nic nie mowilismy jeszcze. Tak tylko pytalismy sie
czy chcialby miec kiedys rodzenstwo na co moje dziecie odpowiada uparcie, ze on
chce pieska i kotka. Mam nadzieje ze mu to przejdzie. Czy ktores z Was maja
dwoje dzieci? Jak to bylo z waszymi "starszakami"?

[asochac1]

U mnie problemy z awanturami zaczęły się właśnie jak urodziła sie siostrzyczka -
mały miał wtedy 2,5 (teraz ma 3,5) i od roku mamy niezła polkę. Awantury
praktycznie codziennie, i to takie prządne, z biciem rodziców, rzucaniem
zabawkami i "nie lubię cię mamo". Zamykamy w pokoju - wyje, klapsy tylko
pogarszały sytuację więc zrezygnowaliśmy, poza tym ja miałam po klapsach
wyrzuty sumienia więc oprócz chwilowego odreagowania mnie też to nie pomagało.
Uparty jak przysłowiowy osioł. Staramy się jak możemy - tłumaczymy (na razie
bez rezultatu ale psycholog u którego byliśmy z synkiem [jest aż tak żle...]
zapewniał nas, że w pewnym momencie on te tłumaczenia "zaskoczy". Poza tym
żelazna konsekwencja - jeśli jest kara (np. 15 minut siedzenia w pokoju albo
brak dobranocki) to nie odpuszczamy nawet jeśli synek nagle zmienia się w
aniołka. Z siostrzyczką od początku bardzo mocno włączaliśmy go w opiekę -
najpierw nade mną, jak byłam w ciązy (pokazywaliśmy mu, że będzie dzidziuś,
kupowaliśmy bajeczki o dzidziach (np. Franklin)). Potem pozwalaliśmy
mu "zajmować" się siostrzyczką. Pomagał przy myciu, np. przecierał jej nożki
mokrą szmatką, wybierał jakie ubranko jej założyć, wkładał smoczek do buzi,
próbował czy kaszka juz ostygła itd. oczywiście wszystko pod kontrolą. Rezultat
jest taki, że siostrzyczka jest jedyną osobą w domu, która jest ukochana i
nigdy jej nie atakuje, slicznie się razem bawią, on się czuje za nią
odpowiedzialny i pomaga jej we wszystkim. Ideał. Z nami jest gorzej ale mam
nadzieję że w końcu się "dotrzemy".

[bkt]

Dzięki - mój maluch (3 lata) jest DOKŁADNIE taki sam. Myślałam że coś z nim
jest nie tak, bo córce taki bunt przeszedł szybciej. Mój też taki ruchliwy -
przemieszcza się z prędkością światła, i też nie zwraca uwagi na tłumaczenie.
Ale wiem że on wie kiedy zachowuje się źle - więc mam nadzieję że w końcu się
nauczy. Potrzebuje po prostu więcej czasu - choć z drugiej strony bałam się czy
nie jest to ADHD.
Najgorsze są uwagi starszych pań albo rodziców którzy mają "grzeczne" dzieci -
uważają że wychowanie dziecka jest bardzo proste bo po prostu nie mieli do
czynienia z dzieckiem nieco innym ...

[gazela012]

Wiecie co ja błagałam niebiosa żeby moja pokrzyczała potupała i żle się
zachowała ale nie była zawsze grzeczna układna aż do 5 klasy gdy przyniosła
pierwszą i ostatnią uwagę ryczała cała noc aż ze zmęczenia zasnęła . Do dziś
jest grzeczna ale teraz trochę się stawia bo to okres dojrzewania . Ale nie
można mieć wszystkiego. Dziękujcie że wasze dzieci są zdrowe ciekawe świata i
ruchliwe . Pozdrawiam choć wierze że mogą być kłopotliwe ale kochając je będzie
dobrze

[hania2005]

Dołączam do was drogie mamy. Mój synek jest taki sam, straszny cwaniak,
łobuziak a przy tym taki słodki i kochany. Juz mi czasem tak nerwy puszczaja,
że sprałabym mu tyłeczek, ale nie robie tego, po prostu za kare ma siedzieć w
swoim pokoju dopóki nie przemysli swojego postepowania. To zawsze skutkuje, on
odsiedzi swoje, przemysli (albo i nie) ale zawsze woła że juz przemyslał,
obiecuje poprawę, potrafi przeprosić i jest OK. jesli zbroi coś powazniejszego
to ma zabierana zabawkę - niby sprzedana, to też jest dobre, kolezanki
wypróbowały i skutkuje.
Ale klapsy i krzyczenie to niestety zła droga, bo daje odwrotne efekty.
Ach te łobuziaki.....kochane, przynajmniej nudno z takimi nie mamy
pozdrawiam

[mamaanieli]

UFFFFFF!!!! Weszłam na "wychowanie" żeby zamieścić wątek "potworna
trzyipółlatka" NO i nie muszę. Anielka (nomen omen...) doprowadza mnie
ostatnio do rozpaczy - nigdy nie była spokojna i grzeczna, ale to co się dzieje
teraz - przechodzi ludzkie pojęcie... A poza tym jest bardzo inteligentną,
zdolną i uroczą dziewczynką. Czyli Dr Jeckyll i... Pozdrawiam.