Moja córka.

[magnificytka]

Inni rodzice narzekają, że ich dzieci nie czytają. Ja narzekam, że moja córka
czyta za dużo. Co dostanie jakieś pieniądze - to wyda na książki. A jak już
musi kupić sobie nową bluzkę czy, nie daj Boże, spodnie, to idąc do sklepu ma
taką minę, jakby szła na szafot. I jeszcze popsuła sobie wzrok - muszę jej
kupić okulary.
Inne dzieci nie interesują się polityką. Moja córka ma na drzwiach wywieszony
napis: "LPR - NIE!". Dobrze, że nie mieszkamy w Warszawie albo jakimś innym
dużym mieście, bo pierwsza by szła na antygiertychowskie demonstracje.
Inne nastolatki toczą boje z rodzicami o pójście na imprezę. Moja córka
wolałaby dać się pokroić, niż iść choćby na choinkę. Tylko w najmłodszych
klasach (od przedszkola, gdzie chodziła pół roku, bo ani ona, ani ja nie
wytrzymałyśmy psychicznie, do pierwszej klasy podstawówki)chodziła, a potem
tylko raz, z przymusu ze strony otoczenia - na bal szóstoklasistów (teraz ma
14 lat i jest w pierwszej klasie gimnazjum).
Inne dzieci biegają na przerwach, bawią się, wrzeszczą. Moja córka siedzi w
kącie i czyta książki, czasami trzy naraz.
Inne dzieci nie piszą zbyt wiele. Moja córka już raz napisała opowiadanie na
sześćset stron A4, ja nie żartuję (wydałybyśmy to, bo było naprawdę dobre,
ale wzięła postacie z ulubionego komiksu i nie miała serca, żeby zmienić
imiona).
Inne dzieci nie szyją sobie ubrań, które wyglądają jak z markowego sklepu.
Moja córka ma całą szafkę bluzek własnej produkcji (wpadła na ten pomysł
kilka miesięcy temu), które można śmiało nosić do szkoły i po ulicy.
Większość dzieci, gdy coś postanowi, rezygnuje po kilku porażkach. Moja córka
jest uparta jak osioł i jak sobie na początku roku postanowiła, że będzie
chodzić do szkoły do końca pierwszego semestru, a jak się da, to i dłużej, to
nawet przeziębienie, gdy miała 38,5 stopni w nocy, jej nie powstrzymało
(wolałam jej nie zatrzymywać w domu, bo jeszcze by mi się oknem wymknęła...).
Taka jest moja córka, Anna. W wielkim uproszczeniu, bo ma wiele innych, jak
młodzież to nazywa, "odchyłów".
Już ją prowadzałam do psychologa. Orzekł, że wszystko w porządku.
Boję się, jak ona sobie poradzi w życiu (choć uczy się bardzo dobrze, ale jej
charakter może jej bardzo utrudnić).
Porażka wychowawcza (wychowywała ją głównie babcia, a jak ktoś miał czas, to
jej czytał, może miłość do literatury ma od tego?), czy po prostu taki
charakter?
Bo mi się wydaje, że z dnia na dzień Ania jest coraz
bardziej... "niecodziennym" dzieckiem.
Poradzicie mi coś?

[andaba]

Ale masz fajną córkę!
Podobna do mnie w jej wieku, z wyjątkiem upodobania do polityki. Reszta się zgadza - książki, szycie i alergia na imprezy.
Wyrosłam na ludzi (chyba)...

[gulnara1]

Z dziecmi to jak z wlosami - jak sie ma krecone to sie je prostuje, a jak sie
ma proste to sie je kreci ))
Fajnego masz dzieciaka - niejedna matka tak by chciala. Znajdzie swoje miejsce
na ziemi - nie martw sie ))
Pozdrawiam Cie ja - mama Ani, tyle ze 14 miesiecznej a nie 14 letniej, ale
rowniez upartej jak osiol )))

[aluc]

magnificytka napisała:

Moja córka
> jest uparta jak osioł i jak sobie na początku roku postanowiła, że będzie
> chodzić do szkoły do końca pierwszego semestru, a jak się da, to i dłużej, to
> nawet przeziębienie, gdy miała 38,5 stopni w nocy, jej nie powstrzymało

tego prawdę mówiąc ni w ząb nie rozumiem
co się miało nie dać z tym chodzeniem do szkoły?
i po co do psychologa?

miałam podobnie, nie wiem, czy wyszłam na ludzi, w każdym razie mi to wszystko
nie przeszkadzało
a szaleć zaczęłam dopiero na studiach, za to jak ))))

[magnificytka]

aluc napisała:

> magnificytka napisała:
>
> Moja córka
> > jest uparta jak osioł i jak sobie na początku roku postanowiła, że będzie
>
> > chodzić do szkoły do końca pierwszego semestru, a jak się da, to i dłużej
> , to
> > nawet przeziębienie, gdy miała 38,5 stopni w nocy, jej nie powstrzymało
>
> tego prawdę mówiąc ni w ząb nie rozumiem
> co się miało nie dać z tym chodzeniem do szkoły?
> i po co do psychologa?

No cóż... do tej pory Ania raczej nie należała do dzieci, które chętnie chodzą
do szkoły. Może dlatego, że jej klasa z podstawówki była najgorsza w szkole pod
względem zachowania, a ona chciałaby mieć święty spokój. Nie lubi, gdy ktoś na
nią krzyczy (z reguły jestem to zwykle tylko ja, czasami - porządek w pokoju to
nie jest jej mocna strona), ale jeszcze bardziej nie znosi, gdy ktoś przy niej
krzyczy na kogoś innego (w młodszych klasach płakała, gdy tylko pani na kogoś
krzyknęła). Miała bardzo dużo opuszczonych godzin (chorowała, symulowała -
robiła wszystko, żeby tylko nie iść, całą podstawówkę), ale dobre oceny, więc
czasami dawałam jej taki prezent. Kilka razy chciałam ją nawet przenieść, ale w
końcu rezygnowałyśmy.
Do psychologa poszłyśmy, żeby mieć pewność, że wszystko z Anią w porządku, że
nie ma żadnych zaburzeń. Okazało się, że to podobno tylko charakter. Jakoś w to
wątpię.
Najbardziej się boję, że ona w ogóle nie umie walczyć o swoje (chyba że o
poglądy polityczne). Ona jest w stanie przepuścić całą kolejkę, nawet jeśli
weszła do sklepu pierwsza. Głównie to mnie niepokoi.

[iwpal]

>magnificytka napisała:
Do psychologa poszłyśmy, żeby mieć pewność, że wszystko z Anią w porządku, że
> nie ma żadnych zaburzeń. Okazało się, że to podobno tylko charakter. Jakoś w
to wątpię. <

Mam wrażenie, ze Toja córka jest jednostką nietuzinkową i nie możesz jej
zrozumieć, chciałabyś, aby miała jakąś "chorobę", żeby wszystko było jasne.
Możesz ja zaprowadzić jeszcze do kolejnych specjalistów, aby coś znaleźli -
tylko po co? Spróbuj zamiast tego spojrzeć na nia jak na kogoś wyjątkowego.

[sabko]

Wiesz, opis twojej córki,dokładnie pasuje do zachowania mojej kuzynki, gdy była
w jej wieku.
Pamiętam jak ciocia się martwiła, że taki z niej "dziwoląg", na siłę wypychała
ją z domu. Podejrzewała o depresję.
Teraz Patrycja ma 26 lat. Skończyła studia jako najlepsza na roku i mimo, że
faktycznie nie jest osobą przebojową bardzo łatwo znalazła dobrą pracę, w której
bardzo sobie cenią jej zdolności.
Co prawda nie wyszła za mąż, nie ma dzieci (choć to pewnie jeszcze może się
zmienić),
nadal godzinami siedzi nad książkami i projektami, które robi w pracy ale widać,
że dobrze jej z tym
Przecież nudno byłoby gdybyśmy wszyscy byli tacy sami

[0golone_jajka]

Ciesz się! Mogłaby się do jakiejś oazy zapisać albo do zakonu pójść i nie miałąbyś dziecka.
A jakieś sporty uprawia? Pływa, jeździ na nartach, łyżwach?

[acorns]

> Ja narzekam, że moja córka czyta za dużo. Co dostanie jakieś pieniądze - to
> wyda na książki.

Co kto lubi. Jedni wydają na fajki, inni na zioło, niektórzy na Bravo Hits vol.
123, na różowe ciuszki, a ona na książki, bo lubi książki i czytać i wszystko w
tym temacie.

> A jak już musi kupić sobie nową bluzkę czy, nie daj Boże, spodnie, to idąc do
> sklepu ma taką minę, jakby szła na szafot.

Nie dziwię jej się. Przymierzanie, sranie, szukanie, te za krótkie, tamte za
długie inne za tęgie na moją chudą dupę i jeszcze obsługa z tym swoim
kretyńskim "w czym mogę pomóc?" Że niby co ja? Idiota jestem i nie wiem czego
szukam albo rozporka sobie w przymierzalni nie rozepnę że mi trzeba w czymś
pomagać? Rozumiem Twoją córkę bardzo dobrze.

> jeszcze popsuła sobie wzrok - muszę jej kupić okulary.

Kup jej soczewki, nie każda laska dobrze wygląda w pinglach. A jak ma pięć na
minusie to już w ogóle.

> Inne dzieci nie interesują się polityką. Moja córka ma na drzwiach wywieszony
> napis: "LPR - NIE!".

Mundurki szkolne, uczenie uczennic wierności i czystości, godzina policyjna dla
młodzieży to propozycje LPRu ze stycznia tego roku tylko. Jakby będąc uczennicą
wieszała sobie portret Giertycha to bym pomyśłał, że ją pogrzało, albo wybiera
się do klasztoru, co w praktyce oznacza to samo. Ale tak to jest OK.

> Dobrze, że nie mieszkamy w Warszawie albo jakimś innym dużym mieście, bo
> pierwsza by szła na antygiertychowskie demonstracje.

Poszłaby bo uważa, że ten gość nie powinien być jej ministrem. Tacy ludzie jak
ona mają swoje zdanie i nie boją się go wyrażać zamiast siedzieć na dupach i
oglądać MTV.

> Inne nastolatki toczą boje z rodzicami o pójście na imprezę. Moja córka
> wolałaby dać się pokroić, niż iść choćby na choinkę.

Spójrz na to z innej strony - z głośników napier**la muzyka typu umcyk-umcyk,
jakiś leszcz wypił dwa browary i mu korba odwala, w pokoju siekierę można
zawiesić tak gęsto od dymu, jakiś naćpany szlauf ciągnie druta kolesiowi w
drugim pokoju, na tym samym wyrku śpi trzeci który zaliczył zgon, w kiblu ktoś
puszcza pawia w proporcjach 2/3 do klopa, 1/3 obok i do tego ktoś ją chce
przelecieć i wali jakieś kretyńskie teksty. Może ona takiej zabawy nie lubi? I
takie jej prawo. Nie mówię, że każda impreza nastolatków tak wygląda, ale takie
sytuacje zdarzają się, a Twoja córka być może chce ich uniknąć.

> Inne dzieci biegają na przerwach, bawią się, wrzeszczą. Moja córka siedzi w
> kącie i czyta książki, czasami trzy naraz.

Z czym bieganie i wrzeszczenie jest lepsze od czytania książek?

> Inne dzieci nie piszą zbyt wiele. Moja córka już raz napisała opowiadanie na
> sześćset stron A4

No to szacunek dla niej. Jest taka pani, nazywa się Rowling, która napisała
opowiadanie na koło 600 stron i zarobiła na tym kupę kasy i jest ustawiana na
całe życie.

> Inne dzieci nie szyją sobie ubrań, które wyglądają jak z markowego sklepu.
> Moja córka ma całą szafkę bluzek własnej produkcji (wpadła na ten pomysł
> kilka miesięcy temu), które można śmiało nosić do szkoły i po ulicy.

Moja córka szyje. Bo w sklepach czegoś takiego nie ma. To takie połączenie Xeny
i amerykańskiej farmerki, czasami coś nawiązującego do stylu skate. Jesli
paniętasz Ruslanę Lyżyczko z Ukrainy (ta laska, która wygrała Eurowizję chyba 3
lata temu) to ona byla wtedy ubrana w podobnym stylu z tą różnicą, że miała
bardziej taki sceniczny, a Młoda jednak w tym musi po ulicach chodzić a nie
występować na scenie.

> Większość dzieci, gdy coś postanowi, rezygnuje po kilku porażkach. Moja córka
> jest uparta jak osioł

Nie uparta jak osioł, tylko konsekwentnie dąży do celu.

> Już ją prowadzałam do psychologa. .

Po co? Za dużo masz kasy? To daj na WOŚP, a nie nabijaj kabzy psychologom.

> Boję się, jak ona sobie poradzi w życiu (choć uczy się bardzo dobrze, ale jej
> charakter może jej bardzo utrudnić).

Nie bój żaby, będzie dobrze

> Poradzicie mi coś?

Tak. Nie podcinaj jej skrzydeł .Wspieraj ją w tym co ona robi, a jednocześnie
pilnuj, żeby nie poszla "za daleko w las". Tak jak o niej piszesz to wydaje się
że fajna z niej dziewczyna. Nie jest fajnie gdy masz w domu nieudaną kopię
jakiejś różowej pokraki - wielkiej piosenkarki jednego przeboju, o której
wszyscy zapomną za pół roku, a córka będzie szukać kolejnego wzorca. Twoja
córka ma swój styl, swoje poglądy, jest sobą. A jak nie będzie sobą, to będzie
nikim. Wiesz, chodzi o to, że jak się słucha metalu, to nie trzeba nosić
długich włosów, skór i glanów. Jak się lubi Giertycha jako charakter, to nie
trzeba lubić jego poglądów. Trzeba dokonywać świadomych wyborów a nie
wpasowywać się w jakieś ramy. Ty sobie wymyśliłaś, że taka czternastolatka
powinna tylko latać po sklepach, mieć slomiany zapał do wszystkiego, mieć w
dupie politykę i kombinować jak się na imprezę wyrwać. Bardzo Cię proszę, nie
próbuj tej dziewczyny wpasować w swoje ramy, bo nic z tego dobrego nie
wyniknie. Pozwój jej być sobą

[cynta]

A czego wlasciwie sie obawiasz? ze corka sobie chlopa nie znajdzie na tych
zabawach opisanych powyzej? To moze i dobrze, jednej sie uda :o)

[asia889]

Zdecydowanie to taki charakter. Chyba po tacie, skoro mama widzi w tym problem.

Gratuluję mądrej, utalentowanej córki.

[gdynianka_11]

Ja myślę, że masz bardzo fajną, wrażliwą córkę. Ja na Twoim miejscu miałabym do
niej duży szacunek za to, że nie jest jak owieczka w stadzie, ale ma swoje
poglądy. Mnie tylko zastanawia czy ona ma przyjaciół, piszesz jak spędza czas,
ale czy znajduje go też dla innych? Czy ma jakąś przyjacółkę, kogoś, komu
mogłaby się zwierzyć, powygłupiać itp. Ja pamiętam, że to było dla mnie w tym
wieku, poza innymi rzeczami bardzo ważne. Pozdrowienia dla Ciebie i córki

[magnificytka]

0golone_jajka napisał:

> Ciesz się! Mogłaby się do jakiejś oazy zapisać albo do zakonu pójść i nie
> miałąbyś dziecka.
> A jakieś sporty uprawia? Pływa, jeździ na nartach, łyżwach?

Pływa.
A z kościołem to w ogóle jest osobny problem. Ona nie chce chodzić na msze. Nie
wiem czemu, ale przynajmniej nie muszę się martwić, że wpadła w jakąś sektę, bo
prawie w ogóle nie wychodzi z domu.
Myślę, że po prostu nie chce być katoliczką. Gdy ją kiedyś spytałam, czemu nie
chce chodzić, odparła, że to nudne, bo cały rok mówi się tam o tym samym. Nie
wiem, co o tym myśleć, ale jak na razie ciągam ją raz na tydzień na mszę.
Ma jedną przyjaciółkę, uwielbiają się od pierwszego dnia zerówki.
Z tego, co mówicie, wynika, że wcale nie jest tak źle, jak mi się wydaje. Ale i
tak się martwię. Wolałabym, żeby aż tak się nie wyróżniała, mimo wszystko.

[monia145]

Bez urazy, ale myslę sobie, że problem leży nie w odmienności córki, tylko w
tym, że Ty nie jesteś przygotowana do roli matki dziecka wyrózniającego się pod
wieloma względami z grona rówiesników, odstającego od grupy( i to dodajmy nawet
bardzo pozytywnie odstającego). Wydajesz sie zagubiona, niepewna, bo z jednej
strony chyba widzisz, że córka ma potencjał twórczy w sobie, z drugiej obawiasz
się o jej relacje ze środowiskiem.

Tak jak trzeba umieć byc rodzicem dziecka z dysfunkcjami rozwojowymi,tak myslę,
że być rodzicem outsiderki, tez trzeba sie nauczyć

Może warto byłoby gdybys sama wybrała się do psychologa i porozmawiała o SWOICH
obawach?

[moniqep]

Nie bede mila ale mam na tym punkcie uczulenie.Twoja corka jest bardzo
madra,inteligentna mloda osoba. Popros ja jeszcze alby byla odpowiedzialna i nie
myslala tylko o sobie ale czasem o innych. Jesli chodzi do szkoly chora z temp
38 st. to wtedy zaraza kolegow z klasy. Ktos inny sie zarazi i opusci lekcje.
Nie kazdy jest super zdolny i trudno mu bedzie nadrobic stracony material.Zarazi
rodzine wiec ktos kto pracuje bedzie zmuszony isc na zwolnienie itp,itd. Jestem
na tym punkcie przewrazliwona.

[zofijkamyjka]

Oj trudno żyć z geniuszem

[triss_merigold6]

Ale fajna dziewczyna! Odczep się od niej i nie próbuj ujednolicać, ok?

[teraz_asia]

Przeczytałam, pozazdrościłam. Jak fajnie, że jeszcze sa takie dziewczyny! Mimo
wątpliwości na pewno jestes dobrą mamą, skoro udało ci się nie stłamsić takiego
oryginalnego charakteru.

[emonik]

Zupełnie jak moja 14-to letnia siostra!!! Tyle, że Maja nie interesuje się
polityką. Ma ogromne uzdolnienia manualne - pięknie maluje, rzeźbi - mam w domu
kilka jej obrazków - nie są kiczowate, trudno uwierzyć, że ich autorem jest
dziecko. Na dodatek Majka uwielbia zwierzęta, zwłaszcza konie. Słucha dobrej a
co się z tym wiąże niekoniecznie modnej muzyki, ubiera się też nieco inaczej niż
większość więc w klasie zawsze była dziwaczką. Ma na szczęście przyjaciółkę i
kilka bliskich koleżanek. Od roku mieszka w Anglii i tam się na niej szybko
poznali Nic się nie martw, Ania na pewno jest super dziewczynką!!! Gratulacje!!!

[babie_lato1]

Też taka byłam, może to nie najnormalniejsze, ale da się przeżyć... Może sobie
znajdzie zaradnego męża... A tak serio: trudno mi uwierzyć, że rzeczywiście się
skarżysz... Wygląda raczej na: zobaczcie, jaka moja córa jest wspaniała...
Geniusz, normalnie geniusz...

[street_pop]

Ja uważam, ze cudna dziewczyna! Indywidualistka, która wie, czego chce! Nie musi
byc "jak każdy" - wyścig szczurów, błyszczące kiecki i imprezy. Czy każdy musi
lubic imprezy? A może ma tak wiele wolności od Ciebie, że na razie nie czuje
potrzeby chodzenia na imprezy bo to jeszcze nie jej czas a na razie jej potrzeby
sa inne? Poza tym nie każdy musi miec tłum wokół siebie by czuł się szczęsliwy i
wazny. Ja uważam, że tym bardziej poradzi sobie w zyciu skoro potrafi
kwestionowac postawy, polityków, mody i świat muzyki klubowej w wieku 14 lat,
gdy teoretycznie powinna niemal bezwarunkowo poddawac sie wpływom grupy. Skoro
się temu nie poddaje, robi swoje, w zgodzie z soba a nie "dlatego, ze wszyscy na
około" - to znaczy, że ma stabilne poczucie własnej wartości, które dostała od
rodziców. Nie musi szukac akceptacji u innych, wkupywac się w niczyje łaski i
np.dawac się namawiac na narkotyki! I z tego należy się cieszyc!

A że nie ma znajomych (tego nie wiem, czy ma)? W szarej, bezrefleksyjnej masie
czytajacej jedynie "Bravo" może niekoniecznie miec z kim i o czym gadac. Na
pewno znajdzie "swoich" w swoim czasie! Jak robi swoje i jest szczęsliwa to nie
ma sensu się martwic! Tylko cieszyc się z takiego dziecka! Gratuluję z całego
serducha!

[izabela_741]

Znajdz sobie jakies zajecie w zyciu, bo wg. mnie za bardzo chcesz na dziecku
wisiec. Ona ma swoje pasje a ze inni nie maja to ich problem.
Co do przebojowosci i angazowania sie: jak Ci tak zalezy, to pozwol sie
dziewczynie zaangazowac w te kampanie anty-romanowskie. Wyzyje sie, poangazuje,
stanie bardziej przebojowa!

[roseanne]

nastolatka jak kazda inna, znaczy ogolnie sa dwa typy
jeden intek=lektualny - jak twoja corka, moj syn i pewnie calkiem spora grupka
a drugi typ to rozrywkowy, biegnacy za moda, imprezami itd

nie ma co sie martwic na zapas, ani wymyslac niewiadomo czego

[nangaparbat3]

Masz wspanialą corkę.
A teraz szybciutko kup sobie książkę "Ocalić Ofelię - jak chronic osobowość
dorastajacych dziewcząt" (Mary Pipher, wyd. Media Rodzina of Poznań), zeby jej
pomoc w najtrudniejszym okresie zycia.