Nie wszystkie dzieci są grube tylko z powodu niefrasobliwości swoich
rodziców i złych nawyków żywieniowych, czy uleganiu dziecku...
Czasami jest to splot różnych okoliczności tylko zahaczający o
powyższe powody... Sama mam otyłe dziecko. I to jest skutek wielu
czynników. Po pierwsze: genetyczna skłonność po ojcu.. Tak teraz
myślę, bo do 7-8 roku życia dziecko było w normie i myślałam, że
skłonności do otyłości nie odziedziczy. Ale wtedy też dziecko z
powodów zdrowotnych musiało brać leki hormonalne (przez ok. 2
lata). I wtedy zaczęło tyć. Leki odstawiłam. Ale nadwagi nie
zwalczyłam. Moje dziecko nie je dużo, nie obżera się fastfoodami
choć czasami się skusi (raz na kilka miesięcy), lubi słodycze i
napoje słodkie, to prawda, ale je i pije nie więcej niż
przeciętnie.. W żadnym wypadku nie opycha bułami czy batonami bez
umiaru. A jednak nadwaga systematycznie
rośnie..Próbowałam "odchudzania" ale bez skutku. Sportu żadnego
wprawdzie nie uprawia, ale jest osobą ruchliwą, bardzo lubi gry
zespołowe i dobrze w nie gra, przede wszystkim w siatkówkę. Więc na
lekcjach WF tymi umiejętnościami nadrabiała, choć gimnastyka czy
biegi nie szły jej najlepiej, to jakoś sobie radziła. Koleżanki i
koledzy cenią ja za to co umie, a nie śmieją się z tego, co
wychodzi jej gorzej. Zresztą ona sama umie śmiać się z siebie. I to
tez jest jej plusem.. Jest lubianą fajną dziewczyną, dobrą kumpelą.
W każdej szkole miała towarzystwo, koleżanki, nikt się z niej nie
śmiał. Może dlatego że jest sprytna, mądra, zaradna, miła,
towarzyska...i ładna. Gdyby była szczupła, to ho ho...
Nadwaga
czy otyłość to jest trudny i złożony problem. Nie można tak od
razu dyskredytować osoby grube. Ja zawsze byłam szczupła, ale z
powodu tarczycy przytyłam kilkanaście kilogramów i tez próbuję
walczyć z nadwagą, ale to nie jest łatwe. Lubię słodycze
I te
inne grubaski tez pewnie bardzo lubią i cięzko im się powstrzymać,
zwłaszca gdy leczą nimi żale troski i kompleksy. I koło sie zamyka.
Pozdrawiam wszystkim szczupłych i nieszczupłych.
