Dziecko z ADHD w klasie

do kropki

[makurokurosek]

cały czas próbowałaś przekazać, że nie ma czegoś takiego jak terapia dziecka z
ADHD , proszę bardzo przesyłam link do strony na której sa opisane metody
terapii osób z ADHD.
akszeing.w.interia.pl/
Może wymagajmy nie tylko od nauczycieli i rodziców pozostałych dzieci ale
również od siebie.

[kropkacom]

Nadal nie wiem skąd wniosek że rodzice dzieci z ADHD nie chcą dla swoich dzieci
jak najlepiej. Ty to właśnie sugerujesz. I jeszcze jedno, nigdy nie twierdziłam
że wiem na ten temat absolutnie wszystko. Z przyjemnością poczytam link. Tak jak
każdy który w tej dyskusji pojawił.

[makurokurosek]

ja jedynie twierdz, że dzieci i rodziny osób dotkniętych ADHD powinny uczęszczać
na terapię, jaki ich procent uczęszcza, nie wiem. Uważam jednak , że ci którzy
nie uczęszczają nie mają prawa oczekiwać ani od szkoły ani od rodziców innych
dzieci tolerancji, akceptacji czy jakiejkolwiek taryfy ulgowej.
Ciekawa również jestem czy zzz , która jest tak przeciwna informowaniu rodziców
innych dzieci o problemach swojego dziecka, uczęszcza z nim na terapię oraz czy
bierze udział w terapii rodzinnej.
Bardzo łatwo jest wymagać od innych, ale ile tak naprawdę wymagamy od siebie .

[kropkacom]

OK. Rozumiem o co Tobie chodzi. Jednak irytuje mnie że karzesz się wszystkim
tłumaczyć z tego co robią. A Ty co robisz?

[makurokurosek]

jeżeli chodzi o moje dziecko robię wszystko co mogę zarówno w kwestii finansowej
jak i wychowawczej.
Jeżeli ktoś zapisuje dziecko do szkoły nie przygotowanej na problemy dziecka, to
chyba cała społeczność klasowa ma prawo wiedzieć dlaczego zachowanie dziecka
odbiega od normy, dlaczego cała ta społeczność ma sie przystosować do zasad
pomagającym w funkcjonowaniu dziecka z dysfunkcją ( które powinno znaleźć się w
klasie integracyjnej, przygotowanej na rozwiązywanie pewnych problemów
związanych z jego funkcjonowaniem ).
Jeżeli rodzice dziecka z ADHD nie podejmują trudu terapii, nie przekazują
ważnych informacji wynikających z tej terapii, to nie powinni się dziwić, ze
inni rodzice nie zaakceptują narzuconej im integracji, nie zaakceptują tego że
robi sie to kosztem ich dziecka.
Podaje jeszcze jeden link. Dokładnie go przeczytaj i zastanów sie , czy tego
właśnie chcesz dla dziecka z ADHD i dla innych dzieci. Nad tym powinna sie
zastanowić również zzzz, bo w Polsce niestety takie scenariusze nie są rzadkie.
ZZZ widać tam gdzie mieszkasz ADHD jest znane i akceptowane, w Polsce jednak ze
względu na słabą diagnostykę, nieznajomość tematu jest inaczej.
adhd.org.pl/portal2/index.php?option=com_content&task=view&id=54&Itemid=57

[zzz12]

Ale powiedz, czego ten artykul dowodzi, wedlug Ciebie? Wedlug mnie-
ze uzyskanie realnej pomocy dla dziecka z ADHD w polskiej szkole
jest praktycznie niemozliwe, ze znalezienie szkoly, chcacej przyjac
dziecko z ADHD graniczy z cudem ( ty podalas przylad jednej, jedynej
szkoly, we Wloclawku, o ile pamietam. A co ma zrobic ktos
mieszkajacy w Walbrzychu albo Ustrzykach Gornych?), ze rodzice,
chocby stawali na rzesach, i tak zamiast pomocy oberwa po glowach i
zostana uznani za leniwych i nieudolnych wychowawczo.

[paula_paulina_10]

Jeśli dziecko będzie stanowiło zagrożenie dla innych, przeszkadzało
w prowadzeniu lekcji to rodzice i tak oberwą po głowie ( bez względu
na to gdzie mieszkają). I napiszę więcej - będą obrywali po głowie
przy każdej okazji - w Ustrzykach w sklepie, u dentysty - wszędzie
tam gdzie się ich dorwie. We Wałbrzychu - większe miasto - na każdej
wywiadówce ( o ile raczą się pojawić, bo najczęściej tego nie robią).
Będą obrywali po głowie przez telefon ( zdobycie numeru telefonu nie
jest niemozliwe), aż do chwili gdy podejmą odpowiednie działania i
przestaną przerzucać odpowiedzialność za wychowanie na innych.

[guderianka]

wypytałam wczoraj tesciową która uczy adhd-owców. Mowi że nie
spotkała sie z przejawem agresji, no moze poza danielkiem który tak
sie zgłaszał z pierwszej ławki ze mało jej oczu nie wydzgał. T (w
czewrwcub 2008 emerytura) NIE widzi problemu w uczeniu adhd choc
przyznaje że wymagają oni dodatkowej uwagi i nie kazdy nauczyciel
potrafi sobie poradzic.
informuje ona przy tym klase dlaczego taki adhd tak sie zachowuje,
jakie zachowania w jego wykonaniu nie wynukają z jego charakteru ale
są poza jego wolą. nie ma problemów z rodzicami. ma z nimi super
kontakt-z niektórymi nawet po 20latach od zakonczenia edukacji ich
dzieci

dowodzi to że wszystko w rękach człowieka

Szybkie przemyslenie

[krwawakornelia]

Bardzo wiele forumowiczek strasznie oburzala sie na wypowiedz K.Mikke
(Mikkego?) dotyczaca wspolnej edukacja dzieci niepelnosprawnych ze
zdrowymi. A tu tak narzekaja na wspolna edukacje dziecka chorego ze
"zdrowymi"
Z czego o wynika?
Ktos mi wytlumaczy roznice?

[guderianka]

akurat moje zdanie jest wciąż takie samo -jak najwięcej integracji,
ale nic na siłę

a różnica zdań może wynikac z tego że dzieci dzieli się na :

a)zdrowe,
b) niepełnosprawne,
c) z adhd

[makurokurosek]

nikt nie ma nic przeciwko wspólnej edukacji, wszyscy zgodnie twierdzimy szkoły
integracyjne TAk. Różnica powstaje gdy temat dotyczy szkół nieintegracyjnych ,
nieprzystopowywanych do uczenia dzieci z ADHD czy niepełnosprawnych. Wyobrażasz
sobie osobę na wózku w szkole niewyposażonej w windy czy podjazdy, bez toalety
dostosowanej do jej potrzeb. Integracja wiąże sie z odpowiedzialnością ,
integracja w szkołach nieprzystosowanych, nie wyposażonych w odpowiedni sprzęt,
bez odpowiednio przeszkolonej kadry zamiast łamać bariery buduje wielki mur.

[makurokurosek]

> informuje ona przy tym klase dlaczego taki adhd tak sie zachowuje,
> jakie zachowania w jego wykonaniu nie wynukają z jego charakteru ale
> są poza jego wolą. nie ma problemów z rodzicami. ma z nimi super
> kontakt-z niektórymi nawet po 20latach od zakonczenia edukacji ich
> dzieci

i tu zgodni z teorią zzz popełnia kolosalny błąd. Zgodnie z teorią zzz, twoja
teściowa jako nauczycielka nie ma prawa tłumaczyć uczniom zachowania dziecka z
ADHD bo :
1) nie są stroną
2) bez zgody rodziców nie może mówić o chorobie ich dziecka, ani w jakikolwiek
sposób jej sugerować.

Jak widzisz kółko sie zamyka.

[guderianka]

to ja napisałam

z praktyki teściowej nie wynika że jest to błąd. Przynosi to
namacalne korzyści,i to jest najważniejsze. a rodzice na tyle jej
ufają ze ostatnio na zebraniu jedna z mam poinformowała na forum
rodziców że jej dziecko pali trawkę. rodzice ROZMAWIAJĄ, jest pełen
kontakt na linii-uczeń, nauczyciel, rodzic. I jest super. Teściowa
dostała nagrodę dość wysoką, najwyższą w swej karierze (pieniężną z
okazji dnia edukacji)wraz z dyplomem. Jednak jak sama mówi-, to jest
ważne, ale równie cenne są pochwały i dodowdy pamieci po wielu latach

[paula_paulina_10]

Gratuluję teściowej, ale nie bardzo sobie wyobrażam długie i szczere
rozmowy w 30-32 osobowej klasie na zebraniach/wywiadówkach.
Każdy rodzic ma coś do powiedzenia na temat swojego dziecka, każdy
chce o coś zapytac, są sprawy organizacyjne i interesujące
wszystkich ( np. wycieczki). Są sprawy sporne i konfliktowe.
Nauczyciel ma mnóstwo papierkowej roboty ( zapytaj Twoja teściowa
wie o tym lepiej niż ja), musi się dokształcać, przygotowac do
kolejnych lekcji ( nie chcemy aby lecje były prowadzone przez
rutyniarza). Ma też własny dom i własne dzieci. Nierzadko przy
dzisiejszych zarobkach biegnie na korepetycje.
Nie wymagajmy zatem od nauczycieli poświęcenia ponad miarę.
Ale wracając do zebrania - gdyby każdy z 32 rodziców chciał
porozmawiać o swoim dziecku tylko 10 minut ( a to jest naprawdę
niewiele), zebranie trwałoby ponad 5 gdzin. Zwykle zaczyna się ono
ok. 18.00, więc skończyłoby się niewiele przed północą.
Nie chciałabym, żeby następnego dnia taki nauczyciel prowadził
lekcję.
Pewnie znów mi się dostanie, że się czepiam, ale spójrzcie na to
tak: pierwszym i podstawowym zadaniem szkoły jest uczyć. Tego nie
powinni robić ani rodzice ani korepetytorzy. Wychowanie, tak, ale w
drugiej kolejności. Najważniejszymi wychowawcami sa rodzice. To z
nich dzieci czerpią wzory, to oni przekazują normy właściwe dla
danego środowiska. I to oni przede wszystkim ponoszą
odpowiedzialność za wychowanie.

[guderianka]

masz słabą wyobraźnię zatem

Teściowa dużo uczy i się uczy, rzetelnie przygotowuje sie do kazdej
lekcji, pisze konspekty, tworzy przedstawienia wraz z dzieciakami,
załatwia wyjscia do teatru. Gdy zobaczyłam jaki ogrom pracy wkłada w
przygotowanie sie do nastepnego dnia i siedzi do 22 nad lekcjami
odetchnełam z ulgą że nie poszłam jednak na specjalizację
nauczycielską.na swoim blogu stwierdza "tuż przed emeryturą mogę
stwierdzić że dobrze wybrałam zawód".A ja-wysil znowu swoją
wyobraźnię-znam takich osób więcej, bo tacy nauczyciele z misją z
powołania uczyli równiez mnie.

[kropkacom]

Paula, nie można prowadzić lekcji nie patrzeć uczniów i myśleć tylko o temacie
zajęć. Nawet w najspokojniejszej klasie tak się nie robi bo wychodzi wtedy suchy
wykład lub po prostu monolog. Czasami lepiej stracić trochę czasu i złapać
kontakt z klasa. To właśnie wyróżnia nauczycieli z tzw. pasją. Nie liczy sie
ilość przekazanego materiału ale jakość tego przekazu.

[paula_paulina_10]

Kropko, niestety, przy dzisiejszym systemie egzaminacyjnym liczy się
również ILOŚĆ przekazanego materiału. Co z tego, że nauczyciel z
pasją przerobi 10% materiału, skoro na egzaminie sa pytania ze
wszystkiego.
Jakie będą osiagnięcia tych uczniów?
Do jakich szkół się dostaną?
Oczywiście, zaraz usłyszę, ze nie jest to najważniejsze, bo pasja,
bo talent nauczyciela itd.
Nauczyciel nie musi byc artystą. Fajnie jak jest, ale nie musi. Musi
być solidnym rzemieśnikiem, który dobrze, uczciwie wywiązuje się z
obowiązków i realizuje powierzone mu zadanie.
Co z tego, jesli będziemy miec szalonego artystę?
Prawda z nauczycielami jest, niestey, smutna.
Zarabiają niewiele, praca jest ciężka i w mało któręj szkole dąży
się do zmian.
Stawia się przed nimi stale to nowe wyzwania i wymaga się często
rzeczy niemożliwych. Praca z dziećmi z ADHD jest jedną z tych rzeczy.
Zważywszy, że nauczyciele to najczęściej obarczone rodziną kobiety,
które nie mają ani czasu ani ochoty w pełni poswięcić się pracy (
dlaczego mają czynic to kosztem swoich dzieci i zamiast przeczytać
własnemu potomkowi bajke na dobranoc prowadzić godzinne rozmowy
telefoniczne o problemach wychowanków) mamy to co mamy.
Być może jest gdzieś jakis nauczyciel dla którego szkoła jest
życiem. Nie ma rodziny, nie ma innych spraw. Uczniowie zastępują mu
dzieci/wnuki/małzonka, ale opieranie na tym edukacji jest mocno
ryzykowne.
Podobnie jak opieranie ochrony zdrowia na powoływaniu lekarzy do
wojska lub wolontariuszach, szafowanie powołaniem jest mocno
ryzykowne.

[makurokurosek]

ja wiem , że to nie jest błąd, tylko gdyby twoja teściowa miała dzieci rodziców
z poglądami zzz nie mogła by wprowadzić zasad które wprowadziła,nie mogłaby
wyjaśnić uczniom dlaczego Adaś może wykonywać pewne rzeczy, a oni nie, dlaczego
to co w zachowaniu Adasia jest akceptowalne w ich przypadku jest karane. Chyba
zgodzisz się, że potraktowanie uczniów jako strony, wytłumaczenie im pewnych
rzeczy zmienia całkowicie sytuację i ułatwia pracę w takiej grupie.

P.S

[krwawakornelia]

Chodzi mi o ten watek:

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=567&w=70273088

[paula_paulina_10]

W zasadzie w tym watku powiedziałyśmy sobie już wszystko, ale...dziś
jestem w piekarni, deszcz, zimno, stoi 5-6 osób. Do sklepu wchodzi
mama z 3 -4letnim Robusiem. Po 30 sekundach Robusiowi zaczyna się
nudzić. Perspektywa obsłużenia PRZED ROBUSIEM kilku klientów jest
dla niego przerażająca.
Robuś nie zamierza czekać." Robuś nie chce tu stać" - krzyczy
groźnie dziecko . Matka rozgląda się i nawet nie próbując go
uspokoic usiłuje wymóc obsłużenie poza kolejnością. Dziecko nie jest
maleństwem , stoją przed nią 2 osoby z wózkami, jedna mocno starsza
pani, ktoś śpieszący się na autobus ( o czym głośno ponformował), ja
i jeszcze ze 2 osoby. Nikt nie kwapi sie przepuszczac Robusia, ale
ten nie myśli skapitulować. Najpierw podnosi wrzask a potem kopie
matkę. Kolejka zmniejsza się, do konuaru dochodzi pani z wózkiem.
Robuś rusza w kierunku wózka i zamierza się. Matka odsuwa wózek, ja
oświadczam Robusiowi, że za chwile wezwe policję, która zamknie jego
mame do więzienia, bo nie reaguje na jego chuligańskie zachowanie.
Robuś próbuje kopnąc.....nie mnie, starszą panią. Matka nie reaguje.
Kolejka przesuwa się, robię zakupy i wychodzę.
Za chwile Robus pójdzie do szkoły, prawdopodobnie chodzi do
przedszkola. Ciekawa jestem czy jest już uzborojony w zaświadczenie
o ADHD. Czy będzie, przy cichej akceptacji matki, groził kolegom i
nauczycielom. Współczuje wszystkim, którym Robus stanie na drodze.

[kropkacom]

Paula, ten post świetnie obrazuje Twoje podejście do tematu ADHD. Generalizujesz
i żerujesz na najniższych instynktach. Przedstawiasz niegrzeczne dziecko
(chociaż ja po jednym spotkaniu, nawet tak ekstremalnym, nie robiłabym z niego
diabła wcielonego) i zaraz zakładasz że to przyszłe ADHD albo pseudo ADHD.
Powinnaś sie zatrudnić w jakimś sztabie wyborczym i zajmować się
propagandą(oczywiście negatywną).

> oświadczam Robusiowi, że za chwile wezwe policję, która zamknie
> jego mame do więzienia, bo nie reaguje na jego chuligańskie
> zachowanie.

Pięknie to ujęłaś. Po zachowaniu w takich sytuacjach poznaje sie klasę
człowieka. Ja Twoja już dawno poznałam.

[makurokurosek]

po zachowaniu matek w takich sytuacjach, poznaje się wydolność rodzicielską.
Jeżeli to dziecko nie ma ADHD,ma za to niewydolną matkę, która z dużym
prawdopodobieństwem wcześniej czy późnij ukryje swoja niewydolność i zrzuci ją
na ADHD.

[kropkacom]

> prawdopodobieństwem wcześniej czy późnij ukryje swoja niewydolność i > zrzuci
ją na ADHD.

Wybacz, ale skąd u diabła ten wniosek? To że tobie to przyszło to do głowy nie
oznacza że wszyscy tak pomyślą. Prawda? Tylko nie generalizuj znowu. Proszę

[maxxt]

skad wniosek pytasz? stad ze mamusia nie reaguje.udaje ze nie widzi problemu.
wycofuje sie na całej linii. spycha swa odpowiedzialnosc na innych ludzi. stad
wniosek ze prawdopodobnie za kilka lat swietna wymówka moze stac sie dla niej
papierek. bo jakaz bedzie wowczas jej wina i odpowiedzialnosc? zadna! ma dziecko
z adhd!

[guderianka]

proszę-nie rób z psychologów i pedagogów debili którzy nie odróżnią
źle wychowanego dzieciaka od dziecka z adhd. Mało dzieci z adhd
zachowuje sie tak jak Robuś! To schorzenie nie polega na agresji i
chamstwie!

[maxxt]

niczego takiego nie twierdze. znam za to- osobiscie- mamusie która "załatwiła"
papierek. jesli zas mówimy o obrazie adhd- zachowania w stylu robusia sa jak
najbardziej spotykane przy tej dysfunkcji. nie w kazdym wypadku rzecz jasna ale sa.

[kropkacom]

A ja nie znam takiej mamuśki. Znam za to rodzinę z dzieckiem ADHD. Prawdziwym.

[maxxt]

ja równiez. i jest dzieckiem bardzo zblizonym do robusia.

[guderianka]

ja nie znam żadnego "Robusia"

fajnie maxxt, że nie generalizujesz-bo to najgorsze co można zrobic-
podciągać wszystkich pod jedną kreskę. To że znasz jedną taką mamę
to nie znaczy że inne też takie są.

[maxxt]

jak najbardziej. ale nie oznacza tez ze nie sa.
p.s. jesli ktos tu generalizuje i feruje wyroki ostateczne- to z pewnoscia nie
ja. czynia to- absurdalnie- wlasnie ci,ktorzy za wszelka cene staraja sie
usprawiedliwic "robusiow" i ich mamy. to niesamowite ale nazwanie dziecka w
dzisiejszych czasach "niegrzecznym, rozkapryszonym czy niewychowanym" to grzech
nad grzechy. dzis nie ma takich dzieci. sa tylko dysfunkcyjne, zagubione
dzieciaczki,które trzeba akceptowac w kazdym calu,które TRZEBA zrozumiec. jakie
skutki płyna z takiej postawy- juz widzimy. smutne to.wyreczajmy dalej
rodzicow,usprawiedliwiajmy dalej ich i dzieci. bedzie jeszcze lepiej.

[guderianka]

maxxt- wierzę że przeczytasz co napisałaś i zauważysz błąd który
popełniłaś

to niesamowite ale nazwanie dziecka w
> dzisiejszych czasach "niegrzecznym, rozkapryszonym czy
niewychowanym" to grzec
> h
> nad grzechy. dzis nie ma takich dzieci. sa tylko dysfunkcyjne,
zagubione
> dzieciaczki,które trzeba akceptowac w kazdym calu,które TRZEBA
zrozumiec.

Właśnie utowrzyłaś teorię o pseudo ADHD, Bo skoro dzieciak nie jest
niegrzeczny ani niewychowany to znaczy że jest dysfunckyjny, czyli
niepełnosprawny czyli w kontekście rozmowy w tym wątku-ma ADHD?
BŁĘDNY tok myslenia

są dzieci niegrzeczne i niewychowane
są dzieci zagubione i buntujące
są dzieci dysfunkcyjne

[maxxt]

to twoja interpretacja i twoje rozumienie mej wypowiedzi. wg mnie - bledne.

[guderianka]

moze i błędne

ale to własnie wynika z twojego zdania

[maxxt]

i moze jeszcze słowo na zakonczenie z mej strony tej dyskusji.
1. doskonale zdaje sobie sprawe z istnienia dzieci z prawdziwym adhd jak rowniez
zwyklych lobuzow z przypieta łatka tej dysfunkcji.
2. sa rodzice powaznie podchodzacy do problemu swych pociech i całym sercem
zaangazowanych aby "coś z tym zrobic"- zarówno rodziceile adhd-owcow jak i
lobuzow. istnieja tez tacy ktorzy nie robia nic i uwazaja ze to nie ich sprawa.
3. podziwiam-w pewnym stopniu- osoby ze szlachetnym podejsciem chcace "nawracac"
zagubionych w sklepie spozywczym,rankiem,w kolejce,nie zwazajac na swoj prywatny
czas. piekne to. serio,bez kpiny. ALE powtórze- problem dziecka jest w pierwszej
kolejnosci problemem matki a nie np. kolejkujacych. tym bardziej przy braku
jakiejkolwiek reakcji matki I TO JEST OBURZAJACE. moze nie trzeba starszyc
policja. ale nie nalezy sie dziwic ze w takiej sytuacji kolejka nie chce
"wspolpracowac". podejrzewam ze gdyby matka jakos zareagowala, probowala
tlumaczyc dziecku,zajac je czy zainteresowac czyms innym- reakcja ludzi ze
sklepu bylaby inna.
poniewazdla mnie temat jest wyczerpany-
dziekuje za dyskusje i zycze przyjemnego weekendu!

[guderianka]

zgadzam się z tobą

pozdrówka!

[mama303]

maxxt napisała:

> czynia to- absurdalnie- wlasnie ci,ktorzy za wszelka cene staraja
sie
> usprawiedliwic "robusiow" i ich mamy. to niesamowite ale nazwanie
dziecka w
> dzisiejszych czasach "niegrzecznym, rozkapryszonym czy
niewychowanym" to grzec
> h
> nad grzechy. dzis nie ma takich dzieci. sa tylko dysfunkcyjne,
zagubione
> dzieciaczki,które trzeba akceptowac w kazdym calu,które TRZEBA
zrozumiec.

Oczywiście że dziecko trzeba starać sie zrozumieć. Co Ci da
zakwalikowanie dziecka do tych niegrzecznych, łobuzowatych....?
Może tylko to, że samo w to w końcu uwierzy.
Dzieci bywaja poprostu różne. Moja córka jest raczej grzecznym
dzieckiem ale bywa tez nie do wytrzymania, bywa pyskata, uparta,
wpada niekiedy w złość... normalne dziecko w trakcie rozwoju i
kształtowania się psychiki, charakteru itd.
Pamietam, że raz w zyciu urządziła mi scenke w sklepie podobna do
scenki z Robusiem. Ja byłam tak zaskoczona tym zachowaniem, że byc
może sprawiałam wrażenie bezradnej, na szczęście w sklepie spotkałam
ludzi bardziej tolerancyjnych niż tacy jak Paulina.
Potem okazało się że mała była chora i poprostu źle sie czuła i
chciała być w domu ale nie potrafiła tego wyartykułować więc zaczęła
histeryzować i dziwnie sie zachowywać.
Więc w/g Pauliny moje dziecko pewnie uzyskało by etykietkę pseudo
adhdowca a jest zwykłym, przeciętnie zachowujacym sie dzieckiem,
które scenke w sklepie urządziło tylko raz w życiu.

[mama303]

maxxt napisała:

> jesli zas mówimy o obrazie adhd- zachowania w stylu robusia sa jak
> najbardziej spotykane przy tej dysfunkcji. nie w kazdym wypadku
rzecz jasna ale
> sa.

Nie częściej niż u innych dzieci.

[kropkacom]

> wniosek ze prawdopodobnie za kilka lat swietna wymówka moze stac sie dla niej
> papierek. bo jakaz bedzie wowczas jej wina i odpowiedzialnosc? zadna! > ma
dziecko z adhd!

Takie wnioski to daleko posunięte nadużycie. Jaki masz dowód że tak będzie?
Przeczucie? I jeszcze jedno, nie oceniam ludzi których widzę pierwszy(i ostatni)
raz w życiu. Równie dobrze mogę napisać że pani która dziś kupiła nóż za kilka
dni zamorduje człowieka.

[maxxt]

1. napisałam "prawdopodobnie"
2. porównywanie matki nie reagujacej na ewidentnie niewlasciwe zachowanie swego
dziecka a pani kupujacej noz na stoisku agd jest- wybacz- śmieszne.

[kropkacom]

> 1. napisałam "prawdopodobnie"

No więc, prawdopodobnie nie musisz mieć racji.

> 2. porównywanie matki nie reagujacej na ewidentnie niewlasciwe
> zachowanie swego
> dziecka a pani kupujacej noz na stoisku agd jest- wybacz- śmieszne

Wybaczam.

[maxxt]

naturalnie- nie musze. co oznacza ze moge.

[paula_paulina_10]

Kropka jest tolerancyjna. Dla Kropki zachowania typu Robusia są
dopuszczalne. Na szczęście nie wszyscy jesteśmy tacy jak Kropka.

[kropkacom]

Tak, kropka jest tolerancyjna. Przede wszystkim jednak nie widzi świata w
barwach czarno-białych. Zdaje sobie sprawę że kolor szary jest powszechny. Nie
ocenia tez ludzi po jednym przypadkowo podglądniętym wydarzeniu.

[guderianka]

spadła kolejna odsłona w wykonaniu pauli

"na szczęscie nie wszyscy jesteśmy tolerancyjni"
LOL przez łzy

[paula_paulina_10]

Bardzo jestem ciekawa jaka by była Twoja reakcja? Uznałabyś, że
Robus to miłe dziecko? Przepuściła go bez kolejki? Uznała, że jego
mama widocznie jest zmęczona więc jej się nalezy?
Czy zobaczyła w Robusiu potencjalnego "potwora" szkół i przedszkoli?

[kropkacom]

> Bardzo jestem ciekawa jaka by była Twoja reakcja? Uznałabyś, że
> Robus to miłe dziecko? Przepuściła go bez kolejki?

Tak. Często ustępuję kolejki czy miejsce siedzące w tramwaju(a już zwłaszcza
mamie z dzieckiem).

[paula_paulina_10]

Ja sama, jesli jeżdżę komunikacją miejską, ustępuję miejsca osobom z
MAŁYMI dziecmi, zeby się nie poprzewracały.
Natomiast nie widzę powodu, dla którego 3-4 letnie dziecko miałoby
byc przepuszczane bez kolejki.
Takie dziecko bardzo szybko uzna, że mu sie nalezy i będzie
zaskoczone, gdy będzie musiało zaczekac na swoja kolej.

[guderianka]

jeśli już miałabym się wtrącic w czyjeś życie to podeszłabym do
chłopca, kucnęła by widziec jego oczy i pochwaliła za silny głos,
spytała gdzie chce iść i gdzie pójdzie z mamą jak wyjdzie ze sklepu,
wyjęłabym coś z torby i pokazałabym mu-moze telefon, moze zabawkę,
moze aparat cyfrowy?
Na pewno nie mówiłabym bzedtów o policji -bo to kłamstwo. Nie
zadzwoniłabys po policje i pewnie dzieciak o tym wiedział

i uwierz mi-ten sposób działa., nawet na dorosłych dużych silnych.
wyprobowałam go na mięsniaku z 8klasy gdy ja byłam w 5 i miałam
130cm wzrostu. Mięsniak bił kolegę i przestał bo zdebiał na moje
teksty.
Siła tkwi w rozumie i sercu droga paulo a nie w złości, nienawiści i
zastraszaniu

[maxxt]

piekne i szlachetne to co piszesz. stawiam 8 do 2 ze robus spróbowałby ci
przyłozyc gdyby tylko twoja twarz znalazla sie w zasiegu jego reki. ewentualnie
wykreciłby sie na piecie i kontynuowal. mnie nie tyle szokuje zachowanie dziecka
tylko BRAK jakiejkolwiek reakcji matki.
p.s. z miesniakiem- trafilas na prawdziwego "miesniaka". i tylko dlatego nie
dostalas w bonusie w zeby. nie mniej jednak- gratuluje postawy moralnej i podejscia.

[guderianka]

a wiesz ze ja stawiam 2 do 8? Robuś mógł wpadac w furię z powodu
BRAKU REAKCJI ze strony mamy. Prawdopodobnie był przyzwyczajony do
durnego strasznia jak to w postaci policji, bo wcale sie tym nie
przejął. Dziecko które słyszy taki tekst po raz pierwszy-bierze go
na serio. Zatem mamy Robusia olewanego, straszonego który czuje że
jest nie lubiany. Oczywiste jest że największe jego zainteresowanie
wzbudzi to, czego sie nie spodziewa czyli właśnie zainteresowanie,
sympatia, pochwała. To proste atawistyczne podejście.

A mięśniak -teraz ochroniarz w kilku pubach i mój koleś- to facet
myślący. Nigdy nie spotkał sie z taką reakcją na przemoc fizyczną że
zamiast agresji ktoś nastawia sie przyjaźnie. Zdębiał. W życiu to
sie sprawdza. Naprawdę to prawda -jakby powiedział Tusk Gdyby
ludzie wiecej skupiali się na PRZYCZYNACH danej reakcji a nie na
likwidowaniu jej SKUTKÓW o wiele przyjemniej żyło by się nam
wszystkim

[maxxt]

mam odmienne zdanie na ten temat.
zatem dziekuje za dalsza wymiane pogladow!

[guderianka]

no i słusznie ze masz odmienne nudno by było gdyby każdy myślał
tak samo

[paula_paulina_10]

A co Twoim zdaniem powinni robic kolejkowicze? Przepuścić Robusia i
jego mame a tym samym utwierdzic rozwydrzone dziecko i jego mamę ,
że swiat do nich nalezy?
To niewydolna wychowawczo matka. Typowy przykład osoby, która
zamiast wychowywać ( w tym przypadku wyjść ze sklepu i na osobności
porozmawiac z Robusiem), wymaga aby inni ustępowali i godzili sie na
niewygodę, bo jej Robus nie chce stac w kolejce.
Dzis zmuszono by matke niemowlęcia do stania w kolejce ( jej dziecko
mogło się spocić) jutro kolezankę z przedszkola do ustępstw.
Dziś dzięki występom Robusia ktos by nie zdążył na autobus - jutro
musiał przerabiac materiał, którego nie zralizował nauczyciel, bo
Robuś nie chciał usiedzieć na krzesle.
Dzis starsza pani ustapiłaby Robusiowi - jutro uczynił to nauczyciel.
A matka czułaby się zwolniona z obowiązku wychowywania.

[zzz12]

A co, twoim zdaniem, powinna zrobic matka dziecka? Przyszla, tak jak
i ty, kupic chleb.
1. wyjsc ze sklepu niekupiwszy chleba (przeciez po to przyszla,
widac nie ma innej mozliwosci ani czasowej, ani organizacyjnej, zeby
wyjsc do sklepu),
2. zabic dziecko na miejscu?
3.zwiazac pasami i zakneblowac?
4. pobic, ku twojej satysfakcji, jako matka wydolna wychowawczo?
5. Zakuc w dyby?
6. Jak najszybciej odstac swoje w kolejce, kupic, co potrzeba i
wyjsc ze sklepu, ku uldze wszystkich?

[maxxt]

dziecko i jego problemy sa problemem matki- nie kupujacych. kiedy moj potomek
zaczynal "wystepy" w restauracji zabieralam za frak i w polowie MOJEGO obiadu
uisciwszy rachunek wychodzilam. nikt z otoczenia nie musi znosic fanaberii
MOJEGO dziecka w miejscu publicznym. to kwestia nie tylko wychowawcza. to tez
kwestia kultury osobistej.

[makurokurosek]

zzz nie odpowiedziałaś na moje wcześniejsze pytanie , więc je powtarzam. czy
chodzisz ze swoim dzieckiem do psychologa i czy ty bierzesz udział w terapii
rodzinnej?

a gdzie zadalas to pytanie?

[zzz12]

bo nie zauwazylam. Oczywiscie, ze chodzimy, szkolimy sie na kursach
dla rodzicow,psycholog z poradni psychiatrycznej jest w kontakcie ze
szkola, sluzy pomoca i wsparciem rowniez nauczycielom, oprocz tego
codzienna orka na ugorze: nasze dziecko nie ma weekendow jako
okresow nierobstwa, jego praca (nauka) musi byc rownomiernie
rozlozona na caly czas, ze wzgledu na koniecznosc krotkich czasow
pracy przeplatanych przerwami na odpoczynek, co oznacza dla nas
wszystkich wielokrotnie wiekszy wysilek i wielokrotnie wieksza prace
wlozona w wychowanie i edukacje naszego dziecka, przy efektach
niewspolmiernie malych w stosunku do wlozonego wysilku.

[makurokurosek]

rozumiem, że na tą terapię chodzi cała rodzina - ok dzięki za odpowiedz

[zzz12]

Bez przesady z cala rodzina, rodzenstwo ani dziadkowie nie chodza ;-
), tylko rodzice (oboje).

[paula_paulina_10]

Wyjśc ze sklepu i nie ulegać Robusiowi. Następnym razem będzie miała
doskonała wymówke, że ma takie dziecko więc należy jej się np.
miejsce siedzące ( niech stoi staruszka, bo Robus chce siedzieć),

[kropkacom]

Co innego dyskutować jak powinna zachować sie owa matka, a co innego posądzać
kogoś o to że w przyszłości będzie kombinował z ADHD. Rozumiesz?

[guderianka]

duże nadużycie paula

białe jest białe a czarne jest czarne..

[paula_paulina_10]

Nie jestem pewna czy duże nadużycie z mojej strony. Nadużyciem jest
niewątpliwie zmuszanie wszystkich ludzi do ustępowania Robusiowi.
Nie wiem czy ma ADHD czy jest do granic rozwydrzony i niewychowany.
Obawiam sie, ze jesli dzis matka Robusia nie potrafi spacyfikowac 3-
4 latka, to nigdy juz tego nie zrobi.
Robus pójdzie do przedszkola i jesli zechce bawic się samochodzikiem
to po trupach zabierze samochodzik koledze. A matka uzna, że taki on
juz jest.
Potem będzie spektakl pt Robuś chce/nie chce w szkole. I jesli komus
się on nie spodoba i zechce , aby Robus został postawiony do pionu,
mama Robusia zamiast go wychowywac uda sie do przychodni. Obraz
zachowania Robusia wskaże na ADHD, i wszyscy beda mieli związane
ręce. Robus będzie robił to co chce i nie robił tego czego nie chce.
Będzie kolejnym uczniem, który da się we znaki kolegom i
nauczycielom.
I dzieki Robusiowi mam szanse na zniszczoną zieleń, popsuta windę,
połamane przystanki.
Przesadzam? Obawiam sie, ze bede miała okazje niebawem się o tym
przekonac. Robus mieszka niedaleko mnie. Piekarnia była na osiedlu.

[guderianka]

ale co ma piernik do wiatraka? nie wsadzaja wszystkich do jednego
worka. z jednej matki i jednego Robusia ty juz robisz statystykę.
Zwolnij kobieto. Cieszę się że Robuś mieszka koło ciebie. taka twoja
karma widocznie i na następną sobie też pracujesz-ocenijąc
wszystkich pochopnie, po pozorach i wydając oceny

[paula_paulina_10]

Nie robię statystyki, ale widzę co może byc z Robusia, jak już w
wieku 3-4 lat robi co chce i jak usiłuje manipulowac dorosłymi.
Widzę jaką ma matkę - bierną, leniwą, nieudolną wychowawczo.
Nie wiem kto ma pecha - Robuś czy ja - , ze mieszkamy na tym samym
osiedlu.
Jesli stwierdzę, że Robus niszczy, dewastuje - znajdę świadków i
powiadomię policję. Oczywiście nie Robus zostanie pociągniety do
odpowiedzialności, ale być może za zdewastowane mienie bulnie jego
matka. Moze wtedy zacznie go wychowywać. W przciwnym razie za kilka
lat wyrośnie potwór z papierkiem o ADHD. Bardzo wygodnym papierkiem.
Kropka opowiada o okropnie zachowujących sie 3 latkach. Dzieci
zachowują sie dokładnie tak jak im wolno. Jesli mają rodziców,
którzy zamiast wychowywać ( a wychowanie to ciągły i długi proces)
odganiają się od dziecka, pozwalają dla świętego spokoju to potem są
efekty.
Jestem przeciwna biciu, tresurze. Jestem zwolenniczka konsekwentnego
wychowania, ustalania reguł i ich egzekwowania. I nie ma tu nic do
rzeczy czy dziecko ma rok czy 18 lat.
Częsty obrazek - dziecko nie chce iść spac, matka mówi raz, dwa,
potem jej się nie chce i idzie oglądać serial. Dziecko jest
namawiane, żeby łaskawie poszło się myć i spać, ale nikt od niego
nie wymaga i nie egzekwuje. Bardzo szybko wie, że złościa, krzykiem
osiagnie to co chce - matka zasiądzie przed telewizorem zamiast
konsekwentnie doprowadzić do umycia się i pójścia spać.
Może jest to drobiazg, ale potem dziecko próbuje na co może sobie
pozwolić. I kończy się na tym, że to ono dyktuje warunki - najpierw
domownikom, potem usiłuje obcym - jak Robuś- , a matka nie reaguje i
nie oponuje.

[guderianka]

to ty jasnowidz jestes paula
a raczej czarnowidz

Jestem przeciwna biciu, tresurze. Jestem zwolenniczka konsekwentnego
> wychowania, ustalania reguł i ich egzekwowania. I nie ma tu nic do
> rzeczy czy dziecko ma rok czy 18 lat


ja równiez-ale to nie wyklucza wychowywania w poszanowniu innych,
tolerancji na inność, poczucia humoru

[mama303]

guderianka napisała:

> Cieszę się że Robuś mieszka koło ciebie. taka twoja
> karma widocznie

Ja to mam wrażenie że wokół Pauliny sami ADHD-owcy

[kropkacom]

> Ja to mam wrażenie że wokół Pauliny sami ADHD-owcy

I pseudo ADHDowcy)

[guderianka]

mówię wam. to układ

[paula_paulina_10]

Nie układ, bo nie wierzę w istnienie "układów", tylko w istnienie
niewychowanych "Robusiów", których wyczny sa równo olewane przez
leniwe i niewydolne wychowawczo matki.
Matka Robusia nie uważa za stosowne spacyfikowania swojego dziecka,
może awanturowac się, wrzeszczec, żądać przepuszczenia. Matka
Robusia nie widzi innych - w tym takze maleńkich dzieci w wózkach (
opatulonych, bo na dworze zimno, i pocących się, bo w piekarni
gorąco). Nie widzi starszej osoby.
Kilkaset postów wczesniej Guderianka tak wiele pisała o słabszych,
niepełnosprawnych - i gdzie jest konsekwencja? W imię czego matki
maleńkich dzieci ( z pewnościa słabszych niż Robuś) maja mu
ustępować?
Dlaczego mocno starsza pani ma stac w kolejce?

[guderianka]

nie no, nie popadajmy w paranoję-a ty to co robiłaś ze swej strony
paula?

Nie przepuściłas Robusia-z powodów, które opisałaś. Ale dlaczego
ty,zdrowa osoba w kwiecie wieku, nie przepuściłas tych mam z
biednymi opatulonymi dziecięciami w wózkach ani nie przepuściłaś
starszej Pani. ?

[paula_paulina_10]

W tym przypadku zarówno starsza pani jak i mamy z dziećmi stały
przede mną w kolejce.
Przyznam, że rzadko ustępuję miejsca w kolejce ( wyjątek kobiety w
zaawansowanej ciąży, z maleńkimi dziećmi w pomieszczeniach, w
których jest gorąco lub zimno). W środkach komunikacji miejskiej, z
których tez korzystam bardzo rzadko, jeśli ustępuje miejsca to
osobom zdecydowanie starszym, o widocznym kalectwie, kobietom w
zaawansowanej ciąży czy osobom z maleńkimi dziecmi na reku ( w
wózkach już nie, bo dziecko jest stabilne).
3-4 latek spokojnie może postać, raczej nie upadnie.

[kropkacom]

> 3-4 latek spokojnie może postać, raczej nie upadnie.

Hmmm... chyba szybciej upadnie i zmęczy się niż większość dorosłych lub
nastolatków. Często zdarzało się mi jeździć komunikacja miejską (czasami ponad
pół godziny) i nie wyobrażam sobie by jakikolwiek 3-4 latek to wystał nie
zmęczywszy się. A co za tym idzie bez marudzenia.

[paula_paulina_10]

To się potem nie dziw, że stoisz, a obok siedzą nastolaty. Siedzą i
ani drgną, bo zostały tak nauczone.
I mozna polemizowac czy bardziej zmęczony jest 3-4 latek po wyjściu
z domu czy 30 latek po całym dniu pracy, a może 19 latek po 8
lekcjach.
Można zasrtanawiać się komu jest lżej - 25 latce, która ma
miesiączkę, 18 latkowi, który dżwiga ciężki plecak z książkami czy 3
latkowi z maskotką.

[kropkacom]

To według Ciebie komu można lub trzeba ustąpić miejsca? Bo chyba wychodzi ze
nikomu? A nastolatki nie ustępują miejsca dlatego że ktoś kiedyś (kiedy byli w
owym 3-4 wieku) im go użyczył. Ja jako trzydziestolatka nie zgodziłabym sie
siedzieć kiedy obok mnie stało by dziecko, osoba starsza lub kobieta w ciąży.
Nawet gdybym była zmęczona.

[paula_paulina_10]

Ja ustępuję miejsca osobom z maleńkimi dziećmi na ręku ( napewno nie
będzie to 3-4 latek), kobietom w ciąży,osobom zdecydowanie starszym
( mowy nie ma żeby była to dobrze zakonserwowana 60 latka), osobom
niepełnosprawnym, albo gdy widzę, że ktos wyraźnie źle się czuje.
Dodam, że jestem rzdkim uzytkownikiem komunikacji miejskiej.

[kropkacom]

A ja częstym. I nie pozwoliłabym stać matce z 3-4 letnim dzieckiem, a tym
bardziej z dwoma, podczas gdy ja siedzę. Zwłaszcza w godzinach szczytu. Dobrze
wiem co to znaczy bo mam bliźniaki. Im nadal trudno wystać pół godziny
utrzymując cały czas pion. Nie mówię już o tym że takie dziecko nie ma sie
właściwie czego trzymać. Wolę wtedy sama postać. Jestem dorosła (jeszcze nie
stara i zdrowa. Nie muszę siedzieć.

[kropkacom]

Znam dzieci które w wieku 2-3 lat zachowywały sie okropnie(zwłaszcza poza domem)
a potem w przedszkolu były spokojne jak aniołki. I tak jak ktoś już napisał, nie
rób z psychologów idiotów.

[aduerin]

a wiesz dlaczego? bo w przedszkolu inne dzieci - silniejsze - mu
wlaly i siedzialy= cicho. Ot i wyjasnienie tego cudu. Znam pewnego
chlopca, dopoki nie poszedl do przedszkola bil rodzicow, babci
wysypywal na glowe cukier z cukiernicy, gwizdal bardzo glosno na
palcach bo go starszy brat nauczyl, przeklinal, zamykal ludzi w
toaletach publicznych np w przychodni i wyrzucal klucz na ulice itp
itd. Poszedl do przedszkola i tam... inne dzieci sobie nie pozwolily
napluc do obiadu ani obsypywac sie cukrem. W przedszkolu po
tygodniu byl grzeczniutki!

[makurokurosek]

po przeanalizowaniu całej dyskusji doszłam do wniosku, ze w większości
przypadków uzyskanie jakiegokolwiek porozumienia miedzy rodzicami dziecka z
ADHD, a rodzicami dzieci zdrowych nie godzących sie na akceptacje odbiegających
od norm zachowań dziecka chorego jest całkowicie nie możliwe.
Dyskusja ta również uzmysłowiła mi, ze najlepsza i chyba jedyna metoda jest
zgłaszanie każdej sprawy na policje i do kuratorium, oraz wniesienie o nadzór
kuratorski nad rodzina, która nie chce, nie potrafi czy nie umie ( to już mnie
całkowicie nie interesuje ) zająć sie wychowaniem własnego dziecka .
Moze tak ostre działania spowodują, ze rodzice ADHDowca zapiszą go do szkoły
integracyjnej. jeżeli większość rodziców dzieci z ADHD prezentuje postawę zzz,
to ja mam ich, oraz ich dzieci całkowicie gdzieś. Dla mnie choroba ich dziecka,
tak jak i dla nich moje dziecko nie będzie strona, i będę miała ich w takim
samym poszanowaniu jak oni mnie. Czyli odpowiedzią na każe zachowanie
destrukcyjne, agresywne, czy najzwyczajniej utrudnianie prowadzania zajęć,
będzie kierowanie pism do kuratorium, oraz składanie doniesienia na policje i
wniosek o nadzór kuratorski.

[kropkacom]

> Dyskusja ta również uzmysłowiła mi, ze najlepsza i chyba jedyna metoda jest
> zgłaszanie każdej sprawy na policje i do kuratorium, oraz wniesienie o nadzór
> kuratorski nad rodzina, która nie chce, nie potrafi czy nie umie ( to już mnie
> całkowicie nie interesuje ) zająć sie wychowaniem własnego dziecka .

Strażnik Teksasu jesteś? Czy jedyna sprawiedliwa? Może od razu złóż donosy na
wszystkich rodziców dzieci z ADHD. Tak będzie prościej. A ja nadal sadze ze
dyskusja z Tobą nie ma sensu.

[kropkacom]

I jeszcze jedno. Dziecko ADHD ma prawo chodzić do zwykłej szkoły.

[kropkacom]

Dla mnie to jest podsumowanie tej rozmowy:
www.warszawianka.waw.pl/?4,20,1316
a nie straszenie policją.

[makurokurosek]

tak samo jak i ja mam prawo wnieść sprawę, o nadzór kuratorski nad rodzina,
która nie radzi sobie z problemami własnego dziecka.

[kropkacom]

Jesteś pewna że masz? Myślisz że w policji i kuratorium nie pracują rozsądni
ludzie?

[makurokurosek]

jestem pewna, że mam takie prawo zapewnione przez konstytucję. pomijając dobrą
wolę policjantów i prokuratury ich obowiązkiem jest podjecie kroków, i zbadanie
sprawy . Dodam jeszcze, że szkoła nękana ciągłymi kontrolami z kuratorium,
również zacznie działać na korzyść rodziców dzieci zdrowych.

[kropkacom]

Demagogia i populizm to zły doradca. Podaj mi choć jeden przykład nadzoru
kuratorskiego nad rodziną której dziecko z ADHD chodzi do zwykłej szkoły. Czekam
na donosy.

[makurokurosek]

twierdzę że każdy polak ma prawo, wnieść o nadzór kuratorski i ograniczenie praw
rodzicielskich jeżeli rodzina nie wypełnia swoich obowiązków wychowawczych. ja
przyciesz nie muszę wiedzieć, że agresywne i odbiegające od normy zachowanie
Adasia wynika z ADHD( rodzice przyciesz nie muszą się chwalić, a wręcz
przeciwnie), dla mnie brak reakcji ze strony rodziców na takie zachowanie może
oznaczać nie wypełnianie obowiązków rodzicielskich i jako obywatel czuję sie w
obowiązku pomóc dziecku więc wnoszę sprawę do sądu . czy sąd który będzie
wiedział , że dziecko ma ADHD uzna mój wniosek czy nie to juz inna kwestia.

[kropkacom]

Wybacz ale nie szanuje takiego podejścia do tematu.

[makurokurosek]

moje podejście jest odpowiedzą na podejście zzz i jej podobnych, czyli całkowite
ignorowanie praw innych dzieci i ich rodziców. Jeżeli nie jesteśmy godni by
rozmawiać z nami jak z partnerami, by w bardziej normalny i cywilizowany sposób
doprowadzić do współpracy, by szanować nasze prawa to sory ale nie będę
bezczynnie patrzyła jak zabiera sie prawa mojemu dziecku, jak zagraża sie jego
bezpieczeństwu . Jeżeli rodzice pokroju zzz nie potrafią rozmawiać i
współpracować, to niech sie nie dziwią , że rodzice zdrowych dzieci zaczną
walczyć i wykorzystywać do walki wszystkie dostępne im środki.

[kropkacom]

Jestem za tym żeby informować innych rodziców o chorobie dziecka. Jednak
rozumiem rodziców którzy tego nie robią. Po tym co przeczytałam na tym forum i
co piszesz Ty zastanowiłabym sie kilka razy. Oczywiście ostatecznie to błędne
koło. Ale wina nie leży tylko po stronie rodziców dzieci ADHD. Rodzice zdrowych
dzieci (patrz Paula) nastawieni są wrogo do odmienności. I wychodzą z założenia
że szkoła należy tylko do ich dzieci.

[makurokurosek]

Paulina ma swoje doświadczenia i patrzy przez ich pryzmat. Ja mam niewielkie
doświadczenie z ADHD, za to mam duże z osobami z rodzin patologicznych. Los
kiedyś na mojej drodze postawił ludzi, których polubiłam, nawet może zrozumiałam
ich sposób na życie, ale nigdy go nie zaakceptowałam, nigdy nie potrafiłabym żyć
tak jak oni i nigdy nie chciałabym aby byli moimi sąsiadami pomimo że mam z nimi
cały czas stały kontakt, wiesz dlaczego dlatego że obawiałabym sie o swoje
życie. Kiedyś starałam się zrozumieć problemy innych , pomóc im, jednak życie
zweryfikowało moje poglądy.
Wielu ludzi nie potrzebuje naszej pomocy, tylko akceptacji ich chorych
zachowań, ich chorego sposobu życia.
Trudno jeżeli ktoś nie chce pomocy , to jedyne co możemy zrobić to zabezpieczyć
sie aby nam z jego strony nie groziło ci nic złego.
Czym innym jest gdybanie i mówienie o ideałach , a czym innym życie.
Mówisz o mnie, a nie zauważyłaś,że ja oprócz rozwiązań siłowych widzę dyskusję ,
która jednak przy postawie zzz jest całkowicie wykluczona.
Uważam , że rozwiązanie które przedstawiłam na końcu należy wcielić jeżeli
pozostałe bardziej pokojowe nie przynoszą efektu. Nie ze wszystkimi można
rozmawiać, to sie tyczy i rodziców dzieci z ADHD i rodziców dzieci zdrowych,
jednak nie warto samemu sięgać dna by pomóc komuś kto tego nie chce .

[kropkacom]

Ten post pokazuje jeszcze raz ze nie mamy o czym dyskutować. Obraziłaś się na
życie i ludzi. Przyjęłam.

[kropkacom]

Na końcu miało być-przyjęłam do wiadomości.

Wlasnie sama sobie odpowiedzialas,

[zzz12]

dlaczego nie da sie z toba dyskutowac:
powod nr 1: nie masz doswiadczen z ADHD, wiec nie wiesz, o czym
mowisz.
powod 2, wynika z powodu 1: w zwiazku z brakiem pojecia o
przedmiocie dyskusji, caly czas obracasz tymi samymi stereotypami,
ktore maja niewiele wspolnego z prawda i rzeczywistoscia, np:
powod 3: utozsamiasz ADHD z rodzinami patologicznymi, co jest,
oczywiscie, zupelna nieprawda. ADHD moze sie trafic w kazdej
rodzinie (mojej rodziny bynajmniej nie uwazam za patologiczna, a
pare innych rodzin niepatologicznych z problemem ADHD tez znam
osobiscie),
Powod 4: nie twierdze, ze klasy i szkoly integracyjne sa zlem.
Twierdze, ze wiele dzieci z ADHD, przy odpowiedniej organizacji
pracy i dobrej woli nauczycieli moze sobie spokojnie poradzic w
normalnych szkolach. protestuje przeciwko automatycznemu wyrzucaniu
dzieci ze zwyklych szkol, nie oferujac absolutnie nic w zamian, bo
jedna, jedyna klasa we Wloclawku nie rozwiazuje problemu.
Oczywiscie, czesc dzieci nie poradzi sobie w wiekszej grupie i dla
nich male klasy sa jak najbardziej dobrym rozwiazaniem. Ale one
musza istniec, najlepiej w kazdej szkole, a nie gdzies na koncu
swiata.
Amen.
Wytlumacz, co masz na mysli, piszac o sieganiu dna w odniesieniu do
ADHD?

[mama303]

makurokurosek napisała:

> Paulina ma swoje doświadczenia i patrzy przez ich pryzmat.

Obsesję ma Paulina

>Ja mam niewielkie
> doświadczenie z ADHD
> za to mam duże z osobami z rodzin patologicznych.

A co ma wspólnego jedno z drugim?

[kropkacom]

I skąd wniosek że zzz nie robi wszystkiego dla swego dziecka. To że sie z Tobą
nie zgadza nie znaczy jeszcze ze krzywdzi dziecko. O ile wyczytałam to mieszka
za granicą i tam jest inne podejście do ADHD.

czuje sie wywolana do tablicy,ostatni raz

[zzz12]

Na jakiej podstawie twierdzisz, ze ignoruje potrzeby i prawa innych
dzieci? Na jakiej podstawie twierdzisz, ze nie potrafie rozmawiac?
Z tej dyskusji wynika smutny wniosek: nieprzyznanie sie do ADHD
dziecka jest przejawem egoizmuy i nieodpowiedzialnosci, ale
przyznanie sie przez Ciebie, jak i paule jest momentalnie odbierane
jako wymachiwanie papierkiem, ktory ma usprawiedliwiac nieudolnosc
rodzicielska. A papierek i tak zapewne uznasz za wyludzony, bo
przeciez 99% to pseudo-ADHD...
jak bym sie nie postapila, w Twoim i Tobie podobnych osob mniemaniu
zawsze bedzie zle. Podaj choc jeden pozytywny przyklad, gdy
przyznanie sie do problemu ADHD otwarlo drzwi sezamu zwanego
Powszechnym Zrozumieniem I Oferta Wszechstronnej Pomocy Rodzinie
dotknietej problemem ADHD.
Na tym koncze moj udzial w tej dyskusji, ktora nie prowadzi do
zadnych budujacych wnioskow. Rozmawiamy na roznych plaszczyznach,
ale ja, w przeciwienstwie do Ciebie wiem, o czym mowie, bo z
problematyka ADHd borykam sie codziennie, od ladnych paru lat.

[makurokurosek]

a jeszcze jedno, ty jako były nauczyciel chyba najlepiej powinnaś wiedzieć, że
szkoły nie lubią częstych kontroli z kuratorium.Chyba reakcja szkoły nie jest
trudna do przewidzenia.
Powidz mi kto będzie wówczas odpowiedzialny , za wyrzucenie ADHDowca ze szkoły :
-rodzice, którzy próbowali rozmawiać z rodzicami ADHDowca, którzy wkurzeni
brakiem reakcji zaczynają wysyłać do kuratorium pismo za pismem
- szkoła, która ze swojej strony starała sie rozwiązać problem , która miała
związane ręce bo rodzice ADHDowca (np zzz) nie zgodzili sie na ujawnienie
choroby dziecka
- a może , rodzice ADHDowca, którzy nie chcą rozmowy i współpracy

Jeżeli nie wiesz , że ktoś jest chory , to jego zachowanie oceniasz zgodni z
ogólnie przyjętymi normami. Zachowanie ADHDowca jest podobne do zachowania
chuligana, wynika z innych przyczyn ale dla osób nieznających tych przyczyn jest
on zwyczajnym chuliganem.
Jeżeli rodzice tegoż chuligana nas ignorują , to chyba normalne że staramy sie
ustrzec przed jego zachowaniem, nawet korzystając z niezbyt czystych zagrań.

[kropkacom]

> Jeżeli rodzice tegoż chuligana nas ignorują , to chyba normalne że staramy sie
> ustrzec przed jego zachowaniem, nawet korzystając z niezbyt czystych zagrań.

Dla mnie to nie jest normalne. Odnośnie informowania o chorobie dziecka już
pisałam.

[guderianka]

jestem przeciwnikiem wszelkich rozwiązań siłowych, wymaszania,
składania donosów bądź oficjalnych zawiadomien. po pierwsze dlatego
że staram sie nie iść po najmniejszej linii oporu (bo telefon na
policję i do kuratorium to umywanie rąk)a po drugie dlatego że
zyjemy w cywilizowanym świecie, w którym najważniejsza jest ROZMOWA.
i to bez względu na to czy problem dotyczy dziecka zdrowego czy
chorego

[makurokurosek]

tylko do rozmowy trzeba dwóch stron, czy zzz która wstydzi się choroby własnego
dziecka, która nie chce rozmawiać z rodzicami innych dzieci o problemach
dziecka, jest prawdziwym partnerem do rozmowy. Powiedz mi szczerze o czym można
rozmawiać , z kimś kto nie jest szczery i kto unika rozmowy o chorobie i
przyczynach nienormalnego zachowania jego dziecka. Jak pisałam to jest
ostateczność, trudno jednak abym ja bardziej interesowała sie dzieckiem zzz, niż
swoim dzieckiem, na pierwszym miejscu każdy stawia swoje dziecko.

[guderianka]

zzz nie chce i ma takie prawo.

ale nie możesz na podstawie wypowiedzi zzz pisać że najlepszym
rozwiązaniem będą donosy i działania z użyciem przymusu wobec
rodzin. A może warto zastanowić sie dlaczego nie ma dialogu? Co
dzieje się w głowie rodzica? Ty chcesz likwidować skutki-ale to nie
poprawi sytuacji bo na miejsce jednego adhd przyjdzie inny. trzeba
zaczać u źródła i zmienić przyczyny pewnych postaw, zachowań,
przekonań. Trzeba zmienic prawo począwszy od orzecznictwa aż po
ustawę o oświacie

Aha-przykład zzz jest nietrafiony bo zyje ona w innej społeczności
niż nasza

[kropkacom]

Do dialogu potrzeba dwóch stron. W tym wątku nie widzę w ogóle chęci rozmowy ze
strony rodziców zdrowych dzieci. Teza postawiona została jasno - szkoła
powszechna nie jest miejscem dla dzieci chorych. A wszystko co jest w niej
robione żeby takie dzieci mogły uczyć sie jest dyskryminacją zdrowych dzieci i
policzkiem w stronę ich rodziców. Co z tego że opiekunowie malucha z ADHD
przyznają sie do jego choroby? Czy coś poza wydaleniem go ze szkoły za pomocą
jakiś kruczków będzie uczynione? Skoro nawet na pomysł utworzenia klas
integracyjnych rodzice zdrowych pociech się burzą. Bo to integracja "na siłę".

PS. Ja jestem zdania że o chorobie dziecka trzeba mówić. Tylko czasami myślę po co?

[ebbi1]

po pani wpiszie ztwierdzam ze jest pani samolubna i nieliczy sie dla pani nic procz wlasna rodzina wstyd ze pani tak pisze dzieci niesa jednakowe i maja swoje prawa