Dziecko i pies - relacje

[liberata]

Zawsze się mówiło, że pies ma dobry wpływ na dziecko, jego rozwój,
emocje itp. Nie mówię o obowiązkowości (wyprowadza, karmi), tylko
raczej związku emocjonalnym, przyjacielskim z psem. Czy jest tak
rzeczywiście? Moja córka ma psa, który jest wymarzonym miśkiem do
przytulania, kładzenia się obok niego, głaskania gęstych, długich
kudłów i rozmawiania. Nigdy tego nie robi. Na dworze, owszem porzuca
mu patyk, ale na tym cała zażyłość się kończy.
Oczywiście strasznie przeżywa, gdy psu coś się stanie, np. nadepnie
na szkło, ale nie pociesza go, rozmawia tylko z nami. Pies to dla
niej pies, nie "uczłowiecza" go. Jak jest u was?

[dea146]

u nas pies to największy przyjaciel moich synów
starszy z nim gada i się bawi
a młodszy częstuje go jedzeniem i zamęcza pieszczotami
myślę, że dzięki tej przyjaźni młodszy syn zaczął szybciej raczkować

[inguszetia_2006]

Witam,
Mam dwa psy(owczarki niemieckie)i moja córa też nigdy nie wariowała
z ich powodu. Nie tuliła się do nich, nie zagłaskiwała, nie szalała
z nimi po dywanie. Od małego traktowała psy jak coś oczywistego, co
jest, ale co nie jest osobistym przyjacielem,towarzyszem igraszek
itp. Na spacerach rzuci im parę razy patyk i koniec imprezy.Ten typ
tak ma.
Ja jako dziecko nie przepuściłam żadnemu zwierzakowi,zagłaskałabym
je na śmierć, gdyby mi na to pozwolono, więc byłam zdumiona.
Zdumienie mi jednak przeszło Najwyraźniej nie wszystkie dzieci
czują potrzebę czynienia z psa swego powiernika i towarzysza zabaw.
Pzdr.
Inguszetia

[liberata]

Właśnie, ja też jako dziewczynka miałam bzika na punkcie zwierzaków.
Zostało mi to do dziś Może to dlatego, że nie miałam własnego psa.
Gdy moja córka się urodziła, pies już był, więc traktuje go jako
element krajobrazu. Natomiast druga córka (roczniak), wciąż się do
psa tuli, "przemawia" do niego i jakoś bardziej go zauważa.

[mama007]

ja tez taka bylam. i jaka bylam nieszczesliwa ze nie moglam miec psa w domu,
rety... obiecalam sobie, ze moje dziecko bedzie mialo w domu zwierzeta. poki co
na psa nie mozemy sobie pozwolic (JESZCZE ), ale mamy 3 koty. 2 z nich sa z
corka odkad miala chyba z rok i zostaly wziete jako dorosle koty - nigdy nie
bylo miedzy nimi a corka jakiejs super wiezi. owszem, lubila, glaskala jak
powolily, itp. poza tym koty tez nie zapalaly miloscia wielka do
rozwrzeszczonego roczniaka, a potem dwulatki itd
teraz sie zmienilo.. corka bardzo prosila o krolika, ale z racji alergii nie
zdecydowalismy sie na niego. wzielismy trzeciego kota, tym razem malenkiego
kociaka - ten kot jest 'corki'. i tutaj naprawde widac wiez. brak rodzenstwa tez
wychodzi, bo kotka traktowana jest jak siostra - corka jej opowiada jak minal
dzien, co robila, jak jest na dworze, dlaczego robi sie mgla, dlaczego robia sie
dziury w zebach, itp... i bawia sie w berka - czasem mam wrazenie nawet ze ten
kot wie o co chodzi )

[joanna_poz]

Moj synek jest bardzo mocno związany z psem.
Pies przybył do domu jak synek miał prawie 1,5 roku, więc mozna
powiedzieć, że dorastają razem, a co za tym idzie - są ze sobą
bardzo mocno emocjonalnie związani.
Pies jest labradorem - jest to rasa niezwykle przyjazna dzieciom,
cierpliwa i łagodna co za tym idzie pies pozwala synkowi na
wszystko standardem jest przytulanie, leżenie na psie, wielkie
wybuchy miłości, poranne witanie po przebudzeniu. Synek bardzo
tęskni za psem, kiedy gdzieś wyjeżdzamy bez psa i zamartwia się, że
psu jest smutno bez nas. Poświęca duzo czasu na zabawy z psem;
często napomina nas, żebyśmy wyszli na spacer z psem, bo napewno
chce mu się siusiu.
Z drugiej strony, jesli miałabym powiedziec, kogo pies kocha
najbardziej w domu (abstrahująca od tego, że labradory kochają
wszystkich) to jest to niewątpliwie syn.

[oplica]

Ja kupilam córce pas na roczek i musze powiedzieć, że to prawda, że przy
psie dzieci się szybciej rozwijają, bo po 2 dniach Maja zaczęła chodzić a tak
na poważnie to był naprawde bardzo udany "prezent" mała ją uwielbia i naprawdę
jest jej najlepszym przyjacielem.

[aurita]

miasta.gazeta.pl/warszawa/1,34889,4922766.html

[wrozka_chrzestna76]

Dziecko nie ,,uczłowieczy'' psa, gdyż wie, ze pies to nie człowiek.
Ale trzeba mu tłumaczyć, że zwierze też czuje, kocha, potrzebuje
miłości, opieki itp.
Takie rozmowy należy prowadzić często, do skutuku.
No i sama tez zajmuj się psem - w końcu dziecko bierze przykład z
dorosłych.

[liberata]

Moje dziecko wie, że pies ma uczucia i potrzeby. Jak widzi, że pies
nie ma wody, to mu naleje, kiedy pies chce wyjść, to go wypuszcza
(mamy ogród). Jednak wykonuje te czynności automatycznie. Wie, że
pies jest smutny, kiedy zostaje sam w domu, a wesoły, gdy idzie z
nami itd. Nie podziela tych uczuć, to tylko dla niej normalne
zachowanie psa.
Moja córka ma 5 lat i nie ma obowiązku zajmowania się psem. Choćby
dlatego, że pies jest od niej dwa razy cięższy (choć łagodny jak
baranek).

Co do rottweilera, tak, widziałam. To straszne, jednak wątek jest na
inny temat.