kieszonkowe

[alika77]

Moje pytanie jest torche na wyrost, tzn. moja corka ma dopiero 2
lata wiec mam jeszcze przez jakis czas spokoj Ostatnio jednak
zastanawialam sie nad kwestia kieszonkowego dla dzieci. Czy dajecie?
Od jakiego wieku? Jak czesto, raz na tydzien, raz na miesiac? W
jakiej wysokosci? Czy kontrolujecie w jakis sposob na co dzieci te
pieniadze wydaja? Dzieki za podzielenie sie doswiadczeniami

[mw144]

Jak skończyła 4 latka zaczęła dostawać 50 zł miesięcznie. Wydawała
najczęściej na gazetki dziecięce i zabawki. Pierwsze 2-3 m-ce
wydawałysmy kieszonkowe wspólnie, szybko nauczyła się gospodarować
pieniędzmi i po kilku "kontrolowanych" zakupach zaczęła kalkulować,
czy lepiej kupić kilka tańszych zabawek, czy jedna droższą, czy może
zostawić sobie część na potem, bo jak wyda wszystko od razu, to nie
będzie miała potem na ulubioną gazetkę itp. Na razie nie wnikam na
co wydaje, chyba że się pochwali. Jak będzie miała 12 lat dostanie
własne konto i kartę, ale pod kontrolą też pewnie będzie ze 2-3 m-ce
na wszelki wypadek.

[kammik]

Nie pamiętam kiedy zaczęłam dawać synowi regularne kieszonkowe, na pewno
dostawal je jako sześciolatek. Wcześniej skarbonka była zasilana przy różnych
okazjach.
Daję raz w miesiącu, 130zł. Nie kontroluję, na co wydaje, bo to jego pieniądze i
jego sprawa. Młody zazwyczaj część przepuszcza, a sporą część odkłada. Ciuła na
nowe części do komputera, na jakiś sprzęt elektroniczny itd. Jeśli ma na oku
jakis grubszy zakup, to z okazji urodzin, świąt itd. życzy sobie gotówkę,
ewentualnie wypłacam mu zaliczkę z kieszonkowego lub wspaniałomyślnie
dofinansowuję zakup.
Ważne jest ustalenie, jakie zakupy są finansowane przez rodziców (my płacimy za
książki, kino, jakieś wyjścia itd.). U młodszych dzieci lepiej jest chyba
wypłacać co tydzień.
Aha, moje dziecko w tym roku skończy 13 lat. I alleluja, wreszcie będzie można
sprawę kieszonkowego załatwiac przelewem.

[czekola]

Za głowę się złapałam czytając poprzednie wypowiedzi!
Ale nie skomentuję, tylko odpowiem autorce wątku.
Moje dziecko ma 7 lat. Nadal uważam, że jest za małe na kieszonkowe. Próby
takowego kończyły się wydawaniem wszystkiego na jeden raz i to na głupoty. A
były to sumy malutkie!!! Rzędu 10 zł na tydzień.
Myślę, że dopiero za rok, dwa będzie można ustalić kieszonkowe - na tydzień.
I będą to małe sumy.
Nie dlatego, że nas nie stać. Przyczyna jest taka, że nie uważam za wychowawcze
dawać dziecku dużych sum na przyjemności.
A na wszystko dostaje od nas - rodziców.

[mw144]

"Próby
takowego kończyły się wydawaniem wszystkiego na jeden raz i to na
głupoty" - To Twoja ocena, czy dziecka? Może dziecku się podobało
to, co kupiło i było z tego zadowolone, nawet jesli miałoby się tym
cieszyć przez 5 minut. Czytając Twoją wypowiedź przypomniał mi się
przypadek z mojego sąsiedztwa, kiedy to "mądra" mama za pieniądze,
które syn otrzymał na komunię kupiła pralkę automatyczną, żeby syn
nie wydał na głupoty. Syn ma teraz 35 lat i dalej wspomina ten fakt
z przykrością.

[tolka11]

Od 6 roku życia 20 zeta miesięcznie.

[kammik]

Trudno 10 zł tygodniowo wydać na coś innego, niż "głupoty", zwłaszcza jak się ma
7 lat i perspektywa ciułania na coś tam jest zbyt odległą. I jakos się dziecko
musi nauczyć gospodarować pieniędzmi, a inaczej niż przez praktykę się tego nie
da zrobić.

> Nie dlatego, że nas nie stać. Przyczyna jest taka, że nie uważam za wychowawcze
> dawać dziecku dużych sum na przyjemności.
> A na wszystko dostaje od nas - rodziców.

Przeczysz sama sobie. "Dostawanie wszystkiego" jest wychowawcze, a możliwość
kupienia tego za wlasne pieniądze juz nie?

[d.o.s.i.a]

> Za głowę się złapałam czytając poprzednie wypowiedzi!
> Ale nie skomentuję, tylko odpowiem autorce wątku.
> Moje dziecko ma 7 lat. Nadal uważam, że jest za małe na
kieszonkowe. Próby
> takowego kończyły się wydawaniem wszystkiego na jeden raz i to na
głupoty. A
> były to sumy malutkie!!! Rzędu 10 zł na tydzień.
> Myślę, że dopiero za rok, dwa będzie można ustalić kieszonkowe -
na tydzień.
> I będą to małe sumy.
> Nie dlatego, że nas nie stać. Przyczyna jest taka, że nie uważam
za wychowawcze
> dawać dziecku dużych sum na przyjemności.
> A na wszystko dostaje od nas - rodziców.



Istota kieszonkowego jest to, ze ma pokrywac wydatki niezbedne z
punktu widzenia DZIECKA, a nie rodzica. Jesli rodzic nie potrafi sie
z tym pogodzic i chce dalej miec kontrole nad wydatkami dziecka to
niech nie daje kieszonkowego w ogole. Ale niech sie liczy z tym, ze
dziecko nigdy nie nauczy sie gospodarowania pieniedzmi. Bo niby jak?

Zreszta nie rozumiem dlaczego od dzieci oczekuje sie tylko udanych,
madrych i super uzasadnionych zakupow, ciulania, zbierania,
odkladania do skarbonki, nieulegania zachciankom, analizowania, tak
jakby dorosli swieci byli... Ech, ta megalomania...

[czekola]

d.o.s.i.u. - nie chciało Ci się przeczytać całego wątku i stąd ta, niezbyt
udana, trochę pozbawiona sensu wypowiedź.
Już pisałam poniżej, że to DZIECKO uznawało, że wydało pieniądze pochopnie i
niepotrzebnie. I samo prosiło, aby następnym razem nie pozwolić na podobną,
nieprzemyślaną decyzję.
Pozdrawiam i następnym raczej przeczytaj całość wątku, co da Ci lepszy ogląd
przedstawionych już wypowiedzi

[d.o.s.i.a]

Ale co z tego, ze rozpaczalo? Samo poprosilo zeby wiecej mu
kieszonkowego nie dawac?
Wydatki dziecka maja to do siebie, ze maja byc pochopne i
niekoniecznie potrzebne. Sama wszakze piszesz, ze od zapewniania
wlasciwych potrzeb sa rodzice.

[czekola]

d.o.s.i.u - taka sytuacja powtórzyła się kilka razy i rzeczywiście dziecko samo
poprosiło, żeby następnym razem powstrzymać nieprzemyślane zapędy. A co do
kieszonkowego - od ustalania takich rzeczy są rodzice, a nie dziecko -
przynajmniej u mnie w rodzinie I to my - rodzice - doszliśmy do wniosku, że
cotygodniowe kieszonkowe nie jest jeszcze dla naszej pociechy. A pociecha
przytaknęła
I jak już pisałam - dzieci są różne - tak jak i dorośli. Natomiast obserwuję, że
ogólnie wiek - 9, 10 lat jest tym, gdy można o kieszonkowym myśleć.

[babcia47]

Próby
> takowego kończyły się wydawaniem wszystkiego na jeden raz i to na
głupoty.
..wartosci pieniędzy i gospodarowania nimi tez trzeba dziecko
nauczyc..jak ta mama, która początkowo uczestniczyła w zakupach 4-
latki..a Ty sadziłaś, że dasz 10,- i dzieciak poleci zainwestować w
fundusze?..Pozatym dziecko musi miec mozliwośc "manewru" wiedzieć na
jaka kase może liczyć, czy regularnie i czy warto zaoszczędzić na
wiekszy zakup..inaczej rozszasta wszystko na "przyjemnosci" czyli
rzeczy do których dotychczas tesknił, nie miał okazji..i nie wie
kiedy się taka znów powtórzy..

[czekola]

Babciu - powoli dziecku już się uczy. A zakupy robimy razem, więc także się uczy.
Nie, nie myślałam, że dziecko zainwestuje w fundusze (mało opłacalne i raczej
dla babci i dziadka )
Za to nie myślałam, że dziecko samo poprosi, aby mu na pewne rzeczy nie pozwalać.
Teraz jest zadowolone i dziecko i my - rodzice.
Widzę też, że u innych rodziców dawanie kieszonkowego mało się sprawdza, dopóki
dziecko nie osiągnie pewnego wieku - już pisałam jakiego. I nie służy wcale, ale
to wcale nauce gospodarowania, tylko raczej nawykowego wydawania kasy, która
łatwo przyszła i łatwo poszła - przecież za tydzień znowu rodzic da, to i czym
się przejmować.
I - jak już pisałam - zarówno dorośli, jak i dzieci różnią się choćby
temperamentem - i to także trzeba brać pod uwagę.
Wydaje mi się, że w dzisiejszych czasach, tak zwane "kieszonkowe" jest często
pewną dumą dla... rodziców, którzy mogą się pochwalić, że od najmłodszych lat
ich pociechy takowe mają. Dzieciom, które mają 4, 5, 6 czy 7 lat naprawdę
wystarcza, gdy od czasu do czasu dostaną kilka zł. i zrobią z tym, co będą chciały.
O GOSPODAROWANIU możemy mówić przy starszych pociechach.

[babcia47]

moje dzieci dostawały miesiecznie mniej wiecej równowartość 40,-
od "dziadków" od wieku 4 lata młodszy, 6 lat starszy..potrafili
razem się złożyc na nową gierkę do commodorka lub na wymarzone przez
obu zabawki, na "bzdety" też troche wydawali, ale to była ich kasa i
nie ingerowałam..a kiedy wyladowałam na "bezrobotnym" (młodszy 6
lat, starszy 8) samodzielnie (sprawdziłam!) ustalili ze beda mi tą
kwotę oddawać "zeby było na chlebek", bo zauwazyli ze sie z mężem
martwimy..jednak robienia zakupów, wartosci i sposobów wydawania
pieniedzy uczyłam dzieci od 2-giego roku życia starszego..wbrew
pozorom wieksza kwota sprawiała, że zal im było wydac na głupotki,
bo składając się razem lub dokładając kieszonkowe z następnego
miesiąca można było kupić cos naprawde fajnego..
> Nie, nie myślałam, że dziecko zainwestuje w fundusze (mało
opłacalne i raczej
> dla babci i dziadka )
..zalezy które..ale za porady finansowe mi płacą, wiec udzielać nie
będę..)nawiasem mówiąc w wieku 11 lat starszy, za moim
posrednictwem załozył pierwsza lokatę(wtedy sie opłacało), bo nie
chciał, by kasa leżała mu w domu odłogiem, a zbierał na konkretny
cel.. potem obaj załozyli sobie rachunki funduszy, które przyniosły
spore zyski i starczyły np. Młodemu na wypasiony komputer z
dodatkami, a starszy wykorzystał na rejs dalekomorski..z tym, że
ich "dochody" z czasem tez wzrosły, bo juz w wieku kilkunastu lat
dorabiali sobie np. koszeniem trawników dla banku, zlecenie było na
męża, ale oni wykonywali prace i brali kasę..dziś jako dorosli,
potrafią lokować i dywersyfikować nadwyżki swoich dochodów..ale na
to pracowałam prawie ćwierć wieku..

[majka200]

nawiasem mówiąc w wieku 11 lat starszy, za moim
> posrednictwem załozył pierwsza lokatę(wtedy sie opłacało), bo nie
> chciał, by kasa leżała mu w domu odłogiem, a zbierał na konkretny
> cel.. potem obaj załozyli sobie rachunki funduszy, które
przyniosły
> spore zyski
Jejku, jak tak czytam niektóre wypowiedzi, to mam wrażenie że nie
rozmawiamy o dzieciach, tylko o jakiś starych maleńkich, dla których
wszystko kręci się wokół kasy i jak najszybciej i najlepiej ją
pomnożyć. Ale straszne czasy nastały. Gdzie się podziały te
beztroskie dzieciaki, które myślały o zabawie , o przygodach, teraz
liczy się tylko wyścig szczurów, kto ma więcej kasy, kto w którym
banku ma konto (12 latek, to chore). Tylko kasa, kasa i kasa. A
gdzie jakieś wyższe cele? Ale cóż, wiele osób mi mówi, że nie bardzo
nadaję na dzisiajszych falach, więc pewnie piszę głupoty.

[babcia47]

błąd w założeniu..po pierwsze to nie obecne czasy a raczej dośc
odległe, bo moje "dzieci" juz dorosłe..pozatym to nie wyscig
szczurów i nie nastawienie na "kasę", a dzieci latami uczone
wartosci pieniadza oraz, ze z nieba nie spadają, ktos sie musi
natrudzić, by je zarobić..i przy sytuacju, ze w domu
miały "wszystko" tj. słodycze, napoje, książki, prenumerate prasy,
pomoce naukowe itd. swoje pieniądze wolały przeznaczyc w pewnym
momencie na cos "extra" niż rozp..pszyć na głupoty..w sumie tego
chyba rodzice powinni nauczyc??.. że jeżeli mają extra zachcianki to
powinni na nie zaoszczędzic czy zarobic? W dorosłym zyciu tez nic
przewaznie z nieba samo nie spada..Komputery w domu tez mieli, ale
jeden do wspólnego użytku i sredniej klasy, niektórych "gierek" nie
był w stanie "pociągnąć"..młodszy chciał wypasiony, wymarzony..to
sobie nazbierał, a my i dziadkowie widząc jego determinacje troche
dołożylismy..a co do konta w banku..dla mnie jest chore kiedy
słyszę, ze dorośli w obecnych czasach nie mają, boją sie i nie
umieja korzystać..jezeli jest taka mozliwość to dziecko powinno
mieć, choćby po to by się nauczyło korzystac i zeby 2 x pomyslało
zanim wyda duzą kasę na plastikowe badziewie, które rzuci po
godzinie w kąt..a co do przygód..starszy właśnie na ich realizacje
wydał swoje zaoszczędzone pieniadze kiedy miał 14 lat..rejs
morski..i nie był na jahcie pasazerem tylko członkiem załogi. Kiedy
miał lat 11 sam się do mnie zgłosił z "problemem", że ma troche
kasy, boi sie ja roztrwonic a ma na widoku jakis cel..i co z tym
zrobic, żeby była mało dostepna, dało sie dokładać np. po miesiacu i
żeby nie traciła na wartości..jeżeli rozsadek w tym wieku jest
objawem negatywnym..no to ja juz nie wiem po co są rodzice..moze
lepiej niczego dzieci nie uczyc???

[czekola]

Tak tak Babciu - z nieba nie spadają tylko rodzice dają
No jednak 11 latek przyszedł, żeby rodzice pomogli mu w zaoszczędzeniu
pieniędzy. Widać nauka od 4 lat trochę musiała potrwać
Przepraszam za swoją zgryźliwość, ale dokładnie to samo napisałam o swoim... 7
letnim dziecku - że zbiera na rolki i mnie dało kasę do przechowania. Dziś rolki
zostały kupione - wielka radość.
Widocznie moje 7 letnie dziecko "nieuczone" wartości pieniędzy potrafiło to, co
Babci 11 letnie mocno douczane od kołyski.
Śmieszne to trochę.

[czekola]

Na szczęście są rodzice, którzy uczą, że nie tylko kasa się liczy.
Nie ja jedna uważam, że dawanie dzieciom regularnych pieniędzy na bzdety to
przesada
Ale oczywiście tacy rodzice są jednak na wymarciu ))

[czekola]

1.Dziecko samo rozpaczało, że wydało wszystkie pieniądze na coś, co po minucie
okazało się być DLA DZIECKA głupotą. A więc nie była to moja ocena
2. Wszystko - w sensie wszystko, co jest potrzebne. A nie wszystko, na co ma
dziecko ochotę
Perspektywa zbierania na coś jest u nas także rozwiązana - pierwsza rzecz, na
którą dziecko zbiera - są to rolki. Dostaje od nas, co kilka dni pieniądze,
które są na ten cel. Ale te pieniądze faktycznie JA chowam, na wyraźną prośbę
pociechy.

[czekola]

Istotną dla mnie rzeczą jest także - Drogie Mamy - aby nauczyć dziecko, że
"swoje" pieniądze nie zawsze należy wydawać TYLKO na własne przyjemności. I tu
może zgorszę większość rodziców, ale gdy daję dziecku kilka złotych, czasem
proszę aby kupiła gumę koleżance, która jest u nas, i nie myślała tylko o sobie.
Straszne, prawda? ))

[kammik]

Dlaczego straszne? Ja doskonale zdaję sobie sprawę z tego, że jakaś część
kieszonkowego szła na chipsy dla kolegów ze szkoly albo na razem żarte
hamburgery z kumplem z grupy angielskiego. Natomiast nie wyobrażam sobie, że
mogłabym prosić dziecko o to.
No i dalej nie rozumiem, jak chcesz dziecko nauczyć gospodarowania pieniędzmy
czy nawet dzielenia sie zakupami bez dawania kieszonkowego. Na banknotach z
Monopolu chcesz ćwiczyć?
I dobrze, ze dziecko po rozpuszczeniu kasy sobie popłakało. Nauka musi boleć

[czekola]

A dlaczego sobie tego nie wyobrażasz? Gdy dziecko miało lat 4 samo na takie
rzeczy nie "wpadło", więc poprosiłam. Teraz już nie muszę.
A jak będę uczyć gospodarowania pieniędzmi? Powoli już uczę - zbiera na rolki.
Natomiast doskonale rozumiem, że mając lat 7 nie ma się dość "siły wewnętrznej",
aby odmówić sobie kupna 50 naklejek, czy równie innej podobnej rzeczy
Gdy będzie miało lat 10 - pewnie będzie inaczej.
Chciałabym też zwrócić uwagę na mały, acz istotny fakt - dzieci, jak i dorośli
różnią się osobowością, charakterem, itp.
I tak jak są dorośli, którzy nie będą "ciułać" - nie będą, bo nie są w stanie.
Tak i dzieciom - jednym łatwo jest zbierać i gospodarować rozsądnie, a inne maja
z tym olbrzymi kłopot.

[kammik]

Nie wyobrażam sobie, bo myslalam, ze wciąż piszesz o siedmiolatce
I oczywiscie masz rację, że są ciułacze i utracjusze. Trudno, wszystko ma swoje
dobre strony.
50 naklejek? Poczekaj, aż wyrośnie ci kolekcjonerka, która będzie na e-bayu
polowała na unikaty po kilkadziesiąt zł za sztukę. Na szczęscie niektóre z tego
wyrastają, ale przyznam, że wtedy moja zasada "nie wtrącam się, na co wydajesz
kieszonkowe" mocno się chwiała

[czekola]

Tak na koniec napiszę jeszcze, że rozumiem, iż są rodzice, którzy uważają za
stosowne już czterolatkowi ustanawiać kieszonkowe.
Mnie się wydaje, że akurat z tą sprawą nie jest tak, jak z wieloma innymi
umiejętnościami, które im wcześniej zaczniemy, tym lepiej dziecko będzie umiało.
Tu bym optowała za wielką ostrożnością i umiarkowanym optymizmem - małe dziecko
może przeżywać dość dużą frustrację i nie radzić sobie z tym, co powinno, a
czego pragnie. I nie nauczy się wcześniej czegoś, czego i tak nie jest w stanie.
Do gospodarowania i zarządzania swoim kapitałem też trzeba dorosnąć - i wczesna
nauka nic tu nie da - potrzebna jest pewna dojrzałość.

[behemotka2]

A powiedzcie mi, jak uczycie gospodarować pieniędzmi 4 latka, który
nie umie jeszcze liczyć??

[mw144]

Mój umiał liczyć jak miał trzy lata, więc w wieku 4 problemów z
liczeniem tym bardziej nie miał