problem z agresją - niania:-((((

[franklin76]

Może ktoś mi coś poradzi, bo jestem załamana...
Moja opiekunka właśnie dzisiaj oznajmiła, że do końca miesiąca tylko
zostanie. Niech ją szlag! Dopiero co się zarzekała że do czerwca się
zobowiązuje! przychodzi od 1 września i już klapa!
Znała dzieci wcześniej, ja miałam do niej 100% zaufania, bo
opiekowała się dawniej Agatką i nie sądziłam że taki numer wywinie.
Sama w lipcu zaklepała sobie miejsce u mnie, a ja odmówiłam
wszystkim!
Wiedziała że w razie choroby zostaje z obiema, wie że jestem sama (o
ironio sama wychowała trójkę swoich dzieci) i przede wszystkim
Agatka zrobiła się przy niej niesamowicie agresywna (może to
zazdrość) no i po tygodniu kiedy obie dziewczynki mają zapalenie
oskrzeli, wymiękła.
Mam do niej cholerny żal, bo tydzień ciężki mam za sobą i znowu
czeka mnie szukanie niańki. Na dodatek zepsuła mi Agatkę, ponieważ
tak szybko rezygnuje, myślę że po prostu za mało się starała i teraz
będę musiała dziecko uspokoić zanim pojawi się w domu ktoś nowy

[franklin76]

A ja jestem głupia i dostałam kolejną nauczkę od życia i tyle!
Mimo tego ze znałam panią (ma ok. 55 lat) wcześniej, zaufałam jej za
bardzo od razu i na tym będą poszkodowane dziewczynki – Kinga będzie
musiała się przyzwyczajać do kogoś nowego, a Agatka? Boże jak można
dziecku nagadać że się je kocha i zostawić jak rzecz? Przecież nie
oczekuje się od niani że będzie kochała – dziecko samo powinno
pokochać po jakimś czasie. Dla 5latka słowo „kocham” ma inną wagę
niż dla 3latka.
Można „kochać” i odejść?
Moja niańka po prostu mi dzieci skrzywdziła. Tak się nie robi.
Analizuję znajomość z nią – jak Agatka miała 3 lata, chodziła do
przedszkola, a na pół etatu przychodziła właśnie ta jędza i
zrezygnowała w lutym (bo znalazła ludzi, którzy płacili jej 1000
zeta a ja mogłam tylko 400 no ale u mnie było 10-20 godzin
tygodniowo). Nigdy potem nie zadzwoniła ani nie odwiedziła dziecka
które ją wspominało rok czasu...
Przyszła na próbę w maju na tydzień. Wiedziała że Agatka jest
chorowita i zazdrosna o siostrę. Pechowo się złożyło że dziewczynki
mają zapalenie oskrzeli i muszą być w domu jeszcze następny tydzień.
A wczoraj ta franca kazała mi sobie szukać od 1ego niani.
Żałuję że nie spisałam z nią umowy, żałuję że dałam olbrzymi kredyt
zaufania, żałuję że nie ustaliłam okresu próbnego.
Sama 10 lipca już zaklepała sobie nas i odmówiłam innym.
Agatka stała się przy niej strasznie agresywna, nie wiem jak będzie,
jak ta jędza odejdzie – to tak jakby dziecko złym zachowaniem
wygrało wojnę nerwów z dorosłymi.
Dzisiaj nawet szklanki po sobie nie umyła!
Zostawiłam w zlewie specjalnie kilka brudnych talerzy i
niepoodkurzane mieszkanie (dziecię raczkuje) – piękny nas czeka
ostatni tydzień.
Ale niestety póki jest, muszę postawić warunek, żeby zostawiła po
sobie porządek i nie psuła opinii o sobie do końca.
Boże...
Jak ja teraz kogoś znajdę....
Ale przynajmniej wiem że od początku muszę stawiać warunki. I chyba
zainwestuję w kamerę, niestety...
W poniedziałek idę do psychologa, nie boję się sięgnąć po pomoc, nie
boję się wytknięcia mi błędów, zależy mi na dobru dziecka...
Poradźcie, co robić!

[karo610]

Cóż można poradzić.. człowiek uczy się na błędach! Umowę ZAWSZE
trzeba spisać..
Możesz popytać znajomych czy nie znają kogoś kto zajął by się
dziewczynkami.. ja miałam podobną sytuację, tylko że wypięła się na
nas teściowa a nie niania, więc miałam 2 dni na znalezienie kogoś
nowego.. a wiadomo że byle komu nie oddam dziecka! U nas na
szczęście była to tylko kwestia 2 miesięcy bo synek od września
poszedł do przedszkola, więc udało się znaleźć zaufaną osobe w
gronie znajomych. Popytaj, w sumie nie masz wyjścia - musisz kogoś
znaleźć. Wejdź może na gazetowe forum nianiowe? Może tam kogoś
fajnego znajdziesz?
Pozdrawiam i powodzenia

[fogito]

czy ty czasem nie za dużo oczekujesz od niani a nie za mało od
siebie

[kag73]

powiem szczerze, nie rozumiem, nazywasz nianie "jedza", "franca" a jednoczesnie
powierzasz jej swoje dzieci.
Poza tym, zycie, niania to nie mama, dla niej to praca, cos jej nie odpowiada,
odchodzi, z tym sie trzeba liczyc, tak jest jezeli jest sie zdanym na obcych
ludzi. Wiadomo, ze dla dzieci ciezko, ale nic nie zrobisz.
Poza tym uwazam, ze troche duzo tych kar dla Twojej corki, nie wiem czy tedy
droga. Moze troche wiecej milosci i zrozumienia by pomoglo. Moze mala nie
akceptuje niani, moze nie radzi sobie z sytuacja.
teraz niania odchodzi, mozesz znalezc dla corki jakies wytlumaczenie dlaczego,
np. powiedziec, ze bardzo ja lubi i kocha, ale jest chora i nie moze podolac czy
cos takiego.
Kto wiem, moze nastepna niania bedzie o niebo lepsza i mala szybko ja zaakceptuje.

fogito

[franklin76]

Być może masz rację
Ale nie żądam żeby ktoś obcy wychowywał moje dziecko!
To ja jestem za nie odpowiedzialna.
Widzę że niania jest bardzo zasadnicza i strasznie chwali się swoim
doświadczeniem a skąd bierze się to że przy mnie córka jest aniołem,
opiekuńcza jest wobec siostry a przy niani zaczęła malutką bić? To
moja wina?
A może jednak się nacięłam – przychodzi „ciocia” mówi że kocha a
jednocześnie po 3 dniach mówi że więcej nie przyjdzie bo Agatka
niegrzeczna i ona to słyszy ( dziecko chyba jak coś usłyszy to
ciekawe jest, jakby to było).
Albo np. mówi ‘ciocia nikogo nie bije, mama może sobie krzyczeć bić
i lać pasem, ciocia nigdy nikogo nie uderzyła i nie uderzy” a ja
wiem, że kilka razy dała klapsa?
Czy nie stąd bierze się bunt że dorosły mówi nie wolno tego robić
potem sam to robi i jeszcze mówi że nigdy tego nie zrobił?
Nie po to szukam pomocy psychologa żeby oczerniać i oskarżać niańkę,
ale po to żeby poszukać przyczyny, może w sobie.
Prosiłam o radę, nie o „łatkę”, sory

fogito2

[franklin76]

Córkę uczę szacunku, ukarana była za złe zachowanie przy niańce dość
dotkliwie – żadnego bicia, ale rozmowa, ma ograniczony dostęp do
zabawek, telewizji, zero słodyczy, komputera i atrakcji póki się nie
poprawi. Jednocześnie codziennie kosztem sowich obowiązków poświęcam
jej tyle czasu ile mogę.
Nie komentuję w żaden sposób niani, to co mówi córka słucham ale nie
komentuję, kontakt miałam z nianią telefoniczny i świadkiem rozmów
nie była córka. Tylko wczoraj dzwoniłam tak żeby słyszała, że mi
wstyd za nią.
Nie rozumiem skąd się bierze taka odmienność – przy mnie córka jest
zdyscyplinowana, lubi rysować, wobec siostry jest opiekuńcza.
A przy niani diabeł wcielony!
Może buntuje się przeciwko mnie – bo rok byłam w domu, może też
przeciw niani – bo wprowadziła wiele zmian w nawykach i jest bardzo
zasadnicza no i kłamie – mówi że dzieci się nie bije a daje klapsy.
Mówi że kocha a po 3 dniach że więcej nie przyjdzie.
Myślę że dużo zależy od tego jaką ja będę mieć postawę wobec złego
zachowania – jeśli bezradną, wyrośnie mi w domu idealna kandydatka
do poprawczaka, jeśli nie pozwolę na to, może czegoś Mała się nauczy.

[gosiap_01]

czytam Twoje wypowiedzi i nie obraź się ale doszłam do wniosku, ze
moze to jednak lepiej dla Twoich dzieci, ze niania się na Was
wypięła. Rozumiem, ze to dla Ciebie bardzo trudna sytuacja ale
wydaje mi się, że Twoja Agatka niani po prostu nie akceptuje. Poza
tym szczerzez wmówiąc gdybym się dowiedziała, ze niania uderzyła
moje dziecko to nie pracowałaby u mnie następnego dnia. I na pewno
nie chciałabym, zeby moim dzieckiem zajmowała się osoba, która
kłamie (tak jak robi to Twoja niania). Życzę Ci znalezienia
ciepłej, życzliwej i opiekuńczej niania dla Twoich córek i bardzo
Ci współczuję, że niania sprawiła Ci taki kłopot. Ale na prawdę
uważam, że taka osoba jak opisywana przez Ciebie niania w ogóle nie
powinna opiekować się dziećmi.

d łuuugie

[franklin76]

Od córki stanowczo i cierpliwie wymagam żeby poprawiła swoje
zachowanie – niańki przy niej nie krytykuję, w ogóle przy niej na
niani temat nie rozmawiam. MA kilka zakazów – zero kompa,
ograniczony dostęp do bajek, zablokowany kanał minimini (ulubione
bajeczki), zero słodyczy, prezentów od nikogo do czasu kiedy poprawi
się naprawdę tzn. przestanie krzyczeć i bić w obecności niani.
Zauważyłam że im więcej dyscypliny tym bardziej robi się potulna i
słodka ( oczywiście nie zamieniłam domu na koszary tylko z każdą
pierdołą staram się być konsekwentna). Przypomniała sobie słowa
proszę i dziękuję, o wszystko pyta. Problem w tym, żeby niania tę
dyscyplinę umiała wyegzekwować.
Chyba więcej zrobić nie mogę
Obserwuję moje dziecko i widzę, że źle znosi kategoryczne zakazy i
jest bardzo samodzielne, więc jeśli organizuje sobie czas sama, jest
ok. – nie wiem czy niania nie za bardzo narzuca jej co ma robić.
Postawiłam niani kilka warunków – po pierwsze przestaje mi na
dziecko skarżyć, ignoruje jej złe zachowanie, jak wracam, milczy na
jej temat. O tym, co złe nie rozmawiamy, krótko stwierdzamy że nie
ma poprawy i nie przywracam żadnych nagród i atrakcji. Dopiero kiedy
zajdzie zmiana pozytywna, wtedy oczekuję komentarza zachowania
mojego dziecka, żeby można było je nagrodzić. Takie skarżenie
donikąd nie prowadzi, bo jeśli chodzi o zwrócenie na siebie uwagi –
cel osiągnięty!
Po drugie zostaje i nigdzie nie odchodzi dopóki nie znajdę kogoś i
dopóki nie potwierdzi się że nie chodzi o czas, tylko o brak
akceptacji jej osoby przez starszą córkę. Nagłe odejście wyrządzi
więcej szkody.
W poniedziałek umówiłam się z psychologiem. Nie wyolbrzymiam, ale
coś jest nie tak i muszę coś z tym zrobić.
Otrzepałam się i to nie koniec świata – co nas nie zabije to nas
wzmocni.
Po przebojach z mężem teraz ledwo wróciłam do pracy (a jestem
zawalona robotą w maturalnej klasie) jeszcze i to. Ale widać nic w
moim życiu nie może być łatwe, lekkie i przyjemne...