Jak nauczyć małe dziecko czytać

[rodzicejulki]

Wiem, ze ten temat byl juz poruszany na forum , ale nie znalazlam
odpowiedzi, ktora by opisywala konkretne efekty nauki u malych
dzieci. Czy ktos pracowal ta metoda i widzial efekty u dzieci w
wieku np 1,5 do 3 lat? moja corka ma 16 msc i mowi 7 slow, wiec
zastanawiam sie w jaki sposob mozna by bylo praktycznie ustalic czy
ona by cos z takiej nauki wiedziala.Szczegolnie, ze jeszcze nie zna
nazewnictwa wszystkich przedmiotow.Czy ktos pracowal ta metoda w
rodzinie, w ktorej sie mowi dwoma jezykami?

[asia.sthm]

A co na to Julka, chce juz czytac?

[atena12345]

według mnie uczyć czytać 1,5 roczne dziecko to troche bez sensu. Po
co? będzie miała jeszcze czas. Moja córcia jak miała 20 miesięcy
umiała nazwać poszczególne literki. Nauczyła się "przypadkiem" na
takich literkach-magnesach na lodówkę. Bawiło ja to, pytała, ja
odpowiadałam. I tyle. Wszyscy oczywiście podziwiali, że takie
dziecko to na pewno zacznie niedługo czytać. Ale czytanie ją nie
interesowało, więc nie uczyliśmy się. Nauczyła się w wieku 5 lat w
ciągu 2 tygodni. Teraz ma równe 6 i czyta płynnie bez sylabizowania.
Więc po co aż tak się spieszyć?

[truscaveczka]

Noooo, ale spóźniliście się! Literki to z mlekiem matki, a teraz to już
przechlapane, nie da rady sie nauczyć...*



*ironia

[kasiak1004]

nie wydaje mi sie, zeby tak male dziecko moglo sie nauczyc czytac.
ale mowic w innym jezyku czemu nie. my mamy kilka miedzynarodowych
rodzin i tak: 3-latek mowil plynnie w dwoch, trzeci jezyk rozumial
ale mniej mowil; pieciolatka 6-latka mowi w czterech jezykach w tym
z dwojch juz czyta i troche pisze.
zadne z tych dzieci z tego co mi wiadomo do niczego nie bylo
przymuszanych, uczyly sie od poszczegolnego rodzica, rozmowy
rodzicow i tv czyli uczyly sie ze sluchu. u nas w domu mlody tez
slyszy 4 jezyki wiec mam nadzieje ze pojdzie w slady starszych
kolegow
POZDROWIENIA

[kasiak1004]

aha corka mojego brata w wieku ok 3 lat znala na pamiec cala
Lokomotywe Tuwima, bo jej codziennie czytali. wiec jak ktos ja
odwiedzil to recytowala wiersz z ksiazka w reku i do tego
przewracala strony. wygladalo jakby naprawde umiala czytac i wszyscy
byli w szoku hehhe

ale to tak na marginesie, tak mi sie przypomnialo jaka male dzieci
moga mic pamiec
nadal uwazam jednak ze takie male dziecko jednak nie bedzie czytac

[angazetka]

Dlaczego chcesz nauczyć czytać półtoraroczne dziecko? Toż to
znęcanie się czystej wody. Nauczyłam się czytać, gdy miałam 4 latka -
bo chciałam, a nie dlatego, że miałam rodziców z przerostem
ambicji.

[epb3]

nauka.2p.pl/czytanie/index.html

[ewa_mama_jasia]

Nauczycie czytać, a co potem? Jak zabronicie dziecku np. dwuletniemu
czytania informacji dla niego nieprzeznaczonych? Np. o aktach
przemocy w gazecie? Chyba, że to nie ma dla Was znaczenia.
Ja zastanawiałam się nad nauczeniem dziecka czytania w wieku dwóch
lat, szczególnie że już w wieku 20 miesięcy operował
osiemdziesięcioma słowami, ale przeszło mi. Będzie miał cztery lata,
wtedy pomyśle.

[verdana]

Mozna tez nauczyć dziecko tabliczki mnozenia - tylko po co?
Dziecko w tym wieku nie potrafi, a moze i nie powinno samo czytać.
Nawet książeczki dla dzieci wymagaja objasnień doroslego. Dziecko
moze technicznie umiec czytać, ale tresci nie zrozumie - zly wstęp
do poznawania literatury...

[kropkaa]

Kur matematyki też jest, spokojnie

[kropkaa]

KurS

[kasiak37]

hehe,a, moze w lazience leza stale gazety to jak dzieciak idzie na "posiedzenie"
to co sie ma nudzic?Poczyta sobie a to wiadomosci ze swiata,gielde albo sport

[zapinka_ak]

generalnie 1,5 letnie dziecko jako tako nauczyć można...tzn.dziecko będzie
umiało rozpoznawać nauczone wyrazy, ale nie literki, nie złoży z literek
wyrazu,ale nauczy się całego...na pamięć po prostu..mozg dziecka w wieku 2 lat
jest bardziej podatny na naukę, chłonny niż u 6 latka dlatego to się
sprawdza....polega to na pokazywaniu już nawet półtora rocznemu dziecku wyrazów
napisanych dużymi literami na kartce...i głośne wypowiadanie-nie
sylabizujemy..pokazujemy około kilku sekund bo dziecko tylko na tyle jest się w
stanie skopić...po 2-3 wyrazy dziennie....i tak co w kolko...w końcu jak
pokażemy dziecku tabliczkę to odczyta wyraz..po prostu pamięta...zapis graficzny....

[zapinka_ak]

właśnie zauważyłam, że została stronka podana do tego tematu i tam jest wszystko
wyjaśnione

[donkaczka]

paniom dywagujacym obok tematu polecam lekture: glenn doman "jak nauczyc male
dziecko czytac" a potem dyskusje po co, rozmowy i czym czego sie nie zna sa
pustym klepaniem


przeszukaj forum podajac slowo kluczowe "doman" takze forum "male dziecko" i
"niemowle" i napisz na priv do dziewczyn ktore metode stosuje, zwlaszcza do tych
ze starszych watkow, ktore konkretnie pisaly ze stosuja, chetnych do ebooka
dlugie listy byly ale pewnie ulamek w koncu to robil


ja stosuje zrywami z braku czasu i dosc krotko, wiec o efektach trudno mowic
teraz zaczne znowu, skasowalam sobie nieco obowiazkow wiec moze wytrwam w
regularnosci

nie kupujcie zadnych cudow na allegro i na stronach internetowych

ksiazke za 25pln kupicie w fundacji, napisz do nich

www.fundacja-dom.opole.pl/metodyreh/doman.php
i sama rob karty, zestaw slow jest bardzo indywidualny i zmienny, te gotowce sa
bez sensu

[aniucha333]

> paniom dywagujacym obok tematu polecam lekture: glenn doman "jak
nauczyc male
> dziecko czytac" a potem dyskusje po co, rozmowy i czym czego sie
nie zna sa
> pustym klepaniem
>

Donkaczka - brawo za ten komentarz!!!

[donkaczka]

aha u nas beda dzieci dwujezyczne, tylko polskiego ucze, niemiecki i tak im
wejdzie w mowie i pismie, to polski wymaga u nas pracy

[aniucha333]

rodzicejulki:

ale nie znalazlam
> odpowiedzi, ktora by opisywala konkretne efekty nauki u malych
> dzieci.

Ano takie ze twoje dziecko bedzie bardziej rozwiniete i
spokojniejsze niz jego rowiesnicy. Zdaniem moim i jeszcze pary
innych, frustracja u dzieci (te rzucanie sie na podloge, placze,
etc) czestokroc sie bierze z tego ze ich ciekawosc swiata i ped do
nauki (taak drodzy krytykanci i malkontenci - wasze pociechy sa
wybitne i to tylko od was zalezy czy in stworzycie odp. warunki
rozwoju) - pamietaj dziecko jest produktem swojego srodowiska. Jesli
to srodowisko jest do czterech liter bo chce maluchowi
zapewnic 'dziecinstwo' czyli kolejny frazes wyglaszany przez
doroslych leni, nieukow i tumiwisizmow - to niestety i taki bedzie
jeog produkt. I nie nalezy plakac potem ze pociecha niecierpi nauki,
nie chce sie uczyc i kojarzy wszelkie czytanie, uczenie sie,
zwiedzanie muzeow za dopust bozy.

moja corka ma 16 msc i mowi 7 slow, wiec
> zastanawiam sie w jaki sposob mozna by bylo praktycznie ustalic
czy
> ona by cos z takiej nauki wiedziala.

prostym sposobem - pokazesz jej, np. 2 rozne slowa - jedno
mowiace 'pies' a drugie 'kot', i zapytasz gdzie jest napisane 'kot'.
Padniesz z wrazenia jak twoja pociecha ci wskaze na to slowo.

Czy ktos pracowal ta metoda w
> rodzinie, w ktorej sie mowi dwoma jezykami?

Ja tak robie. Ucze i po ang. i po pol. Nic trudnego bo robi 2
zestawy tych samych slow tylko ze w dwoch roznych jezykach. toche
wiecej pracy ot tyle.

Tu masz strony Instytutu Domana (oferuja tez kursy w Europie):
www.iahp.org/Upcoming-Courses.237.0.html
tu masz linki do polskie strony sprzedajacej materialy:
www.genialnymaluch.pl

a tu ksiazke Rojkowskiej omawiajaca ta metoda "Naucz male dziecko
mysle i czuc" (kosztuje 25 zl).

pozdrawiam

jak chcesz wiedziec wiecej to pisz na mojego maila. Na razie

[donkaczka]

genialnego malucha odradzam

karty robi sie samemu, indywidualnie pod dziecko i dynamicznie zmienia zestawy,
wydawanie kasy na gotowca jest bez sensu, bo ani ilosc ani zakres slow nie jest
wystarczajaca

[aniucha333]

> genialnego malucha odradzam

Ja zamawiam od nich tylko puste gotowe kartki do nauki czytania.
Nigdy nie zamawialam ich zestawow do czytania. Bo i po co? Sama
robie lepsze

[aniucha333]

dynamicznie zmienia zestawy,
> wydawanie kasy na gotowca jest bez sensu, bo ani ilosc ani zakres
slow nie jest
> wystarczajaca
>

Dokladnie - jesli wprowadzisz 5 zestawow dziennie kazdy po 10 slow.
Zakladajac ze po 5 dniach trzeba codziennie do kazdego zestawu
wprowadzac nowe slowo to sporo slow miesiecznie ci wyjdzie.

Oto moja rada: zanim zaczniesz robic jakiekolwiek slowa, przejdz sie
po domu z kartka papieru i dlugopisem i zapisz wszystko co macie w
domu (np. lodowka, stol, tablica, okno, etc), potem poza domem (np.
trawnik, ulica, rower, lampa, etc) a potem mozesz tez brac slowa z
ksiazek dla maluchow. W pozniejszym okresie bedziesz ponownie uzywac
slow juz przerobionych i budowac z nich zwroty dwuwyrazowe, frazy,
zdanie, etc.

Potem jak juz uzbierasz na tej kartce z tak 600 slow, siadz wez
gruby czerwony permanentny pisak i przenies te slowa na arkusze.
Czcionka musi byc b. duza. Ja tak robie i zrobienie tak z 1000 slow
zabiera mi moze 1 do 2 godz raz na miesiac. Moj znajomy kiedys
zrobil swojemu dziecku 6,000 slow w 3 dni (tzn. nie siedzac caly
dzien ale pare godzin dziennie) i nie musial nic robic przez dlugi
okres czasu bo mial mnostwo materialu.

I wiem brzmi to przerazajaco ze skad ja tyle slow wezme Hmm, z
glowy, z ksiazek ktore TY czytasz (tak, tak nie przerazaj sie ze
dziecko nie rozumie) z TV. Moja dziecinka teraz przerabia slowa
takie jak np. przedyskutowac, popyt, podaz, polityka monetarna,
idiom, onomatopeja, etc. Za kazdym razem jak jej takie slowa
pokazuje to jej tlumacze co one oznaczaja. I prosze nie linczujcie
mnie ze taaaakie truuudne slowa 3 letnie dziecko zna Zna je bo
wszystkie proste juz dawno poznala

Ucze ja od tak prawie 2 lat i efekty mnie naprawde zadziwija kazdego
dnia

zycze owocnej nauki czytania

[verdana]

Małe dziecko powinno sie uczyć - ale nie czytania. Małe dziecko - 2-
3 letnie powinno wlasnie biegac, skakać, budowac z klockow, a nie
byc "spokojniejsze". Owszem, warto dziecku czytać - ale kompletnie
nie rozumiem, po co tracic miesiace na cos, czego trochę starsze
dziecko nauczy się w miesiac - i bedzie miało z tego pozytek.
Jaki pozytek ma dwu-trzy latek z przeczytania słowa "lampa?" I czy
bedzie umało przeczyytac tez "lampami" "lampie" itd - czy też - bo
polski to nie angielski- nauczy sie wyłącznie czytać słowa w
mianowniku???

[donkaczka]

dlatego wlasnie polecam przeczytanie ksiazki, ebooki sa w necie, nie bedzie Cie
dreczyc wizja katowanego nauka czytania dwulatka
glenn doman jest specjalista rehabilitacji dzieci z porazeniem mozgowym, lektura
jest bardzo ciekawa

nie o nauczenie, a o nauke idzie

[verdana]

Naprawde, dwulatka warto uczyć, ale tego co jest potrzebne
dwulatkowi. A nie tego, z czego mu nic nie przyjdzie, za wyjątkiem
chwaly jego rodziców. Znacznie wiecej da mu czytanie przez mame na
głos niz uczenie się czytania metoda wyrazową, kiedy nic sobie nie
poczyta...
Znam metode Domana - i słusznie piszesz - jest ona przeznaczona dla
chorych dzieci nie zdrowych dwulatków. I co wiecej uzwgledna
specyfikę jezykow, gdzie wyrazy raczej się nie odmieniają.

[aniucha333]

> Znam metode Domana - i słusznie piszesz - jest ona przeznaczona
dla
> chorych dzieci nie zdrowych dwulatków. I co wiecej uzwgledna
> specyfikę jezykow, gdzie wyrazy raczej się nie odmieniają.


Nic o tej metodzie nie wiesz. Jak bys wiedzial to bys nie pisala
takich dyrdymal. Pomysl jak to jest nielogiczne to co piszesz.
Twierdzisz ze nauki czytania wg Domana jest tylko dla dzieci
chorych. Tak? I pamietaj my nie mowimy tu o dzieciach z alergiami
czy zwichnieta noga. My tu mowimy o dzieciach z tak duzymi
uszkodzeniami mozgu ze lekarze nie daja takim dzieciom szans na
normalne zycie. Wiec jesli dziecko ktorego mozg prawie ze w 3/4
uszkodzony potafi sie nauczyc czytac to metoda to dlaczego dziecko
ktore jest zdrowe jak ryba nie moze???? Wg tego co mowisz zdrowe
dzieci sa mniej zdolne do nauki czytania ta metoda. Kompletny
bezsens.

I zdrowe i chore dzieci korzystaja na nuce czytania ta metoda. Nie
dajcie sobie wmowic inaczej. A przede wszystkim przeczytajcie
ksiazki napisane przez Domana i ta Rojkowskiej.

[verdana]

Te dzieci uczy się rónież chodzić. Dziecka zdrowego takimi metodami
nie uczysz, prawda?
A ono i tak chodzi... O wiele sprawniej, niż gdybyc przyspieszajac w
drugim miesiacu zycia zaczęła go uczyć chodzic metodami
zarezerwowanymi sla starszych dzieci z porazeniem mózgowym. I
niewiele by na tym skorzystało...
Metody stosowane dla dzieci chorych nie zawsze sa dobre dla
zdrowych. I tyle.

[anja0123]

Aniucha, a Ty piszesz o uczeniu dziecka czytania i mowienia w jezyku
polskim? Jesli tak, to troche mnie to dziwi, bo czytajac Twoje posty
niestety odnosze wrazenie, ze Ty sama nie wladasz tym jezykiem zbyt
dobrze...

do donkaczka

[mak-111]

dlatego wlasnie polecam przeczytanie ksiazki, ebooki sa w necie, nie
bedzie Cie
> dreczyc wizja katowanego nauka czytania dwulatka
> glenn doman jest specjalista rehabilitacji dzieci z porazeniem
mozgowym, lektur
> a
> jest bardzo ciekawa

w takim razie zapewne orientujesz sie, ze nie wszsycy terapeuci i
psychologowie w pelni popieraja te metode i nie uwazaja tego za "nie
katowanie"???
zapewne tez poczytalas na temat czytania ze zrozumieniem i jego
znaczeniu w procesie nauki?

[aniucha333]

> zapewne tez poczytalas na temat czytania ze zrozumieniem i jego
> znaczeniu w procesie nauki?

I ty mi powiesz ze starsze dzieci czy nawet mlodziez rozumie
wszystko co czyta? Ja jak czytam nowe pozycje z mojej dziedziny
czesto musze je przeczytac pare razy by zrozumiec dany koncept/nowy
przepis. I co powinnam je rzucic bo nie zrozumialam za pierwszym
razem?

A czy proces uczenia sie na tym nie polega ze uczysz sie rzeczy
ktore sa nieznane, nowe, trudne by potem staly sie dla ciebie
chlebem powszednim?

I dlaczego zakladasz ze nie jest tak samo z dzieckiem? Czy nauka
chodzenia nie jest jednym z najwieszych wyznan dla dzieci? A co a
propos nauki mowienia? Czy nie jest to arcytrudne an poczatku? A
potem po wielu probach staje sie najlatwiejsza rzecza pod sloncem.
I tak to sie ma do wszystkiego w zyciu.

[mak-111]

I ty mi powiesz ze starsze dzieci czy nawet mlodziez rozumie
> wszystko co czyta? Ja jak czytam nowe pozycje z mojej dziedziny
> czesto musze je przeczytac pare razy by zrozumiec dany
koncept/nowy
> przepis. I co powinnam je rzucic bo nie zrozumialam za pierwszym
> razem?


nie mowie, ze wszyscy rozumieja to co czytaja od poczatku, ale
jednym z aspektow czytania prawidlowego jest czytanie ze
zrozumienim. nie chodzi o to aby 6-7 latek rozumial np.freuda, ale
teksty dostosowane do jego wieku.
nie wszystkie teksty specjalistyczne rozumie sie od pierwszego razu,
ale dzieki roznym umiejetnosciom (skladania sylab, wyrazow w calosc,
zapamietywania i wychwytywania sensu itp.)jednak potrafimy to
zrozumiec.
"czytanie" calych wyrazow przez dziecko jest tylko rozpoznawaniem
ich graficznego obrazu, ktore zapewne swietnie rozwija pamiec,
koncentracje i umiejetnosci jezykowe, ale nie jest prawdziwym
CZYTANIEM.

[donkaczka]

> "czytanie" calych wyrazow przez dziecko jest tylko rozpoznawaniem
> ich graficznego obrazu, ktore zapewne swietnie rozwija pamiec,
> koncentracje i umiejetnosci jezykowe, ale nie jest prawdziwym
> CZYTANIEM.

dziewczyno co ty wypisujesz?
czytanie tekstu bez zrozumienia to zupelnie inna funkcja, smiem twierdzic ze w
twoich kryteriach to polowa spoleczenstwa nie umie czytac

jak mozna twierdzic ze umiejetnosc przeczytania tekstu czytaniem nie jest?? tzn
jak dziecko przeczyta"kamyczek powiedzial nie" to co? niezrozumietego??
zapetlilas sie tak ze mi z wrazenia wszystko opadlo
a juz chwalenie sylabizowania, no comments

[angazetka]

> czytanie tekstu bez zrozumienia to zupelnie inna funkcja, smiem
twierdzic ze w
> twoich kryteriach to polowa spoleczenstwa nie umie czytac

Przecież nie umie. Poszukaj sobie badań na ten temat - analfabetyzm
funkcjonalny, nieumiejętność zrozumienia prognozy pogody czy
rozkładu jazy autobusów.
I nie wiem, co Cię tak dziwi: wyobraź sobie, że masz teraz
przeczytać tekst z kompletnie obcej Ci dziedziny. Owszem,
przeczytasz go, ale nie zrozumiesz. Tak ma małe dziecko, które
znaczeń wielu słów jeszcze nie zna.

[donkaczka]

dzizas, ale tak sie czlowiek rozwija, czyta nie rozumie, docieka
sama pamietam, ze czasem czytalam ksiazki i czegos nie kumalam, slow lub sytuacji
doroslam, zrozumialam

zreszta srednio sobie wyobrazam dziecko czytajace ksiazki poza jego zasiegiem,
to w koncu rodzic podsuwa

[jakw]

aniucha333 napisała:
> Czy nauka chodzenia nie jest jednym z najwieszych wyznan dla
dzieci? A co a propos nauki mowienia?

Hm, a uczysz chodzić dziecko 3-miesięczne, a od roczniaka
oczekujesz, że będzie mówiło pełnymi zdaniami?

[donkaczka]

podaj mi jedna teorie/metode co do ktorej sie sceptyczni fachowcy nie znajda
zawsze sa za i przeciw, w kazdej dziedzinie, a co dopiero w tak subiektywnej
jaka jest psychologia

paszczakowna - to samo chcialam napisac - dla mnie to kolejna z zabaw, mimo
puzzli, gier, rozmaitych cudow zawsze cos nowego sie przyda

verdano, nie chodzi o nauczenie, a o uczenie, przynajmniej dla mnie

mozg dziecka jest oblednie chlonny i plastyczny, jesli moge troche wplynac na
jego ksztaltowanie, to chetnie
a w 3latku umiejacym czytac nic zlego nie widze, ze wspolnego czytania i tak nie
zrezygnujemy

i rozbawila mnie uwaga o tresciach nieodpowiednich - no mnie sie dzieci nie
urywaja do kolegow i nie szperaja po polkach w kiosku bez kontroli, a juz na
pewno nie trzylatki a pieciolatki juz i tak umieja czytac czesto i takich
dylematow jakos ludzie nie maja

klasyczny objaw - nie znam, nie rozumiem, szukam dziury w calym


aniucha, wyluzuj troche, takim napadowym pisaniem ludzie sie zniecheca i
nastawia niekorzystnie

[aniucha333]

> aniucha, wyluzuj troche, takim napadowym pisaniem ludzie sie
zniecheca i
> nastawia niekorzystnie
>

No to sorry bo ja na nikogo nie napadam tylko widze tylko
nielogicznosci w tym co niektorzy pisza i tylko to wskazuje.

Mi to naprawde rybka czy ktos uczy czy nie uczy. Tylko dlaczego
pozwalac obrzucac blotem cos co tak swietnie dziala? Niewiedza czy
zwykla zazdrosc?

O metodzie Suzuki ktora dokladnie to samo robi co Doman z tym ze
uczy maluczy grac na skrzypcach nikt tak nie pisze. Dlaczego?!

[kropkaa]

> nie wszsycy terapeuci i psychologowie w pelni popieraja te metode
i nie uwazaja tego za "nie katowanie"???

A wiesz ilu ja rzeczy w wychowaniu nie popieram? A ilu pedagogów
jest dennymi, leniwymi i głupimi ludźmi, którzy poszli na WSP i
nauczanie początkowe, bo nigdzie indziej by się nie dostali i była
to ich jedyna szansa na jakiekolwiek studia? Sorry, jak patrzę na
moje koleżanki z klasy (z podstawówki), które teraz są
nauczycielkami (niektóre ćwoki nawet w lo uczą i każą się tytułować
per pani profesor...) to powiem szczerze, acz niepoprawnie - gdyby
taka Kasia czy Dorota miała moje dziecko uczyć, to rzucam pracę,
żyję w biedzie i zaczynam edukację domową, bo nie chcę, by półgłówek
uczył moje dziecko. Oczywiśnie znam też bardzo dobrych nauczycieli,
z powołaniem i chęcią, i na takich mam nadzieję, trafi moje dziecko.

[paszczakowna1]

A czy znane są badania wynikow polskich dzieci uczonych w ten sposob w szkole?
Obawialabym sie problemow w nauce pisania. Czesc dzieci czytajacych wyrazowo na
pewno nauczy sie literowac i sylabizowac, ale czy wszystkie? Nie lepiej to,
uwzgledniajac specyfike jezyka polskiego, laczyc czytanie wyrazowe i sylabowe (i
nieco pozniej, raczej po 3-cim roku zycia)?

Jesli (JESLI) to nieszkodliwe, to moim zdaniem zaden problem. Dla dziecka to
zabawa, a nie tak latwo wymyslac zabawy dla dzieci w tym wieku.

[aniucha333]

Czesc dzieci czytajacych wyrazowo na
> pewno nauczy sie literowac i sylabizowac, ale czy wszystkie?

literowanie czy sylabizowanie to najprostszy sposob na wolne
czytanie.

Nie lepiej to,
> uwzgledniajac specyfike jezyka polskiego, laczyc czytanie wyrazowe
i sylabowe (
> i

Doman uczy czytanie globalnego, calych wyrazow, fraz, zdan. Tak tez
ucza na kursach szybkiego czytania. Wiec to ze kiedys tam plugiem
ziemie orano i nie latano samolotami tylko wozem z koniem nie
oznacza ze tak jest lepiej. Tak samo to sie ma do czytania
tradyacyjnego - stara bezsensowna metoda ktorej wszyscy kurczowo sie
trzymaja nie wiedziec czemu.

Nie lepiej to,
> uwzgledniajac specyfike jezyka polskiego, laczyc czytanie wyrazowe
i sylabowe (
> i

A co w tym jest szkodliwego? To tak samo jak czytanie z mama tylko
ze tutaj dziecko ma duze litery ktore WIDZI. I mam mu je czyta na
glos wskazujac palcem. Ot tyle.

[angazetka]

Piszesz trochę jak członek sekty, wiesz?

[aniucha333]

Moj maz jeszcze do niedawna tak mowil. Po pol roku uczenia dziecka
ta metoda przestal Tylko patrzy na dziecko i mowi ze to co ona
umie przerasta jego najsmielsze marzenia

czy tych co walczyli o Doline Rospudy tez nazywasz sekciarzami albo
ekoterrorystami? Bo maja pasje i walcza o nia?

[angazetka]

> czy tych co walczyli o Doline Rospudy tez nazywasz sekciarzami
albo ekoterrorystami? Bo maja pasje i walcza o nia?

Co ma do tego Dolina Rospudy? Akurat walkę o nią popieram - choć nie
bezkrytycznie.
A sekciarzem mogę nazwać osobę, która nie rozumie, że jej pogląd na
życie nie musi całego świata wprawiać w zachwyt (np. ekolog od
Rospudy, który bagatelizuje koszmar ludzi w Augustowie, albo pani na
forum, która nie rozumie, że nie dla każdego celem nadrzędnym jest
czytający półtoraroczniak, a mózg dziecka można stymulować na 100
innych sposobów).

[aniucha333]

pani na
> forum, która nie rozumie, że nie dla każdego celem nadrzędnym jest
> czytający półtoraroczniak, a mózg dziecka można stymulować na 100
> innych sposobów).


Pani na forum tylko sie wypowiada na jeden waziutki temat dot.
dzieci. Gdybys sobie zadala trudu zapytac tej pani cos wiecej to bys
odkryla milion innych rzeczy ktore ta pani wie i ktore ta pania
pasjonuja. Metoda Domana jest jedna z miliona innych

(np. ekolog od
> Rospudy, który bagatelizuje koszmar ludzi w Augustowie

A kto ten koszmar tym ludziom stworzyl? Ekolodzy czy zwykla ludzka
bezmyslnosc ktora drogi im kiedys tam pobudowala nie myslac o
skutkach?

I sorry nie ze mam cos do ciebie ale ostatnio czytalam komentarze
ludzi wypowiadajacych sie na ten temat i rece mi opadly. Wolelby
miec droge i zniszczyc unikalne srodowisko natury. Skad w ludziach
az taka krotkowzrocznosc?

[angazetka]

> Gdybys sobie zadala trudu zapytac tej pani cos wiecej to bys
> odkryla milion innych rzeczy ktore ta pani wie i ktore ta pania
> pasjonuja.

No i? Mnie też pasjonuje milion rzeczy, to bardzo prawidłowe

> A kto ten koszmar tym ludziom stworzyl?

A czy ja mówię, że ekolodzy? Rozumiem dobro, jakim jest środowisko
naturalne, rozumiem dobro, jakim jest bezpieczeństwo przy poruszaniu
się po własnym mieście. Warto szukać rozwiązania, które te dwa dobra
pogodzi, a nie krzyczec, że ważne jest tylko jedno z dóbr.

[aniucha333]

> No i?

no i nic.

Warto szukać rozwiązania, które te dwa dobra
> pogodzi, a nie krzyczec, że ważne jest tylko jedno z dóbr.

wydaje mi sie ze to co teraz uwazamy za metody extremalne za pare
lat stanie nie norma. Niszczejace srodowisko naturalne w takim
stopniu w jakim to sie obecnie dzieje na swiecie wymaga niestety
uzycia 'ostrych' srodkow. ZA 20 lat bedziemy tym
tzw. 'ekoterrorystom' wdzieczni za to ze ochronili cos co moglo
zniknac bezpowrotnie. A ludzie czy tak czy siak marudzic beda bo
taka ich natura.

[angazetka]

> A ludzie czy tak czy siak marudzic beda bo taka ich natura.

O tym właśnie pisałam - brak zainteresowania perspektywą inną niż
własna. Pomieszkaj w Augustowie (uzdrowisku!), w którym zwykłe ulice
są rozjeżdżane przez tiry i potem oceń, czy to takie zwykłe
marudzenie, czy może jednak obwodnica dla tych ludzi to zbawienie.

[ewanka]

Mam tylko jedno pytanie do mam uczących dzieci czytać w tak młodym
wieku (2 lata i okolice): czego Wasze dzieci będą się uczyły w
szkole jeśli już opanują czytanie? Będą siedziały znudzone na
lekcji, bo one już wszystko potrafią i albo rozrabiać i rozpraszać
inne dzieci? Potem będą problemy typu: dlaczego moje dziecko nie
słucha na lekcji? Może ma ADHD? A może będzie już miało nerwicę, bo
matka trochę przegięła z edukacją na początku jego życia.

Gdyby dzieci powinny uczyć się czytać jak tylko zaczną mówić, to
takie zajęcia byłyby w żłobku i postępy byłyby kontrolowane przy
okazji bilansu np dwulatka. A jakoś się tak nie dzieje i to nie z
winy leniwych rodziców, opiekunów i lekarzy ale kolejności rozwoju
dziecka. Więc może lepiej skupić się na tym, czy dziecko w tym wieku
nie sika jeszcze w pieluchy i czy potrafi podzielić się swoimi
zabawkami z innymi dziećmi w piaskownicy.

Pozdrawiam
E.

[aniucha333]

Więc może lepiej skupić się na tym, czy dziecko w tym wieku
> nie sika jeszcze w pieluchy

I tu cie zdziwie - moje juz nie sika od pol roku. Przestalo w wieku
2.3 lat.

i czy potrafi podzielić się swoimi
> zabawkami z innymi dziećmi w piaskownicy.

I to takze potrafi i to b. dobrze. Uwazam ze jest wrecz za grzeczna.

czego Wasze dzieci będą się uczyły w
> szkole jeśli już opanują czytanie?

Robic tysiace bardziej ciekawych rzeczy niz nauka. A moze i
przeskoczy z trzy klasy? Bedzie mi milo

Albo jeszcze lepiej bedzie miec nauczanie indywidualne

Ja czytac za bardzo nie potrafialam ale i tak umieralam z nudow na
wiekszosci lekcji. Potem zaczelam czytac po kryjomu pod lawka na
wiekszosci lekcji i dzieki temu jestem oczytana

[verdana]

No i kluczowe zdanie jest w tym "Bedzi mi miło". Bo bedziesz miala
superdziecko. A że będzie w klasie z dziecmi o wiele starszymi, z
ktorymi nie będzie miał normalnego kotaktu, albo że w ogóle
pozbawisz go kolegów - to pestka. Wazne, ze mama będzie dumna, ze ma
w domu geniuszka.
Naprawde, Tobie chyba nie zalezy na dziecku, jako dziecku, tylko
dziecku - jako okazie inteligencji.

[aniucha333]

> No i kluczowe zdanie jest w tym "Bedzi mi miło". Bo bedziesz miala
> superdziecko. A że będzie w klasie z dziecmi o wiele starszymi, z
> ktorymi nie będzie miał normalnego kotaktu, albo że w ogóle
> pozbawisz go kolegów - to pestka. Wazne, ze mama będzie dumna, ze
ma
> w domu geniuszka.

Verdana - czy ty znasz jakas matke ktora nie lubi sie chwalic swoim
dzieckiem? Bo ja nie. Moja wlasna matka mna sie wciaz chwalila jak
polalam polrocze w moim liceum

Moje dziecko jest geniuszkiem dla mnie, bo jest moje, bo jest takie
kochane, bo jest takie moje

[verdana]

Owszem, chwalić się dzieckiem mogę. Ale nie bedę izolowac go od
kolegów i zalatwiac mu domowa edukację - tylko dla własnej
satysfakcji, nie patrzac na to, czy jest to dla dziecka dobre czy
nie.

[aniucha333]

Ale nie bedę izolowac go od
> kolegów i zalatwiac mu domowa edukację - tylko dla własnej
> satysfakcji, nie patrzac na to, czy jest to dla dziecka dobre czy
> nie.


Domowa edukacja? No to chyba przedszkolna ale w domu? I izolowac?

A gdzie ja to napisalam? Moje dziecko chodzi na grupowa rytmike,
skrzypce, basen, ma znajome kolezanki. Na brak przyjaciol nie
narzeka. Nie wspomne o rodzinie z ktora sie spotyka.

I dlaczego ty tak usilnie starasz sie mi wciskac ze dzieci
stymulownae przez rodzicow musza ale to musza byc aspoleczne??? Ja
znam aspolecznych nieukow jak i wybitnie spolecznych doktorantow. To
jak to sie ma do rzeczy? to najczesciej sa cechy charakteru a nie
wyksztalcenia czy IQ.

[verdana]

Sama napisałaś, że możesz dziecko posłac o trzy klasy wyżej, albo
załatwić indywidualną naukę. jesli dziecko nie jest jeszcze
aspoleczne, to po takich doswiadczeniach będzie.

[aniucha333]

> Sama napisałaś, że możesz dziecko posłac o trzy klasy wyżej, albo
> załatwić indywidualną naukę.

przeciez kiedys tak uczono naszych przodkow - INDYWIDULANIE. I to
jeszcze nie tak dawno. Mniej bylo wsrod owczesnych osob psychopatow,
mordercow, socjopatow. Patrzac na dzisiejsze statystyki i to co sie
dzieje w niektorych szkolach na swiecie mam wrecz wrazenie ze to
szkoly wrecz 'hoduja' jednostki aspoleczne.

[angazetka]

> Mniej bylo wsrod owczesnych osob psychopatow, mordercow,
socjopatow.

Jakieś dane na potwierdzenie tej ryzykownej tezy?

[verdana]

Kompletna bzdura...
jako historyk zapewniam , ze szkoły powszechne byly juzw
starożytnym Rzymie, a dzieci uczono indywidualnie w późniejszych
wiekach tylko do okreslonego wieku - potem zas wysylano do szkół.
Albo nie uczono w ogole - większość spoleczenstwa była analfabetami.
Jesli zaś chodzi o psychopatow, itd. to zareczam, ze wystarczy
poczytac dzienniki z lat 30 XX wieku, co wlasnie teraz robię, aby
zobaczyć w jak spokojnym i grzecznym spoleczeństwie żyjemy.

[aniucha333]

> O tym właśnie pisałam - brak zainteresowania perspektywą inną niż
> własna.

Moja perspektywa jest chronic srodowisko dla moich dzieci. Nie zyje
wg. tego przyslowia 'a po mnie chocby potop'.

Pomieszkaj w Augustowie (uzdrowisku!), w którym zwykłe ulice
> są rozjeżdżane przez tiry i potem oceń, czy to takie zwykłe
> marudzenie, czy może jednak obwodnica dla tych ludzi to zbawienie.

Mam znajomych ktorzy mieszkaja w domach przy torach tramwajowych.
Dzien w dzien tylko slysza walenie kol po torach. Nie protestuja,
nie wychodza na ulice, nie placza ze po wojnie przez srodek miasta
wzdluz historycznych kamienic ktos im tory tramwajowe polozyl.

A czy ci mieszkancy moze tak lamentuja bo kola nosa im przeszla ta
gruba kasa na jaka liczyli ze dostana za sprzedaz ziemi pod budowe
autostrady? Moze ich prywata byla wazniejsza niz te jak to oni
nazwali 'ptaszki, zabki i kwiatki'?

A przeciez nowa trasa autostrady sprawi ze te tiry i tak przez
Augustow im jezdzic nie beda. To w czym problem? Nad czym teraz beda
dalej lamentowac? Ta unijna kasa ktora im przeszla kolo nosa za ta
ich ziemie?

[angazetka]

> Moja perspektywa jest chronic srodowisko dla moich dzieci. Nie
zyje wg. tego przyslowia 'a po mnie chocby potop'.

Żyjesz. 'Potop' jest obok Ciebie, a się nim nie przejmujesz.

> A czy ci mieszkancy moze tak lamentuja bo kola nosa im przeszla ta
> gruba kasa na jaka liczyli ze dostana za sprzedaz ziemi pod budowe
> autostrady?

A może ci ekolodzy tak protestują, by wyciągnąć łapówki, jak to
miało miejsce w przypadku budowy centrów handlowych w Warszawie?

> A przeciez nowa trasa autostrady sprawi ze te tiry i tak przez
> Augustow im jezdzic nie beda. To w czym problem?

W tym, że przez ostatnie dwa lata nic się w sprawie nie działo, bo
na wariant proponowany przez ekologów, bardzo kosztowny, nie było
kasy, a budowę tego niszczącego doline Rospudy wstrzymano. A oni
żyli przy autostradzie.
Myśl czasem o innych ludziach, to nie boli. Nie tylko ptaszki
zasługują na godziwe warunki życia.

[aniucha333]

A oni
> żyli przy autostradzie.

Jak miliony innych ludzi zyjacych przy trasach prowadzacych do W-wy,
Katowic, Lodzi i innych. I zyja.

> Myśl czasem o innych ludziach, to nie boli.

Mysle i dlatego jestem tak szczesliwa ze moje dziecko i wnuki beda
mialy Doline Raspudy a nie smierdzaca trase.


Nie tylko ptaszki
> zasługują na godziwe warunki życia.

Te ptaszki nikogo nie krzywdza, nic nie niszcza, nie zawadzaja
nikomu a takie typy jak ty zyja w jakies bajce z lat 70 kiedy to
pestycydy, niszczenie srodowiska i myslenie a po nas to chocby potop
byly uwazane za postepowe.

Obudz sie i spojrz na to co sie dzieje na swiecie. Swiat chroni
srodowisko a nie chce je niszczyc majac swoja wygode na mysli.

[angazetka]

> Te ptaszki nikogo nie krzywdza, nic nie niszcza, nie zawadzaja
> nikomu a takie typy jak ty zyja w jakies bajce z lat 70

I Ty mnie pytasz, kogo uważam za sekciarza - otóż własnie osoby,
które w d... mają innych ludzi, widzą tylko Ideę, a kto przeciw
niej, tego zniszczyć, obrazić, wyśmiać. W końcu to tylko inny
człowiek.

[aniucha333]

> I Ty mnie pytasz, kogo uważam za sekciarza - otóż własnie osoby,
> które w d... mają innych ludzi, widzą tylko Ideę

Nic a nic nie zrozumialas z tego co napisala. W d... to ty masz
ludzi a moze raczej dobro publiczne. Ty opowiadasz sie za waska
grupa spoleczna (mieszkancami Augustowa). A co a propos mieszkancow
duzych miast? Czy oni nie powinni narzekac na poziom decybeli, kurzu
i brudu?

Dobrem publicznym jest zachowac srodowisko naturalne, zabytki,
wiedze, sztuke, antyki, etc. Jesli WASKA grupa spoleczna tego nie
chce zrozumiec to niestety ICH problem. Spoleczenstwo musi chronic
slabszych - czyli dzieci, starych ludzi, matki, chorych, srodowisko
naturalne.

widzą tylko Ideę, a kto przeciw
> niej, tego zniszczyć, obrazić, wyśmiać. W końcu to tylko inny
> człowiek.

I dalej powtarzam ze Rospuda to nie idea. To jest jedne z
nielicznych miejsc na ziemi. Trzeba to chronic tak samo jak trzeba
chronic slabszych.

W Europie i na swiecie to jest tak oczywiste ze nie ma dyskusji. U
nas jest sie sekciarzem, aspolecznym typem, etc.

[angazetka]

> Nic a nic nie zrozumialas z tego co napisala. W d... to ty masz
> ludzi a moze raczej dobro publiczne.

A zaczęłam dyskusję od tego, że napisałam, że popieram ochronę
doliny Rospudy - choć nie powinna ona polegać na tym, że nie robi
się nic, by pomóc ludziom z Augustowa.

> A co a propos mieszkancow
> duzych miast? Czy oni nie powinni narzekac na poziom decybeli,
kurzu i brudu?

A nie narzekają? Poza tym jak ktoś świadomie się wprowadza np. do
mnieszkania między torami kolejowymi a tramwajowymi, to WIE, gdzie
będzie mieszkać. Ludzie z Augustwoa (uzdrowiska wszak) nie
wiedzieli, co się bedzie dziać w ich miescie.

> Spoleczenstwo musi chronic
> slabszych - czyli dzieci, starych ludzi, matki, chorych,
srodowisko naturalne.

Brawo! Czyli ma też chronić dzieci, starców i matki z Augustowa,
prawda?

> W Europie i na swiecie to jest tak oczywiste ze nie ma dyskusji. U
> nas jest sie sekciarzem, aspolecznym typem, etc.

Nie, postawa "A co mnie obchodzą ludzie z Augustowa" jest społeczna
aż miło

[aniucha333]

> A zaczęłam dyskusję od tego, że napisałam, że popieram ochronę
> doliny Rospudy - choć nie powinna ona polegać na tym, że nie robi
> się nic, by pomóc ludziom z Augustowa.
>

Ile lat ta budowa tam sie ciagnie? Ok. 20 na pewno. Zaden rzad nic
nie robil a rozwiazanie nastapilo w tym roku. Czyli i ekolodzy i
mieszkancy wreszcie cos SAMI zrobili. Ani jedni ani drudzy na pewno
nie osiagneli w 100% swoich celow. Ale to ze Rospuda jest nietknieta
jest najwazniejsze.

> Brawo! Czyli ma też chronić dzieci, starców i matki z Augustowa,
> prawda?
>
Tak jak i 'zabki, kwiatki' z Rospudy - one sie same nie obronia.

> A nie narzekają? Poza tym jak ktoś świadomie się wprowadza np. do
> mnieszkania między torami kolejowymi a tramwajowymi, to WIE, gdzie
> będzie mieszkać. Ludzie z Augustwoa (uzdrowiska wszak) nie
> wiedzieli, co się bedzie dziać w ich miescie.

Znam pare miast w Polsce (i tez sa uznawane za uzdrowiska) gdzie
jakis czas po wojnie mieszkancom postawiono kolej/tramwaje za oknem.
I oni tez nie WIEDZIELI. Przyszlo im tak zyc. Zyja i sie
przyzwyczaili. Sama dorastalam w takim miescie i moze dlatego dbam o
srodowisko.

Nie mow mi ze nie wiedzieli bo ta sprawa ciagnie sie juz z 20 lat.

> Nie, postawa "A co mnie obchodzą ludzie z Augustowa" jest
społeczna
> aż miło

Nigdzie tak nie napisalam. Czestokroc 'dobro publiczne' jest
sprzeczne z interesami jednostki. I tak tez bywa.

Ale dalej twierdze ze Rospuda i jej ochrona jest celem nadrzednym.
Moze kiedys wszyscy ci mieszkancy ktorzy czuja sie tak pokrzywdzeni
to zrozumieja i podziekuja tym 'ekoterrorystom' za to ze ocalili
miejsce jedyne w swoim rodzaju dla ich dzieci, wnukow i innych
pokolen.

[jakw]

Aniucha, rozwiązanie to nastąpi wtedy, kiedy drogę zbudują. Na razie
został ustalony przebieg - teraz będzie wykup gruntów (i pewnie
trochę prostestów, procesy etc), potem budowa. A jeśli dopatrzą się
gdzieś jeszcze unikatowych żabek czy jaszczurek (a o to tam
nietrudno) to zabawa zacznie się pewnie od początku.
Nie wiem, czy jechałaś kiedykolwiek tą drogą - ja jechałam i było to
doświadczenie ciut traumatyczne ze względu na ilość jeżdżących
tamtędy tirów. Przejazd przez Augustów był koszmarny - wąsko, korek
i tir za tirem. Obok ulicy kawałek chodnika i zaraz domy. Nie
Porównanie z tramwajem jest o tyle nie trafione, że tramwaj nie
wypuszcza spalin, i w dodatku przejedzie i już. W Augustowie mają
tiry w korku cały dzień (a i pewnie w nocy też jeżdzą, w dodatku
częściej niż jakiekolwiek tramwaje). Nie dziw się, że ludzie w
Augustowie się wkurzają i uważają, że zostali poświęceni w imię
ochrony traszek. I co im po "nieskażonej" Rospudzie "dla dzieci i
wnuków", skoro te dzieci dostaną raka płuc albo wpadną pod samochód?

[kropkaa]

Tyle, że nikt nie neguje, że tam obwodnica jest potrzebna. Ale
niekoniecznie musi biec Doliną Rospudy. Nie rozumiem o co to wielkie
halo, skoro w tym przypadku i wilk może być syty i owca cała, co nie
tak często się zdarza. Nikt przecież nie mówi, że drogi ma nie być.
Nie rozumiem ludzi, którzy tego nie rozumieją.

[jakw]

kropkaa napisała:

> Tyle, że nikt nie neguje, że tam obwodnica jest potrzebna. Ale
> niekoniecznie musi biec Doliną Rospudy.
Hm, masz jakiś wariant całkowicie omijający Rospudę? Bo ten
przedstawiony ostatnio także Rospudę przecina - tylko w innym
miejscu. Może mniej szkodliwym ale tak czy siak sama Rospuda na tym
ucierpi. I wcale nie jest powiedziane, że na budowie tej drogi nie
ucierpi teren w dolinie rzeki poniżej (czyli ten o który rozbił się
poprzedni wariant). Btw ktoś już zrobił badania, czy w okolicach
nowego wariantu trasy nie mieszka jakiś unikatowy gatunek komarów,
który należy chronić za wszelką cenę?

[kropkaa]

> Btw ktoś już zrobił badania, czy w okolicach nowego wariantu trasy
> nie mieszka jakiś unikatowy gatunek komarów, który należy chronić
> za wszelką cenę?

Najlepiej wszystko wybić, wyrwać, unicestwić i zamiast pięknych
storczyków zalać wszystko betonem i asfaltem, postawić drogę,
supermarket i apartamentowiec...
Brzydota, która nas otacza już zbiera pierwsze żniwa - poczucie
estetyki i piękna będzie niedługo taką samą ekstrawagancją jak
czytanie z dzieckiem stosując metodę Domana.

[angazetka]

> Najlepiej wszystko wybić, wyrwać, unicestwić i zamiast pięknych
> storczyków zalać wszystko betonem i asfaltem, postawić drogę,

Nie da się mieć wszystkiego: i wszystkich stanowisk storczyków, i
cywilizacji. Niestety. Trzeba iść na kompromisy.

[jakw]

aniucha333 napisała:

> A kto ten koszmar tym ludziom stworzyl? Ekolodzy czy zwykla ludzka
> bezmyslnosc ktora drogi im kiedys tam pobudowala nie myslac o
> skutkach?
Większość dróg ma przebieg nader podobny do przebiegu gościńców czy
ulic powstałych w czasach gdy ludzie poruszali się pieszo, konno czy
w pojazdach zaprzężonych w konie czy woły. Potem je brukowano,
kładziono asfalt i nie było specjalnych powodów, żeby droga omijała
daną miejscowość - samochodów było jakby mniej, więc pewnie nie
przeszkadzały. To "kiedyś" wydaje mi się na tyle dawno, że
zarzucanie bezmyślności budowniczym akurat tej drogi jest imho
nieuzasadnione.

[jakw]

aniucha333 napisała:

> czy tych co walczyli o Doline Rospudy tez nazywasz sekciarzami
albo
> ekoterrorystami? Bo maja pasje i walcza o nia?
Hm, ale jak nazwać takich gości, którzy blokują remont wiaduktu w
centrum dużego miasta. Potem wiadukt się wali, z 1/3 miasta stoi w
korkach - i będzie stało przez najbliższe 2 lata. W obu przypadkach
działała ta sama organizacja.

[tawananna]

> Doman uczy czytanie globalnego, calych wyrazow, fraz, zdan. Tak tez
> ucza na kursach szybkiego czytania. Wiec to ze kiedys tam plugiem
> ziemie orano i nie latano samolotami tylko wozem z koniem nie
> oznacza ze tak jest lepiej. Tak samo to sie ma do czytania
> tradyacyjnego - stara bezsensowna metoda ktorej wszyscy kurczowo sie
> trzymaja nie wiedziec czemu.

Bo język polski rządzi się innymi prawami niż język angielski - w angielskim nauka czytania globalnego znajduje większe zastosowanie z co najmniej dwóch względów: pisownia jest w znacznie mniejszym stopniu fonetyczna (więc trudno odczytać wyraz po jego przeliterowaniu), a z drugiej strony - wyrazy niemal się nie odmieniają (nie ma potrzeby czytania iluś końcówek - z apple może się zrobić co najwyżej apples).

Faktycznie przydałyby się badania na temat późniejszych wyników polskich dzieci, które uczyły się czytania metodą Domana (nie wiem, może takie badania już są...?) - np. czy nie mają później problemów z odczytywaniem nieznanych wyrazów albo z poprawną pisownią.

[aniucha333]

- np. czy nie mają później problemów z odczytywaniem nieznanych
wyrazów al
> bo z poprawną pisownią.

W sumie nawet dzieci uczone tradycyjnie czytac czyli literki etc.
maja spore problemy z pisownia.

> Bo język polski rządzi się innymi prawami niż język angielski - w
angielskim na
> uka czytania globalnego znajduje większe zastosowanie z co
najmniej dwóch wzglę
> dów: pisownia jest w znacznie mniejszym stopniu fonetyczna (więc
trudno odczyta
> ć wyraz po jego przeliterowaniu),To zeby rozwiac twoje watpliwosci
odsylam do Rojkowskiej i jej ksiazki - swietnie to opisala a propos
jez. pol.

Metoda Domana nie jest tylko uczona po ang. Na kursie na ktorym
bylam poznalam ludzi z calego swiata - Francja, Hiszpania, Arabia
Saudyjska, Indie, Rosja, etc. Te jezyki jak wiem maja tez odmieniane
wyrazy przez przypadki a wiec ten sam problem co jez. pol. Jez. ang.
ma ten sam problem ale z czasownikami ktore w zaleznosci od czasu
maja inna forme.

a z drugiej strony - wyrazy niemal się nie od
> mieniają (nie ma potrzeby czytania iluś końcówek - z apple może
się zrobić co n
> ajwyżej apples).

I tu w jez. pol. zmienaja sie w wiekszosci przypadkow tylko koncowki
czyli czlon slowa jest taki sam. Jesli dzieciak zna slowo "babcia'
to i bez problemu odczytac slowo 'babci', 'babciny', etc.

Przeciez w tradycyjnej metodzie nauki czytania nikt nie przerabia
kazdego slowa w innej odmianie. Poznaje sie gramatyke, zapamietuje
reguly i wyjatki i uzywa sie do slow nowo poznanych czy nieznanych.

Nie pamietam zebym w szkole uczyla sie odmieniac przez przypadki
kazdy wyraz jaki tylko byl w podreczniku...A czytac umiem

I oto co mowi Doman: 'Jesli dziecko rozpoznaje slowo "doing" to i
rozpozna 'done', 'do', 'did', 'undone', 'overdone', etc.

[tawananna]

> Metoda Domana nie jest tylko uczona po ang. Na kursie na ktorym
> bylam poznalam ludzi z calego swiata - Francja, Hiszpania, Arabia
> Saudyjska, Indie, Rosja, etc.

Nie twierdzę, że metoda Domana jest wykorzystywana tylko w języku angielskim - wręcz przeciwnie. Tylko pytanie, czy dla języków innych niż angielski jest optymalna... W języku polskim nie ma po prostu potrzeby zapamiętania wzrokowo tysięcy wyrazów na etapie nauki czytania (co nie znaczy, że nie można tego zrobić).

> Przeciez w tradycyjnej metodzie nauki czytania nikt nie przerabia
> kazdego slowa w innej odmianie. Poznaje sie gramatyke, zapamietuje
> reguly i wyjatki i uzywa sie do slow nowo poznanych czy nieznanych.

> Nie pamietam zebym w szkole uczyla sie odmieniac przez przypadki
> kazdy wyraz jaki tylko byl w podreczniku...A czytac umiem

Różnica polega na tym, że w tradycyjnej metodzien nauki czytania dziecko dostaje narzędzie, przy pomocy którego jest w stanie odczytać, czy końcówka wyrazu to -i czy -iny (nawet jeśli nigdy wcześniej nie widziało danego wyrazu).

> I oto co mowi Doman: 'Jesli dziecko rozpoznaje slowo "doing" to i
> rozpozna 'done', 'do', 'did', 'undone', 'overdone', etc.

Między "doing" i "overdone" jest spora różnica... Nawet większa niż między "overdone" i "overdrawn" albo "overdone" i "overdose".

[aniucha333]

> Między "doing" i "overdone" jest spora różnica... Nawet większa
niż między "ove
> rdone" i "overdrawn" albo "overdone" i "overdose".

czyli przyznajesz ze jez. ang. jest trudniejszy? dzieki.

a tak a propos - "overdone" pochodzi od slowa 'do'
czyli 'robic', "overdrawn" od slowa 'draw'
czyli 'rysowac', "overdose" od 'dose' czyli dawkowac.

Nie wiem czy zdajesz sobie sprawe ze kazde z tych slow cos innego
znaczy. Ja podalam przyklad tylko czasownika 'to do' i jego
mozliwych odmian/uzyc. Gdzie ty po prostu pomylilas rozne czasowniki
uzywajac tylko tego samego przedrostka "over". Kompletnie to
nielogiczne.

[angazetka]

LOL Nie zrozumiałaś przekazu.
Verdanie chodziło o to, że gdy dziecko jest uczone "czytania", a w
zasadzie zapamiętywania formy graficznej słowa, nie umie wpaść na
to, że "overdone" pochodzi od "do", skoro o wiele bliżej mu -
graficznie - do np. "overdose".

[aniucha333]

nie umie wpaść na
> to, że "overdone" pochodzi od "do", skoro o wiele bliżej mu -
> graficznie - do np. "overdose".

zrozumialam o tym co mowisz ale wy nie rozumiecie o czy jest ta
metoda. Slowa "overdone" sklada sie z "over" i formy przeszlej
czas. "do". Jesli dziecko zna slowo "over" i "do" to pozniej
przeczytanie slowa "overdone" nie sprawia mu zadnej przeszkody. To
tylko kolejny krok w nauce czytania. simple, prawda?

[tawananna]

> Slowa "overdone" sklada sie z "over" i formy przeszlej
> czas. "do". Jesli dziecko zna slowo "over" i "do" to pozniej
> przeczytanie slowa "overdone" nie sprawia mu zadnej przeszkody

To duży optymizm, biorąc pod uwagę, że mówimy o naprawdę małym dziecku... Doman opiera się na wzrokowym rozpoznawaniu wyrazów, a naprawdę łatwiej jest "przeczytać" "overdose" zamiast "overdone" (zakładając, że dziecko zna ten pierwszy wyraz ) niż przeprowadzić skomplikowaną analizę i syntezę.

[tawananna]

Dziękuję, Angazetko! (Ktoś mnie zrozumiał BTW, nie tylko Verdana polemizuje w tym wątku ).

[angazetka]

Ups, przepraszam za pomyłkę

[jakw]

aniucha333 napisała:

> Przeciez w tradycyjnej metodzie nauki czytania nikt nie przerabia
> kazdego slowa w innej odmianie. Poznaje sie gramatyke, zapamietuje
> reguly i wyjatki i uzywa sie do slow nowo poznanych czy
nieznanych.
>
W tradycyjnej metodzie nauki czytania dzieci umieją już odmieniać
różne słowa. I razem z nowo poznanym słowem nie uczą się odmiany
typu: babcia, babci, babci, babci... babcie, babciom. Przecież one
już wiedzą, że to jest to samo słowo. Chyba coś ci się pomyliło.

[verdana]

Tak. Dzieci te mają problemy z ortografią. Ale tak naprawde, to
dzieci, ktore nauczyly sie później czytać i czytaja nie wyrazami,
azdaniami - tez takie problemy miewają. A to akurat bardzo dobry
sposób czytania.

[aniucha333]

Sluchajcie cos zle wczoraj tu obliczylam

Wczoraj przez 2 godz. zrobilam 200 slow. Wiec tak mozna zrobic 1000
slow ale to tak z dwa albo i 3 wieczory Wam zajmie.

[verdana]

Ktos nie mogł uwierzyć w rewelacyjne efekty po roku nauki...
I to zdanie ostatecznie mnie przekonuje. Rok nauki na coś, na co
nieco starsze dziecko musi poswięcić góra dwa-trzy miesiące, a
czesto mniej. I co wiecej, jak sadze, nieczytającemu, a umiejącemu
rozpoznawac wyrazy dziecku trzeba cały czas przypominac znane
wyrazy, podczas gdy nauczony czytania 4-5-6 latek po prostu zacnie
czytac i już tego nie zapomni.
Te wszystkie godziny, na ktore składają się minuty poswięcone przez
rok na uczenie czytania dziecka, ktoremu ta umiejetność jest
niepotrzebna, mozna by spozytkować na uczenie czegoś znacznie
bardziej twórczego.

[aniucha333]

Verdana

Ale ja nie mam najmniejszego zamiaru cie przekonywac. Bo i po co?

Nie chce mi sie po raz kolejny tlumaczyc co ta metoda daje... radze
przeczytac ksiazke Rojkowskiej i Domana.

[verdana]

Czytałam. Doman nie uczy czytać 1,5 roczniakow..
I powiedz mi, co Twoje dziecko sobie czyta, co czyta i jak czesto?
Bo skoro umie, to rozumiem, ze potrafi czytac książki, a nie tylko
ma bierną umiejetność czytania słów, które mu pokzaujesz.

[anika.777]

Masz verdano absolutną rację.
Kiedyś też mi odbiło, naczytałam się o metodzie Domana i chciałam
ćwiczyć swoje dziecko. Ale jak zaczęłam liczyć ile tych kartek z
napisami potrzeba i ile naprawdę czasu zajmuje ta nauka, to zadałam
sobie pytanie, po co to? Czy moje dwu-trzyletnie dziecko przeczyta
sobie książeczkę? NIE, bo w tej metodzie rozpoczyna się czytanie od
książeczek zrobionych według schematu Domana, czyli to nie są
pierwsze lepsze książeczki z półki, tylko takie specjalne.
Po co tracić tyle czasu z dwulatkiem na coś, co mu się kompletnie
nie przyda w tym wieku, a za trzy lata zajmie mu ta nauka może pół
roku, rok?

[donkaczka]

kurde dziewczyny
to ja chyba z kosmosu jestem, bo mi o nauczenie czytania nie idzie
raczej o rozrywke umyslu, mozg w tym wieku chlonie, ma najwieksze mozliwosci
tworzenia polaczen, dlatego chocby rehabilitacja dzieci i doroslych ma zupelnie
rozne efekty

ja licze tylko na to, ze jakies ekstra gigabajty sie doprodukuja ze beda
cwiczyc pamiec i tyle
i tak im czytam i lubie

zreszta, ja marzylam zeby umiec czytac, nauczylam sia okolo 5-6 roku zycia i
chlonelam ksiazki, umiejetnosc czytanie kojarzy mi sie milo po prostu, gdyby
faktycznie sie nauczyly, to super, ale bez cisnienia

[verdana]

Mimo wszystko - ta postawę ja nawet rozumiem, tylko zastanów się -
czy rzeczywiscie malutkie dziecko uczone "czytania" się rozwija? Ono
nie uczy się tak naprawde czytac, poznaje wyrazy jak poznawałoby
kolory czy przedmioty - ale tylko poznaje. Z tą wiedzą nic zrobić
samo nie moze, uczy się rzeczy, ktorej nie jest w stanie w żaden
sposób twórczo wykorzystać.
Ja bym już raczej dla cwiczenia pamieci uczyła dziecko wierszykow -
niemodne to, a doskonale rozwija pamięć i rozwiazywała zagadki typu -
na stoliku leżą trzy przedmioty, zakrywasz je chustką i kazesz
sobie przypomniec co to było. To jest zajęcie tworcze, angażujące
umysł dziecka naprawdę, uczenie się widoku poszczególnych wyrazów -
nie.
Czytanie koło 4-5 lat to zupełnie inna bajka - wtedy juz dziecku ta
wiedza się przydaje, może sobie przeczytać prostą książeczkę,
rozumie po co mu to. Dwulatek -nie rozumie, a nie uczony krótki
czas - zapomni. Sporo dzieci trochę starszych uczy sie czyatac bez
zadnego wysilku. Pyta o literki, pokazujesz mimochodem - i nagle
okazuje się,że dziecko czyta. Bez żadnej metody. Mój syn czytał w II
grupie przedszkolnej, ja mając 5 lat, a mąż - tez nie uczony
czytania - w wieku 3 lat. Na dobre mu to nie wyszło, niestety...
No i ta metoda - naprawde nie pozwala sprawnie czytać w języku
polskim, gdzie kazde slowo ma mnóstwo form.

[aniucha333]

Dwulatek -nie rozumie, a nie uczony krótki
> czas - zapomni.

nie wiem czy zapomni ale wiem ze moje dziecko uwielbia jak jej
czytam. A jak jestem zajeta to bierze ksiazeczki ktore jej robie i
jej sobie 'czyta'. Jak jej pytam co robi to odpowiada: "Mama, ja
citam". Jak pare dni nie robimy nic to SAMA mi przynosi ksiazeczki
ktore jej zrobilam i prosi mnie zebysmy to robily.

Mam jej zabronic?

> No i ta metoda - naprawde nie pozwala sprawnie czytać w języku
> polskim, gdzie kazde slowo ma mnóstwo form.
>

Nieprawda. Jesli by tak bylo to Rojkowska ktora zaadoptowala ta
metode na jez. pol. by nie odniosla takiego sukcesu.


I nie wiem dlaczego tak watpisz w umiejetnosci 2 czy 3 latkow. Moje
dziecko uczy sie grac na skrzypcach a ma 3 lata. I fakt Vivaldiego
jeszcze nie gra ale wychodzi na scene, gra swoje proste kawalki,
wrecz 'kwitnie' na scenie. Zajecia grupowe ze skrzypiec po prostu
uwielbia. A jak sie potrafi skoncentrowac. I tez moglabym
powiedziec "Ach, za mloda jeszcze jest", ale tak nie robie. Pan
ktory ja uczy powiedzial ze u malych dzieci (3-3 lata) sa male
postepy, ale to jak potem te maluchy sie rozwijaja w wieku 4-5 lat
to jest nie do pobicia. I wierze jemu bo czlowiek ma ponad 20 lat
doswiadczenia pedagogicznego z dziecmi w wieku przedszkolnym.

A to jak te dzieci potrafia grac na koncercie i to kazdy jeden to po
prostu powala mnie z nog. I wiekszosc z tych dzieci profesjonalnymi
muzykami nie bedzie ale bedzie grac na jakims instrumencie, znac sie
na muzyce i stanie sie lepszymi ludzmi czego Wam i sobie zycze

[mmk9]

zaadoptowala ta
metode

co zrobiła z metodą ????

[aniucha333]

> co zrobiła z metodą ????

ooops, kolejna pani ktora lapie nas za slowa. I zrobi halo z
drobnego przejezyczenia bo ja durna zapomnialam ze na forum to nie
pisze sie szybko, sprawdzajac kazde slowa, edytujac je prze
PUBLIKACJA. Tu pisze sie prace doktoranckie!

Co za wnikliwosc i obserwacja! I jak ci musialo sie samopoczucie
poprawic bo znalazlas BLAD u innej forumowiczki! amazing, truly
amazing

[verdana]

Czyli, jak zrozumialam - Twoje dziecko od roku jest uczone czytania,
a czytać kompletnie nie umie - bo żadnej zwykłej książeczki sobie
nie przeczyta.
Czyli Twoje dzieci nie umie czytać, umie tylko dosyć bezmyslnie
rozpoznawać wyrazy i to tylko te, ktore zna. Nie potrafi , jak
dziecko uczone normalna metodą przeczyac niczego, czego wczesniej
nie zostało nauczone.
No i szczerze mówiac, wizja dwulatki uczonej czytania i gry na
skrzypcach jednoczesnie mnie powala - bo oba te zajęcia wymuszają
bezruch.

[aniucha333]

> Czyli, jak zrozumialam - Twoje dziecko od roku jest uczone
czytania,
> a czytać kompletnie nie umie - bo żadnej zwykłej książeczki sobie
> nie przeczyta.

nie czyta na glos, bo slabo rozwiniety aparat mowy. Zapytana o dany
wyraz w zdaniu pokaze palcem. Wiec czytac i rozpoznawac slowa
potrafi.


> No i szczerze mówiac, wizja dwulatki uczonej czytania i gry na
> skrzypcach jednoczesnie mnie powala - bo oba te zajęcia wymuszają
> bezruch.

ok, wyjasniam zeby nie slyszec juz takich komentarzy - moje dziecko
chodzi na basen, codziennie na dlugie spacery na ktorych biega, bawi
sie z dziecmi, chodzi na rytmike na ktorej maja taniec.

wiec bardzo prosze mi nie wciskac ze ona ma zajecia bezruchowe.

[verdana]

Czyli - nie potrafi czytać, tylko wskazuje palcem. Warto było przez
rok uczyć czytania dzieka, ktore rozpoznaje po prostu kształty
wyrazów, ale czytać nie umie???
A czy Twoje dziecko ma jakis czas dla siebie, czy cały czas je
stymulujesz, uczysz itd. Taka ilość zajęć powalilaby siedmiolatka.
No i ja widze problem. Przecietne, niestymulowane dziecko,
szczególnie dziewczynka w wieku dwóch lat może nie mowic zdaniami,
ale pojedyncze słowa "kot", "pis", "mama" - powinno mowic, a zatem
jak je rozpoznaje - i czytać. .... Zaczęłabym od logopedy. Zamiast
nauki czytania przydałaby się nauka mówienia - tez pożyteczna
umiejetność.

[jakw]

donkaczka napisała:


> ja licze tylko na to, ze jakies ekstra gigabajty sie
doprodukuja
1 litera to góra 2 bajty. Czyli nasz szanowny alfabet daje
kilkadziesiąt bajtów. Znacznie więcej pamięci zajmują same obrazki -
może to o te obrazki właśnie chodzi? A tak na serio to mózg można
stymulować na wiele różnych sposobów: czytanie książek (dziecku
przez rodzica), malowanie, śpiewanie, mówienie wierszyków i liczenie
dżdżownic.

[kropkaa]

Rok tej nauki to zaledwie 3-4 godz. razem...

[jakw]

aniucha333 napisała:

> prostym sposobem - pokazesz jej, np. 2 rozne slowa - jedno
> mowiace 'pies' a drugie 'kot', i zapytasz gdzie jest
napisane 'kot'.
> Padniesz z wrazenia jak twoja pociecha ci wskaze na to slowo.
>
Hm, dlaczego ktoś miałby padać z tego powodu z wrażenia. Napisane
słowo PIES i słowo KOT różnią si wyglądem - więc dlaczego dzieci nie
miałyby odróżniać - tak jak odróżniają kwadrat od koła czy łyżkę od
widelca?

[aniucha333]

> Hm, dlaczego ktoś miałby padać z tego powodu z wrażenia.

jak to mi robila moja w wieku 18 m-scy to usiadlam z wrazenia.

Ostatnio kupilam jej puzzle z zegarem. Na jednej czesci byl zegar a
na drugiej czesci cyfra z godzina ktora wskazywal zegar. Trzeba bylo
polaczyc zegar z godzina na tych puzzlach. Bawilam sie z nia tym tak
z 3 czy 4 razy. Potem sama od poczatku do konca bezblednie mi
zlozyla te puzzle. I wtedy po raz kolejny mi opadla szczeka.

Juz tak mam jestem szczeko-opadajaca widzac genialnosc dzieci. Tak
juz mam i dobrze mi z tym

Napisane
> słowo PIES i słowo KOT różnią si wyglądem - więc dlaczego dzieci
nie
> miałyby odróżniać - tak jak odróżniają kwadrat od koła czy łyżkę
od
> widelca?

dobrze myslisz i litera/slowo czy kwadrat sa tylko znakami
graficznymi. Nabieraja kontekstu w slowie, frazie czy zdaniu.
Dlatego w tak wczesnym wieku pokazywanie im tylu znakow graficznych
stymuluje ich wzrok i mozg.

[verdana]

Jeszcze lepiej by stymulowało, gdyby dzieco wiedziało, co widzi...
na przyklad gdyby umialo wskazywac bardzo różne rzeczy na obrazkach.
W wypadku poznawania graficznie słów - poznaje abstrakcyjne wzorki,
ktorymi nie umie sie poslugiwac...

[aniucha333]

> Jeszcze lepiej by stymulowało, gdyby dzieco wiedziało, co widzi...
> na przyklad gdyby umialo wskazywac bardzo różne rzeczy na
obrazkach.

przeciez powiedzialam ze wskazuje. Widze ze za wszelka cene nie chce
to do ciebie dotrzec.

> W wypadku poznawania graficznie słów - poznaje abstrakcyjne
wzorki,
> ktorymi nie umie sie poslugiwac...

a skad to wiesz?

[myelegans]

aniucha333 napisała:
> > W wypadku poznawania graficznie słów - poznaje abstrakcyjne
> wzorki,
> > ktorymi nie umie sie poslugiwac...

> a skad to wiesz?

To popros, zeby ulozyla 3-4 wyrazowe zdanie z tych wyrazow.

[aniucha333]

> To popros, zeby ulozyla 3-4 wyrazowe zdanie z tych wyrazow.

i to robi. To tez jest jeden z krokow w uczeniu czytania. dajesz
dziecku kilkanascie wyrazow i dziecko tworzy zdania, ktore potem
czytamy.

[verdana]

To podaj zdanie, ktore Twoja córka ulozyła.
I nie "czytacie" - tylko Ty czytasz, bo jak pisałas, Twoja córka
czytac nie moze, bo nie umie mowić.

[aniucha333]

> To podaj zdanie, ktore Twoja córka ulozyła.
> I nie "czytacie" - tylko Ty czytasz, bo jak pisałas, Twoja córka
> czytac nie moze, bo nie umie mowić.
>

np. Mam domek zielony

Myslisz czytanie na glos z czytaniem. Umie mowic ale ma opoznienia
mowy zwiazane z dorastaniem w dwujez. srodowisku - slowa logopedy.

[verdana]

Bo a. czytac nie umie
b. chyba nie umie ulozyć z tych wyrazów zdania.
tylko, jesli umie te dwie rzeczy oznacza, ze nauczylas dziecko
czytac, a nie wskazywać znaki graficzne.
Czyli jesli tych dwoch rzeczy nie potrafi- nie ma pojecia do czego
te wzorki slużą, choć umie je rozpoznać.

[aniucha333]

> Czyli jesli tych dwoch rzeczy nie potrafi- nie ma pojecia do czego
> te wzorki slużą, choć umie je rozpoznać.

Twoim zdaniem.

Jesli dziecko zapytane o to co czyta, tlumaczy mi ze o tym i o tym
smiem twierdzic ze rozumie to co czyta.

[malinova14]

Niektorzy rodzice ucza dziecko czegos specjalnie na pokaz ,popisy
przed znajomymi jakie to madre dziecko maja
Wczesne czytanie ,recytowanie itp jeszcze o niczym nie swiadczy ze
dziecko bedzie potem wybitnie zdolne i pomimo takich zdolnosci w
wieku np 3 lat nauka pozniejsza moze wogole byc ciezka
Dajmy dzieciombycdziecmi niech sie bawia beztrosko na nauke
obowiazki bedzie czas cale zycie to pozniej mus!

[fogito]

Zgadzam się z verdana w całej rozciągłości. Takie uczenie 'czytania'
poprzez rozpoznawanie wyglądu poszczególnych wyrazów, to - sorki za
porównanie - ale nauka szympansa. Małpa też się nauczy, ale po co.
Zawsze mi się wydawało, że wystarczy nauczyc się alfabetu, żeby
przeczytać wszystko. A w tym wypadku to prawie jak orka na ugorze -
tysiące plansz z wyrazami. To prawie jak przepisywanie słownika. Nie
wiem po co to, skoro za dwa, trzy lata dziecko używając poprawnie
znanych liter bedzie w stanie przeczytać każdą książke. Jedyny plus
jaki widzę to czas spędzony z mamą lub tatą na zabawie
Oczywiście nie neguję metody w terapii neurologicznej. Poza tym
faktycznie taka metoda bardziej sprawdza się w angielskim, gdzie
wyrazy się nie odmieniaja i wiele z nich trzeba się nauczyc na
pamięć, bo wymowa jest zupełnie inna.

[jakw]

aniucha333 napisała:

> Dlatego w tak wczesnym wieku pokazywanie im tylu znakow
graficznych
> stymuluje ich wzrok i mozg.
No dobra - ale równie dobrze zamiast tych wyrazów można dzieciakom
pokazywać milion innych obrazków czy znaków graficznych. Chodzi mi o
to, że dzieciaki można stymulować na wiele różnych sposobów -
niekoniecznie metodą Domana. I też będzie dobrze. Imho nie ma
potrzeby przywiązywać aż takiej uwagi do nauki czytania w wieku 2
czy 3 lat. Normalne dziecko z w miarę normalnej rodziny da sobie
radę z tym czytaniem.

[mika_p]

Mnie zastanawia jedno:
skąd przekonanie, że umiejętnosć odczytania słowa "pies" jest cenniejsza od
umiejętności rozpoznania psa w ratlerku, pudlu czy jakiejś egzotycznej rasie.

Żeby nie było, ze się nie znam - moja córka w wieku dwóch lat rozpoznała markę
nowego telewizora wuja. Metodą Domana uczyła jej telewizja z blokami reklamowymi

[aniucha333]

umiejętnosć odczytania słowa "pies" jest cenniejsza od
> umiejętności rozpoznania psa w ratlerku, pudlu czy jakiejś
egzotycznej rasie.

LOL. dobre, dobre. Zadziwia mnie jak malo dajecie kredytu dzieciom

zadziwia.

Metodą Domana uczyła jej telewizja z blokami reklamowym
> i

brawo - wychowasz super konsumentke

[leli1]

aniucha333, skąd przekonanie, że postępujesz właściwie?
Czy są jakiś badania nad dziećmi starszymi, wykazujące, że te dzieciaki, które "czytały" met.D w wieku lat 2 są lepiej rozwiniete/bardziej inteligentne/łatwiej się uczą/czyli generalnie "są mądrzejsze" od tych nie uczonych?
Bo rozumiem, że robisz to po to, aby dziecko miało lepszy start?, no chyba że są inne powody?

osobiście, do mnie to co opisujesz jakoś nie przemawia. Podejrzewam, że młody znudziłby się w 5 minut.

[aniucha333]

> Bo rozumiem, że robisz to po to, aby dziecko miało lepszy start?,
no chyba że s
> ą inne powody?

Powody sa takie ze chce zeby nauka kojarzyla jej sie z przyjemnoscia
a nie jakim strasznym obowiazkeim. W naszym wydaniu (matka - corka)
jest to zabawa na calego. Jesli ja zaszczepie w niej milosc do
uczenia sie to wierze ze jej to zostanie na cale zycie. Zaden
nauczyciel ani szkola (mam nadzieje) tego w niej nie zniszczy.

Nie wiem o takowych, ale znam dzieci ktore byly tak stymulowane od
dziecka i sa nad wiek rozwiniete. W muzyce, np. kazdy wie ze wczesna
nauka gry na instrumencie cwiczy pamiec, koncentracje, etc. Ta samo
jak metoda Domana to metoda Suzuki uczy gry na instrumencie od
najmlodszych lat. Efekty sa zadzwiajace.

Ja gleboko wierze ze dziecko jest produktem swojego srodowiska. Geny
oczywiscie graja spora role ale to srodowisko ostatecznie ksztaltuje
dziecko.

Nie potrafie swietnie pisac ani argumentowac i dlatego polecam
czocby z ciekawosci przeczytac ktoras z ksiazek Domana czy Rojkowska
czy dr Suzuki "Karmieni miloscia".

[jakw]

Hm, tak przejrzałam trochę ten wątek i doszłam do wniosku, że z
czytaniem w bardzo młodym wieku jest trochę tak jak z
tzw. "nocnikowaniem" - i wzbudza podobne kontrowersje.
Część osób uważa, że im wcześniej dziecko usiądzie na nocniku, tym
wcześniej z tego nocnika będzie korzystało. Czasem udaje osiągnąć
się jakiś sukces - zwykle okupiony wielomiesięczną czujnością mamy,
a czasem na jakimś forum "małodzieciowym" pojawiają się wątki
typu:"ma 13 m-cy, wie, że siusiu robi się do nocnika, a i tak robi
obok - nie mam już siły". Albo powstaje problem gdy zamiast mamy
zostaje mniej czujna babcia i przy niej dziecko nagle zaczyna robić
w majtki (hm, to na pewno wina tej okropnej teściowej ) Dziecko
nieco starsze i dojrzalsze opanowuje sztukę "nocnikowania" w kilka
dni.
Trochę podobnie jest z czytaniem. Można oczywiście trudzić się kilka
lat, aż dziecko rzeczywiście przeczyta swoją pierwszą książkę
samodzielnie. Moja starsza zainteresowała się "literkami" na
bardziej poważnie jak miała 5,5-6 lat. Pytała się czasem "a jaka to
litera?". Po czym mając 6,5 roku nagle zaczęła czytać. Po prostu. A
ja miałam problem co zrobić, żeby nie czytała mi gazet, bo tam
tylko pożar w X, wojna w Y czy koniec świata w 2012 - strasznie
się przejmowała i spać potem nie mogła. Btw 2-3-latkowi umiejętność
czytania nie jest jakoś specjalnie potrzebna - i tak jest chyba za
mały na zostawienie sam na sam z książką, w której Baba Jaga chce
zjeść Jasia, a wilk połyka Babcię i Czerwonego Kapturka.

[verdana]

Bardzo trafne porównanie. Dodam jeszcze, ze dzieci wczesnie
nocnikowane i nabywajace , dzieki treningowi tej umiejetnosci
wczesniej niż rówieśnicy, znacznie częściej zaczynają moczyć się w
starszym wieku, niż dzieci, ktorym pozwolono doczekać do wieku, gdy
sa dojrzałe do nabycia tej umiejetnosci.
Myslę, ze z czytaniem jest podobnie. Dziecko uczone wczesnie i
intensywnie, ale nie dojrzałe, aby czytać (nie rozróżniać wyrazy),
moze wcale nie wyosnąć na czytelnika. Bo wiele lat poswięciło na
uczenie się rzeczy, z ktorej ono samo pożytku nie widzi. Natomiast
dziecko, ktore doroslo samo do nauki czytania, czesto uczy się
blyskawicznie, z własnej inicjatywy i nagle okazuje się, ze po
prostu czyta...
To, ze moje dziecko czyta odkryla przedszkolanka, gdy miał troche
ponad cztery lata. Starsze dzieci nauczyły się czytać w zerowce. Nie
ma absolutnie żadnej róznicy w ilosci i jakosci czytanie między
nimi.

[myelegans]

> Myslę, ze z czytaniem jest podobnie. Dziecko uczone wczesnie i
> intensywnie, ale nie dojrzałe, aby czytać (nie rozróżniać wyrazy),
> moze wcale nie wyosnąć na czytelnika.

Dokladnie. Trafniej bym tego nie ujela. Ja chce, zeby moje dziecko
kochalo ksiazki i kochalo czytac, tak jak my, ale czy bedzie to
robilo w wieku 6 czy 10 lat nie ma juz az takiego znaczenia.

Ja tez nauczylam sie czytac sama z.... gazet (elementarza w domu nie
bylo) jak mialam 5 lat, bo chcialam dostac karte do biblioteki,
ktora byla dla mnie magicznym miejscem i mialam cisnienie na bycie
czytelniczo niezalezna

[myelegans]

Uczenie 2-3 latka czytania, to nie jest nauka czytania ze
zrozumieniem, tylko rozpoznawanie znakow takich jak litery, czy
wyrazy. Dziecko nawet rozpoznajac wyrazy, nie bedzie czytalo ze
zrozumieniem.
Mam w domu egzemplarz, ktory mial parcie na litery i czytanie od
zawsze, litery znal jak mial 1.5roku duze i male. Pozniej po jakims
czasie okazalo sie, ze sporo rozpoznaje i potrafi "czytac" po ang.
co jest latwiej ze wzgledu na brak odmian.
Teraz 4-latek wlasciwie potrafi przeczytac prosta ksiazke dla
pierwszaka, ale .... wcale nie chce, nie jest zainteresowany, bo
widze, ze rzeczywiscie skoncentrowany na rozpoznawaniu wyrazow, nie
koncentruje sie na tresci. Efekt.... frustracja. Nadal chce zebysmy
my mu czytali i tak robimy. Za to bardzo lubi bawic sie literami w
ukladanie, tworzenie nowych wyrazow, zamienianie liter, ale to
zabawa taka jak puzzlami.
Najlepiej po prostu isc za dzieckiem, chce, uczyc, nie chce zostawic.
Gdzies tam czytalam, ze wczesne czytanie slabo przeklada sie na
pozniejsze szkolne sukcesy.

Ania, przeciez my dzieciom caly czas przekazujemy wiedze,
niekoniecznie trzeba z fiszkami siedziec i przepytywac ze slowek.
Rozmawiasz, pokazujesz, zabierasz w rozne miejsca, podrozujesz,
pieczesz ciastka, sadzisz rosliny, pokazujesz mrowki i wode ze stawu
pod mikroskopem, robisz model ukladu slonecznego itd. Wszyscy jakos
maja parcie na te nauke czytania, jakby od tego zalezalo teraz na
jaki uniwersytet dziecko sie dostanie.

[verdana]

Masz racje - to, o czym tu mowa nie jest nauka czytania, tylko nauka
rozpoznawania znaków graficznych. Z czytaniem ma to, jak widać, zero
wspólnego.

[aniucha333]

> Ania, przeciez my dzieciom caly czas przekazujemy wiedze,
> niekoniecznie trzeba z fiszkami siedziec i przepytywac ze slowek.
> Rozmawiasz, pokazujesz, zabierasz w rozne miejsca, podrozujesz,
> pieczesz ciastka, sadzisz rosliny, pokazujesz mrowki i wode ze
stawu
> pod mikroskopem, robisz model ukladu slonecznego itd. Wszyscy
jakos
> maja parcie na te nauke czytania, jakby od tego zalezalo teraz na
> jaki uniwersytet dziecko sie dostanie.

OK, moi drodzy czestokroc brzmie jednoznacznie. Moze dlatego ze
piszac b. szybko czesto 'polykam' moje watki.

Uscislijmy - ja nie twierdze ze metoda Domana jest jedyna sluszna
metoda w rozwijaniu talentow dziecka. Absolutnie nie. U nas w domu
jest to tylko jedna z metod. Oprocz czytanie Mloda ma basen ktory
uwielbia, rytmike na ktorej szaleje tanecznie i rytmicznie, w domu
uwielbia bawic sie Lego (rano jak tylko wstanie i zje sniadanie to
robi), ogladac Ulice Sezamkowa, Barney'go, sluchac muzyki (nie
cierpi pop-u i innych wspolczesnych rytmow ale uwielbia klasyke -
moze to byc efekt tego ze ja sama tylko tego slucham ; razem
czytamy (i to nie tylko ksiazki ktore robie jej sama wg metody
Domana; uwielbia grac na skrzypcach (choc i tak sa to tylko 3 proste
melodie), uwielbia gotowac ze mna czy piec ciastka (ma swoje foremki
ktorymi wycina rozne ciasteczka); chodzi ze mna regularnie do
filharmonii i na przedstawienia baletowe; chodzimy do muzeow, etc,
etc, etc. Jest tego tysiace rzeczy.

W naszym domu czytanie jest tylko jedna z rzeczy ktore robimy.
Pisalam glownie o tym z prostej przyczyny - zalozycielka watku tylko
o to pytala

[grazynanowa]

aniucha333 napisała:



> U nas w domu
> jest to tylko jedna z metod. Oprocz czytanie Mloda ma basen ktory
> uwielbia, rytmike na ktorej szaleje tanecznie i rytmicznie, w domu
> uwielbia bawic sie Lego (rano jak tylko wstanie i zje sniadanie to
> robi), ogladac Ulice Sezamkowa, Barney'go, sluchac muzyki (nie
> cierpi pop-u i innych wspolczesnych rytmow ale uwielbia klasyke -
> moze to byc efekt tego ze ja sama tylko tego slucham ; razem
> czytamy (i to nie tylko ksiazki ktore robie jej sama wg metody
> Domana; uwielbia grac na skrzypcach (choc i tak sa to tylko 3
proste
> melodie), uwielbia gotowac ze mna czy piec ciastka (ma swoje
foremki
> ktorymi wycina rozne ciasteczka); chodzi ze mna regularnie do
> filharmonii i na przedstawienia baletowe; chodzimy do muzeow, etc,
> etc, etc. Jest tego tysiace rzeczy.

Wszystko zaplanowane ,perfekt!! Dobrze byloby gdybys w tym
wszystkim mogla jeszcze oddzielic swoje ambicje od potrzeb malego
dziecka,bo wyrosnie na tzw. MALEGO DOROSLEGO

[aniucha333]

> Wszystko zaplanowane ,perfekt!!

a moze raczej zdolnosc ciaglej improwizacji?

Dobrze byloby gdybys w tym
> wszystkim mogla jeszcze oddzielic swoje ambicje od potrzeb malego
> dziecka,bo wyrosnie na tzw. MALEGO DOROSLEGO

jakie ambicje? Ze dziecko wrecz placze jak nie idziemy na basen albo
ze nie znosi jak jej chce zabrac skrzypce? Albo isc z nia na
comiesieczne przedstawienia dla dzieci do filharmonii lub opery? i
co w tym zlego? swietnie sie bawi i to najwazniejsze

[verdana]

Nie, waznie jest także to, aby umiala sie bawić bez stalych
atrakcji, aby nauczyć ja, ze trzeba zająć się czesto samym sobą - a
Twoja corka, o ile rozumiem, niemal cale dznie ma organizowane przez
doroslych.

[aniucha333]

aby nauczyć ja, ze trzeba zająć się czesto samym sobą

jak pisalam powyzej moje dziecko uwielbia klocki Lego ktorymi
potrafi sie zajac przez pare godzin. zdziwiona?

kolejna rzecza ktora uwielbia jest Ulica Sezamkowa i Barney -
moglaby ogladac ich na DVD przez pol dnia.

Gry komputerowe - tak samo.

Bawi sie SAMA bo ja nie mam czasu ciagle jej zabawiac.

I tak mamy b. duzo rzeczy ktore razem robimy bo trudno wymagac od 3-
letniego dziecka by samo pojechalo samochodem do swojej rodziny czy
znajomych albo samo poszlo na spacer.

[kropkaa]

Aniuch, nawet się nie staraj, bo i tak wszystko co zrobisz,
będzie źle... Rozwijasz dziecko to źle, bo jesteś wyrodna matką,
która zabiera biedaczkowi dzieciństwo, nie rozwijasz, jeszcze
gorzej, bo marnujesz mu przyszłe sznse i życie. Uczysz czytać to
okropne - jak możesz? Nie będzie umiało czytać w wieku 4 lat, gdy
wszystkie okoliczne dzieci będą dukać literki - wyrodna matka,
piekła ciasteczka, gdy inne dbały o swoje latorośle... I tak dalej x
1 000 000. Matki, które sadzają dziecko na 5 godz. przed tv są złymi
matkami, ale jeszcze gorszymi matkami są te, które robią coś z
dzieckiem, nie daj Panie czytają metodą Domana. I niezwykle mnie
ciekawi jak zajmują dziecku czas te mamusie, które robią "tysiąc
innych rzeczy"... Doman zły, basen zły, skrzypce be, muzeum,
filharmonia a fuj!, Lego dla snobów. Chyba tylko Minimini jest
akceptowalne...

--
a może by tak urodzić w domu?

[aniucha333]

kropkaa

Masz racje. Jest mi przykro czasami tego sluchac i to nie tylko na
forum ale i w realu. Mam naprawde malo czasu - bo pracuje zawodowo
(raczej lajtowo ale wciaz), przygotowuje sie do kolejnych egzaminow
zawodowych, mam male dziecko o ktore dbam z calego serca, mamy taka
wiez i milosc ze az milo(codziennie tak z tysiac razy slysze od
niej 'Mamo kocham cie"), dziecko kochane, madre, dobre, mile, zdrowe
i ciagle zle.

Jak mialam przerwe w pracy to slyszalam ze co ja sobei mysle jak
wszyscy pracuja a ja TYLKO z dzieckiem siedze. Mimo ze z Mloda
robilam tyle rzeczy czy watpie jakiekolwiek przedszkole by tyle jej
dalo. Teraz jak mam milion rzeczy na glowie i WCIAZ sie nia zajmuje
jak najlepiej potrafie to slysze ze przesadadzam etc. Skad takie
komentarze??? CO ja zlego robie? Przeciez sa przedstawienia dla
maluchow w kazdym wiekszym miescie (baletowe, muzyczne, teatralne),
przeciez sa ksiazki, sa filmy, sa CDs z muz. klasyczna... Przeciez
to jest dla ludzi. I co w tym zlego ze moja Mala uwielbia muz.
klasyczna? Juz tak ma. I co z tego ze jej Mama jej pokazuje jakies
slowa czy ksiazki ktore dla niej robi???

Przeciez KAZDY tak moze. Zamiast stekac, jekac, i wymyslac tysiace
powodow tak zorganizwac sobie czas i zrobic cos z dzieckiem?
Traktowac je jak rownorzednego partnera a nie smiesznego maluszka?
Co w tym zlego? Chce miec niezalezne, silne i samodzielne dziecko
dla ktorego nauka i wiedza beda pasja a nie kara. Ktore bedzie
madrym, swiatlym czlowiekiem dbajacym o innych, srodowisko i siebie
i swoja rodzine. Co w tym zlego? Co w tym zlego dac dziecku
narzedzia ktore pomoga mu usamodzielnic sie jak najszybciej? Co
zlego w dbaniu o rozwoj dziecka? Co???

I jakie ambicje mi tu niektorzy chca wmowic? Jakie? Ja jestem b. niz
spelniona zawodowo, nie jestem rozgoryczona, jestem szczesliwym
czlowiekiem co wiecej chciec? Chyba tylko zeby moje dziecko mialo
tak samo

I naprawde cenie bardzo komentarze niektorych z Was mimo ze nie
zawsze macie racje.

Kropkaa - jestes niesamowita. Robisz to co stanie sie za pare lat
codziennoscia

[jakw]

No dobra - jak nie masz czasu to młoda bawi się SAMA. Nie ma żadnych
szans na to, żeby wciągnąć cię w zabawę o jakiś bzdurnych
księżniczkach czy pieskach. Jak masz czas to chyba cały czas jej
organizujesz za pomocą czytania, gry na skrzypcach, basenu itp.
Piaskownicę na placu zabaw uznajesz pewnie za niegodną uwagi, bo tam
przebywają dzieci, które nie mają zielonego pojęcia co to jest
polityka monetarna. Czy pozwolisz potem młodej na zachwyty nad
Rhianną lub jakimś heavy metalem, czy uznasz, że tylko Szopen,
Beethoven i Bach? Imho jesteś na dobrej drodze do tego, żeby
wychować pannę, która w wieku lat 7 będzie w stanie dyskutować z
tobą na tematy typu: "wpływ obniżenia przez FED stóp procentowych na
cenę oliwek w pobliskim sklepie", a która będzie miała problem w
porozumieniu się z koleżanką odnośnie pożyczenia ołówka.

[aniucha333]

Nie ma żadnych
> szans na to, żeby wciągnąć cię w zabawę o jakiś bzdurnych
> księżniczkach czy pieskach. Jak masz czas to chyba cały czas jej
> organizujesz za pomocą czytania, gry na skrzypcach, basenu itp.

My robimy wszystko. Nie robie starej malenkiej z mojego dziecka.
Moze dopisac ci jeszcze grafik jej zajec. Czy ty naprawde myslisz ze
my CODZIENNIE chodzimy na basen albo do teatru? Wiec, nie - nie
codziennie.

Owszem czytanie jest codziennie, jak i zabawy z jej lalkami, Lego,
gonitwy po domu, gilgotki, przytulanki, rysowanie (uwielbia to robic
i zadziwia mnie jak dlugo potrafi sie na tym skupic - czasami mija 1
godz a ona sleczy nad kartka i zawziecie cos rysuje),etc.

Pieski ma dwa w domu i sa bardzo zgrani wiec o pieskach jej
opowiadac nie musze bo wie co to jest. Dzieki niej oba pieski maja
juz lekka nadwage

Czy pozwolisz potem młodej na zachwyty nad
> Rhianną lub jakimś heavy metalem, czy uznasz, że tylko Szopen,
> Beethoven i Bach?

Uwielbiamy U2 i jazz. Czy za to tez nasz bedziecie krytykowac?

Imho jesteś na dobrej drodze do tego, żeby
> wychować pannę, która w wieku lat 7 będzie w stanie dyskutować z
> tobą na tematy typu: "wpływ obniżenia przez FED stóp procentowych
na
> cenę oliwek w pobliskim sklepie",

Mam nadzieje Tak jak mam nadzieje ze nasze wszystkie dzieci stana
sie swiatlymi ludzmi i ochrona ten swiat od samozniszczenia - zaczna
dbac o srodowisko, wymysla lepszy system gospodarczy niz obecnie nam
znane, zaprzestana bezmyslnych wojen, etc.


a która będzie miała problem w
> porozumieniu się z koleżanką odnośnie pożyczenia ołówka.

Czy ty naprawde wierzysz ze sie taki narodzil ktory by wszystkim
dogodzil? Ze jest tam jakas osoba na swiecie ktora radzi sobie i
jest uwielbiana przez wszystkich?? Watpie.

[grazynanowa]

aniucha333 napisala:

Przeciez KAZDY tak moze. Zamiast stekac, jekac, i wymyslac tysiace
powodow tak zorganizwac sobie czas i zrobic cos z dzieckiem?
Traktowac je jak rownorzednego partnera a nie smiesznego maluszka?
Co w tym zlego? Chce miec niezalezne, silne i samodzielne dziecko
dla ktorego nauka i wiedza beda pasja a nie kara.

Twoje dziecko ma trzy lata!!! nie watpie ,ze chcesz jak
najlepiej ,ale to nie najlepsze rozwiazanie traktowac male dziecko
jako partnera!!!Skutki takiej metody wychowawczej mozesz czerpac za
pare lat ,ale niestety negatywne.Piszesz ze Twoje dziecko mowi, Mamo
kocham Cie ,ale zapominasz o jednym , wszystkie male dzieci kochaja
swoich rodzicow automatycznie.Pozwol jej byc dzieckiem ,maluszkiem
nie probuj na sile stworzyc geniusza ,dlaczego ma byc silna?dlaczego
musi usamodzielnic sie jak najszybciej?

[aniucha333]

ale to nie najlepsze rozwiazanie traktowac male dziecko
> jako partnera!!!Skutki takiej metody wychowawczej mozesz czerpac
za
> pare lat ,ale niestety negatywne

czyli co lepiej je bic i krzyczec na nie niz pozwolic stawac sie
mala osobowoscia? I nie zrozum mnie zle wiem ze dzieci musza znac
swoje granice ale nie mam ochoty byc matka autorytatywna bo to nie
ja. Chce zeby mnie sluchala ale nie bede w niej zwalczac jej
osobowosci, tego kim jest.

Pozwol jej byc dzieckiem ,maluszkiem

Alez ja jej pozwalam. Dlaczego mowisz takie rzeczy?

dlaczego ma byc silna?dlaczego
> musi usamodzielnic sie jak najszybciej?

A dlaczego nie? Czyz wiedza i umiejetnosci to nie sila?

A usamodzielnic - nie mowie o zadnej najblizszej przyszlosci tylko o
tak 20 latach od dzisiaj Mam w rodzinie przypadki 30-letnich
pasozytow (mowiac lagodnie) zyjacych na koszt swoich rodzicow,
oczekujacych na gwiazdke z nieba i majacych pretensje do calego
swiata ze nie widza jacy to oni sa cudowni. Patrzac na takie 'cuda'
przechodza mi ciarki po plecach. Autentycznie. I dlatego o tym
wspomnialam.

[verdana]

Tak, bo nie jest dobrze nie znac umiaru. Oba krance skali - tzn,
rodzice, ktorzy nie robia z dzieckiem NIC, sadzają przed telewizorem
i tyle na pewno nie robia dobrze. Ale rodzice, ktorzy dwulatka uczą
grania na skrzypcach, czytania, pływania, matematki i dziesiątkach
innych rzeczy - tez popełniają błąd. Bo nie znaja umiaru i wydaje im
się,z e dziecko rozwija sie tylko wtedy, gdy jest czegoś konkretnego
uczone - tymczasem dziecko rozwija się także w swobodnej zabaiwe, w
czasie wolnym i od zorganizoawanych zajęć i od rodziców.
To trochę tak jak z jedzeniem - jak nie dasz dziecku jeść, to
zachoruje, a moze i umrze, jak będziesz dawała bez umiaru - to
będzie otyłe i chore.
Umiar, umiar we wszystkim - to jest jedyna dobra wskazówka
wychowawcza.

[aniucha333]

umiar to jest dobry w jedzeniu, ale nie w zyciu. Pasji do czegos tam
w zyciu bym nie nazwala umiarem ani intensywnej pracy zawodowej tez.

Wiec daruj sobie te komentarze.

[angazetka]

Widać nie słyszałas o przebodźcowaniu. Szkoda.

[kropkaa]

> Widać nie słyszałas o przebodźcowaniu.
Przebodźcowanie dzieci dostają w prezencie od rodziców, którzy
najpierw zabierają je na rundkę do centrum handlowego (widok
noworodka nie jest niczym niecodziennym), a potem włączają telewizor
na cały wieczór i dziecko ogląda jingle, zapowiedzi, reklamy i
zmieniające się kanały o różnym poziomie głośności.

Nie wiem jakim cudem jedna minuta dziennie zabawy z dzieckiem
rozłożona na 3 części ma przebodźcować dziecko. Tak samo nikt nie
lata codziennie z dziekiem od opery do muzemu poprzez Zachętę,
Muzeum Narodowe i poranek w filharmonii. Zaczynając od basenu
oczywiście i kończąc na jeździe konnej.
Na początku miałam wiele wątpliwości i pomimo, że przeczytałam
oprócz dyskusji, o jaką prosiłam na forum 'Metody szybkiego uczenia
się', obie książki Domana i Rojkowską, cały czas się wahałam. Aż
zobaczyłam "naukę" w akcji - poprosiłam koleżankę, by mi pokazała
jak to wygląda w rzeczywistości. I oniemiałam. Dwuletnie dziecko z
radością bawi się z matką, śmieje się, jest zadowolone, gdy widzi
plansze z czerwonymi literami. A moje dziecko na to woła "jesce,
jesce!" Oczywiście nie ma żadnego jeszcze, bo następne za min. pół
godz. Moja więc prosi "to moze coś innego?" Natychmiast zamówiłam
zestaw i jak tylko kurier go dostarczył zaczęłyśmy czytanie.

To, że tzw. autorytety nie pochwalają wielu rzeczy, wisi mi i
powiewa, bo ja, jeśli chodzi o wychowanie, prawie nie mam
autorytetów. Padają jeden po drugim jak muchy - ostatni bastion i
moja wielka wyrocznia - Paweł Z., któremu wiele wybaczałam, stracił
w moich oczach zbyt wiele, by być dla mnie wiarygodnym. Teraz tylko
to, co zgadza się z tym, co czuję, jest dla mnie ważne. Jakoś nie
mam wrażenia, że wyjdę na tym jak Zabłocki na mydle.

[angazetka]

> Przebodźcowanie dzieci dostają w prezencie od rodziców, którzy
> najpierw zabierają je na rundkę do centrum handlowego (widok
> noworodka nie jest niczym niecodziennym), a potem włączają
telewizor
> na cały wieczór i dziecko ogląda jingle, zapowiedzi, reklamy i
> zmieniające się kanały o różnym poziomie głośności.

Tak, takie dzieci też są przebodźcowane. Podobnie jak te, którym
rodzice starają się przekazać wszystko od razu i zaprogramować ich
dzień od a do z. Koleżanka, udzielająca korepetycji z angielskiego
dzieciom z podstawówek, opowiadała, jak jej żal tych uczniów:
szkoła, jeden język, drugi język, rytmika, konie, skrzypce, judo,
teatr szkolny... Niektórzy, widać, robią to z dziećmi jeszcze
młodszymi.

[aniucha333]

a potem włączają telewizor
> na cały wieczór i dziecko ogląda jingle, zapowiedzi, reklamy i
> zmieniające się kanały o różnym poziomie głośności.

znam takie domy. Po pol godzinnej wizycie w takim domu glowa mi peka
w szwach. Nie wiem jak mozna tak zyc. Przeciez to tworzy taki chaos
w glowie - ta ciagla sieczka w mediach, brrr

>
> To, że tzw. autorytety nie pochwalają wielu rzeczy, wisi mi i
> powiewa, bo ja, jeśli chodzi o wychowanie, prawie nie mam
> autorytetów.

Mam tak samo. Tak naprawde to tylko my rodzice wiemy swiadomie
czy podswiadomie co jest dla naszych maluchow dobre. Tak jak piszesz
tylko to co my czujemy jest ok.

U nas jest dokladnie tak samo - Mloda jak zacznie ze mna
cwiczyc/czytac to ja czestokroc mam dosyc bo ona tylko wola 'jesce'
tak i u was. Smieszne jak dzieci sa podobne jak cos lubia.

Padają jeden po drugim jak muchy - ostatni bastion i
> moja wielka wyrocznia - Paweł Z

a kto to jest ten Pawel? Znajomy czy jakas postac z mediow?

Kropkaa - pozdrawiam

[verdana]

To nie podobieństwo, tylko chęć przyciagnięcia uwagi. dziecko wie,
ze skoro zawola "jesce' to będziesz z nia, a jesli nie - to sobie
pójdziesz. Traktujesz swoją dwulatke jak dziecko bez porwniania
starsze i przypisujesz jej motywy działania, ktore chciałabyś, żeby
byly prawdziwe.
Absolutnie nie jest prawdą, ze tylko rodzice wiedza, co dla ich
dzieci jest dobre. Bardzo czesto rodzice krzywdza bezwiednie swoje
dzieci, ponieważ wydaje im się, ze wiedza co jest dobre - a myla się
i to bardzo. Gdybyś miala rację, to wszystkie dzieci byłyby
doskonale wychowywane, a nie sa.

[kropkaa]

Pozwolę się z Tobą nie zgodzić, Verdano.
Nie pójdę sobie od dziecka, tylko będę z nią lub koło niej, z tego
prostego powodu, że jestem na wychowawczym, a ponieważ do pomocy nie
mam babć, odpada wariant 'chwila czytania i mama znika na pół dnia'.
Jeśli zaś chodzi o rady, to jestem osobą, która o wychowaniu czyta
non stop i to nie byle jakie poradniki, tylko książki polecane przez
psychologów i inne matki. Są to wartościowe rzeczy, z których
baardzo dużo się dowiaduję i dzięki nim dużo rozumiem z zachowania
dziecka. Tyle, że na szczęście posiadłam zdolność filtrowania tego
wszystkiego i odnoszenia rad do rzeczywistości i wspomagania się
intuicją. Wystarczy wziąć dwie pierwsze z brzegu książki i od razu
znajdzie się cała lista rzeczy wykluczających się. Od najprostszych
(jedzenie, spanie, smoczek) do poglądów nt. klapsów - niektórzy
nadal piszą, że w klapsie raz na jakiś czas nie ma nic złego.
Nie jestem doskonałą matką i nigdy nie będę, być wystarczająco dobrą
matką mi wystarczy.
Są autorytety, które nadal uwielbiam (Penelope Leach, Sheila
Kitzinger), ale wspomniany Paweł Z. (szukać należy na TVN czy na
forum eksperckim "Opieka i pielęgnacja a rozwój noworodka") jest dla
mnie przykładem, że nikomu nie należy ufać ślepo (spadł z piedestału
po dyskusji nt. podania butelki i mieszanki noworodkowi i
wcześniakowi, którego matka chciała karmić naturalne). Tak samo jest
z Domanem - owszem, gdy się czyta jego książki, to nieźle człowiek
jest nakręcony i na "wow!", ale poza zachwytem na geniuszem i
nieskończonymi możliwościami ludziego mózgu zauważyłam inne rzeczy,
które wydają mi się sensowne. Np. metoda czytania wyrazami - ile
dzieci w trzeciej czy czwartej klasie ma problem z czytaniem, bo
sylabizują w myślach? Dostosowanie materiału do wieku dziecka - u
nas siedmiolatki czytaja bzdety typu "Ala ma Asa", gdy powinny
czytać materiał na poziomie czwatroklasistów, bo to jest dla nich
interesujące.
Nadal nie znam odpowiedzi na pytanie "co może czytać dwuletnie
dziecko?" - IMO nic. Tak samo jak nie przekonuje mnie ta zabawa z
roczniakiem. Zaczęłam, gdy byłam do tego przekonana, choć mam rok w
plecy i traktuję to nie jako sposób na wyprodukowanie geniusza,
tylko jako zabawę. Ponieważ I etap trwa ok. roku, to do prostych
zdań i tak nie dojdziemy wcześniej, niż ok. trzech lat. Potem proste
zdania - i suma sumarum dziecko będzie mieć lat 4, czyli tyle, ile
zwykle mają dzieci, gdy zaczynają czytać.
I jeszcze raz napiszę - dziennie cały ten zgiełk zajmuje ok. jednej
minuty podzielonej na trzy części.
A co do wychowania jeszcze - gdy zobaczyłam kiedyś wywiad z Rafałem
Blechaczem w telewizorze, to autentycznie zamarzyłam, by mieć tak
wspaniałe, kulturalne, skromne, mądre i elokwentne dziecko. Jakoś
nie widać, by był nieszczęśliwy, że niezliczoną ilość godzin musiał
poświęcić na życie przy fortepianie. Gdyby nie to, że brak mi
miejsca, już bym dawno kupiła pianino

[paszczakowna1]

> Np. metoda czytania wyrazami - ile
> dzieci w trzeciej czy czwartej klasie ma problem z czytaniem, bo
> sylabizują w myślach?

Czytanie wyrazami (czy całymi związkami frazeologicznymi) jest oczywiście
pożądane. I u normalnie czytającej osoby rozwija się samo przez się. Ale
sylabizowanie daje możliwość przeczytania słowa nieznanego (a na początku
kariery czytelniczej większość jest taka), czyli daje podstawowe, uniwersalne
narzędzie. Ponadto, sprzyja nauce pisania. (Literowanie to zgoła inna rzecz, i
to czytanie wręcz utrudnia.) Problem, o którym piszesz wynika, IMHO, ze zbyt
małego kontaktu tych dzieci z książką - jak dziecko czyta sporo (i na początku
np. czyta się mu pokazując tekst), sylabizowanie szybko zanika.

Czytanie globalne jest fajne, ale mi się wydaje, ze powinno być uczone łącznie z
czytaniem sylabami - najbardziej pospolite słowa globalnie, sylaby, żeby dać
sobie radę na początku z resztą.

[verdana]

No to wytłumacz mi, po co uczyć dziecko trzy lata tego, czego mozna
nauczyć błyskawicznie po tych trzech latach? I w dodatku uczyć ze
świadomoscią, ze na razie to dziecku do niczego nie jest potrzebne?
Nie obawiasz się, ze dziecko, zanim dotrze do etapu "poczytania
sobie" dla przyjemnosci, nie bardzo bedzie rozumialo zwiazek
pomiedzy tym, czego się uczyło bez zrozumienia celu przez pare lat,
a zwykłą, nieksztalcąca rozrywką? Że nie będzie znudzone?
Bo długa nauka tego samego, bez szybkich efektów, nudzi. Tak juz
jest.
Dlatego, jak widać, nie "protestuję" przeciw nauce grania na
skrzypcach, chcoć same bym tego dziecku nie fundowala. Bo tu dziecko
sie uczy i od razu może grać - widzi efekty, ma przyjemność, moze
tworczo wykorzystać umiejetność. A w czytaniu - nie.

[jakw]

aniucha333 napisała:

> umiar to jest dobry w jedzeniu, ale nie w zyciu.
W życiu też się często sprawdza.

>Pasji do czegos tam w zyciu bym nie nazwala umiarem
Młoda pasjonuje się grą na skrzypcach, basenem etc? Czy może to
lubi? A może nie ma innego wyjścia?

>ani intensywnej pracy zawodowej tez.
Czasami nazywa się to pracoholizmem...

[aniucha333]

> Młoda pasjonuje się grą na skrzypcach, basenem etc? Czy może to
> lubi? A może nie ma innego wyjścia?
>

Wyobraz sobei ze tak. A jak to wyglada? A no tak ze jak tylko
sluchamy/ogladamy czegokolwiek w radiu/TV - i uslyszy/zobaczy
skrzypce to leci po swoj instrument i sie zaczyna. Czyli co mam jej
wyrwac instrument z reki i powiedziec ze nie?!

I owszem ma dni ze nic nie robi ale i tak zawsze SAMA znudzona Lego
czy tam bajkami czy grami siega po instrument i mi mowi 'mam graj'.
Wiec razem gramy.

Czy ty masz dzieci? Znasz jakiegolwiek trzylatka ktorego mozna do
czegos zmusic? Hmm, nie moje. Jak sie uprze to nie ma sily i koniec.
Wiec wyjscie ma.

>
> >ani intensywnej pracy zawodowej tez.
> Czasami nazywa się to pracoholizmem...

A moze dobra etyka pracy? A moze ja jestem z jakies innej gliny
ulepiona, bo ja po prostu lubie byc zajeta, lubie miec cos tworczego
czy odtworczego do robienia. Bezczynnosc mnie dobija. Moze moje
dziecko ma to samo? A moze ja mam ADHD? Nie wiem. Jedno wiem, ze
lubie byc zajeta.

[jakw]

aniucha333 napisała:

>
> I owszem ma dni ze nic nie robi ale i tak zawsze SAMA znudzona
Lego
Hm, a wiesz, że układanie klocków może być pewnie bardziej
rozwijające niż "nauka" czytania?

> > >ani intensywnej pracy zawodowej tez.
> > Czasami nazywa się to pracoholizmem...
>
> A moze dobra etyka pracy?
Myślisz, że o dobrze wykonanej pracy świadczy czas czy intensywność
wykonywania tej pracy?

A moze ja jestem z jakies innej gliny
> ulepiona, bo ja po prostu lubie byc zajeta, lubie miec cos
tworczego
> czy odtworczego do robienia.Bezczynnosc mnie dobija.
No cóż, widocznie umiejętność dumania o niebieskich migdałach nie
każdemu jest dana

[aniucha333]

> No cóż, widocznie umiejętność dumania o niebieskich migdałach nie
> każdemu jest dana

po co wdajesz sie w dyskusje jak nie czytasz kompletnie wypowiedzi
innych tylko farmazonisz wciaz o jednym i tym samym? Samouwielbienie
czy zwykla bezmyslnosc?

[jakw]

aniucha333 napisała:

>
> po co wdajesz sie w dyskusje jak nie czytasz kompletnie wypowiedzi
> innych tylko farmazonisz wciaz o jednym i tym samym?
Samouwielbienie
> czy zwykla bezmyslnosc?

Hm, biorę przykład z ciebie? :-p

[atena12345]

> Uscislijmy - ja nie twierdze ze metoda Domana jest jedyna sluszna
> metoda w rozwijaniu talentow dziecka. Absolutnie nie. U nas w domu
> jest to tylko jedna z metod. Oprocz czytanie Mloda ma basen ktory
> uwielbia, rytmike na ktorej szaleje tanecznie i rytmicznie, w domu
> uwielbia bawic sie Lego (rano jak tylko wstanie i zje sniadanie to
> robi), ogladac Ulice Sezamkowa, Barney'go, sluchac muzyki (nie
> cierpi pop-u i innych wspolczesnych rytmow ale uwielbia klasyke -
> moze to byc efekt tego ze ja sama tylko tego slucham ; razem
> czytamy (i to nie tylko ksiazki ktore robie jej sama wg metody
> Domana; uwielbia grac na skrzypcach (choc i tak sa to tylko 3
proste
> melodie), uwielbia gotowac ze mna czy piec ciastka (ma swoje
foremki
> ktorymi wycina rozne ciasteczka); chodzi ze mna regularnie do
> filharmonii i na przedstawienia baletowe; chodzimy do muzeow, etc,
> etc, etc. Jest tego tysiace rzeczy.
>


WOW..! dobre
a moje dziecko mimo iż umie już czytać i tak najbardziej uwielbia
biegać z rówieśnikami i grzebać patykiem w błocie.
Dbam równiez o jej wykształcenie muzyczne: słucha radia w
samochodzie

Dodam, że była już w muzeum i kilka razy w teatrze, ale i tak
najbardziej uwielbia "dziecinne" zabawy.
I niech dzieckiem bedzie jak najdłużej..

[kropkaa]

Moje dziecko dość szybko zaczęło mówić i to sporo, dość szybko też
mówiła zdaniami bardziej rozwiniętymi niż "dzidzi am". No i się
zastanawiałam nad tym czytaniem (dość ciekawa dyskusja była tu:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=1114&w=82327261 ) bardzo
długo. Zaczęłam, gdy miała już skończone 2 lata. Nie wiem, czy to
późno czy nie - dla mnie optymalnie, bo przede wszystkim ja
zobaczyłam w tym sens. Oczywiście nie mogłam nie sprawdzić
Klasóweczka pierwsza była dość szybko i trochę bardziej rozbudowana
niż można - położyłam kilka (5 czy 6) kart i zaczęłam przepytywać
gdzie co jest napisane - źle wskazała tylko jeden wyraz. Doman,
jeśli już, to każe wybierać z dwóch plansz. Byłam pod wrażeniem, że
jednak coś kuma i zostaje jej to w łepetynce malutkiej
Wszytskie te sratytaty o zabieraniu dzieciństwa to jedna wielka
BZDURA - łącznie cała zabawa zajmuje dziennie ok. JEDNEJ MINUTY.
Przeczytanie 3 x dziennie 5 wyrazów/zwrotów powinno trwać jak
najkrócej. Podoba mi się też stwierdzenie Domana, że podważanie
sensu nauki czytania wyrazami to tak jak pytanie w jaki sposób
dziecko nauczyło się słyszeć: "Można zadać sobie pytanie 'Czy
nauczyłem moje dziecko słyszeć mowę metodą 'fonetyczną' czy
metodą 'posłuchaj-usłysz', czy też po prostu wystawiłem je na
oddziaływanie mowy?' Jeżeli nauczyło się całkiem dobrze mówić i
rozumieć, to może system, jakim się posłużyłeś był niezły."
Ja uzywam kart wg programu Rojkowskiej - kupiłam gotowe, bo w życiu
nie zrobiłabym tego tak idealnie i dokładnie jak są wydrukowane. No
i szkoda mi czasu na ślęcznie i ręczne robótki - dość skutecznie by
mnie to zniechęciło po miesiącu, podejrzewam.
Mam też matematykę, ale jeszcze nie zaczęłam i chyba przed latem nie
zacznę, bo kropki pokazuje się po 2 zestawy dziennie, czyli 6 razy -
nie będę siedzieć w domu, by machać planszami co pół godz. przez
cały dzień, tylko będę na placu zabaw czy w parku.
Moja rada jest taka - jeśli coś Cię przekonuje, to RÓB TO i się nie
zastanawiaj. Zawsze możesz przerwać i tyle. Mam doskonale w
pamięci "dobre" rady, które słyszałam nt. choćby migania z
niemowlęciem. Jak na tym wyszłam? Rewelacyjnie! Dziecko komunikowało
się długo przed wypowiedzeniem pierwszego słowa, szybko zaczęła
mówić i gdy jej rówieśnicy byli na etapie wskazywania palcem i
krzyczenia "yyy", ona budowała pierwsze proste zdania. Gdy
rówieśnicy byli (i są) na poziomie kilkunastu słów, ona jest na
poziomie zdań i słów typu: oczywiście, niestety, przecież. A co ja z
tego mam? Super zabawę, radość z wychowywania dziecka, żarty i
poczucie humoru, brak frustracji i płaczu, bo co dziecko chce, to
przekaże słownie.

[leli1]

a ja nie migałam z niemowlęciem, a mimo to synuś jak miał 18 m-cy mówił całymi zdaniami. Jako 2, 3 latek potrafił pieknie pokonwersować z dorosłym, używając takiej gamy słów, że niejednemu "szczeka opadała"
Nauka, ok....ale wydaje mi się, że niektórzy myslą, że w ten sposób dziecko będzie zdolniejsze/mądrzejsze, a to wcale tak nie musi być.

[fogito]

Pomijając metodę Domana, o której wypowiedziałam się wyżej, uważam,
że jednak umiar jest wskazany również w wychowywaniu dzieci.
Owszem nie pozostawiamy ich na pastwę telewizji ale też nie
zarzucami zajęciami od góry do dołu.
Jak wyżej napisała leli1 - dziecko, które ma zadatki na geniusza tym
geniuszem bedzie prędzej czy później i niekoniecznie potrzebna mu
ciągła stymulacja.
Może faktycznie problemem w tym wypadku jest 'ADHD' matki, która nie
wyobraża sobie życia bez ciągłej stymulacji dziecka. Jaki to będzie
miało efekt przekona się w przyszłości.
Ja byłam dzieckiem matki ambitnej, która ciągle powtarzała, żebym
się uczyła. I robiłam to - miałam średnia 5,0 od momentu
przekroczenia szkoły do jej ukończenia w klasie maturalnej. Zdałam
na studia i również byłam kujonem. A potem nastapił moment
wypalenia, bo byłam juz tak wykończona ciągłą nauką, że nie chciało
mi się pracować. Dalsze bycie najlepszą było ponad moje siły. Długo
zabrało mi przekonanie samej siebie, że nie muszę być we wszystkim
najlepsza. I niestety okupiłam to depresją.
Mam nadzieję, że w tym wypadku tak nie będzie, ale ja nie potrafiłam
obronić się przed wymaganiami matki i dzieciństwa nie wspominam
najlepiej.
A z 5-letnim synem chodzimy do teatru, kina, parku, do logopedy...
Czasami bawimy się literkami a czasami nudzimy się lub też robimy
pranie i sprzątamy. Różnie i zależnie od sytuacji i nastroju.

[aniucha333]

> Może faktycznie problemem w tym wypadku jest 'ADHD' matki, która
nie
> wyobraża sobie życia bez ciągłej stymulacji dziecka. Jaki to
będzie
> miało efekt przekona się w przyszłości.

tak sobie czytam was moje drogie i tak sobie mysle - za kogo wy sie
macie? Te dywagacje, ta tanie psychologia rodem z brukowcow
albo 'Rozmow w toku' czy 'Oprah'...

czy zadnej ale to zadnej z was do glowy nie wpadlo ze nikt robotem
nie jest? Ze i ja mam dni ze padam na twarz ze zmeczenia ale z
zwyklej przyzwoitosci i milosci do mojego dziecka - bawie sie z nia
i zajmuje. I stac by mnie bylo poslac ja do najdrozszych przedszkoli
gdzie za gruba kase mialby dokladnie to samo co ja z nia robie.

I ta hyporkyzja niektorych z was powala. Nic a nic nie wiecie o
Domanie, dr Suzuki, czytaniu globalnym ale prawie kazda swoje trzy
grosze doda.

Fogito - czy to nie twoje dziecko chodzi do przedszkola
amerykanskiego w W-wie, ktore kosztuje fortune. Pamietam ze o tym
wspominalas i ty mi tu piszesz ze ty swojego malucha w klimaty a la
wysig szczurow nie wpuszczasz??? Jesli jestes taka przeciw za
jakimkowiek stymulwoaniem - to po co ty te pieniadze tak wyrzucasz
na to jego przedszkole?

Czy ty widzisz jakie ty masz 'double standards'? A moze to po prostu
taka zwyczajna zawisc?

I Verdana - czy ty zdajesz sobie sprawe z tego co piszesz? Nie
pierwszy raz spierasz sie z matkami a propos wszystkiego. Czy ty
naprawde myslisz ze fakt ze ty tam z dziecmi malo (tak sie domyslam)
co robilas ozancza ze my tez tak musimy. PAmietam jak kiedys
wspomnialas ze nigdy sie ze swoimi dziecmi nie bawilas A mi i inne
krytykujesz ze sie ze swoimi maluchami bawimy. Powiedz tak uczciwie
o co ci chodzi? Jesli wymiane argumentow - nie ma sprawy. Jesli o
dawanie rad - prosze cie przestan bo nie jestes wiarygodna.


> Jak wyżej napisała leli1 - dziecko, które ma zadatki na geniusza
tym
> geniuszem bedzie prędzej czy później i niekoniecznie potrzebna mu
> ciągła stymulacja.

hmm - KAZDE dziecko rodzi sie geniuszem. To od srodowiska zalezy co
z tym geniuszem sie stanie. Juz w Biblii pisano o tych talentach
pogrzebanych w ogrodzie. Czytalas? Jak nie to polecam - bo to co ty
mowisz i ta lel1 to najobrzydliwsze klamstwo. Geniusz to trzeba
pielegnowac, dbac o niego, rozwijac, stymulowac. Zapytaj sie matek
ktore takowych wychowaly. Mialy stymulacje srodowisko od dziecka.

I robiłam to - miałam średnia 5,0 od momentu
> przekroczenia szkoły do jej ukończenia w klasie maturalnej.

Oceny o czyjes genialnosci nie swiadcza. A raczej o sumiennosci.

Wypalenie u sporej grupy ludzi bierze sie tez ze zwyklego
przepracowania. Zwalanie calej winy na rodzicow moze tez swiadczyc o
czyims wygodnictwie i szukaniu winnych. Trudniej jest wziasc sie w
garsc.

Zdałam
> na studia i również byłam kujonem.

widzisz ty bylas kujonem. Tobie nauka i zdobywanie wiedzy radosci
nei sprawialy. I dlatego wszelka 'zabawa w czytanie' kojarzy ci sie
po prostu z meczarnia. Tylko wspolczuc.

> A z 5-letnim synem chodzimy do teatru, kina, parku, do logopedy...
> Czasami bawimy się literkami a czasami nudzimy się lub też robimy
> pranie i sprzątamy. Różnie i zależnie od sytuacji i nastroju.

i ty naprawde myslisz ze ty tylko jedna to robisz?

[grazynanowa]

Jesli ty jestes ta aniucha333 z forum ,kobieta ,to nie bede dalej
komentowac.Najpierw poczytaj swoje posty ,a potem krytykuj innych.

[aniucha333]

Najpierw poczytaj swoje posty ,a potem krytykuj innych.

Ja nie krytykuje nikogo. Bronie swoich racji. To ty i niektore inne
wciskacie innym slowa ktore tu nie padly.

> Jesli ty jestes ta aniucha333 z forum ,kobieta ,to nie bede dalej
> komentowac.

i??? co ma piernik do wiatraka? Kolejna pani Dulska? Albo moherowy
berecik - lezacy krzyzem w kosciele ale nie tolerujacy nikogo i nic
co nie jest im znajome?

[grazynanowa]

Zalosna jestes , wieczorami placzesz w samotnosci w poduszke i nie
mozesz sie doczekac nastepnego dnia ,zeby swoja madroscia zablysnac
na forum

[aniucha333]

grazynanowa napisała:

> Zalosna jestes , wieczorami placzesz w samotnosci w poduszke i nie
> mozesz sie doczekac nastepnego dnia ,zeby swoja madroscia
zablysnac
> na forum

LOL. Dobre, dobre. Ten watek staje sie coraz bardziej personalny

a wiec primo - odpisuje na posty rano bo najczesciej wtedy mam wolna
chwile przy kawie

secundo - pisze np. teraz wieczorem (zamiast plakac jak ty to
opisalas) bo jutro nie musze rano wstawac no i wlasnie skonczylam
sprzatac chate. A jako ze pozna noc jest jedyna pora kiedy moge
posprzatac (zaznaczam ze nie odkurzam po nocach zebys mi zaraz nie
wciskala ze zaklocam sasiadom nocny wypoczynek) bez trucia dziecka
smrodem produktow chemicznych oraz dlatego ze wieczorem mam
najwiecej energii. Zaraz uslysze ze jestem wapirem

tertio - za chwile ide spac a wiec wampirem nie jestem

[fogito]

Nie staram się być psychologiem - to ty sama o sobie napisałaś, że
pewnie masz ADHD i stąd ta nieodparta chęć do wypełniania czasu po
brzegi. Ja tylko zacytowałam.

Moje dziecko chodzi do angielskiego przedszkola z prostej przyczyny.
Tata jest Amerykaninem i dziecko musi znać ten język, skoro kilka
miesiecy w roku przebywa w środowisku anglojęzycznym. A to, że
kosztuje fortunę to już inna sprawa i tego zmienić nie mogę.
I nigdzie nie napisałam, że jestem przeciwna stymulowaniu. Jestem
przeciwna wpadaniu w obłęd, czyli przepisywaniu słownika na
tysiącach karteczek.

Nie wiem też, w którym miejscu widzisz u mnie zawiść. Nie
doświadczam tego uczucia w stosunku do nikogo a już na pewno nie do
ciebie.

"zabawa w czytanie' nie kojarzy mi się z męczarnią. Jak napisałam
widzę plus w spędzaniu czasu z rodzicem. Ale jak sama zauważyłaś nie
jest to normalne czytanie ze zrozumieniem. Uczyć się można poprzez
zabawę na milion sposobów. W tym wypadku nie przemawia do mnie nauka
wyglądu wyrazów i nazywanie tego czytaniem. Pomijam już fakt straty
czasu na przepisywanie tysięcy wyrazów

Co do mojej osobistej nauki i relacji z matka. Ja tylko sygnalizuję
ci, do czego może doprowadzić nadambitna matka nakręcona jedynie na
nauke. Ty możesz zrobić ze swoim dzieckiem co chcesz, ale jest ono
jeszcze małe i dopiero za naście lat dowiesz się jakie skutki ma
taka presja.
Ja byłam wystarczająco zdolna, żeby ze wszystkiego mieć zawsze 5 -
nawet z fizyki i chemii, których nie cierpiałam. Na początku
podstawówki cieszyłam się, że chodzę do szkoły, ale szybko entuzjazm
opadł, bo według matki zawsze musiało być 5. Potem chciałam zdawać
do liceum plastycznego i rozwijać zdolności rysunkowe, ale
usłyszałam, że to liceum nie jest wystarczająco dobre. Poszłam do
klasy biologiczno-chemicznej i miałam się uczyć na lekarza, bo tak
chciała mama. A ja starałam się ja zadowolić i nie potrafiłam się
przeciwstawić. I rozwiązywałam przez 5 lat testy na medycynę. Ale
lekarzem nie zostałam. Kilka tygodni przed maturą postanowiłam
zdawać na historie sztuki, żeby choć częściowo spełnić marzenia.
Oczywiście wszystko to ku rozpaczy matki A teraz wiele lat po
studiach zaczęłam uczyć się rysunku i malarstwa i żałuję tylko
straconych lat, kiedy to byłam małym robotem nastawionym na
usatysfakcjonowanie ambitnej matki.

Dziecko to mały plastyczny twór, z którym można zrobić prawie
wszystko. Pamiętaj tylko w feworze nauki, że dziecko po jakimś
czasie nie będzie odróżniało własnych pragnień od pragnień matki,
która ma jakąs konkretna wizję. I dlatego jak wiele dziewczyn tutaj
sugeruje umiar, bo zaczęłaś wcześniej niż moja mama i bardzo mi ja
niestety przypominasz.

A mój syn póki co pięknie maluje i rysuje. Jest dobry z matematyki,
ale nie cierpi literek. Nie zmuszam go jednak i czekam na rozwój
wydarzeń. Bo najważniejsze jest, żeby robił to co chce w życiu i
umiał się przeciwstawić. Co mu świetnie idzie już w wieku 5 lat. Ja
tego nie potrafiłam i bardzo żałuje. Ale to pewnie dlatego, że
dziewczynki z założenia są bardziej uległe

[aniucha333]

fogito napisała:

> Nie staram się być psychologiem - to ty sama o sobie napisałaś, że
> pewnie masz ADHD i stąd ta nieodparta chęć do wypełniania czasu po
> brzegi. Ja tylko zacytowałam.
>

a propos mojego ADHD to byl atak ironiczna uwaga a propos komentarzy
paru osob. Nie cierpie sie nudzic, jak mam za duzo wolengo czasu
wydaje mi sie ze to juz koniec mojego zycia i ze teraz tylko starosc
mnie czeka. Autentycznie tak mysle I dlatego tez nie tylko Mlodej
ale i sobie ciagle cos wymyslam.

> Moje dziecko chodzi do angielskiego przedszkola z prostej
przyczyny.
> Tata jest Amerykaninem i dziecko musi znać ten język, skoro kilka
> miesiecy w roku przebywa w środowisku anglojęzycznym.

Moje dziecko tez nie urodzilo sie w kraju, jego pierwszym jez. byl
jez. ang., po polsku mowi od tak paru miesiecy ale to i tak dlatego
ze tu teraz jestesmy.

> I nigdzie nie napisałam, że jestem przeciwna stymulowaniu. Jestem
> przeciwna wpadaniu w obłęd, czyli przepisywaniu słownika na
> tysiącach karteczek.

Nei wiem skad ten komentarz. Widzisz moze jeszcze po raz kolejny
powiem co mi sie podoba w Domanie - to ze on jako jeden z
nielicznych dostrzega ze male dzieci nie widza to co czytaja bo
litery sa po prostu za male. Dlatego tez trzeba slowa czy historyjki
przepisywac na kartki w duzych literach. Dzieki temu dziecka wzrok
sie usprawnia i moze powoli zaczac rozpoznawac znaki graficzne.

W tym wypadku nie przemawia do mnie nauka
> wyglądu wyrazów i nazywanie tego czytaniem. Pomijam już fakt
straty
> czasu na przepisywanie tysięcy wyrazów

A ja nie uwazam tego za strate czasu Uwielbiam robic rzeczy dla
moejgo malucha - czy to sa jakies rysunki, nowe slowa, ksiazeczki,
prezenty, etc. Zawsze bylam dobra w pracach manualnych typu rysunek,
szydelkowanie, szycie, rysowanie i lubie to robic do dzis. Tak tez
postrzegam robienie dla mojego dziecka nawet tych ksiazeczek wg
Domana jako robotki reczne

> Co do mojej osobistej nauki i relacji z matka. Ja tylko
sygnalizuję
> ci, do czego może doprowadzić nadambitna matka nakręcona jedynie
na
> nauke. Ty możesz zrobić ze swoim dzieckiem co chcesz, ale jest ono
> jeszcze małe i dopiero za naście lat dowiesz się jakie skutki ma
> taka presja.

Ja nie mam presji. Dalej podkreslam ze my poprzez zabawe sie uczymy
czytac, rysowac, grac na instrumencie, etc. Dzisiaj po raz kolejny
Mloda wprawial mnie w najszczerszy zachwyt. Na dzwonkach czesto
gramy jakies rozne dzwieki i potem zgadujemy co to za dzwiek (np. C,
D, A, etc). Dzisiaj to ona postanowila mnie sprawdzic - i zgrala mi
dwa dzwieki. Oczywiscie nie wiedzialam a ona na to 'Mami to C i D'.
Wiec mam tu dwie teorie - albo odczytala litere z kazdego klawisza
albo po prostu pamietala z naszych porzednich zabaw I powiedz jak
to nie bawic sie z nimi w takie rzeczy? Przeciez to az szkoda tak
zostawic.

Co do mojej osobistej nauki i relacji z matka.

Troche inna niz moja i tak masz absolutnie racje ze takie relacje
nasz ksztaltuja i maja wplyw na nasze zycie. Moje wspomnienia sa
inne. Mam cudowna matke, ktora mi zawsze duzo czytala ale prawie
nigdy nie odrabiala ze mna lekcji. Uwilebiala za to mnei odpytywac i
nie robila tego zle raczej w formie zabawy. Jak ja kiedys poprosilam
o pomoc w pracy domowej to potem szybko pozalowalam bo ona nie maial
kompeltnei cierpliwosci cokowliek tlumaczyc.

Uwielbialam czytac po nocach to wlazila mi do pokoju i wylaczala
swiatlo.

Jak ja prosilam o pomoc w podjeciu decyzji to mi mowila 'Nie wiem co
ci radzic. A co ty sama myslisz i uwazasz ze powinnas zrobic?'.

No wiec tak - za to wylaczanie mi swiatla jak czytalam mialam ochote
ja czasami udusic. Doprowadzalam mnei tym do lez.

Za ten brak pomocy w momentach krytycznych a moze raczej pomoc w
podjeciu decyzji do dzis doprowadza mnie do granic wytrzymalosci.

No coz taka jest i mam jej za zle rozne inne rzeczy ale sumie jestem
jej wdzieczna ze jest moja matka a ja jej corka.

Na pewno znasz to powiedzenie 'everything's for a reason'. Tak mysle
jest z dziecmi, rodzicami, rzeczami ktore nas spotykaja w zyciu.
Dostajemy od losu takich a nie innych rodzicow, takie a nie inne
dzieci, spotykamy takich a nie innych partnerow. I jest w tym jakis
cel - chyba...

Kazdy z nas popelnia bledy - moim moze bedzie ze daje za duzo mojemu
dziecku a twoim ze moze moglabyc wiecej. Nie wiem to sie okaze ale
na razie trzeba sprobowac tego co na nas czeka za rogiem, bo jak nie
to do konca zycia bedziemy zalowac. A nie ma chyba nic gorszego niz
zalowac ze sie czegos nie zrobilo

oki, pozdrawiam.

a po co?

[nangaparbat3]

Ja co prawda zaczęłam córkę uczyć jak miał równo półtoraroku (znała wtedy już
kilkadzieśiąt slów), w ciągu jednego dnia nauczyła się czytać słowa: mama, tata,
baba i kicia - była zachwyciona, do wieczora.
Nie było mowy o pójsciu spac, jeździła w środku nocy wózkiem dla lalki, latała
po całym domu okropnie pobudzona, wreszcie udało nam się zaciągnąć ją do naszego
łóżka i ułożyć miedzy nami. Jakiś czas była spokojna, kiedy MY zaczęliśmy
zasypiać usiadła nagle wyprostowana i wrzasnęła: Buła!!!!!!!
Uznałam, ze z powodu uczenia czytania mózg jej się przegrzał, i zaniechałam.
Nauczyła się czytać praktycznie diopiero w zerówce, i dobrze - nic nie wskazuje,
by jej to zaszkodziło, na odwrót.
Ja w ogóle uważam teraz (doszłam do tego z biegiem lat, sama umiałam czytać
mając lat 5, i w rodzinie czytanie było zawsze jedną z najwyższych wartości, a
jakże), że warto dać dziecku czas "bez czytania" - ale też bez komputera i bez
telewizora, na pobycie troche w świecie rzeczywistym, trójwymiarowym, pełnym
faktur, zapachów i żywych stworzeń, w tym ludzi.

[leli1]

no bo sa matki, które maja misję. I np. dla takiej matki z misją, uczenie dziecka świata i życia polega na szybkiej nauce czytania/pisania/rzeźbienia/spiewu i co tylko jeszcze, bombardowaniu go informacjami, wprowadzania w świat dorosłych rzekomo dla jego dobra.
Ale tak jak wczesniej pisałam, nie ma zadnych dowodow na to, iż takie postepowanie przynosi konkretne, spodziewane efekty w przyszłości. Mysle ze to prawda, ale dla tej aniuchy333, to najobrzydliwsze kłamstwo jak raczyła napisac.
Talenty oczywiscie kazdy z nas posiada, ale niekoniecznie musza to byc te talenty, ktore akurat matka z misja chce rozwinac u swego dziecka. wezmy taka aniuche i gre na skrzypcach....a moje jej dziecko ma talent np. do śpiewu, albo to umysł ścisły....a mama tego u niej nie rozwija? talent zostanie zaprzepaszczony!

Mam czasem wrazenie, ze niektore matki czułyby sie źle, jesli by tego wszystkiego dla swoich dzieci nie robiły.

[aniucha333]

wezmy taka aniuche i gre na skrzypcach....a moje jej dziecko ma
talent np. do śpiewu, albo to um
> ysł ścisły....a mama tego u niej nie rozwija? talent zostanie
zaprzepaszczony!

I po raz kolejny piszesz dyrdymaly. Czy wiesz ze granie na
jakimkolwiek instrumencie cwiczy pamiec tak swietnie, ze prawie
kazdy muzyk jest swietny w matmie? Sa na to badania naukowe. I o
czym ty mowisz?

A czy ty wogole slyszalas o ludziach grajacych na jakims
instrumencie i konczacych kierunki takie jak ekonomia? No ty
najwyrazniej nie a ja tak. Znam takie 2 osoby z pracy - obydwoje
skonczyli szkoly muz. I i II stopnia a potem poszli na ekonomie.

.a moje jej dziecko ma talent np. do śpiewu, albo to um
> ysł ścisły....a mama tego u niej nie rozwija? talent zostanie
zaprzepaszczony!

A wiesz ile jest instrumentalistow ktorzy sa zawodowymi spiewakami?
Mnostwo. I jak bys cokolwiek wiedziala a propos glosu ludzkiego i
jak sie on rozwija to takich dyrdymal bys nie pisala? Profesjonalnie
uczyc sie spiewu mozna - u dziewczat od 16 lat (chociaz i tak to
jest dosc wczesnie) u chlopcow - dopiero po 18 roku zycia. A to ze
wzgledu na nasza anatomie. Dzieci mowga spiweac ale w okresie
przekwitania powinni przestac ze wzgeldu na dojrzewanie.

I wiesz co - do tego czasu nawet jest wskazane uczyc sie grac na
instrumencie biorac pod uwage ze na akademi muz. fortepian jest
obowiazkowy na wszystkich kierunkach - nawet na spiewie solowym.

Na ale ty najwidoczniej o tym nie wiesz.

Acha jeszcze jedno, mam paru znajomych z POlitechniki ktorzy uczyli
sie spiewac zawodowo i to robia. Wiec jak widac i muzyka i technika
moga isc w parze.

[nangaparbat3]

aniucha333 napisała:


> I po raz kolejny piszesz dyrdymaly. Czy wiesz ze granie na
> jakimkolwiek instrumencie cwiczy pamiec tak swietnie, ze prawie
> kazdy muzyk jest swietny w matmie? Sa na to badania naukowe. I o
> czym ty mowisz?

Jasne. Dla matematyka najważniejsza dobra pamięć.



>
> A czy ty wogole slyszalas o ludziach grajacych na jakims
> instrumencie i konczacych kierunki takie jak ekonomia? No ty
> najwyrazniej nie a ja tak. Znam takie 2 osoby z pracy - obydwoje
> skonczyli szkoly muz. I i II stopnia a potem poszli na ekonomie.
>

NAprawdę - ekonomia to nie jest marzenie kazdego z nas........

[leli1]

aniucha333, a czy Ty w ogóle jestes w stanie pojąć, że nie dla wszystkich met.
Domana jest taka genialna. Może są osoby, które jej nie uznają, bo się z nią po
prostu nie zgadzają, a nie dlatego, że:
nic o niej nie wiedzą, nic nie rozumieją, lub gorszy kaliber - są głupie lub zle
wychowuja swoje dzieci, albo jeszcze gorzej-w ogole nic im sie z dziecmi nie
chce robic przez co te biedaczyska będą mialy strasznie zle w zyciu, bo byc moze
będą średniakami, albo nawet ponizej, będą pracowac przy kopaniu dołów, albo
jeszcze gorzej.....naprawde nie wiesz jak sie potoczą losy dzieci, które w tej
chwili mają mnostwo bodźców, rodzice organizuja im czas od dechy do dechy,
serwują atrakcje niekoniecznie na ten wiek, od tych, które takich bodźców nie
otrzymują.
Był dzis na onecie fajny opis, co się stało z dzieckiem, które jako maluch było
bardzo mądre. Niestety dosc dołujący.

wiem wiem......pisze dyrdymały.....

[aniucha333]

aniucha333, a czy Ty w ogóle jestes w stanie pojąć, że nie dla
wszystkich met.
> Domana jest taka genialna.

jestem - przeczytaj moje wczesniejsze posty. To ty usilnie mi
wciskasz ze tak jest. Ja naprawde tak nie twierdze.

[problemkind]

Ale czytanie, jako umiejetnosc, jest jakby 'skutkiem uboczynym' tej
metody. Nie rozumiem dlaczego tak drazycie, to czy dziecko dwuletnie
potrafi czytac samodzielnie gazete przy sniadaniu, nie o to tu
chodzi.

Ja te metode traktuje jako cwiczenie pamieci, itd. nic wiecej, nie
mam parcia na to, zeby moje dziecko samo sobie czytalo. Bawimy sie
slowami.

I polecam lekture ksiazki Rojkowskiej, naprawde.

[kropkaa]

Gdybym zatrudniła osobę, która choć w połowie by robiła z moim
dzieckiem to, co ja, to zwałaby się ona guwernantką lub boną,
kazałaby sobie płacić 2500zł/m-c i mieć samochód do dyspozycji w
godzinach pracy, płatne 2-3 tyg. urlopu, niekoniecznie pokrywającego
się z urlopem moim. I każdy piałby z zachwytu jakie to miałam
nieziemskie szczęście znaleźć tak wspaniałą opiekunkę.
A tak jestem tylko cierpiącą na (chory) przerost ambicji matką,
która tresuje swoje własne dziecko i już od maleńkości wichruje mu
życie...

Inne uwagi:
1. Nie piszę kart, tylko kupiam (to do sensu przepisywanie
słownika) - IMHO świetne (Rojkowska) - szkoda mi było czasu na coś,
czego i tak bym nie zrobiła tak, jak to jest wydrukowane. Ale
niektórzy robią i wtedy mają święty spokój, bo odpada zarzut "a ile
to kosztuje";
2. W rodzinach dwujęzycznych dziecko i tak będzie dwujęzyczne, jeśli
rodzice mówią do niego w swoich językach - przedszkole językowe nie
jest konieczne, to tak na marginesie;
3. Raczej to ADHD to był żart, ale może nie zrozumiałam;
4. Jako osoba piątkowa/szóstkowa miałam w zyciu szkolnym baaardzo
dobrze - nauczyciele mnie nie męczyli, bo i tak wiedziałam,
jechałam na opinii, co ułatwia życie, nie tylko pisałam wypracowania
czy dawałam ściągać, ale jako wzorowa uczennica mogłam tu i ówdzie
pomóc jakiemuś wagarowiczowi od czasu do czasu - nie widzę nic złego
w tym, by i moje dziecko nie miało problemów w szkole, z wyborem
takiego liceum, jakie chce (i by się do niego dostało) i dostało się
na takie studia i uczelnię, jaką sobie wybierze. Nie przepłaciłam
swoich wyborów edukacyjnch i zawodowych depresją ani nawet
załamaniem nerwowym; są takie przypadki.
4. Koleżanki mamy znajoma kilkanaście lat temu uczyła syna czytać
metodą Domana - dobrze mu się wiedzie, zero problemów z nauką, ma
zainteresowania tematyczne, brał udział w olimpiadach, z jakimiś
sukcesami (szczegółów nie znam). Nie cierpi na żadne przypadłości
typy przerost mózgu i wylew zwojów uszami, nie przechodził żadnych
stanów załamania, nie ma pretensji do całego świata, że trafił do
matki, która usiłowała zniszczyć mu osobowość, zabić ducha i
zniszczyła mu dzieciństwo. Co gorsza, jest ponoć bardzo sympatycznym
młodym człowiekiem.

[aniucha333]

kropkaa napisała:

> Gdybym zatrudniła osobę, która choć w połowie by robiła z moim
> dzieckiem to, co ja, to zwałaby się ona guwernantką lub boną,
> kazałaby sobie płacić 2500zł/m-c i mieć samochód do dyspozycji w
> godzinach pracy, płatne 2-3 tyg. urlopu, niekoniecznie
pokrywającego
> się z urlopem moim. I każdy piałby z zachwytu jakie to miałam
> nieziemskie szczęście znaleźć tak wspaniałą opiekunkę.
> A tak jestem tylko cierpiącą na (chory) przerost ambicji matką,
> która tresuje swoje własne dziecko i już od maleńkości wichruje mu
> życie...

Kropkaa - uwielbiam cie Juz trafniej tego nei moglas opisac

2. W rodzinach dwujęzycznych dziecko i tak będzie dwujęzyczne,
jeśli
> rodzice mówią do niego w swoich językach - przedszkole językowe
nie
> jest konieczne, to tak na marginesie;

prawda, i jeszcze raz prawda. Mam w rodzinie paru takich i mowia w
obu jezykach. Troche gorzej z pisaniem po polsku bo nie chodzili do
pol. szkoly.


3. Raczej to ADHD to był żart, ale może nie zrozumiałam;

to byl zart jak najbardziej


Nie przepłaciłam
> swoich wyborów edukacyjnch i zawodowych depresją ani nawet
> załamaniem nerwowym; są takie przypadki.

wreszcei ktos uczciwie cos powiedzial. A tak a propos, mialam kolege
ktory przyplacil zalamaniem nerwowym fakt ze nie zostal dopuszczony
do matury. Do dzis nie wiem dlaczego skoro mial same troje i mierne
to w sumei mogl sie tego spodziewac I tu mam przyklad kogos kto
byl krotko mowiac nieukiem a depresji nie uniknal.


> 4. Koleżanki mamy znajoma kilkanaście lat temu uczyła syna czytać
> metodą Domana - dobrze mu się wiedzie, zero problemów z nauką, ma
> zainteresowania tematyczne, brał udział w olimpiadach, z jakimiś
> sukcesami (szczegółów nie znam). Nie cierpi na żadne przypadłości
> typy przerost mózgu i wylew zwojów uszami, nie przechodził żadnych
> stanów załamania, nie ma pretensji do całego świata, że trafił do
> matki, która usiłowała zniszczyć mu osobowość, zabić ducha i
> zniszczyła mu dzieciństwo. Co gorsza, jest ponoć bardzo
sympatycznym
> młodym człowiekiem.

Dokladnie - wiedza to szczescie i radosc. Ci ktorzy tak sadze sa
szczesliwymi ludzmi, maja ciekawsze zycie, no i wiecej frajdy

Kropkaa - serdecznie pozdrawiam i szczerze podziwiam

[kura17]

>> 2. W rodzinach dwujęzycznych dziecko i tak będzie dwujęzyczne,
>> jeśli rodzice mówią do niego w swoich językach - przedszkole
>> językowe nie jest konieczne, to tak na marginesie;
>
> prawda, i jeszcze raz prawda. Mam w rodzinie paru takich i mowia w
> obu jezykach. Troche gorzej z pisaniem po polsku bo nie chodzili do
> pol. szkoly.

takie przedszkole nie jest konieczne, ale na pewno jest bardzo pomocne. mowie to
jako mama dzieci dwojezycznych.
mieszkamy w niemczech, moj maz jest niemcem. kazde z nas mowi do dzieci w swoim
ojczystym jezyku. oczywscie oboje rozumieja i polski i niemiecki, starszy mowi w
obu jezykach (mlodszy mowi jeszcze bardzo malo, tez w obu jezykach .
ale jestesmy niejako zanurzeniu w niemieckim, dzieci chodza do niemieckiego
przedszkola. i starszy synek na poczatku, mimo ze ja rozmawialam z nim wylacznie
po polsku i on swietnie rozumial, mowil w zasadzie tylko po niemiecku. bo ja
bylam jedyna osoba na dluzsza mete, ktora mowila do niego po polsku (nie mamy
tutaj polskiej rodziny, ani duzo polskich znajomych). dopiero jak mial ok 2.5
roku (sporo ponad rok po tym, jak zaczal mowic po niemiecku), zaczal tez uzywac
polskich zda (slowa mowil juz wczesniej, ale wybiorczo) i to duzo, duzo
prostszych niz te, ktore wtedy mowil po niemiecku! teraz ma 4 lata, ladnie mowi
po polsku, ale wciaz widac przewage niemieckiego (nie wspomne juz nawet o
akcencie, bo ba dosc mocny, niestety).
jestem pewna, ze gdyby chodzil do polskiego przedszkola, lub chocby na jakas
polska grupe, to mowilby po polsku wczesnie i lepiej.

i mysle, ze to dobrze, ze ktoras tam dziewczyna poslyla dziecko do
anglojezycznego przedszkola. wtedy jest dziecku latwiej nasiaknac jezykiem.
ja wuidzialam u mojego synka niesamowite skoki jezykowe, gdy bylismy w polsce z
wizyta, lub gdy moja rodzina przyjedzala. za kazdym razem robil postepy po polsku!

poczytalam troche fora dla dzieci wielojezycznych i tam czesto wieksze dzieci
odmawiaja mowienia w jezyku "obcym" w danym kraju. rozumieja, owszem, ale nie
chca mowic... mysle, ze przedszkole/szkola itp w takich wypadkach pomagaja,
dziecko chlonie niejako jezyk samym soba.

[fogito]

Dokładnie tak jak napisałaś. Mieszkamy w Polsce więc z założenia
polski powinien dominować. Z chwilą posłania syna do przedszkola
angielskiego jego angielski zaczął się bardzo poprawiać i po dwóch
latach w przedszkolu zaczyna dominować. Ja staram się utrzymać oba
języki na równym poziomie, ale tata anglojęzyczny pracujący do nocy
z założenia ma mniej czasu na zabawę z dzieckiem literkami itp. To
zadanie wykonuje za niego szkoła. Natomiast ja + polski logopeda do
którego chodzimy od prawie trzech lat pracujemy nad językiem
polskim. Trzymając się zasady OPOL nigdy nie wtrącam się do nauki
angielskiego jeśli dziecko bezpośrednio o coś nie zapyta.
I tak jak już napisałam przygotowujemy go do studiów w Stanach, więc
jakby z założenia jest to szkoła angielska.

[d.o.s.i.a]

Aniucho333.

Tak czytam Twoje wypowiedzi i widac, ze bardzo jestes skoncentrowana na swoim
dziecku i jego tworczym rozwoju. Choc nie traktuj tego jako zarzut.

Opisujesz, ze cieszysz sie gdy coreczka gra na skrzypcach i to lubi, ze
genialnie rozpoznaje nazwy dzwiekow, ze opada Ci szczeka raz po raz, bo coreczka
zrobila cos bardziej lub mniej genialnego. Ze lubi muzyke klasyczna i w ogole
jest taka dojrzala i madra. Powiem szczerze, do glowy by mi nie wpadlo, zeby
uczyc male dziecko NAZW dzwiekow. Po co? jakie to ma w ogole znaczenie? Ale to
tak na marginesie.

A jednak sie zastanawiam. Co zrobisz, gdy okaze sie pewnego dnia, ze po tym
calym dobrym starcie Twoja coreczka jest zwyklym, najzwyklejszym dzieckiem? Ze
okaze sie zwyczajnie przecietna? Madra, ale przecietna. Ze nagle przestanie Ci
opadac szczeka, ze inne dzieci zaczna ja doganiac w rozwoju (bo tak
niejednokrotnie przeciez bedzie). Co wtedy zrobisz? Gdy skrzypce pojda w kat,
gdy zniknie zainteresowanie muzyka? Gdy corka stwierdzi, ze czytanie jej nie
interesuje?

Nie przyszlo Ci do glowy, ze corka "interesuje" sie tymi rzeczami, bo Ty ja tego
uczysz? Ze taki ma wzorzec zabawy? Bo innego nie zna? Piszesz, ze uwielbia
muzyka klasyczna i jazz - no sorki, ale usmialam sie do lez )

Co bedzie, gdy jak bedzie miala 10 lat odkryje trzepak pod blokiem i nagle
stwierdzi, ze nie ma to jak wisiec na nim 10 godzin dziennie? Ze, za
przeproszeniem, pie.przyc skrzypce, bo fajniej grac w karty z kolegami (i daj
jej to Boze!)? Ze odkryje, ze istnieje takze nicnierobienie, robienie czegos
tylko i wylacznie dla przyjemnosci a nie edukacji? I ze jest to cholernie jej
potrzebne, tak jak kazdemu normalnemu czlowiekowi.

Ciekawa jestem co wtedy zrobisz? Boje sie, ze czeka Cie duzy duzy szok )

Aha. I jeszcze jedna rzecz mi sie skojarzyla. Wiekszosc ludzi, ktorych znam i
ktorzy naprawde duzo w zyciu osiagneli, wcale nie zaczynala wczesnie. Gdy z nimi
rozmawiam to okazuje sie, ze wiekszosc w ogole nie byla zainteresowana typowa
wiedza, wkuwaniem i wprawianiem w oslupienie swoich rodzicow wlasna
genialnoscia. Nikt ich tez specjalnie nie stymulowal intelektualnie w wieku 2
lat. Najbardziej zdolne osoby, ktore znam, dosc pozno zaczely. Cos nagle (czasem
dopiero na studiach) przeskakiwalo im w glowach i od tej pory cala energia szla
w rozwoj wlasnie tej pasji.

Ja z kolei bylam dzieckiem bardzo zdolnym, z tych co to chodza po psychologach
na testy inteligencji, przeskakuja klasy, wprawiaja w zachwyt rodzicow itp. -
specjalnym geniuszem nie zostalam, a przy niektorych moich znajomych mizernie
sie prezentuje

[aniucha333]

Powiem szczerze, do glowy by mi nie wpadlo, zeby
> uczyc male dziecko NAZW dzwiekow. Po co? jakie to ma w ogole
znaczenie? Ale to
> tak na marginesie.

po to ze w szkole muzycznej za rok czy dwa jest cos takiego jak
SOLFEZ gdzie takie rzeczy sie robi. I czemu nie jak ona uwielbia sie
w to bawic???

> A jednak sie zastanawiam. Co zrobisz, gdy okaze sie pewnego dnia,
ze po tym
> calym dobrym starcie Twoja coreczka jest zwyklym, najzwyklejszym
dzieckiem? Ze
> okaze sie zwyczajnie przecietna? Madra, ale przecietna.

Nic bo caly czas jest moim dzieckiem i dla mnie i tak jest
najwspanialsza.

A tak a propos - na zajeciach muz. u mojego dziecka sa dzieci ktore
sa duuuuzo lepsze od niej. Mloda nie jest jakims tam super talentem
ale sprawia jej to radosc to wspolne muzykowanie. I jeszcze nie
padlam z rozpaczy ze najlepsza nie jest.

Piszesz, ze uwielbia
> muzyka klasyczna i jazz - no sorki, ale usmialam sie do lez )

wiec moze ci DOKLADNIE opisze jak to wyglada. W samochodzie
jakakowliek proba wlaczenia czegokolwiek innego niz klasyka konczy
sie jej rykiem ze 'nie ce'. Nie mam wyboru. W domu to samo
jakkolwiek proba posluchania czegos poza klasyka czy jazzem konczy
sie tym ze leci na leb na szyje do odtwarzacza i go wylacza albo
zmienia plyte. Jako ze nie mam ochoty sie z nia wyklocac i sama
lubie taka muzyke to jest ok.

> Ciekawa jestem co wtedy zrobisz? Boje sie, ze czeka Cie duzy duzy
szok )

oj kochana malo o mnie wiesz. Szok to ja moge przezyc jak sie na
nowo zakocham tak jak w Harlequinach, albo jak wygram w totolotka,
albo jak zostane prezesem ale to ze moje dziecko ma swoje wlasne
marzenia? raczej bede ja podziwiac ze ma swoje zdanie.

Gdy z nim
> i
> rozmawiam to okazuje sie, ze wiekszosc w ogole nie byla
zainteresowana typowa
> wiedza, wkuwaniem i wprawianiem w oslupienie swoich rodzicow wlasna
> genialnosci

ich problem powiem krotko.

[d.o.s.i.a]

> po to ze w szkole muzycznej za rok czy dwa jest cos takiego jak
> SOLFEZ gdzie takie rzeczy sie robi. I czemu nie jak ona uwielbia sie
> w to bawic???

Czyli jednak zakladasz wyslanie dziecka do szkoly muzycznej (co oczywiscie nie
jest zle samo w sobie) i juz wtlaczasz jej w glowe nazwy, nazwy, nazwy. Kochana,
z muzyka to nie ma nic wspolnego. Czy takie dziecko naprawde UWIELBIA bawic sie
w zgadywanie nazw nut? Szczerze watpie. To jest tresura, a nie nauka muzyki, z
zabawa nie ma to nic wspolnego. Jej nie bawi to, ze dobrze umie nutki - ona
szuka Twojej akceptacji, ktora zdobywa tylko wtedy gdy zrobi cos extra. Szkoda,
ze tego nie widzisz.

Mysle, ze wychowujesz corke w sposob, ktory uczy ja, ze jakakolwiek aktywnosc
musi byc intelektualnie produktywna, bo jak nie, to nie zasluguje na pochwale i
jest niewiele niewarta. Szczeka opada Ci tylko wtedy gdy corka czegos dokona,
czegos ponad jej wiek. Ona to wie i uczysz jej tego, ze nie zrobi na Tobie
wrazenia jej nieintelekutalny bieg przez przeszkody, albo taplanie sie w kaluzy,
ale to, ze wlasciwie nazwie dzwiek, prawidlowo odczyta slowo itp. itd.

Twoje dziecko zrobi w zyciu wszystko, zeby mamusi opadala szczeka jak
najczesniej i na tym bedzie budowalo swoja wartosc. Bedzie czulo sie nieswojo
zajmujac sie czyms malo produktywnym, bo wtedy nie zasluzy na brawa od mamusi.

> Nic bo caly czas jest moim dzieckiem i dla mnie i tak jest
> najwspanialsza.

Mam wrazenie, ze Twoje dziecko jest najwspanialsze wlasnie dlatego, ze ladnie
zgaduje wyrazy i nazwy nutek, a nie dlatego, ze po prostu jest.

> wiec moze ci DOKLADNIE opisze jak to wyglada. W samochodzie
> jakakowliek proba wlaczenia czegokolwiek innego niz klasyka konczy
> sie jej rykiem ze 'nie ce'. Nie mam wyboru. W domu to samo
> jakkolwiek proba posluchania czegos poza klasyka czy jazzem konczy
> sie tym ze leci na leb na szyje do odtwarzacza i go wylacza albo
> zmienia plyte. Jako ze nie mam ochoty sie z nia wyklocac i sama
> lubie taka muzyke to jest ok.

Sorry, ale fantazjujesz. Ryki, zmienianie plyty, wyklocanie sie. No, genialne to
Twoje dziecko, nie ma co. Wiekszosc normalnych dzieci slucha na tym etapie bajki
o czarownicy. No, ale przeciez Twoja to intelektualistka

> ich problem powiem krotko.

Nie zrozumialas przeslania. Chodzilo o to, ze Twoja corka MA JESZCZE CZAS na
wszystko w zyciu i takim wychowaniem ani nic nie przyspieszysz, ani nic
nadzwyczajnego w niej nie rozwiniesz.

[aniucha333]

. Czy takie dziecko naprawde UWIELBIA bawic sie
> w zgadywanie nazw nut? Szczerze watpie. To jest tresura, a nie
nauka muzyki, z
> zabawa nie ma to nic wspolnego. Jej nie bawi to, ze dobrze umie
nutki - ona
> szuka Twojej akceptacji, ktora zdobywa tylko wtedy gdy zrobi cos
extra. Szkoda,
> ze tego nie widzisz.

po prostu rozbawia mnie do lez ta tania analiza psychologiczna rodem
z Harlequinow czy 'Rozmow w toku'. Nic nie rozumiesz z tego co
pisze, wybiorczo bierzesz jakies frazy/slowa ktore potem przekrecasz
i urabiasz do tego cala teorie no i oczywiscie przyszlosc moja i
mojej pociechy. Obca kobieta ktora nas nigdy na oczy nie widziala,
nic o nas nie wie, wyrokuje o naszej przyszlosci - o totalnej
arogancji nie wspomne bo to jest bardziej niz oczywiste, o twoim
byciu zielona z zawiscie tez nei wspomne bo to jest bardziej niz
oczywiste, o twoim braku jakichkolwiek elementarnej wiedzy a propos
dzieci tez nie wspomne bo to widac, slychac i czuc. Pozwol mi
zgadnac - dzieci jeszcze tez nie masz?

> Sorry, ale fantazjujesz. Ryki, zmienianie plyty, wyklocanie sie.
No, genialne t
> o
> Twoje dziecko, nie ma co.

I po raz kolejny udowdniasz mi ze dzieci nie masz a jesli moze by
sie okazalo przez przypadek ze je masz wyobrazam sobei jak musza byc
przez ciebie zastraszone jesli tobie do glowy nie wpada ze dziecko
SAMO moze zmieni plyte CD.. Dramat.


Wiekszosc normalnych dzieci slucha na tym etapie bajk
> i
> o czarownicy.

nie znam takowych. Wiekszosc dzieci znajomych OGLADA bajki w TV albo
na kompie.


> Nie zrozumialas przeslania. Chodzilo o to, ze Twoja corka MA
JESZCZE CZAS na
> wszystko w zyciu i takim wychowaniem ani nic nie przyspieszysz,
ani nic
> nadzwyczajnego w niej nie rozwiniesz.

no tak taka rada to na wage zlota. dzizaz - kon by sie usmial skad
ludzie takie 'madrosci' biora. Ja nic nie przyspieszam to co my
robimy to sa ZABAWY. Ale i tak tego nie zrozumiesz bo dzieci nie
masz i basta.

d.o.s.i.a. - czy to nie nowy nick Verdany? Piszesz tak niesamowicie
podobnie do niej ze jest to az zastanawiajace.

[kura17]

aniucha333 napisała:


> Wiekszosc normalnych dzieci slucha na tym etapie baji
> > o czarownicy.
>
> nie znam takowych. Wiekszosc dzieci znajomych OGLADA bajki w TV
> albo na kompie.

zapraszam do nas, to poznasz!
nasz synek mial 4 lata, gdy zaczal ogladac bajki w tv.
na kompie nie ogladal bajki NIGDY.
za to sluchal czytanych/opowiadanych przez nas prawie od urodzenia.
teraz, gdy oglada piaskowego dziadka na dobranoc (to jedyna tv, jaka oglada),
wcale mu to nie przeszkadza sluchac bajek.

nie bardzo rozumiem Twoje zdziwienie?
czyzby tv i komp byl obowiazkowym punktem programu w wychowaniu dzieci?

[verdana]

I ja nie rozumiem - jak corka sie wykłóca, skoro jeszcze prawie nie
mowi?

[d.o.s.i.a]

Moze przygotowala sobie plansze metoda Damona i macha je matce przed oczami...?

:)

[nangaparbat3]

Właśnie chcialam powiedziec, że pisze na karteczkach.
Ech.....

[aniucha333]

> I ja nie rozumiem - jak corka sie wykłóca, skoro jeszcze prawie
nie
> mowi?

nigdzie nie mowilam ze nie mowi. Powiedzialam ze ma slabo rozwiniety
aparat mowy czyli mowi malo.

[fogito]

odniosę się tylko do jednego - przedszkole i szkoła angielska jest
potrzebne dziecku, które będzie studiować w Stanach.

ps. ja też miałam w szkole dobrze jako wzorowa uczennica, ale
oczekiwania matki spowodowały rezygnację z własnych marzeń i nie
skończyło się to najlepiej. We wszystkim potrzebny jest umiar -
nawet w stymulowaniu własnego dziecka od kołyski.

[aniucha333]

fogito napisała:

> odniosę się tylko do jednego - przedszkole i szkoła angielska jest
> potrzebne dziecku, które będzie studiować w Stanach.

Ja tez skonczylam studia w Stanach a do szkoly ang. nie chodzilam.
Do zwyklej polskiej. Mialam tez fajna stype i moglam dorabiac na
campusie.

We wszystkim potrzebny jest umiar -
> nawet w stymulowaniu własnego dziecka od kołyski.


nie wiem czemu tak duzo tu sie uzywa slowa 'stymulowanie'. Przeciez
to co robimy jako matki z naszymi dziecmi to po prostu wspolme
spedzanie czasu. Jak bym byla jakim madrym naukowcem to bym ja
uczyla tanlicy Mendelejewa, albo przerabiala anatomie czlowieka,
albo mogla jej wytlumczyc zjawiska fiz. czy chem. Skoro nei jestem
spedzam z nia czas jak najlepiej potrafie bawiac sie w to co
najlepiej potrafie i mi samej sprawia radosc.

Miala kiedys chlopaka ktorego matka byla chirurigiem. Pamietam taka
scenke z ich gotowania. On zakupil kurczaka w sklepie, ktorego matka
patroszyla w kuchni. PO kolei wyjmowala kazda czesc kurczaka i
mowila fachowym medycznym jezykiem jaka to czesc ciala. On patrzyl i
pytal sie nawet o sciegna I tak sobie zrecznie dyskutowali o
czesciach ciala kurczaka a ja z przerazeniem/obrzydzeniem to
wysluchiwalam. I taka to oto sugestia mi sie nasuwa - czy to jest
stymulacja wg was czy raczej domowa konwersacja? Mi szczerze mowiac
do glowy nie wpadlo ze to byla jakkolwiek stymulacja ale teraz po
tylu sugestiach widze ze go matka zdrowo stymulwala zeby jej sie
medycznie ksztalcil

[d.o.s.i.a]

Nie, to nie byla stymulacja. To bylo normalne przekazywanie dziecku wlasnych
pasji i zainteresowan.

Stymulacja jest natomiast sytuacja gdy rodzic, ktory zna sie na jednym, wtlacza
w glowe dziecka sto roznych innych dziedzin "na wszelki wypadek", albo zeby
"umialo wczesniej niz inni". Szybciej pisalo, szybciej czytalo, wczesniej znalo
tabliczke mnozenia i nazwy wszystkich stolic, mowilo czterema jezykami, gralo na
fortepianie, dzialalo w kolku teatralnym, jezdzilo konno (bo zawsze sie przyda),
sluchalo tylko Mozarta (bo sie przyda w szkole muzycznej). Wszystko szybko,
szybciej, im wiecej tym lepiej, bo zainteresowania trzeba rozwijac, a najlepiej
wszystkie naraz. Itp. itd.

Czujesz roznice?

[kura17]

ales sie czepnela tego przedszkola.
opisalam wyzej, jakie sie pojawiaja problemy, gdy kilkujezyczne dziecko ma
wyrazna przewage jednego jezyka. sama chetnie bym poslala dzieci do polskiego
przedszkola, gdyby byla takie gdzies wygodnie w okolicy...

[fogito]

A jaka to jest zwykła polska szkoła... Ja syna wysłałam do
angielskiej, żeby w każdym momencie życia w razie wyjazdy z kraju
był w stanie pójśc do szkoły bez specjalnych egzaminów i
ewentualnych problemów.
Metoda Domana to dla mnie stymulowanie dziecka. Można by nim również
nazwać pokazywanie dziecku slajdów z historii sztuki i egzekwowanie
ich rozpoznawania

[angazetka]

> 4. Koleżanki mamy znajoma kilkanaście lat temu uczyła syna czytać
> metodą Domana - dobrze mu się wiedzie, zero problemów z nauką, ma
> zainteresowania tematyczne, brał udział w olimpiadach, z jakimiś
> sukcesami (szczegółów nie znam).

Nie wiem, czy uwierzysz, ale taki sam los spotyka też dzieci,
których nie uczono czytać jedynie sluszną metodą. Np. mnie

[fogito]

Mnie też, ale wtedy to o Domanie jeszcze słychać nie było

[aniucha333]

fogito napisała:

> Mnie też, ale wtedy to o Domanie jeszcze słychać nie było

prawda jest taka ze zadna z nas szybko nie czyta. To co my uwazamy
za szybkie czytanie takim nie jest. Metoda Domana to dokladnie to co
ucza na kursach szybkiego czytania.

Najszybciej czytaja Azjaci a my Europejczycy jestesmy b. wolni.
Czemu tego nei poprawic? Sama niejednokrotnie w pracy jak musialam
przeczytac na czesto gesto drugi dzien tak z 1000 stron jakiego
przepisu i potem jeszcze memo z tego zrobic powaznie zastanwialam
sie nad wzieciem takiego kursu. Ile to czasu by mi zaoszczedzalo...

[d.o.s.i.a]

> Czemu tego nei poprawic?

Wszystko mozna, tylko po co? Zeby na koniec zostac robotem?


Sama niejednokrotnie w pracy jak musialam
> przeczytac na czesto gesto drugi dzien tak z 1000 stron jakiego
> przepisu


Tak, jasne 1000 stron na drugi dzien... czyli 3/4 strony na minute przez 24
godziny non stop. Skad Ty te fantazje bierzesz?

[aniucha333]

> Tak, jasne 1000 stron na drugi dzien... czyli 3/4 strony na minute
przez 24
> godziny non stop. Skad Ty te fantazje bierzesz?

a slyszalas ty alfo i omego o czyms takim jak CONSULTING? Popytaj
zanjomych takich co pracuja dla GLOBALNYCH firm po ile godzin
pracuja na duzych projektach. Praca po 90 godz tyg. w consultingu
nie jest zadna fantazja. Jak klient ma IPO (Initial Public Offering
czyli ze jako firma stanie sie spolka akcyjna co wymaga
przygotowania miliona rzeczy wg przepisow SEC) pracuje sie
praktycznie non stop. Spi po 4-5 godz na dobe a potem w niedziele
odsypia. No ale jak taka alfa i omega tego nie mogla wiedziec.
Olaboga.

> Wszystko mozna, tylko po co? Zeby na koniec zostac robotem?

nie lebku okuty zelazem - po to zeby miec czas na inne rzeczy w
zyciu (np takie jak pitolenie z takim zakutymi lebkami na forum,
polezenie do gory brzuchem, podrapanie sie po nosie) a nei tylko
pracowanie non-stop.

[d.o.s.i.a]

Kochana. Jezeli wybralas sobie zawod w "Consulting" i prace non-stop to CIERP
Na marginesie: tak, tak, Twoj opis przepisow SEC i tego jak klient ma IPO
powalil mnie na kolana i zagryzlam poduszke z zazdrosci jaka to Ty jestes "mondra".

Nie kazdy jest takim idiota (mocne slowo zamierzone, bo tak wlasnie mysle), zeby
podporzadkowywac swoje zycie w globalnej firmie na takich obrotach. Twoj wybor.
Zaden to tez powod do chwaly - znam takich idiotow na peczki, bo sama pracuje w
firmie jak to nazwalas "GLOBALNEJ" (z duzej litery, ha ha). Na zdrowie. Jesli to
jest celem Twojego zycia i powodem do dumy i chwaly, to na zdrowie i niech Ci
Bozia wynagradza... Jesli taki tez masz cel w wychowywaniu corki, aby stala sie
kolejnym bezwolnym robotem podobnym do mamusi, to moze od razu zamiast "polityki
monetarnej" i "onomatopeji" wkuj jej do glowy jakis maly prospekt emisyjny? A
co, jak szalec to szalec!

Ja na szczescie mam w zyciu inne piorytety niz zapirzac jak bezwolny robocik i
czerpac chwale z 4 godzin snu na dobe i pracy w niedziele. Jak widzisz wiec,
czytanie z predkoscia mikroprocesora jest mi kompletnie, ale to zupelnie,
zbedne. Czytam na tyle szybko, aby rozwijac sie zawodowo, czytac ksiazke (dla
przyjemnosci!), a takze (olaboga) czasem napisy w kinie (tak, tak, nie nauczylam
sie jeszcze wszystkich jezykow swiata - rodzice zaprzepascili moje genialne
zdolnosci w tym kierunku i znam dobrze tylko jeden (aaaaaaa!!!!), ktorego
zreszta nauczylam sie nie bedac dzieckiem w kolysce - straszne!).

Zycie swe uwazam za spelnione i satysfakcjonujace i nie placze w poduszke
kazdego dnia, ze moglam byla zostac slawnej klasy fizykiem jadrowym, gdyby mi
tylko tatus w kolysce demonstrowal budowe atomu na planszach metoda Damona. Bo
pewnie jakbym chciala to i bez tego bym nim zostala. Osiagnelam zawodowo sporo i
rozwijam sie dalej zgodnie z zainteresowaniami w takim tempie jakiego JA chce.

PS. W dalszym ciagu twierdze, ze czytanie 1000 stron "na drugi dzien" jest z
kosmosu wziete i wile duzych projektow w zyciu widzialam i bajkami karmic mnie
nie musisz.

[verdana]

Nie jest.
Mój syn potrafi. Bez problemu. Nauczył się czytać w zerówce.

[d.o.s.i.a]

Verdano. Zdaje sobie sprawe, ze sa ludzie, ktorzy potrafia przeczytac Ulyssesa w
jeden dzien. Niewatpliwie. Nie neguje tego.

Podwazam jedynie koniecznosc czytania opracowan merytorycznych wielkosci
Ulyssesa z dnia na dzien w pracy nad projektami w korporacjach. Wiele widzialam
w korporacjach, ale szybkoczytajacych prawnikow zmuszanych do zaznajamiania sie
z taka iloscia mertytorycznego materialu, nigdy. Dziewczyna popadla w totalna
megalomanie i czestuje nas fantazjami.

Nie atakuje nauki szybkiego czytania jako takiej (sama bardzo szybko czytam,
nigdy nie przechodzilam fazy literowania, ani sylabizowania, czytam calymi frazami).

[verdana]

A, to tak.
Chyba, ze ktos jest nadgorliwy. CBDO, jak kazał konczyć dowodzenie
twierdzeń moj matematyk.
Zwracam też uwagę (nie Twoja, nie Twoja!), ze aby niezwykle szybko
czytać, nie trzeba ani umieć czytać bardzo wczesnie, ani uczyć się
metod szybkiego czytania. Czasem, o dziwo, wystarczy bardzo dużo
czytac, bo się lubi. I tyle.
Ja umiem czytać, choć nikt nigdy mnie nie uczył - moj mąż oraz
najmlodszy syn takoz.

[aniucha333]

> Kochana. Jezeli wybralas sobie zawod w "Consulting" i prace non-
stop to CIERP :
> )

ja tego cierpieniem nie nazywam bo lubie to co robie. Zawod sobie
wybralam swiadomie i jest mi z tym dobrze.

> Na marginesie: tak, tak, Twoj opis przepisow SEC i tego jak klient
ma IPO
> powalil mnie na kolana i zagryzlam poduszke z zazdrosci jaka to Ty
jestes "mond
> ra".

O my Lord, jaka ty jestes zalosna. Skad tyle jadu/zolci do ludzi? Co
cie tak boli?

Jesli taki tez masz cel w wychowywaniu corki, aby stala sie
> kolejnym bezwolnym robotem podobnym do mamusi, to moze od razu
zamiast "polityk
> i
> monetarnej" i "onomatopeji" wkuj jej do glowy jakis maly prospekt
emisyjny? A
> co, jak szalec to szalec!

Nic ci do tego i odczep sie od nas raz na zawsze. I tak jeszcze
jedna rzecz mi sie nasuwa a propos ciebie - jak ktos ktorego
komentarze wrecz wskazuje na zachowania aspoleczne smie komukolwiek
udzielac rad a propos wychowywanie dzieci? No chyba ze sie chce
wychowac socjopate...

> Zycie swe uwazam za spelnione i satysfakcjonujace i nie placze w
poduszke
> kazdego dnia, ze moglam byla zostac slawnej klasy fizykiem
jadrowym, gdyby mi
> tylko tatus w kolysce demonstrowal budowe atomu na planszach
metoda Damona.

Kochana a kogo to intersi? Idz sobie pogadaj i wylej swoje
starowinkowe zale na fora do takich ludzi przeznaczone. Mnie nie
intersuja 'przemyslenia' doroslej kobiety i jeszcze na dodatek
bezdzietnej (lol - jednak mialam racje.


> PS. W dalszym ciagu twierdze, ze czytanie 1000 stron "na drugi
dzien" jest z
> kosmosu wziete i wile duzych projektow w zyciu widzialam i bajkami
karmic mnie
> nie musisz.

to malo jeszcze w tym swoim 'zyciu' widzialas

[angazetka]

> nie lebku okuty zelazem

Kulturą powiało. Tego metoda Domana nie uczy?

[aniucha333]

>
> Kulturą powiało. Tego metoda Domana nie uczy?

och nie moja droga - ja sie ucze tego od ciebie i jeszcze paru
innych

[angazetka]

To mi pokaż, gdzie Ciebie - czy kogoś innego - w tym wątku
obraziłam.

[fogito]

Ale ja nie chcę szybko czytać, bo wtedy nie mam żadnej przyjemności
z czytania. Ja lubię się wczytywać, zaczytywać i chłonąć książkę a
nie ścigać, kto pierwszy sończy. Na szczęście w pracy nikt ode mnie
czegoś takiego nie wymagał

[kropkaa]

1. Pisząc o tym chłopaku, chciałam pokazać, że jest normalnym
człowiekiem, bo tutaj wizje się pojawiają, jakby z takich dzieci
miały wyrosnąć sfrustrowane, nieszczęśliwe stare-mleńkie nie wiadomo
co.
2. Fogito - ok, rozumiem teraz to przedszkole.

3. Aniucha, serdecznie pozdrawiam!

[aniucha333]

> 3. Aniucha, serdecznie pozdrawiam!

Ja ciebie tez Bardzo mi milo ze jest ktos na tyle uczciwy jak i
ty i szczerze mowi o wspolnym spedzaniu czasu z dzieckiem bawiac sie
w czytanie

[donkaczka]

dziewczyny nie lamcie sie
ile ja sie natluklam w dyskusjach o rzeczach,ktore forumki ledwo liznely, ale
teorie mialy na ten temat rozbudowanie - to szkoda gadac

moja kolezanka wrocila z konferencji domana w usa, mam nadzieje, ze znajdzie
czas i podzieli sie w watku, o ile go zmoze

[aniucha333]

> moja kolezanka wrocila z konferencji domana w usa, mam nadzieje,
ze znajdzie
> czas i podzieli sie w watku, o ile go zmoze

ten kurs jest tez oferowany w wakacje w Italii Popros ja zeby
tu 'wskoczyla' i sie podzielila troche wiedza

ażem se poczytała o metodzie Domana

[nangaparbat3]

i sprawa jest prosta: to metoda świetnie przygotowująca dzieci do zdawania
testów tzw. zdolności ogólnych czyli inteligencji. Bardzo schematycznie i w
ograniczony sposób pojmowanej (że zacytuję: inteligencja to w zasadzie produkt
trzech zjawisk:

ü umiejętności czytania,
ü umiejętności matematyki,
ü pewien zasób wiedzy encyklopedycznej. ).

A tu macie linka: przedszkolanka.republika.pl/strony/doman.htm

Jest tam opisana sesja metodą Domana, podczas której malutkie dziecko uczy się
czytac słowo: piłka.
Naprawdę stokroć lepiej dla dziecka tą piłką się pobawić, na sto róznych
sposobów - tu dopiero jest pole do popisu dla twórczych matek.
Jest tam też bardzo mądrze o SPRAWDZANIU. Ale to się kwalifikuje na osobny wątek.

Żeby podsumować - coraz mniej rozumiem świat, w którym jedni uczą nimowleta
czytać, inni zakładają komitety obrony sześciolatków przed szkołą, a coś mi
podpowiada, że często są to jedni i ci sami.

[d.o.s.i.a]

Juz tak postawiona definicja inteligencji moze zjezyc wlos na glowie...

Teza, ze kazdy rodzi sie z mozliwosciami wiekszmi niz Leonardo da Vinci,
rozwalila mnie na lopatki Oczywiscie Doman zapewne znal Leonarda od
kolyski... Po drugie teza ta w oczywisty sposob okazuje sie mylna, gdy popatrzy
sie chociazby na rodzenstwo - czesto zdarza sie, ze jedno z dzieci okazuje sie
miec wybitne zdolnosci matematyczne, drugie nie. A przeciez pewnie wychowywano i
stymulowano je w ten sam sposob.

Ciekawa jestem tez skad wg. pana Domana nadzwyczajne zdolnosci matematyczne
czerpia np. Aspergerowcy Kurcze, zapomnialam, Leonardo prawdopodobnie tez nim
byl - wniosek, wszyscy rodzimy sie z zespolem Aspergera tylko potem nas glupi
rodzice niewystarczajaco stymuluja planszami z wyrazami

Jezeli dla kogos wazne jest tylko to, aby jego dziecko posiadlo malpie zdolnosci
czyli szybko czytalo, znalo nazwy wszystkich stolic na pamiec i zaginalo inne
dzieci na testach, to prosze bardzo, niech sobie ten mozg dziecka bombarduje
zbednymi informacjami. Z inteligencja i tak to nic wspolnego nie ma. Korzysci z
tego rodzaju wiedzy sa zerowe w zyciu, w karierze, w rozwijaniu zainteresowan i
rzeczywistego potencjalu intelektualnego - co pokazuja rzesze noblistow i
zwyczajnie inteligentnych ludzi, ktorzy nigdy taka metoda stymulowani nie byli i
nie musieli byc. Natomiast dziecinstwo spedzili wiszac na trzepaku glowa w dol i
zajmujac sie tworczymi zabawami.

Co z tego, ze ktos umie szybko czytac, czy ma duzy zasob wiedzy
encyklopedycznej, skoro jego mozg nie wyksztalcil tworczego i elastycznego
myslenia, aby ta wiedze wykorzystac? Dziecinstwo jest wlasnie po to, aby uczyc
sie kreatywnosci, zwiekszac plastycznosc mozgu. Na wiedze i dane statystyczne
przyjdzie pora.

wątpliwość

[nangaparbat3]

d.o.s.i.a napisała:


rzesze noblistow i
> zwyczajnie inteligentnych ludzi, ktorzy nigdy taka metoda stymulowani nie byli
> i
> nie musieli byc. Natomiast dziecinstwo spedzili wiszac na trzepaku glowa w dol
> i
> zajmujac sie tworczymi zabawami.
statystyczne

Dosia, wisiałam całe lata na trzepaku głową w dół - a Nobla ni dudu. Chociaż...
I tak nie narzekam

[d.o.s.i.a]

No dobra troche polecialam z tym Noblem

Znam kilka przypadkow wybitnie zdolnych ludzi. Jeden - zainteresowania
informatyczne "od kolyski". Sam. Nagle. Bez zadnych stymulacji ze strony
rodzicow (zajetych wlasna praca naukowa), uczenia metoda Damiana i innych
podobnych bdzur. Jego siostra - duzy talent, ale... pisarski. Wychowani przez
tych samych rodzicow. Typ dzieci wychowujacych sie nawzajem i "wiszacych glowa w
dol na trzepaku".

Kilku mam naukowcow w otoczeniu - jeden jest dobrym przykladem, stypendium
Cambridge za osiagniecia w wirusologii ponad swoj wiek, praca z autorytetami w
dziedzinie. Dziecinstwo? Dwa razy zmienial szkole bo odbiegal poziomem...
Biotechnologia zainteresowal sie... przed matura. Typ dziecinstwa i wczesnej
mlodosci: "latanie po podworku, zdzieranie spodni i palenie papierosow po katach".

To tyle. Chodzi mi o to, ze inteligencja stymulowana jest w rozny, nie do konca
znany nam sposob. I nieprawda jest to, ze kazdy rodzi sie z podobnymi
mozliwosciami intelektualnymi. Metoda Damiana niczego nie przyspiesza i nie
gwarantuje. Najprawdopodobniej jest zwykla strata czasu.

[aniucha333]

Metoda Damiana niczego nie przyspiesza i nie
> gwarantuje. Najprawdopodobniej jest zwykla strata czasu.

Dla kogos wybitnie leniwego nawet wstanie z lozka jest strata czasu -
no bo po co jak mozna lezac w wyrze zrobic wiekszosc rzeczy w
zyciu. Prawda?

Skad ty te teorie bierzesz? Z patrzenia w sufit czy picia kolejnej
kawy u znajomej w biurze? Dramat.

Nie wspomne o prostym kojarzeniu faktow - nie nie rozumiesz z tego
co napisalas. Nie jestes nawet w stanie zauwazyc prostych korelacji
w tym ze dziecko dorastajace w domu gdzie rodzice ciagle sie ucza
czy duzo czytaja czy graja na czymkoliwek mimochodem samo to bedzie
robic. Poprzez proste nasladownictwo. Tak samo jest i w Domanie,
metodzie Suzuki czy czymkolwiek. Dziecko jest produktem swojego
srodowiska - czyms o czym ty sama piszesz a nie jestes w stanie tego
zauwazyc.

[d.o.s.i.a]

Napisalam Ci juz wyzej czym rozni sie wyrabianie inteligencji i zainteresowan
poprzez nasladownictwo rodzicow, nasiakniecie atmosfera w domu oraz wyrabianie
zwyklej ciekawosci swiata, od "wyrabiania" pseud-malpianej-inteligencji
sztucznym wtlaczaniem do glowy plansz, schematow i rozwijania dziecka w stu
innych dziedzinach "na wszelki wypadek".

Historia nauki zna setki wybitnych ludzi, ktorzy urodzili sie w biednych,
nieinteligenckich rodzinach - nie sadzisz chyba, ze byli oni przez swoich
rodzicow wybitnie stymulowani. Jak wobec tego tlumaczyc ich zdolnosci?

Beda tez ludzie, ktorzy sami nie posiadajac odpowiednich zasobow inteligencji
beda uczyc swoje dziecko czytania od kolyski, zeby miec "powod do dumy" z
nadzieja, ze wychowaja geniusza. Nie sadze, aby mieli szczegolne na tym polu
osiagniecia.

Jezeli dalej nie rozumiesz, to coz, nic nie poradze.

A Ty Dosia

[nangaparbat3]

co sie malp czepiasz?
lepiej byc małpą niz najdoskonalszym produktem, nie?

[nangaparbat3]

1. Dlaczego obrazasz Dosię? Rodzice nie uczyli, że grzeczne dziewczynki tak nie
robią?
2. Dziecko nie jest produktem. I to jest chyba clou całej sprawy, ze nie wszyscy
maja tego świadomosc.

[verdana]

Otóż to. Mimochodem. I pocóz się męczyć? Mój syn nauczył się czytać
sam w wieku 4 lat - ilez oszczędzonych godzin...

[kropkaa]

To nie jest męka. Jeśli by była nie bawiłabym się w to. To jest
wydatek czasu rzędu 1 minuta dziennie. Czy między 2 a 4 lata to pi
razy drzwi mniej niż 8 godzin. Przez 2 lata!
Kurczę, Dziewczyny, zachowujecie się momentami, jakbyście pozjadały
wszystkie rozumy - Wy wiece, jaka to jest męczarnia, jakie to jest
straszne dla dzieci, jak to źle, okropnie i strasznie wpłynie na
pozorną(!) inteligencję dziecka. Oczywiście bardzo się cieszę, że
Wasze dzieci są tych traumatycznych przeżyć pozbawione i mają
piękne, wspaniałe i radosne dzieciństwo. I niech mają, daj im Panie.
Ale ja naprawdę nie widzę, by moje dziecko cierpiało, miało koszmary
nocne i bym musiała wołami zaciągać do, jak to nazywacie, nauki. Do
tego mówi, śpiewa, maluje, rysuje, bawi się klockami, słucha bajek,
chodzi na spacery/plac zabaw itp., itd. - jednym słowem robi
wszystko to, co robią miliony dzieci w jej wieku. Z wyjątkiem tej
jednej minuty dziennie podzielonej na trzy części, kiedy to w
ekspresowym tempie pokazuję jej 5 plansz.
Nie znam powodów, dla których chcecie się na nas powyżywać, ale
jeśli ma to pomóc Waszemu samopoczuciu, to jakoś to przełknę.
I może zanim tak zajadle znowu będziecie nas krytykować, napiszcie
sobie parę plansz i wypróbujcie to, co z taką pasją negujecie.
Dobrej zabawy!

[verdana]

Nikt tu nie mowi, ze to męczarnia. Mówimy mo prostu, ze jest to
zbędny wydatek energii, skoro dziecko nieco starsze nauczy się tego
samego nie w trzy lata, ale gora - trzy miesiące, albo i w trzy
tygodnie.
Problem w tym, ze uczysz dziecko czynnosci, ktora jest dla niego
nieprzydatna - w zwiazku z tym moze być znudzone czytaniem, zanim
potrafi sobie naprawde poczytać.
A jesli chodzi o późniejsza nauke - moje dziecko czytało w wieku 4
lat. I co z tego? Nie jest wcale wybitnym uczniem. Inteligentnym -
tak, ale uczniem bardzo srednim.

Metodą X lub Y, przez zabawę - tylko PO CO?

[feniks_z_popiolu]

Czy to jest istotne dla dziecka?
Czy raczej ważne dla jego rodziców?

Często im młodsze dziecko (bo nie koniecznie e-matka) tym większa skłonność do
eksperymentów. Z biegiem czasu większość matek jednak odpuszcza, stawiając na
normalność. I to jest, w świetle powyższej dyskusji, pocieszające.

[leli1]

Wg mnie , tak zaciekłe obrończynie met.D, nie są w stanie przyjąć do wiadomoci
tego, ze inni mogą tej metody nie akceptowac. Nie musi ona sie wszystkim podobac
i nie musza sie wszyscy z nia zgadzac, a juz na pewno nie musza doceniac jej
walory. Wcale nie dlatego, że nic nie wiedzą na jej temat.
Naprawde nie widzę jakis szczegolnych uzdolnien u syna kolezanki, ktory uczony
jest ta met. od 2 lat. Co wiecej (byc moze nie jest to spowodowane stosowaniem
tej metody), ale ma dosc spore problemy z mową. Mimo ponad 4 lat, nie jest w
stanie zbudowac poprawnie calego zdania. Porownujac do mojego mlodego, ma
zdecydowanie mniejszy zasob slow i np. moja kolezanka nie moze wyjsc z podziwu
jak moj mlody zaczyna zdanie od "nie sądzisz mamo, że ....", lub "przepraszam
bardzo, ale czy uwazasz ze....." albo ostatnie "chciałbym się mylić, ale wydaje
mi się, że.....". Uwielbia czytac, teraz zaczyna sie uczyc literek (z malym
powodzeniem, ale mysle ze zaskoczy ) i podejrzewam, ze zacznie czytac metoda
"tradycyjną", bo ja akurat uwazam, ze umiejetnosc czytania po literce a potem
sylabizowania bedzie mu przydatna.

[verdana]

Ciekawe, o ile dobrze przeczytalam, dziewczyna uczona metoda Domana
czytania tez nie mowi...
To nie musi być przypadek. Małe dziecko uczy się niezwykle szybko,
ale też ma ograniczenia. Nie nauczy się wszystkiego na raz - dzieci,
ktore w tym wieku ucza sie przede wszystkim mowic, moga być tak
skoncentrowane na czym innym, ze na nauke mowienia (nie stymulowaną)
nie starcza im juz czasu.
IMO bez porownania lepiej rowijac inteligencję dziecka przed
spacery, odpowwiadanie na tysiace pytań, zadawanie pytan,
pokazywanie jak co działa - i pozostawienie dziecku czasu na to, aby
potrafiło rozwijac wlasne zainteresowania, a nie powielac
zainteresowania mamy.
Bo jak wlasciwie stwierdzić, co tak naprawde interesuje dziecko,
ktore ma mnostwo zorganizowanych zajęć ? oczywiscie, ono tymi
zabawami się interesuje, bo nic innego nie zna - ale szans na
rozwinięcie wlasnych talentow duzo nie ma.

[nangaparbat3]

Kiedy pierwszy raz przyszla do nas nasza niania, byla bardzo spieta i
oniesmielona. Corka miała wtedy niecale dwa lata. Ja cała w nerwach, jak sie
uda. Kręcilam sie po obejsciu i nagle przez szybę zobaczyłam z balkonu, ze corka
i niania siedzą na kanapie, w skupieniu patrzą na siebie i unosza w gorę brwi,
naśladujac siebie nawzajem.
W tym momencie juz wiedzialam, ze niania jest taka jaka byc powinna, i nie
myliłam sie. Zapewne nie ma dotąd badan na ten temat, ale zalożę sie że wszelkie
zabawy wymyślone spontanicznie wspólnie z dzieckiem nieskonczenie bardziej
sprzyjaja rozwojowi dwulatki niz diabli wiedzą jakie metody.

BTH z tego co piszą wynika, ze metoda zostala stworzona jako metoda
rehabilitowania dzieci z porażeniem mozgowym. Ale to by juz byla zupelnie inna
kwestia.

[kura17]

Verdana, ja wlasnie u swoich dzieci obserwuje takie uczenie sie "jednej rzeczy
na raz". jak juz sie naucza - przechodza do nastepnej. uczenia sie rownoleglego
wlasciwie nie obserwuje.

starszy synek zaczal mowic wczesnie, mimo ze u nas w domu operuje sie 3
jezykami. on rozumial dwa (a moze i 3?) oraz mowil dwoma w wieku 1.5 roku.
natomiast... nie chodzil do 1.5 roku, raczkowal. i jak juz sie nauczyl calkiem
ladnie mowic - zaczal uczyc sie chodzic

mlodszy znowu mial odwrotna tendencje - dosc wczesnie zaczal chodzic, zrobil
wielki skok rozwojowy w motoryce. za to "intelektualnie" sie nie rozwijal wtedy.
nauczyl sie stabilnie chodzic i nagle, buch! skok rozwojowy intelektualny, az
nas zatkalo

po prostu robili swoje PO KOLEI. dokladnie tak, jak napisalas.

[donkaczka]

wiesz co ja mam wrazenie ze to osoby nie znajace metody domana (bo czytanie w
necie, zamiast poznawanie u zrodla juz jest obarczone bledem) nie moga
zrozumiec, ze to forma zabawy, jedna z wielu, tylko efekty sa fajne
i jada po mamach od domana, doczepiajac rozne teorie, diagnozujac matki, dzieci itp

dzieki domanowi dzieci lubia sie uczyc, bo nauka im sie z zabawa kojarzy, cwicza
mozg, ktorego mozliwosci w mlodym wieku sa najwieksze

fajnie powisiec na trzepaku, fajnie pograc w pilke, ale jesli mozna z tego urwac
dziecku 2 minuty dziennie i poiskrzyc mu na stykach, to ja naprawde nie widze
problemu

a tu zaraz "meka" "wysilek" "zabieranie dziecinstwa"
jedna z zasad domana jest - dziecko sie nudzi i nie chce, nie robimy i juz

[tawananna]

Rzecz nie w tym, że czy dziecko się nudzi, czy nie. Jestem sobie w stanie świetnie wyobrazić, że pokazywanie tych plansz to i dla dziecka, i dla matki dobra (i kształcąca) zabawa, a całość faktycznie zajmuje minimalną ilość czasu.

Ja bym raczej obawiała się o skojarzenia, jakie dziecko będzie miało z czytaniem (ale to są moje obawy, i wiele osób zapewne ich nie podziela). Dla mnie czytanie to przyjemność odkrywania nowych światów. Nauka czytania to trochę jak rozpoznawanie sekretnego kodu, "rozszyfrowanie" tajemniczych znaków po to, by dowiedzieć się tylu ciekawych rzeczy. Nie chciałabym, żeby czytanie kojarzyło się mojemu dziecku z rozpoznawaniem planszy z wyrazami.

Wolałabym, żeby było jak w moim dzieciństwie - w domu zawsze dużo się czytało. Rodzice nie rezerwowali tej przyjemności tylko dla siebie - czytali również mnie. Nie wiem, jak się tego nauczyłam, ale zaczęłam czytać w wieku bodaj 3,5 roku, a jako pięciolatka czytałam i pisałam już bardzo dobrze.

Swoją drogą, jako mała dziewczynka dorwałam się do jednej z książek z półki mamy i przeczytałam ją z wypiekami na twarzy. Była to książka... "Jak nauczyć małe dziecko czytać".

[verdana]

No zaraz - dwulatek nie wisi raczej na trzepaku, ani nie gra jeszcze
raczej w piłkę. Bo brak mu zazwyczaj (z pojednynczymi wyjątkami)
koordynacji ruchow.

[donkaczka]

findarticles.com/p/articles/mi_pwwi/is_200711/ai_n21084992/
www.triviumpursuit.com/blog/2006/05/13/a-review-of-glenn-doman-and-his-institutes-for-the-achievement-of-human-potential/
mozg jest zadziwiajacym organem, mozg dzieci jest cudem niemal
meody glena domana rozwijaja mozg i potencjal, nie robia szkody i nie niszcza
dziecku dziecinstwa
nie chcecie, nie robcie tego

ale nie wmawiajcie matkom, ktorym sie chce, ze marnuja czas, ze robia krzywde
dziecku
moze ja wole marnowac te 3 minuty dziennie na nietypowa zabawe z dzieckiem niz
na cos innego?

[aniucha333]

donkaczka

Dzieki za linki. B. fajne artykuly.

> ale nie wmawiajcie matkom, ktorym sie chce, ze marnuja czas, ze
robia krzywde
> dziecku

Tak sobei mysle ze te osoby to sa po prostu gleboko nieszczesliwi
ludzie. A poza tym, najlatwiej jest zaatakowac matki i ich dzieci -
przeciez to najlatwiejszy lup. Zadna z nich by z facetem tak sie nie
klocila bo sie po prostu boja. A tu na matki wylewaja swoja zolc,
niespelnione zycie zawodowe, brak partera zyciowego, brak ambicji.
Tak sobie mysle, ze to wlasnie ten bol ze to im cos kolo nosa
przeszlo, ze to one nie slyszaly o czyms co przechodzi ich
kwadratowy waski swiatek sprawia ze tak zawziecie neguja wszystko i
wszystkich. Nic tylko wspolczuc takim nieszczesnikom.

[d.o.s.i.a]

> A tu na matki wylewaja swoja zolc,
> niespelnione zycie zawodowe, brak partera zyciowego, brak ambicji.
> Tak sobie mysle, ze to wlasnie ten bol ze to im cos kolo nosa
> przeszlo

Wez dziewczyno przestan bo na powaznie zaczynam watpic w Twoja inteligencje.

[aniucha333]

> Wez dziewczyno przestan bo na powaznie zaczynam watpic w Twoja
inteligencje.

kocie - twoje zdania mi tak gleboko lezy mysl sobie co chcesz.

Ja juz jaki czas temu zaczelam watpic w twoje zdrowe zmysly

[fogito]

??? zaczynamy popadać w tzw. przesadyzm

[verdana]

No tak. Ty wiesz, ze kazdy, kto nie uczy dziecka czytać, to po
prostu frustrat.
Akurat zycie zawodowe mam wyjatkowo spelnione, partner jest OK,
dzieci udane. Mimo, ze nie uczone w niemowlectwie czytania, ani gry
na skrzypcach.
Co takiego jest w Tobie, ze ambicje dotyczace wyuczenia dziecka
tego, czego nie umieja inne dzieci sa dla ciebie sensem istnienia?

[angazetka]

> A tu na matki wylewaja swoja zolc,
> niespelnione zycie zawodowe, brak partera zyciowego, brak ambicji.
> Tak sobie mysle, ze to wlasnie ten bol ze to im cos kolo nosa
> przeszlo, ze to one nie slyszaly o czyms co przechodzi ich
> kwadratowy waski swiatek

Jak mawia młodzież: żal pe el.

Pare fajnych cytatow od dr Suzuki

[aniucha333]

Nie wiem czy slyszalyscie o tej metodzie - Mother's Tongue Approach.
Polecam do poczytania: Shinichi Suzuki "Ability development from age
zero" oraz "Karmieni miloscia".

A oto pare cytatow z jego ksiazki:
"The responsibiliy for education is in the home"

"Advanced abilities can be nurtured in any child"

"Even a Mozart had the possibility of becoming tone deaf depending
upon the way he was raised"

Kwintesencja tego co my tu tak tlumaczylysmy. I jeszcze jedno
rozbawia mnie do lez, ze tu sa bezdzietne kobiety (dosia) ktore daja
nam rady a propos wychowywania dzieci, albo Verdana ktora nic a nic
nie wie o zadnej z metod ale swoje zdanie ma

głębia myśli

[nangaparbat3]

i odkrywczość kwintesencji w wykonaniu dr. Suzuki powaliła mnie na kolana. Co ja
mówię - na kolana - na twarz, na twarz, leżę plackiem po prostu.
I wiesz co? Ja nie chciałabym być matką Mozarta. Równie mocno jak mocno kocham
jego muzykę - ale czytałam kilka jego biografii, poczytuje czasem listy - i
wolałabym zwykłego, szczęśliwego człowieka. Ze szkodą dla ludzkości, fakt, ale
jako matka nie wahałabym się. Za wielki artystyczny talent płaci się wielką cenę
- nie tylko ciężkiej pracy i ćwiczeń.

[aniucha333]

> i odkrywczość kwintesencji w wykonaniu dr. Suzuki powaliła mnie na
kolana. Co j
> a
> mówię - na kolana - na twarz, na twarz, leżę plackiem po prostu.


bo to jest tak proste ze wiekszosc ludzi bierze to za banal. Bo
wiekszosc ludzi mysli ze wszystko trzeba krwia, potem i znojem
oplacic zeby cos tam wyszlo. Jak proste to na pewno zle.

By cie powalilo jakbys przeczytala ktorakolwiek z jego ksiazek -
prostym jezykiem a pelna spostrzezen dot. rozwoju dzieci.



Ze szkodą dla ludzkości, fakt, ale
> jako matka nie wahałabym się. Za wielki artystyczny talent płaci
się wielką cen
> ę
> - nie tylko ciężkiej pracy i ćwiczeń.

tak w pol., szkolach muz. na pewno. Nie jak w tej metodzie gdzie
nauka gry na instrumencie jest zabawa, dzieci sa otoczone miloscia i
szacunkiem i nikt ich nie wpedza w jakies chore klimaty tak jak w
tradycyjnaych szkolach muz. I to nie jest tak ze tak jest taaaki
wyskoi poziom. W szkolach muz. wiekszosc nauczycieli jest po prostu
denna, sfrustrowana, etc. Jak wytlumaczyc nauczyciela w szkole muz.
I stopnia, ktory po kazdej pomylce 7-latka wali jego raczka o
klawisze? Bo tacy tez tam sa. W metodzie Suzuki - to jest nie do
pomyslenia. Dzieci przed koncertem sie smieja, biegaja, wyglupiaja,
a potem graja lepiej niz te ze szkoly muz. I tu nie tylko o to
granie chodzi - tu chodzi o uksztaltowanie szczesliwych ludzi,
madrych, wrazliwych poprzez muzyke.

Mam wrazenie ze ty i pare innych tego nie zrozumie bo wasza gorycz i
zolc zzera was od srodka. Nie ma sensu nawet komentowac tych
niektorych wypowiedzi - bo mi was po prostu ZAL. Zal ze jestescie
tak gleboko nieszczesliwe, ze jedyna rzecza na jak was stac to jest
ublizac matkom, ich dzieciom, nasmiewac sie z wszystkiego,
ironizowac. Naprawde wspolczuje ludziom tak gleboko nieszczesliwym,
ktorzy musza obrazac innych by sami sie lepiej poczuc. I co wy
wychowacie??? Przyszlych pacjentow gabinetow psychiatrycznych...
dramat.

[d.o.s.i.a]

Co ma do cholery szkola muzyczna do planszy Damona, bo ni w zab nie
kumam o co Ci chodzi.

Jaki szloch, jakie lzy - czy ktos tu zabrania uczyc dzieci W OGOLE?
Kwestionujemy jedynie sens uczenia rzeczy, ktore W TYM momencie sa
nieprzydatne (czytanie), a ktore z LATWOSCIA dziecko nauczy sie w
wieku 4-5 lat. Wszystko w poczuciu, ze jak sie dziecku zamacha
plansza to mu troche istoty szarej w mozgu urosnie od tego, a
dzieckiem bedzie mozna zaszpanowac przed znajomymi.

Nikt tu nie pisze zeby nie rozwijac dzieci muzycznie, nie pozwalac
im malowac, budowac, spiewac, tanczyc, grac na instrumencie czy Bog
wie jeszcze co. Ale uczenie w tym wieku dziecka rozpoznawania NAZW
dzwiekow jest idiotyczne, tak jak kazdej innej pamieciowej
nieprzydatnej wiedzy.

Ja nie wiem, czy Wy realizujecie jakies swoje niespelnione kompleksy
czy co?

[mariefurie]

Ostro, Dosia

Nie czytałam calego watku, tylko początek i koniec.
I powiem tak. Dziecko, z natury, ma bardzo chłonny umysł. Taka tam tabula rasa.
Cokolwiek wrzucisz, to wyjmiesz. Jak nie teraz, to za dziesięc lat, za
dwadzieścia itp.
Ni ewiem, na czym polega metoda Domana czy jak mu tam, ale swoje dziecko uczyłam
od małego. W ogóle nie rozumowałam w ten sposób, że cos mu bedzie nieprzydatne.
No bo jak? Wiedzy i umiejętności sie nie nosi na plechach. To się po prostu albo
ma, albo ni9e ma. wiedza nie jest ciężarem. Ciężarem jest - brak wiedzy.
Jak uczyłam? Normalnie. Jak tylko dziecko zaczęło chodzić - idziemy po schodach-
liczymy stopnie. dziecko sie cieszy i powtarza. Raz, dwa, dziesies, sto razy.
Proszę przełączyc telewizor (pilotem) i podaję cyfry. Mówię 69, dziecko: to
znaczy jak? Mówię sześć i dziewieć. I tak raz, dwa, dziesięc, sto razy. Pokazuje
dziecku literki. Odbiera to , nie jako literki, tylko jako znaki graficzne. Po
prostu, gdzies, przy okazji. Reklama, nazwa sklepu, napis jakiś itp. W ten
sposób, moje dziecko majac dwa lata znalo cały alfabet. Nie, zeby wyrecytowac,
tylko graficznie - znało każdą lietere i potrafiło nazwac. stąd wynikła
ciekawośc, zeby składac literki. Bez wysiilku. Bez CELOWEJ nauki. Idziemy,
pamiętam gdzieś wzdłuz sciany na której graffitti i inne napisy. A dziecko
czyta: moja d...to nie beczka nie zakisisz ogoreczka. Nie rozumiało kompletnie
nic, z tego co przeczytało. Starsza pani, co to słyszała, wyraziła święte
oburzeni w stylu: czego to rodzice uczą tak małe dzieci. Ze trzy lata miał
wtedy. A dziecko sie cieszyło. A ze nie rozumiało? za rok zaczęło rozumiec i
samo sobie ksiuązki czytac. ze zrozumieniem.
Że się nauczyłby sie tego w ieku 5-6 lat? No ok. A ilez poznał do tego szóstego
roku zycia. Mało tego. Nauka , jakakolwiek dla niego była (jest) nie że "musi",
tylko chce. A przeciez dla iluz ludzi jakikolwiek wysiłek intelektualny stanowi
problem nie do przezwyciężenia. I mamy potem Lepperów na pęczki i innych
"karkołomnych"
We wczesnej nauce, jak dla mnie, przede wszystkim istotne jest to, że dziecko
potrafi niejako samoczynnie wsiorbać potężne dawki wiedzy i doświadczeń. To
natomiast, w późniejszym etapie rozwoju, pozwala mu w sposób naturalny traktowac
zdobywanie wiedzy. Nie jako przymus. Obowiązek (szkolny, przedszkolny). Rozwija
tez ciekawość, bo małe dziecko jest ciekawe wszystkiego i grzechem jest marnowac
taki potencjał. Nie. Nie z p widzenia rodziców. z p widzenia przyszłości tegoż
dziecka.
W tym wszystkim jednak najistotniejsze jest, by nauka przebiegała niejako
"między innymi" i z uwzględnieniem osobowości, charakteru (jesli tak mozna
nazwac) malucha, ale nie bron boze, nic na siłe i wg jakiś sztywnych programów i
koncepcji.

[verdana]

Ależ chyba teo co Ty robisz nie zakwestionuje nikt zdrowy na umysle.
Uczyłas dziecko tego, co akurat go w tej chwili interesowało, co
dało się wykorzystać. Liczenie schodow jest fantastyczne.
przełączanie pilota nad wyraz pożyteczne. Zrosumienie, ze nad
skleprm, w ktorym dają pyszne lody jest napis "LODY" da się z
pewnoscią wykorzystać, naciągając mamę na następnym spacerze. Tak,
dokladnie tak uczy się dziecko, gdy się chce, aby dziecko było
ciekawe świata.
Zupełnie czym innym byloby, gdybys pokazywała te cyferki nie uczac,
do czego slużą i cieszśc się, ze dziecko zna wszystkie, uczyła
dziecko rcytować liczby od 1 do 100, bez uczenia, że słżą do
policzenia czegoś, a zamiast pokazywać napis "ludy" przed cukiernią
pokazywała go w domu, w czasie czasu specjalnie przeznaczonego na
naukę czytania. Róznica jest kolosalna. W wypadku stosowanej przez
Ciebie maetody nie "uczysz" dziecko, tylko pokazujesz mu różne
rzeczy, zastosowanie tych rzeczy w praktyce, podążasz za tym, co
wlasnie robie. Uczac go propagowana tu metoda uczysz go w oderwaniu
od codziennosci, rzeczy dla niego abstrakcyjnych, nazucasz swoje
zainteresowania, a nie pdążasz za jego.
No i Twoje dziecko wobec tego świetnie rozumiało, PO CO jest
liczenie i czytanie - bo od razu miało tego przyklad w praktyce.

[aniucha333]

Uczac go propagowana tu metoda uczysz go w oderwaniu
> od codziennosci, rzeczy dla niego abstrakcyjnych, nazucasz swoje
> zainteresowania, a nie pdążasz za jego.

Verdana - co za brak konsekwencji. I to tak z postu na post.

[babcia47]

aniucha333 napisała:

> Uczac go propagowana tu metoda uczysz go w oderwaniu
> > od codziennosci, rzeczy dla niego abstrakcyjnych, nazucasz swoje
> > zainteresowania, a nie pdążasz za jego.
>
> Verdana - co za brak konsekwencji. I to tak z postu na post.
zaden brak konsekwencji!! mam podobne spostrzezenia i chyba na ten
temat juz kiedyś rozmawiałyśmy na wątku Maksia..zamiast uczyć
dziecko pracowicie, metoda wzrokową czytania..lepiej uczyć
go "świata" pokazywać, tłumaczyć wszelkie czynnosci, rozmawiać,
poszerzać wiedzę i szerokim tego słowa znaczeniu..wtedy dziecko
ucząć się czytać ędzie nie tylko rozpoznawało wyraz, ale równiez go
rozumiało kojarzyło z czynnościami, przeznaczeniem..zaszczepiajac
ciekawość świata dziecko samo szybko odkryje, ze wiedza jest
ciekawa, zabawna, pożyteczna iscisle powiązana z życiem
codziennym..samo będzie odczuwało potrzebe nauczenia się wielu
rzecczy w tym czytania..tak jak moje dzieci, które czytania nauczyły
się same..starszy gdy miał 3 lata, młodszy 4..starszy po roku
czytywał nie bajeczki dla dzieci czy napisy na szyldach ale książki
kilkusetstronnicowe, poczatkowo dla dzieci (przygody profesora
gąbki) potem cały cykl Szklarskiego o przygodach Tomka Wolmowskiego
(przed pójściem do szkoły)..i co najwazniejsze rozumiał co czyta,
miał wystarczająca wiedzę z geografii, biologii..lub te ksiązki były
ompulsem by dowiedzieć sie o rzeczy, których nie wiedział lub nie
rozumiał..Ja mu lektur nie dobierałam, miał do dyspozycji duzy
domowy księgozbiór w tym sporo ksiązek z mojego dzieciństwa,
młodości..potem na prośbę synów dokupowaliśmy książki, które sobie
wypatrzyli, starszy zapisany był do bibliotki od ok półtora
roku..najpierw dlatego bo bajeczki "domowe" mieliśmy juz przeczytane
po setki razy..potem gdy sam zaczął czytac..wypozyczał sobie do
czytania to co go aktualnie interesowało..ale co
najważniejsze..zanim syn nauczył się czytać wiedział np. co to jest
jajko, skąd sie bierze, co to są ptaaki, co to są nieloty,
udomowienie, co mozna zrobić z jajka, co z niego powstaje gdy
zostawi sie je kurze do wysiedzenia..nawet wiedział co to jest
zapłodnienie..i z tego wynikała jakościowa róznica jego czytania i
samodzielnego pędu by się tej czynnosci nauczyć (mamusi te "czarne
robaczki" na papierze opowiadają ciekawe, zabawne, fascynujące
historie)..nawiasem mówiąc zajeło mu to tak mało czasu ze prawie
tego nie zauwazyłam..zanim nie dostałam opieprzu od pani
przedszkolanki, ze dziecko umie czytać..bo odczytał na zajęciach 3-
latków słowo motyl i zostałam wezwana "na dywanik"..ale to było
ponad ćwierć wieku temu

[aniucha333]

> zaden brak konsekwencji!! mam podobne spostrzezenia i chyba na ten
> temat juz kiedyś rozmawiałyśmy na wątku Maksia..

pamietam, pamietam B. milo sie z toba rozmawia

zamiast uczyć
> dziecko pracowicie, metoda wzrokową czytania..lepiej uczyć
> go "świata" pokazywać, tłumaczyć wszelkie czynnosci, rozmawiać,
> poszerzać wiedzę i szerokim tego słowa znaczeniu..

ok, musze pare rzeczy wyjasnic - uczenie czytania metoda wzrokowa
nie wyklucza wszystkich tych rzeczy ktore tu opisalas. Przeciez
mozna i pokazac slowo i wskazac na dany przedmiot ktory te slowo
opisuje

Naprawde, matki ktore ucza dzieci czytac ta metoda to nie sa jakies
fanatyczki tylko to sa ludzie ktorzy oprocz tego czytania miliony
innych rzeczy z dzieckiem robia. Spacery, granie w cokolwiek,
bieganie po parku, zbieranie kwatkow czy lisci, gadanie i
odpowiadanie na tysiace pytan dziecka, etc.

Ja mu lektur nie dobierałam, miał do dyspozycji duzy
> domowy księgozbiór w tym sporo ksiązek z mojego dzieciństwa,
> młodości..

Ale i w naszym domu tak jest. Mamy sporo ksiazek, czesto zagladamy
do EMPIKu i na dziale dzieciecym poszukujemy z dzieckiem to co mu
sie podoba. A jest w czym wybierac

zanim syn nauczył się czytać wiedział np. co to jest
> jajko, skąd sie bierze, co to są ptaaki, co to są nieloty,
> udomowienie, co mozna zrobić z jajka, co z niego powstaje gdy
> zostawi sie je kurze do wysiedzenia..nawet wiedział co to jest
> zapłodnienie..

zgadzam sie z toba ale robienie tych dowch rzeczy rownolegle czyli
czytania wzrokowego i poznawania swiata wcale sie nie wyklucza.
Mozna je robic wrecz w tym samym czasie. My ostatnio posialysmy
rzezuche i teraz nasza rzezucha jest obcinana przez Mloda ktora bawi
sie w ogrodnika. W zeszlym roku na dzialce pomagala mi siac rozne
rosline, potem latem zbieralysmy te warzywa (niestety troche
marchewek i pietruszek uleglo zniszczeniu przy okazji przy okazji
poznajac z pierwszej reki co to jest za dane warzywo czy owoc. A nie
tylko czytajac o nim z kartek czy ogladajac je w ksiazce na
obrazkach.

I to tylko jeden z przykladow ktore matki uczace dzieci czytac
metoda wzrokowa robia. Znajac zycie jest tego zilion razy wiecej.

bo odczytał na zajęciach 3-
> latków słowo motyl i zostałam wezwana "na dywanik"..ale to było
> ponad ćwierć wieku temu

dobre I jak widac nic a nic przez te cwierc wieku w mentalnosci
ludzi sie nie zmienilo skoro i dzis czytanie maluchow jest uwazane
za cos horrendalnego

serdecznie pozdrawiam

[angazetka]

> I jak widac nic a nic przez te cwierc wieku w mentalnosci
> ludzi sie nie zmienilo skoro i dzis czytanie maluchow jest uwazane
> za cos horrendalnego

Na podstawie czego tak twierdzisz?

[aniucha333]

angazetka napisała:

> > I jak widac nic a nic przez te cwierc wieku w mentalnosci
> > ludzi sie nie zmienilo skoro i dzis czytanie maluchow jest
uwazane
> > za cos horrendalnego
>
> Na podstawie czego tak twierdzisz?

poczatki dementii?

[angazetka]

DemenCJI nie mam, spokojna głowa
Nie uważam - chyba nikt w tym wątku nie uważa - tego, że małe
dziecko umie czytać, za coś horrendalnego. Sama nauczyłam się
czytać, gdy miałam 4 latka, zajęło mi to kilka dni. Ale nauczyłam
się czytać, bo tego chciałam i potrzebowałam, a nie dlatego, że moja
mama uważała za celowe uczyć mnie rozpoznawania słów, gdy miałam
półtora roku.

[aniucha333]

> DemenCJI nie mam, spokojna głowa

right, uzylam eng. spelling - dementia

Ale nauczyłam
> się czytać, bo tego chciałam i potrzebowałam, a nie dlatego, że
moja
> mama uważała za celowe uczyć mnie rozpoznawania słów, gdy miałam
> półtora roku.

a ty pamietasz co robilas w wikeu 4 lat??? wow, co za pamiec ja
prawie nic.

to co ty uwazasz (i nie bierz tego personalnie mowie to w ramach
przykladu) za twoja chec, nie bylo niczym innym niz wplywem
srodowiska na ciebie. Dzieci wychowywane wsrod czytajacych "same"
tez chca czytac. Na zasadzie nasladownictwa.

I tu posluze sie cytatem dr Suzuki:"An excellen ability to have is
the ability to learn. I would like to know the possibilities of a
baby. [...] Superior or inferior ability is dependent upon the life
force of a child. A baby will grow up in the way he is reared. [...]
The consideration that all healthy children speak their own language
indicates that every child can be educated". I on to odnosi do
wszystkiego w zyciu. Tlumaczy tak jak i Doman, ze to tylko od
srodowiska zalezy co dziecka rozwinie, czego sie nauczy i podkresla
ze nie czegos takiego jak talent.

[babcia47]

> a ty pamietasz co robilas w wikeu 4 lat??? wow, co za pamiec ja
> prawie nic.
nic nadzwyczajnego..ja mam pamięć, że tak powiem ciągłą, czyli
pamietam chronologicznie wydarzenia, topografię terenu w
miejscach "obcych", ludzi i ich zwiazek ze mną od niespełna 2 lat i
mam wczesniejsze, niejasne przebłyski, których nie potrafie umocowac
w czasie, najwyżej za pomoca bliskich, ich informacji..był wacik na
ten temat na e-mamie, sporo dziewczyn również pierwsze wspomnienia
ma z okresu ok. 2 lat, w wieku 4-5 większość

[aniucha333]

był wacik na
> ten temat na e-mamie, sporo dziewczyn również pierwsze wspomnienia
> ma z okresu ok. 2 lat, w wieku 4-5 większość

nie wiem skad takie dane... z wiekszosci ksiazek dot. dzieci
pisanych przez pediatrow i psychologow - okres dzieciecy do 3 - 4
roku zycia jest kompletnie przez dziecko nie pamietany ale ma
najwiekszy wplyw na rozwoj jego osobowosci, charakteru, etc. I to ja
to wymyslilam, powtarzam tylko to co czytalam.

Moze jakies tam traumatyczne przezycia to jeszcze jest mozliwe
pamietac z tak wczesnego okresu zycia, ale dokladnie co i jak chyba
raczej nie jest to mozliwe...

[aniucha333]

chcialam powiedziec ze to nie ja to wymyslilam tylko parafrazuje
to co wczesniej przeczytalam

[mariefurie]

aniucha333 napisała:

>
> nie wiem skad takie dane... z wiekszosci ksiazek dot. dzieci
> pisanych przez pediatrow i psychologow - okres dzieciecy do 3 - 4
> roku zycia jest kompletnie przez dziecko nie pamietany

To jeszcze raz potwierdza tylko, że nie warto na slepo wierzyc wszystkiemu co
sie w książkach wyczyta. Najlepiej zawierzyc sobie, swojej pamieci i intuicji.

Zgadzam się z Babcią. Tez pamiętam siebie sprzed czwartego roku zycia. A to
dlatego, ze ten okres mam umiejscowiony w czasie tak, że własnie jak miałam
niecałe 4 laty to przeprowadzilismy się do innego mieszkania. Doskonale pamiętam
, co wyprawiałam mając niecałe trzy lata. Bo tez to jest związane z pewnymi
"punktami" odniecienia. O, rowerek na trzech kółkach dostałam po siostrze i jak
zapitalałm na nim naokoło bloku. Cukierki w sklepie ukradłam (nawet pamiętam w
jakich spodenkcah wtedy byłam i ze do kieszeni je wpychałam. pamiętam, jak
siostra mnie miała pilnowac, a ja uciekałam do kolegi, a tam u niego chowalismy
się pod łóżkiem i bawiliśmy się w kolejkę (miał elektryczną na bateryjki co na
tamte czasy to rzadkosc była). pamietam jak siostra kiedy sama nie chciała jeśc
zupy, to we mnie ją wpychała, a mamie mówiła, ze to ona zjadła )
Pamietam jak jeden chłopak z podwórka wpadł do wielkiej beczki ze smołą jak
robili asfalt pod blokiem, i zginął. pamiętam jak sąsiadka urodziła córeczkę, a
ja lubiłam do niej chodzic i patrzyc jak karmi ją piersią. I bardzo wtedy
chciałam tez miec mmłodszą siostryczkę. Pamietam, jak pojechalismy na grzyby i w
lesie ugryzła mnie w palec wielka czerwona mrówa, a ja sie tak darłam w
niebogłosy ze moje rodzice o mało nie osiwieli, zanim do mnie dobiegli.
Pamiętam, jak złamałam nogę na huśtawce i jak mi gips załozyli, to mi sie noc w
noc śłonie śniły, ze depczą po mojej nodze. Widzisz, nawet sny pamiętam.
Pamiętam nawet, ze bardzo nie lubiłam żłobka. Do wejścia prowadziły jaskrawo
niebieskie poręcze. I jak w póxniejszych latach, jako "młodzież" juz
przechodziłam obok tego żłobka, to zawsze odczuwałam jakiś straszny niepokój.
Choc nie pamiętam, dlaczego nie lubiłam.

I tak wymieniac by można
No to miałam wtedy jakiś ze trzy, albo niecałe trzy lata.
to co działo sie pózniej jeszcze lepiej pamiętam, i juz w tych wspomnieniach
nawet ciągłośc jest.
Także nie ma co uogólniac.

[verdana]

ja pamiętam pojedyncze wydarzenia z okresu dwóch lat. A moja córka
dokladnie pamieta wybory z 1989 roku, ktore odbywały się, gdy miała
trzy lata, do tego stopnia, ze potrafi opisac, co robilismy tego
dnia. Pamięta też wydarzenia wczesniejsze, z okresu, gdy jeździla
jeszcze w wózku - i sa to rzeczy, ktore można zweryfikować.
Wrecz zaskoczyło mnie, ze jakakolwiek ksiązka mogła podawac takie
bzdury - większość moich znajomych pamięta np. pierwszy dzień
przedszkola - a mieli wtedy trzy lata.

[angazetka]

> Moze jakies tam traumatyczne przezycia to jeszcze jest mozliwe
> pamietac z tak wczesnego okresu zycia,

Nauka czytania to nie jest wydarzenie traumatyczne, ale za to tak
doniosłe, że chyba nie ma nic dziwnego w tym, że je pamiętam?

[babcia47]

> Moze jakies tam traumatyczne przezycia to jeszcze jest mozliwe
> pamietac z tak wczesnego okresu zycia, ale dokladnie co i jak
chyba
> raczej nie jest to mozliwe...
moje najwcześniejsze wspomnienie jest przyjemne..zwiazane z
pieskiem, którego ojcciec mi kupił..i który był w naszym domu bardzo
krótko, nikt o nim nie opowiadał..inne zwiazane z podróżą do
rodziców ojca (miałam niecałe 2 lata)..moja mama tez stwierdziła, ze
zmyslam, az nie opowiedziałam jej szczegółów naszej wędrówki łacznie
z tym ze kupiła cukierki, ile, jakich, że szliśmy w poprzeg pole
pszenicy i ojciec niósł mnie na ramionach..co robiłam u dziadków. o
tym jak "pomagałam" srogiemu dla innych wnuków dziadkowi w pracy w
kuźni, jak wlazłam do budy suki ze szczeniakami i jak się z nimi
bawiłam a wszyscy mnie szukali..doskonale pamietam przedszkole
imiona pań, koleżanki, gdzie jeździliśmy na wycieczki, zabawy,
przedstawienia, zrobywanie "sprawnosci", zajęcia plastyczne,
nazwisko pani, która wwtedy po zamknieciu przedszkola zabierała mnie
do siebie zanim mama wróciła z pracy..to nie są wspomnienia
traumatyczne..a pozatym są ciągłe chronologicznie

[angazetka]

> to co ty uwazasz (i nie bierz tego personalnie mowie to w ramach
> przykladu) za twoja chec, nie bylo niczym innym niz wplywem
> srodowiska na ciebie

Ależ oczywiście, wyrosłam w domu pełnym książek. Dlatego tak szybko
sama chciałam wejść do tego świata.

[aniucha333]

> Ostro, Dosia

niektore bedzietnie kobiety tak maja. Albo moze raczej - aroganckie,
pozbawione polotu jednostki

Dosia - co ty robisz w pracy? Jestes sekretarka, pania z ZUSu lub
Skarbowki, albo jeszcze inna osoba byczaca sie w pracy?


> W tym wszystkim jednak najistotniejsze jest, by nauka przebiegała
niejako
> "między innymi" i z uwzględnieniem osobowości, charakteru (jesli
tak mozna
> nazwac) malucha, ale nie bron boze, nic na siłe i wg jakiś
sztywnych programów
> i
> koncepcji.


bardzo ladnie to opisalas ale odniose sie do tylko tego ost. zdania.
to co nazywasz ty lub niektorzy "sztywne metody i koncepcje" jest
niczym innym jak tylko prostymi zabawami z dziecmi. Z "metodami"
malo co maja wspolnego oprocz chyba nazwy. Sa to raczej zestawy
zabaw dla rodzicow - tak mniej wiecej to co ty robisz ze swoja
pociecha albo supernianie pisza w swoich ksiazkach.

[mariefurie]

aniucha333 napisała:

> to co nazywasz ty lub niektorzy "sztywne metody i koncepcje" jest
> niczym innym jak tylko prostymi zabawami z dziecmi. Z "metodami"
> malo co maja wspolnego oprocz chyba nazwy. Sa to raczej zestawy
> zabaw dla rodzicow - tak mniej wiecej to co ty robisz ze swoja
> pociecha albo supernianie pisza w swoich ksiazkach.

Zaznaczyłam na początku pierwszego postu swojego, nie wnikam, bo nie czytałam o
metodach, metodach sensu stricte. Zresztą, jak zwał tak zwał. Ja działam na
intuicję. Słucham dziecko,patrzę i czuję. To wszystko.
A dzięcię już duże. Efekty też widzę. Pozytywne.

[d.o.s.i.a]

> Dosia - co ty robisz w pracy? Jestes sekretarka, pania z ZUSu lub
> Skarbowki, albo jeszcze inna osoba byczaca sie w pracy?

Ano bycze sie. Kombinuje wlasnie jak poprawic moj kod w ABAPie, zeby
ekstraktor nie zabieral tyle cennego czasu przy uploadzie z R3 do
BW. Na razie zeszlam do 3561 sekund, ale to zdecydowanie za duzo. No
i mi sie tak w miedzyczasie milo pisze na forum...

A Ty lepiej wracaj do swoich prospektow emisyjnych, bo czeka Cie
jeszcze z 1000 stron tekstu do przeczytania.

[aniucha333]

Kombinuje wlasnie jak poprawic moj kod w ABAPie, zeby
> ekstraktor nie zabieral tyle cennego czasu przy uploadzie z R3 do
> BW.

czyli pracujesz w jakims centrum finansowym gdzie klepie sie faktury
naplywajace z calego swiata. I co ty tam dziecko robisz? POmagasz im
usprawnic dzialanie baz danych czy innych pie...

no to strasznie sie pomadrzylas a teraz grzecznie idz do mamy niech
ci zrobi obiadek.

> A Ty lepiej wracaj do swoich prospektow emisyjnych, bo czeka Cie
> jeszcze z 1000 stron tekstu do przeczytania.

lol - kotku ja mam dziecko ja w konsulting juz sie nie bawie
Teraz bawie sie w cos duuuzo prostszego co pozwala mi pracowac 3
godz dziennie a przez pozostale 3 robic inne mniej zobowiazujace
rzeczy.

[aniucha333]

> Kombinuje wlasnie jak poprawic moj kod w ABAPie, zeby
> > ekstraktor nie zabieral tyle cennego czasu przy uploadzie z R3
do
> > BW.

ach i zapomnialam dodac ty pracujesz na tym "super, trudnym i
skomplikowanym" SAP. right? lol, soooo predictable.

[asia.sthm]

Wariatka

[kura17]

a tak zapytam z czystej ciekawosci - jaki zawod (badz rodzaj pracy), jest
WYSTARCZAJACO dobry, wg Ciebie, zeby mozna sie bylo wypowiadac na forum
"wychowanie"?...

[aniucha333]

> a tak zapytam z czystej ciekawosci - jaki zawod (badz rodzaj
pracy), jest
> WYSTARCZAJACO dobry, wg Ciebie, zeby mozna sie bylo wypowiadac na
forum
> "wychowanie"?...

och nie zrozum mnie zle Ja tak nie twierdze. To wg "naszej" Dosi
wszystko jest be, kazda proba wyjasnienia czegolwiek jest
wysmiewana, wyszydzana i uwazana albo za megalomanie albo za probe
madrzenia sie.

Ja tak naprawde nie twierdze. I jak sama trafnie zauwazylas to jest
forum "Wychowanie", ale to i tak bezdzietnej Dosi nie przeszkadza
dawac "rad" a propos wychowywania dzieci

[nangaparbat3]

Jeden z największych geniuszy od wychowania dzieci jacy kiedykolwiek żyli,
Korczak, też nie miał biologicznego potomstwa.I?

[aniucha333]

> Jeden z największych geniuszy od wychowania dzieci jacy
kiedykolwiek żyli,
> Korczak, też nie miał biologicznego potomstwa.I?

Moze by mial gdyby nie zostal bestialsko zamordowany przez faszystow
i nie oddal swojego zycia za te male aniolki. Kto to wie?

I czy ty porownujesz Koraczak do Dosi? Wow czy to aby nie gruba
przesada???

[nangaparbat3]

1. Miał 64 lata jak zginął.
2. Pierwsze słyszę, żeby się zajmował jakimiś aniołkami. Powiedzialabym, ze
wprost na odwrót.
3. Jak dobitnie dowodzi lektura róznych for, mienie dziatek nie daje
automatycznie madrości, niemienie nie uniemozliwa bynajmniej.

[verdana]

Żadnego zycia za "aniolki" nie oddal, bo "aniołki" zgnęły co do
jednego, co warto by jednak wiedzieć. Jesli za cos oddał życie, to
za ich nieco lepsza - byc może - smierć, nie samotną.
Poza tym wiadomo, ze Korczak dzieci nie chciał mieć.

[nangaparbat3]

Verdana, czy Ty aby nie zawyzasz poziomu?

[verdana]

Sorry, chcialam się własną erudycją pochwalić...

[aniucha333]

verdana napisała:

> Żadnego zycia za "aniolki" nie oddal, bo "aniołki" zgnęły co do
> jednego, co warto by jednak wiedzieć. Jesli za cos oddał życie, to
> za ich nieco lepsza - byc może - smierć, nie samotną.
> Poza tym wiadomo, ze Korczak dzieci nie chciał mieć.

z tego co wiem mogl nie isc na pewna smierc skoro hitlerowcy mu
oferowali wybor z ktorego zrezygnowal i zostal razem z dziecmi
wywieziony do obozu i zginal. Ale wybral dzieci i poszedl z nimi na
pewna smierc.

I jedna z osob porownala Korczaka do jakies zapyzialej panienki. Co
za czasy co za obyczaje.

[angazetka]

> Ale wybral dzieci i poszedl z nimi na pewna smierc.

Ale to nie jest to samo, co "oddał za nie życie", bo ten zwrot
oznacza, że umarł, by one mogły żyć. On umarł, żeby one miały trochę
spokojniejszą śmierć.

[verdana]

Nic mu nie oferowali. Hitlerowcy- Żydowi? Podziemie oferowalo mu
mozliwość ucieczki, to nie to samo. Trzeba wiedzieć, o czym się
pisze.

[aniucha333]

Trzeba wiedzieć, o czym się
> pisze.

dzieki za info.

[d.o.s.i.a]

Dla Aniuchy NIC nie jest wystarczajaco dobre. Stad ten ped do
wkuwania na blaszke nazw, pojec, slow, byle wiecej, byle bardziej
szczena opadala. Kompleksy, ktore leczy sie ilosciowka.
Czyli "pracuje po 14 godzin na dobe i musze przeczytac 1000 stron na
jutro - patrzcie jaka jestem madra i wielka".

Obrazila powyzej sekretarki, panie pracujace w ZUSIe, w urzedach
skarbowych itp. bo jej zdaniem to pewnie glupie krowy, ktore maja
waskie horyzonty i nie pracuja, tak jak ona w "consultingu" (czyli
przelewaniu z pustego w prozne). Dziecinko, te Panie w ZUSie i USie
maja niejednokrotnie wieksza wiedze niz Ty w tym Twoim consultingu i
czas, zebys troche spuscila pary, bo wybuchniesz.

Jakim trzeba byc zadufanym w sobie frustratem...

[aniucha333]

Dziecinko, te Panie w ZUSie i USie
> maja niejednokrotnie wieksza wiedze niz Ty w tym Twoim consultingu
i
> czas, zebys troche spuscila pary, bo wybuchniesz.

I zobacz kto to mowi??? Wow, az trudno uwierzyc - ktos kto
wyszystkie matki na prawo i lewo obraza, pluje na nasza wiedze,
matczyna milosc, wysmiewa nasze dzieci. Wow - to dopiero CUDOWNA
kobieta. A moze ty pod tym nikiem ukrywasz sie bo tak naprawde
jestes facetem ktory zazdrosci matkom ich matczynego instynktu? Kto
wie? I tacy goscie sa ktorzy sowim zona zabraniaja karmic piersia to
i moze ty tez jestes facetem... Nie moge uwierzyc ze kobieta moglaby
tak matki obrazac tak jak ty to robisz...

> Jakim trzeba byc zadufanym w sobie frustratem...

spojrz w lustro to zobaczysz jednego

> Obrazila powyzej sekretarki, panie pracujace w ZUSIe, w urzedach
> skarbowych itp. bo jej zdaniem to pewnie glupie krowy,

taaak, wystarczy tam zajrzec czekajac pol dnia w kolejce na
odpowiedz na jedno pytanie to widac jak ciezko pracuja

A krowami to ty je nazwalas. Nie ja.

> Czyli "pracuje po 14 godzin na dobe i musze przeczytac 1000 stron
na
> jutro - patrzcie jaka jestem madra i wielka".

widisz i tu wychodza TWOJE kompleksy bo ja tego nie pisalam zeby sie
madrzyc tylko zeby dac przyklad ze sa sytuacje zyciowe gdzie trzeba
czasami harowac jak wol i w takich durnych momentach taka
umiejetnosc jak szybkie czytanie jest niezywkle przydatna. Tak jak i
tysiace innych rzeczy ktore przychodzi nam w zyciu robic. I dlatego
warto uczyc sie cale zycie nawet jak to jest cos tak zwyklego jak
wbicie gwozdzia w sciane.

Stad ten ped do
> wkuwania na blaszke nazw, pojec, slow, byle wiecej, byle bardziej
> szczena opadala. Kompleksy, ktore leczy sie ilosciowka.

LOL. Ale ty jestes dziecinna. Ile masz lat? Chyba z 26. Dosia - nie
zrozum mnie zle - nie trac czasu tu na spieranie czy opluwanie
matek. Po co ci to? Idz na randke, flirtuj, wyluzuj. Masz jeszcze
czas na te dyskusje. Naprawde.

[angazetka]

> Wow, az trudno uwierzyc - ktos kto
> wyszystkie matki na prawo i lewo obraza, pluje na nasza wiedze,
> matczyna milosc, wysmiewa nasze dzieci.

Gdzie ona obraża matki? Nie pamiętam...

> taaak, wystarczy tam zajrzec czekajac pol dnia w kolejce na
> odpowiedz na jedno pytanie to widac jak ciezko pracuja

Popracuj sobie w urzędzie, potem pogadaj. Zobaczysz chociaz, jak
miło sie pracuje, gdy ciągle przychodzą takie paniusie jak Ty, które
innych mają w pogardzie.

[aniucha333]

> Gdzie ona obraża matki? Nie pamiętam...

jednak mialam racje poczatki dementii...

> Popracuj sobie w urzędzie, potem pogadaj. Zobaczysz chociaz, jak
> miło sie pracuje, gdy ciągle przychodzą takie paniusie jak Ty,
które
> innych mają w pogardzie.

nie musze wystarczy mi to co znam z doswiadczenia.

nie mam nikogo w pogardzie - to sa twoje slowa. Brzydze sie taka
hypokryzja i brakiem logicznego myslenia jak paru z was tu
prezentuje. Brzydze sie smeirdzacymi leniami na ktore moje podatki
ida a ktorych glownym zajeciem jest oszukiwanie systemu, biadolenie
i ciagle krytykowanie. Tak najlatwiej - trudniej zakasac rekawy do
pracy i wziasc odpowiedzialnsc za swoje zycie.

[angazetka]

> nie mam nikogo w pogardzie - to sa twoje slowa.

Masz. Ludzi z Augustowa, urzędników, osoby, które ośmielają się mieć
inne niż Twoje zdanie na metodę Domana... Sporo, jak na jeden wątek.

> Brzydze sie smeirdzacymi leniami na ktore moje podatki
> ida a ktorych glownym zajeciem jest oszukiwanie systemu,
biadolenie i ciagle krytykowanie.

Ale kogo masz na myśli?

[aniucha333]

> Masz. Ludzi z Augustowa, urzędników, osoby, które ośmielają się
mieć
> inne niż Twoje zdanie na metodę Domana... Sporo, jak na jeden
wątek.

Ja nic nie mam w pogardzie i nie wciskaj mi tego. Mam inne zdanie
niz niektore z Was. Wy macie to samo a propos mojego zdania. I to
jest ok. Na tym polega urok zycie w demokracji ze na tysiac osob
jest dziesiec tysiecy opinii. Nic w tym zlego. I ludzie maja prawo
miec inne zdanie i nei zgadzac sie, ale prosze niech mi nikt nie
wciska ze jestem tym, tym i jeszcze tym. Wiec o jakiej pogardzie ty
mowisz?

Ludzi z Augustowa,

nie ludzi z Augustowa tylko ludzi ktorzy nie widza ze srodowisko
naturalne jest wartoscia najwyzsza tak samo jak ludzkie zycie.
Niszczenie go dla naszej ludzkiej wygody jest nie do pomyslenia. Czy
to nie jest bardziej niz oczywiste? Czy ty ciagle nawolywanie a
propos ocieplania sie klimatu nie dotarly do Polski??? To tak jakby
rozmaiwac o czyms co nikt jeszcze nie slyszal... Mialam wrazenie ze
to jest bardziej niz oczywiste.

Sporo, jak na jeden wątek.

bo jak sama zauwazysz jest to b. dlugi watek

> Ale kogo masz na myśli?

w realu? jest pare takich osob.

[d.o.s.i.a]

> ach i zapomnialam dodac ty pracujesz na tym "super, trudnym i
> skomplikowanym" SAP. right? lol, soooo predictable.

Tez sie ciesze, ze dla Ciebie to pestka.

[aniucha333]

> Tez sie ciesze, ze dla Ciebie to pestka.

lol. SAP jest tak powszechnie uzywany przez wiekszosc firm, ze
trudno go nie znac chocby w stopniu podstawowym.

[d.o.s.i.a]

> lol. SAP jest tak powszechnie uzywany przez wiekszosc firm, ze
> trudno go nie znac chocby w stopniu podstawowym.


Co to znaczy wg. Ciebie "znac" SAPa? Z ciekawosci pytam, bo ja nie
znam tego pojecia.

Czy jesli latasz samolotem (czyli "znasz w stopniu podstawowym"), to
znaczy, ze potrafisz go takze zaprojektowac?

[nangaparbat3]

aniucha333 napisała:

> lol. SAP jest tak powszechnie uzywany przez wiekszosc firm, ze
> trudno go nie znac chocby w stopniu podstawowym.

A ja nie mam pojecia o czym mowicie i zupelnie mnie to nie rusza. No nie mogłam
sie powstrzymac.

[verdana]

Ja tez nie mam zielonego pojecia i wcale nie jest mi z tym źle. Ale
to pewnie dlatego, ze nauczyłam się biegle czytać dopiero w wieku
podeszłych lat 5.

[mariefurie]

A ja mam. I jestem pewna , że taka dziewczyna-programistka będzie o niebo lepszą
matka (wskutek logiki jaką posiada i umiejętności selekcji informacji), niz
matka, co to naczyta się bełkotu wszelakiego i dowiedziała się o tysiącach metod
wychowania i kształcenia dziecka i będzie wszystkie te tysiące metod wdrażać w
życie bezmyślnie i bezkrytycznie. Pal licho, jak w swoim wlasnym życiu, gorzej -
jak zacznie tę metodykę testować na dziecku.

[aniucha333]

mariefurie napisała:

> A ja mam. I jestem pewna , że taka dziewczyna-programistka będzie
o niebo lepsz
> ą
> matka (wskutek logiki jaką posiada i umiejętności selekcji
informacji),

ach tak zawod ma na pewno wplyw na to Logiczne myslenie jest
potrzebne w kazdym zawodzie a w takich jak prawnik, biegly rewident,
sedzia, prokurator, etc.


niz
> matka, co to naczyta się bełkotu wszelakiego i dowiedziała się o
tysiącach meto
> d
> wychowania i kształcenia dziecka i będzie wszystkie te tysiące
metod wdrażać w
> życie bezmyślnie i bezkrytycznie.

belkot to jest to co ty piszesz. Kompeltnie NIC nie wiesz i to cie
boli. Prawda? Zazdroscisz, nieprawdaz?

Pal licho, jak w swoim wlasnym życiu, gorzej
> -
> jak zacznie tę metodykę testować na dziecku.

taaak, takie jak ty jedyne co potrafia to udawac troske o dobro
innych. Bita sasiadka czy dziecko w twoim sasiedztwie na pewno od
ciebie zadnej pomocy nie dostana. Ba, co innego krytykowac na forum.
a piece of cake, right?

[mariefurie]

Oczywiście, ze w każdym. Różnica jest taka, że prawnicy, rewidenci i innej maści urzędnicy itp mogą kit wciskać klientom na potęgę i brać w dodatku za to kasę, niezależnie od wyniku pracy. Bo ich praca jest słabo weryfikowalna. Dlatego też, jak siłą rzeczy musimy mieć kontakt z prawnikami, lekarzami, urzędnikami to szukamy dojść, aby trafić na możliwie logicznego Bo cała reszta, przypadkowa, po znajomości zatrudniana widocznie była uczona przez pierwsze trzy lata swojego życia dźwięków wszelakich, słów swojskich i obcych znaczeń, oraz Kanta,Schopenhauera i Spinozy.

A programista to prosty człowiek, wiesz? Jeśli już o tym mówimy,- ma wynik pracy zero-jedynkowy. Albo działa, albo nie. stąd taka praca wymaga żelaznej logiki. I znajomości narzędzi. Posiadania warsztatu pracy. Umiejętności stworzenia sobie odpowiedniego warsztatu pracy.. I tak dalej wymieniać by można.
A ty jak widzę, zaplułaś ten wątek nieziemsko jakąś bezsensowną paplaniną. Wiem , że rodziców się nie wybiera, ale jak w takim tempie i podobnych treściach nadajesz do swojej małej córeczki, to jej współczuję niezmiernie. Naprawdę.

[kura17]

> A programista to prosty człowiek, wiesz? Jeśli już o tym mówimy,-
> ma wynik pracy zero-jedynkowy. Albo działa, albo nie.

e tam, mozliwa jest jeszcze trzecia opcja - dziala, ale zle choc czesto nawet
nie wiadomo przez dluzszy czas, ze zle...
i, w sumie, prawie nigdy (przy odpowiednio zlozonej komplikacji programu) nie
wiadomo do konca, czy dziala dobrze, czy zle (o ile nie mozna jakos bardzo latwo
sprawdzic, czy wynik, ktory sie dostaje, jest poprawny).
tak wiec bym powiedziala, ze programista dziala w opcji 0 i |1|
... a cala reszta jest szukaniem "bugow"...

[mariefurie]

Bym jednak dyskutowała
Programista zaprogramuje to, co zostanie mu przedłożone przez, nazwijmy to ogólnie, analityka procesu. Jeżeli działa źle, to znaczy, że proces został źle zaprojektowany.
Bugi natomiast wynikają zazwyczaj z tego, że cześc kodu (w całosci zadania, weźmy tutaj tą cholerna Vistę, szlag by ja trafił) została napisana przez wielu programistów. A to juz jest kwestia organizacji pracy (czyli szefostwa, szefa projektu, szefa działu produkcji itp), niż umiejętności programisty jako takich.
Kwestia sposobu kompilacji kodu nie ma tu nic do rzeczy.
Również pozdrawiam

[d.o.s.i.a]

> Programista zaprogramuje to, co zostanie mu przedłożone przez, nazwijmy to
ogólnie, analityka procesu. Jeżeli działa źle, to znaczy, że proces został źle
zaprojektowany.

Nie do konca sie zgodze, ze programowanie to zadanie zero-jedynkowe. Efekt, w
kazdym przypadku jest, owszem, jeden - ma dzialac. Ale jak juz mniej wiecej
dziala, to wchodzimy w zagadnienia zwiazane z jakoscia zastosowanego rozwiazania
i ... konczy sie zero-jedynkowosc. Ilu programistow tyle roznych rozwiazan tego
samego problemu. No i tu juz wszystko zalezy od umiejetnosci i stylu danego
programisty. Sa programisci dobrzy i zli. Sa tez programisci wybitni (o czym
swiadcza wszelkie miedzynarodowe konkursy np. programowania zespolowego, gdzie
wylania sie perelki). Zadaniem dobrego programisty nie jest jedynie napisanie
programu, ktory dziala, ale znalezienie najszybszego i najelegantszego
rozwiazania. I tu jest zazwyczaj pies pogrzebany

Zeby jednak trzymac sie tematu watku, to dodam, iz z doswiadczenia wiem, ze aby
zostac swietnym programista (a znam takich wielu) nie wymagane jest czytanie w
wieku 2 lat

[kura17]

ale jest jeszcze jeden aspekt - czasami nie wiemy, jakiego wyniku sie
spodziewamy... i program, chocby i dzialal, czyli dawal jakis wynik, dziala zle,
bo wynik nie jest poprawny.
jest to (smutna) codziennosc jakiegokolwiek programowania w nauce, gdzie nie
wiemy, jaki wynik maja dac zaprogramowane obliczenia (to przyklad tylko).
chocby sytuacja z mojego zycia nie jestem programista, ale sporo mojej pracy
polega na programowaniu (robie to p amatorsku, ale zakaldam, ze rozmawiamy o
programowaniu ogolnie, a nie o profesjonalnych programistach, ktorym zreszta tez
bledy sie zdarzaja).
przez pol zycia (zawodowego) uzywalam fortrana (ktos jeszcze pamieta, co to
takiego? . potem przesiadlam sie na C i C++. niestety, zdarzalo mi sie
zapomniec, ze w C indeksy macierzy zaczynaja sie od 0, nie od 1...
i tak wlasnie wprowadzajam do swojego programu w C bardzo "fajnego" buga
chcialam sie odwolywac do pozycji drugiej w wektorze, a odwolywalam sie do
trzeciej
program dzialal, pozycje 2 i 3 byly do siebie dosc zblizone, wiec nawet wyniki
wydawaly sie bardzo sensowne...
... ale prawdziwe nie byly...

a odkrylam to tylko przez przypadek...

[kura17]

mariefurie napisała:

> Bym jednak dyskutowała
> Programista zaprogramuje to, co zostanie mu przedłożone przez,
> nazwijmy to ogól nie, analityka procesu. Jeżeli działa źle, to
> znaczy, że proces został źle zaprojektowany.

e no, bez przesady jest tyle powodow, ze cos moze dzialac, ale dzialac zle...
i to tak perfidnie zle, ze sie czlowiek nie zorientuje... zwlaszcza, gdy nie
wiadomo, jakiego wyniku sie spodziewac (obliczenia najrozniejszego kalibru).
wystarczy sie gdzies pomyslic przy wpisywaniu cyferki, zle wpisac jakies dane,
parametry itp... programu to nie ruszy, tzn zadziala, ale wynik bedzie
zwyczajnie zly.

> Kwestia sposobu kompilacji kodu nie ma tu nic do rzeczy.

no cos Ty, w krotszym kodzie latwiej cos znalesc, mozna przynajmniej go ogranac
calego

a uzywanie/poprawianie/zmienianie cudzych kodow to masakra, zgodze sie. choc ja
mam doswiadczenia bardzo odlegle od "korporacyjnego" programowania

[aniucha333]

A to juz jest kwestia organizacji pracy (czyli szefostwa, szefa pro
> jektu, szefa działu produkcji itp), niż umiejętności programisty
jako takich.

ROTFL - a moze raczej kompletny brak jakichkowliek umiejetnosci
komunikacji biznesowej powoduje ze ci nieszczesni programisci tak
sie myla Jak ktos nie potrafi sie wyslowic, na kazde normalne
pytanie robi sie czerwony, odfukuje, prycha i pluje - to jak mozna o
jakiejkolwiek wymianie mysli mowic? lol

ok, ale juz powaznie - na polibudzie brakuje takich kursow jak
komunikacja biznesowa i to po ang. Sorry ale wiekszosc programistow
z Indii ma ta przewage na tymi z Europy Wsch. ze mowie swietnie po
ang. Moze i z indyjskim akcentem, ale mowi i rozumie co sie do nich
mowi. Jak mozna zrozumiec co ktokolwiek chce ci wytlumaczyc jak
ledwo sie baka w jez. obcym?

[aniucha333]

ok, widze twoje uwielbienie do programistow - i chwala ci za to.
Znam paru i tego nie mam. Lekarz, naukowiec w labie, neurichirurg
ktory zycie komus z mojej rodziny ocalil, farmaceuta - ja takich
uwielbiam

Różnica jest taka, że prawnicy, rewidenci i innej maśc
> i urzędnicy itp mogą kit wciskać klientom na potęgę i brać w
dodatku za to kasę
> , niezależnie od wyniku pracy. Bo ich praca jest słabo
weryfikowalna.

lol - idz troche poczytaj Naprawde nie wiesz co mowisz. Przykre
jest to ze z takimi ludzmi masz do czynienia.

I jeszcze ten koment ze nikt nie weryfikuje ich pracy co za
totalna ignoracja - idz cos poczytac na ten tema zanim zacznisz
takie rzeczy pisac.

> A ty jak widzę, zaplułaś ten wątek nieziemsko jakąś bezsensowną
paplaniną.

no pewnie - nie ma to jak pisac o jakis fantasmagoriach tak jak ty.

Wiem
> , że rodziców się nie wybiera, ale jak w takim tempie i podobnych
treściach na
> dajesz do swojej małej córeczki, to jej współczuję niezmiernie.
Naprawdę.

nie wypowiadaj sie na temat mojego dziecka ty zalosna kobieto.
Mozesz smarowac te swoje opowiastki trollu ale od moejgo dziecka to
z dala, matolku.

[angazetka]

> nie wypowiadaj sie na temat mojego dziecka ty zalosna kobieto.
> Mozesz smarowac te swoje opowiastki trollu ale od moejgo dziecka
to z dala, matolku.

Faktycznie, nikogo nie poniżasz i nie obrażasz

[mariefurie]

angazetka napisała:

> > nie wypowiadaj sie na temat mojego dziecka ty zalosna kobieto.
> > Mozesz smarowac te swoje opowiastki trollu ale od moejgo dziecka
> to z dala, matolku.
>
> Faktycznie, nikogo nie poniżasz i nie obrażasz

To jest tylko sposob komunikacji i wyrazania swojego zdania.
Kazdy ma swoj, jak widac

ps. Jedni z domu wynosza kulture, a inni sztucce

[aniucha333]

> > Faktycznie, nikogo nie poniżasz i nie obrażasz

ach to nie trzeba bylo o mim dziecku komentowac. Za takie rzeczy to
mozna zdrowo po lapach dostac w realu. Na necie tylko cos przykrego
powiedziec.

Mozesz mnie nazywac jak tam chcesz, bo mi to rybka ale od mojego
dziecka to trzymaj sie tak daleko. Tylko grzecznie radze.

[angazetka]

> ach to nie trzeba bylo o mim dziecku komentowac. Za takie rzeczy
to mozna zdrowo po lapach dostac w realu.

Ale za co? Ona nic o Twoim dziecku obraźliwego nie napisała, za to
Ty w jednym zdaniu zmieściłaś trzy obraźliwe epitety na jej temat.

[angazetka]

> a piece of cake, right?

Już dawno miałam to napisać - wtrącanie zwrotów obcojęzycznych jest
ciut pretensjonalne. Angielski na takim poziomie znamy wszyscy, nie
musisz udowadniać, że Ty też

[kura17]

wiesz co, ze pretensjonalne, to male piwo.
ale to jest rowniez nieporawne... ja widze na codzien, jak ludzie, ktorzy
pracuja w obcojezycznym srodowisku, zaczynaja kaleczyc ojczysty jezyk...
... ukochane stwierdzenie mojego (bylego) szefa to "malenki disaster"...
i on nie widzial w tym stwierdzeniu NIC dziwnego, to nie byl zart, tylko
normalny sposob wyslawiania sie...

w sumie nie wiadomo, czy smiac sie, czy plakac

ja zyje za granica i bardzo bym chciala, zeby moje dzieci mowily ladna (a chocby
i TYLKO poprawna) polszczyzna...

[fogito]

ale stwierdzenie 'maleńki disaster' jest słodkie

[aniucha333]

> ale to jest rowniez nieporawne... ja widze na codzien, jak ludzie,
ktorzy
> pracuja w obcojezycznym srodowisku, zaczynaja kaleczyc ojczysty
jezyk...
> ... ukochane stwierdzenie mojego (bylego) szefa to "malenki
disaster"...
> i on nie widzial w tym stwierdzeniu NIC dziwnego, to nie byl zart,
tylko
> normalny sposob wyslawiania sie...

taaak, jak slysze o tej poprawnosci jezykowej to padam ze smiechu na
twarz. Nikt tak nie mowi, no moze prof. Miodek. Czy ty kiedykowlwiek
widzialas kabaret Olgi Lipinskiej i to jak p. Wrzesinska mowila "Maj
hany" a zapytana co to znaczy odpowiadala z kamienna twarza "Moj
miodku".

I wierz mi tylko ludzie mieszkajacy zagranica dbaja az o taka
poprawnosc jez. pol. Jestem teraz w Polsce i slysze jak mlodziez
rozmawia, dorosli ogladam reklamy, TV, czytam gazety i uzywa sie
tysiac razy wiecej wtretow niz mozesz sobie wyobrazic. Mi to nei
przeszkadza. Co innego jakbym miala czytac "Wprost" czy "Polityke" i
tam w artykule o ekonomii czy polityce uzywano takiego jezyka to by
bylo dziwne. No chyba ze opisujac jakies nowe zjawisko spoleczno to
co innego.

> ja zyje za granica i bardzo bym chciala, zeby moje dzieci mowily
ladna (a chocb
> y
> i TYLKO poprawna) polszczyzna...

wysylaj je do polskiej szkoly przy ambasadzie to beda

[angazetka]

> Czy ty kiedykowlwiek
> widzialas kabaret Olgi Lipinskiej i to jak p. Wrzesinska
mowila "Maj
> hany" a zapytana co to znaczy odpowiadala z kamienna twarza "Moj
miodku".

To był kabaret

> Jestem teraz w Polsce i slysze jak mlodziez
> rozmawia, dorosli ogladam reklamy, TV, czytam gazety i uzywa sie
> tysiac razy wiecej wtretow niz mozesz sobie wyobrazic. Mi to nei
> przeszkadza.

Nikt nie mówi jednak "Użyłam english spelling", bo to brzmi jak z
tych dowcipów o Polonusach, co to jeżdżą karem po hajłeju.
Zapożyczenia to coś innego.
I skoro Ci zanieczyszczanie języka nie przeszkadza, to jak możesz
nauczyć dziecko poprawnej polszczyzny?

[kura17]

> I skoro Ci zanieczyszczanie języka nie przeszkadza, to jak możesz
> nauczyć dziecko poprawnej polszczyzny?

posle dziecko do szkoly przy ambasadzie...

[aniucha333]

> To był kabaret

dokladnie i dlatego z dystansem i humorem juz do tej "dyskusji"
podchodze

[kura17]

aniucha333 napisała:


> taaak, jak slysze o tej poprawnosci jezykowej to padam ze smiechu
> na twarz.

to padaj, Twoje prawo. mnie to wcale nie smieszy.
zwlaszcza, ze moje dzieci wychowuja sie w domu troj-jezycznym i to juz jest
wystarczajacym dla nich problemem - zanieczyszczenia przychodza niejako
naturalnie... dlatego staram sie dbac o polski, zeby nie mowily jakims dziwnym,
wielojezykowym slangiem...

> Nikt tak nie mowi, no moze prof. Miodek.

nikt? ja tak mowie. moja siostra tak mowi. moja mama tak mowi. moja babcia tak
mowi. moja ciocia tak mowi...
... mam wymieniac dalej?
oczywiscie NIE mowimy jak profesor miodek, bo zdarzaja sie nam bledy, jak chyba
kazdemu, ale staramy sie zachowac czystosc jezyka.
i, szczerze mowiac, nie obchodzi mnie, co mowi olga lipinska w swoim kabarecie,
nie jest to dla mnie zaden wyznacznik.

a ze pelno jest dziwacznego jezyka dookola, to fakt. ale dlaczego musze to
pochwalac? dlaczego musze sie w to wlaczac? nie musze i tego nie robie.

> I wierz mi tylko ludzie mieszkajacy zagranica dbaja az o taka
> poprawnosc jez. pol.

nie uwierze Ci, bo to nieprawda.
bo co to znaczy "az o taka poprawnosc"??? o nieuzywanie idiotycznych zapozyczen
w kazdym mozliwym miejscu? ech...

> wysylaj je do polskiej szkoly przy ambasadzie to beda

w naszym miescie nie ma "szkoly przy ambasadzie"...
poza tym, nawet jakby byla, to wcale nie jestem pewna, czy to jest dobry pomysl.

[aniucha333]

> to padaj, Twoje prawo. mnie to wcale nie smieszy.
> zwlaszcza, ze moje dzieci wychowuja sie w domu troj-jezycznym i to
juz jest
> wystarczajacym dla nich problemem - zanieczyszczenia przychodza
niejako
> naturalnie... dlatego staram sie dbac o polski, zeby nie mowily
jakims dziwnym,
> wielojezykowym slangiem...

rozumiem twoj POV. I tez przechodzilam faze jak do zeszlego roku
bylam zagranica z Mloda. Mickiewicz i Slowacki oraz Chopin i te
klimaty. I to jest ok. Teraz jestem w kraju i tu prawie nikt tego
nie robi.

Czasem czytam reklame np. tuszu do rzes w jakims tygodniku i tu
cytuje "Teleskopowa moc wydluzenia" ??? Co to jest? Przeciez kazde
szanujace sie pismo ma edytorow tekstow (i to nie takich w MS Word
i wypuszcza takie pisma na rynek.

> i, szczerze mowiac, nie obchodzi mnie, co mowi olga lipinska w
swoim kabarecie,
> nie jest to dla mnie zaden wyznacznik.

ani dla mnie ale to akuraty bylo przesmieszne I naprawde toche
dystansu do siebie i tego co piszemy. Wiem ze sama niejednokrotnie
tym nie grzeszylam, ale to juz jest tak bezcelowe dalej dociekac co
i jak.

> w naszym miescie nie ma "szkoly przy ambasadzie"...
> poza tym, nawet jakby byla, to wcale nie jestem pewna, czy to jest
dobry pomysl

bardzo. Poziom wyzszy niz w niketorych szkolach stanowych, dzieci
przerabiaja matme na wyzszym poziomie, ucza sie jez. pol. tak jak w
pol. szkole, historii Polski. A poza tym zajecia sa tylko w sob. i
niedziele po pare godzin, wiec mozna miec tez czas tylko dla siebie.

Ale to wybor kazdego z rodzicow.

[kura17]

widzisz, ja nie jestem z dziecmi za granica "na chwile". raczej na stale, chyba,
ze nam sie zycie jakos bardzo skomplikuje (a wolalabym, zeby nie )

i wiem, ze polski moich dzieci BEDZIE kulal, bedzie jezykiem slabszym (juz teraz
starszy mowi do mlodszego glownie po niemiecku). dlatego staram sie dbac, zeby
polski, z ktorym maja kontakt na codzien (czyli moj ) byl w miare poprawny.

a widze bardzo niefajne tredy wrod moich znajomych... zachwaszczenie jezyka
koszmarne... mi tez sie to zdarza, to oczywiste, ale staram sie z tym walczyc. a
widze, ze dla wiekszosci to raczej powod do dumy

teraz rozumiem, ze przez "szkole przy ambasadzie" mialas na mysli szkole
weekendowa. tak, to akurat jest dobry pomysl, tak mysle musze sie rozejrzec u
nas, nie ma ambasady, ale jest konsult, moze cos sie znajdzie.
ja myslalam, ze piszesz o szkole tygodniowej. i wlasnie nie wiem, czy taka
szkola to dobry pomysl - niewatpliwie spowodowalaby wyobcowanie dziecka. no i
nie bez znaczenia jest fakt, ze tam wymagania bylyby inne, niz w zwyklej szkole,
material tez. a skoro mamy zamiar tutaj zostac i zyc, to lepiej dla dzieci uczyc
sie lokalnych szkolach.

a taka weekendowa, z jezykiem polskim, z historia polski itp, to swietna rzecz.
ide szukac

[aniucha333]

> widzisz, ja nie jestem z dziecmi za granica "na chwile". raczej na
stale,

ani ja, ja mieszkam zagranica od juz dluzszej "chwili" a teraz to my
na chwile w Polsce jestesmy

dlatego staram sie dbac, zeby
> polski, z ktorym maja kontakt na codzien (czyli moj ) byl w
miare poprawny.

u nas bylo tak samo z tym ze ang. byl jezykiem dominujacym az do tak
3 miesiecy temu. Teraz dziecko glownie mowi po pol. co mnie
niezmiernie cieszy, ale to glownie dlatego ze obecnie jestesmy w
Polsce i tylko ten jezyk slyszy.

> teraz rozumiem, ze przez "szkole przy ambasadzie" mialas na mysli
szkole
> weekendowa.

tam gdzie mieszkamy tylko takie sa te szkoly przy ambasadzie chyba
ze sie myle. Sprawdzalam na ich stronie - zajecia sa tylko w soboty
i chyba w niedziele (ale nie w kazda). Jest rowniez polska
biblioteka i mozna wypozyczac polskie ksiazki.

wlasnie nie wiem, czy taka
> szkola to dobry pomysl - niewatpliwie spowodowalaby wyobcowanie
dziecka.

nie jak mieszkasz w danym kraju to chyba najlepiej jest tam posylac
dziecko zeby uczylo sie w danym jezyku. tak mi sie wydaje.

Ktos kiedys gdzies indziej wspominal ze tak rodziny Azjatyckie
robia - w tygodniu dzieci chodza do np. amerykanskiej szkoly a w
weekend do swojej np. chinskiej i dzieki temu nie tylko z materialem
sa "do przodu" ale i z jezykiem kraju rodzicow nie sa "w tyle".

Mysle ze to fajny pomysl, ale wymagajacy troche wiekszego nakladu
pracy od dziecka. Ale w efekcie jak ma to mu kiedys w pozniejszym
zyciu pomoc - to czemu nie?

[aniucha333]

www.szkolakonsularna.org/?member=szkola.php
a tu powyzej masz link do takiej szkoly w NY. I tak jak mowilam
zajecia sa tylko w soboty. Zagoogluj twoje miasto i konsulat i
zobacz co ci wybierze.

[angazetka]

> Czasem czytam reklame np. tuszu do rzes w jakims tygodniku i tu
> cytuje "Teleskopowa moc wydluzenia" ??? Co to jest? Przeciez kazde
> szanujace sie pismo ma edytorow tekstow (i to nie takich w MS
Word i wypuszcza takie pisma na rynek.

A co pismo może, skoro to reklama?

[aniucha333]

>
> A co pismo może, skoro to reklama?

moze powiedziec ze tego do druku nie przyjmie chyba ze zaczna uzywac
poprawnej polszczyzny a ten przyklad taka nie jest.

I mi to nic nie robi ze ktos tam tak pisze albo tak mowi ale potem
niejeden i niejedna pohukuje na forach ze jak to jak tak mozna ze
zle jedno slowo jest napisane. I co z tego?

[angazetka]

> moze powiedziec ze tego do druku nie przyjmie chyba ze zaczna
uzywac poprawnej polszczyzny a ten przyklad taka nie jest.

Tekst reklamowy może bawić się słowami i tworzyć nowe znaczenia, bo
ma zaskakiwać i zwracać uwagę.

[aniucha333]

> Tekst reklamowy może bawić się słowami i tworzyć nowe znaczenia,
bo
> ma zaskakiwać i zwracać uwagę.

jak jest smieszny i tworzy jakies fajne neologizmy jezykowe to czemu
nie? Ale wiekszosc reklam kosmetykow jest dennie nudna i jeszcze te
dziwaczne twory jezykowe. Ani to smieszne ani tworcze

[kura17]

Aniucha, czy zwrocilas uwage, ze obrazilas PERSONALNIE w tym watku chyba kazda
osobe, ktora miala zdanie inne od Twojego?

zeby bylo smieszniej, niektorym z nich "kadzilas" dopoki zdania Wasze sie
zbiegaly...

[aniucha333]

> zeby bylo smieszniej, niektorym z nich "kadzilas" dopoki zdania
Wasze sie
> zbiegaly...

lol - a to dobre.

ze obrazilas PERSONALNIE w tym watku chyba kazda
> osobe, ktora miala zdanie inne od Twojego?

wow - no to juz leze i placze ze smiechu. co za chlam, chlam i
jeszcze raz chlam. Dobra jestes - na zasadzie najlepsza obrona jest
atak, tak? I to tak odwrocic kota ogonem to juz szczyt bezczelnosci.

[kura17]

aniucha333 napisała:

> > zeby bylo smieszniej, niektorym z nich "kadzilas" dopoki zdania
> Wasze sie
> > zbiegaly...
>
> lol - a to dobre.

czy ja wiem, czy dobre?
Mariefurie najpierw napisalas, jak madrze cos-tam opisala (cos, co sie zgadzalo
z Twoim zdaniem), a potem napisalas, rowniez do niej: "belkot to jest to co ty
piszesz. Kompeltnie NIC nie wiesz i to cie
boli". dlatego, ze nie zgodzilas sie z jej zdaniem w innej kwesti...

> ze obrazilas PERSONALNIE w tym watku chyba kazda
> > osobe, ktora miala zdanie inne od Twojego?
>
> wow - no to juz leze i placze ze smiechu. co za chlam, chlam i
> jeszcze raz chlam. Dobra jestes - na zasadzie najlepsza obrona jest
> atak, tak? I to tak odwrocic kota ogonem to juz szczyt
> bezczelnosci.

nie rozumiem, o co Ci chodzi? bylabym wdzieczna za wyjasnienie.

a co do mojej wypowiedzi - naprawde nie wiesz, o co mi chodzi?
mozna miec inne zdanie, mozna je wyrazac - naprawde nikt tego nie broni, od tego
sa fora DYSKUSYJNE. ale dyskutuje sie uzywajac argumentow merytorycznych, nie
zas ad personam. bo to ani grzeczne, ani nie zwieksza wiarygodnosci dyskutanta.
a wiekszosc wrecz zniecheca. mi sie zwyczajnie NIE CHCE pisac w temacie watku,
bo bluzgow jest tutaj wystaczajaco i nie mam ochoty wysluchiwac kolejnych (bez
wzgledu na to, jakie mam zdanie...).

[aniucha333]

> nie rozumiem, o co Ci chodzi? bylabym wdzieczna za wyjasnienie.

mam nieodparte wrazenie ze to najpierw ja zostalam zdrowo zbesztana
za to ze jak ja smie jakiegos tam Damona stosowac, uczyc dziecko
czytac, ze jestem megalomanka, fanatyczka, jestem niespelniona,
lecze kompleksy (tu cytuje), etc.

Nikt ale to nikt nie zadal sobie trudu zeby przeczytac zadna z
ksiazek Domana (a wiekszosc ma sowje zdanie) ale wymyslac ze to jest
takie i inne to juz jest ok...

ale dyskutuje sie uzywajac argumentow merytorycznych, nie
> zas ad personam. bo to ani grzeczne, ani nie zwieksza
wiarygodnosci dyskutanta.
> a wiekszosc wrecz zniecheca.

mam podobnie jak tylko zaczne pisac o metodzie Domana. I to nie
tylko tutaj ale i gdzies indziej. To mnie naprawde zadziwia co
ludzie potrafia wymyslec o tej metodzie nie majac zielonego pojecia
o niej.

Staralam sie do pewnej chwili uzywac argumentow merytorycznych i nie
atakowac personalnei ale jak ktos mi mowi ze moje dziecko bedzie to
i to albo tamto i tamto - to sorry nie moge na to pozwolic. I tak
zgadzam sie ta dyskusja posunela sie za daleko i bardzo ale to
bardzo zboczyla z glownego toru ale nie widze w tym tylko wlasnego
udzialu ale i tez paru innych.

[kura17]

wybacz, ale zaczelas pisac o innych i do innych obrazliwie NIE w momencie, gdy
ktos, Twoim zdaniem, obrazil Twoje dziecko, ale duzo, duzo wczesniej.

oczywiscie z obu stron posypaly sie niefajne "argumenty", ale (wg mnie) Ty
zdecydowanie dominujesz. wybacz szczerosc, ja patrzylam na cala dyskusje z boku,
bez wyrobionego dobrze zdania na temat metod domana, wiec nie bardzo sie czuje
"oredownikiem" ktorejs ze stron. a Twoje obrazanie innych mnie zrazilo najbardziej.

wiem, ze czasem trudno dystkutowac, gdy wydaje Ci sie, ze masz racje (i calkiem
mozliwe, ze ja masz), a wiekszosc dookola sie z Toba nie zgadza i Cie "atakuje",
ale uwazam, ze to absolutnie nie upowaznia do stosowania argumentacji ad
personam. to NIC nie wnosi, eskaluje tylko konflikt, sprowadza dyskusje na
manowce. a posrednio moze i kogos zrazic do Twojego zdania w danej sprawie -
latwiej jest sie zgodzic z kims, kto nam sie wydaje sympatyczny...

dobra, nie moralizuje wiecej, bo nie widze sensu
dzieki ze wyjasnilas, o co chodzi, bo naprawde nie zrozumialam.

[aniucha333]

> wybacz, ale zaczelas pisac o innych i do innych obrazliwie NIE w
momencie, gdy
> ktos, Twoim zdaniem, obrazil Twoje dziecko, ale duzo, duzo
wczesniej.
>

nie przypominam sobie, ale moge sie mylic.

a Twoje obrazanie innych mnie zrazilo najbardz
> iej.

moze pisalam za dosadnie ale tak przyznaje sie pozniej chcialam
napisac i odpowiedziec na niemile zaczepki paru osob. I tak
postapilam niegrzecznie do czego sie przyznaje

> latwiej jest sie zgodzic z kims, kto nam sie wydaje sympatyczny...

staralam sie ale widocznie nie jestem zbyt sympatyczna No ale
moje dziecko jest przemile i urocze to na pewno pozniej bedzie za
matke oczami swiecic

[d.o.s.i.a]

> mam nieodparte wrazenie ze to najpierw ja zostalam zdrowo zbesztana
> za to ze jak ja smie jakiegos tam Damona stosowac, uczyc dziecko
> czytac, ze jestem megalomanka, fanatyczka, jestem niespelniona,
> lecze kompleksy (tu cytuje), etc.

Kochana. Zbesztano Twoja metode, nie Ciebie. A juz na pewno nie Twoje dziecko.
Natomiast Ty pierwsza w dyskusji uzylas slow m.in. "matolku" oraz "lebku okuty
zelazem".

[aniucha333]

> Kochana. Zbesztano Twoja metode, nie Ciebie.

zaraz zaraz - czy to nie ty nazwalas mnei megalomanka i czyms tam
jeszcze? ach, tak to ty.

A juz na pewno nie Twoje dziecko

to przeczytaj troche lepiej pare postow wyzej.

[d.o.s.i.a]

Jest pewna roznica miedzy megalomanka a matolkiem oraz lebkiem okutym zelazem.

[jakw]

aniucha333 napisała:

> lol. SAP jest tak powszechnie uzywany przez wiekszosc firm, ze
> trudno go nie znac chocby w stopniu podstawowym.
Wiesz, jeśli piszesz posty na forum, nie oznacza, że masz
jakiekolwiek kwalifikacje do bycia administratorem któregokolwiek
serwera, z którego to forum korzysta.
Tak samo bycie administratorem serwera nie powoduje samo z siebie,
że się umie obsługiwać aplikację korzystającą z tego serwera.

[d.o.s.i.a]

> czyli pracujesz w jakims centrum finansowym gdzie klepie sie
faktury naplywajace z calego swiata. I co ty tam dziecko robisz?
POmagasz im usprawnic dzialanie baz danych czy innych pie...

Oj dziecko dziecko. Zebys jeszcze wiedziala, w ktorym kosciele
dzwoni.

[aniucha333]

> Oj dziecko dziecko. Zebys jeszcze wiedziala, w ktorym kosciele
> dzwoni.

dobre, dobre. I to mnie tak interesuje co ty robisz czy gdzie ty tam
pracujesz To ty masz kompleksy wobec doroslych kobiet. Pozwol mi
zgadnac twoj znak zodiaku - Panna?

[angazetka]

> czyli pracujesz w jakims centrum finansowym gdzie klepie sie
faktury
> naplywajace z calego swiata. I co ty tam dziecko robisz? POmagasz
im usprawnic dzialanie baz danych czy innych pie...
>
> no to strasznie sie pomadrzylas a teraz grzecznie idz do mamy
niech ci zrobi obiadek.

Czy Ty masz jakieś kompleksy, że tak starasz się innych obrażać?
Wiesz, że nie dodajesz sobie tym wiarygodności?

[jakw]

aniucha333 napisała:
> I co ty tam dziecko robisz? POmagasz im
> usprawnic dzialanie baz danych czy innych pie...
Hm, myślisz że ten cały internet i forum to działa tak sobie? Ktoś
czasem jednak musi kiwnąć palcem w sprawie tych, jak to nazywasz,
pierdół, żeby ktoś inny mógł przelewać swoje złociste myśli na
klawiaturę.

> lol - kotku ja mam dziecko ja w konsulting juz sie nie bawie
> Teraz bawie sie w cos duuuzo prostszego
Ani chybi cofasz się w rozwoju. Robienie rzeczy prostszych niż
praca 20 godzin na dobę , w szczególności czytanie mniej niż 1000
stron prospektów emisyjnych na dobę powoduje zanik szarych komórek.

> co pozwala mi pracowac 3
> godz dziennie a przez pozostale 3 robic inne mniej zobowiazujace
> rzeczy.
Aha, jak rozumiem pozostałe 18 godzin przeznaczasz na dbanie o
rozwój córki. Ale wiesz, że nie trzeba być 5 długości przed innymi,
żeby być po prostu szczęśliwym?

[aniucha333]

> Co ma do cholery szkola muzyczna do planszy Damona, bo ni w zab
nie
> kumam o co Ci chodzi.

my dear - ty to ogolnie malo kaman o czym my tu dyskutujemy.

> Nikt tu nie pisze zeby nie rozwijac dzieci muzycznie, nie pozwalac
> im malowac, budowac, spiewac, tanczyc, grac na instrumencie czy
Bog
> wie jeszcze co.

oops, czy to nie TY wlasnie tak pare postow wczesniej twierdzilas?
Problemy z pamiecia?


> Ja nie wiem, czy Wy realizujecie jakies swoje niespelnione
kompleksy
> czy co?

my dear - kompleksy to masz ty. Kompleksy doroslej bezdzietnej siksy
ktora wszystko wie najlepiej. Urodz, wychowaj a potem pogadamy. I
nie nudz juz wiecej swoimi postami bo sa tak nudne.

> Jaki szloch, jakie lzy - czy ktos tu zabrania uczyc dzieci W
OGOLE?

a kto placze? ja na pewno nie Wspolczuje tobie tylko ze jestes
taka samotna i bedzietna. Szkoda mi cie, naprawde.

[jakw]

aniucha333 napisała:
> Urodz, wychowaj a potem pogadamy.
Święte słowa, ale zgodnie z tym na temat wychowania powinna
wypowiadać się chyba tylko Verdana...

[aniucha333]

> Święte słowa, ale zgodnie z tym na temat wychowania powinna
> wypowiadać się chyba tylko Verdana...

no w sumie ponad 3 lata wychowywania tez cos znacza, no nie?

Verdana z pewnoscia ma najwieksze doswiadczenie ale mi jej metody
wychowawcze nie do konca odpowiadaja mimo ze wie b. duzo i za to ja
cenie

[kura17]

chodzi raczej o to, ze owoce swoich metod wychowawczych zobaczymy, gdy dziecko
bedzie sporo starsze, niz 3 lata...

oczywiscie, mozna jakies zajawki miec i teraz, ale, mimo ze moj syn starszy ma 4
lata, nigdy bym nie powiedziala, ze go "wychowalam". ja wychowuje, wciaz i
nieustajaco.
a co z tego wyjdzie? zobaczymy za 10-15-20 lat...

[jakw]

aniucha333 napisała:


>
> no w sumie ponad 3 lata wychowywania tez cos znacza, no nie?
>
Eee tam, ja mam w sumie 16 "rokodzieci" wychowywania ) I sądząc
po tym, jak obie młode się różnią (charakterkami, bo z wto lekko
sklonowane wyszły), nie sądzę, żebym w 1 książce znalazła "przepisy"
pasujące do obu. Przy starszej, jak pamiętam, o wiele bardziej
przejmowałam się słowem pisanym odnośnie wychowywania dzieci. Teraz
podchodzę do tego z większym dystansem. Imho większość tych książek
należy do tej samej grupy co poradniki typu: "Jak być pięknym,
młodym i bogatym" - została napisana przede wszystkim dla kasy. Bo
kto nie chciałby mieć super-dziecka (o ile chce mieć wogóle dzieci)
oraz być pięknym, młodym i bogatym .

[jakw]

ups, to "z wto" to miało być "z wyglądu to"

[mariefurie]

No i może jeszcze, mały drobiazg.
Uważam, że rodzice, zbyt szybko zapominają, ze byli dziećmi.
Uwazam też, ze aby być dobrym rodzicem i mądrym , trzeba pamiętać w sobie to
dziecko jakim sie było i nie zawalać go gruzami nieszcześć i zyciowych doświadczeń.
Po prostu - mieć w sobie dziecko.

[babcia47]

świete słowa..za dzieckiem trzeba podążać i pomagać mu tylko tyle
ile samo potrzebuje i je ciakawi..cała reszta jest zaspokojeniem
marzeń mamusi, dla dziecka nawet wręcz szkodliwa

Opetało Cie?

[nangaparbat3]

Przyopisujesz mi słowa, ktorych nigdy i nigdzie nie wypowiedzialam.
Z tą żolcia to sie ubawilam setnie, zwlaszcza dzisiaj, bo u nas dzis wiosna
prawdziwa i nastrój mam adekwatny.
Co gorsza, pod tym co piszesz o polskiej szkole muzycznej gotowa jestem podpisac
sie obiema rękami.
Co prawda nie znam metody dr. Nie-Toyoty (wybacz, ale nie moge sie powstrzymac),
ale wiem jak gry na instrumentach uczą sie Cyganie - i uwazam, ze nasi muzyczni
pedagodzy wiele by sie od nich mogli nauczyc. I zgadzam sie, ze wielu z nich
odbiera dzieciom calą radosc muzykowania.
Jednak piszac o Mozarcie co innego miala na myśli - tę cenę, ktorą artysta -
Artysta - płaci OPRÓCZ pracy (bez ktorej skadinad nic nie wyjdzie, ale fakt, ze
praca moze byc radoscią, nie przekleństwem).

[mariefurie]

Nango, z tą szkoła muzyczną (polską) to fakt. Niestety.

Faktem tez jest, że lepiej mieć dziecko szczęśliwe, niż mądre.
A może dałoby się tak: aby bylo i mądre, i szczęśliwe? Jednak.

Pozdrawiam Cię serdecznie

ps. nie wiedziałam że tu bywasz

[nangaparbat3]

Fajnie Cie tu widziec

Bywam, bywam.

[aniucha333]

> Co prawda nie znam metody dr. Nie-Toyoty (wybacz, ale nie moge sie
powstrzymac)

tak jak i wielu innych

A tak a propos - te cytaty z jego ksiazki to nie byly do ciebie,
kotku. Tylko do tych zainteresowanych. Ty takowa nie jestes i nidgy
nie bedziesz to nie wiem czemu tak usilnie chcesz dyskutowac.

bo u nas dzis wiosna
> prawdziwa i nastrój mam adekwatny.

dokladnie, idz na swieze powietrze a nie tu smarujesz o rzeczach
ktore nie znasz i nie rozumiesz.

pracy (bez ktorej skadinad nic nie wyjdzie, ale fakt, ze
> praca moze byc radoscią, nie przekleństwem).

wow, wreszcie cos do ciebie dociera. uff, ciezkie to bylo.

?????????

[nangaparbat3]

>>>>A tak a propos - te cytaty z jego ksiazki to nie byly do ciebie,
kotku. Tylko do tych zainteresowanych. Ty takowa nie jestes i nidgy
nie bedziesz to nie wiem czemu tak usilnie chcesz dyskutowac. <<<<<<<<<<

[verdana]

Może Ty wolisz - krzywda się dziecku nie stanie. Ale jesli trzy
minuty (watpię zreszta, czy naprawde trzy...) przeznacza się na
czytanie, trochę wiecej na granie (w trzy minuty raczej nic nie
zagrasz), na basen, balet itd - to zaczyna wyglądac to w sumie dosyć
nieciekawie. Bo dziecko powinnow w wiekszym stopniu się obserwowac i
rozwijać jego zainteresowania, niz arbitralnie narzucac
zainteresowania mamay.

Do Entuzjastek

[nangaparbat3]

A wiecie, co mnie naprawdę zaniepokoiło?
Że żadna z Was nie odezwała się w moim wątku "metoda Domana raz jeszcze", gdzie
ja - skądinad pracujaca w szkole - z entuzjazmem podchodzę do jego zasady
NIESPRAWDZANIA, czego już się dziecko nauczyło. Żadna nie uznała za stosowne
wesprzeć myśli Mistrza w tym aspekcie.
Róbcie co chcecie, ale jeśli już macie tę metode stosować, to proponuję z całym
dobrodziejstwem inwentarza.

[kropkaa]

Nie wiem na jakim to było forum Nie śledzę nawet tego forum, na
ten wątek trafiłam przez przypadek.

[verdana]

No, nie bąź naiwna. Przecież dwulatki nie uczy się czytać po to,
zeby czytać nie umiala - sprawdzanie jest najwazniejszym elementem,
bo dziecko MA umieć. Ma - bo inaczej cały włozony wysilek na nic, a
poza tym dziecko ma sluzyć jako poakazowy egzemplarz i udowadnieć,z
e jest znacznie lepszym i madrzejszym dzieckiem niż te, ktorych
matki nie ucza od rana do wieczora.
bez sprawdzania to nie wypali - bo tu zasadniczy ma być rezultat. A
rezultatem ma być niezwykle inteligentne dzieko - inteligencji nie
widzi się na pierwszy rzut oka, więc trzba ją bezustannie
weryfikować.

[nangaparbat3]

verdana napisała:


> bez sprawdzania to nie wypali - bo tu zasadniczy ma być rezultat. A
> rezultatem ma być niezwykle inteligentne dzieko - inteligencji nie
> widzi się na pierwszy rzut oka, więc trzba ją bezustannie
> weryfikować.


Bingo

[tawananna]

Czytam wątek od samego początku - najpierw z dużym zainteresowaniem, teraz - z niedowierzaniem, jak łatwo można z merytorycznej dyskusji przejść do idiotycznej, pełnej argumentów personalnych kłótni. Jeśli o to chodziło - to gratuluję!

Nie będę tu nikogo wymienić z nicka. Mam nadzieję, że te osoby zrozumieją i się opamiętają.

[donkaczka]

ee norma na forum

a ja dzis kupilam na amazonie trzy inne ksiazki domana i rozszerze katowanie
dzieci )

zainteresowanym polecam

www.amazon.de/How-Multiply-Your-Babys-Intelligence/dp/0757001831/ref=sr_1_5?ie=UTF8&s=books-intl-de&qid=1238691937&sr=8-5
www.amazon.de/Teach-Your-Baby-Physically-Superb/dp/0757001920/ref=sr_1_6?ie=UTF8&s=books-intl-de&qid=1238691937&sr=8-6
www.amazon.de/How-Teach-Your-Baby-Math/dp/075700184X/ref=sr_1_13?ie=UTF8&s=books-intl-de&qid=1238691937&sr=8-13
ja cale zycie czuje, ze mi tych paru zwojow brakuje, niby inteligentna, a jednak
czasem czuje jakbym w mur walila, ze jakas dretwota umyslu mi nie pozala go
przeskoczyc
jesli moge moim dzieciakom takiego uczucia oszczedzic, to chetnie

[nangaparbat3]

Ta drętwota zapewne z blokowanych emocji, a nie z braku wyuczenia.

[donkaczka]

nangaparbat3 napisała:

> Ta drętwota zapewne z blokowanych emocji, a nie z braku wyuczenia.

??
bijesz o glowe wujka staszka

[aniucha333]

donkaczka

dzieki za te linki

> czasem czuje jakbym w mur walila, ze jakas dretwota umyslu mi nie
pozala go
> przeskoczyc

Kazdy to ma ale tylko ci inteligentni i uczciwi tak jak ty do tego
sie przyznaja Reszta sciemnia i ironizuje ile sie da

[kropkaa]

O większość tematów zahaczono, z głównego zboczono, bluzgami
rzucono... Czyli standardowo - forumowo

[mariefurie]

O większość tematów zahaczono,
Z głównego zboczono,
Bluzgami rzucono...
Czyli standardowo - forumowo.

Opinie wyrażono,
mniej lub bardziej udolnie
Ale jakże poetycko i z wyrazem
Temat spierdzielono.
...forumowo!

[epb3]

sledzilam ten wątek tylko trochę - podalam autorce link to tematu gdzies na
początku i zerkalam bo widzialam same 'mile' komentarze.

uderza mnie ciągle to określenie 'katowanie'
dlaczego katowanie? moje dziecko to uwielbia(1,5 roku). wie gdzie leżą karty i
bardzo często podchodzi do szafy i pokazuje ze chce czytac.
jak pokazuje mu kolejne wyrazy jest zachwycony. jak sie przestaje interesowac to
konczymy zabawę. nie mam ambicji nauczyć go czytać. poprostu się tak bawimy -
nie wyobrazam sobie, zebym mogla mu w ten sposob zaszkodzic. nei rozumiem o co
chodzi przeciwnikom...

[babcia47]

nei rozumiem o co
> chodzi przeciwnikom...
moim zdaniem jest to marnowanie czasu swojego i dziecka, bo w tym
czasie mozna mu przekazać duzą ilość innej wiedzy potrzebnej,
ciekawej lub niezbednej, która sprawi, ze słowa pokazywane na
karteczkach będą miały dla dziecka sens, będą zrozumiałe..a
włąściwie nie będzie potrzeby ich pokazywania, bo gdy przyjdzie
czas, ze będzie chciało się nauczyc czytac, uzna, ze to jest mu
potrzebne ten sam proces zajmie duzo mniej czasu bez niepotrzebnych
powtórzeń..moje dziecko mając 1,5 roku miało swoje hobby, którym
były samochody, znało marki i potrafiło je rozpoznać na ulicy, takie
o których ja nawet nie słyszałam, do dzis nie wiem skad sie tego
dowiedział, bo ojca wtedy praktycznie z nami nie było (był w
wojsku)..było ciekawe swiata, pytało tak intensywnie, ze ja sie
musiałam douczać by odpowiedziec na jego pytania..np na temat budowy
wrzechświata, układu słonecznego, powstawania pływów, pór roku itd.
w czasie rozmowy od jednego tematu np. na temat zjawisk pogodowych
uzywając "czemu" potrafił nas wyrzucić w kosmos i chyba mówiłam w
sposób dla niego zrozumiały, bo drążył temat, pamietał o czym
rozmawialiśmy, rozumiał co mu przekazałam.. gdy przyszedł czas
nauczył się czytac praktycznie bez mojej pomocy w bardzo krótkim
czasie..pytał czasem o to, co to za literka, gdy zaczął sam
rozwiazywac dziecięce krzyżówki dla 6-latków majac ok 4-ech lat
musiałam skorygowac wygląd niektórych liter (pisał niektóre w
lustrzanym odbiciu)lub krótko wytłumaczyc zasady pisowni i czytania
dwuznaków..co ciekawsze nigdy nie miał problemów z ortografią.
Uważam, ze trzeba podążać za dzieckiem reagując na jego potrzeby,
ciekawość a nie wyprzedzać go, proponując rzeczy, których jeszcze
nie potrzebuje, do których nie dorosło..bez tych powtórzen, nawet
traktowanych jako zabawa, dziecko prawdopodobnie w krótkim czasie
zapomniałoby tego "czytania"..wiec po co to wszystko? po co tracic
czas, który mozna i chyba trzeba by wykorzystać efektywniej? Dziecko
rozwija się dzięki uzyskanej wiedzy i rozumieniu tego z czym ma do
czynienia w otaczającym swiecie a potem, jezeli je to interesuje,
mozna tą wiedzę poszerzac w nieskonczoność..gdy zaciekawią je te
czarne robaczki na papierze, które mamie opowiadaja ciekawe
historie..samo nauczy się szybciej niż mama to zauważy

[donkaczka]

wypadaloby chyba wurazac zdanie po zaznajomieniu z metoda, z wynikami badan na
dzieciach u ktorych domana stosowano

a tak kazdy klepie co mu w duszy gra i co mu sie wydaje..

instytut domana zajmuje sie rozwojem mozgu, nie tylko nauka czytania bo akurat
ta ksiazka po polsku zrobila sie popularna, rozumiem ze jego metody stymulacji
ruchowej i cwiczen z dziecmi uzyskalyby forumowy poklask??

ciekawe kto z was zajrzal do linkow ktore podalam i pokusil sie o zapoznanie z
caloksztaltem metod domana

[aniucha333]

> ciekawe kto z was zajrzal do linkow ktore podalam i pokusil sie o
zapoznanie z
> caloksztaltem metod domana

to ci powiem zadna one maja "swoje" metody

kiedys ktos mi kiedys powiedzial ze rodzice czesto mysle ze przez
sam fakt bycia rodzicami sa do tej role swietnie przygotowani. W
kazdym innym zawodzie (bo co tu ukrywac bycie rodzice to pelen etat)
musisz cos chociaz przeczytac, nauczyc sie ale nie w byciu rodzicem.
Przeciez to takie instyktowne i nei trzeba do tego teorii
(parafrazuje slowa paru ludzi tutaj). Ba, jak ktos takie "madrosci"
smaruje to co sie dziwic?

> a tak kazdy klepie co mu w duszy gra i co mu sie wydaje..

nic dodac nic ujac.

nie tylko nauka czytania bo akurat
> ta ksiazka po polsku zrobila sie popularna, rozumiem ze jego
metody stymulacji
> ruchowej i cwiczen z dziecmi uzyskalyby forumowy poklask??

niestety w Polsce tylko na polski zostala przetlumaczona 1
ksiazka "Jak nauczyc male dziecko czytac", wiec ludzie tylko to
wiedza. A tak jak wspomnialas Instytut zajmuje sie wszystkim -
rozwojem fiz. i umyslowym. Maja nawet kurs ktory nazywa sie Graduate
Program na ktorym ucza rodzicow roznych metod wychowawczych, etc.

Mam te ksiazki tez w domu (chyba oprocz tej Encyclopedic Knowledge)
bo kupilam "How to multiply your baby's intelligence" a tam jest
rozdzial poswiecony na encyclopedic knowledge.

Podoba mi sie tez pomysl na brachiation i te cwiczenia na monkey
bar. Trzeba taka rzecz zamowic u stolarza i z dzieckiem cwiczyc.
Cwiczenie to zwieksza wydolnosc pluc i dzieki temu wiecej mozg jest
lepiej dotleniony i sprawniej dziala.

z wynikami badan na
> dzieciach u ktorych domana stosowano

wystarczy pojechac nawet na ktorys z jego darmowych wykladow w
Europie i pogadac z rodzicami - to najlepsze zrodlo wiedzy o tej
metodzie i to z pierwszej reki.

[aniucha333]

OK, kocham internet i ta wymiane mysli jaka nam dostarcza

na innym watku natknelam sie na test Lewisa i oczywiscie
zagooglowalam I oto co o malych zdolniachach mowi psycholog i to
jest taka teraz glowny nurt (wiec wiekszosc ludzi sie z nim zgadza).
I naprawde smiac mi sie chce jak po raz kolejny mozna oblic
te "prawdy" serwowane na niektorych forach a propos zdolnych dzieci
i co z nich wyrasta. Oto co naukowe badania dowodza a nie jakies tam
zaslyszane historyjki.

Terman found, among other things, that the gifted [children] were
taller, healthier, physically better developed, superior in
leadership and social adaptability, dispelling the often held
contrary opinion.

Terman's points of view regarding gifted youth include:

1. They are the top 1 percent in intelligence,
2. They should be identified as early as possible in childhood,
3. They should be accelerated through school
4. They should have a differentiated curriculum and instruction,
5. They should have specially trained teachers,
6. They should be viewed as a national resource for the betterment
of society, and
7. They should be allowed to develop in whatever directions their
talents and interests dictate.

czyli dokladnie to co ja uwazam - talent powinnien byc rozwijany od
jak najwczesniejszych lat, dzieci powinny miec przyspieszony kurs
nauczania i dzieci zdolne nie sa wcale gleboko nieszczesliwe i
odosobnioen w spolecznestwie.

Ale mi sie humor poprawil

Ja jeszcze bym dodala ze ludzie zdolni maja tony optymizmu co
sprawia ze latwo sie nie poddaja i to ich wyroznia od przecietnych.

pozdrawiam

[kobraluca]

to i ja sie wlacze do dyskusji jako zwolenniczka metod Domana

Bylam w Instytucie Domana, na wlasne oczy widzialam paroletnie dzieci, ktore licza i czytaja i co najwazniejsze swietnie sie przy tym bawia, a to przeciez chodzi, prawda?

Dlaczego wiekszosc rodzicow uwaza,ze mozna posadzic dziecko przed telewizorem na pol godziny i to jest OK,ale parominutowa zabawa w czytanie jest katowaniem dziecka. Prosze przeciwnikow tej metody o porzadne zaznajomienie sie z tematem zanim zaczna wyrazac negtywne opinie na jej temat.

Doman od ponad 50 lat pracuje z dziecmi z uszkodzeniami mozgu, dzieki stymulacji mozgu, glownie poprzez czytanie i terapie ruchowa wyciaga dzieci z wozkow, czesto sa to dzieci ktorym nikt nie dawal szansy na to,ze beda chodzily albo mowily, a one jednak to robia i do tego potrafia czytac

Kazde dziecko ma w sobie niesamowity potencjal, nasze zabawy w sortery i w "co mowi piesek?" sa smieszne w porownaniu z tym do czego one sa zdolne. Skoro dziecko ma tak wielki potencjal dlaczego nie pomoc mu go wykorzystac? Teraz kiedy jest male nauka przychodzi mu najlatwiej i do tego jest to swietna zabawa. Podkreslam jeszcze raz, nauka odbywa sie w formie zabawy, maj synek cieszy sie jak wyciagam kartki, jak konczymy sesje nie chce mi ich oddac. Pytam przeciwnikow - czy waszym zdaniem tak wyglada katowanie? Wyglada mi to raczej na rozrywke

[kura17]

prosze, zacytuj, kto w tym watku podaje jako alternatywe do czytania "domanem"
spedzanie przez dziecko czasu przed telewizorem?

jesli nie potrafisz (a nie sadze, abys tu znalazla takie cytaty), to prosze nie
uzywac takich demagogicznych sztuczek, bo az zeby bola...

[verdana]

Prawde mowiac paroletnie dziecko czytające to ja miałam u siebie w
domu - bez żadnej nauki. Nie mowimy tu o parolatkach, tylko o
dwulatce, ktora jeszcze nie mowi...

[mariefurie]

Kura, nie denerwuj się )

Zadałam sobie trudu ( ale i z ciekawości) przeczytać wreszcie cały wątek.

I zastanawia mnie jedno. Dlaczego dziewczyny, które stosują metodę Domana, tak
emocjonalnie reagują, kiedy ktoś uważa, że nie ma to wielkiego wpływu na
późniejsze losy (intelektualnego rozwoju) dziecka. Myslę więc, że taka
emocjonalna reakcja może być jakimś potwierdzeniem tego, że nie są pewne tego co
robią..? Nie wiem.

Może powiem za siebie (zawsze mówię za siebie, ale teraz pokreślam - że za
siebie). To, że ktoś nie zna (nie przeczytał, nie zadał sobie trudu irp) o
metodzie domana, nie znaczy, ze niczego innego nie czyta, jak probowała
sugerować aniucha.
Mnie osobiście bardziej chodzi o to, aby się nie koncentrować ślepo na jakiejś
wybranej metodzie (nie mówię tu tylko o domanie). Siłą rzeczy, człowiek jest
skoncentrowany na jednym, i koniec. nic więcej do niego nie dociera. A priori
odrzuca wszelkie inne możliwości, warianty, bo wykraczają poza raz przyjęty
schemat postępowania.
zresztą widać to po wypowiedziach. Zagorzałe stronniczki jako alternatywę
podają ( z wyrzutem) oglądanie TV przez dzieci i komputer. Albo zarzucają
nie-zwolenniczkom metody domana brak dbałości o rozwój dziecka. No to są
skrajności po prostu. podjężdzające absurdem.
Jedna matka może przeczytac tysiące ksiązek (niekonieczni stricte związane z
pedagogika i metodyką nauczania), i wybierze najlepszy z możliwych sposobów (ba!
sama go stworzy i dostosuje do potrzeb własnego dziecka) na rozwój swojego dziecka.
Inna - przeczyta trzy metody na krzyż, uzna ,że TO jest TO, chwyci się tego jak
tonący brzytwy i, sama zapewne nie będąc przekonana do końca dalekosiężnych
skutków (no bo jak?! musiałaby być jasnowidzem!), będzie promować taką metodę
jak zrozpaczony akwizytor.
Bez urazy.

[kura17]

nie no, ja sie nie denerwuje... tylko... zeby mnie bola

[verdana]

"Strzeż się człowieka jednej księgi" - mam wrazenie, ze akurat to
powiedzenie idealnie pasuje w tym wypadku.
Nikt chyba nie neguje, ze dziewczyny stosujące metode Domana robia
to w jak najlepszej wierze i dbając o rozwój dziecka. Problem jednak
w tym, ze mam wrazenie, ze dobro dziecka jest tu co najmniej tak
samo wazne, jak duma rodziców z dziecka, a rozwój intelektualny stał
się celem samym w sobie.
Pytanie, czy w przyszłosci nie będa głęboko rozczarowane, gzy
dziecko będzie madre, inteligentne - ale w normie. Tego bałabym się
najbardziej.
Mój mąż czytał biegle w wieku trzech lat (nauczył się sam). Tesciowa
do dzis nie przebolała, ze wyrósł na człowieka inteligentnego, o
encyklopedycznej pamięci (ktora mu niezwykle przeszkadza w zyciu) ,
a nie na geniusza.

[aniucha333]

Problem jednak
> w tym, ze mam wrazenie, ze dobro dziecka jest tu co najmniej tak
> samo wazne, jak duma rodziców z dziecka, a rozwój intelektualny
stał
> się celem samym w sobie.

Tu nie tylko o rozwoj intelektulany chodzi ale o wszechstronny
rozwoj - fizyczny, emocjonalny, intelektualny. Czyz nie jest prawda
ze dzieci rozwiniete fizycznie maja lepiej funkcjonujacy mozg? A
dzieki temu lepiej i szybciej ucza, sa spokojniejsze, dojrzalsze,
szczesliwsze? I dlaczego tak usilnie stara sie nam wcisnac ze madre
dziecko to albo chore dziecko (np. ADHD) albo nieszczesliwe dziecko
(np. spoleczna alienacja czy brak zdolnosci adaptacji)? Przeciez tak
nie jest.

Tesciowa
> do dzis nie przebolała, ze wyrósł na człowieka inteligentnego, o
> encyklopedycznej pamięci (ktora mu niezwykle przeszkadza w
zyciu) ,
> a nie na geniusza.

a moze tesciowej bardziej o poklask spoleczny chodzi, o jakies
wymierne korzysci z tych jego zdolnosci (np. nagroda Nobla,
dochodowa prace, nagrody, etc)? A tu nie tak jak mialo byc...

A czy ty zapytalas meza czy jest szczesliwy? jak jest to w czym
problem?

Moja matka chciala zebym byla architektem (dlaczego to do dzisiaj
nie wiem?!) i co z tego. Kazdy ma tam jakies marzenia ale i tak
najwazniejsze zeby SWOJE realizowac a dzieciom dac jak najwiecej by
potem nie marudzily ze czegos tam im nie dalismy, ulatwilismy, nie
nauczylismy, nie przytulalismy wystarcajaco(to akruat jest moj
argument przeciwko mojej matce , etc, etc, etc.

[kobraluca]

mariefurie napisała:



>
> I zastanawia mnie jedno. Dlaczego dziewczyny, które stosują metodę Domana, tak
> emocjonalnie reagują, kiedy ktoś uważa, że nie ma to wielkiego wpływu na
> późniejsze losy (intelektualnego rozwoju) dziecka. Myslę więc, że taka
> emocjonalna reakcja może być jakimś potwierdzeniem tego, że nie są pewne tego c
> o
> robią..? Nie wiem.

Reaguje emocjonalnie, wlasnie dlatego ze wiem jak wielki wplyw na przyszlosc dziecka moze miec metoda Domana i to wplyw bardzo pozytywny, a wiekszosc matek nie zdaje sobie z tego sprawy. Wiem, ze moje dziecko dzieki tej metodzie bedzie kochalo nauke i bedzie mu ona przychodzila z latwoscia. Nie probuje stworzyc geniusza, chodzi mi glownie o stymulacje mlodego mozgu.

Wspomnialam o telewizji w moim wczesniejszym poscie, dlatego ze wiekszosc ludzi nie widzi nic zlego w tym,ze dzieci siedza przed telewizorem,ale w tym,ze ucza sie czytac tak. No i to mnie dziwi.

[mariefurie]

kobraluca napisała:
> Reaguje emocjonalnie, wlasnie dlatego ze wiem jak wielki wplyw na przyszlosc dziecka moze miec metoda Domana i to wplyw bardzo pozytywny, a wiekszosc matek nie zdaje sobie z tego sprawy.

W dzisiejszym swiecie wszystko zmierza ku metodom, etapom, wąskim specjalizacjom, wasko okreslonym wymaganiom itp.itd.
Nie znam metody Domana dokładnie. O tyle o ile. Ale co nieco poczytałam. (he, umiem nawet .
Kiedyś Makarenko tez był słynny ze swoich metod. I inni nasladowcy jego również. Każdy wypaczając o "trochę" po drodze wg własnego rozumienia, i tworząc kolejne iteracje kolejnych metod, testowanych na zywych organizmach...
W zeszłym roku czytałam, że wg wszelakich badań najmądrzejszych placówek naukowych świata mleko jest szkodliwe dla dzieci, a w tym czytam, że jest bardzo pożyteczne. Czytałam też że przetwory sojowe sa najlepsze (aby wegetarianie mieli co jeść , a okazuje się, po kolejnych badaniach, że - niekoniecznie. I dalej wymieniać by można....

No nic mi nie przychodzi do głowy jako podsumowanie, oprócz, że - równowaga jest ważna nie tylko z punktu widzenia chodzącego po linie.

[aniucha333]

> Kiedyś Makarenko tez był słynny ze swoich metod. I inni nasladowcy
jego również
> . Każdy wypaczając o "trochę" po drodze wg własnego rozumienia, i
tworząc kolej
> ne iteracje kolejnych metod, testowanych na zywych organizmach...

nie wiem kto to jest ten pan, ale Instytut Domana dziala z
powodzeniem juz od tak mniej wiecej 60 lat i ma sie b. dobrze.

Ksiazke o czytaniu maluchow wydal w latach 60-tych a my dalej
przezywamy to jako cos nowego i strasznego. Przeciez to ponad 40 lat
temu bylo i metoda ma sie dalej dobrze. to cos w tym musi byc.


> W zeszłym roku czytałam, że wg wszelakich badań najmądrzejszych
placówek naukow
> ych świata mleko jest szkodliwe dla dzieci, a w tym czytam, że
jest bardzo poży
> teczne. Czytałam też że przetwory sojowe sa najlepsze (aby
wegetarianie mieli
> co jeść , a okazuje się, po kolejnych badaniach, że -
niekoniecznie. I dalej
> wymieniać by można....

a wiesz, ze na kursie Domana jest tez wyklad od lekarza pediatry
ktory radzi by odstawic rzeczy takie jak banany, mleko czy orzechy
na jakis czas i zwrocic uwage na samopoczucie. Mleko jest ok, ale co
za duzo to niezdrowo. Azjaci nie pija mleka wcale i nei choruja az
tak na osteoporoze jak my w zachodnich cywilizacjach pijac mleko. Bo
mleko zakwasza organizm i przyczyniac sie moze do osteoporozy. Wapn
jest w ciemno zielonych roslinach i jest lepiej przyswajalny. Ja nie
moge wogole pic mleka ani przetworow mlecznych bo mam uczulenie na
laktoze. Zrobilo mi sie to po 30-stce. Nie pije mleka i mam sie ok.

Soja - tylko z organicznych/ekologicznych upraw. To jest razem z
kukurydza i pomidorem najbardziej genetycznie modyfikowane warzywo.
Nie wiadomo jakie beda skutki jedzenia GMO. Okaze sie za prae lat
tak jak z Mad Cow Disease.

Wegetarianizm - podziwiam z calego serca. Ale sama jestem tak leniwa
zeby myslec co jem i tak komponowac posilki zeby sie dobrze
odzywiac, ze nie chce mi sie tego robic. Ale podziwiam takich ludzi.

Szczepionki - inny kontrowersyjny temat. Jak sie rozmawia z matkami
ktorych dzieci po szczepionkach malo nie umarly to nie mam mowy o
szczepieniach. Nie jestes kompletnie przeciw, bo jednak polio czy
innych swinstw w Europie juz nie ma ale po co az tyle szczepic.
Zaszczepilam sie raz na grype i nic a nic mi to nie ulzylo w
cierpieniach a wrecz stweirdzam ze gorzej sie czulam.

i tak jest to nasze zycie zeby dokonwyac wyborow ktore sa zgodne z
nami. I tak we wszystkim wiedziec jak najwiecej zeby dokonwyac
madrych wyborow.

[aniucha333]

kura17

to nie sa demagogiczne sztuczki. To naprawde trzeba na wlasne oczy
zobaczyc zeby uwierzyc. I rozumiem ze ty tak z pewna niesmialoscia
to tutaj czytasz ale to naprawde trzeba zobaczyc. Dzieci uczone
poprawnie ta metoda zadziwiaja nawet wlasnych rodzicow. Bo ta metoda
dziala w mysl tej prostej zasady - czym skorupka za mlodu nasiaknie
tym na starosc traci.

W muzyce wiekszosc rodzicow trudniacych sie tym zawodowo wie ze
najwiekszy potencjal dziecka jest w wieku przedszkolnym. W wieku
formalnym do rozpoczecia edukacji muz. jest juz naprawde za pozno. I
ja to wiem z najblizszego otoczenia. I w muzyce nikt tego nie
neguje a w czyms tak naturalnym jak nauka czytania to zaraz jest
wielkie halo. Dlaczego? Przeciez czytanie rozwija tak samo jak
muzyka. Przeciez byly tysiace badan robione a propos wplywu muzyki
Mozarta czy Bacha na ludzi. Ktos mi niedawno wspominal ze muzyka
Bacha jest obecnie studiowana przez matematykow, bo jest tak
logiczna i doskonala. Czemu zabraniac tego sluchac maluchom?
Przeciez dziecko sluchajce takiej muzyki staje sie lepszym
czlowiekiem. Przeciez sam Bach pisal muzyke tak doskonala bo byl
czlowiekiem gleboko wierzacym i jak to moze komukolwiek zaszkodzic?

[mariefurie]

aniucha333 napisała:
>
> W muzyce wiekszosc rodzicow trudniacych sie tym zawodowo wie ze
> najwiekszy potencjal dziecka jest w wieku przedszkolnym. W wieku
> formalnym do rozpoczecia edukacji muz. jest juz naprawde za pozno. I
> ja to wiem z najblizszego otoczenia.

Poruszyłas temat muzyki, to pozwole sobie na wypowiedz, jakoże cała moja rodzina (bliska i kuzynostwo po obydwu rodzicach) wszyscyśmy po szkołach muzycznych. Niektórzy po wyższych, niektórzy skończyli na I stopniu ( w tym ja. na szczęście! .
I powiem Ci, ze jak nawet wczesniej zaczniesz ...grać (?), czy tylko dotykać klawiszy zanim zaczniech chodzić czy mówić, to w zaden sposob to nie przekłada się na późniejsze sukcesy. To samo dotyczy czytania i liczenia, jak sądzę.
dla ogolnego rozwoju, owszem, i czytanie i pisanie i granie (i niech nawet wcześniejsze), ale nic ponad to.
Mówię ci to jako dziecko najmlodsze w rodzinie. Owszem, nauczyłam się czytać szybciej niz moja siostra starsza ode mnie o dwa prawie lata. Bo sie z nią ścigałam, która lepsza. Chciałam robić to co moje siostry. Naśladowałam. mało tego, chciałam byc lepsza od nich. Jak poszłam do szkoły muzycznej, to konkursy wygrywałam na poziomie regionalnym, co moje siostry (zawodowo zajmuja sie muzyką), kończyły kolejne stopnie szkół z komentarzami, że wyjątkowe i wybitne. I co? I nic. Harują w tej muzyce swojej, bo tupetu nie miały dośc.
A najbardziej nienawidziłam, kiedy własnie mama mnie sprawdzała, albo siadała rozkładała różne książeczki i był "czas na naukę".
Wyobrażasz sobie aby Twoje dziecko płakało, jak miałbo sie alfabetu nauczyć? ja nie płakałam (ale myslałam wtedy że coś nie halo), bom twarda, ale siostra , owszem, bo delikatniejsza.
To wszystko póxniej się nawarstwia, a za dwadzieścia lat możesz się samej siebie pytac, dlaczego to moje dziecko tak nie radzi sobie w zyciu? Takie nieudane i niezaradne?Przecież dałam z siebie wszystko jako matka. Dlaczego sobie nie radzi? Co z tego ze ma wykształcenie, co z tego jak sie nauczyło czytac mają 3 lata, no co?
Dobrze Verdana napisała - obyś sie nie rozczarowała, że to ZWYKŁE dziecko. Najwazniejsze nie zatracic tej granicy rozsądku: przede wszystkim to MOJE dziecko, a dopiero póxniej, co soba reprezentuje, i czy odbiega od rodzica wyobrażenia o nim czy nie - to nieważne.
Tu granica niestety jest bardzo cienka.

Oczywiście, niekoniecznie będzie tak w twoim przypadku. Mówie to tylko jako przykład, jeden z mozliwych przyszłych wariantów.

Ale tak naprawdę chodzi o to, by w dziecku rozwijac ciekawośc, naturalną POTRZEBĘ do nauki, do zdobywania wiedzy i, przede wszystkim - umiejętności. A najlepiej - umiejętności radzenia sobie w zyciu
Zeby, owszem, lubiło posiedziec na trzepaku, ale jak juz siadło do koputera, to nie do głupich gier tylko do programowania gier ( nawt najbardziej prywmitywnych w VB) dla siebie. Jak już chce poogladac TV, to żeby umialo wybrać sobie odpowiedni program, potrafiło wyselekcjonować wartościowe od szmelcu itd itp.
Na to trzeba stawiać, w moim przekonaniu, jesli chodzi o rozwój małego dziecka.

[aniucha333]

to w zaden sposob to nie przekłada si
> ę na późniejsze sukcesy. To samo dotyczy czytania i liczenia, jak
sądzę.
> dla ogolnego rozwoju, owszem, i czytanie i pisanie i granie (i
niech nawet wcze
> śniejsze), ale nic ponad to.

a dla mnie tak. Czy ty naporawde nie widzisz jaka jestes elokwentna,
inteligenta osoba? I uwazasz ze to dlatego ze NIC twoi rodzice z
toba nie robili czy dlatego ze wlasnei dorstalas w tak swietnym domu
jestes tym kim jestes? Ja uwazam ze mialas swietne dziecinstwo

ko
> ńczyły kolejne stopnie szkół z komentarzami, że wyjątkowe i
wybitne. I co? I ni
> c. Harują w tej muzyce swojej, bo tupetu nie miały dośc.

czy sa szczesliwe? na pewno. Czy bylyby szczesliwsze harujac w
duzych korporacjach, napedzajac sie kawa czy cukrem (a nie daj Boze
jeszcze czyms innym) zeby moc pracowac po 12 godz dziennie i
zarabiajac krocie? Moze, ale po chwili przychodzi taki moment ze
czlowiek zaczyna dostrzegac co jest wazne w zyciu - nie ta kasa, nie
ten sztuczny spoleczny aplauz, nie te wymierne korzysci ale cos
takiego jak pasja, milosc, radosc, male i drobne rzeczy z ktorych
ten swiat sie sklada.

> Wyobrażasz sobie aby Twoje dziecko płakało, jak miałbo sie
alfabetu nauczyć?

moja mama tak robila z matma. Dopiero w liceum zaczelam to lubiec z
tej prostej przyczyny ze moja matka mi nic nie musiala tlumaczyc. I
co mnie jeszcze bardziej zadziwia jest to ze ona potrafilam mi tak
duzo czytac i byc przy tym tak zrelaksowana a przy matmie to
przemieniala sie w takiego psycholka....

> Ale tak naprawdę chodzi o to, by w dziecku rozwijac ciekawośc,
naturalną POTRZE
> BĘ do nauki, do zdobywania wiedzy i, przede wszystkim -
umiejętności. A najlepi
> ej - umiejętności radzenia sobie w zyciu

dokladnie - dlatego moje idzie do przedszkola od wrzesnia na pol
etatu by lepiej sobie radzic w zyciu


> Zeby, owszem, lubiło posiedziec na trzepaku, ale jak juz siadło do
koputera, to
> nie do głupich gier tylko do programowania gier ( nawt najbardziej
prywmitywny
> ch w VB) dla siebie.

a gdzie takie gry mozna kupic? Moze mojej w to zainwestuje... Jak na
razie lubimy www.sesamestreet.org (fajne gry i filmy) oraz
www.ciufcia.pl

[d.o.s.i.a]

> W muzyce wiekszosc rodzicow trudniacych sie tym zawodowo wie ze
> najwiekszy potencjal dziecka jest w wieku przedszkolnym. W wieku
> formalnym do rozpoczecia edukacji muz. jest juz naprawde za pozno.

Za pozno na co?

[aniucha333]

>
> Za pozno na co?

na cwiczenie sluchu, na instuicyjne opanowanie muzyki, na
wyrobienienie pamieci muz. - MINIMALNYM nakladem pracy. Starsze
dziecko tez nauczy sie grac, ale bedzie musialo w to wlozyc b. duzo
pracy. Dziecko male po 5 min dziennie cwiczenia ma opanowany nowy
krotki utwor. W wieku 7 lat jego pamiec i palce sa tak dobre, ze
granie 20-30 min. koncertow Vivaldiego jest dla niego pestka.

Ja sama wiem na wlasnej skorze co to znaczy uczyc sie calymi dniami,
pracowac jak wol (doslownie) od rana do pozna w nocy, cwiczyc
godzinami i nie chce tak dla mojego dziecka. Jesli opanuje cos
wystarcajaco wczesnie i latwo jej to bedzie przychodzic - to
dlaczego nie? ja nei widze w tym nic zlego.

Jesli jakis rodzic uwaza ze 5 minut dziennie (doslownie z zegarkiem
w reku) cwiczen na instrumencie jest b. szkodliwe dla dziecko to
niech tego absolutnie nie robi. Ja tak nie uwazam i wychowuje moje
dziecko wg mojego widzimisie.

[kura17]

Aniucha, ale skad wiesz, ze corka to opanuje "na dobre"? (o nauce gry teraz
pisze). ze, jesli przestanie cwiczyc (a to sie moze zawsze zdarzyc), to za iles
tam lat bedzie miala latwiejszy start?
sa jakies badania?

bo ja czytalam na temat uczenia jezykow obcych, wlasnie takie male dzieci. ze
owszem, dziecko chlonie niezwykle szybko i uczy sie blyskawicznie. sama to
widze, moje dzieci rozumieja polski i niemiecki, starszy mowi w obu jezykach
(mlodszy nie mowi jeszcze prawie wcale ) i to bez zadnego wysilku, bez nauki,
bez stresu. po prostu oboje z mezem mowimy do dzieci w ojczystym jezyku. ba, z
mezem rozmawiamy ze soba po angielsku (ale nigdy DO dzieci tak nie mowimy) i
starszy rozumie juz tez duzo angielskiego. tez bez wysilku.

ale "madrzy ludzie" podaja, ze aby dziecko cokolwkie zapamietalo z tak wczesnej
nauki jezyka, to MUSI miec stycznosc z tym jezykiem na codzien. inaczej
zwyczajnie zapomni. i bedzie sie musialo kiedys tam w przyszlosci uczyc od nowa.

nie wiem, czy tak samo nie jest z gra na instrumencie?

i mysle, ze cwiczenie, uczenie, rozwijanie jest super. chyba kazda mama to
przyzna. ale mam wrazenie, ze chodzi o RODZAJ rzeczy, ktore sie uczy tak male
dziecko. mam wrazenie, ze ludziom trudno jest wyobrazic sobie, ze uczy sie grac
dziecko na instrumencie w wieku 2 lat "for fun", zakladajac, ze za rok dziecko
moze rzucic instrument w kat... (co zrobisz, jak to Was spotka?).
jesli rzeczy, ktore sie uczy dzieci, sa niejako malo zwiazane z pozniejszymi
"wielkimi osiadnieciami", to latwo jest uwierzyc, ze rodzice robia to dla
rozwoju dziecka, a nie dla wlasnych ambicji.
a jesli sa to rzeczy "wielkie" (bardzo wczesne czytanie, granie na instrumencie
itp), to ma sie wrazenie, ze rodzic robi to bardziej dla zaspokojenia wlasnych
ambicji.
pisze wyraznie - tak sie MOZE wydawac, nie pisze, ze tak jest u Was.

ale napisze Ci cos szczerze.
starszy syn uwielbial ukladac puzzle jako male dziecko. takie proste umial juz,
jak mial rok, 40 kawalkow, jak mial 1.5 roku, w wieku 2 lat ukladal
skomplikowane puzzle z 60 kawalkami, z nasza mala pomoca ze 100 kawalkami. no
swietny byl. oczywiscie cwiczylismy ta jego umiejetnosc, fajnych puzzli mamy w
domu mnostwo.
i co? okol 3 lat ochota na ukladanie ZUPELNIE mu przeszla! nie interesuja go juz
puzzle, ponad rok to trwa.
i mysle, ze to naturalne, ze takie sa etapy w zyciu dzieci.

ALE gdyby tak samo bylo z nauka czytania (przstalby czytac) lub z nauka gry na
instrumenie (przestalby grac w ogole), to... szczerze przyznam moglabym byc
rozczarowana... bo takie "wielkie" rzeczy daja "wielkie" obietnice, ktore
sprawiaja wrazenie "zaprzepaszczonych", gdy dzieciom sie znudzi...

z zakladam, ze wielu znudzi sie. bo z ilu dzieci grajacych metoda suzuki
wyrastaja wirtuozi?... lub chocby wybitni muzycy?...

[aniucha333]

>
> ale "madrzy ludzie" podaja, ze aby dziecko cokolwkie zapamietalo z
tak wczesnej
> nauki jezyka, to MUSI miec stycznosc z tym jezykiem na codzien.

prawda, ale podam ci na moim przykladzie cos. W dziecinstwie
mielismy jez. ang. w przedszkolu (1 czy 2 godz tyg.) potem nic w
szkole podstawowej, i potem zaczelam w liceum na nowo. W pierwszej
klasie malo nie zawalilam klasy z powodu jez. ang. potem cos w
glowie mi kliknelo i juz mi szlo jak po masle. Dzis jak ktos ze
mna gada po ang. (mowie o naitivach) dziwia sie skad ja tak dobrze
znam jez. ang. Wydaje mi sie ze to ze mialam z ang. stycznosc od
najwczesniejszych lat. Moja siostra jest jeszcze lepsza. Jez. ang.
nauczyla sie SAMA po wyjezdzie i wyjsciu za maz za nativa. Tzn.
miala tez w przeszkolu ten ang. i potem nic az do 21 roku zycia, bo
w liceum mieli rosyjski i francuski. Wiec kontakt z ang. byl zaden.
W przeciagu roku ogldajac TV i gadajac z mezem (czyli bylo calkwite
zanurzenie w jezyku) mowila b. dobrze. Wg mnie jest to ze we
wczesnym dziecinstwie uczylysmy sie jez. ang. i to gdzies tam nam w
glowie zostalo...


> ALE gdyby tak samo bylo z nauka czytania (przstalby czytac) lub z
nauka gry na
> instrumenie (przestalby grac w ogole), to...

nasz pan od nauki gry na skrzypcach powtarza "To nie dzieci sa
problemem ale rodzice". Odnosi to do tego jak dziecko zaczyna miec
mniejsza chec, nie gra dobrze, etc. To od rodzicow zalezy ten
entuzjazm we wszsytkim w zyciu. Jesli ja cos tam brzdakam codziennie
i moje dziecko to widzi to samo tez zaczyna to robic na zasadzie
nasladownictwa. Tak samo jest z wszystkim w zyciu.

Polecam metode Suzuki www.suzuki.edu.pl/

tu jest link na polska strone tej metody. W maju jest koncert w W-
wie (chyba darmowy), wiec warto nawet z ciekawosci pojsc i
posluchac. Naprawde warto.

I w tej metodzie nie chodzi o wyksztlacenie tylko malych muzykow,
ale o wychowanie wrazliwych, madrych ludzi. A ze potem tylko (a moze
az) beda grali "u cioci na imieninach" to i tak jest ok

[kura17]

widzisz, nie jestem pewna z tym angielskim w przedszkolu... ja chocby tez
uczylam sie w przedszkolu, ale tak naprawde nauczylam sie pozniej, CIEZKA praca
i cwiczeniami i rozmowami po angielsku. i choc mowie poprawnie i nie mam zadnych
klopotow z porozumieniem sie, nadal mam KOSZMARNY akcent, choc po angielsku
mowie codziennie w pracy oraz w domu...
a moj znajomy, ktory NIGDY nie mial stycznosci z niemieckim, po pol roku pobytu
w niemczech (tam znalazl prace) mowil BARDZO dobrze - tez SAM sie nauczyl, po
prostu zanurzajac sie w kulturze i jezyku.
i ja to wlasnie (to zanurzenie) uwazam za czynnik dominujacy, a nie uczenie sie
jezyka w przedszkolu. ale zaklinac sie nie bede, bo nie jestem w tym zadnym
ekspertem, ot, zyje w multi-jezykowej rodzinie i lubie obserwowac "jezykowe
sprawy" u nas


> nasz pan od nauki gry na skrzypcach powtarza "To nie dzieci sa
> problemem ale rodzice". Odnosi to do tego jak dziecko zaczyna miec
> mniejsza chec, nie gra dobrze, etc. To od rodzicow zalezy ten
> entuzjazm we wszsytkim w zyciu. Jesli ja cos tam brzdakam
> codziennie i moje dziecko to widzi to samo tez zaczyna to robic na
> zasadzie nasladownictwa. Tak samo jest z wszystkim w zyciu.

nie wiem, czy dobrze zrozumialam?
czy ten pan tlumaczy zanik checi do gry dziecka "niewlasciwa" postawa rodzicow?
ze niby za malo graja? za malo stymuluja? zly przyklad daja?
w takim razie to mi sie nie podoba.
dziecko jest wolna istota i MA prawo cos robic lub nie robic, z wlasnej woli, a
nie "przez rodzica".

i to dowodzi tylko mojej tezy - zanik checi dziecka do grania jest traktowany
jako czyjsc BLAD (w tym wypadku rodzica). i to mi sie jeszcze mniej podoba.

chyba, ze zle zrozumialam, to poprosze o ponowne wytlumaczenie

[aniucha333]

> nie wiem, czy dobrze zrozumialam?
> czy ten pan tlumaczy zanik checi do gry dziecka "niewlasciwa"
postawa rodzicow?
> ze niby za malo graja? za malo stymuluja? zly przyklad daja?
> w takim razie to mi sie nie podoba.

jesli dziecko traci entuzjazm do gry, nie chce cwiczyc - to cos jest
nie tak robione w domu. Widocznie rodzice albo za duzo strofuja,
albo zmuszaja, albo nie cwicza z dzieckiem. Ktores z tych. Zauwaz,
ze dziecko jak jest chwalone, nie zmuszane, jak mama czy tata cos
robia z usmiechem na ustach CHCE to robic z tymi rodzicami. Tak jak
to tlumaczylam na zasadzie uczenia sie matmy z moja mama. Zamieniala
sie w czerwono-zla jedze ktora nie mogla pojac dlaczego ja tak nie
lubie matmy. Przy czytaniu byla aniolem lagodnosci, smiejacym sie ze
mna, wyglupijajcym sie. Oczywiscie, ja wolalam zeby mi ona czytala i
tak tez zawsze zrecznie jej ksaizki przynosilam i prosilam zeby mi
czytala. Na tej samej zasadzie jest w tej metodzie. To jest sposob
na wspolne spedzanie czasu z dziecmi. Jesli mama czy tata maja sie z
dzieckiem bawic a granie to musi to byc frajda a nie meczarnia

[kura17]

czyli dobrze zrozumialam.
i sie NIE zgadzam.

uwazam, ze dziecko MA PRAWO zwyczajnie sie znudzic, przestac lubic, chciec
lubic/robic cos innego. a szukanie winnego (w tym wypadku rodzica) tylko nakreca
problem - bo zaklada, ze dziecko to MUSI robic, a skoro nie chce, to znaczy, ze
trzeba cos zmienic (nastawienie rodzica) i dziecko juz to znow bedzie robic...

a fe...

nie chcialabym, zeby ktos mnie tak traktowal
naporawde nie mialas nigdy pasji, ktore Ci "same przeszly"? z DOWOLNEGO powodu
(lub nawet bez)?

chcialabym, zeby moje dzieci mialy wolnosc wyboru, co je bawi, co lubia robic,
co chca robic, w jak najwiekszym stopniu, jak najdluzej.

[aniucha333]

> nie chcialabym, zeby ktos mnie tak traktowal
> naporawde nie mialas nigdy pasji, ktore Ci "same przeszly"? z
DOWOLNEGO powodu
> (lub nawet bez)?

nie - muzyke uwielbialam od dziecka, czytanie tak samo, uczenie sie
tak samo. Mam przyznaje okresy znudzenia sie (chwilowe), ale po
miesiacu czy tygodniu wracam do tego.

> uwazam, ze dziecko MA PRAWO zwyczajnie sie znudzic, przestac
lubic, chciec
> lubic/robic cos innego. a szukanie winnego (w tym wypadku rodzica)
tylko nakrec
> a
> problem - bo zaklada, ze dziecko to MUSI robic,

nic nie musi. Te dzieci same chca grac. Podam ci przyklad z lekcji
grupowej. To sa lekcje mieszane - 2 latki i 3, 4 czy 5 latki graja
razem przed jednym nauczycielem a my rodzicem siedzimy po bokach.
Pan zapytal ich ostatnio "czy wasi rodzice czasami z wami graja?".
No co wiekszosc dzieci - "taak". Bylo prau co powiedzialo "nie".
Siedzialam obok matki ktorej 5 (chyba) letni syn powiedzial
ze "nie", po czym sie do niej odwrocil o powiedzial tak "dlaczego ty
ze mna nie grasz? dlaczego? jak jak ma sie rozwijac i grac lepiej
jak ty ze mna nigdy nie grasz?". Ja zaniemowilam (szczena mi znowu
opadla , matka zrobila sie czerwona, a mlodw sie rozplakal ze
zlosci. Autentyczna historia. Ja nie moglam uwierzyc ze ten dzieciak
tak kocha to granie z mama czy dla mamy. Dla mnie to jest
nieziemskie.

[kura17]

Aniucha, piszesz, ze dzieci nie musza.
ale jednoczesnie, ze jesli nie chca grac, to winny jest jakis blad rodzica
(podalas mozliwosci). NIE MA tam mozliwosci, ze dziecku sie zwyczajnie odechcialo.
dla mnie to jasno wskazuje, ze dziecko MUSI

i wierze, ze dzieci, ktore graja, CHCA grac, ze nikt ich nie zmusza.
moj syn tez UWIELBIAL ukladac puzzle.
az nagle przestal to robic, przestal chciec.
i co? mam szukac winnego?
nie, odpuscilam, zainteresowal sie czyms innym i juz.
wiecej luzu...

[angazetka]

> nie - muzyke uwielbialam od dziecka, czytanie tak samo, uczenie
sie tak samo.

A ja mam inaczej. Nawet na studiach wahałam się między różnymi
opcjami, bo w różnych momentach różne rzeczy mnie interesowały.
Albo - wielbiłam kino, teraz wielbię jakby mniej, bo część mojej
energii pochłania (mocno nieoczekiwanie) piłka nożna. Gdyby ktoś mi
rok temu powiedział, z czego będę pisać doktorat, ryknęłabym
śmiechem - dziś żyć bez tego nie mogę. I tak dalej, i tak dalej...
Rozwój człowieka polega także na tym, że zainteresowania się
zmieniają.

[aniucha333]

Nawet na studiach wahałam się między różnymi
> opcjami, bo w różnych momentach różne rzeczy mnie interesowały.

to jest chyba raczej normalne. trudno jest sie ukierunkowac jak lubi
sie wiele rzeczy.

> Rozwój człowieka polega także na tym, że zainteresowania się
> zmieniają.

ale niekoniecznie - ja dalej lubie czytac, dalej lubie sie uczyc i
to z roznych dziedzin, dalej lubie cwiczyc pilates czy joge a latem
po parku pobiegac, dalej lubie ogladac dobre filmy i pojsc do
filharmonii na koncert. To az tak duzo sie mi nie zmienilo... Ja
moze bym powiedziala ze ludzie sie bardziej z wiekiem czy czasem
rozwijaja i to w roznych kierunkach a nie zmieniaja
zainteresowania...

[d.o.s.i.a]

Podoba mi sie jaki ton przybrala dyskusja, bo wreszcie mam wrazenie,
ze dyskutujemy rzeczowo. I nawet zaczynam rozumiec o co Ci chodzi
Aniucha.

Ja sie rowniez z kura17 zgodze, ze ludziom zmieniaja sie
zainteresowania w ciagu zycia i nie ma w tym niczyjej winy, ze
dziecko przestaje sie czyms interesowac z dnia na dzien.

Atmosfera zabawy, ktora towarzyszy grze na skrzypcach, nie
gwarantuje wcale, ze dziecko rozwinie szczegolne zainteresowania w
kierunku tego instrumentu, podobnie jak nie gwarantuje, ze w ogole
bedzie mialo jakies szczegolne osiagniecia w grze na instrumencie.
Ot, wiele dzieci po prostu lubi grac na instrumentach, bo to zabawa.
Ale w pewnym momencie konczy sie granie "wlazl kotek na plotek" i
czesc dzieci po prostu nie wykaze zainteresowania wyjscia poza to.
Podobnie jak posiadanie kucyka w dziecinstwie nie sprawi, ze dziecko
zostanie dzokejem itp. itd. tylko dlatego, ze atmosfera byla
radosna...

I jeszcze raz powtorze - nie mam absolutnie nic przeciwko temu, ze
dziecko gra na instrumencie i ma z tego zabawe. Uwazam jednak, ze
uczenie dwulatke rozpoznawania nut traci przesada, czyba, ze rodzice
sami sa np. kompozytorami i dziecko lapie to przy okazji.

Sa ludzie, ktorzy porzucaja swoje pasje nawet po wielu latach, po to
aby skupic sie na czyms innym. I uwazam to za zupelnie
naturalne. "Zuzycie materialu", zwyczajna rutyna - to wszystko jest
dobre, bo sprawia, ze ciagle poszukujemy, ciagle chcemy sie uczyc
nowego. Dodam, ze to swiadczy to tez o inteligencji i elastycznosci
myslenia. I dziecko w niczym sie nie rozni pod tym wzgledem.

Co do puzzli - mysle, ze synek Kury17 po prostu "wzial" z puzzli to
co chcial, i porzucil je gdy te przestaly stanowic dla niego
szczegolne wyzwanie. Zdolnosci, ktore nabyl na pewno zaprocentuja w
innej dziedzinie. I tak mysle jest ze wszystkimi rodzajami
aktywnosci.

[aniucha333]

> I jeszcze raz powtorze - nie mam absolutnie nic przeciwko temu, ze
> dziecko gra na instrumencie i ma z tego zabawe. Uwazam jednak, ze
> uczenie dwulatke rozpoznawania nut traci przesada, czyba, ze
rodzice
> sami sa np. kompozytorami i dziecko lapie to przy okazji.

W tej metodzie gra sie ze sluchu przez dosc dlugi okres czasu. Nuty
przychodza pozniej. Trzeba z dzieckiem cwiczyc rozpoznawanie nut ze
sluch tak jak to na rytmice sie robi i to wszystko.

> sami sa np. kompozytorami i dziecko lapie to przy okazji.

no to jest dla mnie niepojete. Dlaczego tylko dzieci kompozytorow
moga tak sie bawic? Przeciez zaden z wielkich kompozytorow (no moze
nieliczni) nie zostawily jakis wybitnie uzdolnionych potomkow.

Przeciez nawet w szkolach podst. i srednich na muzyce uczy sie
zwykla mlodziez rozpoznawania gamy. W sumie po co jak i tak
wiekszosc z nich muzykami nie bedzie... Nie zgadzam sie na tak
wybiorcze traktowanie edukacji muzycznej.

[d.o.s.i.a]

> no to jest dla mnie niepojete. Dlaczego tylko dzieci kompozytorow
> moga tak sie bawic? Przeciez zaden z wielkich kompozytorow (no
moze nieliczni) nie zostawily jakis wybitnie uzdolnionych potomkow.

Nie o to mi chodzilo. Raczej o to, ze znajomosc nazw dzwiekow nie
zdziwi mnie u dwuletniego dziecka kompozytora (bo prawdopodobnie
dziecko zalapalo to przy okazji, a nie dlatego, ze bylo specjalnie
tego uczone).

Nie mialam absolutnie na mysli tego, ze tylko dzieci kompozytorow
maja prawo grac na instrumencie.

> Przeciez nawet w szkolach podst. i srednich na muzyce uczy sie
> zwykla mlodziez rozpoznawania gamy.

Uczy sie, mlodziez. Dwuletnie dziecko moim zdaniem nie powinno byc
tego specjalnie uczone.

[aniucha333]

> Uczy sie, mlodziez. Dwuletnie dziecko moim zdaniem nie powinno byc
> tego specjalnie uczone.

rytmika jest nawet w najzwyklejszych panstwowych przedszkolach gdzie
3, 4, 5 latki sa uczone spiewania, wystukiwania rytmow,
rozponzawania dzwiekow.

> Nie o to mi chodzilo. Raczej o to, ze znajomosc nazw dzwiekow nie
> zdziwi mnie u dwuletniego dziecka kompozytora (bo prawdopodobnie
> dziecko zalapalo to przy okazji, a nie dlatego, ze bylo specjalnie
> tego uczone).


alez to nie jest prawda. Nie widze nic zlego robienia takich cwiczen
tak bo tak samo jak zabawa w puzzle czy klocki Lego. I dalej nie
rozumiem dlaczego to jest taka roznica a np. pokazywanie dziecku
plant czy roznych samochodow nie jest??? Przeciez to jest zabawa a
nie nauka solfezu.

[angazetka]

> Ja
> moze bym powiedziala ze ludzie sie bardziej z wiekiem czy czasem
> rozwijaja i to w roznych kierunkach a nie zmieniaja
> zainteresowania...

I dla rozwoju w jednym kierunku porzuca się jakiś inny. Np. te
skrzypce nieszczęsne z twojego przykładu. Tak bywa i niczyjej winy w
tym nie ma.

[angazetka]

> jesli dziecko traci entuzjazm do gry, nie chce cwiczyc - to cos
jest
> nie tak robione w domu. Widocznie rodzice albo za duzo strofuja,
> albo zmuszaja, albo nie cwicza z dzieckiem.

A opcja, że dziecko SAMO nie ma juz ochoty na granie? Przecież nikt
nie ma tych samych pasji przez całe życie.

[aniucha333]

> A opcja, że dziecko SAMO nie ma juz ochoty na granie? Przecież
nikt
> nie ma tych samych pasji przez całe życie.

tak chwilowo. Mloda nie cwiczy codziennie. Jak tylko zauwazy na TV
albo uslyszy kogos grajacego na skrzypcach zaraz leci po swoje i
krzycza "kcie siom moje cipce?". Potem szaleje na tych skrzypcach
ile wlezie. Ja musze pilnowac zeby ich nei zniszczyla, poprawnie
trzymala smyczek, i tyle.

[kura17]

Aniucha, ale Ty piszesz o krotkiej obserwacji JEDNEGO dziecka.
przeciez stad nie mozna wysuwac generalnych wnioskow!

a poza tym piszesz "chwilowo". a dopuszczasz mozliwosc, ze nie-chwilowo? tak jak
moj syn z puzzlami? przez 2 lata uwielbial je ukladac, a potem przestal uwielbiac...
... myslisz, ze to byla moja WINA?
odpowiedz szczerze.

[aniucha333]

> a poza tym piszesz "chwilowo". a dopuszczasz mozliwosc, ze nie-
chwilowo?

nie wiem. Pomysle o tym jutro, jak to mowila Scarlet O'Hara

> moj syn z puzzlami? przez 2 lata uwielbial je ukladac, a potem
przestal uwielbi
> ac...
> ... myslisz, ze to byla moja WINA?

a czy uznaliscie ze juz tak sobie swietnie radzi i przestaliscie sie
z nim bawic i niech sam sie bawi? A moze ktos w przedszkolu mu cos
powiedzial albo z rodziny? Albo ciagle mial te same puzzle i mu sie
znudzily? Moja tez odklada Lego na pare dni, ale potem i tak do tego
wraca tak sama od siebie. I tak samo jest ze skrzypcami.

[kura17]

czyli widac wyraznie, ze masz klopoty z dopuszczeniem mysli, ze dziecko SAMO z
siebie przestaje sie czyms fascynowac.

ps. uwazam, ze u nas nie bylo powodu, zeby synek przestal sie interesowac
puzzlami. za przedszkole nie moge odpowiadac, ale tam panie raczej staraly sie
rozwijac to jego zainteresowanie, nawet kupily mu (tzn calej grupie, oczywiscie
nowe, trudniejsze puzzle.

[aniucha333]

> czyli widac wyraznie, ze masz klopoty z dopuszczeniem mysli, ze
dziecko SAMO z
> siebie przestaje sie czyms fascynowac.

Kura - to nie oto chodzi Ona ma 3 lata z groszami, wiec nie chce
mi sie myslec co i jak. Jak na razie jest ok, wiec po co tak gdybac.
Powiedzmy ze trzymam za nia kciuki

[verdana]

A gdybać jednak trzeba. Bo trzeba pomysleć, jak się zareaguje, gdy
ktoregoś dnia dziecko powie "nie". Nie gram, nie czytam, nie tańczę -
cokolwiek z tego, na czym zalezy rodzicom.
To nie jest łatwe. Bo wtedy człowiek dowiaduje sie bardzo dobitnie,
ze dziecko - to nie jest ten sam czlowiek, co jego rodzice. Że moze
miec kompletnie inne zainteresowania, a to, czym usiłowali go
zabawiac rodzice, gdy był mały - przestało go w ogole interesować.
Że na nic zda się "inna" metoda, "inne" podejście - bo to po prostu
dziecka nie interesuje. Tak jak mamy np. fizyka kwantowa, chociaz
obiektywnie może być pasjonująca.
Dlatego warto nie tylko się zastanawiać, ale i być wyczulonym na
pewne sygnały. także, gdy dziecko nie mowi jednoznacznie "nie". Bo
przeciez nie chodzi o to, by dziecko realizowało pasje rodziców,
tylko swoje. Jesli w pewnym wieku nadal gra, tanczy, zajmuje się
ukladanie puzzli tylko po to, aby zadowolić rodziców, a wlasnej
pasji juz w to nie wklada - to moze stac się groźne. Znam pare
takich osób - nie sa to ani osoby szczęśliwe, ani nawet dobre w tym,
co robią.

[aniucha333]

ok, dziewczyny - dzisiaj w porannym dojezdzie do pracy tak mi oto
wpadla mysl do glowy. Mowicie ze to rodzice zmuszaja/maja wplyw na
to granie z dzieckiem na instrumencie i ze to jest zle bo to dziecko
samo to powinno chciec.

Otoz ja mam takie pytanie - czy wasze dzieci w sklepie same np.
puzzle sobie wybraly czy wy je im w prezencie dalyscie? Tak samo z
ksiazkami - czy dostaly je od Was czy same w ksiegarni poszly do
dzialu Nauka i wybraly sobie same ksiazki z Planetami w naszym
ukladzie slonecznym?

Bo jesli to WY te wszystkie gry, ksiazki i zabawy dla waszych
pociech wybraliscie to dla mnie oznacza ze wy tez jestescie winne
grzechu narzucania waszym pociechom waszej woli. Bo z tego by wtedy
wynikalo ze to wy rodzice wybraliscie waszym maluchom w to co maja
sie ubierac, jesc, bawic i znac. Tak? To jesli robienie wszystkich
tych rzeczy jest ok - to dlaczego np. zabawa w czytanie z dzieckiem
czy zabawa w granie na instrumencie z dzieckiem jest tak pietnowana?

[kura17]

kupilam dziecku jego pierwsze puzzle. nastepne sam sobie wybral w sklepie z
zabawkami. ja tylko pilnowalam, zeby nie byly za rudn e (np nie 1000 kawalkow

ksiazdki dla malucha kupowalismy sami.
ale bardzo szybko on zaczal sobie wybierac - w bibliotece i w ksiegarni. ta z
samolotami, z ktorej tyle sie nauczyl, "kupil" sam.
oczywiscie, jak kupuje ksiazki w prezencie, to wybieram sama. ale staram sie
kierowac gustem synka. wiem mniej wiecej, co wybiera w bibliotece, to mi latwiej.

a ksiazki o planetach nie mial po prostu przed pojsciem spac machalismy
sasiadce przez okno i ogladali niebo i tam ta nieszczesna wenus byla

i nie przesadzaj, nikt nie PIETNUJE. dziewczyny sie pytaja "dlaczego?" "po co
tak wczesnie?", a to zupelnie inna sprawa. i na odpowiedz "zeby wspomoc rozwoj"
odpowiadaja "mozna inaczej". i dyskutuja o motywach takiej "bezsensownej" (wg
nich) "nauki dla nauki".

dyskusja jest zawsze ciekawa rzecza, o ile pojawiaja sie argumenty merytoryczne.
ja ta jej czesc (merytoryczna) czytam z wielkim zainteresowaniem.

[kura17]

aniucha333 napisała:

> kura17
>
> to nie sa demagogiczne sztuczki. To naprawde trzeba na wlasne oczy
> zobaczyc zeby uwierzyc.

Aniucha, nie zrozumialas mnie
jako demagogiczne chwyty okreslilam skontastrowanie rodzicow, ktorzy ucza dzieci
czytac domanem, z rodzicami, ktorzy sadzaja dziecko na pol dnia przed
telewizorem. a przeciez to bzdura! nikt w tym watku nie pisze - nie ucz dziecka
domanem, posadz przed telewizorem! wrecz przeciwnie - wielu przeciwnikow tej
metody pisze o wszechstronnym, rownomiernym rozwoju. dlatego takie
kontrastowanie uwazam za przebrzydla sztuczke, bo sprawia wrazenie, ze dla
dziecka mozliwe sa tylko dwie drogi (wybrane przez rodzicow) - albo jest uczone
czytac domanem w wieku roku, albo jest sadzane (od tego samego wieku, zakladam)
przed tv na pol dnia.
bardzo mnie zlosci takie stawiane sprawy, czysta demagogia. i wlasnie o tym
pisalam moze nie zbyt jasno, wiec teraz wyjasnilam doklanie

i przylad z mojego zycia - nie uczylam starszego synka czytac wcale. ma teraz 4
lata. tv tez nie ogladal WCALE. w ostatnim roku czasem, razem z tata, raz w
miesiacu, ogladal po 5-10 minut jakiegos sportu. jak skonczyl 4 lata, oglada na
dobranoc piaskowego dziadka. tyle. i jak to sie ma do wypowiedzi, do ktorej sie
odnioslam? zwyczajnie - zycie nie jest bialo-czarne. jest kolorowe

> Dzieci uczone
> poprawnie ta metoda zadziwiaja nawet wlasnych rodzicow.

uwierz mi, dzieci NIE uczone ta metoda TEZ zadziwiaja swoich rodzicow!

jestem mama 2 synkow, zadnego nie ucze czytac, i niemal codziennie zadziwiaja
mnie swoim rozwojem, zarowno fizycznym, jak i intelektualnym, jak i "spolecznym"
(czy emocjonalnym).

mlodszy synek, 1.5 roku, slyszal, ze starszy chcialby jedna z zabawek, ktora sie
bawil (starszy rozmawial ze mna i z ojcem o tej zabawce). i co? odwrocil sie i
mu ja podal, choc sam sie nia swietnie bawil! i z usmiechem kiwal glowa (nie
mowi jeszcze za wiele).

a starszy synek mial mniej niz 1.5 roku, kiedy 3 zaaferowane wychowawczyni w
przedszolu opowiadaly nam taka historie: janek (to ten syn wlasnie stoi sobie
przy oknie i patrzy na niebo. ktos sie go zapytal, czy widzi samolot. a on
stwierdzil "nie, wenus sobie ogladam, tam jest" i pokazal na wenus na niebie...
panie opowiadaly nam to z rozdziawionymi ustami...
a my zwyczajnie pokazywalismy mu wenus co wieczor, zanim poszedl spac (jesli
bylo bezchmurne niego) mowiac "popatrz, ta najjasniejsza gwiazda na niebie to
wenus" i on to zapamietal i wykorzystal potem, bo rzeczywiscie zobaczyl
najjasniejsza gwiazde na niebie (jedyna o tej porze) i wiedzial, ze to wenus.

w wieku mniej niz 2 lata potrafil rozroznic na obrazku kilka "marek" samolotow
(jumbo, airbus, boeing, zeppelin, concord, takie ze smiglami), znal ich nazwy,
wiedzial, kto to byl bracia wright oraz amelia erkhart, czy leonardo. bo
mielismy ksiazke o historii lotnictwa, ktora on uwielbial.

i nie pisze tego, by sie chwalic. bo uwazam, ze KAZDE dziecko ma wlasnie takie
niesamowite zagrania, bo mozgi dzieci sa wrecz niesamowite. i niepotrzebne in do
tego czytanie domanem. nie sadze, by ono zaszkodzilo, ale nie jest konieczne -
przyklady widze w swoim zyciu na codzien.

przedszkole moich dzieci jest duze, kilkadziesiat dzieci, jak nie wiecej. i one
ZAWSZE wiedza, po kogo dany rodzic przychodzi! wolania "jani, mama przyszla!"
zciagaja moje dziecko... ba, moja mama byla znana juz po jednokrotnym odebraniu
syna, lacznie z faktem, ze to nie jest "oma" (to znaczy babcia po niemiecku, my
mieszkamy w niemczech), tylko "babcia" wlasnie!

a teraz, zeby rozladowac atmosfere, napisze Wam, jak mnie moj czteroletni syn
zaskoczyl wczoraj w kapieli wg powiedzonka Aniuchy, zbieralam szczeke z
podlogi

maly sie mydli i sobie podspiewuje... jak sie wsluchalam, to spiewal "sexy baby,
ooo... sexy baby... "
jak sie zapytalam, kto to jest "sexy baby" to stwierdzil "no ty, mama!"

[aniucha333]

> bardzo mnie zlosci takie stawiane sprawy, czysta demagogia. i
wlasnie o tym
> pisalam moze nie zbyt jasno, wiec teraz wyjasnilam doklanie

a ok. teraz rozumiem

> uwierz mi, dzieci NIE uczone ta metoda TEZ zadziwiaja swoich
rodzicow!

alez ja to wiem. Doman wspomaga ten rozwoj swoja metoda i b. ja
lubie.

czy widzi samolot. a on
> stwierdzil "nie, wenus sobie ogladam, tam jest" i pokazal na wenus
na niebie...

ale madrala wow, powinnas byc dumna

> ooo... sexy baby... "
> jak sie zapytalam, kto to jest "sexy baby" to stwierdzil "no ty,
mama!"

lol - super! co za maly rozkoszniak I jak cie kocha!!! wow

[verdana]

No i własnie tu jest pewne nieporozumienie. Dziecko, ktore pokazuje
pokazywaną mu codziennie Wenus, czy mój syn, który mając dwa lata na
tłumaczenie babci, że tu jest dom, w którym mieszkają Chińczycy,
powiedział "No, wiem, ambasada" - to nie są wcale "mądrale". To są
dzieci powtarzające to, czego zostały nauczone, podobnie, jak
mogłyby na obrazku wskazać misia czy kaczkę.
Mądrość czy inteligencja nie jest po prostu umiejetnością
powtarzania rzeczy wyuczonych, choćby te rzeczy były w ustach
dziecka dziwne, bo niecodzienne. Inteligencją jest dopiero
kojarzenie odległych faktów, wyciąganie nieoczekiwanych wniosków,
zakakujące rozwiązanie problemu.

[kura17]

ja wcale nie twierdze, ze moje dziecko to madrala

tylko ze mnie zadziwia.

ale uwazam, ze pokazanie wenus na PORANNYM niebie, gdy widzialo sie ja do tej
pory tylko na wieczornym (bo wiedzial, ze to najjasniejsza gwiazda na niebie
jest), to juz nie jest fakt zapamietany, tylko skojarzony. ale to tak na marginesie.

[verdana]

Ależ to nie było do Ciebie, tylko do Aniuchy, ktora własnie na
podstawie takich wypowiedzi tworzy sobie obraz szczególnie
inteligentnego dziecka. A że to zadziwia - mnie też zawsze
zadziwiało.
Rzeczywiście, na porannym niebie to juest kuż co innego - mnie
chodzi raczej o to, zeby nie brać rzeczy zadziwiających, a
wyuczonych, za wyższa inteligencję. Znam dziecko, które w wieku 3
lat potrafi pokazać wszystkie gatunki dinozaurów, a jest powazne
podejrxzenie opóźnienia umysłowego.

[kura17]

zgadzam sie z Toba. tez nie wiaze tego z inteligencja, ale wlasnie z
niesamowitym potencjalem malych dzieci.
jak sobie pomysle, ze w ciagu 2 lat takie dziecko, od "zupelnej niemoty", ktora
tylko je, spi i wyje, przeksztalca sie w poruszajaca sie, w miare "rozsadna"
ludzka jednostke, i to "sama z siebie", to az mi dech zapiera

dla mnie to jest takie zadziwiajace, bo my nigdy dzieci nie "uczylismy" takich
rzeczy, po prostu kilka razy je powtorzylismy i ono juz pamietalo! tak jak syn,
ktory swoj smoczek widzial po raz ostatni w wieku 6 miesiecy, potem go
wywalilam... jak mial 1.5 roku natknal sie na smoczek gdzies w pudle z
zabawkami, po roku. i co? wzial go, popatrzyl, powiedzial "o, moj nunu" (tak sie
po niemiecku pieszczotliwie mowilo u nas na smoka) i probowal wziac do buzi

ale masz racje - najfajniejsze (dla mnie) jest obserwowanie wlasnie tych
procesow myslowych dziecka. jak zaczyna nagle kojarzyc fakty, myslec
abstrakcyjnie, jak sie nagle ujawnia poczucie humoru, dziecko smieje sie z
zartow lub samo zartuje... uwielbiam to
i co dzien daje sie dzieciakom zaskakiwac, zwlaszcza, ze dwaj bracia rozwijaja
sie TOTALNIE inaczej... fascynujace
to lubie w byciu matka

[aniucha333]

Dziecko, ktore pokazuje
> pokazywaną mu codziennie Wenus, czy mój syn, który mając dwa lata
na
> tłumaczenie babci, że tu jest dom, w którym mieszkają Chińczycy,
> powiedział "No, wiem, ambasada" - to nie są wcale "mądrale".

a widzisz moze stad tyle nieporozumien w tej dyskusji, bo to co ja
uwazam za dzieci zdolne sa po prostu wg ciebie zwyklymi dziecmi...
Moze u mnie ten hurra-optymizm powoduje tyle sporow z rodzicami
ktorzy tacy nie sa...

[kura17]

aniucha333 napisała:



> > ooo... sexy baby... "
> > jak sie zapytalam, kto to jest "sexy baby" to stwierdzil "no ty,
> mama!"
>
> lol - super! co za maly rozkoszniak I jak cie kocha!!! wow

ale zaraz potem sie zamotal i stwierdzi, ze przeciez "ty mama baby nie jestes,
bastus (mlodszy brat) jest" no i spiewal "sexy baby" myjac bratu glowe

ciekawe, od kogo sie tego nauczyl?
przypuszczam, ze od tej samej kolezanki, od ktorej przyniosl "arsloch" - od
samanthy, to jego idolka

[aniucha333]

> ale zaraz potem sie zamotal i stwierdzi, ze przeciez "ty mama baby
nie jestes,
> bastus (mlodszy brat) jest" no i spiewal "sexy baby" myjac
bratu glowe
>

hahaha

> przypuszczam, ze od tej samej kolezanki, od ktorej
przyniosl "arsloch" - od
> samanthy, to jego idolka

no tak, to juz ten wiek

[kura17]

dodam, ze samantha jest 2 lata starsza od niego i ciagle uczy go nowych rzeczy,
nie tylko zlych, tak na marginesie

raz chyba popelnilam "niewybaczalny blad wychowawczy" i powiedzialam mu, ze mnie
bardzo smieszy jeden z wierszykow, ktorych nauczyla go samantha (a wychowawczy
to on nie byl). ale prawde mowilam, smieszny byl, to sie smialam no i maly to
podchwycil i ciagle powtarzal. a jak go maz strofowal, to stwierdzil "ale mamie
sie tez podoba! smiala sie razem ze mna!"...
... maz patrzyl na mnie karcacym wzrokiem po kazdym takim dictum

[aniucha333]

> bardzo smieszy jeden z wierszykow, ktorych nauczyla go samantha (a
wychowawczy
> to on nie byl). ale prawde mowilam, smieszny byl, to sie
smialam no i maly t
> o
> podchwycil i ciagle powtarzal. a jak go maz strofowal, to
stwierdzil "ale mamie
> sie tez podoba! smiala sie razem ze mna!"...

to wlasnie jest trudne. Mloda czasami robi rzeczy niegrzeczne ale
wybitnie smieszne i ja oczywiscie smieje sie z tego do rozpuku.
Potem po chwili stwierdzam, ze aprobuje niegrzeczne zachowania i nie
powinnam tego robic No coz, czasami trudno sie powstrzymac

[kura17]

ja mysle, ze trzeba dac dzieku troche luzu.
jesli zachowanie nie jest absolutnie karygodne, a naprawde smieszne, to czemu mu
na to nie pozwolic?

ja na przyklad pozwalam na dmuchanie rurka do picia do wody w szklance, choc
niby nie powinnam, bo mnie to smieszy i wyobrazam sobie, jaka rados maja dzieci
ale jesli maja PIC, a nie wyglupiac sie, to juz reaguje.

[aniucha333]

> ja mysle, ze trzeba dac dzieku troche luzu.
> jesli zachowanie nie jest absolutnie karygodne, a naprawde
smieszne, to czemu m
> u
> na to nie pozwolic?

znajomej dziecko czesto krzyczy na swoja babcie i ona postanowila
cos z tym zrobic. A tak a propos, jest to b. grzeczne dziecko tylko
przy babci dostaje "rogow"

Kazala mu przemyslec dlaczego krzyczy na babcie i dlaczego to jest
zle. Po chwili go pytac: "No i co przemyslales?", dziecko na
to: "wszystko". A ona, "a co konkretnie?", a mlody "nic".

obie smialysmy sie do rozpuku, ale wiem ze to jest b. zle

[kura17]

a to w takiej sytuacji bym sie bardzo starala nie smiac.
po powazna jest.
a jakbym juz nie wytrzymala, to bym od razu dziecku powiedziala, ze rozsmieszyly
mnie wylacznie jego SLOWA, a nie cala sytuacja, bo ta jest powazna. i ze teraz
wracamy do powaznych spraw.

[aniucha333]

> a to w takiej sytuacji bym sie bardzo starala nie smiac.
> po powazna jest.

tak to prawda, ale to juz tak od paru miesiecy sie ciagnie i sa
ciagle tlumaczenia i w koncu postanowila zastosowac "nowa" metode -
zamiast strofowac podejsc go b. "psychologicznie". Jak widac nic z
tego nie wyniklo oprocz glupawego smiechu z naszej maminej strony.

[d.o.s.i.a]

> czyli dokladnie to co ja uwazam - talent powinnien byc rozwijany od
> jak najwczesniejszych lat, dzieci powinny miec przyspieszony kurs
> nauczania i dzieci zdolne nie sa wcale gleboko nieszczesliwe i
> odosobnioen w spolecznestwie.

Zastanawia mnie skad w Tobie przekonanie, ze wlasnie Twoje dziecko nalezy do
wybitnie uzdolnionych... I wlasnie ono jest "the top 1 percent in intelligence"?
W tym wieku chyba trudno to jednoznacznie stwierdzic prawda? Ze uzyje Twojej
ulubionej angielszczyzny - wishful thinking...?

Szczerze wspolczuje Twojej corce jesli okaze sie, ze jest zwyczajnie przecietna
i nie spelnia tych wszystkich pokladanych w niej nadziei i oczekiwan (ba, nawet
nie oczekiwan - Ty jestes juz przekonana o jej geniuszu, bo zdajesz sie kuc
zelazo poki gorace). Wnioskujac po tym co piszesz, tak latwo nie przejdziesz nad
tym do porzadku dziennego. I nie pisz, ze nie spelniasz wlasnych ambicji, bo to
"widac, slychac i czuc".

Zgadzam sie, ze talenty nalezy rozwijac, ze dziecko trzeba w rozwoju wspomagac.
Ale WSPOMAGAC, a nie ten rozwoj nienaturalnie wymuszac. Dziecko, ktore wyrasta w
domu inteligenckim, samo w tym kierunku podazy, tak, czy siak, a przy odrobinie
wsparcia i tak przeskoczy rodzicow. I zadne cwiczenia mozgu w dzieciectwie tego
nie przebija. Zamiast wiec dbac o rozwoj corki, zadbaj lepiej o swoj...

> i dzieci zdolne nie sa wcale gleboko nieszczesliwe i
> odosobnioen w spolecznestwie.

Jestem przykladem dziecka zdolnego, takiego co to latalo po psychologach,
robiono mu testy inteligencji, i ktore w rezultacie wczesniej poszlo do szkoly
itp. itd. Jako dziecko czulam sie gleboko nieszczesliwa z tego powodu. Ale wiem,
ze Ciebie to nie przekonuje, bo najwidoczniej nigdy sama tego nie doswiadczylas
i stad te nabozne zyczenia, aby Twoja corka dolaczyla do grona tych genialnych,
specjalnych dzieci.

[verdana]

W wypadku parolatka absolutnie nie da się stwierdzić, czy jest
wybitnie zdolne czy nie. Dlaczego? Dlatego, ze szybszy rozwój nie
musi oznaczać wyższej inteligencji. Są dzieci , które rozwijają się
znacznie szybciej niż rówieśnicy, ale dochodza do pewnego wieku - i
inni ich doganiają. Są dzieci rozwijające się przeciętnie, a nawet
wolniej - które moga w rezultacie okazać się w przyszłości znacznie
zdolniejsze.
Tak więc przy dwólatku mozna najwyżej stwierdzić przyspieszony
rozwój, nie wyższą intelgencję. A wychowywanie malutkiego dziecka z
założeniem, ze jest niezwykle zdolne może naprawdę spowodować, ze i
ono i matka będą nieszczęśliwi, skoro okaże się, ze całe lata
pracy "poszły na marne" - czyli w rezultacie dziecko jest zwyczajne,
przeciętne. A wiekszość ludzi jest.

[aniucha333]

> Zastanawia mnie skad w Tobie przekonanie, ze wlasnie Twoje dziecko
nalezy do
> wybitnie uzdolnionych...

ale gdzie ja tak napisalam ze moje jest uzdolnione??? Kocham ja nad
zycie ale o zdolnosciach jej nigdzie nie pisze. Owszem, ze zadziwia
mnie to na pewno, ale to moze wynikac z tego ze urodzilam dziecko
dosc pozno i moze dlatego tak ja "przezywam". Mam kolezanki w moim
wieku ktore mialy dzieci przed 25 rokiem zycia i maja ich trojke i
nie rozczulaja sie nad nimi tak jak ja. Moje powie cos w
stylu: "Mami chodz tu" a ja juz sie ciesze ze ona TYLE mowi Po
prostu tak mam i juz Moze jestem matka hurra-entuzjastka?!
Najwazniejsze ze dobrze mi z tym

> W tym wieku chyba trudno to jednoznacznie stwierdzic prawda? Ze
uzyje Twojej
> ulubionej angielszczyzny - wishful thinking...?

alez ja mam jedno wishful thinking - zeby moje dziecko nie musialo
tak jak ja harowac i bylo zdrowe ot tyle. czy to az tak duzo?


Ty jestes juz przekonana o jej geniuszu, bo zdajesz sie kuc
> zelazo poki gorace). Wnioskujac po tym co piszesz, tak latwo nie
przejdziesz na
> d
> tym do porzadku dziennego. I nie pisz, ze nie spelniasz wlasnych
ambicji, bo to
> "widac, slychac i czuc".

nadinterpretujesz to co ja pisze. Ja widze w KAZDYM dziecku duzy
potencjal. Na rytmice mojego dziecka sa tak zdolne dzieci, ze to az
mi humor poprawia widziec tak potencjal w dzieciakach.

I jedno nie rozumiem - dbanie o dziecko i to w kazdym aspekcie jego
zycia wymaga wiele nakladu pracy - pranie, karmienie, przewijanie,
zabawa i dlaczego spedzanie czasu i zabawa w czytanie nie jest ok?


> Zgadzam sie, ze talenty nalezy rozwijac, ze dziecko trzeba w
rozwoju wspomagac.
> Ale WSPOMAGAC, a nie ten rozwoj nienaturalnie wymuszac.

dalej nadinterpretujesz. Nikt z batem nad dzieckiem nie stoi i kaze
mu czytac czy grac czy sluchac muzyki. Podam ci przyklad z przed 2
tyg. Mloda raz na jakis czas w szkole muz (to jest ta prywatna do
ktorej chodzi) ma jakies recitale tzn. nie ona ale te starsze
dzieci. I mlodsze moga przyjsc i posluchac. Wiesz co jest problemem
na takich koncertach - nie ich zachowanie ale ich wrecz pisk ze
one "tes ce glac". Doslownie. Widzac starsze grajace dzieci te
mlodsze tez chca. I o tym mowie o dawaniu dziecku milosci i
mozliwosci. One tak szybko sie ucza ze to jest wrecz niewiarygodne.
Nie zabraniac, nie strofowac a same tyle opanuja (z nieznaczna nasza
pomoca), ze az trudno bedzie uwierzyc.

> Jestem przykladem dziecka zdolnego, takiego co to latalo po
psychologach,
> robiono mu testy inteligencji, i ktore w rezultacie wczesniej
poszlo do szkoly
> itp. itd.

ale po co te testy? Nie rozumiem rodzicow ktorzy to robia. Ja moge
moje dziecko na koncerty zabierac, czytac i robic tysiace innych
rzeczy ale nie bede jej do psychologa zabierac bo to jest niemadre.
Jak ma chec cos robic to i tak to bedzie robic. Moja ma pasje do
rysowania, ukladania klockow Lego i grania na skrzypcach. Czy cos z
tego bedzie (w sensie - architekt, malarz czy muzyk)? nie wiem i nie
interesuje mnie to - tak dlugo jak jej to sprawia radosc jest ok.

> ze Ciebie to nie przekonuje, bo najwidoczniej nigdy sama tego nie
doswiadczylas
> i stad te nabozne zyczenia, aby Twoja corka dolaczyla do grona
tych genialnych,
> specjalnych dzieci.

nie doswiadczylam zmuszanie mnie do niczego to prawda, nikt mnie po
psychologach nie prowadzal, pare olimpiad zaliczylam, prae innych
ciekawych rzeczy robilam i to w wiekszosci wbrew woli rodzicow i
jestem b. szczesliwa. Moi rodzice tez zapisywali nas na tysiace
roznych rzeczy i ani mi to nie zaszkodzilo ani nie unieszczesliwilo.
Raczej dalo mi szanse poznac ludzi z tak roznych dziedzin, ze dzieki
temu mam teraz sporo znajomych.

[mariefurie]

Ale, laski, macie "przerób" w temacie, człowiek czytać nie nadąża )

ps. chciałam tylko dobić" 400. post.

[luiza512]

Należę do tych wyrodnych i leniwych matek ,które nie uczyły dziecka
wcześniej czytać.Córka "załapała"czytanie jak skończyła 7 lat.Od
tego czasu czyta płynnie.Uczy się b.dobrze i chętnie sięga po
książki.Jej koleżanki które były edukowane wcześniej wcale nie
czytają i nie uczą się lepiej od niej-niektóre zginęły w tłumie
przeciętności.Nie rozumiem dlaczego niektórzy rodzice tak prą na
wczesną naukę bo to nie ma pózniej żadnego odzwieciedlenia na to jak
się dziecko uczy.Jest mu na początku oczyuwiście dużo łatwiej ale
inne dzieci szybko nadganiają i pózniej wszystko się wyruwnuje.
Albo ktoś zdolny bardziej albo mniej.
U mojego dziecka w klasie(2kl) jest taka wyedukowana
dziewczynka,która płacze jak dostanie 4.W szkole pisze na brudno a w
domu przepisuje-żeby mieć piękny zeszyt,żeby dostać 6 i żeby rodzice
byli dumni.Ma rzeczywiście same 5 i 6 dopóki pani nie zrobi
niezapowiedzianej klasówki wtedy niestety jest płacz bo ona się nie
przygotowała bo nie wiedziała że będzię.
Piszę to żeby uświadomić niektórym że swoje oczekiwania i ambicje
względem dziecka przenosimy na nie a pózniej nie każde dziecko jest
w stanie im sprostać.

[kobraluca]

dlaczego matki, ktore nie sa wyrodne i leniwe i chca jednak pobawic sie z dziecmi w czytanie sa od razu posadzane o przenoszenie na pociechy swoich ambicji?
Luiza czy nie przyszlo Ci do glowy,ze niektore matki ucza swoje dzieci czytac dlatego,ze uwazaja ze jest to dla nich dobre i chca swojemu dziecku dac to co najlepsze?

[luiza512]

A czy naprawdę uważasz,że Twoje dziecko nie zauważy że masz wobec
niego wysokie oczekiwania?Co będzie jak w przyszłości nie będzie w
stanie im sprostać?Dzieci świetnie wyczuwają takie rzeczy!!!!
Ja mam już starsze dziecko i podzieliłam się moimi spostrzeżeniami
na ten temat.Jak ktoś chce to niech uczy nawet roczne dziecko-jego
sprawa.Dziwi mnie jedynie wyobrażenie niektórych matek,że jak nauczy
dzieco wcześnie czytać to wychowa małego geniusz(a nawet przeskoczy
kilka klas).Mam pytanie to poco wysyłacie dzieci do szkoły?Żeby tam
tylko sprawdziły swoje wiadomości i dostały 6?No i żeby zsnajomym
się pochwalić jakie to niby mamy zdolne dziecko.
Nie uważam również że matki które nie edukują dzieci od małego są
leniwe i niechcą swoim dzieciom dać tego co najlepsze.Po prostu
niektórzy jak mają dla dziecka 2 godziny w ciągu dnia (taka praca)
to nie poświęcą ich na naukę czytania tylko na coś znacznie
ciekawszego dla dziecka w tym wieku-spacer,układanie klocków czy
czytanie książek przez mamę a nie dziecko.
Tak my właśnie spędzałyśmy wspólnie czas z moją córką i nic nie
straciła na tym-jest tak samo dobra a nawet dużo lepsza od swoich
wyedukowanych za młodu koleżanek.
Verda masz bardzo zdrowe podejście do tematu-widać że mądra z ciebie
kobiete.

[kobraluca]

luiza, ja o szkole jeszcze nawet nie mysle, a co dopiero o przeskakiwaniu klas
ucze moje dziecko, bo mam czas i checi,a po drugie swietnie sie przy tym bawimy. Moj maly jest po wylewie, wierze ze stymulacja mozgu w tak mlodym wieku pomoze nam uniknac problemow w przyszlosci.
No i mam nadzieje,ze geniuszem nie bedzie, bo geniusze maja ciezkie zycie, a ja chce zeby moje dzieci byly szczesliwe

[donkaczka]

kobra, niestety wiekszosc osob w tym watku cwiczy swoje palce na klawiaturze,
merytoryczna ta dyskusja nie jest w zadnym miejscu, tylko przerzucanie sie
argumentami zz gatunku "bo mi sie wydaje" tworzenie dziwnych porownan -
makarenko i doman w jednym worku, dobre i dosrywanie personalne

doman to dla wiekszosci po prostu nauka czytania, co tym bardziej swiadczy o
nieznajomosci metody, jej celow, rezultatow
instytut domana istnieje na tyle dlugo ze ma konkretne wyniki "20 lat pozniej"

ale jak wiadomo z lektury forum tego i innych, meritum sprawy sie zazwyczaj
rozplywa, osoby majace cos konkretnie do powiedzenia sie nie odzywaja, bo kto
chcialby sie kopac z koniem? wiekszosc wypowiedzi pochodzi od osob nie majacych
stycznosci z tematem, ale majacych konkretne zdanie, najczesciej poparte
stwierdzeniem o "zabieraniu dziecinstwa" "wyrodnosci matki (oczywiscie w
kategoriach jaka jestem fajna i wyluzowana)" "marnowaniu czasu i zbednosci
wysilku, bo po co"

kazdy nietypowy temat - kiedys chusty, ciagle EC, pieluchy do prania, zdrowe
odzywianie dzieci- podobny ton, podobne argumenty
szkoda czasu

[aniucha333]

> kazdy nietypowy temat - kiedys chusty, ciagle EC, pieluchy do
prania, zdrowe
> odzywianie dzieci- podobny ton, podobne argumenty
> szkoda czasu

dokladnie tak jest. Podam inny ale podobnie bliski mi temat. Moja
tesciowa nigdy nie karmila piersia, powiedzilala mi kiedys ze
pediatra jej to stanowczo odradzil. To bylo jakies 37 lat temu. I
nei bylo u niej czy dziecka zadnych przeciwskazan zdrowotnych typu
zoltaczka, wirus HIV, etc. Dzis to jest nie do pomyslenia!!

Przeciez karmienie piersia jest dzis super modne. Te co karmia butla
sa fe. Same WHO (Swiatowa Org. Zdrowia) poleca goraco karminie
dziecka do 2 roku zycia. Mimo to bedac u pediatry tu w Polsce
ostatnio uslyszalam ze karmienie piersia powyzej 9 m-scy jest
bezsensu?! Powiedzialam jej ze ja karmilam 2 lata i 2 m-sce bo
uwazam ze pokarm matki to nie tylko tresciwe jedzenie ale i
szczepionka i lek.

I tak mi po raz kolejny nasuwa sie ten sam argument - skad
te "autorytety" typu psycholog, pediatra czy inni moga mi takie
rzeczy mowic. Ich "badania" co rusz sie zmieniaja, kaza nam cos
innego robic. Raz mleko w proszku jest ok, a drugi raz mleko matki.
Przeciez to ci sami psycholodzy/psychiatrzy jeszcze niedawno ludziom
lobotmie robili i teraz ci sami nam wciskaja glupote ze nei wolno
czegos tam z dzieckiem robic (np. czytanie)?! Dla mnie to tak samo
jakby ludobojca mi mowil cos o etyce!

Wiem ze reaguje czestokroc za emocjonalnie ale to bierze sie z tego
ze widze ile ludzkich nieszczesc i pozniejszych problemow
wychowawczych bierze ze zlych metod wychowawczych, z zerowych
oczekiwan wobec dzieci, z tego "dziecinstwa dzieciom", etc.

I wiekszosc forumowiczek sie tego Domana czytania uczepial jak rzep
psiego ogona (przepraszam za porownanie ale tak jest) a przeciez on
wydal pare innych ksiazek. Np. jego metody dot. rozwoju fiz. u
dzieci sa fascynujace. Cwiczenia ktore poleca sprawia ze kazde
dziecko bedzie fizycznie super rozwiniete. A o czyms takim ADHD
rodzice juz nie uslysza (tak, tak wg Instytutu to ruch i odpowiednia
dieta sprawia ze cos takiego jak ADHD zniknie).

Duzo by o tym pisac. Temat rzeka.

osoby majace cos konkretnie do powiedzenia sie nie odzywaja, bo kto
> chcialby sie kopac z koniem?

i to jest blad. Im wiecej o tym sie bedzie mowic, im wiecej
pokazywac i tlumaczyc w koncu cos tam trafi do ludzi. Trzeba mowic,
pisac i dyskutowac bo tylko tak mozna cos dobrego przekazac.

A tak a propos, wczoraj jak dziecko poszlo spac poczytalam sobie dr
Suzuki "Karmieni miloscia" (Doman go znal i odnosi sie do jego prac
w swoich ksiazkach rowniez). To co Suzuki pisze jest tak intuicyjne.
Podam pare cytatow: "Stare japonskie przyslowie glosi: jaki jestes w
wieku trzech lat, taki bedziesz w wieku stu. Dziecko trzyletnie jest
na etapie rozwoju, na ktorym mozna jeszcze dowolnie uformowac jego
osobowosc i wyksztlacic wszystkie umiejetnosci. Dlatego uwazam ten
okres za najwazniejszy, albowiem wtedy, zle prowadzac dziecko,
mozemy calkwoicie zaprzepascic jego przyszlosc i zdolnosci" i
dalej "Suzuki uwaza ze kazde dziecko rodzi sie uzdolnione. Jezeli
wiec nie nadaza w jakies dziedzinie, swiadczy to o niedostatkach
jego naturalnego otoczenia lub niewlasciwym ksztalceniu".

[d.o.s.i.a]

"Suzuki uwaza ze kazde dziecko rodzi sie uzdolnione. Jezeli
wiec nie nadaza w jakies dziedzinie, swiadczy to o niedostatkach
jego naturalnego otoczenia lub niewlasciwym ksztalceniu".

Jezeli w cytacie tym chodzi o stwierdzenie trywialnej prawdy, ze rozwoju dziecka
i jego naturalnych zdolnosci nie powinno sie zaniedbywac to ok. I nie musisz
nikomu chyba tego tlumaczyc, bo wszyscy sie tu z Toba zgadzaja, czego zdaje sie
ciagle nie zauwazasz i po raz kolejny musimy to potwierdzac. Wiadomo, ze kazde
dziecko mozna "zmarnowac" jesli nie zapewni mu sie intelektualnych wyzwan. I to
jest "oczywista oczywistosc". Dlatego dziecko w rodzinie w ktorej po prostu dba
sie o rozwoj intelektualny wyrosnie na stworzenie inteligentne.

Odnosze wrazenie (popraw mnie jesli sie myle), ze Ty uwazasz, ze
niewykorzystanie wszystkich potencjalnych szans tu i teraz, przekresla szanse
dziecka na rozwoj w przyszlosci. Tj. jezeli w wieku 2 lat sie nie nauczy czytac,
to, nie wiem, zaprzepascisz jego szanse na kariere literacka, ze jezeli w wieku
3 lat nie bedzie wiedzialo co to skrzypce (nawet jesli to tylko zabawa) to
przekreslasz jego szanse na zostanie muzykiem itp. itd. Wpadasz w jakis zaklety
krag myslowy pt. "jako matce jestem winna to mojemu dziecku i nie wolno mi tego
zmarnowac". Mysle, ze wiele osob w tym watku po prostu stara sie Ciebie
przekonac, ze nigdy na nic nie jest za pozno i nie warto sie na sile starac w
dziecku tych wszystkich uzdolnien wyrabiac od najmlodszych lat i schizowac sie
metodami. I nawet jesli dziecku nie zapewnisz startu w wieku 3 lat, a np. w
wieku lat 7, kiedy jakikolwiek talent ma szanse ujawnienia, to to jest wszystko
do nadrobienia. Naprawde. O czym swiadcza niezliczone zyciorysy wybitnych
naukowcow, lekarzy, artystow.

Myslalam o Tobie czytajac wczoraj wywiad z prof. Religa w ostatnim wydaniu Pani.
Wybitny kardiochirug tak? Okazuje sie, ze nawet jego ojciec bal sie, ze syna "to
juz nic nie bedzie". Szkola go nie interesowala, ledwo zdawal z klasy do klasy,
mature tez zdaje sie ledwo, kardiologiem zostal PRZEZ PRZYPADEK. Czy to
przeszkodzilo mu stac sie kardiologiem wybitnym? Nie. I wlasnie o to w tym
wszystkim chodzi.

Co do zdolnosci dzieci, czyli kontynuujac cytat Suzuki o tym, ze kazde dziecko
jest uzdolnione. Nie moge sie z tym zgodzic. Nie kazde dziecko rodzi sie
uzdolnione (ani tym bardziej wybitnie uzdolnione - co Ty zdaje sie dopowiadasz
sobie juz na wlasny uzytek z cytowanych ksiazek). Wiecej, ja sie z tym zupelnie
nie zgadzam. Uwazam, ze ludzie rodza sie z roznymi predyspozycjami
intelektualnymi i tyle - mozg to nie jest produkt seryjny. Sa dzieci super
zdolne, a sa dzieci malo zdolne. Sa tez dzieci intelektualnie uposledzone. Kazdy
ma inne zdolnosci i nie mozna ludzi zrownywac do jednego poziomu mowiac, ze sa
tacy sami i wlasciwie to wszyscy moglibysmy byc swietni we wszystkim. Bo tak nie
jest i nigdy nie bedzie. Dziecko trzeba stymulowac i rozwijac, ale zawsze
odbedzie sie to w obrebie jego wlasnych zdolnosci i predyspozycji, na ktore
wiekszego wplywu nie mamy.

Bardziej niz w Damona wierze wrecz po prostu w dobre odzywianie u dzieci - mozg
nie rozwinie sie bez odpowiednich skladnikow pokarmowych. Nie jest tajemnica, ze
dzieci w krajach rozwinietych sa duzo inteligentniejsze niz w krajach, gdzie
panuja niedostatki pozywienia. Nie jest tajemnica, ze kwasy Omega 3 buduja
oslonki neuronow i zwiekszaja ich liczbe i szybkosc przekazu miedzy nimi, co
przeklada sie wprost na inteligencje. Nie jest tajemnica, ze akryloamid zawarty
w chipsach, frytkach, platkach kukurydzianych itp. uszkadza neurony, wiec male
dzieci w ogole takich produktow jesc nie powinny. I juz chyba bardziej w ten
sposob staralabym sie wplywac na zdolnosci intelektualne dziecka, niz poprzez
jakies cwiczenia z planszami.

[aniucha333]

Odnosze wrazenie (popraw mnie jesli sie myle), ze Ty uwazasz, ze
> niewykorzystanie wszystkich potencjalnych szans tu i teraz,
przekresla szanse
> dziecka na rozwoj w przyszlosci. Tj. jezeli w wieku 2 lat sie nie
nauczy czytac
> ,
> to, nie wiem, zaprzepascisz jego szanse na kariere literacka, ze
jezeli w wieku
> 3 lat nie bedzie wiedzialo co to skrzypce (nawet jesli to tylko
zabawa) to
> przekreslasz jego szanse na zostanie muzykiem itp. itd.

mylisz sie - jak mowilam juz wyzej nie o to w tym wszystkim chodzi.
I ja nie mam az takich ambicji ani planow.


Uwazam, ze ludzie rodza sie z roznymi predyspozycjami
> intelektualnymi i tyle - mozg to nie jest produkt seryjny. Sa
dzieci super
> zdolne, a sa dzieci malo zdolne.

nie ma czegos takiego - kazde zdrowe dziecko jest tzw. biala kartka
i to co na niej zostanie zapisane zalezy od srodowiska i bodzcow
jakie pozniej dostanie. Wg Suzuki jest cos takiego jak "sila
zyciowa" czyli to ze jedne dzieci sa silniejsze fiz., maja wiecej
energii, etc. I to one pozniej wiecej osiagaja i sa okreslane jako
zdolne czy wybitne przez zle zrozumienie na czym talent polega.

Czy ty wiesz ze wiekszosc ludzi ktorzy naprawde cos osiganeli (np.
Penderecki czy Verdi twierdzili/twierdza ze "talent to 90 % praca, 5
% zdolnosci i 5 % szczescie").

I wracajac do twojego cytatu o Relidze, dam innym przyklad. Verdi
odrzucony z konswerawtorium w Rzymie bo uznano ze nie ma krzty
talentu. No coz, dzis to brzmi jak zdrowy zart.


> Bardziej niz w Damona wierze wrecz po prostu w dobre odzywianie u
dzieci

Tu wychodzi twoja totalna ignorancja a propos Instytutu Domana. Na
kursie daja wskazowki zywieniowe, polecaja ksiazki jakie rodzice
powinni przeczytac a propos odzywiania, jest wyklad od lekarza dot.
zywienia rodziny i dzieci, sa supplementy, wskazowki dietetyczne.
Dziewczyno ten Instytut zrobil tyle dobrego dla dzieci przede
wszsytkim chorych, ze nie ma o czym tu pisac. Rodzice zdrowych
dzieci dostaja tyle wskazowek od nich, ze dni mi by nie starczylo na
opisanie co i jak.

I te rady a propos Omega 3 - no sorry juz tak elementarne ze kazdy
czlowiek to wie. Jaka kolejna rade uslysze - a propos kwasu
foliowego u kobiet ciezarnych?

A propos fast foodow i przetworzonej zywnosci - to juz chyba klasyka
ktora kazdy wie.

No sorry twoej argumenty a propos ktorejkolwiek z tych metod sa tak
przekonywujace ze az rece opadaja

[mariefurie]

>>Czy ty wiesz ze wiekszosc ludzi którzy naprawdę cos osiągnęli (np.
Penderecki czy Verdi twierdzili/twierdza ze "talent to 90 % praca, 5
% zdolnosci i 5 % szczescie").

Akurat Pendereckiego mogłaś sobie darować. Zły przykład ;-/

Zgadzam się z Toba, że dziecko (w pełni zdrowe fizycznie i umyslowo)rodzi sie z
mózgiem jako tabula rasa. I będę przy tej koncepcji też trwała do upadłego ,
bo choć niewielka statystykę, ale mam, z własnego doświadczenia.
Zreszta wszelkie badania to dzis potwierdzają. Co ma większy wpływ na rozwój
czlowieka: genotyp czy otoczenie? Otoczenie - szeroko pojęte. Skoro mózg
czlowieka w każdym wieku jest w stanie wytwarzać nowe połączenia neuronowe, to w
przypadku noworodka...- dopiero ten mózg potrafi!
Natomiast jesli chodzi o talent. Talent jest rzeczą nabytą. Jest połączeniem
genotypu (czyli jakichś wrodzonych PREDYSPOZYCJI, ktore bez odpowiedniej
stymulacji mozna szybko zaprzepaścić), wpływu środowiska (stymulacji
odpowiednich obszarów) i cech typowo "życiowych" powiedziałabym - typu -
pracowitość, zaradność, pewność siebie.
Pobudzanie wszystkich obszarów mózgowych u dziecka (na siłę) może xle sie
skończyć. (zabije poczucie własnej wartości) Nie pobudzanie żadnych - to
puszczenie dziecka samopas (nikt na mnie nie zwraca uwagi, nikomu nie jestem
potrzebny).Sledzenie dziecka i obserwacja,podążanie za nim i pobudzanie obszarów
tych, co sa najbardziej aktywne (z natury) da najlepsze rezultaty.
Ale takie dziecko nie może byc non stop narazone na wszelki szum informacyjny.
Po co? Z dzieci, które od małego uprawiają, muzykę, literaturę, jezdzą na
konaich, na łyżwach, na nartach, nurkują, wspinają się, malują, uczestniczą we
wszystkich mozliwych konkursach ze wszystkich dziedzin wyrastają.... zwykli
urzędnicy. Albo ludzie głęboko nieszczęśliwi. Albo i jedno i drugie na raz.
Chcieliby wszystko - a nie moga nic tak naprawdę.
Mnie sie wydaje Aniucha, ze Ty masz taką straszną zachłannośc w sobie. W sesnie,
ze chciałabyś pokazac swojemu dziecku wszystkie mozliwe drogi rozwoju na raz.
Caly świat - na raz.
Nie da się tak. Stłumisz swoje dziecko. Stlamsisz. Ono tego po prostu nie będzie
w stanie "wsiorbać", wchłonąć, nie udźwignie. Zbyt wczesnie nastąpi zuzycie
materiału i tego po prostu nie pociągnie za jakis czas i pęknie. Będzie grzeczne
i układne,bedzie cie cieszyć i zaskakiwać i radowac postępami w rozwoju. Do
czasu. dopoki jest od Ciebie zależne. Może trochę dłużej. a w wieku 30-40 lat
wywali sie Twojej córce cały świat, wywróci do góry nogami.
I co wtedy?
Nie mówie, ze tak bedzie w Twoim przypadku, ale szczerze, masz zapędy.
Nieodpowiednie.
Apelowałabym jednak o równowagę i rozwagę. we wszystkim. i nie podniecać się
wyobraźnią, ze sie zrobi z dziecka noblistę, czy inny jaki "talent". Więcej
dystansu po prostu i...szacunku do dziecka, jako myślącej i odrębnej istoty.

[aniucha333]

> Ale takie dziecko nie może byc non stop narazone na wszelki szum
informacyjny.
> Po co? Z dzieci, które od małego uprawiają, muzykę, literaturę,
jezdzą na
> konaich, na łyżwach, na nartach, nurkują, wspinają się, malują,
uczestniczą we
> wszystkich mozliwych konkursach ze wszystkich dziedzin
wyrastają.... zwykli
> urzędnicy. Albo ludzie głęboko nieszczęśliwi. Albo i jedno i
drugie na raz.
> Chcieliby wszystko - a nie moga nic tak naprawdę.


dzieki za rady. Wezme je sobei do serca.

> Mnie sie wydaje Aniucha, ze Ty masz taką straszną zachłannośc w
sobie. W sesnie
> ,
> ze chciałabyś pokazac swojemu dziecku wszystkie mozliwe drogi
rozwoju na raz.
> Caly świat - na raz.

nie tak to widze, ale masz prawo do swojej opinii. I jeszcze raz
podkresle ze tu nie o moje dziecko chodzi tylk o dzieci ogolnie.
Uwazam ze to co sie od nich wymaga i oczekuje biorac pod uwage
dzieciecy potencjal zakrawa na zart dla mnie. Mam sama chyba to
szczescie ze w moim najblizszym otoczeniu nikt nigdy nam nic nie
wciskal ze nie mozna, ze nie dam rady, ze to nie dla mnie. W
chwilach zwatpienia, dodawano mi otuchy i wrecz kazano probowac.
Najlepsza rzecz jaka mozna komus dac - taka wiare w siebie i swoje
mozliwosci.

Ja nie mowie o tych konkretnych metodach jako takich na stworzenie
geniuszy tylko na arcyciekawe zjawiska pedagogiczne, jesli takimi je
mozna nazwac. Kazda z nas miala "szanse" przejsc przez formalny
system edukacji i ilez to razy sie slyszalo ze cos z nami jest nie
tak bo szanowna pani prof. czy pan prof. nie potrafili nic
wytlumaczyc. Na studiach mialam jeszcze jeden ciekawy przypadek,
ktory nam wciskal ze fakt nie bycia native spekears spowoduje ze
nigdy nie bedziemy w stanie osiagnac sukcesu akademickiego.
Albo "cudownej" pani prof. ktora w szkole muz. I stopnia mojej
kuzynce 7-latce raczka walila o klawisze by najmniejszej pomylce.
Dziecko pod koniec roku szkolnego dostalo chyba nerwicy zoladka
(wymotioty, bole brzucha,etc). I jak o tym mysle, zbieram mnie
autentycznie na wymioty. Jak mysle ze tacy denni ludzie ucza dzieci,
mlodziez czy mlodych ludzi i potem ich tak obrzydlwie ucza.

Dla mnie te dwie metody - Doman i Suzuki - sa alternatywa,
drogowskazem, szansa na nauczenie dziecka milosci do nauki,
wychowanie silnego, pewnego dziecka, ktory gdy spotka takich dennych
nauczycieli nei zalamie sie ale bedzie walczyc bo duuuzo wczesniej
poznalo swoja wartosc i nikt i nic tego nie zmieni.

> Apelowałabym jednak o równowagę i rozwagę. we wszystkim. i nie
podniecać się
> wyobraźnią, ze sie zrobi z dziecka noblistę, czy inny
jaki "talent". Więcej
> dystansu po prostu i...szacunku do dziecka, jako myślącej i
odrębnej istoty.

NIGDZIE tak nie napisalam ze chce z dziecka cokowlwiek robic.
NIGDZIE. Nie mam sily komentowac a propos szacunku bo to jest po
prostu nieslychane cos takiego napisac...

[donkaczka]

marie, ty bardzo wyrazne diagnozy stawiasz
masz jakas duza probe? czy teoretyzujesz? bo mam wrazenie ze snujesz opowiesci z
krypty, nie poparte zadnymi danymi, ot przemyslenia takie, ale z duza pewnoscia
pisane

instytut domana jakos ma zupelne inne zdanie na temat tego, jacy dorosli
wyrastaja z dzieci uczonych ich metodami, gdybys zechciala sie zaglebic, to moze
oszczedzilabys sobie klawiatury na takie gdybanie

[angazetka]

> Zgadzam się z Toba, że dziecko (w pełni zdrowe fizycznie i
umyslowo)rodzi sie z
> mózgiem jako tabula rasa. I będę przy tej koncepcji też trwała do
upadłego ,
> bo choć niewielka statystykę, ale mam, z własnego doświadczenia.
> Zreszta wszelkie badania to dzis potwierdzają.

Wszystkie? Powiedziałabym, że 50% Nie da się zrobić z dziecko bez
zdolności muzycznych wirtuoza - można co najwyżej zrobić z niego
osobę lubiącą muzykę.

[aniucha333]

> Wszystkie? Powiedziałabym, że 50%

wszystkie - wystarczy z nim pocwiczyc pare minut dziennie a po paru
latach masz dziecko grajace na instrumencie.

Nie da się zrobić z dziecko bez
> zdolności muzycznych wirtuoza - można co najwyżej zrobić z niego
> osobę lubiącą muzykę.

Nie ma czegos takiego jak zdolnosci muzyczne. Jest praca, codzienne
cwiczenie, i tyle. Zapytaj kogos znajomego kto gra na czyms
przywoicie ile godzin dziennie cwiczy. To zrozumiesz ze nawet ktos
kto jest okreslany wirtuozem musi codziennie cwiczyc. Tak samo z
dzieckiem.

[angazetka]

> wszystkie - wystarczy z nim pocwiczyc pare minut dziennie a po
paru latach masz dziecko grajace na instrumencie

Ahahahaha Mówisz to osbie, która dwa lata uczyła się grać na
czymś tak skomplikowanym jak flet. Efekty były zerowe, bo ja
zwyczajnie słuchu nie mam. Mam parę innych talentów.
Nie wszystkim dano wszystkiego po równo i nawet lata pracy tego nie
zniwelują.

[aniucha333]

> Aniucho. Koncze moj wystep w tym watku, bo zrobilo sie to tak
nudne, ze az mnie
> dziwi, ze ciagle Ci odpisuje.

tym bardziej to czego sie dowiesz od dr Suzuki w "Karmieni miloscia"
otworzy ci oczy dlaczego nie umiesz grac albo jak twierdzisz nie
masz sluchu.

[angazetka]

To ja twierdzę, że nie mam słuchu. Ani głosu, dodam I nie mam
specjalnych potrzeb muzycznych. Dlatego zapewne nie umiem na niczym
grać :]

[d.o.s.i.a]

> wszystkie - wystarczy z nim pocwiczyc pare minut dziennie a po paru
> latach masz dziecko grajace na instrumencie.

Grajace co? "Wlazl kotek na plotek"? Dziecko grajace na instrumencie to jeszcze
nie utalentowany muzyk, a o to sie tu spieramy. Tym bardziej, ze aby DOBRZE grac
na instrumencie (a nie jedynie plumkac sobie) to trzeba wlozyc mnostwo wysilku
(i nawet Ty to przyznajesz).

Ja nadal twierdze, ze mozg kazdego dziecka jest unikalny i kazde dziecko rodzi
sie z innymi predyspozycjami, ktore mozna zaprzepascic, albo wzmacniac. I
niestety ale zdania nie zmienie. Jasne, ze kazde dziecko mozna nauczyc grac na
instrumencie, pisac, albo programowac (lepiej, albo gorzej), ale NIE KAZDE takie
dziecko wyrosnie na wirtuoza, pisarza, ani dobrego programiste, zeby nie wiem
jak na rzesach stawalo. Tu wchodza w gre predyspozycje/talent/dar, ktore albo
sie ma, albo sie ich nie ma. I sorry, nie przekonasz mnie, ze kazdy czlowiek
jest taki sam i kazdy z nas mogl byc Einsteinem. Zbyt duzo widzialam w zyciu
ludzi wybitnie utalentowanych, aby ludzic sie, ze kazdy z nas moze byc taki sam.
I zbyt wielu ludzi, ktorzy pomimo ogromnej pracy wlozonej w swoj rozwoj
pozostali przecietni. Ale spoko, wierz sobie w co chcesz.

> Nie ma czegos takiego jak zdolnosci muzyczne.

Tak, jasne... A z kazdego mozna zrobic baletnice...

>Jest praca, codzienne
> cwiczenie, i tyle. Zapytaj kogos znajomego kto gra na czyms
> przywoicie ile godzin dziennie cwiczy.

To jak to w koncu jest? Raz piszesz, ze dziecko Domanowe bedzie grac na
instrumencie nawet jak poswieci temu pare minut dziennie od kolyski i ze w ogole
bedzie to dla niego takie proste, latwe i przyjemne, drugi raz, ze wymaga to
jednak pracy. Troche niekonsekwentna jestes. O jaka gre na instrumencie Ci
chodzi? O plumkanie "wlazl kotek na plotek", czy o wlasne recitale?

Powiedz mi, jak to sie dzieje, ze jedni wygrywaja konkursy Chopinowskie, a inni
nie? Bo dluzej cwicza? Ha ha ha. Talent i praca (duzo pracy) sa niezbedne aby
stworzyc ARTYSTE, w przeciwnym razie powstaje co najwyzej RZEMIESLNIK. A Ty
mylisz najwidoczniej jednego z drugim.

Jesli chodzi Ci o to, ze dzieki Domanowi mozna nauczyc dowolne dziecko dowolnej
umiejetnosci to odpowiedz jest oczywiscie TAK. Mozna. Podobnie jak mozna nauczyc
malpe liczyc. Jesli twierdzisz, ze mozna w dziecku dzieki temu wyrobic talent,
to NIE, nie mozna. Bo talent, albo sie ma, albo nie. I dobry rodzic w pore ten
talent rozpozna i go rozwinie. I nie potrzebny mu bedzie do tego Doman.

Aniucho. Koncze moj wystep w tym watku, bo zrobilo sie to tak nudne, ze az mnie
dziwi, ze ciagle Ci odpisuje.

[aniucha333]

> Grajace co? "Wlazl kotek na plotek"? Dziecko grajace na
instrumencie to jeszcze
> nie utalentowany muzyk, a o to sie tu spieramy. Tym bardziej, ze
aby DOBRZE gra
> c
> na instrumencie (a nie jedynie plumkac sobie) to trzeba wlozyc
mnostwo wysilku
> (i nawet Ty to przyznajesz).

w wieku 3 czy 6 lat wystarczy cwiczyc od 5 do 25 minut dziennie.
Logiczne chyba jest ze im dluzszy i im trudniejszy utwor tym wiecej
go cwiczysz. To chyba jest prosta matma.

> Ja nadal twierdze, ze mozg kazdego dziecka jest unikalny i kazde
dziecko rodzi
> sie z innymi predyspozycjami, ktore mozna zaprzepascic, albo
wzmacniac. I
> niestety ale zdania nie zmienie. Jasne, ze kazde dziecko mozna
nauczyc grac

rozmowa z toba to jak rozmowa ze sciana. Sorry ale pisze po raz
kolejny to samo co wczesniej a ty dalej swoje. Chociaz musze
przyznac ze cos tam do ciebie juz trafia.

W mojej rodzinie mamy takie powiedzenie (dosc obcesowe ale adekwatne
do tego przykladu): "Nawet malpa w cyrku nauczy sie tanczyc" czyli
kazdy moze grac na czymkowliek sie nauczy ale trzeba to zaczac
wczesnie i systematycznie. Jesli 7 latek musi cwiczyc 1 godz.
dziennie zeby tego "wlazl kotek na plotek" zagrac to 3 latek
potrzebuje 5 minut dziennie. Roznica jest kolosalna a efekty i tak
beda takie same z tym wyjatkiem ze dziecko bedzie miec wiecej czasu
na zabawe a nie na sleczenie nad skrzypcami.

Tu wchodza w gre predyspozycje/talent/dar, ktore albo
> sie ma, albo sie ich nie ma. I sorry, nie przekonasz mnie, ze
kazdy czlowiek
> jest taki sam i kazdy z nas mogl byc Einsteinem.

Kazdy jest jesli wczesnie sie z nim zacznie. 7 lat zeby zaczac
edukacje muzyczna to jest stanowczo za pozno. Kazdy kot mial
jakikowliek zwiazek z muzyka to ci powie. Mam kolege ktory zostal
przyjety do szkoly muz. w wieku 8 lat i sam mowi ze tem jeden rok
opoznienia ciagnie sie za nim do dzisiaj. Pomysl co by sie stalo
gdyby to byly 2 lata.

I podaje tylko przyklady szkoly muz. ale dla mnie to odnosi sie do
kazdego rodzaju dzialanosci czlowieka.

> I zbyt wielu ludzi, ktorzy pomimo ogromnej pracy wlozonej w swoj
rozwoj
> pozostali przecietni. Ale spoko, wierz sobie w co chcesz.

I ty tez masz prawo wierzyc w co chcesz. Jak dorobisz sie dzieci
moze zaczniesz zmieniac zdanie


> To jak to w koncu jest? Raz piszesz, ze dziecko Domanowe bedzie
grac na
> instrumencie nawet jak poswieci temu pare minut dziennie od
kolyski i ze w ogol
> e
> bedzie to dla niego takie proste, latwe i przyjemne, drugi raz, ze
wymaga to
> jednak pracy.

a 5 min dziennie cwiczen w wieku 3 lat to nie praca? Jakas tam ale
wciaz praca. To chyba logiczne ze im wiecej grasz trudnijeszych
utworo tym wiecej musisz cwiczyc. To jest latwe i przyjemne jak ma
sie do tego pasje i to sie lubi. Dziecko odpowiednio prowadzone
bedzie kochac grac na instrumencie ale nie wykluczam ze w wieku np.
12 lat powie ze bardziej go chemia interesuje i woli na to poswiecac
wiecej czasu. I to jest ok. Grac i tak juz bedzie potrafic a ze
wirtuozem nie bedzie chcialo zostac to jest tez ok.


> Powiedz mi, jak to sie dzieje, ze jedni wygrywaja konkursy
Chopinowskie, a inni
> nie? Bo dluzej cwicza? Ha ha ha. Talent i praca (duzo pracy) sa
niezbedne aby
> stworzyc ARTYSTE, w przeciwnym razie powstaje co najwyzej
RZEMIESLNIK. A Ty
> mylisz najwidoczniej jednego z drugim.

Ja nie nic nie myle tylko ty rozumiesz b. malo z tego co my tu
piszemy. Cwiczenie na instrumencie to tylko jedna strona medalu,
druga to umuzykalnianie, chodzenie na koncerty, czytanie, sluchanie
muzyki, rozwijanie wrazliwosci, etc. Suzuki mowi wyraznie ze wnetrze
czlowieka od razu widac jak na dloni jak gra na instrumencie. Jesli
malo co jest w tym wnetrzu to niestety to nie jest wirtuozeria. Ja
sie z tym kompletnie zgadzam.

I tu przypomina mi sie kolejna rzecz - moja prof. od ekonomii na
marudzenie co niektorych studentow z np. marketingu dlaczego my
musimy sie tego uczyc odpowiadla:"dlatego zeby byc ludzmi dobrze
wyksztlaconymi". I to jest kwintesencja dla mnie tego ze samo
cwiczenie i rycie materialu to jest tylko jeden krok do bycia
czlowiekiem wyksztlaconym. Wiele z was pytalo a po co
dziecka "zmuszac" do gry na instrumencie? (i dalej podkreslam nikt
nikogo do niczego nei zmusza) Po to zeby bylo czlowiekiem
wszechstronnie wyksztalconym, by potrafilo sie poprawnie wyslowic,
byc czlowiekiem wrazliwym i o pieknym wnetrzu. I o to w tym
wszystkim chodzi a nie o geniuszowanie czy wirtuozowanie, ze tak sie
wyraze.

Bo talent, albo sie ma, albo nie. I dobry rodzic w pore ten
> talent rozpozna i go rozwinie. I nie potrzebny mu bedzie do tego
Doman.


Dosia - idz czytaj ksaizki a propos rozwoju dzieci. Wiesz tak
zatrwazajaco malo, ze powinnas dla samej siebie i do tego zeby
dyskutowac w miare sensownie zrobic.

> Aniucho. Koncze moj wystep w tym watku, bo zrobilo sie to tak
nudne, ze az mnie
> dziwi, ze ciagle Ci odpisuje.

wreszcie

[angazetka]

> W mojej rodzinie mamy takie powiedzenie (dosc obcesowe ale
adekwatne
> do tego przykladu): "Nawet malpa w cyrku nauczy sie tanczyc" czyli
> kazdy moze grac na czymkowliek

I właśnie o tym piszemy: ażdy może nauczyć się grać - jakoś. Po
dwóch latach umiałam wyświstać na flecie "Wlazł kotek", osoby
bardziej uzdolnione muzycznie umiały ciut jakby więcej. Poza tym ja
grałam z niechęcią, bo wcale mnie to nie interesowało, ale niestety
szkoła wymagała.

> Kazdy jest jesli wczesnie sie z nim zacznie.

Naprawdę uważasz, że wszyscy możemy osiągnąć tyle samo? Przecież
nawet nasze predyspozycje biologiczne, an które nie mamy prawie
żadnego wpływu, się różnią!

> To jest latwe i przyjemne jak ma
> sie do tego pasje i to sie lubi

Więc jednak wiesz, że nie każdy lubi to samo i nie każdy będzie
wszystko robił równie dobrze?

[aniucha333]

[aniucha333]

> I właśnie o tym piszemy: ażdy może nauczyć się grać - jakoś. Po
> dwóch latach umiałam wyświstać na flecie "Wlazł kotek", osoby
> bardziej uzdolnione muzycznie umiały ciut jakby więcej.

te osoby poswiecaly wiecej czasu na cwiczenie i mialy wiekszy zapal
od ciebie. Dalej zdolnosci to nic innego niz praca i sytematyczne
cwiczenie.

> Więc jednak wiesz, że nie każdy lubi to samo i nie każdy będzie
> wszystko robił równie dobrze?

w pewnym wieku dziecko czy nastolatek decyduje na co chce poswiecic
swoje zycie. I to jest wybor dziecka. Trudno od malego dziecka tego
wymagac. Trzeba je wszechstronnie przygotowac do takich wyborow. W
koncu szkola podstawowa czy muzyczna robia dokladnie to samo. Z ta
roznica ze matki robia to z miloscia i przyjemnoscia przemieniajac
taka edukacje w swietna zabawe.

> Naprawdę uważasz, że wszyscy możemy osiągnąć tyle samo? Przecież
> nawet nasze predyspozycje biologiczne, an które nie mamy prawie
> żadnego wpływu, się różnią!

jak wyzej. W pewnym wieku dokonujemy wyborow co chcemy w zyciu
robic.

[angazetka]

> Dalej zdolnosci to nic innego niz praca i sytematyczne cwiczenie.

Wiesz, czym się rózni artysta od rzemieślnika?

[verdana]

Zdolnosci to absolutnie co innego niz ciężka praca i systematyczne
ciwiczenie, niestety. Oczywiscie, ze praca i cwiczenie może rozwinąć
zdolności, ale ich nie stoworzy. Brak pielegnowania zdolnosci moze
je stlumic, ale wcale nie musi.
Róznica - taka, zę można uczac dziecko codziennie nauczyc je czytać
w wieku 3 lat - i to jest efekt cięzkiej pracy, dziecko nie musi byc
zdolne. Zdolne dziecko może natomias zaskoczyc rodziców płynnym
czytaniem w wieku 3 lat - mimo, ze nigdy nikt go tego nie uczył.
No i z najwiekszej pracowitosci, najwiekszej pracy bez zdolnosci nie
wyniknie nic wiecej niz przecietna poprawność.

[angazetka]

> nie ma czegos takiego - kazde zdrowe dziecko jest tzw. biala
kartka
> i to co na niej zostanie zapisane zalezy od srodowiska i bodzcow
> jakie pozniej dostanie.

Jasne. A geny i wrodzone predyspozycje nie mają nic do powiedzenia.

[aniucha333]

> Jasne. A geny i wrodzone predyspozycje nie mają nic do powiedzenia.

Geny moga decydowac o naszej sile zyciowej - energii, wyzszym czy
nizszym wzroscie, kolorze oczu, wlosow, kolorze skory, etc.

To co ty nazywasz wrodzonymi prsedyspozycjami wg mnie jest tylko tym
co dziecko wyuczylo sie obserwujac swoich bliskich. Przykladem jest
np. corka majaca taki sam timbre glosu jak matka. To nei sa geny
tylko genialny sluch dziecka sluchajac glosu matki od urodzenia
upodobnil swoj glos do jej glosu.

[d.o.s.i.a]

> Geny moga decydowac o naszej sile zyciowej - energii, wyzszym czy
> nizszym wzroscie, kolorze oczu, wlosow, kolorze skory, etc.

Geny decyduja o budowie oka, o kolorze skory, ale o budowie mozgu
juz nie? Mimo, ze to taki sam organ jak i kazdy inny? Dlaczego mozg
jest inny i nie podlega tym samym prawom genetyki, ani wplywom
srodowiskowym w wieku okoloplodowym? Ano, bo Aniucha tak uwaza, bo
sie naczytala Suzuki. To teraz juz wiemy: kazde dziecko rodzi sie ze
swoim wlasnym genotypem, liniami papilarnymi, kolorem oczu, ale MOZG
dostaje z produkcji seryjnej (pewnie jeszcze z atestem) - taki sam
jak kazde inne dziecko. 500mln neuronow na start i ani grama istoty
szarej wiecej niz dziecko z porodowki obok. Mozna miec genetycznie
zakodowane predyspozycje do chorob, ale juz do konkretnych zdolnosci
absolutnie nie. Dlaczego? Bo tak uwaza Aniucha.

Sorry Aniucha, ale nie moge sie powstrzymac: BREDZISZ. Coraz
bardziej i bardziej.

PS. Ciekawe jestem jak wytlumaczysz, ze mozgi dzieci opoznionych w
rozwoju roznia sie od mozgow dzieci "normalnych"... I to, ze dzieci
autystyczne charakteryzuja sie z reguly wybitnymi zdolnosciami
matematycznymi?

> To co ty nazywasz wrodzonymi prsedyspozycjami wg mnie jest tylko
tym co dziecko wyuczylo sie obserwujac swoich bliskich. Przykladem
jest np. corka majaca taki sam timbre glosu jak matka. To nei sa
geny tylko genialny sluch dziecka sluchajac glosu matki od urodzenia
> upodobnil swoj glos do jej glosu.


Boszsz. Co za bzdury.

[aniucha333]

>
> Geny decyduja o budowie oka, o kolorze skory, ale o budowie mozgu
> juz nie? Mimo, ze to taki sam organ jak i kazdy inny? Dlaczego
mozg
> jest inny i nie podlega tym samym prawom genetyki, ani wplywom
> srodowiskowym w wieku okoloplodowym?

ok, koloru skory nie zmienisz ani koloru oczy, ale swoj mozg mozesz
uzywac b. sprawnie, uzywac wiecej niz przecietni ludzie, rozwinac,
etc.

Sa badania naukowe ktore potwierdzaja ze dzieci matek ktore w ciazy
sluchaly np. Mozarta czy tam sie uczyly - reaguja na to i to tez ma
tam jakis wplyw na plod. Tak samo jak dzieci ktore po porodzie dalej
sluchaja np. Mozarta - reaguja na niego np. usmiechajac sie. To co
to oznacza? Ze mozg juz w plodzie mozna jakos tam stymulowac. I to
nie sa moje slowa ale slowa jakis tam madrych ludzi ktorzy cos tam
juz przede mna i toba odkryli.

Powtarzam ci po raz kolejny - CZYTAJ dziewczyno wiecej bo wiesz
zatrwazajaco malo.

> To co ty nazywasz wrodzonymi prsedyspozycjami wg mnie jest tylko
> tym co dziecko wyuczylo sie obserwujac swoich bliskich. Przykladem
> jest np. corka majaca taki sam timbre glosu jak matka. To nei sa
> geny tylko genialny sluch dziecka sluchajac glosu matki od
urodzenia
> > upodobnil swoj glos do jej glosu.
>
>
> Boszsz. Co za bzdury.

taaak - zebym to jeszcze ja byla taka madra i to wymyslila
Dziecko, to jest moja prawie ze przekalkowana wypowiedz jednego z
psychologow ktory nad tym pracowal przez pare lat. Wiec nie
podwazasz MOJEJ wiedzy tylko wiedze naukowa

No, ale ty wszystko wiesz nieprawdaz?!

Mozna miec genetycznie
> zakodowane predyspozycje do chorob, ale juz do konkretnych
zdolnosci
> absolutnie nie. Dlaczego? Bo tak uwaza Aniucha.


i tak jak wyzej - nie ja tylko ludzie naukowcy milion razy madrzejsi
i ode mnie i od ciebie.


Doska - rozumiem ze jestes typem mlodej, ktora mysli ze wszystkie
rozumy pozjadala. Zycze ci zeby najblizsza przyszlosc zwerfikowala
twoje nad wyraz waskie poglady. Wierz mi spadna na ciebie jak grom z
jasnego nieba i wtedy grzecznie z podkulonym ogonkiem spojrzysz na
swoja bute i zobaczysz ze mialas takie klapki na oczach ze bylas
prawie slepa.

Adios!

[angazetka]

> ok, koloru skory nie zmienisz ani koloru oczy, ale swoj mozg
mozesz uzywac b. sprawnie,

Kolor skóry akurat można zmienić. I jasne, że można mózg rozwijać,
stymulować, z tym chyba nikt nie dyskutuje. Tylko nie każdy rodzi
się z takim samym mózgiem, czego Ty nie chcesz przyjąć do
wiadomości. Pomyśl: mamy rózne oczy, włosy, nosy - dlaczego
mielibyśmy mieć takie same mózgi?

> Dziecko, to jest moja prawie ze przekalkowana wypowiedz jednego z
> psychologow ktory nad tym pracowal przez pare lat. Wiec nie
> podwazasz MOJEJ wiedzy tylko wiedze naukowa

Akurat wiedza z zakresu nauk społecznych jest umiarkowanie pewna :]
Mówię to jako socjolożka, która niejedno badanie widziała.

> Wierz mi spadna na ciebie jak grom z
> jasnego nieba i wtedy grzecznie z podkulonym ogonkiem spojrzysz na
> swoja bute i zobaczysz ze mialas takie klapki na oczach ze bylas
> prawie slepa.

Jesteś zadufana w sobie i przekonana o własnej nieomylności. Słowa o
bucie bardzo tu pasują, fakt.

[aniucha333]

> Kolor skóry akurat można zmienić.

mozna w pozniejszym zyciu rozjasnic ciemny kolor skory ale ze
zmienic??? No chyba ze wiesz cos wiecej niz ja.

Tylko nie każdy rodzi
> się z takim samym mózgiem, czego Ty nie chcesz przyjąć do
> wiadomości.

uscislijmy - w tej dyskusji zakladamy (przynajmniej ja tak zakladam)
ze mowimy o zdrowych dzieciach, urodzonych bez zadnych wad czy
innych stwierdzonych problemach, dzieciach ktorych matki prawidlwowo
sie odzywialy w ciazy, przyjmowaly kwas foliowy i niezbedne
suplementy, ktorych ciaza przebiegala bez ryzyka jak i porod. Jesli
o takich dzieciach mowimy - to niestety mozg bedzie taki sam albo
inaczej mowiac - ich mozg bedzie mial taki sam potencjal.

> Akurat wiedza z zakresu nauk społecznych jest umiarkowanie
pewna :]
> Mówię to jako socjolożka, która niejedno badanie widziała.

nie tylko z tego zakresu, ale jesli od powiedzymy 50 lat kolejne
badania zblizone w zakresie udowadniaja to samo - to cos w tym
jest

> Jesteś zadufana w sobie i przekonana o własnej nieomylności.
Słowa o
> bucie bardzo tu pasują, fakt.

ja wierze w jedna rzecz - w niezmierzony ludzki i dzieciecy
potencjal. Nazywaj to jak chcesz ale nie lykam opowiesci Dosi czy
paru innych ktore twierdza ze czegos tam nie mozna robic bo sie w
nie takiej rodzinie urodzilo albo w nie takim kraju. Dla mnie to
jest limitowanie samego siebie i sowjego dziecka. Prawda ale jaka
prosta i trudna, dla niektorych, do przyjecia.

Nie ma czegos takiego jak nie umiem, nie potrafie i nie moge. Nie w
moim swiecie - lepiej sprobowac i poniesc porazke niz sluchac
wszystkich dookola i potem zalowac ze sie nie sprobowalo. Ktos
bardzo madry mi to kiedys powiedzial i mial absolutna racje.

[paszczakowna1]

> uscislijmy - w tej dyskusji zakladamy (przynajmniej ja tak zakladam)
> ze mowimy o zdrowych dzieciach, urodzonych bez zadnych wad czy
> innych stwierdzonych problemach, dzieciach ktorych matki prawidlwowo
> sie odzywialy w ciazy, przyjmowaly kwas foliowy i niezbedne
> suplementy, ktorych ciaza przebiegala bez ryzyka jak i porod. Jesli
> o takich dzieciach mowimy - to niestety mozg bedzie taki sam albo
> inaczej mowiac - ich mozg bedzie mial taki sam potencjal.
>
> > Akurat wiedza z zakresu nauk społecznych jest umiarkowanie
> pewna :]
> > Mówię to jako socjolożka, która niejedno badanie widziała.
>
> nie tylko z tego zakresu, ale jesli od powiedzymy 50 lat kolejne
> badania zblizone w zakresie udowadniaja to samo - to cos w tym
> jest

Jakieś dowody na te rewelacje? Na temat kwestii 'geny a środowisko w IQ'
napisano tony papieru, badano rodzeństwa wychowujące się osobno, bliźniaki
jednojajowe wychowujące się osobno, itp itd, i wyniki twardo wskazują, że IQ
jest w przeważającej mierze (około 80%) determinowane przez wyposażenie
genetyczne (żeby było śmieszniej, w większej mierze u dorosłych niż u dzieci) i
warunki życia płodowego (na który wpływ mieć owszem możemy, ale ograniczony).

Polecam zapoznanie się np z tym artykułem:

www.nature.com/nature/journal/v388/n6641/full/388468a0.html
Czyli - żebyś stawała na uszach, z dziecka predysponowanego 'z urodzenia' do
przeciętnego IQ geniusza matematycznego nie zrobisz.

[aniucha333]

> Jakieś dowody na te rewelacje? Na temat kwestii 'geny a środowisko
w IQ'
> napisano tony papieru, badano rodzeństwa wychowujące się osobno,
bliźniaki
> jednojajowe wychowujące się osobno, itp itd, i wyniki twardo
wskazują, że IQ
> jest w przeważającej mierze (około 80%) determinowane przez
wyposażenie
> genetyczne (żeby było śmieszniej, w większej mierze u dorosłych
niż u dzieci) i
> warunki życia płodowego (na który wpływ mieć owszem możemy, ale
ograniczony).


to jest ta odwieczna dyskusja nature vs. nurture. Ja jestem za
nurture. Bo co z tego ze ktos cos tam ma extra w mozgu (e.g. extraz
zwoje) jesli ich nigdy nei stymulowal??? Znasz te
powiedzenie "talenty nie uzywane zanikaja?". I tak to dla mnie z
tymi talentami jest - co to niektorzy twierdza dostaja od Boga.


Talent trzeba pielegnowac i rozwijac poprzez zdrowe odzywianie (np.
matki w ciazy a potem dziecka) i poprzez stymulacje (np. odp.
srodowisko, czytanie ksaizke, ruch fizyczny).


Niektore z was twierdza, ze nawet niektore rodzenstwo ma tak ze
jednen to geniusz a drugi normalny. Bo kazde z tych dzieci juz nie
dorasta w takim samym srodowisku. Dziecko pierworodne jest inne, niz
tez 4 z kolei. Zazywczaj najmlodsze dzieci lepiej sobie z wszystkim
radza bo dorastaly w bardzo zroznicowanym srodowisku uczac sie od
starszedo rodzenstwa i rodzicow - podkreslam to nie moje rewelacje
ale przeczytane w jakims artykule o dzieciach. Wiec mowienie ze
trojka dzieci z tej samej rodziny tak samo chowana a tylko jedno ma
talent - nie jest prawda. Kazde z tych dzieci dorasta w innym
srodowisku z w/w powodow.

> Czyli - żebyś stawała na uszach, z dziecka predysponowanego 'z
urodzenia' do
> przeciętnego IQ geniusza matematycznego nie zrobisz.


no to wierz w te 'rewelacje' sama. Mi tego nie wciskaj, bo nawet cos
tak swiecie wierzonego jak sluch absolutny (niektorzy twierdza ze
wrodzony) mozna WYCWICZYC. Jesli sie zacznie odpowiednio wczesnie.

[angazetka]

> to jest ta odwieczna dyskusja nature vs. nurture.

Kultura i natura to się zwie w naszym ojczystym języku. I tak, to
jest odwieczny spór i to, że TY wierzysz tylko w kulturę, nie
oznacza, że ja też muszę.

> Znasz te powiedzenie "talenty nie uzywane zanikaja?".

Zaraz... Czy jednak wiesz, że ludzie mająa talenty, a nie wszyscy to
samo?
No i jasnym jest, że same wrodzone predyspozycje to za mało - ale
ułatwiają rozwój w danym kierunku.

> > Czyli - żebyś stawała na uszach, z dziecka predysponowanego 'z
> urodzenia' do przeciętnego IQ geniusza matematycznego nie zrobisz.
>
> no to wierz w te 'rewelacje' sama. Mi tego nie wciskaj

Powiedz mi, jak sprawić, by osoba o wzroście 160 cm była wybitna
koszykarką. Też da się to wyćwiczyć?

[verdana]

Albo osoba dowolnego wzrostu wybitnym poetą? Mozna nauczyc pisac i
skladac rymy, pisać wierszyki okolicznosciowe, ale wybitnego poety
stworzyć sie nie da.

[paszczakowna1]

> to jest ta odwieczna dyskusja nature vs. nurture. Ja jestem za
> nurture.

Możesz być 'za' wieloma rzeczami. Łącznie z tym, ze ziemia jest płaska. Nauka co
prawda twierdzi inaczej, ale cóż to przeszkadza? Musze zresztą przyznać, że
mocno mnie zaintrygowałaś, bo myślałam, że idea 'tabula rasa' umarła razem z
Rousseau, a tymczasem, jak widać, w rozmaitych zakamarkach się ostała.

> no to wierz w te 'rewelacje' sama

Wierzę to ja w Boga. To natomiast jest wiedza, czyli coś oparte na przyzwoitej
jakości badaniach naukowych (wielka szkoda, że nie pofatygowałaś się przeczytać
bodaj abstraktu zalinkowanego artykułu - mam nadzieję, że wiesz, co to jest
'Nature'?), a nie na enigmatycznych 'artykulach naukowych'(proszę o odnosniki),
'lekcjach biologii' tudzież 'jakimś artykule o dzieciach'.

> Niektore z was twierdza, ze nawet niektore rodzenstwo ma tak ze
> jednen to geniusz a drugi normalny. Bo kazde z tych dzieci juz nie
> dorasta w takim samym srodowisku.

A co, jeśli ludzie z identycznym wyposażeniem genetycznym dorastają w różnych
środowiskach? Wyobraź sobie, że takie badania dość dawno temu zrobiono.

[aniucha333]

>
> Możesz być 'za' wieloma rzeczami. Łącznie z tym, ze ziemia jest
płaska. Nauka c
> o
> prawda twierdzi inaczej, ale cóż to przeszkadza?

kobieto sama sobei zaprzeczasz z postu na post. Ja jestem za
praktykami takimi jak Doman czy dr Suzuki ktorzy , doslownie, zycie
swoje poswiecili rozowjowi dzieci. Instytut Ksztalcenia Talentow w
Japonii istnieje od wielu lat (chyba z 60 lat) ich praca jest
szeroko opisywana i znana na Zachodzie. Rewelacje grup psychologow
nie robia na mnie wrazenia. To co teraz tak przez nich jest goraca
polecane (np. stymulacja dziecka poprzez zabawe czy zabawki
edukacyjne) jest niczym innym niz popluczynami prac Domana czy dr
Suzuki.

Musze zresztą przyznać, że
> mocno mnie zaintrygowałaś, bo myślałam, że idea 'tabula rasa'

to nie ja uzylam ale mariefurie. Kolejny przyklad "niechlujnosci"
umyslowej.


> Wierzę to ja w Boga. To natomiast jest wiedza, czyli coś oparte na
przyzwoitej
> jakości badaniach naukowych (wielka szkoda, że nie pofatygowałaś
się przeczytać
> bodaj abstraktu zalinkowanego artykułu - mam nadzieję, że wiesz,
co to jest
> 'Nature'?), a nie na enigmatycznych 'artykulach naukowych'(proszę
o odnosniki),
> 'lekcjach biologii' tudzież 'jakimś artykule o dzieciach'.

ale co ty podalas? link na jakis tam artykul ktory TY uwazasz za
interesujacy. Ktory TY myslisz ze jest jedyna wyrocznia dot.
dzieci??? Wierz czy mysl co chcesz - masz do tego prawo zyjesz w
wolnym kraju.
I jeszcze ten komentarz a propos co ja czytam - czyli co mam ci
podac to co przeczytalam w ciagu ost. 30 lat???

> A co, jeśli ludzie z identycznym wyposażeniem genetycznym
dorastają w różnych
> środowiskach? Wyobraź sobie, że takie badania dość dawno temu
zrobiono.


i wyobraz sobie o tym tez pisalam, ale dalej widze ze twoje
niechlujstwo umyslowe tego nie zauwazylo.

[paszczakowna1]

> > A co, jeśli ludzie z identycznym wyposażeniem genetycznym
> dorastają w różnych
> > środowiskach? Wyobraź sobie, że takie badania dość dawno temu
> zrobiono.
>
>
> i wyobraz sobie o tym tez pisalam, ale dalej widze ze twoje
> niechlujstwo umyslowe tego nie zauwazylo.

Nawet nie będę pytała, gdzie rzekomo pisałaś, bo jakoś odeszła mi ochota na
dalszą dyskusję. Jak wygrzeczniejesz, możemy rozmawiać.

[d.o.s.i.a]

> nie lykam opowiesci Dosi czy paru innych ktore twierdza ze czegos
tam nie mozna robic bo sie w nie takiej rodzinie urodzilo albo w nie
w takim kraju.

A gdzie ktokolwiek to napisal???
Naprawde chyba powinnas wrocic do przedszkola i jeszcze raz nauczyc
sie czytac. Tym razem ZE ZROZUMIENIEM.

Polecam Twojej uwadze ostanie numery Focusa i Przekroju Nauka. Jak
na zawolanie, jest tam kilka artykulow, ktore moglyby rozszerzyc
conieco Twoje horyzonty. W szczegolnosci polecam arytkul na temat
genetycznych predyspozycji czlowieka zakodowanych w mozgu (tak, tak,
nasze mozgi sie roznia...) oraz wplywie pracy (tzw. "dupogodzin") na
rozwijanie tychze predyspozycji. Wnioski bardzo ciekawe.

Bardzo ciekawy jest tez artykul na temat powstawania synaps i
dlaczego stymulowanie dziecka (sluchanie Mozarta itp.) w kolysce
oraz w ciazy NIC NIE ZMIENIA i nie przyczynia sie do szczegolnego
ich wzrostu (innymi slowy - nie ma znaczenia kiedy rozpocznie sie
proces nauki).

Poczytaj, pomysl, moze troche Ci sie te Twoje horyzonty przesuna.

[verdana]

jesli kazdy moze wszystko, to prawdopodobnie bardzo rozczarujesz się
swoim dzieckiem, kiedy się okaze, że nie rozumie np. matematyki czy
jest fatalne w biegach. Bo przeciez to bedzie jedynie jwj wina -
moglaby, ale się niedostatecznie przyklada. Kazda jej porazka bedzie
jej wina, niczego innego. Bo zgodnie z ta teoria kazdy, kto nie robi
perfekcyjnie wszyskiego jest albo źle stymulowany przez rodzicow,
albo sam sobie winien.
A więć w wychowanie Twojej corki wpisane jest jej wieczne
niezadowolenie z siebie. Nie bedzie mogla powiedzieć "cóż, nie
jestem zdolna do matematyki" tylko "cóż, jestem leniwa, nieudana".
Nie ma szans nie zmarnowac sobie w ten sposób samooceny.

[aniucha333]

> A gdzie ktokolwiek to napisal???

twoje slowa, ze cwiczyc sobei granie czy sluch moze tylko dziecko
wychowywane w rodzinie muzykow. Co za totalna bzdura!!!

> Bardzo ciekawy jest tez artykul na temat powstawania synaps i
> dlaczego stymulowanie dziecka (sluchanie Mozarta itp.) w kolysce
> oraz w ciazy NIC NIE ZMIENIA i nie przyczynia sie do szczegolnego
> ich wzrostu (innymi slowy - nie ma znaczenia kiedy rozpocznie sie
> proces nauki).

taak, raczej mi sie wydaje ze nie za bardzo zrozumialas to
przeslanie tego artykulu. Bo jesli tam jest napisane ze w kazdym
wieku mozna sie czegos nauczyc i wciaz stymulowac mozg (bo mam
wrazenie ze o tym mowa) - to prawda. Wg tego co napisalas moglabym
wywnioskowac ze powinno sie odlozyc formalna nauke w szkole az do
poznej starosci - co jest dla mnie kolejnym wskaznikiem ze ty malo,
oprocz swojego dziubania w SAP-ie, rozumiesz. Albo jeszcze inaczej,
jestes przykladem waskotorowego myslenia gdzie nei rozwijano sie
bardziej ogolnie ale w jednym waskim kierunku. I dlatego czytajac
ciebie - widze jakie braki w twoim wychowaniu poczyniono.

[angazetka]

> co jest dla mnie kolejnym wskaznikiem ze ty malo,
> oprocz swojego dziubania w SAP-ie, rozumiesz. (...) I dlatego
czytajac ciebie - widze jakie braki w twoim wychowaniu poczyniono.

"Czytając Ciebie", też widzę, jakie braki w Twoich wychowaniu
poczyniono, niestety.

[d.o.s.i.a]

> taak, raczej mi sie wydaje ze nie za bardzo zrozumialas to
> przeslanie tego artykulu.


Taaaaa. Tobie sie wydaje...

> co jest dla mnie kolejnym wskaznikiem ze ty malo, oprocz swojego
dziubania w SAP-ie, rozumiesz.


Nie galopujesz sie za bardzo???


> I dlatego czytajac ciebie - widze jakie braki w twoim wychowaniu
poczyniono.

A ja czytajac Ciebie widze, ze jestes idiotka.

[angazetka]

> mozna w pozniejszym zyciu rozjasnic ciemny kolor skory ale ze
> zmienic??? No chyba ze wiesz cos wiecej niz ja.

Rozjaśnic, czyli zmienić, prawda? Dośc radykalnie, jak w wypadku
Jacksona.

> uscislijmy - w tej dyskusji zakladamy (przynajmniej ja tak
zakladam) ze mowimy o zdrowych dzieciach, urodzonych bez zadnych wad
(...) to niestety mozg bedzie taki sam albo
> inaczej mowiac - ich mozg bedzie mial taki sam potencjal.

Jakim cudem, zapytam raz jeszcze? Zastanów się, w jaki sposób geny,
które wpływają na nasze oczy, brwi, rzęsy, nosy i wątroby, miałyby
nagle nie wpływać na nasze mózgi. Toż to taki sam organ jak inne.

> Nie ma czegos takiego jak nie umiem, nie potrafie i nie moge. Nie
w moim swiecie - lepiej sprobowac i poniesc porazke

No własnie, można ponieść porażkę, bo nie każdy jest tak samo
uzdolniony we wszytkich kierunkach.

[aniucha333]

> No własnie, można ponieść porażkę, bo nie każdy jest tak samo
> uzdolniony we wszytkich kierunkach.

to po co sa szkoly podstawowe i srednie wtedy? Jesli juz dziecka
powinnismy sie zdecydowac co robic w zyciu??? To dopiero bylby
swiat! Smutny i nudny.

I oto chodzi ze mozesz nauczyc sie tych wszystkich rzeczy
odpowiednie wczesnie i potem to starsze dziecko wybierze co mu sie
najbardziej podoba. Ale niestety tego sie nie dowie jesli nie
sprobuje i doklandie to samo robi szkola - daje szanse KAZDEMU w
KAZDEJ dziedzinie.

[angazetka]

> to po co sa szkoly podstawowe i srednie wtedy?

Po to, by dać każdemu podstawowy poziom edukacji, który każdy
(odwazne założenie, ale co mi tam) może przyswoić?

> Jesli juz dziecka
> powinnismy sie zdecydowac co robic w zyciu??? To dopiero bylby
> swiat! Smutny i nudny.

Nic takiego nie pisałam. Na marginesie - zawód wybrałam sobie, gdy
miałam lat 14, nie żałuję

> I o to chodzi ze mozesz nauczyc sie tych wszystkich rzeczy
> odpowiednie wczesnie

Na jakimś poziomie tak, na pewno. Kwestia tylko w poziomie i w
ilości wysiłku, jaki jednostka musi włożyć w to, by coś przyswoić.

[aniucha333]

> Na jakimś poziomie tak, na pewno. Kwestia tylko w poziomie i w
> ilości wysiłku, jaki jednostka musi włożyć w to, by coś przyswoić

czyli to co ja pisalam powyzej a ty teraz przelozylas na swoj jezyk.

Angazetka - o czym my tu teraz dyskutujemy?! Widze ze wciaz o jednym
i tym samym - bo i ty przyznajesz racje ze trzeba wlozyc prace w
cos, ze trzbea sie wszechstronnie edukowac a potem w pewnym wieku
wybrac zawod. Tak? No to o co kaman, ze tak sie wyraze?

O personale dogrywki - dobra nie ma sprawy.

O merytoryczna dyskusje - to nie wiem po co. Bo wyglada na to ze my
wciaz o jednym i tym samym i tu nikt juz nic nowego nie wniosl.


A propos - nurture - to nie kultura tylko srodowisko.

Przyklad sportowca o wzroscie 160 cm udany ale tu mowisz o warunkach
fiz. Mozg bez wzgledu na kolor skory, wzrost, pochodzenie - jest
taki sam pod wzgledem anatomicznym w momencie urodzenia. Jego
pozniejsze zwoje sa efektem wplywu srodowiska. Z lekcji psychologii
pamietam ze np. muzycy maja bardziej rozwiniety obszar mozgu
odpowiedzialny za sluch, bo naturalnie uzywaja go najwiecej.
Uszkodzenia np. tylnej czesi mozgu powooduja utrate sluchu czy
slepote, ale wtedy inne obszary mozgu ze ta powiem "nadrabiaja" i
np. sluch i wech rozwija sie bardziej.

[angazetka]

. Widze ze wciaz o jednym
> i tym samym - bo i ty przyznajesz racje ze trzeba wlozyc prace w
> cos, ze trzbea sie wszechstronnie edukowac a potem w pewnym wieku
> wybrac zawod.

To chyba dość oczywiste Problem polega na tym, że Ty uważasz, że
wszystkich można nauczyc wszystkiego, a ja tak nie uważam.

> Przyklad sportowca o wzroscie 160 cm udany ale tu mowisz o
warunkach
> fiz. Mozg bez wzgledu na kolor skory, wzrost, pochodzenie - jest
> taki sam pod wzgledem anatomicznym w momencie urodzenia.

Powiedz mi, skąd masz te dane o tożsamych mózgach. I wyjaśnij, jakim
cudem róznimy się wzrostem, ale nie mózgami. Proszę po raz któryś.

[aniucha333]

> Powiedz mi, skąd masz te dane o tożsamych mózgach. I wyjaśnij,
jakim
> cudem róznimy się wzrostem, ale nie mózgami. Proszę po raz któryś.

lekcje biologii, psychologii, artykuly w czasopismach naukowych,
etc. Niedawno czytalam, ze mozg Einsteina niczym sie nie roznil od
mozgu przecietnego czlowieka oprocz jakiejs tam czesci ktora mial
bardziej rozwinieta (na pewno tu sie myle ale czy to nie byl -
hipokam) - chyba ta bardziej rozwinieta za myslenie abstrakcyjne.

faculty.washington.edu/chudler/facts.html#brain
tu masz np. ile wazy mozg noworodka a ile czlowieka doroslego.

[aniucha333]

www.newscientist.com/article/dn9968-top-10-steps-to-a-better-brain.html?full=true

a tu fajny artykul o 10 rzeczach ktore mozna robic by mozg byl
sprawny cale zycie. I jak widac nei natura ale srodowisko gra tu
duza role - 8. Nuns on a run - ta czesc tego artykulu tu o tym
mowi

[angazetka]

Rozmawiałam dziś z kolegą, specjalistą od inteligencji. Pytałam o
kwestię "natura s. kultura" - jak to jest w opinii psychologa. Otóz
różni badacze uważają, że dziedziczymy 40-80% inteligencji. Są
natomiast zgodni co do tego, że mamy inteligencję płynną, czyli
właśnie dziedziczną, oraz skrystalizowaną, czyli tą, którą
wykształcamy przez rozwój.

[d.o.s.i.a]

> lekcje biologii, psychologii, artykuly w czasopismach naukowych,

Poprosimy o te czasopisma naukowe...

A slyszalas co to jest maskulinizacja mozgu, czy w to tez nie
wierzysz?

[aniucha333]

>
> A slyszalas co to jest maskulinizacja mozgu, czy w to tez nie
> wierzysz?

slyszalam ale wrecz mnie dziwi ze ty kobieta ktora pisze programy
komp. o tym wspomina. Co studiowalas - politechnike? Czyli jeden ze
scislych kierunkow. Czy widzialas roznice w twoich akademickich
postepach a postepach twoich kolegow? Moze a moze nie. Musialas byc
dobra skoro pracujesz w zawodzie. tak? Wiec, i tu gdybam, skoro jest
cos takiego jak maskulinizacja mozgu czy nie jest to raczej efekt
wychowania na zasadzie "chlopaki nie placza" a "dziewczynki bawia
sie lalkami"?

I jest jeszcze inna rzecz jaka zaobserwowalam w pracy - jak ktorys z
naszych senior managerow mial zly dzien i rzucal miesem albo wyzywal
sie na ktoryms z nas to ZAWSZE bylo usprawiedliwione - biedny facet
ma zly dzien. Ale tu podkreslam ze to bylo zawsze ale to zawsze
usprawiedliwione zarowne przez kobiety jaki mezczyzn. Potem na
jednym z projektow mialam kobiete Senior Managera - przemila osoba,
b. ciezko pracujaca, b. madra i raz czy dwa cos poszlo nie tak -
podniosla glos na paru z nas. Przez, autentycznie, tygodnie o tym
mowiono a konkluzja kazdej z takich rozmow byla ze to jest
(cytuje) "wredna suka", "samotna, nieszczesliwa
pracoholiczka", "suka przed PMS" czy cos w tym stylu. I tak sobie
mysle - niekoniecznie w tym przypadku - czy to raczej nie jest to
dzielenie ludzkich mozgow na kobiece czy meskie raczej efekt naszego
wychowania??? I to moje gdybanie i przyklady z zycia a nie efekt
przeczytania jakies ksiazki

[d.o.s.i.a]

Mozg Einsteina roznil sie szybkoscia przebiegu impulsow nerwowych w
synapsach. Dlaczego? Tego nigdy sie nie dowiemy (moze Einstein jadl
duzo tranu...) Przypominam rowniez, ze Einstein byl dosc przecietnym
uczniem dopoki nie zajal sie swoja dziedzina wiedzy (musial miec do
tego predyspozycje, skoro akurat ta dziedzina go nigdy nie znudzila
i choc nie znal jej z domu). Na jego osiagniecia prawdopodobnie
skladaly sie predyspozycje (budowa synaps) oraz wieeeeeeeeloletni
wysilek wlozony w studiowanie.

[verdana]

Ejnstein nie był przeciętnym uczniem - był dennym uczniem, uważanym
przez niektorych za dziecko uposledzone.
A rodzice 5 letniej Marii Curie wyrywali z rak książke, zeby
pobawila się w ogrodzie, albo lalka. Bo mieli dosyć rozsadne
wyczucie, że wiek dzieciecy jest przeznaczony raczej na spontaniczne
zabawy, niż regularna naukę.

[mariefurie]

Ale się rozpętało.
Ciekawe, że Einstein nie dostal nagrody Nobla za teorie względności, tylko za
odktycie efektu fotoelektrycznego.
chcemy wychowac geniusza? To powinno sie dziecku zabrać skarpateki i kłaśc spać
nago. Będzie geniusz.
Ciołkowski rozwinął się i wymyślił swoje teorie "kosmiczne", bo został zupełnie
sam, ot, dziwak. Kombinowal jakies prototypy we wlasnym domu.
Mówie to z ironią pewną.
Bo ta cała dyskusja przeszła juz prze wiele wymiarów i zrobiła się wręcz
wielowątkowa.
Chodzi o to żeby w niczym nie przedobrzyć.
Bowiem, owszem, mozna WYKSZTAŁCIĆ słuch absolutny, poprzez pracę. Przykład - mój
były szwagier.a nikogo w rodzinie bliższej-dalszej nie miał jakoś szczególnie
umuzykalnionych. (jeśli w ogóle). Jak to zrobił? Ano prosto. Kiedys były
problemy z dostepem do nut, ale były nagrania. Co robił? Siedział , nasłuchiwał,
spisywał, gral, co spisał, i tak przez całe liceum, aż doszedł do takiej wprawy,
że potrafił każdą nutę nazwać niezaleznie od diapazonu i oktawy. Można? MOżna.
To , że z tej jego pracy i tak nic nie wyszło póxniej (charakteru zabrakloo) to
juz inna sprawa. Czyli - sprawa charakteru, czyli wychowania.
O co mi chodzi z tym mozgiem noworodka. Nie mowie, ze wszystkie sa jednakowe w
swojej konstrukcji, ale sa jednakowo chlonne. I tylko od ilosci zapodanych
bodzcow zalezy co i gdzie i w jakim obszarze bardziej sie wyksztalci.
To, że w jednej rodzinie jest trójka dzieci i wszyscy sie bardzo różnia jak
wyrosną, to nie świadczy r, że wbrew pozorom (powiedzmy ze to jedna rodzina cały
czas) wychowywali się w róznych "okolicznościach". Przeciez normalne jest, ze
pierwszemu dziecku matka poswięci wiecej czasu, niż ..ostatnemu.I to są te rózne
wpływy środowiskowe. Jak równiez to, że pierwsze dziecko chodzi do szkoły w XX
wieku, a ostatnie w XXI. I jak mniemam podlega innym zupełnie wpływom
środowiska, niezależnie od tego, ze ma tych samych rodziców, co najstarsze. Poza
tym, rodzice tez zdaje sie z czasem starzeją i inna skalę wychowawczą
przykładają do pierwszego , a inna do ostatniego dziecka. Jedno dziecko ,
genetycznie, zapadnie na jakąś rodzinną chorobę, a inne - niekoniecznie. Jedno
dziecko z braku wiedzy rodzica caly czas bedzie od dziecinstwa szpikowane
antybiotykami, w skutek czego straci wszelka odpornosc i w ok 20 lat posypie mu
sie caly kosciec lacznie z kregoslupem i zebami, a drugie, bedzie cale
dziecinstwo sie odzywiac czekoladkami i hektolitrami mleka (bo ma akurat taki
"smak") i nawet chwilowo zapadnie na anemie, ale nigdy nie bedzie miec problemow
z koscmi czy zebami.
Ze najmlodze dziecko ma najlepiej w rodzinie, to fakt. Bo ma z czego czerpac. I
to bez wysilku ze strony rodzicow. "samo" sie dzieje.
Mnie chodzilo w tej dyskusji o cos takiego. Powiem, to jest moj punkt widzenia
wynikajacey z jakichs tam obserwacji i doswiadczenia.
Raz - zeby nie zacinac sie na jakiejs jednej i jedynie slusznej metodzie dot.
rozwoju malego czlowieka. Bo TO (zaciecie) zawsze ogranicza.
Dwa - nie da sie, jakkolwiek bysmy starali, poswiecajac na jakas "rozwojowa"
czynnosc piec minut dziennie, zrobic z dziecka geniusza.
Mozna mu pokazac cos nowego, poszerzyc jego horyzonty i to wszystko.
Trzy - ostrasza mnie troche hipoteza, ze, skoro wszyscy jestesmy czyms juz
"naznaczeni", to w zasadzie nie ma znaczenia, czy pracujemy z dzieckiem, czy
nie, i tak "szydlo" samo wyjdzie z wora wczesniej czy pozniej. Dla pewnej
kategorii rodzicow bowiem, moze to oznaczac, ze nie warto dziecku poswiecac
czas, bo wszystkiego nauczy sie w "swoim" czasie. A to tez nieprawda. Warto
poswiecac czas, tylko dawkujac rozsadnie i nie oczekujac nadmiernych efektow
swoich staran. A nader wszystko, dac pewna swobode w rozxwoju.

[d.o.s.i.a]

> Bowiem, owszem, mozna WYKSZTAŁCIĆ słuch absolutny, poprzez pracę.

Mozna wyksztalcic, choc jest to trudne i wymaga pracy. Ale nie zmienia to faktu,
ze sa ludzie ktorzy RODZA sie ze sluchem absolutnym. Co zaprzecza tezie jakoby
wszyscy rodzili sie z jednakowymi mozgami. Skoro jedni maja "dany" sluch
absolutny, to jest zupelnie naturalnym to, ze inni moga miec inne predyspozycje.
Roznice w odbieraniu swiata i reagowaniu zauwaza sie juz u kilkugodzinnych
noworodkow plci przeciwnej - znaczy ich mozgi ROZNIA SIE.

> O co mi chodzi z tym mozgiem noworodka. Nie mowie, ze wszystkie sa jednakowe w
swojej konstrukcji, ale sa jednakowo chlonne.

Nikt nie zaprzecza, ze mozgi noworodkow sa chlonne. Ale nie sa jednakowe.

> Dwa - nie da sie, jakkolwiek bysmy starali, poswiecajac na jakas "rozwojowa"
czynnosc piec minut dziennie, zrobic z dziecka geniusza.

Dokladnie. Geniusz rodzi sie w tysiacach godzin nauki i cwiczen. Predyspozycje
ulatwiaja i przyspieszaja proces nauki i sprawiaja, ze geniusz zwyczajnie nie
nudzi sie tym co robi...

> Trzy - ostrasza mnie troche hipoteza, ze, skoro wszyscy jestesmy czyms juz
"naznaczeni", to w zasadzie nie ma znaczenia, czy pracujemy z dzieckiem, czy
nie, i tak "szydlo" samo wyjdzie z wora wczesniej czy pozniej.

Tak, zainteresowania wyjda wczesniej czy pozniej - dlatego z dzieckiem trzeba
pracowac, zeby pokazac mu wachlarz dostepnych mozliwosci - ale nie oznacza to
uczenia go wszystkiego jak leci w wieku 3 lat "na wszelki wypadek". Przy
odpowiednim wsparciu rodziny i sporej dozie wysilku z zainteresowan rodzi sie
pasja, a z pasji, nierzadko, geniusz.

Przypominam, ze tematem dyskusji jest "czy warto uczyc 2letnie dziecko czytac, a
3letniemu dziecku ksztalcic sluch, czy poczekac z tym az naturalnie rozwinie
zainteresowanie, wychowujac je w "naukowo" przyjaznej atmosferze". Nie jest
natomiast przedmiotem dyskusji to, czy dziecko nalezy zamknac w komorce i
zabronic jakiegokolwiek kontaktu ze swiatem.

Byc moze, dzieci uczone metoda Damona, umieja cos tam lepiej niz ich 2letni
rowiesnicy. Ale jakie to ma znaczenie, skoro niejeden nieuczony ta metoda
rowiesnik i tak je przescignie w pewnym momencie?

[verdana]

I jakos nie wierzę, aby KAŻDY mogl wyksztalcic sluch absolutny. Mój
syn nie rozroznia melodii, zadna praca nad niem nie doprowadilaby do
tego, by rozróżniał nuty....

[mariefurie]

czyli sie zgadzamy.


<<Przypominam, ze tematem dyskusji jest "czy warto uczyc 2letnie dziecko czytac,
a3letniemu dziecku ksztalcic sluch, czy poczekac z tym az naturalnie rozwinie
zainteresowanie, wychowujac je w "naukowo" przyjaznej atmosferze".

No to powiem, ze warto, korzystajac ze sposobow "naturalnych", czyli obserwujac
dziecko i podsuwajac pewne pomysly, zanurzajac go niejako w atmosferze. Co jest
z kolei tylko mozliwe wteddy, kiedy ta "atmosfera" juz po prostu istnieje, a nie
jest tworzona na sile,te (metaforyczne) piec minut dziennie wszystkiego po troche.
Osobiscie jestem przeciwna jakimkolwiek silowym (bo takie one sa w moim
mniemaniu) metodom.

[aniucha333]

> Roznice w odbieraniu swiata i reagowaniu zauwaza sie juz u
kilkugodzinnych
> noworodkow plci przeciwnej - znaczy ich mozgi ROZNIA SIE.

roznia sie sila witalna a nie potencjalem. Budowa moze a nie
potencjalem - o tym tu jest mowa.

i tak czytam ten twoj post i widze ile ty rzeczy po mnie dokladnie
powtarzasz. Niby rozumiesz co sie do ciebie mowi ale nie musisz to
sama przetrawic i potem pisac dokladnie to samo co wczesniej
usyszalas

> Dokladnie. Geniusz rodzi sie w tysiacach godzin nauki i cwiczen.
Predyspozycje
> ulatwiaja i przyspieszaja proces nauki i sprawiaja, ze geniusz
zwyczajnie nie
> nudzi sie tym co robi...
>

czyli wg ciebie ten wyuczony talent to ciezka praca krwia i potem
okupiona. Ale czy wpadlo ci do glowy ze ludzie ktorych cos
pasjonuje - lubia to robic i te miliony godzin spedzone na tym sa
dla nich frajda? Bo tak to najczesciej jest.


I jeszcze jedno - wczesniej wspominalyscie ze samo cwiczenie na
instrumencie to najwyzej rozwinie dobrego rzemieslnika. Tak ale
zdnej z Was do glowy nei przyszlo ze cwiczenie na instrumencie to
jedno, potem jest jeszcze teoria muzyki, slychanie nagran, chodzenei
na koncerty, etc. To towrzy muzyka a nei tylko samo cwiczenie.

Wiekszosc z Was czepia sie jednego watku ale zadnej nie wpadnie do
glowy ze robienie jednej rzeczy (np. codziennie cwiczenie) to jest
tylko JEDNA z rzeczy ktore sie robi jesli chce sie byc muzykiem.
Jesli by tak bylo to na uniwerku czy polibudzie wystrczyly by same
cwiczenia no bo po co matma, wyklady z ekonomii, pisanie prac czy
nauka historii mysli ekonomicznej. Po co?

[paszczakowna1]

> Ejnstein nie był przeciętnym uczniem - był dennym uczniem, uważanym
> przez niektorych za dziecko uposledzone.

To mit. Einstein zdał bardzo dobrze maturę (możesz kopię świadectwa obejrzeć w
wikipedii): celujące z przedmiotów ścisłych i bodaj z niemieckiego, dużo piątek,
trójkę miał tylko z francuskiego (być może dlatego, że zmienił kraj i szkołę,
przedtem się tego języka nie uczył - zresztą całe życie był antytalentem
językowym). W szkole podstawowej też miał dobre oceny.

Za dziecko upośledzone uważano go gdzieś do 5-tego roku życia, bo długo nie
mówił. Jego wspomnienia z tego okresu wskazywałyby zresztą na jakąś 'łagodną'
formę autyzmu wczesnodziecięcego, z której sam się uwolnił.

[verdana]

Nie , w poczatkach nauki szkolnej tez był uznawany za opóźnionego.
A wlasnie o poczatkach tu dyskutujemy...

[paszczakowna1]

> Nie , w poczatkach nauki szkolnej tez był uznawany za opóźnionego.

Może i tak, różnie podają. W każdym razie na pewno miał opinię leniwego i
'niegrzecznego', i działał nauczycielom na nerwy. Ale oceny ostatecznie i w
podstawówce miał dobre (szczególnie z matematyki), więc takim fatalnym uczniem
być nie mógł.

[aniucha333]

> Ejnstein nie był przeciętnym uczniem - był dennym uczniem,
uważanym
> przez niektorych za dziecko uposledzone.

dokladnie - a wiesz dlaczego bo byl tak niesamowicie zdolny ze
tradycyjna szkola nie byla w stanie go zainteresowac. Kiedys
wspominal ze przeszedl pieklo w tradycyjnej edukacji.

Kolejny przyklad - Edison - zostal wyrzucony ze szkoly. Matka go
zabrala do domu i sama uczyla. Jak wiec widac tysaic razy na tym
lepiej wyszedl.

Koeljny przyklad Churchill - w swoich wspomnienieniach napisal ze
nigdy zaden z nauczyciel go nie zapytal co potrafi ale kazdy chcial
mu udowodnic czego nie potrafi. Ze sprawne memoryzacja materialy
byla wazniejsza niz rozudzenie w nim milosci do nauki czy rozwijanie
jego pasji.


Nie wydaje mi sie ze w tej kwestii cos sie dzisiaj w szkolnictwie
zmienilo. My caly czas uwazamy ze ktos kot ma 6 w szkole to madry
gosc. Ale to przeciez nie jest nic innego niz pilny uczen, To nic
nie wskazuje o jego zdolnosciach. Nasza pani wychowawczyni w szkole
nam kiedys mowila co musimy robic by byc dobrymi uczniami - chodz na
lekcje i czytaj podrecznki. I tyle!! Czy znacie kogokolwiek ktory by
tak robil zeby stal sie kims dobrym w jakiekowliek dziedzinie???
Raczej stanie sie poprawnym uczniem a potem poprawnym pracownikiem.
Nie mowie ze to zle albo malo, ale chyba w zyciu chcialoby sie
wiecej - wiecej wiedzy, wiecej przeczytanych ksiazek, wiecej
pasji/hobby, etc.

[d.o.s.i.a]

> Mozg bez wzgledu na kolor skory, wzrost, pochodzenie - jest
> taki sam pod wzgledem anatomicznym w momencie urodzenia.

Dziecko drogie. Nawet mozg noworodka zenskiego oraz meskiego sie
rozni! Juz od 8 tygodnia, pod wplywem testosteronu zaczyna
ksztaltowanie sie meskiego mozgu. Od 8 tygodnia!!! Jesli o tym tez
nie wiesz, albo nie wierzysz, to naprawde chce sie powiedziec,
ze "dyskusja z glupim nie ma sensu".

[aniucha333]

> Dziecko drogie. Nawet mozg noworodka zenskiego oraz meskiego sie
> rozni! Juz od 8 tygodnia, pod wplywem testosteronu zaczyna
> ksztaltowanie sie meskiego mozgu. Od 8 tygodnia!!!

tak jak dyskusja ze sciana poczytaj troche uwazniej i moze
zaczniesz cos tam rozumiec. Jak na razie tylko klamiesz i zmyslasz -
napisalam ze mozg kazdego dziecka ma taki sam POTENCJAL. Czyli ze
bez wzgledu na wage, plec czy kolor skory - kazde dziecka ma szanse
na osiagniecie doskonalsci w jakiejkowliek dziedzinie czy to bedzie
fizyka czy matematyka czy muzyka. I podkreslam, lbie zelazem okuty,
ze nie mowie ze we wszystkich dziedzinach dziecko to osiagnie ale w
ktorejs z tych dziedzin.

[angazetka]

Obrażanie dyskutantów rzadko skłania ich do zmiany zdania. Przemyśl
to sobie z łaski swojej.

[aniucha333]

> Obrażanie dyskutantów rzadko skłania ich do zmiany zdania.
Przemyśl
> to sobie z łaski swojej

Moja droga - przemilcze fakt ze twoja kochana kolezanka pare postow
wczesniej mnie od idiotek wyzwala. Jak juz zdazylam zauwazyc tylko
ja tutaj podlegam ocenie, reszta z was czuje sie kompletnie z tego
zwolniona i obdarzanie mnie epitetami oraz mojej wiedzy jest
obrazane, wysmiewane, etc. POtem jedna czy druga przetworzy to co ja
wczesniej powiedzialam i jest ok. ALE jak ja pare postow wczesniej
mowilam dokladnie to SAMO - to jest to "bzdura", "mam cisnienie na
robienie z dziecka, tego i owego", jestem "idiotka", etc.


Powiem krotko - to jest po prostu zalosne. Z wami nie mozna
dyskutowac, bo ZADNE argumenty tu nei trafiaja. Rzeczy o ktorych
mowie sa tak powszechnie znane (i to nawet nie o Domana czy dr
Suzuki chodzi, ale powszechna wiedze) ze nawet srednio inteligentny
czlowiek czytajac TYLKO kolorowe pisma dla kobiet wie o nich.
Przyklad, ostatnio siedzac w poczekalni lekarza wzielam do
poczytania "Claudie" i nawet tam w tak przecietnym pismie byl
artykul o edukacji domowej i o stymulacji dzieci! Ale "wielkie
uczone" doktorantki czy programistki tego nie wiedza!!! Kolejny
przyklad zlej edukacji gdzie wybiorczo was wyuczono waskiego zakresu
wiedzy. Dla mnie kolejny przyklad ze ksztalcac dziecko od malego nie
doprowadze do takich zaniedban i ze wychowam madrego czlowieka ktory
bedzie czytac i czytac i czytac co tylko wpadnie mu w rece a nie
tylko wybiorczo czytac skrypty z lektur w szkolach albo zadany
material w klasie.

[d.o.s.i.a]

Dziewczyno. Mam Ci jeszcze raz przypomniec kto zaczal obrazac w tym
watku?? Jestes denna, niewychowana i zadufana w sobie.

Widze, ze za zadne skarby swiata nie jestes w stanie przyjac
logicznych argumentow innych forumowiczow. Zaczynasz wycofywac sie
rakiem z teorii przez siebie przedstawionych, oraz odwracac kota
ogonem, gdy tylko ktos wypunktuje Ci niescislosci Twojego
rozumowania. Twoje "artykuly naukowe" sa OK, ale artykul z Nature
juz nie? A czy Twoj Bog Suzuki kiedykolwiek dostapil zaszczytu
publikowania w Nature??? Wiec o czym my tu mowimy.

Od trzystu paru watkow uparcie twierdzisz, ze dzieci rodza sie z
takimi samymi mozgami. Na wszelkie sposoby zarowno ja, jak i inni
forumowicze probujemy Cie przekonac, ze mozgi roznia sie, tak jak
roznia sie inne organy - widac to na przykladzie mozgu zenskiego i
meskiego. Roznice te zostaly juz daaaawno udowodnione i nie sa
zadnym mitem. Mozg zenski i mozg meski to tylko ukute terminy -
kazdy i tak jest inny i kazdy dostaje mozg ktory lezy gdzies
pomiedzy jednym, a drugim spektrum. Kumasz? Statystycznie biorac
wiekszosc dziewczynek dostanie mozg bardziej damski, wiekszosc
chlopcow bardziej meski, co nie oznacza, ze nie ma nic pomiedzy
(jest to oczywiscie duzy skrot). Plec mozgu nie zawsze idzie w parze
z faktyczna plcia, co widac dobitnie na przykladzie chociazby
transseksualistow. Wiec przyjmij do wiadomosci, ze naprawde nie ma
znaczenia, czy jestem programistka i czy jestem lepsza od mezczyzn.
Nie o tym ta dyskusja.

Nie trafialy do Ciebie zadne argumenty, chociaz naukowo wiele tych
faktow zostalo udowodnionych i nawet glupia wikipedia o tym pisze
(ja juz nie mowie o zadnych bardziej zaawansowanych artykulach).

Teraz nagle zmienilas front i twierdzisz, ze mozgi moga byc rozne,
tylko potencjal maja taki sam. Dobre sobie. Jak wygodnie. Czyli
absolutnie nie przyznajesz sie do twierdzenia jak osiol, ze mozg
dostaje sie ze sztancy. Teraz rozumiem twierdzisz, ze mozg moze sie
roznic, ale potencjal pozostaje ten sam? Na logike, moja droga -
jakim cudem???

I tak. Jako programistka wiem i widze, ze wiecej jest uzdolnionych
matematycznie facetow - i mozesz sie oburzac jak chcesz, nie
obchodzi mnie to.

Mam wrazenie, ze w ogole nie rozumiesz o czym dyskutujemy. Sto razy
ktos Ci juz napisal, ze dzieci NALEZY stymulowac i rozwijac - aby
wykorzystac ich potencjal jak najlepiej. Przyjmij to wreszcie do
swojego ciasnego umyslu dobrze??? Dyskutujemy nad budowa mozgu, oraz
tym czy z kazdego mozna zrobic geniusza w dowolnej dziedzinie, oraz
nad sensem uczenia 2letniego dziecka czytac. Nie widzisz roznicy????

[aniucha333]

Nie skomentuje wiekszosci twojej wypowiedzi bo to ty usilnie
trzymasz sie swoich "teorii". I to ty je zmieniasz z postu na post.


> I tak. Jako programistka wiem i widze, ze wiecej jest uzdolnionych
> matematycznie facetow - i mozesz sie oburzac jak chcesz, nie
> obchodzi mnie to.

ja sie nie oburzam bo tak sie akurat sklada ze zanm wiecej kobiet
zdolnych z matmy czy chemii niz facetow. To w wiekszosci polskie
polibudy utrzymuja ten stereotyp ze to sa tylko kierunki dla
facetow.

A czy Twoj Bog Suzuki kiedykolwiek dostapil zaszczytu
> publikowania w Nature???

z pewnoscia skoro nawet ludzie z tak debilnej dziedziny jaka jest
psychologia o jego metodzie pisali.

Dyskutujemy nad budowa mozgu, oraz
> tym czy z kazdego mozna zrobic geniusza w dowolnej dziedzinie,
oraz
> nad sensem uczenia 2letniego dziecka czytac. Nie widzisz
roznicy????


to ty nie widzisz roznicy - bo nie znasz zadnej z tych metod.
Klepiesz trzy po trzy jedno i to samo - no tak trzeba stymulowac ALE
bron boze nie uczyc czytac albo nie daj boze uczyc grac na
instrumencie. Tylko ktos wyjatkowo tepy moze cos takiego napisac!!!
Co to za roznica czy ukladam z dzieckiem puzzle czy ucze go grac na
skrzypcach??? Dla mnie zadna!!! Jedna i druga stymuluje mozg ale dla
kogos wyjatkowo ograniczonego to jest nie do pomyslenia bo sam ma
tak waziutkie poglady ze to po prostu przeraza.

[d.o.s.i.a]

> ja sie nie oburzam bo tak sie akurat sklada ze zanm wiecej kobiet
> zdolnych z matmy czy chemii niz facetow.

A kogo to obchodzi co Ty uwazasz i kogo znasz???


> To w wiekszosci polskie polibudy utrzymuja ten stereotyp ze to sa
tylko kierunki dla facetow.

Bylas Ty kiedys na polibudzie?


> Klepiesz trzy po trzy jedno i to samo - no tak trzeba stymulowac
ALE bron boze nie uczyc czytac albo nie daj boze uczyc grac na
instrumencie. Tylko ktos wyjatkowo tepy moze cos takiego napisac!!!


Trzeba byc wyjatkowo tepym, zeby uczyc 2letnie dzieco czytac.
Szkoda, ze nie od razu pilotowac samolot. I leczyc przy tym swoje
kompleksy, zapewne.

Nigdzie z kolei nie napisalam, ze dziecka nie mozna uczyc grac na
instrumencie!!! Ile razy mozna Ci to pisac, zebys pojela?


> Co to za roznica czy ukladam z dzieckiem puzzle czy ucze go grac
na skrzypcach??? Dla mnie zadna!!! Jedna i druga stymuluje mozg ale
dla kogos wyjatkowo ograniczonego to jest nie do pomyslenia bo sam
ma tak waziutkie poglady ze to po prostu przeraza.

Ty naprawde masz malutki mozdzek skoro po raz setny wpierasz mi, ze
ja gdzies napisalam, ze nie mozna dziecka uczyc grac na skrzypcach.

Jezeli cos jest przerazajace to chyba Twoje kompleksy, ktore kaza Ci
obierac sobie na dziecku to czego sama zapewne nie masz.

[aniucha333]

> Obrażanie dyskutantów rzadko skłania ich do zmiany zdania.

LOL. Moja droga ty i pare innych i tak wiecie swoje i do was NIC nie
trafia. A poza tym ja tego wogole nie probowalam wymienialam sie
tylko pogladami

[angazetka]

> Geny moga decydowac o naszej sile zyciowej - energii, wyzszym czy
> nizszym wzroscie, kolorze oczu, wlosow, kolorze skory, etc.

O wzroście tak, ale o uzdolnieniach nie. Dlaczego?

> To co ty nazywasz wrodzonymi prsedyspozycjami wg mnie jest tylko
tym co dziecko wyuczylo sie obserwujac swoich bliskich.

Co by oznaczało, że dziecko może działać tylko w tych dziedzinach,
co jego rodzice. Co jest bzdurą totalną.

[aniucha333]

> Co by oznaczało, że dziecko może działać tylko w tych dziedzinach,
> co jego rodzice. Co jest bzdurą totalną.


Ja dalej powtarzam ze dziecko jest produktem swojego srodowiska i
jesli mama z zawodu np. fizyczka amatorsko gra na gitarze to i
dziecko bedzie z tym ze milion razy lepiej niz ona. Pod warunkiem ze
mama je zacheci. Dalej obserwujac mame bedzie na pewno interesowac
sie fizyka, pod warunkiem ze mama go zacheci. Wiec moze to dziecko
wyrosnac na fizyka jak i muzyka - szanse ma.

Wiec mi nie wciskaj ze mowie o jakies jednej waskiej dziedzinie.

[angazetka]

> Wiec moze to dziecko
> wyrosnac na fizyka jak i muzyka - szanse ma.

A dziecko okaże się niewdzięczne i będzie zainteresowane historią
starozytną. Albo teologią. Albo fryzjerstwem. Jest bowiem odrębnym
bytem, a nie klonem mamusi.

[aniucha333]

> A dziecko okaże się niewdzięczne

a co w tym niewdziecznego ze dziecko chce wybrac wlasna droge? Chyba
raczej powod do dumy ze wychowalismy madrego, niezaleznego czlowieka
ktory wie co chce w zyciu robic a nie tylk nasladowac rodzicow.

[angazetka]

> a co w tym niewdziecznego ze dziecko chce wybrac wlasna droge?

To ironia była :] Mam wrażenie, że według Ciebie dziecko ma być
dokładnie takie, jakim chcą go widzieć rodzice. Otóz nie będzie (na
szczęście). Nie musi powielać schematu zainteresowań rodzica i nie
jest to wina ani rodzica (za mało zachęcał), ani dziecka (za mało
się starało).

[aniucha333]

Mam wrażenie, że według Ciebie dziecko ma być
> dokładnie takie, jakim chcą go widzieć rodzice. Otóz nie będzie
(na
> szczęście).

to zle mnie zrozumialas. Dziecko wychowane w domu ludzi
wyksztalconych bedzie czlowiekiem wyksztalconym bez wzgledu jaki
zawod wybierze. I dla mnie bycie super mdarym czlowiekiem nie
przeklada sie na monetarne czynniki. Lepiej jest byc madrym
cukiernikiem niz nudnym i dennym bankierem. Ale nie wykluczam ze
mozna tez byc super madrym i ciekawym bankierem

Ja caly czas poodkreslam ze bez wzgledu na wyksztalcenie rodzicoe,
ich pozycje, ich dochody - dziecko ma szanse (oczywiscie odpowiednio
stymulowane) wyrosnac na super madrego, zdolnego i fajnego czlowieka
w jakiejkolwiek dziedzinie wybranej przez siebie. Podkreslam ze nie
ma co sie limitowac i limitowac swoich dzieci.

[verdana]

Oznaczało by to, ze w kazdej rodzinie, gdzie zawody są dziedziczne,
syn czy corka beda lepsze od rodziców. A tak nie jest - wezmy chocby
Kossaków - albo sporo rodzin aktorskich, gdzie młodzisze pokolenie
wcale nie jest lepsze od starszego.
W tym wypadku mamy bardzo, bardzo wiele przykladów negatywnie
weryfikujących te teorię.

[mariefurie]

verdana napisała:

> Oznaczało by to, ze w kazdej rodzinie, gdzie zawody są dziedziczne,
> syn czy corka beda lepsze od rodziców.

Jeżeli to do mnie, to wcale to nie oznacza TO. Przeciez nic takiego nie powiedzialam.
Oznacza to tylko tyle (moze oznaczac), ze jezeli ojciec i matka sa aktoreami(malarzami, filmowcami, muzykami, naukowacami itp) i nie przekazuja swojej wiedzy w sposob mily , latwy i przyjemny dziecku, (czyli , przy okazji),a opieke nad dzieckiem sprawuje opiekunka od rana do nocy przez 15 lat, to trudno oczekiwac od dziecka ze pojdzie w slady rodzica.(ów).A jesli nawet - to marny aktorzyna (malarz, poeta, muzyk itp) z niego bedzie.

[aniucha333]

> Oznacza to tylko tyle (moze oznaczac), ze jezeli ojciec i matka sa
aktoreami(ma
> larzami, filmowcami, muzykami, naukowacami itp) i nie przekazuja
swojej wiedzy
> w sposob mily , latwy i przyjemny dziecku, (czyli , przy okazji),a
opieke nad d
> zieckiem sprawuje opiekunka od rana do nocy przez 15 lat, to
trudno oczekiwac o
> d dziecka ze pojdzie w slady rodzica.(ów).


Mariefurie - idealnie to ujelas!!! Dokladnie tak - wiekszosc
rodzicow co uprawiaja takie wymagajace poswiecen i pracy zawody nie
maja najczesciej CZASU na ZAJMOWANIE sie DZIECKIEM. I na to mi
wyglada ze to dokladnie tak jest. Przychodzi mi na mysl Mlody
Olbrychski - chlopak z duzym potencjalem ale naprawde zaniedbany
przez rodzicow. Mialam kiedys b. dobrego znajomego ktorego cala
rodzina to lekarze - ojciec, matka, ojczym. Chlopak zostal wychowany
przez nianie z Ukrainy bo ani matka ani ojciec nie mieli czasu by
sie nim zajmowac. Ledwo skonczyl szkole srednia a potem chyba z 2
rozne kierunki studiow zaczynal ale w koncu i tak nic nie skonczyl.
Dzis prowadzi jakis tam wlsany biznes, ale lekarzem nie jest. I
najsmutniejsze bylo to ze on byl tak podrzucany z jednego domu do
drugiego - zadne z rodzicow jakby nie dbalo o niego. Takie po prostu
zaniedbane dziecko.

[verdana]

Ależ w zadnym wypadku nie do Ciebie!!! Do glowy by mi nie przyszło
podejrzewać, ze masz na mysli cos tak absurdalnego. To przyczynek do
opinii zwolenniczki uczenia dzieci od zarodka : "Ja dalej powtarzam
ze dziecko jest produktem swojego srodowiska i
jesli mama z zawodu np. fizyczka amatorsko gra na gitarze to i
dziecko bedzie z tym ze milion razy lepiej niz ona. Pod warunkiem ze
mama je zacheci"
I moja wypowiedź odnosi sie do tego, absolutnie nieprawdziwego
twierdzenia.

[donkaczka]

dosia a "damon" i zdrowe zywienie sie wykluczaja?
plus regularny tryb zycia, pelen ruchu i zabawy klockami, grania w gry, skakania
po kanapie?
aniucha wdala sie w intensywne i kontrowersyjne miejscami polemiki z wami, ale
chyba przekladanie jej podejscia i zdania na calego Domana i wszytskie matki go
stosujace to przegiecie

zdrowe jedzenie to moj fis, karmie forumowe flejmy toczac walke ze
zwolenniczkami myslenia "moj je danonki i parowki i nic mu nie jest"
i zupelnie mi to nie przeszkadza z zainteresowaniem czytac i stosowac domana

kolejny blog dla pozytywnie zainteresowanych:
worldsbesteducation.blogspot.com/
edukacja domowa to fajna sprawa, niestety w niemczech zakazana jeszcze za
hitlera, a ja bym chetnie skorzystala
ale ja ogolnie chyba jakos nietypowo na rozne sprawy patrze, to co dla
wiekszosci ludzi jest z gory do odrzucenia, bez przyjrzenia nawet blizej, ja
traktuje jako opcje do rozwazenia
w ten sposob nasza codziennosc choc dla mnie zupelnie zwyczajna, po konfrontacji
z forumowymi "normami" zaczyna wygladac jak pasmo dziwactw..
nagle sie dowiaduje, ze jestem matka nieodpowiedzialna, bo rodze w domu, matka
przesadzajaca, bo nie pase dzieci swinstwami, matka nadambitna, bo domana
stosuje, matka nadopiekuncza, bo dzieci chustuje i spie z nimi
a potem patrze na te moje gwiazdy i mysle, ze jak na taka porypana matke, mam
wyjatkowo zajebiste dzieci... widac odporne na moje dziewactwa sa

[aniucha333]

> dosia a "damon" i zdrowe zywienie sie wykluczaja?
> plus regularny tryb zycia, pelen ruchu i zabawy klockami, grania w
gry, skakani
> a
> po kanapie?

widocznie tak. Jak juz wczesniej mowilam - Instytut Domana daje
nawet wyklad a propos odzywiania dzieci. W swoich newsletterach
ktore nam wysylaja na email raz w miesiacu (kazdy na to sie moze
zapisac na ich stronie) pisza o dzieciach chorych co powinny jesc a
jakie pokarmy wykluczyc. I to dziala! Wystarczy poczytac na ich
stronie. Tak samo daja rady a propos zdrowych dzieci.

edukacja domowa to fajna sprawa, niestety w niemczech zakazana
jeszcze za
> hitlera, a ja bym chetnie skorzystala

podziwiam Ale a propos, czytalam w jakies gazecie o rodzicach
uczacych dzieci w domu (homeschooling)w Polsce i od chyba niedawna
jest to coraz bardziej popularne. MEN pozwala na to pod warunkiem,
jak sie nie myle, zdawania przez dzieci egzaminow chyba pod koniec
roku szkolnego z przerobionego z rodzicami materialu.

> a potem patrze na te moje gwiazdy i mysle, ze jak na taka porypana
matke, mam
> wyjatkowo zajebiste dzieci... widac odporne na moje dziewactwa sa

Bo maja najlepsza nauczycielke - swoja mame ktora ma mnostwo
cierpliwosci, przyklada sie najlepiej jak moze do ich wychowania i
jeszcze o nie dba.

[aniucha333]

> A czy naprawdę uważasz,że Twoje dziecko nie zauważy że masz wobec
> niego wysokie oczekiwania?Co będzie jak w przyszłości nie będzie w
> stanie im sprostać?Dzieci świetnie wyczuwają takie rzeczy!!!!

tak samo jak swietnie wyczuwaja ze ich rodzice nie maja wobec nich
zadnych albo b. niskie oczekiwania.

I tak czytajac to zdanie mysle sobie - dlaczego tak malo oczekiwac
wobec dzieci? Czy matki rodzac dzieci chca zeby one ulice zamiataly,
byly zyciowymi nieudacznikami??? Mam nadzieje ze nie!

Kazdy rodzic chce zeby jego dziecko bylo zdrowe, mialo szczesliwe i
dobre zycie.

Dziwi mnie jedynie wyobrażenie niektórych matek,że jak nauczy
> dzieco wcześnie czytać to wychowa małego geniusz(a nawet
przeskoczy
> kilka klas).

tu nie o chowanie geniusza chodzi, ale o wychowanie dziecka madrego,
oczytanego i pewnego siebie. Znasz to powiedzenie "czym skorupka za
mlodu nasiaknie tym na straosc traci?". Oto w tym chodzi.

Po prostu
> niektórzy jak mają dla dziecka 2 godziny w ciągu dnia (taka praca)
> to nie poświęcą ich na naukę czytania tylko na coś znacznie
> ciekawszego dla dziecka w tym wieku-spacer,układanie klocków czy
> czytanie książek przez mamę a nie dziecko.

wiele matek pracuje zawodowo i nie widzi problemu w uczeniu dziecka
czytac. I dlaczego dziecko SAMO nie moze czytac? Jesli mu pokazesz
co i jak za jakis czas SAMO mamie bedzie czytac. Ja wole w ten
sposob Dzieki temu ja po calym dniu pracy bede sie relaksowac
przy moim dziecku a nie na odwrot

> Tak my właśnie spędzałyśmy wspólnie czas z moją córką i nic nie
> straciła na tym-jest tak samo dobra a nawet dużo lepsza od swoich
> wyedukowanych za młodu koleżanek.

no to zrobilas swietna robote przy Malej. Tylko pogratulowac. Nie
musisz miec zadnych wyrzutow sumienia Kazda z nas robi to co
uwaza za najlepsze dla swojego dziecka, wszystkie mamy to samo -
kochamy swoje dzieci, uwazamy je za pepek swiata (dla nas matek),
nasze szczescie i radosc. To normalne a to ze kazda z nas inaczej
wychowuje swoje dzieci to tez normalne. Sa rodzice ktorzy uwazaja ze
sadzanie dzieci przed TV jest ok, inni ze czytanie dla nich jest ok,
a jeszcze inni ze wczesnodziecieca edukacjo-zabawa jest ok. Dla
kazdego cos milego

Ja uwazam ze czasami warto uslyszec cos innego a propos wychowania
dzieci, zobaczyc ze mozna wiecej niz sie powszechnie uwaza - bo
szkodliwe to nie jest

Nie pisze tego do ciebie bezposrednio tylko tak a propos i do
poczytania przez innych.

Polecam do przeczytania "Karmieni miloscia" Shinichi Suzuki. Mozna
zamowic na stronie CRUMS (zagooglowac i powinna ich strona "wyjsc").

pozdrawiam

[lliimmonka]

Mam pytanie z innej beczki, czy Ty zamierzasz mieć drugie dziecko?

[aniucha333]

lliimmonka napisała:

> Mam pytanie z innej beczki, czy Ty zamierzasz mieć drugie dziecko?

a to nie ode mnie tylko od Tego na gorze zalezy

[luiza512]

Aniucha dlaczego popadasz w skrajności i uważasz,że rodzice którzy
nie stawiają swoim pociechom b.wysokich wymagań(czyt.nie uczą w
wieku 2l czytać)nie mają wobec nich żadnych lub wcale?A nie ma nic
pomiędzy?Albo coś jest białe albo czarne?A może trzeba stawiać
dziecku wymagonia stosowne do jego wieku i możliwości?Czy jak
dziecko nie nauczy się wcześnie czytać i od małego nie będziemy
stymulować jego umysłu to będzie od razu ulice zamiatać?Czy tylo
edukacja domowa od małego decyduje owychowaniu mądrego i pewnego
siebie dziecka?Aniucha ja nie wykonałam przy swoim dziecku żadnej
świetnej roboty-ja byłam po prostu matką a ona po prostu normalnym
dzieckiem,które miało to "demoralizujące" i nikomu niepotrzebne
dzieciństwo.Jak czas pokazał żadnej krzywdy jej tym nie zrobiłam a
wręcz przeciwnie.
podziwiam zorganizowanie innych matek,bo ja wracając do domu o
godz.19 nie wpadłam na to żeby te 2h które mi zostało dla dziecka
poświęcić na jego edukacje.Ale ja to pewnie wyrodna i leniwa jestem
powinnam ostatkiem sił wyjąć plansze z wyrazami i ćwiczyć z
dzieckiem aby ulic nie zamiatało.
Tak naprawdę nie zamierzam nikogo krytykować za wcześniejszą
edykację swoich dzieci.Każdy robi to co uważa za najlepsze dla
swojego dziecka.Ja już nie muszę podejmować takich wyzwań.


Odnoszę wrażenie,że większość matek które się tutaj wypowiadją nie
ma dzieci w wieku szkolnym .Dzisiejsz szkoła różni się od dawnej
(nawał materiału) i wedłu mnie to naprawdę koniec dzieciństwa-więc
czy warto go zabierać już tak małym dzieciom?Wiem,wiem to świetna
zabawa itpA co będzie jak dla dzieca przestanie być to zabawą?
Odpuścicie????????????(i dołączycie do tych wyrodnych i leniwych?)

'

[mariefurie]

A ciekawe sa przypadki dzieci, porzuconych w lasach np. i wychowanych przez watachy wilków czy psów. Niby człowiek, a nigdy sie nie nauczy mówić, nie mówiąc juz o czytaniu czy pisaniu, o innych typowo "genetycznych" zdolnościach nie wspominając.
To jak jest z tym mózgiem? Urodził się dzieciak jako wspaniały , mądry zakodowany genetycznie.... a tu ....dupa? Bo wilki go wychowaly? Gdzie ten GEN? I mózg? Który tak samo jest podobno programowany przez geny jak kolor oczu i kształt małżowiny usznej dzieki genom rodziców i poprzednich pokoleń. Gdzie?
Może jednak warunki zewnętrzne mają większy wpływ, aniżeli genetyka?

[angazetka]

> Urodził się dzieciak jako wspaniały , mądry zakodowa
> ny genetycznie.... a tu ....dupa? Bo wilki go wychowaly? Gdzie ten
GEN? I mózg?

A umiejętność czytania jest przekazywana genetycznie? Nie? To o czym
Ty piszesz?

> Może jednak warunki zewnętrzne mają większy wpływ, aniżeli
genetyka?

Może. A może nie. A może po równo. Naukowcy o tym dyskutują od lat.

[mariefurie]

O czym piszę? o bardzo prostych rzeczach.
Wyobraź sobie. ze pochodze z bardzo ęą rodziny z ęą z n-tego pokolenia.
Biorę sobie dziecko do adopcji. Pierwsze lepsze. W pełni zdrowe. Małe dziecko, powiedzmy 2-3 latka.dziecko, spłodzone przez bezdomnych,niewykształconych, niedouczonych kryminalistów itp. (ale zdrowych).
Pytanie: co z tego dziecka wyrosnie, jeżeli zostanie przez mnie zaadoptowane i nigdy nie dowie sie o swoim pochodzeniu itp. To dziecko będzie po prostu moje, i będę je wychowywać zgodnie z moimi zasadami, poglądami,bede wprowadzac w tajniki literatury, nauki itp.
Czy z tego dziecka wyrosnie kryminalista? Kurcze! Cholera! Kto wie?! Bo ostatnie badania donoszą, ze np. ludzie wysocy są bardziej sklonni do zycia z prawem na bakier., bo podobno jakiś "gen" tym rządzi i wykryto taką zależność! Powinnam się bać zatem. zanim zaadoptuję dziecko powinnam spraedzić wzrost rodziców dziecka..nie wspominając o całej ich kartotece

A wracając serio już do podstawowego pytania "jak małe dziecko nauczyć czytać", to odpowiedź jest prosta. Poprzez przykład samo nauczy sie czytać.
W innym przypadku trzeba zadać sobie pytabie - w jakim celu, chcę nauczyć małe dziecko (2-3-4 lata) czytać.

[angazetka]

> Pytanie: co z tego dziecka wyrosnie, jeżeli zostanie przez mnie
zaadoptowane i nigdy nie dowie sie o swoim pochodzeniu itp.

A skąd mamy wiedzieć, co wyrosnie? Ma jakieś geny, jakiś charakter.
Jakąś przeszłość w domu rodzinnym. Będzie jakoś kształtowane przez
Ciebie, przez panie w przedszkolu, przez nauczycieli, kolegów,
wrogów, ślepy los wreszcie. Nikt nie wie, co z niego wyrośnie, bo o
tym decyduje wiele, wiele zmiennych.

[aniucha333]

Nikt nie wie, co z niego wyrośnie, bo o
> tym decyduje wiele, wiele zmiennych.

i co smieszniejsze WSZYSTKIE zmienne ktore tu podalas sa wlasnie
wpywem srodowiska, a nie genow.

to ze ktos ma gen cukrzycy (ze tak nie fachowo sie wyraze) nie
oznacza ze ja rozwinie. Dbajac o siebie, zdrowo jedzac,
gimnastykujac sie nigdy jej nie rozwinie. Z drugiej strony slyszalam
o przypadkach ludzi ktorzy doprowadzili sie do cukrzycy mimo ze nie
mieli tego genu.

Czyli dla mnie - decydyjaca role gra srodowisko.

[angazetka]

> i co smieszniejsze WSZYSTKIE zmienne ktore tu podalas sa wlasnie
> wpywem srodowiska, a nie genow.

Tiaaa, zwłaszcza geny i chakakter, które podałam najpierw.

> to ze ktos ma gen cukrzycy (ze tak nie fachowo sie wyraze) nie
> oznacza ze ja rozwinie.

Jasne. Ale musi bardziej uważać niż ten, co go nie ma. Podobnie z
wpływem otoczenia - nie każde DDA wyjdzie za alkoholika. Ale musi
bardziej uważać. Z talentami wrodzonymi jest tak samo, tylko w drugą
stronę.

[aniucha333]

>
> Tiaaa, zwłaszcza geny i chakakter, które podałam najpierw.
>

co to jest charakter? Nie wplyw srodowiska? Jesli sie ma ojca
choleryka z ktorym sie obcuje codziennie i obserwuje te typy
zachowan sila rzeczy samemu przejmie sie takie zachowania. Czyli
dalej srodowisko ma wplyw na charakter.

[verdana]

Nie. Otóż własnie nie.
Ja jestem choleryczką. Owszem, najstarszy także - troche, za to
najmlodszy poki żyje nie podniósł glosu na nikogo. I jest jak glaz,
niezaleznie co sie dzieje.
Mąż jest osoba fanatycznie gromadzacą informacje. Ja częściowo też.
Tylko jedno z nazych dzieci także to lubi.
Mój ojcec jest pracocholikiem. ja nie, mimo usilowań, aby mnie na
taka przerobić.

[verdana]

i tu się mylisz. Można jeść idealnie, pilnować się i dostać
cukrzycy, wlasnie dlatego, ze sie ma nieodpowiedni gen. Podobnie nie
można siłą woli nie dostać raka piersi, jesli jest on dziedziczny.
Owszem, można dostac cukrzycy, jesli czlowiek odzywia się
niewlasciwie, ale mowsz tu o cukrzycy typu II. Przy I - raczej nic
nie pomoze.
Czyli zaniedbanie czegoś może miec groxne skutki, ale dbanie o cos
nie zawsze ma skutki dobroczynne.

[aniucha333]

> można siłą woli nie dostać raka piersi, jesli jest on dziedziczny.
> Owszem, można dostac cukrzycy, jesli czlowiek odzywia się
> niewlasciwie, ale mowsz tu o cukrzycy typu II. Przy I - raczej nic
> nie pomoze.

tego nie wiedzialam, ale mam kolezanke z pracy ktorej i matka i
ojciec i cale ich rodzenstwo ma predyspozycje do cukrzycy i b. dbaja
o siebie. Jak na razie zadne nie choruje.


> Czyli zaniedbanie czegoś może miec groxne skutki, ale dbanie o cos
> nie zawsze ma skutki dobroczynne.

ale zawsze moze zmniejszyc ryzyko do jakiegos tam stopnia. Jesli
dbanie o wage i zdrowe odzywianie spowoduje ze do 50-tki nie trzeba
sobei insuliny wstrzykiwac - to czemu nie starac sie?

[verdana]

Starać się można i trzeba - ale nie nalezy oczekiwać, ze to sie uda.
Czyli miec pretensje do siebie, albo innych, ze mimo calego życia
poswieconego walce z ewentualną cukrzyca - cukrzycy dostanie się i
tak.
I o to tu chodzi. Można w wiele rzeczy wkladac ogromna ilość
wysiłku, ale nie nalezy oczekiwać, ze wysilek zaprocentuje.

[aniucha333]

> I o to tu chodzi. Można w wiele rzeczy wkladac ogromna ilość
> wysiłku, ale nie nalezy oczekiwać, ze wysilek zaprocentuje.

Verdana - jesli by oczekiwac jakichkolwiek wymiernych rezultatow w
naszym zyciu z wszystkiego co w zyciu robimy, to sorry za wyraznie,
dalej w grotach bysmy siedzieli.

[verdana]

To zupełnie co innego. Mozna wymagać, aby wysilek włozony w siebie
zaprocentował. natomiast jesli liczsz na to, ze MUSI zaprocentować
wysilek włozony w córke, to prosisz się o klopoty wychowawcze. Jedna
z Was będzie miała poczucie, ze jest niewiele warta - albo przezyje
ogromne rozczarowanie. Obawiam się, ze przy takich nadziejach - a
masz je, to nie ulega watpliwosci - jest to nieuchronne.

[mariefurie]

> A umiejętność czytania jest przekazywana genetycznie? Nie? To o czym
> Ty piszesz?

A poza tym to była odpowiedz na głos (nie wiem czyj), ze mózg, to jest to samo co wątroba, kolor oczu, i skoro przejmujemy genetyczne skłoności do chorób wszelakich, to dlaczego mózg miałby z tej rodzinnej genetyki nie "skorzystać".- Taki był głos w tej dyskusji.
A nie - nie, że umiejętnośc czytania jest zakodowana genetycznie.

MÓZG to nie wątroba ani nerki, ani kolor oczu i kształt małego palca na lewej nodze, który mamy po tatusiu czy mamusi.

[angazetka]

> A poza tym to była odpowiedz na głos (nie wiem czyj),

Mój. Własciwe poruszanie się w drzewku ułatwia życie

> mózg, to jest to samo
> co wątroba, kolor oczu, i skoro przejmujemy genetyczne skłoności
do chorób wszelakich, to dlaczego mózg miałby z tej rodzinnej
genetyki nie "skorzystać"

Nie pisałam o żadnej "rodzinnej genetyce", tylko o tym, że skoro
mamy rozmaite oczy i wątroby, to jakim cudem mamy mieć takie same
mózgi. Nie ma dwóch identycznych odcisków palców, a mózgi całej
zdrowej populacji mają być z jednej sztancy? Absurd.

[verdana]

Gdyby bylo prawdą, ze mozgi sa identyczne i z kazdego dziecka można
zrobic "wszystko", to jakim cudem z bardzo podobnie wychowywanego
rodzeństwa wyrastają dwie zupełnie niepodobne osoby, w dodatku
uzdolnione w zupełnie innych dziedzinach?
Jak to sie dzieje, ze talenty kompletnie niepielęgnowane czasem
pojawiają się w wieku nastoletnim, albo dojrzałym - i są to
niewatpliwie zdolnosci dziedziczne, a nie wyuczone? Mam tego idealny
przyklad w domu.

[mariefurie]

verdana napisała:

to jakim cudem z bardzo podobnie wychowywanego
> rodzeństwa wyrastają dwie zupełnie niepodobne osoby,

- Verdano, siłą rzeczy, że jedno dziecko ma 2 lata, drugie 18, a trzecie 28, juz
wynika to, ze warunki wychowania są baaaaardzo różne.
Mówię tak bo sama mam 35, siostra 38 i kolejna 44. Może u Ciebie to były bardzo
podobne warunki, nie wiem, ale w mojej rodzinie na pewno nie były to nawet
podobne warunki. Podobne byli tylko rodzice...ale i tez się zmieniali w czasie )


> Jak to sie dzieje, ze talenty kompletnie niepielęgnowane czasem
> pojawiają się w wieku nastoletnim, albo dojrzałym - i są to
> niewatpliwie zdolnosci dziedziczne, a nie wyuczone? Mam tego idealny przyklad
w domu.

A możesz szerzej powiedzieć, jaki to jest przykład? Talentu jakiego?
Ja to widzę tak, że talent (cokolwiem nim jest), nie musi być pielęgnowany
nonstop. Wystarczy we wczesnym dziecinstwie coś zapodać, i następuje u dziecka
coś jak stop-klatka. Przejawić sie może za dwadziescia lat. A my myślimy, ze to
dziedziczne.
Nie twierdze, ze tak jest, ale mam powody by w ten sposb o tym myslec i tak
wlasnie wnioskowac.

[verdana]

Miedzy moimi starszymi sa niecałe 3 lata róznicy i wychowywane byly
moze nie identycznie, ale niezwykle podobnie. Zabawki, ksiązki, czas
im poswiecony, zajęcia. Nie sa kompletnie różne, wrecz przeciwnie -
raczej podobne. Ale myslałam rqczej o naszych drogich Przywódcach, z
ktorych jeden jest energiczny, a drugi wręcz przeciwnie.
Moja córka ma autentyczny talent pisarski. Nigdy przez nas nie
pielegnowany (więcej powiem, raczej tępiony, bo nie przepadam za
tzw. twórczoscią dzieciecą i nie jestem w stanie zachwycać się
wierszykami z częstochowskimi rymami i bez tresci... Nie jestem z
tego dumna, ale tak wlasnie jest). Córka napisała pierwszą książkę
dla dzieci w wieku 13 lat , kolejną w wieku 16. W liceum nauczyciel
odkrył w niej talent poetycki (poezji nienawidzę bardziej od baletu).
Jej zdolnosci to nie tylko moj macierzynski pogląd, ale raczej fakt,
biorac pod uwage, ze książki zostały wydane, a poezje są
systematycznie nagradzane na konkursach.
Jej babcia jest pisarką.

[paszczakowna1]

> to jakim cudem z bardzo podobnie wychowywanego
> > rodzeństwa wyrastają dwie zupełnie niepodobne osoby,
>
> - Verdano, siłą rzeczy, że jedno dziecko ma 2 lata, drugie 18, a trzecie 28, ju
> z
> wynika to, ze warunki wychowania są baaaaardzo różne.
> Mówię tak bo sama mam 35, siostra 38 i kolejna 44. Może u Ciebie to były bardzo
> podobne warunki, nie wiem, ale w mojej rodzinie na pewno nie były to nawet
> podobne warunki. Podobne byli tylko rodzice...ale i tez się zmieniali w czasie

Masz oczywiście rację, ale naukowcy już w latach 60-tych wpadli na pomysł, jak
ten problem obejść. Mianowicie przez tzw. 'twin studies' - badania nad
współwystępowaniem cechy u bliźniąt monozygotycznych i heterozygotycznych tej
samej płci (oczywiście na odpowiednio dużych zbiorach). Warunki środowiskowe
(począwszy od tych przed urodzeniem, prawdopodobnie b. ważnych) są w tym
przypadku dla obu zbiorów jednakowo podobne (czy też jednakowo różne), a
odmiennie wygląda sprawa genów: bliźnięta heterozygotyczne mają 50% wspólnych
(jak każde inne rodzeństwo), monozygotyczne - 100% wspólnych. Zatem jeśli,
powiedzmy, jakaś cecha współwystępuje w 40% u heterozygotycznych, a w 80% u
monozygotycznych, jest w dużym stopniu determinowana genetycznie, a jesli %
współwystępowania są podobne - w dużym stopniu determinowana środowiskowo.

Jak jest z IQ? Otóż, w rodzinach stosunkowo zamożnych (czyli mających 'zadbane'
dzieci) wyniki wskazują na znacznie większe podobieństwo u bliźniąt
monozygotycznych niż u heterozygotycznych - czyli duży udział genów. Ale w
rodzinach ubogich podobieństwa w obu zbiorach są zdecydowanie bardziej zblizone
(choc ciągle wyniki pomiarów IQ u bliźniąt monozygotycznych są bardziej podobne
niż u heterozygotycznych).

Dlaczego? Ano, w rodzinach zamożnych dzieci osiągają IQ bardziej zbliżone do
swego maksymalnego potencjału (determinowanego, jak z tego wynika, w dużej
mierze genetycznie). W rodzinach ubogich nie (korelacje między IQ i dochodami są
b. silne), a stopień tego 'nieosiągania' jest kwestią środowiskową. Czyli -
popsuć środowiskowo można bardzo łatwo (b. dobrze podałaś skrajny przypadek
'wilczych dzieci'), polepszyć niestety znacznie, ale to znacznie trudniej. Nie
ma sposobu na wychodowanie Einsteina.

NB, badano też tą metodą podobieństwa EEG i innych parametrów pracy mózgu -
wszystko wskazuje na to, że geny wpływają b. silnie.

[mariefurie]

Dzieki Paszaczowna za mini-wykład. Szczerze mówiąc nigdy się tym nie interesowałam specjalnie, ot, tyle tylko,
co przypadkiem pod rekę wpadło, to człowiek sobie czytnął z ciekawości to i owo

Troche jestem zadziwiona ze monozygotyczni blixniacy mają sto procent wspólnych genów, co wskazywałoby że są kalką? klonami jakimiś?
Znasz takich z zycia, co gdzie blixniacy monozygotyczni są chociażby fizyczni byli kopia jeden drugiego? Bo ja nie. Są prawie że jednakowi, ale prawie - jak to reklama rzecze- robi wielką róznicę.
Mogę się mylic oczywiscie, ale rozumiem, ze jezeli 100 proc genów jednakowych, to ci ludzie sa nie do odróznienia. (?) A jednak się różnią.

Inna sprawa, to co Angazetka przytacza, od 40 do 80 proc - to wpływ genetyczny.
Znowuż, że pięc groszy wtrącę ), - rozrzut od 40 do 80 proc to jest baaaardzo dużo!!! To mniej więcej tak, jak powiedziec - na dwoje babka wróżyła.
A nawet, zaryzykuję pytanie (z przymrużeniem oka, rzecz jasna), po kiego wydawac miliardy na badania, aby stwierdzic, ze inteligencje dziedziczymy na poziomie w rozrzucie 40-80 proc. ??
Coś, co widac gołym okiem przecież! W ten sposób, Verdana nigdy się nie dowie (przepraszam, że akurat Twój przykład przywołuję), czy córka odziedziczyła zdolności literackie po babci, czy też to był po prostu, ssrodowiskowy wpływ babci. Tego sie nie dowiemy nigdy, no...chyba ze w laboratorium genetycznym )
Wniosek z tego taki (dla mnie), że pytanie powinno brzmiec: nie - CZY warto dziecko uczyc czytac (pisac, spiewac malowac i tp), tylko JAK?!

Ciekawą też rzecz powiedziałaś, że pogorszyc środowiskowo mozna b.łatwo, a o wiele trudniej polepszyc. Ciekawe, dlaczego?
Inna sprawa, że jezeli "genetycznie" pogorszyc, to wydaje się, ze sprawa jest zupełnie nie do nadrobienia. .

>>NB, badano też tą metodą podobieństwa EEG i innych parametrów pracy mózgu -
wszystko wskazuje na to, że geny wpływają b. silnie. >>

--nikt nie kwestionuje, ze silnie wplywają , bo to, jakby tu rzec, przeciez NATURALNE )
Aczkolwiek trudno też zakwestionowac, ze środowisko wpływa mniej. Wniosek kolejny także, że skoro łatwiej popsuc środowiskowo, to JEDNAK środowisko ma większe wpływ mimo wszystko.

Ale to są moje tylko takie dywagacje )
pozdrawiam serdecznie.

[mariefurie]

Przepraszam, za przekręcenie nicku, Paszczakowna
Za szybko pisałam.

[paszczakowna1]

> Dzieki Paszaczowna za mini-wykład. Szczerze mówiąc nigdy się tym nie interesowa
> łam specjalnie, ot, tyle tylko,
> co przypadkiem pod rekę wpadło, to człowiek sobie czytnął z ciekawości to i owo

Proszę. Ja też się specjalnie nie interesuję, ale tu mnie zaciekawiła
niespotykanie staranna metodologia badań.

> Troche jestem zadziwiona ze monozygotyczni blixniacy mają sto procent wspólnych
> genów, co wskazywałoby że są kalką? klonami jakimiś?

W pewnym sensie są czymś w rodzaju klonów. Podział komórek (moruli czy blastuli,
nie pamiętam) na dwa odrębne organizmy następuje, gdy genotyp jest już ustalony.

> Znasz takich z zycia, co gdzie blixniacy monozygotyczni są chociażby fizyczni b
> yli kopia jeden drugiego? Bo ja nie.

Ja też nie znam. Geny to nie wszystko. Np. odciski palców są zawsze różne - i z
tego co wiem, do tej pory nie bardzo wiadomo, dlaczego.

> A nawet, zaryzykuję pytanie (z przymrużeniem oka, rzecz jasna), po kiego wydawa
> c miliardy na badania, aby stwierdzic, ze inteligencje dziedziczymy na poziomie
> w rozrzucie 40-80 proc. ??

Z funduszami na takie badania chyba nie jest tak różowo. Temat jest mocno
polityczny (weźmy awantury po publikacji 'The Bell Curve') i urzędnicy
dysponujący pieniędzmi boją się.

A rozrzut danych właściwie nie dziwi. Jeśli przyjąć model, że genetycznie
determinowane jest 'potencjalne maksymalne IQ', to, do jakiego stopnia będzie
genetycznie zdeterminowane faktycznie osiągnięte IQ, będzie zależało od
populacji, jaką badamy (80% wyjdzie na takiej, której zapewniono dobre - bliskie
optymalnych - warunki do rozwoju IQ, 40% na takiej, której nie zapewnione).

> Ciekawą też rzecz powiedziałaś, że pogorszyc środowiskowo mozna b.łatwo, a o wi
> ele trudniej polepszyc. Ciekawe, dlaczego?

Tzn, trudno 'polepszyć', jeśli warunki do rozwoju były i tak dobre - ja to
interpretuję tak, że powyżej tego 'maksimum', które kodują nam geny (oczywiście,
z góry nie sposób powiedzieć, gdzie jest to maksimum) nie można już przeskoczyć.
Natomiast polepszenie warunków ze złych na dobre może zdziałać bardzo wiele -
dobrze udokumentowane są przypadki, w których adoptowano dzieci o IQ
odpowiadającym lekkiemu upośledzeniu umysłowemu (poniżej 80), które po kilku
latach starannej opieki okazywały się mieć IQ około 100 (czyli doskonale normalne).

Tyle o IQ, bo to jest dobrze mierzalne. Ze specyficznymi zdolnościami
(rysunkowymi, słuchem muzycznym) może być oczywiście inaczej.

[mariefurie]

paszczakowna1 napisała:
ale tu mnie zaciekawiła
> niespotykanie staranna metodologia badań.

---To znaczy? Cos bliżej mozesz powiedziec?
Bo staranna metodologia badań wydaje się zalezy nie tyle od
dziedziny ile od samego badacza jak sądzę.
>

>
> Ja też nie znam. Geny to nie wszystko. Np. odciski palców są
zawsze różne - i z tego co wiem, do tej pory nie bardzo wiadomo,
dlaczego.

--oczywiscie. Linie papilarne i kształ małzowiny usznej podobno sa
nie do powtórzenia nawet u monozygotycznych osobników. Ale skoro do
tej pory nie wiadomo dlaczego, to, - w kontekscie całej
dyskusji,moim zdaniem - nalezy zachowac daleko idącą ostrożnośc w
kwestii wnioskowania, co jest "mocniejsze" - genotyp czy środowisko.
Choc i tak stawiałabym na srodowisko.

>
> Z funduszami na takie badania chyba nie jest tak różowo. Temat
jest mocno polityczny (weźmy awantury po publikacji 'The Bell
Curve') i urzędnicy dysponujący pieniędzmi boją się.

-chyba wszystkie najbardziej "newralgiczne" dziedziny sa narazone na
wpływy politykow, etykow, moralistow, filozofow, pacyfistow itp. Nie
bede mówic czy akurat TA dziedzina jest uszczuplana czy nie, bo nie
wiem (choc, przypuszczac mozna, ze w Polsce,- to nędza. Ale juz nie
w Stanach, czy w np Chinach)
>
> A rozrzut danych właściwie nie dziwi. Jeśli przyjąć model, że
genetycznie determinowane jest 'potencjalne maksymalne IQ', to, do
jakiego stopnia będzie genetycznie zdeterminowane faktycznie
osiągnięte IQ,

---Nie, nie. ja nie mówiłam o rozrzucie procentowym badań przy IQ.
W IQ w ogóle nie wierze. Bo jest to moim zdaniem dośc specyficzne i
mocno sztuczne narzędzie. Moge sie oczywiscie mylic. Ale dla mnie to
żaden wskaźnik (miernik) inteligencji. Dlaczego? otócz wystarczy
wejsc na stronę mensy na przykład, postrzelac sobie testy przez
miesiąc -dwa, nabrac wprawy, aby na koniec wykazac się IQ na
poziomie np 178. To jest tylko li pewien schemat, który wystarczy
wycwiczyc.

[mariefurie]

Dobra. Korzystam z drzewka )

Może się źle wyraziłam lub nieprecyzyjnie z tym mózgiem i tabulą rasa.
Dla mnie, co ten tam malutki nowo narodzony mozg już ma "wdrukowane", nie ma
znaczenia. Bo ja nie wiem, czy tam się wdrukowało setne, dwudzieste, czy
tysięczne "kody" przodków rodziców, czy tylko te z ostatniego pokolenia. A
dziecko mi tego nie powie. I nie twierdze w zadnym wypadku ze wszystkie mózgi
sa jednakowe. Widze tylko i wnioskuję z obserwacji, że jakość i ilość bodźców
(wszelkiej maści bodźce: począwszy od tego że matka w ciąży jest
nerwowa/spokojna, zdrowa/chora, itp, kończąc na zbytnim/niedostatecznym
zaangażowaniu się w relację z dzieckiem. mówimu o wieku 0-3 lata) mocno
kształtuje ten mózg. I to, że on miał juz coś wdrukowane to ma tak naprawdę
niewielkie znaczenie. W moim mniemaniu - niewielkie.
Można z człowieka zrobić tak naprawdę zwierzę, a można - jesli nie geniusza, to
człowieka przynajmniej bardzo zdolnego w pewnej dziedzinie. Ale to, co
powiedzialam teraz, to sa przypadki extremalne oczywiście. Bo i w jednym i
drugim , aby osiagnąc pożądany efekt, trzeba sie uciec do , w pewnym sensie,
izolacji człowieka. a przecież normalnemu rodzicowi chodzi o harmonijny rozwój
dziecka, a nie jakieś ekstrema.
Bo geniusze - to są ekstrema, jakby na to nie patrzeć. Albo maja w któryms
obszarze uszkodzony mózg, albo w innym - nazbyt rozwiniety. Co i jedno, i drugie
można uczynić za pomocą ingerencji z zewnątrz. (i niekoniecznie ma to się wiązać
z trepanacją czaszki). Wystarczy zanurzyć noworodka w odpowiednim środowisku -
extremalnym, rzecz jasna.

[angazetka]

> I to, że on miał juz coś wdrukowane to ma tak naprawdę
> niewielkie znaczenie. W moim mniemaniu - niewielkie.

Pisałam wczoraj, że to, co wdrukowane, to - według opinii różnych
psychologów - 40 do 80% całości inteligencji człowieka. Mało?