Zabawy ruchowe

[oreiro.mama.martynki]

Moja Martynia ma skłonności do tycia.
Teraz, kiedy mam drugie dziecko i do tego jestem po cc nie mogę za bardzo z
Nią fikać.
Macie jakieś pomysły na zabawy ruchowe?
Codziennie chodzimy na około godzinny spacer, wieczorem tańczy i podskakuje z
mężem, ale co jeszcze można wymyśleć dla dwulatka?
Może są jakieś zabawki pomagające czy wymagające ruchu???

[anka_tj]

Jestem w b. podobnej sytuacji: Jedno przy piersi, a starsze musi się ruszać.
Staję na głowie, żeby to starsze trochę pobudzić do ruchu. Pierwsza zasada w
naszym domu: wykorzystać ojca na maksa
A oto kilka ćwiczeń, które poznaliśmy przy okazji rehabilitacji:
1 Turlanie się po podłodze, po dywanie, po czym się da – ile mięśni pracuje!
Ale niestety nie ma innego wyjścia, tatuś też musi się turlać – a to nie jest
akurat to, co misie lubią najbardziej Ja nie mogę się turlać, ale zachęcam
dziecko do tego ćwiczenia w ten sposób, że rozkładam kolorowe materiały,
pościel, ręczniki kąpielowe na podłodze i proszę, żeby dziecko poturlało się z
jednego końca materiału do drugiego. Czasami mi się uda je namówic
2 Trzęsienie ziemi = rodzic siada na podłodze, nogi wyprostowane - dziecko
siedzi twarzą w twarz z rodzicem posadzone na udach. Dorosły przesuwa się na
pośladkach w ten sposób jakby chciał dziecko zrzucić sobie z nóg – oczywiście
asekuruje je rękami, gdyby miało spaść– a dziecko robi wszystko, żeby nie
spaść. Dziecko ma się wychylać maksymalnie na boki i wracać do pionu, całe
ciałko ma pracować, dlatego najlepiej gdyby nie mogło chwytać się rączkami
ubrania.
3 Zabawy ze zwykłym hula-hop:

Kółko trzyma się najpierw na wysokości kostek dziecka i prosi się je, żeby
weszło do kółeczka i wyszło z niego. Następnie kółko podnosi się na wysokość
łydek, później kolanek itd. dopóki dziecko jest w stanie dostać się jakoś do
środka.

Kółko trzyma się na wysokości torsu dziecka i prosi się je, żeby wrzuciło
piłeczkę do środka. Następnie kółko wędruje coraz wyżej: na wysokość szyjki,
oczek, czubka głowy i jeszcze wyżej - zachęca się je przy tym, żeby próbowało
wrzucić piłeczkę nawet, gdy kółko jest wysoko nad jego głową. Albo inna wersja
tego ćwiczenia dla mamy z maluszkiem przy piersi: potrzebne są plastikowe
piłeczki i jakiekolwiek pudełko, nawet miska plastikowa. Zachęcamy dziecko,
żeby wrzucało z nami piłeczki do pudełka. Pudełko stopniowo odsuwamy od
dziecka, żeby było trudniej albo próbujemy dokonywać wrzutów z różnych ustawień
ciała np. z pozycji „na czworaka” itp.

4 Tunel
Krzesełka ustawia się w rzędzie i przykrywa się je kocem zwisającym po obu
stronach az do podłogi. W ten sposób powstaje tunel, do przejścia którym
zachęca się dziecko. Uwaga na głowę: ja uczyłam swoje dziecko najpierw
przechodzenia pod jednym krzesełkiem stale zwracając uwagę na to, że jak
podniesie głowe za wysoko to się uderzy.
W sklepach typu hipermarkety można dostać też lekkie namioty z materiału z
dwoma otworami, które też mogą się przydać do zabawy w tunel – chodzi o to,
żeby dziecko przemieszczało się czworaka, bo wtedy b. dużo mięsni pracuje.
Super tunele razem z namiotami są też w Ikei – tylko trochę drogie.

A jeśli chodzi o zabawki, to zauważyłam, ze one i owszem stymulują dzieci do
ruchu, pod warunkiem, że ktoś się z nimi bawi. Niestety nie udało mi się nigdy
osiągnąć takiego stanu, ze daję dziecku zabawkę, a ono się dzieki niej
wyszaleje – to jest możliwe tylko w centrach zabaw – a i to czasami, jak ma
ochotę. Najlepiejszym bodźcem dla mojego dziecka jest zaproszenie rówieśników.
W domu mam sajgon, bo dzieciaki zazwyczaj się kłócą o zabawki i rozrabiają jak
pijane zające, ale ruchu dizeki temu też zażyją M.
Myślę, że ta zabawka byłaby godna polecenia: jest to zestaw elementów
konstrukcyjnych, z których można złożyć np. małą zjeżdżalnię, schodki w górę,
stoliczek z krzesełeczkiem a zapewne dałoby się też wykombinować dziecku jakiś
tor przeszkód. Zobaczyłam to chyba w jakimś piśmie dziecięcym, niestety nei w
realu. Producent firma GIGO, dystrybuuje jakaś firma z Krakowa, zapewne można
to zobaczyć na ich stronach: www.leomark.pl.

[kubara1]

Oreiro, ja też mam ten sam problem, moja córeczka jest2-letnim pączuszkiem,
wprawdzie ruchliwym, ale brzuszek ma duzy. W związ,u z tym, że ja miałam zawsze
problemy z wagą , chciałabym tego Marysi oszczędzić, ale po pierwsze odchudzać
na razie nie można, a po drugie, myślę, że niestety genetyka tu dużo robi.
Zastanawiam się nad basenem wiosną, wykorzystuję tetusia do wszelkich fikołków
i sze\aleństw, spacer codziennie dwa razy, chyba, że ulewa jakaś. A mała jak na
90 centylu była, tak jest. Ja pewnie trochę rzesadzam, bo patrze na nią przez
pryzmat swoich doświadczeń, ale generalnie też myślę ciągle, jak tu ja\ą
rozruszać)
POzdrawiam
BAsia