tez mialyscie takie obawy!!!

[angelkochanie]

[martabg]

Tak, miałam. Że moje dziecko umrze.

[18_lipcowa1]

Tak, mam non stop takie obawy, bo tego bardzo nie chce.
Nie uwazam tego za cud ani blogoslawienstwo tylko za tragedie. Nikt
mi nie wmowi ze takie dzieci to sama radosc.
Mnie nawet USG prenatalne nie uspokoilo.

[kama_now]

Myślę, ze większość przyszłych mam ma takie obawy. Ja staram się nie myśleć o
takich rzeczach, choć nie dalej jak dziś przez chwilę miałam czarne myśli, bo
przecież nie brałam kwasu foliowego przed poczęciem tak jak zalecają lekarze, a
może źle się odżywiałam i co teraz... Głupie, wiem wiem, dlatego odgoniłam
wstrętne myśli precz. Co ma być - będzie. Wierzę jednak, że będzie dobrze

[18_lipcowa1]

akurat odzywianie ma malo do wad genetycznych
wlasciwie nic nie ma wplywu na obecnosc i nieobecnosc wad
po prostu sa albo ich nie

[aqu-am]

Tak, mnie również często przytrafiają sie takie myśli. Na pewno nie
jesteśmy w stanie wpłynąć na cokolwiek w tej kwestii. Mi pomaga
modlitwa: szczera, prawdziwa, w skupieniu

[walkowna]

kochana myśle że to normalne i wiekszość kobiet ma taki obawy

[iwonagos]

staram sie o tym nie myslec

[asik.33]

Każda przyszła mama ma takie obawy. Obciążenie rodzinne ma wpływ
(badaliśmy sobie z mężem kariotypy), ale w większości przypadków to
loteria. Po to dbamy o siebie zwłaszcza w I trymestrze i robimy usg
genetyczne oraz ewentualne dalsze badania.

[sanciasancia]

Do amniopunkcji powazne (mimo dobrego USG gen) po amniopunkcji mniejsze. Chyba
sie juz z tym pogodzilam, ze nie przestane sie bac.

[angelkochanie]

dziekuje wam za szczere odpowiedzi...

[3.mamuska]

Obawy są zawsze i to chyba zrozumiałe. Najważniejsze jednak nie dać się
zwariować i być dobrej myśli

[bogoosia]

jakoś nie, choć bałam się, że .... będę się bała w drugiej ciąży
(pierwszy maluch okręcił się pępowiną, skończyło się cesarką ale
było ok i dostał 10 w skali Apgar)...

powiem Ci na pocieszenie tak (za Kemmonsem Wilsonem): połowa rzeczy,
o które się martwimy się w ogóle nie przytrafia, na drugą połowę nie
mamy wpływu, więc staraj się nie martwić... oczywiście nie mówię tu
o zdrowym odżywianiu, dbaniu o siebie i minimalizowaniu ryzyka,
tylko o niepotrzebnym czarnowidztwie, kóre Cię tylko zdołuje...

[magda1237]

W pierwszej ciąży było wszystko ok, dziecko urodzilo się zdrowe, 10
pkt apgar, poród bez komplikacji. Teraz jestem w drugiej ciąży i
mam czarne myśli, że raz na jakiś czas na świecie dziecko rodzi się
chore albo są inne problemy i może ja już swój limit szczęścia
wykorzystałam, że może ta smutna statystyka mnie teraz dopadnie.
Jakoś nie mogę uwierzyć w to że dwa razy będę miała tyle szczęścia.
Ale jak na razie nic na to nie wskazuje aby było coś nie tak, usg
genetyczne było ok, choć pewnie dopiero amniopunkcja by mnie
uspokoiła. Jest to dla nas ogromny stres ale ten stres związany z
dzieckiem będzie już nam na pewno towarzyszył do końca życi. Teraz
martwimy żeby urodziło się zdrowe, później żeby nam poważnie nie
zachorowało, później żeby wracając ze szkoły ktoś je nie potrącił...
Chyba taki nasz los matek

[egis1]

mam takie same odczucia, jakbyś czytała w moich myślach

[relaxo81]

O choroby genetyczne jakoś się nie martwię. Po prostu wiem,że nawet gdybym się
dowiedziała,że dziecko jest chore to nie odebrałabym mu życia.
Ale pierwsze 10 tc to koszmarny strach przed kolejnym poronieniem...
Teraz, w II trymestrze jakoś spokojniej

[angelkochanie]

nio ten pierwszy trymestr tez nie daje daje mi zbytnio spokoju... za kazdym
razem sprawdzam ze nie ma krwi na bieliznie... a te badania genetyczne najlepiej
w ktorym tygodiu sie robi...

[basia_8791]

pierwsze od 11 tygodnia do 13 tyg 6 dnia ciazy - tj przed
zakonczonym 14 tygodniem. najlepiej pojsc przelom 12/13 - tydzien bo
zawsze jest ryzyko ze ciaza mlodsza i wtedy trzeba bedzie ponowic.

[nati.82]

Nie, bo gdybym o tym myślała, to mogłabym równie dobrze zamknąć się w
wariatkowie. Dziecko to dla mnie radość.

[semi-dolce]

Pierwsze 2 tygodnie, do pierwszego usg - potwornie bałam się ciąży pozamacicznej
(poprzednia taka była).

Potem do końca I trymestru - poronienia.

Nastepnie tego, że dziecko będzie chore.

[julaak30]

Też tak mam.ciągle myslę że moję będzie chore lub jakies
upośledzone. A za tydzień mam usg na przeziernośc karkową.O rany jak
ja się boję. pozdrawiam wszystkie przyszłe mamy.

[maroco1977]

przechodzilam prawie caly pierwszy trymestr bze zadnej obawy, bo nwet ne
wiedzialam, ze jestem w ciazy. Nie balam sie, ze ma wady genetyczne, balam sie,
ze cos mu sie stanie podczas porodu. za to moj maz panikowal, conajmniej tak
jakbysmy w rodzinach mieli tylko uposledzonych i chorych ludzi. Nie mamy i nie
mielismy ani jednego.Nie wiem czemu wiec tak mial, ale strasznie mnie tym
irytowal. Jestem optymistka z natury.

[reteczu]

To nie obawy, to rozsądek.
Dzieci rodzą się z wadami genetycznymi i już. Nie sądzę, żeby
jakikolwiek rodzic planował dziecko z wadą genetyczną, ale jednak to
się zdarza i zdarzać będzie wbrew ludzkim zamierzeniom.

Pytasz, czy wszystko będzie w porządku. No logiczne, że nie będzie,
jeśli urodzi się dziecko z poważną wadą genetyczną. W porządku jest
wtedy, gdy rodzi się dziecko zdrowe.

Zadaj sobie pytanie, co masz z tego, że odczuwasz przerażenie na
myśl o urodzeniu dziecka wadą genetyczną? Jeśli faktycznie takie
nosisz, to twoje lęki mu nie pomogą. A jeśli nosisz zdrowe, to
denerwowaniem się możesz mu nieco zaszkodzić.

Jaki stąd wniosek? Warto się zamartwiać o tę kwestię?

[angelkochanie]

wsumie masz racje... ale kazda z nas ma takie momenty ze nachodzi ja strach...
niektore probuja byc twarde i nie ukazuja tego a niektore opisuja swoje uczucia
poblicznie... wiec nie wiem co jest lepsze dla dziecka...dusic to w sobie czy
wylac pare lez zeby duszy ulzylo....

[reteczu]

angelkochanie napisała:
nie wiem co jest lepsze dla dziecka...dusic to w sobie czy
> wylac pare lez zeby duszy ulzylo

Wylać parę łez, ale jednocześnie nie przesadzać ze zdenerwowaniem.

[angelkochanie]

dokladnie ...kochana...

[est-ka]

Im bliżej rozwiązania tym większe obawy, zwłaszcza że wyniki testu
potrójnego nieciekawe (na szczęście usg genetyczne prawidłowe). W
8mc płakałam prawie codziennie ze strachu, że coś może być z
dzieckiem nie w porządku (głównie bałam się ZD). Teraz jestem w
37tc, łóżeczko rozstawione, wózek wietrzy się na balkonie a ja
próbuję odgonić myśli, że mogłabym wrócić ze szpitala sama.

[est-ka]

Pomyślałam, że moje ostatnie zdanie może być źle zrozumiane.
Chodziło mi o to, że bardzo boję się o życie synka.

[sz-alo]

A mnie na szczęście takie myślenie nie dopadło - przynajmniej na
razie.

[ola-la5]

angelkochanie liczne odpowiedzi forumowiczek (czy to poprawnie?) świadczą że
większość kobiet ma identyczne myśli jak Ty. Swoje pytanie zamieściłaś po
21wszej. Mnie właśnie wtedy, gdy jest wieczór męczą podobne wątpliwości. Tym
bardziej, że popełniłam większe błędy niż niełykanie kwasu foliowego...

[angelkochanie]

nie podobne mysli jak ja...tylko poprostu kazda z nas martwi sie o swoje
szczescie krtore nosi pod sercem i czuje sie za nie odpowiedzialna... a ze
wieczorem rozmysla sie najwiecej to jest szczera prawda...pozdrawiam...

[emila25]

Cześć,
Nie możecie mysleć w takich kategoriach że dziecko bedzie chore,
strach jest najgorszy. Trzeba poprosic Boga o zdrowie dla naszych
dzieci i wyobrażać je sobie zdrowe i szczęsliwe. każdy lęk i
strach, obawa i myslenie że moje dziecko " oby nie urodziło sie
chore" może przyciągnąć tą straszną dla każdej matki diagnozę.
Wszechświat ma to do siebie że lubi spełniac nasze mysli...dlatego
należy odrzucac złe a myslec o dobrych....ja chciałabym z całego
serca miec kolejnego dzidusia, ale mąż nie chce...wierzę że kiedys
mi się spełni moje marzenie i bede miała śliczną zdrową córeczkę
(teraz mam syna 7 letniego)
Pozdrawiam optymistycznie

[ola-la5]

naprawdę myślisz że tak może być, że negatywne nastawienie może mieć wpływ na
zdrowie naszych dzieci? Oczywiście staram nie myśleć o chorobach z jakimi rodzą
się dzieci ale są takie chwile, programy w tv czy reportaże w magazynach które
zmuszają do rozmyślania... Nie sposób niektórych wiadomości ominąć.

ola-la

[angelkochanie]

dokladnie.... to jest nie uniknione... najgorzej jak widze chore dziecko to
czarne mysli mnie nachodza.... ta mama napewno tez marzyla o zdrowym bobasie i
myslala pozytywnie...