Nie lubię Matek Polek

[katarzynkowo83]

Tak się zastanawiam czy znajdę chociaz jedną osobę, która myśli podobnie jak ja. Jestem w 38tc i z racji tego, że jakis już czas jestem w domu poczytałam trochę różnych for internetowych itd. Wniosek, który wyciągnęłam jest trochę przerażający... na Forach przeznaczonych dla kobiet w ciąży i młodych matek "buszuje" całe mnóstwo kobiet nazywanych przeze mnie "matkami Polkami". Są to kobiety, które twierdzą, że w momencie jak urodzi im się dziecko, ich życie i potrzeby w ogóle przestaną sie liczyć. Będą siedzieć 2-3 lata z dzieckiem w domu, nie myśląc, ze powrót do pracy po takiej przerwie to nie małe wyzwanie....będą karmić równie długo, bo przecież dziecko najważniejsze...kosmetyki to żadne, bo dziecku zapach przeszkadza, dieta rygorystyczna, bo coś dziecku moze zaszkodzić...a jak nie daj boże ktoś ma inne zdanie, to od razy jest zwyzywany od wyrodnych matek itp.
Nie wiem o co w tym chodzi, ale wydaje mi się, ze we wszystkim trzeba mieć umiar, nie można zapomniec o sobie, bo prędzej czy później odbije się to na naszej psychice...każdy ma prawo do pewnej dawki egoizmu. Poza tym na dziecko trzeba uważać, a nie chuchac i dmuchać, bo potem wychowuje się alergiczne, chorowite, nieprzystosowane do życia w grupie dzieci.
Matki Polki...odpuscie sobie...bo ja odnosze wrażenie, ze chcecie byc bardziej święte niż papież!!!

[...]

[angela10086]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[katarzynkowo83]

no właśnie o takie matki polki mi chodziło jak Ty

[...]

[angela10086]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[katarzynkowo83]

Niby jak to nikt mnie nie krytykuje? A Ty to co? A dlaczego mnie krytykujesz? Bo mam inne zdanie niż Ty!!! Ja nie napisałam, że mam coś przeciwko temu, że ktoś tak żyje, ale "uświadamianie" i atakowanie na forach za to, że ktoś chce żyć inaczej mnie wkurza!!! Czyli dokładnie to co tutaj zaprezentowałaś...

[...]

[angela10086]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[nglka]

angela10086 napisała:

> katarzynkowo83 napisała:

> glupia gó...ara!
...
> debilizmu dalekoposunietego.... TERAZ TO JEST KRYTYKA!

To jest buractwo a nie krytyka

buractwo to ten watek i ten kto ma takie pomysły

[angela10086]

[katarzynkowo83]

Ojoj...widzę że ciąża daje się we znaki...cóż pozostaje tylko współczuć

[hugu]

Ja też nie lubię! Nudziary to są!

[vvipp]

Daj życ każdemu jak lubi. Nikt nie robi nic przeciw sobie.

[katarzynkowo83]

Jasne...tylko dlaczego one nie dają zyć innym kobietom jak chcę tylko krytykują je za to, że mają własne zdania??? Nie zawsze trzeba iść za motłochem...

[nglka]

Jestem wyrodna i dobrze mi z tym
Karmić piersią karmię i dobrze mi z tym, przestać nie zamierzam do 2 r. ż. ze
względów zdrowotnych u dziecka (stwierdzona alergia i astma) dietę tez miałam,
owszem ale dopiero po stwierdzeniu że coś szkodzi..
Swoje potrzeby traktuję na równi z potrzebami dziecka, tylko pierwszeństwo ma
córa. Tyle. Zamierzam wrócić do tego, co robiłam przed ciążą i wziąć opiekunkę
do Młodej bo fiksuje w domu. Nie spędzam całego dnia na bawieniu się i
gotowaniu, dziecko umie się jakiś czas zająć sobą, ja w tym czasie sobą; daję
słoiczki i pozwalam chodzić boso. Nie zabieram wszystkiego, co wkłada do buzi,
chyba, że grozi zrobieniem krzywdy albo.. zniszczeniem Nie chodzę na spacery
codziennie, nie dostaję białej gorączki na widok brudnych rąk, czy 2 krostek na
buzi.
Myślę, że jest wiele takich matek jak ja tylko często są zakrzyczane na forach
przez - jak dobrze zauważyłaś - większość MP z jedyną słuszną dewizą na życie.

[blenusia]

katarzynkowo83 napisała:

na Forach przeznaczonych dla kobiet w ciąży i młodych
matek "buszuje"
> całe mnóstwo kobiet nazywanych przeze mnie "matkami Polkami".
JAk nie podobają Ci sie takie fora to zerknij na te w stylu: Jestem
osobą pracujacą, poświęcam czas sobię, lubię się bawić, czy inne
jakie Ci się spodobają!
fora o dzieciach sa po to żeby o dzieciach rozmawiać. A nie o pracy
czy kosmetykach

Są to kobiety, k
> tóre twierdzą, że w momencie jak urodzi im się dziecko, ich życie
i potrzeby w
> ogóle przestaną sie liczyć.
MAło o życiu wiesz! Po porodzie zmienia się wiele, a szczególnie
poglądy na różne tematy!

Będą siedzieć 2-3 lata z dzieckiem w domu, nie myśl
> ąc, ze powrót do pracy po takiej przerwie to nie małe
wyzwanie....będą karmić r
> ównie długo, bo przecież dziecko najważniejsze...
Jedni mają takie priorytety drudzy inne NAprawdę nierozumiesz
istoty macierzyństwa. Mówię o bezbronnym małym człowieku, który jest
częścią Ciebie!....no ale nie musi być najważniejsze....

kosmetyki to żadne, bo dziecku
> zapach przeszkadza, dieta rygorystyczna, bo coś dziecku moze
zaszkodzić...
Moje dziecko nie miało alergii i nie musiałam się niczego wyrzekać,
ale dzieci sa różne i nie życzę Ci żeby miało jakies kolki, alergie
czy jeszcze coś co będzie wymagało od Ciebie poświęcenia. chociaz
nie wiem czy mogłabyś sie poświęcić....

a ja
> k nie daj boże ktoś ma inne zdanie, to od razy jest zwyzywany od
wyrodnych mate
> k itp.
> Matki Polki...odpuscie sobie...bo ja odnosze wrażenie, ze chcecie
byc bardziej
> święte niż papież!!!

No właśnie Ty nie chcesz żeby ktoś potępiał Ciebie że masz inne
zdanie, ale są kobiety nie konicznie świętsze od papieża, które
obrażasz Ty!
Nie pomyślałaś, że ja uwielbiam, spędzac czas ze swoim dzieckiem!
W "pracy się męczę" natomiast będąc z dzieckiem spełniam się pod
każdym względem. I chociaz jest to nielada wysiłek to sie
nieustaniie dokształcam, a ewentualny powrót do pracy będzie dla
mnie kolejnym wyzwaniem i dowartościowaniem!

Ciesz się dziewczyno z życia, z każdej chwili.
Bierz życie jakim jest!

[nglka]

blenusia napisała:

> MAło o życiu wiesz! Po porodzie zmienia się wiele, a szczególnie
> poglądy na różne tematy!

Jednym się zmieniają, innym nie. U mnie w zasadzie nic się nie zmieniło prócz
tego, że pojawiła się upragniona córa. Poglądy jakie były, takie są.

> Moje dziecko nie miało alergii i nie musiałam się niczego wyrzekać,
> ale dzieci sa różne i nie życzę Ci żeby miało jakies kolki, alergie
> czy jeszcze coś co będzie wymagało od Ciebie poświęcenia. chociaz
> nie wiem czy mogłabyś sie poświęcić....

Przecież Ona nie pisze o nie stosowaniu kosmetyków z uwagi na choroby ale "bo
dziecku zapach przeszkadza", znam takie również. Znam tez takie, które napadły
na mnie, bo przyznałam się otwarcie, że nie zamierzam DLA ZASADY od narodzin być
o chlebie na zakwasie, wodzie i drobiu gotowanym przez. 4 miesiące.

[blenusia]

No właśnie niech dziewczyna urodzi i potem się wypowie. Jak żyje i
co robi.
Zawsze tak było, ze Matki Polki naskakiwały na te
bardziej "wyzwolone" i na odwrót. MNie nie przeszkadzają kobiety,
które nie karmią piersią co by nie mieć cyców obwisłych, czy chcą
wrócić do pracy miesiąc porodzie. Każdy ma rozmum i robi jak mu się
podoba, ale krytyka matek karmiących po 2 lata, i korzystających z
urlpów wychowawczych też jest nie fair!

[miska83]

widocznie nie mialas dziecka z kolkami ja z mezem przez 4 miesiace
spalismy po 4 godz na dobe pozostalych 20 mala non stop plakala.ja
juz zasypialam na stojaco, musialam radzic sobie sama-babci pod reke
nie mam niestety. jak mialam cos zjesc to plakalam bo juz nie
wiedzialam co moge zjesc by mala nie miala kolejnych atakow
kolek...a co za tym szlo my kolejnej nieprzespanej doby...i
faktycznie jadalam tylko gotowanego kurczaka w efekcie bo innego
wyjscia nie mialam. mimo ze przed porodem mialam podejscie bardzo
luzne do wielu rzeczy po porodzie zmienilo sie wszystko wlasciwie,
wszystko musialam podpasowac pod core... nie uwazam siebie za matke
polke ale za kobiete dla ktorej w tej chwili dziecko jest
najwazniejsze i wcale nie uwazam ze jestem gorsza od innych matek
ktore po pol roku wracaja do pracy bo juz nie moga wytrzymac w domu
z dzieckiem.jestem z mala od 3 lat a teraz staramy sie o 2.musze
przyznac ze czasem brakujemi wyjscia do ludzi bo jestem bardzo
towarzyska osoba ale priorytetem jest rodzina. plan jest na 2
dzieci ,jak mlodsze pojdzie do przedszkola bedzie czas dla mnie i na
moj rozwoj wszystko zalezy co jest dla Ciebie wazniejsze.
i zeby bylo jasne-nie naleze do kobiet ktore chuchaja i dmuchaja na
dziecko, wrecz przeciwnie mala ma soebie w wielu rzeczach radzic
sama a ja z "daleke" kontroluje

[nglka]

miska83 napisała:

> widocznie nie mialas dziecka z kolkami ja z mezem przez 4 miesiace
> spalismy po 4 godz na dobe pozostalych 20 mala non stop plakala.

I tu się mylisz. Miałam syrenę przez 4 miesiące, nosiliśmy ją na zmianę, bo
tylko w ruchu w pozycji przerzuconej przez ramię było bezboleśnie. I żadna dieta
nic tu nie dała bo na nią przeszłam. Z resztą napisałam, że byłam na diecie ale
nie uznaję diety DLA ZASADY. Przeszłam na dietę jak dziecko zaczęło mieć kolki i
wysypkę. Na diecie zeszła tylko wysypka a kolki jak były, tak były. Nie ma
żadnych dowodów na istnienie związku między dietą a kolkami bo jeśli nie są na
tle alergicznym to nie przez to, co jesz. To, co jesz może zaszkodzić Tobie,
wywołać wzdęcia u Ciebie. temat do bólu wałkowany na forum laktacyjnym.
I nie zamierzam przy drugim dziecku wprowadzać diety profilaktycznie. postąpię
tak samo jak przy pierwszym. Będę jadła wszystko, dopóki nie będzie przesłanek o
odstawieniu (wysypka, nadmierne ulewanie).

[miska83]

z twojej wypowiedzi nie wynikalo to co teraz napisalasw takim
razie sorki jesli urazilam. wiec wiesz jak to jest i wiesz ze
czasem trzeba sie "poswiecic" ale nie uwazam ze w takich
wypadkach moze byc przyklejana etykietka matki polki
nasza mala tez tylko na rekach jakos "dawala rade" ale my nie
dawalismy...lapalam sie na tym ze zasypialam z dzieckiem na rekach
starja sie ja ululac...
oczywiscie mimo takich doswiadczen nie mam zamiaru przy drugim
dziecku zaczynac od rygorystycznej diety-ludze sie ze drugie
bedzie "inne"
pozdrawiam!

[...]

[madziuchna23]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[wilma.flintstone]

blenusia napisała:

> MAło o życiu wiesz! Po porodzie zmienia się wiele, a szczególnie
> poglądy na różne tematy!
>


Tjaaa, faktycznie, niektorym macierzynstwo pada na mozg. Ale nie
wszytskim, droga Pani Wszystko o Zyciu Wiedzaca.

[vanilia_cz]

a ja sie z toba zgadzam w 100% katarzynkowo83. ładnie je nazwałas "matki polki"
a te ktore sie oburzyły to nie rozumie takiego zachowania prawda w oczy kole?
skoro uwazacie innaczej niz w temacie to wyrazcie swoje zdanie jesli bardzo tego
potrzebujecie a nie od razu sie oburzac! no i w necie pełno takich

[vanilia_cz]

katarzynkowo83 napisała:

...a ja
> k nie daj boże ktoś ma inne zdanie, to od razy jest zwyzywany od wyrodnych
matek itp.

generalnie najbardziej zgadzam sie z tym zdaniem i nie sadze zeby w tym poscie
chodziło o krytyke kobiet ktore dlugo karmia piersia czy tez korzystajacych z
urlopow wychowawczych wydaje mi sie ze to było tak ogolnie chyba ze sie myle

[mw144]

Niestety masz 100% racji. Też takich MP nie lubię, ale cóż poradzić, one ZAWSZE
wiedzą najlepiej

[easyblue]

A jakoś nie zauważyłam takiego problemu Nie dorabiasz czasem rzeczywistości do
swojej teorii?

[katarzynkowo83]

Raczej nie...im więcej czytam tym bardziej utwierdzam się w tym przekonaniu. Z resztą ten wątek to udowodnił...agresywne matki-kobiety są wszechobecne w necie Ja przynajmniej przyjmuje to z uśmiechem, ale niektóre Panie się tu bardzo oburzają...no bo przeciez jak można miec inne priorytety niż te ich...

[hugu]

Matki Polki, o których piszesz, to frustratki. Dlatego tak jazgoczą,
napadają i są pełna agresji.
To kobiety, które nic szczególnie ciekawego w sobie nie mają, może
wręcz hodują skryte poczucie niższości i kompleksy. Jednak jak
każdy, chciałyby w czymś brylować. Brylują więc w "poświęcaniu
siebie" na rzecz dziecka, które ustawiają na nienormalnym
piedestale, w ostentacyjnej "służbie rodzinie" i krytyce kobiet,
które budzą w nich niepokój pokazując na własnym przykładzie, że
można miec fajną rodzinę i bez tych poświęceń, ergo: że ekstremalne
wyrzeczenia Matek Polek można spokojnie o kant... potłuc.
Te bardziej wyluzowane kobiety, kiedy są szczęśliwe ze swoją
rodziną, są żywym dowodem, że Matki Polki robią głupio aż tak bardzo
ćwicząc się w ascezie i że ich styl życia jest nieco śmieszny i
bezsensowny. Matka Polka, gdy widzi "Luzaczkę", traci poczucie sensu
swego życia, którym uczyniła poświęcanie się. Uważa, że to
niesprawiedliwe, że ona tak haruje, tak się wyrzeka, a inne sobie
fruwają, a ich dzieci wcale od tego nie gnębi szkorbut, tylko
przeciwnie, jakoś tak nawet fajnie im się żyje...
Postawa męczeńsko - poświęcająca się to pułapka emocjonalna, w którą
wpisana jest agresja i frustracja. Bo robienie z kogoś bóstwa a z
siebie sługi tego bóstwa to nie jest zdrowy układ. Bóstwu, jeśli
jest dzieckiem, to szkodzi i sprawia, że nie zna ono swojego
miejsca. Sługa też jest wykończona tym wiecznym służeniem i narasta
w niej złość. I ta złość przeradza się w cichą nienawiść. Powstaje
dziwne pomieszanie uwielbienia i nienawiści w stosunku do dziecka -
i tu mamy często dławiacą nadopiekuńczość i nadmierną kontrolę ("tak
cię kocham i tak o ciebie dbam, że cię nie wypuszczę z domu do 50-
tki, zresztą jesteś mi to winien, bo tyle poświęciłam..."). A w
stosunku do matek mniej fanatycznych powstaje oficjalna nienawiść i
agresja wyrosła na gruncie zawiści: bo jak to jest, że niektóre się
tak nie poświęcają, nie występują non-stop w roli służącej Bóstwa, a
są szczęśliwe i mają fajne dzieci i kochające się rodziny?...
Tak, że nienawiść Matek Polek to rodzaj komplementu dla kobiety
będącej jej obiektem. Znaczy to tyle, że kipią z zazdrości o to, że
masz mniej nerwową ciążę, lżejsze macierzyństwo, więcej uśmiechu i
ogólnie milsze życie i że umiesz wyważyć sprawy i dbać o dziecko nie
zapominając o sobie i nie popadając w ekstremizm.
Agresywne Matki Polki narzucające wszystkim kobietom etos
macierzyństwa-męczeństwa to rodzaj fanatyczek. Są nieco zaburzone.
Na szczęście większość kobiet jest normalna i niezależnie od tego,
czy tuż po porodzie biegną do pracy, czy zostają na wychowawczym,
czy karmią długo, czy krotko - wystarczająco dobrze dbają o swoje
dzieci i wszystko jest ok.
Bo tajemnica polega na tym, że... znacznie lepiej niż Perfekcyjną
Matką jest być Wystarczająco Dobrą Matką. Tylko tyle i aż tyle.

[becbec5]

Bzdury piszecie i tyle.
Jestem mamą dwójki dzieci i w trakcie "pracy" nad trzecim.
Według założycielki postu jestem MP w 100%.
Dzieci karmione piersią maxymalnie długo, zaliczone dwa wychowawcze,
dziecko na pierwszym miejscu, robienie przetworów całe lato, żeby
dzieci jadły zdrowo, przeprowadzka w bardziej "dzikie" okolice, żeby
dzieci miały lepsze warunki itd, itp.
Nie uważam żebym w jakimkolwiek stopniu straciła na tym. Mam dobrze
prosperującą firme (doradztwo podatkowe), mam odważne dzieci wcale
niechowane pod kloszem, mam czas na książkę,na teatr, na własne
hobby i szczęśliwą rodzinę.
Trzecie dziecko napewno będę wychowywała podobnie.
Jestem przekonana, że czas spędzony z dzieckiem procentuje. Nie
sztuką jest urodzić dziecko, oddać do żłobka, potrem upchnąć w
przedszkolu, z którego będzie odbierane o 18.00, potem szkoła też
dość absorbująca, a potem TRAGEDIA!!! "Pani psycholog, niech pani mi
powie dlaczego moje dziecko nie chce ze mną rozmawiać, dlaczego nie
mam z nim kontaktu" No, ciekawe dlaczego?

[katarzynkowo83]

Nie bierzesz pod uwagę, że niektóre kobiety nie mają innego wyjscia niz "upychanie" dziecka po złobkach i przedszkolach...no ewentualnie moga wcale nie mieć dzieci, ale wtedy zostaną nazwane egoistkami...

[becbec5]

Biorę pod uwagę, znam takich wiele.
Tylko jakoś dziwnym zbiegiem okoliczności rodzinom tych "upchanych"
dzieci wcale się źle nie powodzi, spokojnie jedno mogłoby zmniejszyć
wymiar etatu, pracować trochę mniej i więcej czasu mieć dla dzieci.
Nie namawiam nikogo, żeby zupełnie rezygnował z życia zawodowego. Ja
przed dziećmi też pracowałam na etacie, często gęsto po godzinach,
za które nikt mi nie dał potem wolnego. Ale dzieci to duża
odpowiedzialnośc i w moim przypadku to był czas na zmiany.
Wiele rodziców ma taką możliwość ale wydaje im się że wczasy na
Dominikanie, lepszy samochód, markowe zabawki spowodują że ich
dzieci będą szczęśliwsze, a guzik prawda.
Ponieważ staram się uczestniczyć w życiu moich dzieci, znam też ich
znajomych. kiedy przychodzą przed świętami na pieczenie pierników,
na malowanie pisanek, na kiszenie ogórków, na wspólne pieczenie
pizzy, na grilla, widzę (i słyszę) jak brakuje im we własnych domach
takich chwil, jak się otwierają, o jakich rzeczach opowiadają.... To
naprawdę fajne dzieciaki, tylko trzeba dać im szansę.
A potem czar pryska - podjeźdza mama czy tata nowym, wypasionym
modelem BMW, wyciąga dziecko (szybko, szybko, bo nie ma czasu) i
rzuci przelotem: już nie daję sobie z nią rady, ona jest taka
krnąbrna i nieposłuszna.
Wiele można zrobić dla dzieci, tylko trzeba CHCIEĆ.

[katarzynkowo83]

Jasne...zgadzam się z Tobą Ja jednak zdecydowanie więcej przypadków znam takich, gdzie jest po prostu KONIECZNOŚĆ powrotu do pracy matki i to na pełny etat. Sama będę tego przykładem. Po prostu takie jest życie i tyle. Jeśli ktoś może to jasne, niech zmniejszy wymiar godzin pracy, ale powiem szczerze, że porzuceniu pracy zawodowej jestem przeciwna. Mam kolegę, który ma dwóch braci.Jego matka po urodzeniu pierwszego dziecka zrezygnowała z pracy mimo, że miała bardzo dobrą ...i niestety nigdy do niej nie wróciła, bo zawsze było jakieś ale. Kolega mówi, że z jego punku widzenia była to najgorsza decyzja w jej życiu...teraz matka ma około 50 lat, zero życia poza dziećmi, które trzydziestki dobijają i w stosunku do których jest nadal (jak przez całe życie) nadopiekuńcza. Potrafi dzwonić kilka razy na dzień i pytać się co jadł i w jakiej ilości!!! Jak jeszcze mieszkał w domu, matka ponieważ nie miała innych zajęć, codziennie gotowała dwudaniowy obiad i OBRAŻAŁA się jak ktoś nie zjadł wszystkiego co nałożyła!!! Ja wiem, ze ona sobie w ten sposób wypełnia czas i nie można jej za to winić, ale jej dzieci zamiast ja kochać po prostu mają jej dość...

[becbec5]

Nie potraktuj tego jak ocenę, bo nie takie moje zamierzenie . jestem
pewna, że wybierzesz najlepszą dla Was wszystkich opcję i dobrze.
Ale powiedz z ręką na sercu, czy Ty lub inni ludzie, o których
piszesz nie mają naprawdę szans na pracę w mniejszym wymiarze, na
zmianę profilu, na założenie własnej dzialalności i pracowanie
według wlasnego harmonogramu. częśc ludzi pewnie nie ma, a co z
resztą?
rzucić pracy tak w ogóle nie polecam również. Taką osobą, o jakiej
piszesz jest moja teściowa - obecnia w strasznym dole psychicznym,
bo dzieci już mają swoje rodziny i nie potrzebują jej obiadków,
prania, kanapeczek do pracy, gotowanej kaszki mannej o świcie

[katarzynkowo83]

Praca, która miałam przed ciążą (tzn. teoretycznie dalej mam ) wymagała ode mnie poświęcenia dużej ilości czasu (wychodziłam o 8 wracałam o 19) i stresu...i chyba ten stres był jednak najgorszy Powiem szczerze, ze nie wyobrażam sobie znów tam wrócić zwłaszcza, że atmosfera jest nieciekawa i na dodatek "pochwaliłam" się koleżance jaki mam stosunek do tej pracy a ona wygadała to szefostwu i teraz juz wszyscy wiedzą, więc nie wiem czy nie mam zamkniętych drzwi nawet jeśli bym nie miała wyjscia. Ja osobiscie po macierzyńskim chciałabym szukać innej pracy...taki jest plan, ale wiem że musiałabym zarobić na opiekunkę, czyli musi być to praca przynajmniej tak samo płatna jak poprzednia. Ja wiem, ze ktoś moze uważać, że przemawia przeze mnie materializm, ale prawda jest taka, że mój maż musi jeszcze trochę poczekać zanim będzie mógł zarobić tyle, żebym ja mogła sobie odpuscić. Jak dotąd moja pensja była dużo wyzsza i dawała nam poczucie bezpieczeństwa. Bez niej starczy nam na opłaty, dojazdy, może jedzenie, ale chyba nie na cały miesiac Więc pracować muszę. Nie mam babci do pilnowania, więc musze wynając opiekunkę, bo w żłobkach miejsc nie ma... no i przez to muszę mieć jakąś w miarę dobrą pracę, a znalezienie jej z małym dzieckiem to też wyzwanie... wszystko się wydaje proste dopuki samemu się nie jest w takiej sytuacji.

[becbec5]

Nie jest łatwe, przyznam szczerze, szczegolnie, że pracodawcy wolą
pełnoetatowców niż mamę na 1/2 , która jak przyjdzie sezon będzie
więcej na zwolnieniu niż w pracy.
Nie wiem jaki jest profil Twojej pracy, ale nie myślalaś o założeniu
własnej dziaalności i świadczenia usług, wywiązania się tylko z
określonych zadań, a nie z czasu pracy. To znacznie ułatwia
zajmowanie się dziećmi.
A może jakaś dziedzina?

[blenusia]

No i musisz więc ok. Ale Ty chyba tak naprawdę to trochę zazdrościsz
tym, które mogą sobie pozwolić na urlop wychowawczy i poswiecenie
się dziecku.

[katarzynkowo83]

Kiedyś fakt myślałam, że to fajne. Ale wiązało się to z kilkoma wydarzeniami w moim życiu, stres, problemy zdrowotne i wtedy myślałam, że fajnie jest trochę posiedzieć w domu. A teraz kiedy jestem na zwolnieniu, zmieniłam zdanie... chcę wrócić do pracy i nie uważam, że ani chęć, ani konieczność jest zła. Po prostu tak jest. Gdybym się bardzo uparła na siedzenie w domu z dzieckiem to owszem rodzice pewnie by nam pomogli finansowo, tylko niby czemu mają to robić? Jak się jest dorosłym to nie ma co liczyć na innych i obarczać ich swoimi problemami, trzeba liczyć na siebie i akurat taka moja postawa mi się podoba Dlatego żeby nie stanowić dla nikogo problemu chcę i muszę wrócić do pracy. A znam przypadki że rodzinki z dwójką dzieci wiszą na garnuszku rodziców, bo matka chce z dziećmi siedzieć w domu...ja bym tak nie mogła. Ale jeśli ktoś lubi nie brać odpowiedzialnosci za siebie i swoje decyzje....

[blenusia]

No i jeśli Ci to pasuje to niech tak będzie. Tylko, ze Ty chyba masz
pretensje do tych co "pouczają i zawsze wiedza lepiej" Tylko nie
wrzucaj wszystkich do jednego worka pod nazwą "Matki Polki"
Najlepszym przykładem tego jest becbec5. Ja też jestem zadowolona
niesamowicie z życia i mam mnóstwo fajnych zajęć, biorę życie
garściami i się z tego cieszę. A do pracy nie wracam bo LUBIĘ!
...no i jestem "matkapolka"
pozdrawiam

[julimama79]

Wyobraź sobie,ze niektórzy nie mają innego wyjścia jak powrót do
pracy zaraz po macierzyńskim. Jestem lekarzem w trakcie
specjalizacji w ramach rezydentury, co oznacza,że mogę ją przedłużyć
tylko o rok. Ze względu na leżącą ciążę ten przywilej juz niemal
wykorzystałam. Co miałam zrobić? Nie po to zdawałam ciężkie egzaminy
żeby teraz zostać bez zawodu. Mimo powrotu do pracy nadal karmię
piersią,spędzam dużo czasu z młodą. Jula jest rozwinięta ponad swój
wiek, pogodna,zawsze uśmiechnięta. Widać,że szczęśliwa, a ja uważam
siebie za dobrą matkę.

[becbec5]

Ale ja sobie wyobrażam i już to napisałam, że częśc napewno nie ma
innego wyjścia, ale to część.
Ja nie żyję na odludziu, mam sporo znajomych i widzę co się dzieje.
W 90% wyjść jest wiele, tylko trzeba ten krok podjąć. Ale jest też
10%, chylę czoła ku nim i wiem że chęci nie wystarczą.
I wcale nie uważam, że są gorszymi rodzicami.

Pisałam o typie, który obserwuję m.in wsród znajomych moich
dzieciaków.
Mieszkają w rezydencjach, dwa luxusowe samochodu pod domem, basen,
obozy językowe, nauka nurkowania w Egipcie, markowe ciuchy, prywatne
szkoły, mama ma agencję reklamową, wraca koło 21,00-23.00, bo oprócz
pracy jeszcze kolacje z klientami, imprezy na których trzeba być,
rano podrzuci dziecko do szkoły, potem fryzjer, masaż.....
Nie jest zadowoloną matką z zycia - jest jak najbardziej, poświęca
się sobie, swoim planom, marzeniom.
Daleko nie muszę szukać - tak wyglądają moi sąsiedzi. A dziecko? Je
u nas obiad (ciekawe dlaczego nie chce tego, które przygotuje mu
pani która w domu gotuje?), zna całą moją rodzinę, bo często u nas
bywa, pomaga w ogródku, w produkcji soków, w przetworach, piecze z
moją córką niedzielne ciasto i wcale - jak twierdzi moja sąsiadka -
nie jest zamknięta i niedostępna.
To po co wogóle mieć dzieci?

[katarzynkowo83]

ależ ja wierzę!!!

[hugu]

Bebec, zatem wcale nie mieścisz się w definicji Matki Polki
Cierpiętnicy! W jaki sposób spełniasz w 100% te kryteria, jakie
opisywałam? Raczej mi nie wyglądasz na zrzędliwą "poświęcaczkę",
która z racji braku lepszych pomysłów na życie postanowiła
zrezygnować z własnych potrzeb i aspiracji pod hasłem "odkąd rodzi
się dziecko - mnie nie ma!".
Ty nie istniejesz pod szyldem "zawodowa matka cierpiąca", lecz
jesteś panią z własną firmą, kobietą ogólnie zaradną i z werwą, a
jeśli podejmujesz jakieś decyzje, to nie w ramach uciemiężenia
siebie, lecz tak, że i dla ciebie to jest dobre. No bo przeprowadzka
blizej natury i dzieciom, i Tobie, i mężowi wychodzi na zdrowie. A
karmienie piersią bywa często wygodniejsze niż ciągłe papranie się z
butelkami. To nie jest Matkopolkowanie, tylko rozsądna postawa. Sama
bym tak chciała, gdyby mnie było stać (na domek)!

[becbec5]

Ponieważ w tym wątku MP są krytykowane, to chyba Twój list jest
komplementem, ale nie wiem czy tak jest do końca.
Bo jednak właściwie to co robię robie pod kontem dzieci, w sumie
wszystko.
Może jedynie nie narzekam, a cieszę się.

Pozdrawiam

[miska83]

bardzo podoba mi sie twoje podejscie do tematu jestes dla dzieci i
jednoczesnie nie zatracasz siebie!! brawoi pokazalas ze te kotre
siedza z dziecmi w domu to nie zawsze robia to dlatego bo nie
maja "lepszego pomyslu na siebie" tylko dlatego bo tego chca i sie
spelniaja w tej dziedzinie! co nie jest rownoznaczne z tym ze one
same "przestaja isniec dla swiata zewnetrznego"
dzieki!!

[madzia.7]

mnie tez czasem wkurza to o czym piszesz...
Ok niech kazdy robi sobie co chce...............ale mozemy miec
swoje zdanie na ten temat..
jak sie patrze na zone brata to robi mi sie niedobrze i jestem
zla!!!! Brat ma w tej chwili Ją i 3 dzieci na utrzymaniu i nie jest
latwo a Ona tylko w domu z dzieciakami by siedziala...Tak sprawa Jej
i Brata i ja sie im nie wtracam...ale z boku jak sie patrze to
jestem zla na kobiete, ktora swojego meza chce zajechac...Po co tyle
dzieci na raz? Nie mozna isc normalnie do pracy? Chleb sam w sadzie
nie rosnie!

Ja jestem teraz w 30tc, ciagle pracuje, po urlopie macierzynskim
wracam od razu do pracy..nie mam zamiaru poswiecac calego swojego
zycia, tak, ze po jakims czasie obudze sie bez doswiadczenia w pracy
zwodowej i co maz cale zycie ma utrzymywac....albo mam potem jezdzic
na szmacie bo nic innego nie bede umiala..

Jeszcze nie mam dziecka ale lada moment bedzie, mam nadzieje, ze nie
zeswiruje od Niego..To Malenstwo, ktore potrzebuje nas i naszej
pomocy, ale musi byc samodzielne w zyciu..Patrze na moich rodzicow,
ktore cale zycie pracuja i wychowali samodzielnych swietnie
radzacych sobie ludzi w zyciu--to mi wystarcza..nikt na mnie nie
dmuchal tylko zwyczajnie sie opiekowal, ale mialam duzo swobody od
malego...to mi wystarczy..popatrzcie sie na swoich rodzicow jak Oni
to robili?

[4dzieciimy]

No to mnie pogrążycie )
Mam ......5 dzieci. Nie pracuje w zawodzie sprzed dzieci. Cośtam
robię, także przebywam z ludźmi, mam z nimi kontakt, a
jednocześnie "poświęcam" się dzieciom.
Jak się urodziło pierwsze moje dziecko nie wyobrażaam sobie, żebym
miała przez większość dni go nie widzieć i miałby zajmować się nim
ktokolwiek inny.
I tak było przy kolejnych dzieciach.
Nie czuję, że coś tracę, mam swoje pasje i marzenia, które
realizuję, nie czuję się na czyimś utrzymaniu, bo nawet przy 5
dzieci można zarobić niezłe pieniądze.
Decyzja o dzieciach nie byla dla nas zaskoczeniem, bo to planowane
dzieci.
I bardzo współczuję tym półrocznym dzieciom, których matki
zostawiają je na całe dnie, twierdząc że są wieczory i popołudnia.
Bardzo im współczuję.

[madzia.7]

dlaczego pogrążacie...? Ty szczęsliwa, dzieci szczęsliwe Tata
szczęśliwy- samo to oznacza ze wszystko GRA!...Gratuluje.

[blenusia]

madzia.7 napisała:

> jestem zla na kobiete, ktora swojego meza chce zajechac...Po co
tyle
> dzieci na raz?

A Twój brat nie brał udziału w zmajstrowaniu tych dzieci? Ty na
bratową jesteś zła? a brat to bardzo rozsądny i wszystkie dzieci to
wbrew jego woli?? ...hahaha .....dobre....

[madzia.7]

bardzo cenna uwaga..tak jak wszyscy wiedza dzieci biora sie jak
matka sama sypia w łóżku...hehe..
nie znasz brata ani perfidnej bratowej to się na ich temat nie
wypowiadaj....

[madzia.7]

zapomiałam dodac, ze przede wszystki leniwej..bo nawet obiadu nie
ugotuje, a chlopak po pracy wraca i jeszcze obiady gotuje..a ta
sciaga a to siostre a to mame bo sama z dzieciakami nie daje
rady..ale pospac do 10:00 to trzeba....lenstwo..i nikt mi nie powie..
a juz koncze ten temat,...
szkoda, ze brat taki glupi i za mlodu sie zwiazal..
no ale mi moze byc tylko zal...i przykro patrzec...

[reteczu]

madzia.7 napisała:
Jeszcze nie mam dziecka

I tu jest pies pogrzebany! Piszesz o sytuacji, o której nie masz
pojęcia, której nie doświadczyłaś. Urodzisz, spędzisz z dzieckiem
24/7 parę tygodni, wtedy pogadamy

[...]

[kavainca]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[wrzosowa11]

Nie lubię Polek, które posługują się socjalistycznymi hasłami,
szufladkuja ludzi i myśla stereotypami, a zamiast dyskutować tworza
koterie.Masz jakis problem ze swoja hierarchią wartości, ze Ci tak
przeszkadza krytyka?

[miacasa]

> Jeszcze coś: myślę, ze kobieta MUSI kompletnie ogłupieć przez
> pierwszy rok zycia dziecka - inacze nie byłaby w stanie znieść tego
> wszystkigo

słusznie prawisz
szczęśliwie z upływem lat rozum powraca, cycki mniej więcej wracają na swoje
miejsce a dzieci wyfruwają spod skrzydeł

[maiwlys]

kavainca napisała:

>> Jeszcze coś: myślę, ze kobieta MUSI kompletnie ogłupieć przez
> pierwszy rok zycia dziecka - inaczej nie byłaby w stanie znieść
tego
> wszystkigo


A to sie muszę zgodzić

[maiwlys]

Nie mam zielonego pojęcia jakie fora czytujesz, ale te na których
bywam ja nie nasuwaja mi podobnych wniosków jak twoje.
Ja raczej będę w takim razie wyrodna matka a nie matka polka...cóz.

Kazda z Nas ma wybór:)

[gabi683]

Ja postanowiłam byc jak to nazwałas Matką Polką lubie to co robie i
spełniam sie w tym .Uwielbiam moje dzieci i przebywanie z Nimi.Kazdy
ma wybór i czy Ci sie to podoba czy nie takie mam Jak Ja sa

[tappas]

ja miałam dokładnie takie same poglądy jak założycielka wątku - miałam przed
ciążą, w czasie ciąży i przez pierwsze 4 miesiące życia Stasia.
Cały czas powtarzałam wszem i wobec, że po macierzyńskim wracam do pracy (pracę
miałam fajną, stresu w sam raz, od 8-16 z małymi wyjątkami) no i co, przyszedł
kryzys, szefowie stwierdzili, że muszę zostać na wychowawczym bo chwilowo nie ma
za dużo pracy ostatecznie stanęło na tym, że zostaje w domu.
Na dzień dzisiejszy - staś ma 11 miesięcy- uważam, że sama lepszej decyzji bym
nie podjęła, moje zapatrywanie na temat opieki nad dzieckiem, wychowania itd
zmieniło się totalnie. Oczywiście nie znaczy to wcale, że teraz wiszę nad nim
okrakiem i chowam pod kieckę ( w tym momencie zjada jakieś wafle które sobie po
podłodze rozsypał...) ale jestem w szoku jak może się człowiekowi myślenie
pozmieniać.
Przed powrotem do pracy chciałabym się dorobić rodzeństwa, poza tym
najprawdopodobniej skończy się na własnej firmie ponieważ
zdecydowanie chcę mieć dla syna trochę wiecej czasu niz w tym momencie ma jego
ojciec ;/

[reteczu]

katarzynkowo83 napisała:
Jestem w 38tc

rozumiem, że w pierwszej ciąży?

kobiety, k
> tóre twierdzą, że w momencie jak urodzi im się dziecko, ich życie
i potrzeby w
> ogóle przestaną sie liczyć.


NIe przestaną się liczyć, ale urodzenie pierwszego dziecka zmienia
życie kobiety o 180 stopni.

Będą siedzieć 2-3 lata z dzieckiem w domu, nie myśl
> ąc, ze powrót do pracy po takiej przerwie to nie małe wyzwanie....

A niech sobie siedzą! Ja po obu macierzyńskich wróciłam do pracy,
teraz po trzecim macierzyńskim też wrócę do pracy.
A powrót po macierzyńskim to też nie lada wyzwanie!


będą karmić r
> ównie długo, bo przecież dziecko najważniejsze...

A nie jest?


kosmetyki to żadne, bo dziecku
> zapach przeszkadza, dieta rygorystyczna, bo coś dziecku moze
zaszkodzić...

To akurat fakty w niektórych przypadkach (mam dwie małe alergiczki).


ja
> k nie daj boże ktoś ma inne zdanie, to od razy jest zwyzywany od
wyrodnych mate
> k itp.

No i to jest głupie.


Poza tym na dziecko trzeba u
> ważać, a nie chuchac i dmuchać, bo potem wychowuje się alergiczne,
chorowite


Zapewniam cię, że przyczyn alergii nie upatruje się w
nadopiekuńczości
Ale się ubawiłam! Ha!Ha!Ha!

[pulenka]

madzia.7 napisala:

>ale pospac do 10:00 to trzeba

jakos nie chce mi sie wierzyc,zeby matka trojki dzieci spala do
10.No,chyba ze byla ciezka noc z wieloma przerwami,ale i wtedy
dzieci raczej od rana sa na nogach, a matka razem z nimi.

www.quatrophonic.pl

A ja mam w nosie Matki Polki, Rosjanki, Angielki

[sueellen]

Moga sobie byc jakie chca byleby sie nie wchrzanialy do mojego sposobu zycia i juz.

[lili-a31]

każdy robi, co chce
Ja widzę akurat wiele młodych, wymalowanych, zadbanych babeczek po ciąży w parku
na spacerach z dziećmi. Nie są żadnymi matkami-polkami. Zgrabne, włosy po
fryzjerze, zadowolone. Szczuplusieńkie
Jedne karmią butlą, inne piersią. I co z tego?
Jedne lubią gotować codziennie obiady - inne nienawidzą i nie będą- na przykład ja.
Jedne wracają do pracy - drugie zostają w domu i jest super.
To już dziwne jest dla mnie takie "na siłę" wracanie do pracy, kiedy wcale nie
robi się żadnej kariery a finansowo opłata za nianię=pensja.
Nie przesadzaj - tak wiele zacofanych kobiet już w Polsce nie ma.

[mumi7]

Jedne wracają do pracy - drugie zostają w domu i jest super.
> To już dziwne jest dla mnie takie "na siłę" wracanie do pracy,
kiedy wcale nie
> robi się żadnej kariery a finansowo opłata za nianię=pensja.

lili-a31, to nie jest bez sensu. Moja kuzynka tak wrócila do pracy,
mimo że tzw. kariery nie robiła, a niania "zżerala" niemal calą jej
pensję. Nie chodziło o kariere, chodzilo o doświadczenie - gdyby
była w domu, nikt po roku, dwóch bez pracy i stosownego
doświadczenia nie zatrudniłby jej w jej zawodzie. W ten sposób nie
wypadła z rynku

[mumi7]

Też nie przepadam za Matkami-Polkami. Śmieszy mnie ich przedkladanie
za wszelką cene i zwykle na wyrost potrzeb dziecka nad własne -
zawsze i wszędzie. Dzieci kiedyś odejdą, a Matka-Polka zostanie sama
z niespełnionymi tesknotami i brakiem kogoś, kogo znów mogłaby
traktować po kokoszemu. Z drugiej strony, sa kobiety, które w domu
fiksuja i takie, które w roli matki czują się świetnie. I to, i to
jest ok. Zaznaczam: nie popieram fiksacji na punkcie dziecka.
Popieram zdrowy rozsądek i odpowiedź sobie samej uczciwie na
pytanie: chcę być z dzieckiem w domu czy nie. I już. Ja sama jeszcze
nie wiem, na ile nowa rola mi się spodoba, więc zostawiam sobie
wolne pole i różne furtki. Co do zasady lubię pracę i myslę o
powrocie do niej, coć dopuszczam "slodkie wiezienie" z dzieciakiem z
domu (max 10-12 miesięcy). Co do diety eliminacyjnej bez potrzeby -
"bo dziecko może mieć alergię" czy innych tego typu przyjemnostek
na wyrost - raczej sobie odpuszczę

[julka1967a]

A jakie są straszne mamy, które non stop przynudzają o swoich dzieciach. Mam w
pracy koleżanką, która od lat opowiada o nieustannych chorobach swoich dzieci.
Inna koleżanka, która ma już dorosłe dzieci żyje tylko ich życiem.