witam,
jestem od pol roku w Cambridge,od momentu przylotu do UK pracowalem zmywajac
gary choc znam dosc dobrze angielski zeby robic cos lepszego niz "pot wash".
niestety tutaj gdzie jestem znalezc inna praca niz knajpa/catering jest
ciezko...
w Polsce zostala moja narzeczona i nasza poltoraroczna corka. kiedy
wyjezdzalem bylismy w dlugach i moj przyjaciel pozyczyl mi kase na bilet oraz
przenocowal u siebie w domu przez 2 tyg. znalazl mi tez prace o ktorej
wspomnialem. niestety z roznych powodow (m.in. dlatego ze umialem bronic
wlasnego zdania,czy kolegow z ktorymi pracowalem i nie dawac sie
wykorzystywac na kazdym kroku) mialem klopoty z managerka w mojej kuchni i
musze znalezc nowa praca;/
przed wyjazdem zakladalem z moja kobieta,ze w ciagu pol roku zarobie kase na
skonczenie remontu naszego mieszkania w Polsce, po czym zostawimy je pod
wynajem i moje dziewczyny przyleca do mnie na jesien. udalo mi sie do tej
pory wykopnac jedynie plan min,czyli odlozyc pieniadze na chate w kraju. nie
mam w tej chwili funduszy na sciagniecie ich tutaj.
kiedy poinformowalem moja dziewczyne o tej sytuacji to -skrotowo to opisze-
zerwala zareczyny,wylala na mnie hektolitry pomyj przez gadugadu,zostalem
skreslony jako glowa rodziny,wykastrowany jako facet i porownany do mojego
starego:wiecznego nieroba i pijaka,ktory w zyciu praca sie zbytnio nie
zmeczyl...myslalem na powrotem do Polski na zime,zeby odciazyc moja
dziewczyne po polrocznej samotnej walce:zakupy,codzienne targanie toreb i
wozka na 2 pietro kamienicy,brak pomocy ze strony rodziny, nieustanne bycie z
dzieckiem itd itp. o wplywie rozstania i braku bliskosci miedzy nami juz
nawet nie wspominam...uslyszalem ze nie mam juz po co wracac do niej bo
jestem zerem,nikim,smieciem
dodam ze przez ostatnie poltora roku nie ukladalo nam sie dobrze finansowo-
kiedy moja kobieta byla w ciazy i robilem remont mieszkania (zbyt dlugi
zreszta) to stracilem prace w Polsce. odbilo sie to duzym pietnem na naszym
zwiazku,na starcie naszego bycia rodzicami. czulem sie podle bez pracy i z
czasem zaczalem byc obwiniany-za to ze pracy znalezc nie moge,ze remont trwal
za dlugo i nie dokonczylem go z braku kasy,ze nie sprawdzam sie jako facet
itd. od tamtego momentu dorabialem tu i tam,bylem na 2 krotkich wyjazdach na
budowe w Europie ale wciaz brakowalo nam kasy,wiadomo dziecko
z wylotem do UK wiazalismy oboje duze nadzieje-moja kobieta widziala to tak
prosto-wyleciec,raz dwa odlozyc opieniadze i sciagnac je tutaj. teraz nie
wiem jak z tym wszystkim sobie poradzic,niby jestem facet,wiem ze jest raz
ciezej raz lepiej, ale nie daje juz rady z niekonczacymi sie wyrzutami o
mojej nieudolnosci zyciowej,ze niczego nie potrafie zrobic do konca, no i
oczywiscie ze jestem kalka mojego starego-nieroba. zadne tlumaczenia nie
docieraja do Niej:odpowiada mi ze inni jakos sobie radza w UK tylko ja nie
umiem itd. jestem ciagle porownywany do innych (znajomych,kolegow) - w tej
chwili uwierzy w kazde slowo obcej osoby ze niby w UK jest tak bosko,ze moja
pozycja jest od razu stracona...
bylem w Polsce 2 razy,za kazdym razem przywozilem pieniadze i zostawialem je
Jej i corce-tlumaczylem jak wyglada zycie w Cambridge i ze nie mam za bardzo
jak przeniesc sie do innego miasta,bo to jakbym zaczal wszystko od
nowa...moglbym sobiue na to pozwolic gdybym byl singlem,ale nie majac w
perspektywie bycie glowa rodziny. teraz slysze ze bylo sie wyniesc wczesniej
z tego miasta,ze nie umiem ryzykowac (???) no i w ogole jestem dupa wolowa.
jednym slowem zmarnowalem jej zycie i nie mam po co wracac,bo i tak znajdzie
sobie jakiegos gacha. fajnie co? warto bylo wyjechac nie
--------------------------
forever stronger than all!!
