14 lat koszmaru

[kolla74]

policzłam, że to już z 14 lat koszmaru. Nie mam już siły. Codziennnie rano
postanawiam na nowo. I przegrwam zazwyczaj.
boje się że spyta kiedyś moja córka - mamo co ty robisz, a ja nie bedę
potrafiła dać odpowiedzi.

[anuleczek]

O Boze, to moze tak dlugo trwac?!!! JESTEM PRZERAZONA!!!

[kolla74]

moze niestety, raz bywało lepiej raz gorzej, ale z perspektywy wiem, że te
LEPIEJ kończylo się zazwyczaj okresoem anorektycznym czyli nadmierną
kontrolą.....
dwie terapie,fluoksetyna w dawce 60mg, kolejne dna...
czasem się zastanawiam czy potrafię się odnależć bez bulimii w zyciu?
tak naprawdę trzeba się nauczyć na nowo funkcjonować
i jest trochę dobrze ..i booommm kiedyś cię dopada jak dobra stara znajoma.

i od nowa walka ze sobą.

[achula]

Niestety tak jest.Wytchnienie jest krótkotrwałe,ale trzeba wierzyć!Dla mnie
najpiękniejsze chwile to te gdy podrużuję , jestem z kimś kto mnie kocha wtedy
nie myślę o..Niestety osoby która by mnie kochała dla kórej chciałabym coś
zmienić nie ma,ale staram się choć gdy nie ma bu(coraz rzadziej)włącza się
controling any,która chce mną znowu rządzić i tak w kółko.

[foxy2]

Wierze ze ten koszmar moze trwac juz 14 lat .ja sama dopiero po 5 latach nazwalam ta chorobe. wczesniej nie sadzilam ze to cos nienormalnego.jestem z toba mam nadzieje ze sie wyleczysz ze ktos ci pomoze.

[kolla74]

chodzi o to że specjalnie to już nie mam pomysłu....
po co do kolejnego terapeuty, po co odkrywac coraz to głębsze puszki
pandory ... dwie terapie rozjątrzyly moje blizny((po matce!!!) ale dalej nie
potrafie ruszyć .
U mnie psyche to studnia bez dna...

foxy2 dzięki za garsci,wiem, ze im dluzej, tym gorzej, dlatego zrób cos z
soba!!!!!!
achula - cos faktycznie jest w podrozach.......zazwyczaj w nowych miejscach
jest mi dobrze......w ruchu tez ....
wiesz zabiore sie z moim maleństwem do parku jak tylko się obudzi..chyba jest
piekny dzieen, pokaze małej dzisiaj jak pachną róze