jak przestac jeść?

[dori555]

[kwietniowe_cappuccino]

powinnaś raczej zapytać, gdzie w twoim mieście przyjmuje dobry psycholog

[agnesber]

Mam to samo - ja przytyłam 11kg.Również jest mi ciężko. Jeżeli znów następnym
razem sobie nie poradzę idę do psychologa.
Będzie dobrze, damy radę
pozdrawiam

[karola971]

Mam to samo:/ przytyłam juz 20 kilo, unikam ludzi itd:/ chce isc do psychologa
ale nie wiem jak sie za to zabrac , do jakiego , co mam powiedziec?;/ mieszkam
w małej miejscowosci koło łodzi ale ja nawetm nie wiem jak szukac takiego
psychologa ktory zajmuje sie takimi sprawami:/Doradźcie mi cos

[ankaaa]

Książka tel., google, na forum glodne - są namiary na sprawdzonych terapetów,
przychodnie zdrowia psych. etc etc etc

[tancerka181]

Dziewczyny, ale Wy przytylscie przestajac wymiotowac czy nie jestescie chore na
bulmie? Ja mam podobny przypadek, przytylam 15 kg przestajac wymiotowac przez
rok. Uciekam od znajomych, ktorzy pamietaja mnie chudsza, poprostu sie wstydze!
Jednak na codzien jestem osoba bardzo otwarta i jesli poznaje kogos nowego to
jest ok, choc wiadomo czuje sie gorzej teraz, bo przyzwyczailam sie, ze wchodze
w najmniejsze rozmiary....

[anneeczka1]

Ja przytyłam 15 kg od kwietnia. Wcześniej juz prawie nie jadłam. Potem, jadłam
raczej duzo- bardzo dużo! i napadami. Nadal miałam wyrzuty sumienia. Nie
potrafie z nikim o tym rozmawiać. TEraz czuję sie jak w jakimś kombinezonie z
tłuszczu. Chce przede wszystkim z niego wyjść. Chcę znowu schudnąć... Chce
przestać jeść. Jak to zrobic znowu? :( Wsydze się siebie i czuje sie
nieatrakcyjna. Oddaliłam sie od znajomych. :(

[karola971]

anneczka nie jestes sama - jak czytam twój post to tak jakbym czytała siebie:/

[niusia0000]

no zupełnie jak wątek z mego zycia....Ja też unikam znajomych,bo nie jeden raz
już usłyszałam że przytyło mi się:( Tak tęsknie za tymi czasami kiedy miałąm
taką silną wole...Nie nawidze tych przeklętych ataków,i siebie że im ulegam:(
Muszę być twarda!!!! Nie możemy się poddać tej zmorze!!! Ja wiem że potrafie nie
miec ataków....ale musze być ciągle w biegu,nie moge siedzieć bezczynnie w
domu.Już drugi dzień za mną BEZ NIEJ :) :)===> chcę żeby tak było NA ZAWSZE!!!!!

3mam za Was kciuki,i za Wasze zdrówka:)) :* :*

[niusia0000]

anneeczka1 napisała:
Chcę znowu schudnąć... Chce
> przestać jeść. Jak to zrobic znowu? :( Wsydze się siebie i czuje sie
> nieatrakcyjna. Oddaliłam sie od znajomych. :(
Moja droga!!!
Ja zrozumiałam że nic nie może być na siłe.Musisz być twarda!! Chcesz zwariować
przez jakąś głupią chorobe???? O nie!!! Ja Ci na to NIE POZWOLE!!
ROZUMIESZ???NIE POZWOLE!!!!!! :) :) Wiem co czujesz bo w liceum sie strasznie
załamywałam...często płakałam,chodziłam przygnębiona,smutna:(
Ale po maturze powiedziałam DOSYĆ?? Dlaczego musze tak cierpieć??Przecież tego
nie chce....Chciałabym cieszyć się życiem!!!Tyle że to była taka gadka,ponieważ
jak pokłóciłam się z jakąś kolezanką,czy z mamą to automatycznie (nawet o 22.00
) leciałam do sklepu po żarcie. Pierw miałam ogromną ochote na słodycze,a potem
na jaką zapiekanke,czy frytki..to był taki rytułał:/

Teraz jest lepiej.Nie wydaje już kasy na ataki.Tylko szkoda że tak a nie inaczej
się układa w domu i szkole... :(

I jeszcze jedno: nie ma na świecie ludzi brzydkich!!! Nie mów tak że czujesz się
nieatrakcyjna:( :( a co gorsze że się siebie wstydzisz....Myślisz ze jak
będziesz siebe tak postrzegaż to inni będą Cię szanowac??? Ja też tak się
użalałam,i żałuje tego do dziś.Musisz stać się kobietą która wie czego chce, i
która nie da sobie "napluć w kasze" Spróbuj być pewna siebie.Proszę Cie....nie
pisz tak o sobie,bo dosłownie łzy mi się zbierają do oczu,i jest mi przykro:( :(

Mam nadzieje że weżmiesz sobie moje słowa do serca...Pozdrawiam Was Kochane:*
===========================>WALCZCIE<=====================================

re do niusia000

[dori555]

[niusia0000]

Droga Dori555
Wszystkie wiemy że wyleczenie się jest mozliwe:) Ja nie chce już się obżerać,a
co gorsze mieć okropne wyrzuty sumienia,obawa o utycie...itd. Jestem juz drugi
dzień czysta:))Dziś troszke mnie kusi jedzenie,ale nie chce bo wiem że na samym
serku się nie skończy:/ a łakoci w domku troche jest...
Pamietaj musimy być dzielne!!! Moim sposobem na walke z bulimią jest bycie
poza domem,zajęcie się czymś,słuchanie muzyki:)
Powiem szczerze że ta "wywłoka" odebrała mi moje pasje:( Zawsze byłam czynna w
sporcie,byłam cheedliderką.Teraz wiem że moge ją wypędzić ze swego życia,bo ona
odbiera dosłownie WSZYSTKO człowiekowi.

Pamiętajcie moje Drogie: nie możemy tak żyć...Mamy tyle jeszcze przed sobą:)

Musimy zmienić swe życie..bo na starość będziemy żałować że tak je
zmarnowałysmy...
Każda z nas musi się wspierać,pomagać:) Ja ZAWSZE służe pomocą:)

Buziaki:* :*

[karola971]

cholera ..tylko ja nie mam bulimi:/ nie potrafie żygać tylko wpierdzielać jak
opętana wszystko co mam pOD RĘKĄ! nie mogę sie uwolnic od tego obzarstwa!!
probuje i za kila di , kilka tygodni znowu wpadam w to żarcie!!!!!!:(

[niusia0000]

Karolciu971!!!
Ja raz potrafie zwymiotować..a raz nie:/ Ale o wiele więcej razy nie

zwymiotowałam kilku tysięcznego żarcia,,bo czasem nie miałam sposobności,lub

poprostu nie potrafiłam.W moim przypadku musze się solidnie przygotowac do 100%

pewności że wszystko zwróce,ale jak to mozliwe skoro musze się szybko najeść i

potem gdy już jest za póżno nie potrafie.Nie nawidze tego kwasu,więc nie chce

się opychać żarciem!!!

Aż mi wstyd...jest wiele ludzi na świecie którzy głodują,pragną jedzonka...a ja

tak "cyrkuje". Czuje się wtedy jak NIKT,jak NIC NIEWARTA ŚWINIA:((

Jemy po to żeby żyć..a nie po to żeby jeść. I tą zasadą muszę się kierować:)

buziaki for all :* :*

[tancerka181]

Gdy czytam Wasze posty czuje jakbym sama to pisala. Przez to wszsytko kompetnie
odcielam sie od wiekszosci znajomych i nie umiem normalnie funkconowac, gdyby
ktos mial ochote to chetnie pogadam z osoba o podobnych problemach:
[e-mail]

[patkapapatkaaa]

Witam
Podobnie jak Wy szukam pomocy. Jest tragicznie nie mam bulimi nic z tych rzeczy ale jem caly czas organizm odmawia az sie ulewa a glowa ciągle wola jeść nocą wstaje jem itd nie mogę przestac plącze zyc m8 się odechciało zamykam się sama w sobie doszły do tego dziwne zmiany skórne itd gdzie ten przycisk wyłączyć by zablokować łaknienie na wszystko. Taki mix slodycze zaraz mieso pieczywo to śledź kurde co to jest życie mi się zawala. Nie potrafie przestać a silną wole miałam skoro dwa lata temu żywiłam palenie wiem ze była silna wola i gdzies się zatracila jak to ?Wszystko testuje by sobie pomóc ale nie mam juz sił dwa dni to max i znowu jedzenie pod zawór. Straszneee.😥😥😥😥

[yamayka1]

Dziewczyny przepraszam może jestem już nudna ale tak NAPRAWDE uwolni was z tego
bagna dobra terapia.Psycholog(-iatra)specjalista i ewentualnie leki.Szukanie na
silę zajęć pomoże doraźnie ale i tak w końcu te spychane emocje sie uwolnią.Nie
sztuka jeść normalnie gdy się jest zalatanym.Sztuka żyć normalnie w spokoju,gdy
jest się samemu ze sobą!Odwagi,trzymam kciuki że podejmiecie właściwą decyzję.

[niusia0000]

kochana yamayko1!!

wcale nie jesteś nudna:) Masz racje...Może kiedyś zdobęde się na odwage i pójde

do psychologa.A mam pytanie: czy istnieje coś takiego jak terapia w stylu AA

czyli mówienie o swych problemach przy innych?? Może tak byłoby rażniej...

pozdrawiam:* :*

[yamayka1]

Na pewno istnieją terapie grupowe ale sadze że to raczej u psychologów choć moze
nie tylko.Ale prywatni specjaliści najczęściej spotykają się sam na sam z
pacjentem.I ja uważam ze to lepsze.Nie wiem czy zdobyłabym się na taką szczerość
i zaufanie w duzym gronie osób.Moim zdaniem między leczonym a terepeuta powinna
wytworzyć się taka ich własna nić porozumienia,myśle że to zapewnia lepszy efekt
terapii.
I przede wszystkim:moje kochane dziewuszki pogubione!!!!!!NIE BóJCIE SIę
ZDECYDOWAć NA TERAPIę!!!!!!!TO JEST NAPRAWDę PRZYJEMNOść POWYRZUCAć Z SIEBIE TO
WSZYSTKO CO NIE POZWALA NORMALNIE ZYć,POCZUć żE KTOś NARESZCIE ROZUMIE DLACZEGO
PO PROSTU NIE MOZEMY NIE MYśLEć WCIąż O JEDZENIU I PRZEDE WSZYSTKIM KTO WIE JAK
NA TO ZARADZIć!!!

[niusia0000]

heh...w moim wypadku wykluczone-terapia u prywatnego specjalisty...Ciekawe skąd
wziełabym kase:/:/ i tak mam sporo wydatków co miesiąc.Czesne za każdy miech-350
zł,bilet miesięczny,książki,ksera i dużo innych rzeczy.Poprostu NIE DA RADY....

[yamayka1]

Hm,to niby dużo ale też relatywnie mało.Za ocalenie życia 60 zł raz na 2
tygodnie?To bedą najlepiej zainwestowane pieniądze EVER!Warto je wziąć choćby z
kosmosu,naprawde!!!

[anneeczka1]

Jeden problem to kasa...Drógi to to, żeby chcieć( a ja nie wiem czy chce, może
inaczej- czy potrafię się przełamać- na pewnno tak, ale czy juz?).Póki co
chciałabym wrócić do normalnej wagi, do normalnego jedzenia, a przede wszystkim
chciałabym sama zakceptowac siebie, żeby móc zobaczyc ,że inni mnie akceptują.
Przeciez kiedys powtarzałam, ze w kazdej kobiecie jest cos pieknego, tylko
trzeba to odkryc i pokazać innym. Trzeba zamiast pogrążac się w kompleksach
wyeksponować to co w kazdej z nas najpiekniejsze( przecież to ni musi byc
figura). Przeciez zawsze uwazałam że najwazniejsze jest to co człowiek ma w
srodku i co sobą reprezentuje...Czemu teraz nie potrafie posłuchać sama siebie?
Czemu mimoże wiem, że to choroba nie potrafię zacząć walczyć???Nie potrafię
uwierzyc w siebie?Gdzie podziała sie ta JA, pewna siebie, ambitna i dążąca do
celu? Tesknie za ta sobą. I troszke chyba naiwnie wierzę , że ona utonęła w tych
kilogramach, które przybyły. Ze jest pod tymi dodatkowymi centymetrami w
biobrach. A ponieważ ciągle się obżeram ta JA, za która teskini jest coraz
dalej. Chce schudnąć, żeby odztskac siebie...

[anneeczka1]

Przeczytałam co napisałam...I wiecie co ??? Błędne koło

[niusia0000]

racja...a ja wiem że we mnie drzemie dawna ja...tylko ta głupia choroba
zapanowała nade mną:/ i ci zazdrośni ludzie, cieszący sie z każdej mojej porażki
:( :(

nic tylko się załamać:(

[m821]

Uważam, że jeśli przestaniesz jeść będzie tylko gorzej.Jak sądzę Twoje ciało
już woła o pomoc, tak jak i moje. Choruję już dość długo a nadal popadam ze
skrajności w skrajność. Ąlbo się objadam do przesady, albo wymiotuję
najmniejszą rzecz, mawet kawę i inne napoje. Może fundnij sobie mały
spacer,gdzieś gdzie będziesz mogła być sama. Przemyślisz sobie swoje sprawy,a
póżniej wrócisz i weżmiesz letni prysznic i umówisz się z kimś? To tylko
propozycja. Otwórz się na ludzi (wiem, że to banalne, ale czasem pomaga).
Trzymam kciuki.
Anka

[dlaczegoj]

Jestem w podobnej sytuacji co wiekszość z was.Kiedy zaczne jeść nie mogę
przestac.
W głowie tylko dwie myśli-jak sie tego pozbyc,a potem co by tu jeszcze
wpie..ć.Juz mam tego dosc.Przez bulimie przytyłam 10kg.
Chciałabym wam cos doradzic.Wyjdzcie do ludzi.Nie bojcie sie spotykac z
innymi.To bardzo pomaga.Ja kiedys nie wychylałam nosa z 4 kątów mojego pokoju.
Po jakims czasie sie przełamałam.A nawet zaczełam mowic niektorym zaufanym
osobom o problemie.Bardzo mi to pomaga.Wiem teraz ze sa osoby ktore są gotowe
mi pomoc.Na które mogę zawsze liczyc.Świadomosc tego bardzo pomaga.
A co do terapii...Przeszłam 3-letnia i co z tego mam?Z anoreksji wpadłam w
bulimie.Tyle na temat moich terapii.Nie chce nikogo znechecac do nich.Moze komś
akurat pomoga-czego wam zycze,ale mi pompgło otworzenie sie na świat i
ludzi.POzdrawiam

[ishja]

moze i to by pomoglo gdyby bulimia pozwolila ci na to... a jak juz nawet to
pokonasz (wyjdziesz do ludzi)to zeby pozwolila ci zaakceptowac siebie, byc soba,
byc z nimi szera otwrta i przyznac sie do wszystkiego do konca...

[flaca_16]

mam podobny problem :( przez to nie chodze do szkoły ;( nie chce żeby ludzie
wytykali mnie palcami i mówili "patrz, to ta gruba" ;( nie chce musieć płakać
przy obcych ludziach(nie umiem sie powstrzymać od płaczu..) siedze w domu i
użalam się nad sobą... ==' wiem że to żałosne. ja chce poprostu żeby mnie ktoś
przytulił.. :( już chyba wolałabym żeby mnie zamknęli w jakimś ośrodku :(
>a, mogę dodać że czasem mam objawy anoreksji bulimicznej<
przepraszam że pisze głupoty.. ale to forum chyba jest od tego żeby móc się
wygadać..?

[km1411op.pl]

Chorowałam na bulimię 9 lat z hakiem.Mogę powiedziec że chorowałam, bo teraz
jestem mamusią i to atrakcyjnie chudą mamusią która nie ma czasu myśleć o
bulimii.Fakt mój nałóg to słodycze i je jem bez ograniczeń(171cm, 60 kg).Broń
Boże nie chcę Was dołować!Przeszłam trzy próby samobójcze, leczenie w
psychiatryku i regularne wizyty u psychiatry, który kiedyś przepisał mi
zbawienny lek hamujący jedzenie.Dokładnej nazwy nie pamiętam ale zaczynało się
na F i był tanie.Jak je brałam nie jadłam tyle, schudłam duuużo, ale zaczęłam
szaleć i bawić się na maxa.To ponoć skutek uboczny-nie żartuję
faktycznie.Jednakże na dłuższą metę nie podziałały,bo przerosły mnie problemy
innej kategorii(imprezowanie zakończyło się kosmicznymi problemami w pracy,
którą lubiałam).Gdy już przeszłam kolejną próbę samobójcza-leki nie
podziałały,usnęłam w wannie nie zdążywszy użyć pewnej rzeczy.Bóg nade mną
czuwał-posypało się życie zawodowe, ale znalazł się pewien osobnik, którego
nawet nie kochałam, i lekkomyślny pomysł, aby po miesiącu znajomości mieć
potomka uratował moje życie. teraz nawet nie myślę o psychiatrze(sam kiedyś
zaproponował mi ciążę jako lek, ja go wyśmiałam i uznałam za idiotę!).Rozumiem
Waszą sytuację, też taka byłam, żadna miłość nie pomogła ani rodzicielska ani
moja jedyna była ogromna miłość życia.Przyjaciele odwrócili się ode mnie uznając
mnie za totalną wariatkę.Dlatego mogę powiedzieć że jednak macierzyństwo to nie
był głupi pomysł.Nie pomyślcie że urodziłam mojego Misiaczka po to aby on
wyratował mnie z tego piekła!Powody były czysto praktyczne, gdyż stwierdziłam że
nie mam co czekać na to aż będę miała kasę czy odpowiedniego faceta, po prostu
miałam 24 lata, jako taką pracę i ... po pół roku szalałam ze szczęscia, o
bulimi bałam się nawet pomyśleć aby nie zaszkodzić Fasolce.I tak już jest
przeszło od 2 lat. Jestem szczęśliwa, pokohzałam mojego "dawcę Fasolki"a ją
jeszcze bardziej!1!Polecam jeszcze jeżeli chcecie skuteczne leki na obniżenie
apetytu, to są pewne tabletki ale do kupienia w Czechach.Wystarczy tylko zajść
do psychiatry na spotkanko.My bulimiczkii jesteśmy w lepszej sytuacj, niż
anorektyczki gdyż mamy większe szanse na wyjście z tego potwornego piekła.Uważam
że nasz problem to nie jest głupota!Samopoczucie poprawia też domowa gimnastyka.
A co jeszcze zauważyłam im mniej myślę o dietach( kiedyś szalałam z różnymi
metodami lekami) tym nie mam problemu z wagą.Gorąco pozdrawiam wszystkie
Bulimiczki! i bardzo się cieszę że znalazłam miejsce gdzie mogę na TEN temat
pogadać, bo zauważyłam że w mojej rodzinie(człopak też) to temat tabu.

[olenka_szczecin]

Wszystko pieknie i ladnie,historia z happy endem.Ale tak do konca nie wiem czy
to rzeczywiscie takie proste wyjsc z bulimii.Ja chorowalam 6 lat a teraz jestem
w trakcie leczenia.Leki i terapia tak mnie nastawiaja do wymiotowania,ze
kompletnie przestalam o tym myslec i brzydze sie wymiotowac.Ale mam inny
problem,przy ktorym wymioty to pryszcz.Co z oraganizmem??Chorowalas tyle
lat.Bulimia nie wyrzadzila zadnych szkod?Ja np mam problemy z
trawianiem,pojawila sie ostatnio jakas dziwna krew u mnie,mam wielkie
poliki,ktorych nie wiem czy sie pozbede...Na takie pytania potrzebuje
odpowiedzi. Moj blog zycie-w-cieniu.bloog.pl

[patkapapatkaaa]

Witam
Mam podobny problem moje policzki sa tak ogromne, ze znieksztalciły moją twarz i wyglądam koszmarnie jestem w trakcie badań. Chcę żyć

[authentica]

Czy zagladaja tu dziewczyny, ktore chodza na terapie? Co radzi wam learz, zeby
przerwac obzarstwo. Czyli zeby zjesc posilek i PRZESTAC na jednej porcji, jak
normalny czlowiek?

[patkapapatkaaa]

Witaj
I jak zmieniło się coś. Mam identyczne i szukam pomocy! Pozdrawiam

[krystynkaczarodziejka]

Zgłoś się do psychologa i dietetyka, pomogą Ci ustabilizować jedzenie.