całowita regeneracja organizmu - ile czasu?

[nin4]

Ile czasu potrzebuje organizm bulimiczki z 10-letnim stażem na regeneracje,
aby uzyskać stan człowieka zdrowego, który nigdy nie chorował na ED. Wiem, ze
mogą być choroby np wrzody, których możemy sie już nigdy nie pozbyć, ale
chodzi mi bardziej o takie codzienne funkcjonowanie - trawienie, wypróżnianie
itp. Z góry dziękuję za odpowiedzi :)

[iwona862]

Może następne 10 lat!? :) A tak powżnie to myślę że nikt na tym forum nie poda
ci konkretngo czasu regeneracji organizmu po bulimii. Napewno wszystko trwa
dużo czasu przecież wiemy jakie spustoszenie ona sieje, począwszy od zaburzeń
wodno- elektrolitowych na zębach skąńczywszy.No więc odpowiedż na twoje pytanie
brzmi DUŻO pozd.

[kassiuniek]

hmm moze ja nie mam takiego stazu ale analogicznie >ja chorowalam 1,5 roku na
bulimie i napewno przez pol roku "regenrowalam sie" tzn przez te pol roku
odczowalam to fizycznie , mialam malo sil , czulam sie bardzo zemczona , moze
organizm do dzis sie leczy , ale ja nie odczowam tak tego :)

[dierra]

Ja poprawę odczułam bardzo szybko, choć meczyły mnie pewne dolegliwości.
Wcześniej myślałam że nie juz nie umiem trawić normalnie i funkcjonowac, ale
mój organizm doskonale sobie radzi - oczywiście jak na to co robiłam z nim
przez 10 lat.
Jestem dopiero na poczatku drogi ( 6 tyg. czystych), widzę że każdy kolejny
dzień przynosi poprawę - zarówno fizyczną jak i psychiczną.
Wiem, że potrzebna jest wytrwałośc i cierpliwośc aby całkowiecie dojśc do
siebie ale jestem gotowa poczekać bo warto.

Pozdrawiem

[analusija]

Kurcze ale co sie dzieje w organizmie bulimiczki ze macie takie problemy z
trawieniem? I o jaka regeneracje organizmu chodzi...?
Napiszcie cos wiecej...

[aguita5]

W organizmie bulimiczki dzieje sie wiele zlych rzeczy, o ktorych najczesciej w
ogole nie wie, dopoki nie zacznie czytac i odczuwac - zaburzenia elektrolitow,
puchniecie, no ale przede wszystkim trawienie: organizm oducza sie tego, ze
pozywienie, ktore dostaje moze strawic, bo z reguly natychmiast jest ono
wymiotowane, a przy tym dostaje tego jedzienia na raz takie ilosci, ktore
normalnemu czlowiekowi juz sie w zoladku nie mieszcza. Potem problem jest ze
strawieniem czegokolwiek, bo organizm jest od razu automatycznie gotow to
zwracac, a nie trawic. Ale po jakims czasie wraca do normy, jesli sie dalej nie
wymiotuje.

[agatorka]

Ja chorowałam cztery lata (na maxa), rok walczyłam (czyli jadłam już więcej,
wymiotowałam i przeczyszczałam mniej) a potem jeszcze ze trzy kwartały zajęło mi
powrócenie do zupełnie prawidłowego stanu ciała (długo odzwyczajałam się od
przeczyszczaczy), ale wiadomo- nie wszystko da się naprawić, ciągle nie mogę się
odważyć na wizytę u dentysty- boję się,że będę musiała się tłumaczyć...
Już od kilku miesięcy mnie nie nadyma tak po jedzeniu, nie mam problemów z
wypróżnianiem. Bardzo pomogła mi dieta Montignac- nie jestem pewna czy bez niej
nie zdrowiałabym dłużej.

Generalnie zdrowienie było i tak szybsze i bardziej zaskakujące niż się
spodziewałam :)

[nelly1001]

a wiec to wzdecie brzucha po posilku to efekt uboczny bulimii? zawsze mnie to
zastanawialo....

[agatorka]

no chyba tak, bo przed bulimia nie miałam podobnych problemów.
ale musiałby się więcej dziewczyn wypowiedzieć, bo mogę być wyjątkiem.

wzdęty brzuch

[dierra]

Jestem przekonana że wzdęty brzuch jest przez bule. Teraz jest juz lepiej ale
na początku zdrowienia strasznie mnie wzdmało- po czymkolwiek i to okropne
uczucie pełności. Teraz jeszcze nie jest super, ale z każdym dniem bedzie
lepiej.
Pozdrawiam

[small-princess]

na bulimię choruję już prawie 3 lata:(, dopiero teraz trafiłam na Wasze forum,
szkoda że nie udało mi się wcześniej...
ja również zauważyłam u siebie wzdęty brzuch po posiłkach, nawet tych
stosunkwo niewielkich:(, wyglądam jakbym byla w 9. miesiącu ciąży:/, to tak
zwykle trwa 2-3 dni, tak mam również i teraz:( Zauważyłam że wtedy czuje sie
jeszcze gorzej zarówno psychicznie, jak i fizycznie. Boli mnie potwornie
brzuch, poza tym wtedy mam jeszcze większą ochotę na wymioty...
A i mam do Was pytanie: czy Wam również chce się ciągle spać? bo ja jestem
ciągle senna bez względu na pogodę itp,najchętniej to przespałabym cały dzień.
Wcześniej tłumsaczyłam to sobie zmęczeniem, stresem w szkole. Wiecie czym to
może byc spowodowane?
Pozdrawiam:)

[lilly.lilly]

Hm. Ja ze swoim 4-letnim "stażem" nie ośmielam się już myśleć o powrocie do
zdrowia w kategoriach pełnej regeneracji. Nie wierzę, żeby 10 lat bulimii było
odwracalne.

Wyobrażam sobie, że więcej jest tych chorób, których się już nie pozbędziemy,
niż wrzody. Dlatego zadałabym raczej pytanie: czy całkowita regeneracja
organizmu jest możliwa?, a hiperoptymistyczna wersja mojej odpowiedzi
brzmiałaby: może się to zdarzyć, jeśli przypadkiem udało się nie spieprzyć
żadnego podstawowego procesu albo organu (cokolwiek miałoby to tajemnicze
"podstawowe" znaczyć...).

Ale moją opinię można zwalić na to, że mam depresję;)

pozdrawiam!

[agatorka]

tak, to musi być wina depresji, won depresjo, won!
zobacz co pisałam wyżej - ja tez sobie nie wyobrażałam, ze kiedykolwiek wrócę do
pełnego zdrowia, myślałam,że szczególnie jelita mam bezpowrotnie zniszczone (a
poza tym żołądek, przełyk, serce i rzeczy, o których wstydzę się pisac bo mi ich
choroby się uroiły z poczucia absolutnej beznadzieji), ale teraz nie wiem niby
skąd brałam takie wnioski? w depresji nie tylko przeinacza się fakty (pod swoje
czarne wnioski), ale też je po prostu wymysla, byle był na końcu ten
beznadziejny wniosek, prawda? też miałam depreche i wiem, ze to taka bańka, w
której rządzi inna logika, byle do dołu.
organizm ludzki jest wspaniałym mechanizmem i ciągle szuka równowagi, więc jesli
tylko damy mu szanse to będzie zdrowiał, na prawde cięzko go zniszczyć.
to nie znaczy,ze można sobie z nim fologwać, bo na pewno z czasem jego moc
regeneracji maleje, ale póki jesteśmy młode to spokojenie możemy wierzyć w jego
siłe!
a wrzody? no trudno, z czasem i tak każdy traci idealne zdrowie, coś tam się do
niego prazyczepia, ale chyba lepiej miec wrzody i cieszyć się życiem niż w nich
widzieć porażkę i tracic motywację do wychodzenia z buli i siedzieć w tym g..nie.

[agatorka]

jeszcze dodam taki banał:
to czy organizm moze wrócić do pełnego zdrowia zalezy pewnie też indywidualnie
od ciała i umysłu, pewnie jedna dziewczyna po dwóch latach choroby moze nie
wrócić od pełenego zdrowia, a inna po 8 czy 10ciu latach moze.
tylko skąd mamy wiedziec gdzie w tej skali siły organizmu jesteśmy? będąc w buli
mamy coś podobnego do deprechy więc zaniżamy swoja samoocenę więc i miejsce w
tym porównaniu.
trzeba po prostu spróbować.
i wierzyć, bo jestem przekonana,ze umysł nie ma tylko marginalnej roli w tym do
jakiego zdrowia można dojść.

wiem, wiem, banał, ale chciałam też to dopisać ;)

[martyna2525]

Lilly.lilly ma rację, przy długoletnim chorowaniu i chyba nie ma znaczenia czy
jest to anoreksja czy bulimia nigdy nie bedzie tak jak dawniej. Owszem wątroba
ma funkcje regeneracyjne ale serce już niż nie, o ile jelita można pobudzić i
ustabilizować u części z nas, to pozostała część nigdy nie pozbędzie się takich
dolegliwości jak uczucie przepełnienia, zaparcia, biegunki itp.Jeśli człowiek
nieświadomie ( domniemam, że tak jest póki nie zacznie się leczyć, ma
inne "szczytne cele" niż marnowanie własnego zdrowia)niszczy własny organizm,
krok po kroku przez ileś lat nie naprawi tego. Wiele osób zaczyna chorować w
okresie wzrostu organizmu, osiegniecia dojrzalości poszczególnych układów, a
serwując mu głodówki czy inne 'atrakcje"związane z ed , niestaty nie pomagamy
mu bo niedostarczamy odpowiednich składników.
Od siebie dodam tylko tyle, mimo że ed mam już za sobą ( mam nadzieję i to
ogromną) to z dolegliwościami walcze i walczyć bedę jak mnie ostatnio
uświadomiono do końca życia.

[nin4]

Dzięki wielkie za wasze przemyślenia :) Skąd pomysł na tego posta? Tak naprawdę
dolegliwości związane z bulimią zaczęłam odczuwać ok 8 roku choroby. Wcześniej
mój organizm nie dawał mi znaku ze coś jest nie tak, mogłam rzygać na potęgę i
oprócz bólu gardła nie czułam nic. Teraz powiedziałabym niestety, ale wtedy moja
psychika zapatrzona w chorobę brała górę nad fizycznością i rządziła mną każdego
dnia.
Coś wydarzyło się w moim życiu, z dnia na dzień przestałam rzygać, czuję że
jestem zdrowa, co więcej: nie utożsamiam się nawet z bulimia. Zrobiłam badania -
gastroskopię, bo czułam że jest bardzo źle ze mną w środku, powiem szczerze
bałam się raka żołądka albo przełyku. Czekając na wyniki umierałam z niepokoju.
Okazało się, że nie ma komórek rakowych, "tylko" przepuklina przełyku. Minęło
kilka miesięcy, nie czuję żadnych dolegliwości związanych z przełykiem - wiem że
przepuklina może się cofnąć i jestem pewna że tak sie dzieje w moim przypadku.
Czasami, ale bardzo rzadko, mam wzdęcia. Wszystkie inne dolegliwości jak ręką
odjął. Wiem, że mój organizm zregenerował się po 10-letnim piekle i jestem mu za
to bardzo wdzięczna :)

[lilly.lilly]

Wow, gratulacje. A przy okazji pocieszyłaś mnie. Potwornie boję się
gastroskopii, bo jestem przekonana, bardziej niż pewna, że mam raka wszystkiego
co tylko możliwe, że masakra i pożoga. Twój post daje nadzieję, że to mogą być
tylko lękowe urojenia. Albo "tylko" przepuklina przełyku. Dzięki za pocieszenie :)

[lilly.lilly]

Sobie teraz pomyślałam, że nawet jeśli prawda jest taka, że zdrowie bezpowrotnie
spieprzone, to i tak lepiej mówić ludziom, którzy jeszcze nie podjęli decyzji o
leczeniu, że jeśli tylko się zdecydują na leczenie, to będą zdrowi. Bo nie ma
nic bardziej demobilizującego i wpędzającego w marazm, niż usłyszenie, że nawet
jeśli podejmiesz leczenie, to i tak będziesz męczyć się z choróbskami do końca
życia. Bo wtedy leczenie jawi się jako jeszcze gorsze gó.. i mordęga niż ed.

Zresztą ta wizja leczenia-katorgi też jest dosyć depresyjna. Hm. Zazdroszczę
założycielce wątku takiego optymistycznego spojrzenia na zdrowienie.

A w ogóle to się nie przywitałam, ale nie umiem robić efektownych wejść...

optymistycznie

[jalil81]

A ja bym się trzymała optymistycznej wersji. Prawda jest taka że tak jak w
zdrowieniu psychicznym tak i w fizycznym ogromne znaczenie ma nasza wola i
nastawienie. Ja już ponad pół roku nie rzygam, po 8 lat rzygania bez przerwy.W
zasadzie po kilku tygodniach od zaprzestania wymiotów żołądek pracował juz
normalnie, załatwiam sie tyle co przed chorobą. Zauważyłam że trawienie wróciło
do normy w momencie kiedy przestałam się przejmować tym że tyyyyyle żarcia jest
w moim brzuchu i ze trzeba je strawić. Po prostu przestałam się skupiać na moim
brzuchu i momentalnie przestałam odczuwać jakiekolwiek dolegliwości żołądkowe.
Nie pamiętam juz kiedy czułam, się przepełniona, zawsze jest mi lekko. Jedynym
zaobserwowanym przez mnie trwałym skutkiem są zniszczone zęby, do końca życia
będę je czuła chocbym wydała na nie miliony. Okres normalnie, paznokcie zaczeły
rosnąć i włosy błyszczeć po ok. 4 miesiącach. Bardzo szybko wszystko wróciło do
normy i myslę że sama bulimia była juz wystarczającą męką i cierpieniem dlatego
zdrowienie przyszło gładko. Hm może sie mylę, ale wolę wierzyc w swoją wersję:)

[karuzella1]

czytajac te wszystkie posty, widze ze kazda z nas ma "swoja wlasna" bulimie, ze
kazda z nas choruje na swoj sposob i jest innym przypadkiem...z innymi
doswaidczeniem...

ja nie mialam i nie mam zadnych ubocznych skutkow tej choroby, chociaz juz 8 lat
za mna... nawet zabki mam bialutkie...
moze dlatego ze moja choroba odzywala sie od czasu do czasu, ze ataki mialam 1
do 2 razy na miesiac... a pomiedzy jadlam normalnie...

[dierra]

Wierzę że wszystko wróci do normy, prędzej czy później ( tylko żeby są pamiątką
na całe życie, gdybym teraz miała się zadręczać że zmarnowałam sobie zdrowie
już nigdy nie nbędzie normalnie nie miałabym ani siły ani ochoty z tego
wychodzić. A tak ? Cieszę się z najmniejszej poprawy i wiem że będzie jeszcze
lepiej :)

[analusija]

Mam pytanie, dlaczego jelita bulimiczki moga byc w zlym stanie? Przeciec
wymiotuje sie zoladkiem, a do jelit jeszcze daleka droga...
A watroba? co ma z tym wszystkim wspolnego watroba?...

[nin4]

analusija, nie jestem pewna, ale wydaje mi sie że raczej osoby, które nadużywały
środków przeczyszczających mogą chorować na jelita i wątrobę, ale pewności nie
mam, ja na szczęście nie stosowałam przeczyszcza czy.

[naturalna.lejdi]

może spróbujesz naturalnej suplementacji Bee Pearl? to ekstrakt pierzgi pszczelej, ma bogaty skład (witaminy, aminokwasy, mikro i makroelementy). na serio pierzga jest nieoceniona pod względem zastosowań, wzmacnia odporność, regeneruje organizm. :)