Eureka:)!!

[chocopralinka]

Hej słuchajcie:), tak bardzo chciałam wrócić do dawnej wagi, tylko tymi
głupotami zaprzątałam sobie głowę-a, że raz cieszyłam się jednio-dniowym
sukcesem po czym znowu to samo...No i przestałam się zamartwiać! Może jem dużo
i nawet więcej kcal niż mój organizm potrzebuje ale już nie mam napadów!!
Przytyłam z 1-2 kilo ale co tam-najważniejsze, że jestem normalna i nie mam
żadnych wyrzutów. Noszę jeszcze ledwo co rozmiar 36-wiadomo, że lżej mi było
przy 32 ale jest zima, więc odchudzanie nawet nie jest wskazane. Jestem
niska-wg. wzrostu mam 4-5 kilo nadwagi i się tym nie przejmuje. Najgorszy jest
stres-a wystarczy wyluzować-nabrać dystans do życia i siebie. Nie będę już
nikomu nic radzić-każdy wie kiedy czuje sie najlepiej-jedni grubiej,drudzy
chudziej i to jest super-kiedy jesteśmy sobą! Jak znajdę jakąś motywację albo
przytyję tyle, że będę jak balon;) to może zacznę się odchudzać ale bez
takiego przejęcia-jak się nie uda to trudno:) i tak mam zepsuty metabolizm
przez ciągłe jojo. Pozdrawiam

[chocopralinka]

Znalazłam troszkę błędów;) nie tylko stylistycznych. Nie mam zamiaru się już
odchudzać ani jeść tyle żeby doprowadzić do otyłości-Nic z tych rzeczy! Chodziło
mi o stopniowe zmniejszenie kcal i regularne posiłki;)a to, że pokochałam siebie
taką jaką jestem to już pierwszy stopień do normalności.Jem dużo ale co mi tam
-nie objadam się już i nie głoduję-nie przywiązuję do tego wagi i nie wyglądam ok:)!

[chocopralinka]

I znowu błąd;)-teraz wyglądam dobrze:). A napisałam tą wiadomość po to żebyście
przestały myśleć o odchudzaniu-to wcale nie jest trudne! Trzeba wyluzować i jeść
to co się lubi, zwierzyć się z problemu najbliższym i nie okazywać już więcej
słabości. Teraz jest najlepszy okres-zimą chodzimy w grubych ubraniach a do
wiosny jedząc regularnie i normalnie waga nam się ustabilizuje i może trochę
nawet zrzucimy. Nie chciałam aby moje życie zależało od jedzenia no i nie zależy.:)

[blueberry87]

Słoneczko, pisząc o stopniowym ograniczaniu kalorii i zrzucaniu
kilogramów na wiosnę i tak nakręcasz na odchudzanie. Twój pierwszy
post mnie zmotywowal do walki i wprawił w podziw dla Twojej siły i
samozaparcia, ale dwa następne mnie dobily :(. To, co tam napisałas
oznacza tylko: teraz siebie poakceptuje przez kilka dni, a na wiosne
znowu zaczne sie odchudzac (czytaj opychac sie i wymiotować)... Tak
nie mozna, to nie wyjscie. To znaczy ze choroba nadal siedzi tam
gleboko i motywuje myslenie :(.
Pozdrawiam i zycze sukcesow :*
P.S. Mogę spytac ile juz Ci sie udaje wytrzymac w tym, jak mniemam,
czystym stanie?

[chocopralinka]

Już 2 tygodnie- to dla mnie wielki sukces:)-W końcu jem nie przejmując się-tak
jak ostatnim razem za czasów podstawówki:>. Może masz rację-chciałabym być
chudsza ale od dwóch tygodni nie wymiotowałam i przestałam myśleć o tym
wszystkim. Wygląda na to, że źle sformułowałam swoje poprzednie
wypowiedzi-chodziło mi o to, że na dzień dzisiejszy jem troszkę za dużo i po
prostu nie chcę się zaniedbać, troszkę ograniczyć porcje ale w żadnym wypadku
dieta!Dziękuję za odpowiedź i pozdrawiam:*:)

[blueberry87]

Trzymam za Ciebie kciuki. Mi znowu nie wyszło. Wczoraj. I znowu
zaczynam od nowa. Ale nie od jutra. Od teraz :)

[mamakoliber]

Gratuluje;))