Tłumacze

[moleslaw]

Kochani mam pytanko,jakich lubicie tłumaczy?
np. Szekspira wolicie czytać w przekładzie Słomczyńskiego czy
wolicie Barańczaka?
Jeśli chodzi o literaturę dla dzieci moim zdaniem zdecydowanie
przoduje Irena Tuwim,w literaturze francuskiej Boy,to moje typy.

[truscaveczka]

Moi ulubieni? Boy naturalnie Roberst Stiller. Jan Halbersztat. Piotr W.
Cholewa. Maciej Słomczyński. Stanisław Barańczak. Julian Tuwim...
Ja tak mogę jeszcze długo, to mój konik Polecam "Pegaza dęba" Tuwima - są tam
dwa eseje na temat translacji jako takiej

[agawa79]

Szekspira wolę w przekładzie Barańczaka. Nie dlatego, że są lepsze
niż przekłady Słomińskiego, ale Barańczak ma niezwykły dar do
jednoczesnego uwspółcześniania tekstu i pozostawania z nim w dawnej
epoce. Nie wiem, jak on to robi.

Barańczak jest u mnie ostatnio na topie, a to za sprawą zbioru
wierszy Ogdena Nasha "W świecie mułów nie ma regułów". Świetne,
trochę szurnięte wiersze, o absurdach naszego życia. Nash jest
przezabawny po angielsku, a Barańczak sprawił, że nic nie umyka z
tych wierszy (czyli mylił się Frost mówiąc, że poetry is what
evaporates from all translations).

Dla Słomczyńskiego żywię ogromny respekt ze względu na Ulissesa -
jaką on musiał krecią robotę wykonać, żeby przetłumaczyć tak trudną
i obfitującą w najróżniejsze odniesienia powieść! Mistrz, pierwsza
liga wśród tłumaczy.

Żeleńskiego jako tłumacza nie potrafię ocenić - wiem, że sam pisał
pięknym stylem, ale że nie znam francuskiego, to nie jestem w stanie
powiedzieć, czy tłumaczył pięknie, czy wiernie. (A tak trochę
obok tematu powiem, że Żeleński to dla mnie jeden z najmądrzejszych
ludzi, jacy się urodzili w Polsce; jaki żal, że obecnie nie ma
nikogo, kto potrafiłby skomentować rzeczywistość tak trafnie, jak
Boy komentował swoją.)

Bardzo przypadły mi do gustu tłumaczenia Polkowskiego. Udało mu się
dokonać niezwykłej sztuki - dzięki niemu nie ma żadnego znaczenia,
czy Pottera czyta się po polsku, czy po angielsku, bo te książki są
praktycznie takie same!

Jeśli chodzi o tłumaczy z norweskiego, to ja bardzo lubię Iwonę
Zimnicką - niektórzy się jej czepiają, że ma kiepski styl, ale ja
się z tym nie zgadzam - dobrze sobie radzi z wygładzaniem
tak "kanciastego" języka, jakim jest norweski. Przetłumaczyła
kryminały mojego ukochanego Jo Nesbo oraz m.in. "Półbrata" -
genialne tłumaczenie samego tytułu, świetnie oddaje niedoskonałość
świata przedstawionego w książce, to takie słowo niezgrabne i
połamane, dokładnie jak bohaterowie.

Ach, jeszcze pierwsza tłumaczka (bo chyba to kobieta
była) "Błękitnego zamku" - co prawda tłumaczenie z jakichś powodów
było krótsze od oryginału, imiona głównych bohaterów były paskudnie
spolszczone (jak w wielu książkach tłumaczonych niegdyś), ale za to
było piekielnie dowcipne i oddawało atmosferę angielskiej wersji.
Natstępne to już były jakieś drewniane pinokie.

Z tłumaczy nielubianych natomiast na prowadzenie wysuwa się pan lub
pani, który/która Rilli Blythe przyprawił/a wąsik, choć ta wąsika
żadnego nie miała. Koszmar.

[sm0k]

Szekspira w tłumaczeniu Barańczaka, Słomczyński genialnie tłumaczy Joyce'a -
wiadomo. Uwielbiam Carlosa Marrodana Casasa za świetne tłumaczenia Marqueza.

[agnieszka_azj]

Moja prywatna "ZŁOTA LISTA tłumaczy" to:

- Irena Tuwim za "Kubusia Puchatka" i "Mary Poppins";

- Andrzej Polkowski za Narnię i Harrego P.;

- Michał Kłobukowski za "Wielkomiluda";

- Anna Przedpełska - Trzeciakowska za Jane Austen (i nie tylko);

- Stanisław Barańczak za całokształt.


"Czarną listę" natomiast otwiera Jerzy Łoziński - za "BFO" i
Tolkiena... w zasadzie też za całokształt.

[truscaveczka]

O, widzisz, zapomniałam o Annie Przedpełskiej-Trzeciakowskiej, jak mogłam <puka
się w czoło>

[agawa79]

A ja Przedpełskiej-Trzeciakowskiej nie znam jako tłumaczki -
naprawdę taka dobra? Jakoś tak się złożyło, że te Austen czy
Dickensa czytałam już w czasach, kiedy mój angielski był na tyle
dobry, żeby czytać w oryginale. P.-T. znam jedynie z biografii
sióstr Bronte - znam i bardzo cenię.

[natalijasz]

jeśli chodzi o Szekspira to zdecydowanie Barańczak. rzeczywiście niezwykły
talent. udało mi się przeczytać również po angielsku i uważam, że udało mu się
oddać wszystko to co powinno być oddane. poza tym, używa przystępnego języka.

[certain_whatsit]

Z racji zawodu siedzę głównie w literaturze anglojęzycznej i na
tłumaczy z tegoż języka mam najbardziej wyrobione poglądy. Jak dla
mnie pierwsza liga to oczywiście Barańczak i Słomczyński (Szekspira
wolę Barańczaka), Irena Tuwim, Jerzy Jarniewicz (wspaniałe przekłady
Larkina). Elżbieta Tabakowska jeśli chodzi o przekłady
specjalistyczne - odwaliła całego Daviesa, i czyta się to
znakomicie. Przedpełska-Trzeciakowska - jak najbardziej, Austen w
jej wydaniu śmiało może stanąć w szranki z oryginałem.

Z tłumaczy literatury współczesnej zawsze mam oko na Macieja
Świerkockiego (np. brawurowe "Szkarłatny płatek i
biały", "Londonistan") oraz nieżyjącego już niestety Zbigniewa Batkę
(np."O pięknie"). Zdarza mi się kupić książkę tylko dlatego, że
została przetłumaczona przez któregoś z moich ukochanych tłumaczy.

Ale żeby do tego zacnego grona miał trafić rzeźnik-Polkowski? Nie
zgadzam się stanowczo! Chłop nie zna ani angielskiego, ani
polskiego. Na błędach w samym pierwszym tomie Harry'ego Pottera
można zrobić roczne seminarium pt. "Jak nie tłumaczyć literatury". W
jego wydaniu dowcipy oryginału siadają, większość angielskich
idiomów sobie, a tłumaczenie sobie (bo do słownika za daleko i pod
górkę?). Ja przez polską wersję HP przebrnęłam tylko w celach
poznawczo- zlewkowych, a oryginał znam niemalże na pamięć. Z Narnią
tak samo.

Wybaczcie tę emocjonalną końcówkę, miało być o tłumaczach dobrych, a
mnie poniosło na wzmiankę o A.P. Ze szczegółowym elaboratem nt. jego
potknięć, a właściwie jednego wielkiego potknięcia - przy wyborze
zawodu - przeniosę się na wątek o wtopach tłumaczy, bo właśnie
spłynęło na mnie natchnienie