a Hans

[olga_w_ogrodzie]

"szukał więc swojej wieży, walczył z przeciwnościami/ trudna droga,
bilet wstępu i lęk itd./ a kiedy docierał na górę, to znaczy, kiedy
był mądrzejszy od innych, czuł się samotny i opuszczony."

jak Mazowiecki.

[miuzikplej]

Tadeusz z werwa zólwia odpowiadał na pytania, sala byla zachwycona. I nagle z
konca sali padlo pytanie : Czy jest Pan zydem?. Tadusz zamilkl, i spuscil glowe.
Sala tez zamilkla wraz z nim. Znow padlo to pytanie : Czy jest pan zydem panie
Taduszu? Tadeusz ceizko podniosl sie z krzesla, i ze spuszczona glowa ciezkimi
krokami wyszedl z sali. Wszyscy juz wiedzieli, jaka tajemnice skrywal w sobie
ten ktoremu ufali przez tyle lat, ktory byl przeciez takim czlowiekiem!!!
Dlaczego nie ujawnil tego wczesniej, przeciez by postarali sie zrozumiec,
dlaczego zabraklo mu odwagi?

[olga_w_ogrodzie]

Tadeusz jest człowiekiem pięknym.
ale Pan, rzecz jasna, nie może tego pojąć.
Tadeusz jest tatą.

[miuzikplej]

Pierwszy za nim wyskoczyl Bronek : Tadziu, nie łam sie jesteśmy z toba, przeciez
wiadomo ze wszystckie Tadki to fajne chlopaki. Nie bedzie jakis pismak z mlekiem
pod wasem osadzal takiego krystalicznego zyciorysu. co on wie, takie byly czasy,
bociany lecialy do roznych domow, jeden urodzil sie polakiem, a drugi
polskojezycznym obywatelem. czy wybieral? czy mog w tych ceizkich czasach cos
wybrac? Tadek nie pekaj, obronimy cie. Lecz nogi tadka byly coraz bardziej
drzace, a glowa cala buraczkowa. Tadek wiedzial, sa granice wykrecania kota ogonem.

[olga_w_ogrodzie]

taaak ?
a ktoś obroni Ciebie ?
bo Bronka i Jacka już nie ma.

[miuzikplej]

a przed czym to mieliby mnie bronic?

[olga_w_ogrodzie]

miuzikplej napisał:

> a przed czym to mieliby mnie bronic?

to samo, co z Nienill. głupi sarkazm. ironiczne pozy. gryzienie na
oślep.

[miuzikplej]

a pani olga czysta prawdziwa i szczera, rozstawia po katach pol-czlowiekow,
jakoze czlowiek prawdziwy.

[olga_w_ogrodzie]

proszę Pana...
zna Pan Tadeusza ?

a polityka ?
Tadeusz musiał przegrać, bo w polityce, proszę Pana, jest się
dobrym, gdy się widzi cel, władzę i po trupach. pan Tadeusz nie
umiał.